Sukta 1.140
कृष्णप्रुतौ वेविजे अस्य सक्षिता उभा तरेते अभि मातरा शिशुम् । प्राचाजिह्वं ध्वसयन्तं तृषुच्युतमा साच्यं कुपयं वर्धनं पितुः ॥
kṛṣṇa-prutau vevije asya sa-kṣitau ubhā tarete abhi mātarā śiśum | prācājihvaṃ dhvasayantaṃ tṛṣu-cyutam ā sācyam kupayaṃ vardhanaṃ pituḥ ||
W ciemnych nurtach jego dwie matki-mieszkania drżą; obie noszą i dźwigają dziecko. Z językiem wysuniętym naprzód on odpycha i rozprasza, prześlizgując się przez pragnienia; przychodzi na właściwą stronę, jako rosnąca potęga Ojca.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.