Dewi in the Padma Purana

W Śālagrāmie jest Mahādevī; w Śiva-liṅga jest Jalapriyā. W Māyāpurī jest zaprawdę Kumārī, a w sprawach potomstwa jest również Lalitā.

O o pięknej twarzy, w świętych miastach i w pustelniach również, o Wielka Bogini, twoje mieszkanie jest także w lasach i w gajach.

W tym samym miejscu mądra osoba powinna ustanowić Brahmę, Śiwę i Wisznu; a po umieszczeniu Winajaki, powinna również umieścić Kamalę i Ambikę.

Rudra rzekł do tej Bogini: „Jakie zadanie pragniesz przedstawić? Powiedz mi, o Bogini wielkiej Māyi, cokolwiek jest w twoim umyśle.”

Dotykając go i mówiąc: "O Matko wszechświata, czczona przez wszystkie światy", ona skłoniła się z czcią. Wtedy ta bogini, cofając swoje stopy, własną ręką ujęła dłonie Hariego.

W Kuṇḍavāpī bóstwo to Śubhāṅga; podobnie w Sāraṇyā, bóstwo to Takṣaka. W Akṣoṭa przebywa Pāpahā, a w Ambikā znajduje się Sudarśana.

Wtedy Maya stworzył Mahāmāyā; i spalając tę ciemną (tāmasī) moc ogniem zrodzonym z Mūrvy, wytworzył matkę płomienia, który jaśnieje u kresu wieku (jugi).

O Błogosławiona Bogini, schronienie niezłomnych czcicieli, przybywszy pod opiekę Twych stóp, niech wszystkie moje zmysły tutaj oddadzą się słuchaniu i bezpośredniemu doświadczaniu przejawów Twej boskiej zabawy.

Na mocy mojego błogosławieństwa, twój członek stanie się jak jądro barana. Powieliwszy to, Matka Świata zniknęła właśnie w tym miejscu.

O Mahādevī, o Bhāgīrathī, oczyść mnie nektarem. Ktokolwiek kąpie się w wodach Jāhnavī (Gaṅgā), recytując te trzy doskonałe wersy, zostaje oczyszczony.

Na tym liściu Mārkaṇḍeya został umieszczony przez Wielką Boginię. Nawet jeśli Keśava (Viṣṇu) śpi, nie ma dla ciebie tutaj żadnego lęku.

W Puranach mówi się o niej jako o Mahamai, wielkiej potędze iluzji, która omamia świat. To rzekłszy, Bogini odeszła i zniknęła; zaprawdę, zniknęła przy drzewie pipala.

Wielka Bogini, Matka świętych miejsc pielgrzymkowych, niszczycielka gromad grzechów, gdziekolwiek człowiek przebywa między jej dwoma brzegami, tam żyje szczęśliwie.

Śrī Mahādevo rzekł: «Niech się tak stanie, o Mahādevī. Ukażę ci Nandanę, przepełnioną bogami, świętą i odwiedzaną przez doskonałych mędrców oraz czcigodnych brāhmaṇów.»

Wtedy Sen, Mahāmāyā, przemieszcza się przez jego członki; zajmuje swoje miejsce w jego sercu, w jego gardle, w jego ustach i na czubku jego nosa.

Ten niegodziwy Dānava, nękany strzałami pożądania, przypomniał sobie wielką Māyā Viṣṇu, którą wcześniej ujrzał.

Tam należy czcić Vighneśę, a także Śāradę, suwerenną Panią bogów; należy czcić Jātavedę, Mahāmāyę, Caṇḍikę oraz opiekuńczego pana tego świętego miejsca.

Jego żoną była wielka bogini, a z imienia nazywana była Anaupamyā (Niezrównana).

Pan rzekł: „O Mahādevī, nie rozumiesz, to zostało uczynione pod wpływem gniewu. Ukażę ci prawdę dokładnie taką, jaka jest, i uczynię również to, co jest ci drogie.”

Tam, o Mahādevī, przebywają wielkoduszni, pobożnie przestrzegając mojej ślubnej przysięgi i mocno ugruntowani w najwyższej dyscyplinie duchowej.