Sukta 81

Mantra 1

सूर्याचन्द्रमसौ। पू॒र्वा॒प॒रं च॑रतो मा॒ययै॒तौ शिशू॒ क्रीड॑न्तौ॒ परि॑ यातोऽर्ण॒वम्। विश्वा॒न्यो भुव॑ना वि॒चष्ट॑ ऋ॒तूँर॒न्यो वि॒दध॑ज्जायसे॒ नवः॑

Słońce i Księżyc, cudowną sztuką ci dwoje wędrują na wschód i zachód, jak dzieci bawiące się, opływając ocean. Jeden przegląda wszystkie światy; drugi, porządkując pory roku, odradza się na nowo.

Mantra 2

नवो॑नवो भवसि॒ जाय॑मा॒नोऽह्नां॑ के॒तुरु॒षसा॑मे॒ष्यग्र॑म्। भा॒गं दे॒वेभ्यो॒ वि द॑धास्या॒यन् प्र च॑न्द्रमस्तिरसे दी॒र्घमायुः॑

Zawsze nowy się stajesz, odradzając się; znakiem dni, jutrzenek idziesz w przedzie. Gdy się poruszasz, należycie rozdzielasz bogom ich części: o Księżycu, rozciągnij dla nas długie życie.

Mantra 3

सोम॑स्यांशो युधां प॒तेऽनू॑नो॒ नाम॒ वा अ॑सि । अनू॑नं दर्श मा कृधि प्र॒जया॑ च॒ धने॑न च

Jesteś częścią Somy, o panie zawodów; 'Niezubożony' zaiste jest twoim imieniem. O Darśo, uczyń mnie niezubożonym, z potomstwem i z bogactwem.

Mantra 4

द॒र्शोऽसि दर्श॒तोऽसि॒ सम॑ग्रोऽसि॒ सम॑न्तः । सम॑ग्रः॒ सम॑न्तो भूयासं॒ गोभि॒रश्वैः॑ प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्गृहैर्धने॑न

Jesteś Darśą; jesteś tym, którego należy ujrzeć; jesteś pełny, wszechstronny. Pełnym i wszechstronnym stać się mogę, z krowami, z końmi, z potomstwem, z bydłem, z domami, z bogactwem.

Mantra 5

यो॒३ऽस्मान् द्वेष्टि॒ यं व॒यं द्वि॒ष्मस्तस्य॒ त्वं प्रा॒णेना प्या॑यस्व । आ व॒यं प्या॑सिषीमहि॒ गोभि॒रश्वैः॑ प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्गृ॒हैर्धने॑न

Kto nas nienawidzi, a kogo my z kolei nienawidzimy, ty, przez życiowy oddech, spraw, by on pęczniał. Lecz my niech wzrastajmy ku nam z krowami, z końmi, z potomstwem, z bydłem, z domami, ze skarbem.

Mantra 6

यं दे॒वा अं॒शुमा॑प्या॒यय॑न्ति॒ यमक्षि॑त॒मक्षि॑ता भ॒क्षय॑न्ति । तेना॒स्मानिन्द्रो॒ वरु॑णो॒ बृह॒स्पति॒रा प्या॑ययन्तु॒ भुव॑नस्य गो॒पाः

Kogo Bogowie, promienny, sprawiają, że wzrasta, kogo niezmniejszeni, jako niezmniejszeni, spożywają, tym niech Indra, Waruna i Bṛhaspati, stróże świata, sprawią, że my prosperujemy ku nam.