Sukta 37

Mantra 1

यस्ति॒ग्मशृ॑ङ्गो वृष॒भो न भी॒मः एकः॑ कृ॒ष्टीश्च्य॒वय॑ति॒ प्र विश्वाः॑ । यः शश्व॑तो॒ अदा॑शुषो॒ गय॑स्य प्रय॒न्तासि॒ सुष्वि॑तराय॒ वेदः॑

On, ostrych rogów, bykopodobny, straszliwy, sam jeden sprawia, że wszystkie ludy ruszają naprzód; który od dawien dawna jest dawcą majątku temu, kto nie składa ofiar, tyś jest dawcą, o Wiedzący, dla dobrze wzruszonego obrzędu.

Mantra 2

त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र॒ कुत्स॑मावः॒ शुश्रू॑षमाणस्त॒न्वा सम॒र्ये। दासं॒ यच्छुष्णं कुय॑वं॒ न्यऽस्मा॒ अर॑न्धय आर्जुने॒याय॒ शिक्ष॑न्

Ty zaprawdę pomogłeś temu Kutsie, o Indro, uważając, w twojej własnej osobie, w bitwie; gdy poddałeś mu Dasę Śuṣṇę i Kuyavę, wspierając syna Arjuny twoją pomocą.

Mantra 3

त्वं धृ॑ष्णो धृष॒ता वी॒तह॑व्यं॒ प्रावो॒ विश्वा॑भिरू॒तिभिः॑ सु॒दास॑म्। प्र पौरु॑कुत्सिं त्र॒सद॑स्युमावः॒ क्षेत्र॑साता वृत्र॒हत्ये॑षु पू॒रुम्

Ty, o Śmiały, śmiałą mocą strzegłeś Sudāsa wszelką formą pomocy, jego, którego ofiarę przyjąłeś. Pomogłeś Paurukutsi, pomogłeś Trasadasyu i Pūru w zdobyciu pola, w zabójstwach Vṛtry.

Mantra 4

त्वं नृभि॑र्नृमणो दे॒ववी॑तौ॒ भूरी॑णि वृ॒त्रा ह॑र्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं॒ चुमु॑रिं धुनिं॒ चास्वा॑पयो द॒भीत॑ये सु॒हन्तु॑

Ty, z ludźmi, o o ludzkiej duszy, w bogiem wspieranym boju, o Żółtokoni, zabijasz wielu Przeszkodników. Poniżyłeś Dasyu, Cumuriego i Dhuniego i uśpiłeś ich dla Dabhītiego, o dobry uderzycielu.

Mantra 5

तव॑ च्यौ॒त्नानि॑ वज्रहस्त॒ तानि॒ नव॒ यत् पुरो॑ नव॒तिं च॑ स॒द्यः । नि॒वेश॑ने शतत॒मावि॑वेषी॒रहं॑ च वृ॒त्रं नमु॑चिमु॒ताह॑न्

Twoje są te czyny, o dzierżący piorun: te dziewięć, gdy niezwłocznie rozbiłeś dziewięćdziesiąt fortec; i w siedzibie zmusiłeś wejście do setnej. Ja też uderzyłem Vṛtrę, i Namuci ponadto zabiłem.

Mantra 6

सना॒ ता त॑ इन्द्र॒ भोज॑नानि रा॒तह॑व्याय दा॒शुषे॑ सु॒दासे॑ । वृष्णे॑ ते॒ हरी॒ वृष॑णा युनज्मि॒ व्यन्तु॒ ब्रह्मा॑णि पुरुशाक॒ वाज॑म्

Od dawna są twoje, o Indro, hojności - dla dobrze ofiarującego, dla dającego, dla dobrego rozdającego. Twoje dwa silne kasztanowate konie, parę energiczną, zaprzęgam dla potężnego: niech modlitwy rozchodzą się, o Wielce-skuteczny, dla zdobycia nagrody.

Mantra 7

मा ते॑ अ॒स्यां स॑हसाव॒न् परि॑ष्टाव॒घाय॑ भूम हरिवः परा॒दौ। त्राय॑स्व नोऽवृ॒केभि॒र्वरू॑थै॒स्तव॑ प्रि॒यासः॑ सू॒रिषु॑ स्याम

Nie pozwól nam, o Posiadaczu mocy, w tej naszej chwale być na złe; niech zło będzie daleko, o Panie kasztanowatych! Chroń nas swoimi bezwilczymi schronieniami; bądźmy twoimi umiłowanymi między wodzami.

Mantra 8

प्रि॒यास॒ इत् ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरो॑ मदेम शर॒णे सखा॑यः । नि तु॒र्वशं॒ नि याद्वं॑ शिशीह्यतिथि॒ग्वाय॒ शंस्यं॑ करि॒ष्यन्

Mili tobie zaiste, o Hojny, w naszej pochwalnej pieśni - niech my, jako ludzie, radujemy się w schronieniu, jako towarzysze. Zetrzyj Turvaśę, zetrzyj Jādvę, przygotowując dla Atithigvy czyn godny sławy.

Mantra 9

स॒द्यश्चि॒न्नु ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरः॑ शंसन्त्युक्थ॒शास॑ उ॒क्था। ये ते॒ हवे॑भि॒र्वि प॒णींरदा॑शन्न॒स्मान् वृ॑णीष्व॒ युज्या॑य॒ तस्मै॑

Nawet niezwłocznie teraz, o Hojny, w twojej chwale, ludzie - śpiewacy recytujący hymny - głoszą swoje hymny; ci, którzy swoimi wezwaniami sprawili, że Panis ulegli i rozproszyli się. Wybierz nas do towarzystwa, do tego zaprzęgu do zadania.

Mantra 10

ए॒ते स्तोमा॑ न॒रां नृ॑तम॒ तुभ्य॑मस्म॒द्र्यऽञ्चो॒ दद॑तो म॒घानि॑ । तेषा॑मिन्द्र वृत्र॒हत्ये॑ शि॒वो भूः॒ सखा॑ च॒ शूरो॑ऽवि॒ता च॑ नृ॒णाम्

Te pochwały ludzi, o najmęski, są dla ciebie, właściwie skierowane od nas, którzy ofiarują ci dary. Dla nich, o Indro, w zabiciu Wrytry bądź łaskawy: przyjacielem, bohaterem i pomocnikiem ludzi.

Mantra 11

नू इ॑न्द्र शूर॒ स्तव॑मान ऊ॒ती ब्रह्म॑जूतस्त॒न्वा वावृधस्व । उप॑ नो॒ वाजा॑न् मिमी॒ह्युप॒ स्ती॑न् यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः

Teraz, o Indro, bohaterze, chwalony, wzmacniaj się w swoim ciele, pędzony przez brahman, z twoją pomocą. Przydziel nam nagrody; przybliż hymny: chrońcie nas zawsze z pomyślnościami.