Sukta 9

Mantra 1

तं वो॑ द॒स्ममृ॑ती॒षहं॒ वसो॑र्मन्दा॒नमन्ध॑सः । अ॒भि व॒त्सं न स्वस॑रेषु धे॒नव॒ इन्द्रं॑ गी॒र्भिर्न॑वामहे

Jego, dla was, cudownego, podbijającego ataki Indrę, radującego się sokiem Somy, dawcę bogactwa, wychwalamy pieśniami, jak krowy mleczne przy swoich wodach dążą do cielęcia.

Mantra 2

द्यु॒क्षं सु॒दानुं॒ तवि॑षीभि॒रावृ॑तं गि॒रिं न पु॑रु॒भोज॑सम्। क्षु॒मन्तं॒ वाजं॑ श॒तिनं॑ सह॒स्रिणं॑ म॒क्षू गोम॑न्तमीमहे

Niebiańsko jasnego, szczodrego, opasanego mocami, jak górę, szeroko pomocnego, jego, bogatego w pokarm, nagrodę siły, stokrotnego, tysiąckrotnego, prędko bogatego w krowy, pragniemy.

Mantra 3

तत् त्वा॑ यामि सु॒वीर्यं॒ तद् ब्रह्म॑ पू॒र्वचि॑त्तये । येना॒ यति॑भ्यो॒ भृग॑वे॒ धने॑ हि॒ते येन॒ प्रस्क॑ण्व॒मावि॑थ

Do tej twej szlachetnej mocy bohaterskiej przychodzę; do tej groźnej modlitwy, dla pradawnej przezorności: którą pomogłeś Bhṛgu dla bogactwa przygotowanego, którą okazałeś życzliwość Praskaṇvie.

Mantra 4

येना॑ समु॒द्रमसृ॑जो म॒हीर॒पस्तदि॑न्द्र॒ वृष्णि॑ ते॒ शवः॑ । स॒द्यः सो अ॑स्य महि॒मा न सं॒नशे॒ यं क्षो॒णीर॑नुचक्र॒दे

Którą wypuściłeś ku morzu potężne wody, ta, o Indro, Byku, jest twoją siłą. Niezwłocznie jego majestat nie ginie, tego, którego szerokie ziemie podążają w swym biegu.