Sukta 6

Mantra 1

जगद्बीज पुरुषः। स॒हस्र॑बाहुः॒ पुरु॑षः सहस्रा॒क्षः स॒हस्र॑पात्। स भूमिं॑ वि॒श्वतो॑ वृ॒त्वात्य॑तिष्ठद् दशाङ्गु॒लम्

Puruṣa jest nasieniem świata: tysiącoręki jest Puruṣa, tysiącoki, tysiącostopy. Ogarniając ziemię z każdej strony, stał ponad nią na odległość dziesięciu palców.

Mantra 2

त्रि॒भिः प॒द्भिर्द्याम॑रोह॒त् पाद॑स्ये॒हाभ॑व॒त् पुनः॑ । तथा॒ व्यऽक्राम॒द् विष्व॑ङशनानश॒ने अनु॑

Trzema krokami wstąpił do nieba; jedna czwarta jego ponownie znalazła się tutaj. Tak kroczył w każdym kierunku, podążając za jedzeniem i niejedzeniem.

Mantra 3

ताव॑न्तो अस्य महि॒मान॒स्ततो॒ ज्यायां॑श्च॒ पूरु॑षः । पादो॑ऽस्य॒ विश्वा॑ भू॒तानि॑ त्रि॒पाद॑स्यृ॒तं॑ दि॒वि

Tak wielkie są jego majestaty; a jeszcze większy od tego jest Puruṣa. Jedna czwarta jego to wszystkie istoty; jego trzy czwarte to ṛta w niebie.

Mantra 4

पुरु॑ष ए॒वेदं सर्वं॒ यद् भू॒तं यच्च॑ भा॒व्यम्। उ॒तामृ॑त॒त्वस्ये॑श्व॒रो यद॒न्येनाभ॑वत् स॒ह

Puruṣa - ten właśnie - jest tym wszystkim, cokolwiek było i cokolwiek ma być; i jest panem nieśmiertelności, w tym, że stał się razem z tym, co inne.

Mantra 5

यत् पुरु॑षं॒ व्यद॑धुः कति॒धा व्यऽकल्पयन्। मुखं॒ किम॑स्य॒ किं बा॒हू किमू॒रू पादा॑ उच्येते

Gdy rozpostarli Puruszę i na ile sposobów go ułożyli - co było jego ustami, co były jego ramionami, co były nazywane jego udami i stopami?

Mantra 6

ब्रा॒ह्म॒णोऽस्य॒ मुख॑मासीद् बा॒हू रा॑ज॒न्योऽभवत्। मध्यं॒ तद॑स्य॒ यद् वैश्यः॑ प॒द्भ्यां शू॒द्रो अ॑जायत

Brahmana był jego ustami; jego ramiona stały się Radżanią. To, co było jego środkiem - to był Waiszja; z jego stóp narodził się Sudra.

Mantra 7

चन्द्र॑मा म॑नसो जात॑श्च॑क्षोः सू॑र्यो अजायत । मुखा॒दिन्द्र॑श्चा॒ग्निश्च॑ प्रा॒णाद् वा॒युर॑जायत

Księżyc narodził się z umysłu; z oka narodziło się Słońce. Z ust powstali Indra i Agni; z oddechu narodził się Waju.

Mantra 8

नाभ्या॑ आसीद॒न्तरि॑क्षं शी॒र्ष्णो द्यौः सम॑वर्तत । प॒द्भ्यां भूमि॒र्दिशः॒ श्रोत्रा॒त् तथा॑ लो॒कां अ॑कल्पयन्

Z pępka powstała przestrzeń międzyziemska; z głowy niebo w pełni się wyłoniło. Ze stóp powstała ziemia; z ucha strony świata: tak ułożyli światy.

Mantra 9

वि॒राडग्रे॒ सम॑भवद् वि॒राजो॒ अधि॒ पूरु॑षः । स जा॒तो अत्य॑रिच्यत प॒श्चाद् भूमि॒मथो॑ पु॒रः

Wiradż powstał na początku, a na Wiradżu zjawił się Purusza. Gdy się narodził, przewyższył wszystko - za ziemią i również przed nią.

Mantra 10

यत् पुरु॑षेण ह॒विषा॑ दे॒वा य॒ज्ञमत॑न्वत । व॒स॒न्तो अ॑स्यासी॒दाज्यं॑ ग्री॒ष्म इ॒ध्मः श॒रद्ध॒विः

Gdy z Puruszą jako ofiarą bogowie rozpostarli Ofiarę, wiosna była jej ghī, lato było drewnem opałowym, a jesień ofiarą.

Mantra 11

तं य॒ज्ञं प्रा॒वृषा॒ प्रौक्ष॒न् पुरु॑षं जा॒तम॑ग्र॒शः । तेन॑ दे॒वा अ॑यजन्त सा॒ध्या वस॑वश्च॒ ये

Tę Ofiarę skropiła Pora Deszczowa, Puruszę, który narodził się jako pierwszy. Tym bogowie składali ofiary - Sadhjowie i również Wasuowie.

Mantra 12

तस्मा॒दश्वा॑ अजायन्त॒ ये च॒ के चो॑भ॒याद॑तः । गावो॑ ह जज्ञिरे॒ तस्मा॒त् तस्मा॑ज्जा॒ता अ॑जा॒वयः॑

Z tego powstały Konie i wszystko, co ma dwa rzędy zębów; Krowy zaprawdę z tego się narodziły, z tego, z tego powstały Kozy i Owce.

Mantra 13

तस्मा॑द् य॒ज्ञात् स॑र्व॒हुत॒ ऋचः॒ सामा॑नि जज्ञिरे । छन्दो॑ ह जज्ञिरे॒ तस्मा॒द् यजु॒स्तस्मा॑दजायत

Z tej całkowicie złożonej Ofiary narodziły się Ryki i Samany; z niej zaprawdę narodziły się metry; z tego Jadżus, z tego powstał.

Mantra 14

तस्मा॑द् य॒ज्ञात् स॑र्व॒हुतः॒ संभृ॑तं पृषदा॒ज्यऽम्। प॒शूंस्तांश्च॑क्रे वाय॒व्याऽनार॒ण्या ग्रा॒म्याश्च॒ ये

Z tego całkowicie ofiarowanego Ofiarowania zgromadzono pṛṣad-ājya; i stworzyło ono zwierzęta - te powietrzne, leśne mieszkańcy oraz wiejskie oswojone obok nich.

Mantra 15

स॒प्तास्या॑सन् परि॒धय॒स्त्रिः स॒प्त स॒मिधः॑ कृ॒ताः । दे॒वा यद् य॒ज्ञं त॑न्वा॒ना अब॑ध्न॒न् पुरु॑षं प॒शुम्

Siedem było jego ust; ogrodzenia zostały ustawione; trzykroć siedem drew rozpalających przygotowano. Gdy Bogowie, rozpościerając Ofiarę, związali Męża jako zwierzę ofiarne.

Mantra 16

मू॒र्ध्नो दे॒वस्य॑ बृह॒तो अं॒शवः॑ स॒प्त स॑प्त॒तीः । राज्ञः॒ सोम॑स्याजायन्त जा॒तस्य॒ पुरु॑षा॒दधि॑

Z głowy potężnego Boga wyrwały się promienie, siedem i siedemdziesiąt. Zrodziły się jakby z Króla Somy, z Puruṣy, gdy on przyszedł na świat.