Sukta 12

Mantra 1

तद् यस्यै॒वं वि॒द्वान् व्रात्य॒ उद्धृ॑तेष्व॒ग्निष्वधि॑श्रितेऽग्निहो॒त्रेऽति॑थिर्गृ॒हाना॒गच्छे॑त्

Otóż, jeśli do domu tego, który taką posiada wiedzę, przybędzie Vratya jako gość, gdy ognie zostały już rozpalone i Agnihotra jest ustanowiona na swoim miejscu

Mantra 2

स्व॒यमे॑नमभ्यु॒देत्य॑ ब्रूया॒द् व्रात्याति॑ सृज हो॒ष्यामीति॑

Powinien sam wyjść mu na spotkanie i powiedzieć: 'O Vratyo, uwolnij mnie; złożę ofiarę libacyjną.'

Mantra 3

स चा॑तिसृ॒जेज्जु॑हु॒यान्न चा॑तिसृ॒जेन्न जु॑हुयात्

A jeśli on uwolni, powinien złożyć ofiarę; lecz jeśli nie uwolni, nie powinien składać ofiary.

Mantra 4

स य ए॒वं वि॒दुषा॒ व्रात्ये॒नाति॑सृष्टो जु॒होति॑

Ten, kto tak uwolniony przez znającego Vratyę, składa ofiarę

Mantra 5

प्र पि॑तृ॒याणं॒ पन्थां॑ जानाति॒ प्र दे॑व॒यान॑म्

Rozpoznaje on Ścieżkę prowadzącą do Ojców; rozpoznaje również Ścieżkę prowadzącą do Bogów.

Mantra 6

न दे॒वेष्वा वृ॑श्चते हु॒तम॑स्य भवति

Jego ofiara nie zostaje odrzucona pośród Bogów: jego dar ofiarny zaprawdę staje się przyjęty.

Mantra 7

पर्य॑स्या॒स्मिंल्लो॒क आ॒यत॑नं शिष्यते॒ य ए॒वं वि॒दुषा॒ व्रात्ये॒नाति॑सृष्टो जु॒होति॑

Dookoła niego, w tym właśnie świecie, pozostaje bezpieczna siedziba, ten, kto tak posłany przez znającego Vrātyę, składa ofiarę.

Mantra 8

अथ॒ य ए॒वं वि॒दुषा॒ व्रात्ये॒नान॑तिसृष्टो जु॒होति॑

Lecz wtedy, ktokolwiek tak, nie posłany przez znającego Vrātyę, składa ofiarę

Mantra 9

न पि॑तृ॒याणं॒ पन्थां॑ जानाति॒ न दे॑व॒यान॑म्

Nie zna ścieżki prowadzącej do Ojców; nie zna ścieżki prowadzącej do Bogów.

Mantra 10

आ दे॒वेषु॑ वृश्चते अहु॒तम॑स्य भवति

Do bogów, jakby, jest ono odcięte: dla niego nieofiarowana ofiara staje się (jakby ofiarowaną).

Mantra 11

नास्या॒स्मिंल्लो॒क आ॒यत॑नं शिष्यते॒ य ए॒वं वि॒दुषा॒ व्रात्ये॒नान॑तिसृष्टो जु॒होति॑

Dla niego, na tym świecie, nie pozostaje żadne oparcie niedostateczne - kto, tak wiedząc, składa ofiarę, nie wypuszczając Vrātyi przeciwko niemu (ani nie czyniąc go wrogiem).