Sukta 52

Mantra 1

न तद्दिवा न पृथिव्यानु मन्ये न यज्ञेन नोत शमीभिराभिः । उब्जन्तु तं सुभ्वः पर्वतासो नि हीयतामतियाजस्य यष्टा ॥

ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਦਿਉ (ਆਕਾਸ਼) ਦੀ ਉਚਾਈ ਨਾਲ ਮਾਪਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਪૃਥਵੀ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ; ਨਾ ਯਜ्ञ ਦੇ ਵਿਧੀ-ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਮੀ-ਕਰਮਾਂ (ਸ਼ਾਂਤੀਦਾਇਕ ਉਪਾਵਾਂ) ਨਾਲ। ਸੁਭ੍ਵਃ—ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ—ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦੇਣ; ਅਤੀ-ਯਾਜਕ, ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਯਸ਼ਟਾ (ਅਤਿ ਯਜ्ञ ਕਰਨ ਵਾਲਾ) ਡਿੱਗ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ—ਉਸ ਦਾ ਬਲ ਘਟ ਕੇ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।

Mantra 2

अति वा यो मरुतो मन्यते नो ब्रह्म वा यः क्रियमाणं निनित्सात् । तपूंषि तस्मै वृजिनानि सन्तु ब्रह्मद्विषमभि तं शोचतु द्यौः ॥

ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਉਪਰ (ਅਤੀ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਬਣ ਰਹੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਣੀ (ਬ੍ਰਹਮ) ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ/ਖੰਡਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸੜਾਉਂਦੇ ਤਾਪ ਅਤੇ ਟੇਢੇ ਦੁੱਖ-ਦੁਰਭਾਗ ਆਉਣ। ਬ੍ਰਹਮ-ਦ੍ਵੈਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਿਉ ਆਪ ਹੀ ਭੜਕ ਉਠੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਸਮਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਘਾੜ ਦੇਵੇ।

Mantra 3

किमङ्ग त्वा ब्रह्मणः सोम गोपां किमङ्ग त्वाहुरभिशस्तिपां नः । किमङ्ग नः पश्यसि निद्यमानान्ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗੋਪਾ (ਰਖਵਾਲਾ) ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿ (ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਸ਼ਾਪ/ਦੁਸ਼ਟ ਨਿੰਦਾ) ਤੋਂ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਅਕ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ—ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਦ੍ਵੈਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਦਾ ਸੜਾਉਂਦਾ ਸ਼ਸਤ੍ਰ, ਤਪਤ ਹੇਤੀ, ਤੂੰ ਸੁੱਟ ਸਕੇਂ?

Mantra 4

अवन्तु मामुषसो जायमाना अवन्तु मा सिन्धवः पिन्वमानाः । अवन्तु मा पर्वतासो ध्रुवासोऽवन्तु मा पितरो देवहूतौ ॥

ਉਸ਼ਾਵਾਂ—ਸਦਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ—ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਸਿੰਧਵಃ (ਨਦੀਆਂ)—ਬਲ ਨਾਲ ਉੱਭਰਦੀਆਂ—ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਧ੍ਰੁਵ ਪਹਾੜ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਦੇਵਹੂਤੀ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

Mantra 5

विश्वदानीं सुमनसः स्याम पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् । तथा करद्वसुपतिर्वसूनां देवाँ ओहानोऽवसागमिष्ठः ॥

ਵਿਸ਼ਵਦਾਨੀਂ ਅਸੀਂ ਸੁਮਨਸ ਰਹੀਏ; ਉੱਭਰਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵੇਖੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਵਸੁਪਤੀ—ਆਪਣੀ ਅਵਸ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ—ਸਾਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।

Mantra 6

इन्द्रो नेदिष्ठमवसागमिष्ठः सरस्वती सिन्धुभिः पिन्वमाना । पर्जन्यो न ओषधीभिर्मयोभुरग्निः सुशंसः सुहवः पितेव ॥

ਇੰਦ੍ਰ ਅਵਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਆਵੇ; ਸਰਸਵਤੀ ਸਿੰਧੂਆਂ ਨਾਲ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਧੇ। ਪਰਜਨ੍ਯ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਯੋਭੂ ਬਣੇ; ਅਗਨੀ—ਸੁਸ਼ੰਸ, ਸੁਹਵ—ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਪਾਲੇ ਤੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇ।

Mantra 7

विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत ॥

ਹੇ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾ, ਆਓ; ਮੇਰਾ ਇਹ ਹਵ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬਰ੍ਹਿਸ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ੀਦਤ—ਯਜ੍ਞ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਸਨ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੋ।

Mantra 8

यो वो देवा घृतस्नुना हव्येन प्रतिभूषति । तं विश्व उप गच्छथ ॥

ਹੇ ਦੇਵੋ, ਘ੍ਰਿਤਸ੍ਨੁਨਾ ਹਵ੍ਯ ਨਾਲ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ—ਸਾਰੇ—ਉਪਗਚ੍ਛਥ; ਸੱਚੇ ਗ੍ਰਾਹੀ ਵੱਲ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ।

Mantra 9

उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये । सुमृळीका भवन्तु नः ॥

ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸੂਨਵੋ, ਉਪ ਨਃ ਆ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗਿਰਃ ਸੁਣਨ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਮ੍ਰਲ਼ੀਕਾ ਬਣੋ—ਕਿਰਪਾਲੂ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਇਆ ਨਾਲ।

Mantra 10

विश्वे देवा ऋतावृध ऋतुभिर्हवनश्रुतः । जुषन्तां युज्यं पयः ॥

ਹੇ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵੋ—ਜੋ ਋ਤ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਋ਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹਵਨ-ਪੁਕਾਰ ਸੁਣਦੇ ਹੋ—ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਪਯਸ (ਦੁੱਧ-ਰਸ) ਵਿੱਚ ਰਸ ਲਵੋ; ਋ਤ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ, ਸੰਯਮਿਤ ਅਰਪਣ ਦਾ ਪੋਸ਼ਕ ਸਾਰ।

Mantra 11

स्तोत्रमिन्द्रो मरुद्गणस्त्वष्टृमान्मित्रो अर्यमा । इमा हव्या जुषन्त नः ॥

ਇੰਦਰ, ਮਰੁਦਗਣ; ਤ੍ਵਸ਼ਟ੍ਰ—ਸ਼ਿਲਪੀ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰ੍ਯਮਨ—ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਇਹ ਹਵ੍ਯ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।

Mantra 12

इमं नो अग्ने अध्वरं होतर्वयुनशो यज । चिकित्वान्दैव्यं जनम् ॥

ਹੇ ਅਗਨੇ, ਅਧਵਰ ਦਾ ਹੋਤ੍ਰ, ਵਯੁਨਸ਼ਃ—ਵਿਵੇਕ-ਭਰੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ—ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯਜ੍ਞ ਕਰ; ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਦੈਵ੍ਯ ਜਨ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ।

Mantra 13

विश्वे देवाः शृणुतेमं हवं मे ये अन्तरिक्षे य उप द्यवि ष्ठ । ये अग्निजिह्वा उत वा यजत्रा आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयध्वम् ॥

ਹੇ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾਃ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਹਵ (ਪੁਕਾਰ) ਸੁਣੋ—ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਦ੍ਯੌ (ਆਕਾਸ਼) ਦੇ ਨੇੜੇ; ਤੁਸੀਂ ਅਗਨਿਜਿਹਵਾ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਯਜਤ੍ਰਾ (ਯਜ੍ਞ-ਯੋਗ) ਹੋਵੋ: ਇਸ ਬਰ੍ਹਿਸਿ (ਯਜ੍ਞ-ਆਸਨ) ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠੋ ਅਤੇ ਹਵਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।

Mantra 14

विश्वे देवा मम शृण्वन्तु यज्ञिया उभे रोदसी अपां नपाच्च मन्म । मा वो वचांसि परिचक्ष्याणि वोचं सुम्नेष्विद्वो अन्तमा मदेम ॥

ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾਃ—ਯਜ੍ਞੀਆ (ਯਜ੍ਞ-ਯੋਗ)—ਮੇਰਾ ਮਨ੍ਮ (ਵਿਚਾਰ) ਸੁਣਨ; ਉਭੇ ਰੋਦਸੀ (ਦ੍ਯੌ ਅਤੇ ਪૃਥਵੀ) ਅਤੇ ਅਪਾਂ ਨਪਾਤ् (ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ) ਵੀ। ਮੈਂ ਉਹ ਬਚਨ ਨਾ ਬੋਲਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯ (ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣਾ) ਕਰੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਮਨ (ਕਿਰਪਾ) ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੇੜਤਾ ਪਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈਏ।

Mantra 15

ये के च ज्मा महिनो अहिमाया दिवो जज्ञिरे अपां सधस्थे । ते अस्मभ्यमिषये विश्वमायुः क्षप उस्रा वरिवस्यन्तु देवाः ॥

ਜੋ ਕੋਈ ਮਹਿਨੋ (ਮਹਾਨ) ਅਤੇ ਅਹਿਮਾਇਆ (ਅਹਿ/ਸਰਪ ਦੀ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ) ਹਨ—ਜੋ ਦ੍ਯੌ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਪਾਂ ਸਧਸਥੇ (ਜਲਾਂ ਦੇ ਆਸਨ) ਵਿੱਚ—ਉਹ ਦੇਵ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ਼ਯੇ (ਵ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ) ਵਰਿਵਸ (ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਹ/ਅਵਕਾਸ) ਖੋਲ੍ਹਣ; ਸਾਰਾ ਆਯੁ, ਰਾਤਾਂ ਅਤੇ ਉਸ਼੍ਰਾ (ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ) ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੋਣ।

Mantra 17

स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्नौ सूक्तेन महा नमसा विवासे । अस्मिन्नो अद्य विदथे यजत्रा विश्वे देवा हविषि मादयध्वम् ॥

ਵਿਛਾਏ ਹੋਏ ਬਰ੍ਹਿਸ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ, ਸੁਘੜ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ-ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਇਸ ਵਿਦਥ ਵਿੱਚ, ਯਜਨੀਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵੋ, ਸਾਡੇ ਹਵਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।