ବିଷ୍ଣୁ in the Atharvaveda

ସହାୟତା ପାଇଁ ରାଜା ସୋମଙ୍କୁ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ତୁତିଗୀତଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।

ଅର୍ୟମନ, ବୃହସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର—ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କର। ଏବଂ ବାତ, ବିଷ୍ଣୁ, ସରସ୍ୱତୀ, ସବିତାର, ଓ ବାଜିନ (ବିଜୟ-ଦାୟକ ଶକ୍ତି) କୁ ମଧ୍ୟ।

ଧ୍ରୁବା ଦିଗ: ବିଷ୍ଣୁ ତାହାର ଅଧିପତି; କଲ୍ମାଷଗ୍ରୀବ ତାହାର ରକ୍ଷିତା; ବୀରୁଧ୍ (ଔଷଧି-ବନସ୍ପତି) ତାହାର ଇଷବଃ (ବାଣ) ଅଟେ। ସେମାନଙ୍କୁ ନମଃ—ଅଧିପତିମାନଙ୍କୁ ନମଃ, ରକ୍ଷିତାମାନଙ୍କୁ ନମଃ, ଇଷୁମାନଙ୍କୁ ନମଃ; ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମଃ—ଏମିତି ହେଉ। ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ…

ମୋ ଆହ୍ୱାନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତୁ—ଇନ୍ଦ୍ରସହିତ ମରୁତଗଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅଗ୍ନି। ମୋ ପାଇଁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ବିଶାଳ, ମୁକ୍ତ ଲୋକ ହେଉ; ଏହି କାମନା ପାଇଁ, ମୋ ପାଇଁ, ବାୟୁ ଶୁଦ୍ଧିକରଣରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ବିଷ୍ଣୁ ଗର୍ଭାଶୟକୁ ଯଥାବିଧି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁନ୍ତୁ; ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ରୂପଗୁଡ଼ିକୁ ଗଢ଼ୁନ୍ତୁ। ପ୍ରଜାପତି ତାହାକୁ ସିଞ୍ଚନ କରୁନ୍ତୁ; ଧାତୃ ତୋ ପାଇଁ ଗର୍ଭକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ।

ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ତପସ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ଯୋଗ କରୁନ୍ତୁ—ସୁୟୁଜ (ସୁଯୋଜିତ) ଭାବେ; ସ୍ୱାହା।

ଆତ୍ମରକ୍ଷଣ: ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂଷଣ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଅଦିତି ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମରୁତଗଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅପାଂ ନପାତ୍ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ହେ ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୁ (ନଦୀମାନେ), ରକ୍ଷା କର! ବିଷ୍ଣୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଦ୍ୟୌଃ (ଆକାଶ) ମଧ୍ୟ।

ଧାତୃ ଓ ରାତି (ଦାନ/ଭେଟ), ଏବଂ ସବିତୃ—ଏହାକୁ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ପ୍ରଜାପତି, ନିଧିପତି ଓ ଆମ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ (ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ)। ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରଜା ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଯଜମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରବିଣ (ସମ୍ପତ୍ତି) ଓ ଧନ ଦେଉନ୍ତୁ।

ବିଷ୍ଣୁ: ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ବଳରେ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି—ସେଇ ଦୁଇ ବୀର ଶକ୍ତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ; ଯେମାନେ ଅପ୍ରତିହତ ଭାବେ ନିଜ ସହୋବଳରେ ଶାସନ କରନ୍ତି—ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଖକୁ ପ୍ରାଚୀନ ଆହ୍ୱାନ (ପୂର୍ବହୂତି) ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛି।

ଯାହାର ଏହା—ଯେ ଦିଗଦିଗନ୍ତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଆଗକୁ ଗତି କରେ, ଏବଂ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇ ନିଜ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ସର୍ବତ୍ର ଦେଖେ; ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେବଙ୍କ ଧର୍ମ (ବିଧି-ନିୟମ) ଅନୁସାରେ, ନିଜ ସହୋବଳରେ—ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଖକୁ ପ୍ରାଚୀନ ଆହ୍ୱାନ (ପୂର୍ବହୂତି) ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛି।

ବିଷ୍ଣୁଃ। ଏବେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କେଉଁ ବୀର୍ୟକର୍ମ ପ୍ରକାଶ କରିବି? ଯିଏ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ମାପି ବିନ୍ୟାସ କଲେ; ଯିଏ ଉପର ଧାମକୁ ଭିତ୍ତି ଦେଇ ଧାରଣ କଲେ—ତ୍ରିଧା ପଦକ୍ଷେପ କରୁଥିବା, ବିଶାଳଗାମୀ (ଉରୁଗାୟ) ବିଷ୍ଣୁ।

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେ ବୀର୍ୟବଳ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ—ଭୟଙ୍କର ମୃଗ ପରି, ଇଚ୍ଛାମତେ ବିଚରଣକାରୀ, ପର୍ବତବାସୀ। ଦୂର ପରାବତରୁ—ହଁ, ସର୍ବାତିଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ—ସେ ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ।

ଯାହାଙ୍କ ବିଶାଳ ତିନି ବିକ୍ରମରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଅଧିଷ୍ଠିତ—ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଶାଳ ଭାବେ ପଦକ୍ଷେପ କର; ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ନିବାସସ୍ଥାନ ଗଢ଼ିଦେ। ହେ ଘୃତୟୋନି, ଘୃତ ପାନ କର; ଆଗେ ଧକ୍କା ଦେ—ହଁ, ଆଗେ ଧକ୍କା ଦେ—ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ପାର କରା।

ଏହି ବିଷ୍ଣୁ ବିକ୍ରମ କଲେ; ତ୍ରିଧା ଭାବେ ନିଜ ପଦକ୍ଷେପ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଧୂଳିମୟ ପୃଥିବୀରେ ନିଜ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସେ ଦୃଢ଼ କରିଦେଲେ।

ବିଷ୍ଣୁ—ଗୋପା, ଅଦାଭ୍ୟ (ଅପ୍ରତାରିତ)—ତିନି ପଦ ବିସ୍ତାର କରି ଚାଲିଲେ; ଏଠାରୁ ସେ ଧର୍ମ/ବିଧିମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି ଧାରି ରଖନ୍ତି।

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କର୍ମମାନଙ୍କୁ ଦେଖ—ଯାହାଠାରୁ ବ୍ରତ/ବିଧିମାନ ନିରୀକ୍ଷିତ ହୋଇ କ୍ରମବଦ୍ଧ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ସଖା ଓ ସହଚର।

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେଇ ପରମ ପଦ/ସ୍ଥାନକୁ ସୂରିମାନେ (ଋଷିମାନେ) ସଦା ଦେଖନ୍ତି—ଦିବିରେ ପ୍ରସାରିତ ଚକ୍ଷୁ ପରି।

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରୁ; ହେ ମହା ବିଷ୍ଣୁ, ବିଶାଳ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରୁ—ଆମ ହସ୍ତଦ୍ୱୟକୁ ଅନେକ ଶୁଭ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପୂରଣ କର। ଡାହାଣରୁ ଓ ବାମରୁ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଦକ୍ଷିଣା (ଦାନ-ଫଳ) ଏଠାକୁ ଦିଅ।

ଅଗ୍ନି-ବିଷ୍ଣୁ—ମହାନ ଅଟେ ତୁମ ଏହି ମହିମା: ଘୃତର ସେହି ପାଥ (ପାନ), ଯାହାର ନାମ ଗୁହ୍ୟ। ଘରେଘରେ ତୁମେ ସାତ ରତ୍ନ ଧାରଣ କର; ତୁମ ପ୍ରତି ଜିହ୍ୱା ଘୃତକୁ ଆସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚାଉ।

ଅଗ୍ନି ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମହା ତେଜ ମହିମାମୟ; ଘୃତର ପଥ—ତାହାର ଗୁହ୍ୟ ଶକ୍ତି—ତୁମେ ଉଭୟ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର। ଘରେଘରେ ସୁସ୍ତୁତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ତୁମ ପ୍ରତି ଜିହ୍ୱା ଘୃତକୁ ଉଚ୍ଚରେ ଅର୍ପଣ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁ।