Deity · Atharvaveda

ବାୟୁ in the Atharvaveda

वायुNamed in 85 verses

In this book

Named as
Vāyu
  1. Kanda 26
  2. Kanda 39
  3. Kanda 49
  4. Kanda 51
  5. Kanda 613
  6. Kanda 71
  7. Kanda 82
  8. Kanda 94
  9. Kanda 103
  10. Kanda 112
  11. Kanda 121
  12. Kanda 131
  13. Kanda 141
  14. Kanda 161
  15. Kanda 181
  16. Kanda 1929
  17. Kanda 201

Every verse that names ବାୟୁ

85 verses

  1. 2.20.1

    ହେ ବାୟୁ, ତୋର ଯେ ତପସ୍ (ତାପ-ଶକ୍ତି), ସେହି ତପସ୍‌ରେ—ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ—ତାକୁ ପ୍ରତିତପ କର, ପୁଣି ଦହା।

  2. 2.20.2

    ହେ ବାୟୁ, ତୋର ଯେ ହରଃ (ପ୍ରହାର-ଶକ୍ତି), ସେହି ହରଃରେ—ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ—ତାକୁ ପ୍ରତିହର କର, ପୁଣି ପ୍ରହାର କର।

  3. 2.20.3

    ହେ ବାୟୁ, ତୋର ସେଇ ଅର୍ଚିସ୍ (ଜ୍ୟୋତି) ଦ୍ୱାରା—ସେଇ ଜ୍ୟୋତିରେ ତାହାର ଉପରେ ପ୍ରତିପ୍ରକାଶ କର; ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ।

  4. 2.20.4

    ହେ ବାୟୁ, ତୋର ସେଇ ଶୋଚିସ୍ (ଜ୍ୱାଳା) ଦ୍ୱାରା—ସେଇ ଜ୍ୱାଳାରେ ପ୍ରତିଶୋଧରୂପେ ତାକୁ ଦହା; ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ।

  5. 2.20.5

    ହେ ବାୟୁ, ତୋର ତେଜ ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ତେଜହୀନ କର—ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ।

  6. 2.34.4

    ଯେ ଗ୍ରାମ୍ୟ ପଶୁମାନେ ବିଶ୍ୱରୂପ—ବିଭିନ୍ନ ରୂପର, ଅନେକ ପ୍ରକାର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଏକ ରୂପରେ ଏକତ୍ର—ସେମାନଙ୍କୁ ବାୟୁ ଦେବ ଆଗକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରଜୟା (ସନ୍ତାନ-ବୃଦ୍ଧି) ସହ ରକ୍ଷା କରି ସମୃଦ୍ଧ କରୁନ୍ତୁ।

  7. 3.8.1

    ରାଷ୍ଟ୍ରଧାରଣ। ଋତୁମାନଙ୍କ ସହ ନିଜକୁ ସମନ୍ୱୟ କରୁଥିବା ମିତ୍ର ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ଉସ୍ରିୟା—ଲାଲିମାମୟ କିରଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥିର କରି ବାସଯୋଗ୍ୟ କରୁନ୍ତୁ। ତାପରେ ଆମ ପାଇଁ ବରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ମହାନ ରାଷ୍ଟ୍ର ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ—ସ୍ଥିର ବାସ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ନିବାସଯୋଗ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ର।

  8. 3.8.2

    ଧାତୃ, ରାତି (ଦାନ/ବକ୍ଷିସ) ଓ ସବିତା ଏହାକୁ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ମୋର ବଚନକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ। ମୁଁ ଶୂରପୁତ୍ରୀ ଦେବୀ ଅଦିତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି—ଯେପରି ସହଜାତ ସହୋଦରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟସ୍ଥାନରେ, ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଭାବେ, ଯଥାବତ୍ ଦୃଢ଼ ରହିପାରିବି।

  9. 3.8.3

    ନମସ୍କାର ସହିତ ମୁଁ ସୋମ, ସବିତାର ଓ ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ—ଉତ୍ତରତ୍ୱ (ଶ୍ରେଷ୍ଠତା) ପାଇଁ—ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ଏହି ଅଗ୍ନି ଦୀର୍ଘକାଳ ନିଶ୍ଚୟ ଜ୍ୱଳିତ ହେଉ; ସହଜାତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ ହୋଇ, କେହି ପ୍ରତିବାଦ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ଏମିତି (ଅପ୍ରତିବ୍ରୁବଦ୍ଭିଃ) ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ।

  10. 3.8.4

    ଏଠିଏ, ଏଠିଏ ରୁହ; ପରେ ଦୂରକୁ ଯାଅନି। ପ୍ରେରକ—ତଥାପି ଗୋପାଳ, ପୁଷ୍ଟିର ପତି—ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହି ପୁରୁଷ ପାଇଁ, ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଇଚ୍ଛନୀୟ (କାମିନୀ/ଶକ୍ତିମାନ) ନିକଟକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ତୁମ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକମତ ହୋଇ ଏଠାରେ ଘନିଷ୍ଠ ସମ୍ମତିରେ ଏକତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।

  11. 3.8.5

    ତୁମମାନଙ୍କର ମନ ଏକାତ୍ମ, ତୁମମାନଙ୍କର ବ୍ରତ ଏକାତ୍ମ, ତୁମମାନଙ୍କର ସମାକୂତି (ସାମୂହିକ ସଂକଳ୍ପ) ଏକାତ୍ମ—ଏହି ସବୁକୁ ଆମେ ଏକତା ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଯେମାନେ ବ୍ରତହୀନ, ଅବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ଅଲଗା ହୋଇ ଦାଁଡ଼ିଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ ହିତ ପାଇଁ ଆମେ ଏକତାରେ ନମାଇ ଆଣୁଛୁ।

  12. 3.8.6

    ମୁଁ ମନଦ୍ୱାରା ତୁମମାନଙ୍କର ମନକୁ ଧରିନେଉଛି; ମୋ ଚିତ୍ତକୁ ଅନୁସରି, ତୁମ ଚିତ୍ତମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ। ତୁମ ହୃଦୟମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ମୋ ବଶରେ କରୁଛି; ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସର, ମୋ ପଦଚିହ୍ନର ମାର୍ଗରେ ଚାଲ—ଆସ।

  13. 3.12.4

    ଏହି ଶାଳାକୁ ସବିତା, ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି—ପ୍ରଜାକୁ ଜାଣିଥିବା—ଦୃଢ଼ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ। ମରୁତମାନେ ଏହାକୁ ଜଳ ଓ ଘୃତରେ ଛିଟାଇଦିଅନ୍ତୁ; ଏବଂ ଆମର ରାଜା ଭଗ ଆମ ପାଇଁ କ୍ଷେତ୍ରର କୃଷି ଓ ବୃଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରସାର କରୁନ୍ତୁ।

  14. 3.20.6

    ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ—ଉଭୟ ଏଠି—ସୁହବ (ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ); ଏଠି ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ହବାମହେ (ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ)। ଯେପରି ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜନ ସଙ୍ଗତି-ସଭାରେ ସୁମନ (ଶୁଭମନସ୍କ) ହୋଇ ବସୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଦାନକାମ (ଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ) ହେଉନ୍ତୁ।

  15. 3.20.10

    ଗୋସନି (ଗାଈ-ଜିତାଇବା) ବାଣୀକୁ ମୁଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବି; ତେଜରେ ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବାୟୁ ମୋତେ ଆବରଣ କରି ରକ୍ଷା କରୁ; ତ୍ୱଷ୍ଟା ମୋ ଉପରେ ପୋଷଣ ସ୍ଥାପନ କରୁ।

  16. 4.25.1

    ପାପମୋଚନ ପାଇଁ: ବାୟୁ ଓ ସବିତାଙ୍କ ବିଧାନକୁ ଆମେ ମନେ ଧାରୁଛୁ—ହେ ଦ୍ୱୟ ଦେବ, ଯେମାନେ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ଓ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯେମାନେ ସର୍ବସ୍ୟ ପରିଭୂ, ସର୍ବକୁ ଆବରଣ କରୁଥିବା ଅଧିପତି ହୋଇଛନ୍ତି—ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।

  17. 4.25.2

    ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତାରଗୁଡ଼ିକ ମାପି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି; ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟାକାଶରେ ରଜଃ (ଅନ୍ତରିକ୍ଷ) ଯେନେ ଟେକ ଦେଇ ଦୃଢ଼ କରାଯାଇଛି; ଯାହାଙ୍କୁ କୌଣସି ଆକ୍ରମଣ କେବେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ—ସେଇ ଦ୍ୱୟ ଦେବ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।

  18. 4.25.3

    ହେ ଚିତ୍ରଭାନୁ (ତେଜସ୍ବୀ ଅଗ୍ନି), ତୁମ ବ୍ରତରେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ତୁମେ ଉଦିତ ହେଲେ ସେମାନେ କର୍ମରେ ପ୍ରେରିତ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ବାୟୁ ଓ ସବିତା, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଭୁବନମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମକୁ ଅଂହସ (ସଙ୍କଟ/କ୍ଲେଶ)ରୁ ମୁକ୍ତ କର।

  19. 4.25.4

    ହେ ବାୟୁ ଓ ସବିତା, ଦୁଷ୍କୃତ (ଦୁଷ୍ଟକର୍ମଜନ୍ୟ) ଅଶୁଭକୁ ଦୂରେ ହଂକା; ରକ୍ଷାଂସି ଓ ଶିମିଦା-ବଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅପସାରଣ କରି ନିବାରଣ କର। କାରଣ ତୁମେ ଊର୍ଜାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ କର; ଆମକୁ ଅଂହସ (ସଙ୍କଟ/କ୍ଲେଶ)ରୁ ମୁକ୍ତ କର।

  20. 4.25.5

    ହେ ସବିତୃ—ଏବଂ ବାୟୁ ମଧ୍ୟ—ମୋ ପାଇଁ ରୟି (ଧନ) ଓ ପୋଷ (ସମୃଦ୍ଧି) ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତୁ; ଶରୀରରେ ସୁଶେବ (କଲ୍ୟାଣକାରୀ) ବଳ ଓ ଦକ୍ଷତା ଜନ୍ମାନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ମହାନ ଅୟକ୍ଷ୍ମତାତି (କ୍ଷୟରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି) ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ; ଆମକୁ ଅଂହସ (ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା/କ୍ଲେଶ)ରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।