ଇନ୍ଦ୍ର in the Atharvaveda

ଯେତେବେଳେ ଗାଈମାନେ ଗଛକୁ ଘେରି ଘନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, କମ୍ପିତ ବାଣ ସହିତ ନିପୁଣ ଋଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୟୁତିମାନ (ବିଜୁଳି ସଦୃଶ) ଜ୍ୱଳନଶୀଳ, ସେଇ ବାଣକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦିଅ।

ଯାତୁଧାନମାନେ—ସେଇ ଭକ୍ଷକମାନେ, ଯେ କିମୀଦିନ—ଛିଟିଯାଇ ବିଳାପ କରୁନ୍ତୁ। ତାପରେ ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଏହି ହବିସ୍‌ (ଆହୁତି) କ୍ରମେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ।

ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ନି ତାକୁ ଧରୁନ୍ତୁ; ବାହୁମାନ ଇନ୍ଦ୍ର ତାକୁ ଠେଲି ବାହାରକୁ ହଂକାଇଦିଅନ୍ତୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାତୁମାନ (ମନ୍ତ୍ରବାଦୀ/ଜାଦୁଗର) କହୁ: ‘ଏହା ମୁଁ’; ଏଭଳି ସେ ବାହାରକୁ ଆସେ (ଚିହ୍ନଟ ହେବା ପାଇଁ)।

ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୃଢ଼ଭାବେ ବନ୍ଧା ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ।

ବିଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା: ଏହି ଶୁଭ ଆଧାରରେ ବସୁମାନେ ଦୃଢ଼ କରି ଧାରଣ କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂଷନ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି—ଏହାକୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଏହାକୁ ଉତ୍ତର (ଉଚ୍ଚତର) ଜ୍ୟୋତିରେ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତୁ।

ଏହି ପୁରୁଷ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଦେବମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଆଲୋକ ରହୁ—ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, କିମ୍ବା ଦୀପ୍ତ ହିରଣ୍ୟ (ସୁନା)। ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀମାନେ ଆମଠାରୁ ତଳେ ପଡ଼ୁନ୍ତୁ; ଏହିଜଣକୁ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଇ ନେଉ।

ଯେନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଜାତବେଦସ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଦୁଗ୍ଧରସଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲ—ସେହି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ବୃଦ୍ଧି କର; ତାଙ୍କ ସହଜାତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା (ପ୍ରାଧାନ୍ୟ)ରେ ସ୍ଥାପିତ କର।

ଏମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଯଜ୍ଞ ଓ ତେଜ ଦେଉଛି; ହେ ଅଗ୍ନି, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ପୋଷଣ ଓ ମନର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେଉଛି। ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀମାନେ ଆମ ତଳେ ରୁହନ୍ତୁ; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରାଉ।

ଶତ୍ରୁବାଧନ। ଯେମାନେ ଅମାବାସ୍ୟାର ରାତିରେ ଉଠି ଦାଁଡ଼ାଯାନ୍ତି—ଭକ୍ଷକ (ଅତ୍ତ୍ରିଣଃ)—ଗୋବାଡ଼ା/ବ୍ରାଜ ବିରୋଧରେ: ଅଗ୍ନି, ତୁରୀୟ (ଚତୁର୍ଥ), ଯାତୁହା (ଯାଦୁ-ଟୋଣା ହନ୍ତା), ସେ ଆମ ଉପରେ ନିଜ ଆଦେଶ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।

ସୀସ (ଲିଡ୍) ଦ୍ୱାରା ବରୁଣ ଏହା କହିଛନ୍ତି; ସୀସ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ସହାୟତା ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ସୀସ ଦାନ କରିଛନ୍ତି; ସେଇ ନିଶ୍ଚୟ ଯାତୁ-ଚାତନ (ଯାତୁକୁ ହଟାଇବା/ନାଶ କରିବା) ଅଟେ।

ଏହା ବିଷ୍କନ୍ଧକୁ ଜୟ କରେ; ଏହା ଭକ୍ଷକ (ଅତ୍ତ୍ରିଣଃ)ମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଂକାଏ। ଏହାର ବଳରେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଶ କରିଛି—ପିଶାଚ୍ୟାଃ (ପିଶାଚ-ଜନ୍ୟ) ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମିଛି, ସେସବୁକୁ।

ଯଦି ତୁ ଆମ ଗାଈକୁ ଆଘାତ କରୁ, ଯଦି ଆମ ଘୋଡ଼ାକୁ, ଯଦି ଆମ ପୁରୁଷକୁ—ତେବେ ଆମେ ତୋତେ ସୀସାଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ କରିବୁ, ଯେପରି ତୁ, ହେ (ଦୁଷ୍ଟ), ଆମ ବୀରମାନଙ୍କର ହନ୍ତା ନ ହେଉ।

ଶତ୍ରୁନିବାରଣ। ଆମକୁ ବେଧନକାରୀ (ବିବ୍ୟାଧିନ) ଆମକୁ ନ ଜାଣୁନ୍ତୁ; ଅତିବେଧନକାରୀ (ଅଭିବ୍ୟାଧିନ) ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ନ ଜାଣୁନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ଶରବ୍ୟା (ଶର-କ୍ଷେପଣ)ଗୁଡ଼ିକୁ ଆମଠାରୁ ପାଶକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦେଇ, ତଳେ ପତିତ କର।

ସ୍ୱସ୍ତିଦାତା, ବିଶମାନଙ୍କ ପତି, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଶତ୍ରୁ-ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ବଶ କରୁଥିବା—ବୃଷଭସଦୃଶ ଇନ୍ଦ୍ର—ସୋମପାନୀ, ଅଭୟକର, ସେ ଆମ ଆଗରେ ଆଗରେ ଯାଉନ୍ତୁ।

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖରୁ ଶତ୍ରୁଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଛିଟାଇ ନାଶ କର; ଯୁଦ୍ଧକାମୀ ଶତ୍ରୁକୁ ତଳେ ଦବାଇ ରଖ। ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତାକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧମ ଅନ୍ଧକାରକୁ ହାଙ୍କି ଦେ।

ରକ୍ଷସକୁ ଛିଟାଇଦେ; ଶତ୍ରୁର ଆକ୍ରମଣଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଛିଟାଇ ନାଶ କର। ବୃତ୍ରର ହନୁକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରହନ, ଆକ୍ରମଣ କରି ଦମନ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧକୁ ଛିଟାଇଦେ।

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ମନକୁ ଦୂର କର; ଜିତିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବାମାନଙ୍କର ଘାତକ ଆଘାତକୁ ଦୂର କର। ମହା ଆଶ୍ରୟକୁ ପ୍ରସାର କରି ଆମକୁ ଦିଅ—ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରକ୍ଷା; ଏବଂ ସେଇ ଘାତକ ଆଘାତକୁ ହଂକାଇ ଦୂର କର।

ସେଇ ଦାନ/ଅନୁଗ୍ରହ ଆମ ପାଖକୁ ଅବତରୁ; ସଖା ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ରହୁ, ସଖା ଭାବେ ଭଗ ରହୁ, ଏବଂ ବିବିଧ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଥିବା (ଚିତ୍ରରାଧାଃ) ସବିତା ମଧ୍ୟ ସଖା ରହୁ।

ଅଭୀବର୍ତ୍ତ ମଣିଦ୍ୱାରା—ଯେନ ଇନ୍ଦ୍ର ମହାନ୍ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ—ସେହି ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି (ବାଣୀର ଅଧିପତି), ଆମକୁ ରାଜ୍ୟାଧିକାର ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି କର; ଆମ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ବଳବତୀ କର।

ସମାନ ମାସମାନଙ୍କ ସହ, ଋତୁମାନଙ୍କ ସହ, ସଂବତ୍ସରର ଦୁଧ-ସଦୃଶ ପୋଷଣରେ ଆମେ ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୂରଣ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା—ଅକ୍ରୋଧିତ ରହି—ପରେ ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ।