ଅଗ୍ନି in the Samaveda

ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦୂତ ଭାବେ ବରୁଛୁ—ହୋତୃ, ବିଶ୍ୱବେଦସ (ସର୍ବଜ୍ଞ), ଏହି ଯଜ୍ଞର ସୁକ୍ରତୁ (ସୁବିଧିରେ କର୍ତ୍ତା) ।

ଅଗ୍ନି, ଦ୍ରବିଣ (ଧନ) ଇଚ୍ଛୁକ, ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି; ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ, ଦୀପ୍ତ, ଏବଂ ଆହୁତିରେ ପୋଷିତ ।

ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ—ତୁମମାନଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ଅତିଥି, ମିତ୍ର ପରି ପ୍ରିୟ; ଯଜ୍ଞରେ ରଥ ପରି ଅନ୍ୱେଷଣୀୟ, ବେଦ୍ୟ (ବେଦି) ସମୀପେ ଗମ୍ୟ।

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ମହାବଳରେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅହିତରୁ, ଏବଂ ମର୍ତ୍ୟର ଦ୍ୱେଷରୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।

ଆସ, ନିଶ୍ଚୟ; ହେ ଅଗ୍ନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଓ ଅନ୍ୟ ଗିରଃ (ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ) ଯଥାବିଧି ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ଏହି ସ୍ତୁତିମାନେ ଓ ସୋମ-ବିନ୍ଦୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ବର୍ଧାସ (ବୃଦ୍ଧି) ହେଉ ।

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଅଥର୍ବନ ପୁଷ୍କର-ଜଳରୁ, ବିଶ୍ୱର ଶିରସରୁ ମଥି ପ୍ରକଟ କଲେ; ସର୍ବାର୍ପଣକର୍ତ୍ତା ବାଘତ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞାର୍ଥେ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ହେ ଅଗ୍ନି, ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ତେଜ ସହିତ ଆମ ମହାଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସହାୟତା (ଊତି) ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; କାରଣ ତୁମେ ଦେବ, ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ମୁଖେ ପ୍ରକଟ ହେବାଳା।

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଓଜସ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଦେବ, କୃଷ୍ଟୟଃ (ଜନସମୂହ) ନିଜ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ଶତ୍ରୁକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର।

ହେ ଅଗ୍ନି! ତୁମେ ତୁମମାନଙ୍କର ଦୂତ, ବିଶ୍ୱବେଦସ (ସର୍ବଜ୍ଞ), ହବ୍ୟବାହ (ହବ୍ୟ ବହନକାରୀ), ଅମର, ଏବଂ ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବାଧିକ ପୂଜ୍ୟ (ଯଜିଷ୍ଠ); ଆମ ଗିରା—ସ୍ତୁତିଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶୋଭିତ ହୁଅ।

ହେ ଅଗ୍ନି, ଦିନେ ଦିନେ, ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ଧିୟା ସହ ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ; ନମସ୍କାରକୁ ଅର୍ପଣ ଭାବେ ବହି ଆଣୁଛୁ।

ସେ ମନୋହର ଅଧ୍ୱର—ଯଜ୍ଞକର୍ମ ପାଇଁ, ଆମ ଗୋପୀଥା (ରକ୍ଷା) ନିମିତ୍ତେ ତୁମକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ।

ଯେପରି ଲୋକେ ସମୃଦ୍ଧ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ଅଶ୍ୱକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ନମସ୍କାରମୟ ବନ୍ଦନରେ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କର ସମ୍ରାଟ୍ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତବନ କରେ।

ଯେପରି ଔର୍ବ ଓ ଭୃଗୁମାନେ (ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ), ସେପରି ସିଦ୍ଧି ଆକାଂକ୍ଷୀ ମୁଁ ଏଠାରେ ଶୁଚି, ସମୁଦ୍ରବାସୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।

ମର୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ମନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଧୀ—ଭକ୍ତିଭରା ବୁଦ୍ଧି ସହ ସଚେତନ ରୁହୁ; ସେ ବିବସ୍ୱତ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଉପକରଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରେ।

ଯଜ୍ଞମାନେ ଯାହାକୁ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛ, ସେଇ ଅଗ୍ନିକୁ—ଅତି ଦାନଶୀଳକୁ—ଏଠାକୁ ଡାକ; ଶକ୍ତିମାନ ନପ୍ତ୍ରେ, ସହସ୍ୱତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ।

ଅଗ୍ନି ନିଜ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଭକ୍ଷକ ଆକ୍ରମଣକାରୀକୁ ରୋକୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦାନ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।

ହେ ଅଗ୍ନେ, କୃପାଳୁ ହେଅ; ତୁମେ ମହାନ। ଏଠାକୁ ଆସ; ଦେବକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା ଜନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ବର୍ହିଷ୍ (କୁଶ-ଘାସ) ଉପରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର।

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଆମକୁ ଅଂହସ (ପାପ) ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଦେବ, ହାନିକାରକମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆମକୁ ବଞ୍ଚା। ଅଜର ତୁମେ, ତୁମର ଅତ୍ୟନ୍ତ ତପ୍ତ ଜ୍ୱାଳାଦ୍ୱାରା ଆଘାତକାରୀମାନଙ୍କୁ ଦହନ କର।

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଯୋଗ କର; କାରଣ, ହେ ଦେବ, ତୁମର ସଦ୍‌ ଓ ବେଗବାନ ଅଶ୍ୱମାନେ ଯଥାବିଧି ହବିଷ୍ୟକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

ହେ ବିଶ୍ପତେ (ଜନଙ୍କ ଅଧିପତି), ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଛୁ; ଦ୍ୟୁମନ୍ତ (ପ୍ରଭାମୟ), ସୁବୀର-ଦାତା ତୁମକୁ ଆମେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ। ହେ ଅଗ୍ନେ, ହେ ଆହୁତ (ଯାହାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଅର୍ପିତ ହୁଏ), ଆମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ।