ଦେବକୀ in the Skanda Purana

ଯଦି ତୁମେ ତଥାପି ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବଚନ ଶୁଣ— ଅତି ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟରେ ଦେବକୀନନ୍ଦନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଠାରୁ (ସମାଧାନ ହେବ)।

ଅଚଳ ଭକ୍ତିରେ, ସଦା ଲୋକହିତ ପାଇଁ, ତାହାକୁ ସ୍ଥାପନ କର। ବିଶ୍ୱେଦେବ-ଦୈବତ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଦେବକୀଙ୍କ ସଙ୍ଗମସ୍ଥାନେ ସଙ୍ଗମାଚାର କର।

ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ପାଦିତ ହେଉଥିଲା ଏବଂ ଲୋକମାନେ ଭକ୍ଷଣ କରାଯାଉଥିଲେ, ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ଦେବକୀଗର୍ଭରୁ ଜାତ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ସୂତ କହିଲେ: ମୁଁ ଦେବକୀନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ - ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ମାଧବଙ୍କୁ - ଯିଏ ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭୁକ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ବନ୍ଦନା କରୁଛି।

ଦ୍ୱାପର ଓ କଳିର ସନ୍ଧିର ଅନ୍ତରେ, ପୃଥିବୀକୁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କରୁଥିବା ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଏବଂ ଧର୍ମ ତଥା ଧର୍ମିଷ୍ଠଙ୍କ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ, ମଥୁରା ନଗରରେ ବସୁଦେବଙ୍କଠାରୁ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ମୁଁ ଜନ୍ମିବି।

ଶ୍ରୀ ସୂତ କହିଲେ: ଯଦୁ ବଂଶରେ ଶୂରସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ବସୁଦେବ ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ଥିଲେ। ସେ ଦେବକଙ୍କ କନ୍ୟା, ଯିଏ ଦେବକୀ ନାମରେ ସୁପରିଚିତା ଥିଲେ, (ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ)।

ବିବାହ ପରେ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି ସେ ନିଜ ନଗରକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେତେବେଳେ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି (ବସୁଦେବ)ଙ୍କ ସାରଥୀ ସ୍ୱୟଂ କଂସ ହେଲେ।

ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଶୂନ୍ୟବାଣୀ ସାରଥୀ ହୋଇଥିବା କଂସକୁ କହିଲା, ଯିଏ ସେହି ଉତ୍ତମ ରଥରେ ନିଜ ଭଉଣୀ ଓ ଭିଣୋଇଙ୍କୁ ନେଇ ଯାଉଥିଲା।

"ହେ ଅରିନ୍ଦମ! ଯାହାକୁ ତୁମେ ଏହି ରଥରେ ନେଇ ଯାଉଛ, ତାଙ୍କର ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ତୁମକୁ ବଧ କରିବ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"

ସେଇ ଦିବ୍ୟ ବଚନ ଶୁଣି କଂସ ଖଡ୍ଗ ଧରିଲା ଏବଂ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲା।

ତାପରେ ତାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ବସୁଦେବ କଂସକୁ କହିଲେ— “ହେ କଂସ, ଏହି ଦେବକୀଠାରୁ ଯେ ପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେବି।”

“ଏହି ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ହିଂସା କରନି; ତାହାଠାରୁ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି କଂସ ସେତେବେଳେ ତାହାର ବଧରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେଲା।

ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କ ସହିତ ସେ ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲା; ଦେବକୀ-ବସୁଦେବଙ୍କ ପାଦରେ ନିଗଡ଼ ଦୃଢ଼ଭାବେ ବନ୍ଧା ଥିଲା।

ତେବେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କଂସ ସେମାନଙ୍କୁ କାରାଗୃହରେ ବନ୍ଦ କଲା। ପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତିଗଲାପରେ ଦେବକୀ ବସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲେ।

ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ! ଦେବକୀର ଉଦରଜନ୍ମ ଛଅ ପୁତ୍ର କ୍ରୂରମତି, ନିଷ୍କୃପ କଂସ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ—

ତେବେ ଦେବକୀର ଜଠରେ ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ଶେଷଙ୍କ ଅବତାର ହେଲା। ପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରଚୋଦନାରେ ମାୟାଦେବୀ ସେଇ ଭ୍ରୂଣକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।

ସେ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଗୃହରେ ବସୁଥିବା ରୋହିଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ତେଣୁ ଦେବକୀର ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ଜଠରରୁ ‘ପତିତ’ ହେଲା ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେଲା।

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୀଳାରେ ଲୋକେ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ବ୍ୟାପିଗଲା। ତାପରେ ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ ଦେବକୀର ଜଠରେ ଗର୍ଭରୂପେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ତେବେ ଦଶ ମାସ ଅତିତ ହେଲାପରେ ଅବ୍ୟୟ ହରି ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ଏବଂ ‘କୃଷ୍ଣ’ ନାମରେ ସର୍ବତ୍ର ବିଖ୍ୟାତ ହେଲେ।

ସେ ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ଖଡ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ—କିରୀଟଧାରୀ, ବନମାଳାଭୂଷିତ, ଏବଂ ପିତାମାତାଙ୍କ ଶୋକବିନାଶକ।