Sukta 34
Rishi: Atharvanic tradition (often transmitted under Atharvan/Angiras lineages; specific r̥ṣi attribution for this single mantra is edition-dependent).
Devata: Oṣadhi/Vīrut personified; Madhu (sweetness/honey) as an empowering principle.
Chandas: Anuṣṭubh (4 pādas of ~8 syllables; Atharvanic anuṣṭubh with minor irregularities possible).
AV 1.34 ଏକ “ମଧୁ (ମିଠାସ)” ମନ୍ତ୍ର-ଚର୍ମ, ଯାହା ମଧୁଜାତ ଲତା/ଔଷଧି (ଓଷଧି/ବୀରୁତ) କୁ ପବିତ୍ର କରେ ଏବଂ ତାହାର ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଜୀବନ-ଧାରକ ଗୁଣକୁ ସାଧକଙ୍କ ଶରୀର, ବାଣୀ ଓ ସାମାଜିକ ପରିସରରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଏ। ଉଦ୍ଭିଦଟିକୁ ରିତୁଆଲ ଭାବେ ସ୍ପର୍ଶ/ଧାରଣ—ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରକୃତ ମଧୁ ସହ—ଏବଂ ଜପ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ସୂକ୍ତର ଲକ୍ଷ୍ୟ “ମଧୁମୟ” କୁଶଳତା ଉତ୍ପାଦନ: ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ମଧୁର କଥା, ମନସିକ ପ୍ରଭାବ, ସମ୍ମତି/ସମ୍ମିଳନ ଓ ଆକର୍ଷଣ।
Mantras
Mantra 1
मधुविद्या। इ॒यं वी॒रुन्मधु॑जाता॒ मधु॑ना त्वा खनामसि । मधो॒रधि॒ प्रजा॑तासि॒ सा नो॒ मधु॑मतस्कृधि
ମଧୁବିଦ୍ୟା: ଏହି ଲତା ମଧୁଜାତ; ମଧୁ ସହିତ ଆମେ ତୁମକୁ ଖୋଦି ବାହାର କରୁଛୁ। ମଧୁରୁ, ମାଧୁର୍ୟରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମିଛ; ଆମ ପାଇଁ ମଧୁମୟ କଲ୍ୟାଣ ସୃଷ୍ଟି କର।
Mantra 2
जि॒ह्वाया॒ अग्रे॒ मधु॑ मे जिह्वामू॒ले म॒धूल॑कम्। ममेदह॒ क्रता॒वसो॒ मम॑ चि॒त्तमु॒पाय॑सि
ଜିଭର ଅଗ୍ରେ ମୋର ମଧୁ ରହୁ; ଜିଭର ମୂଳେ ମଧୁର ବିନ୍ଦୁ ରହୁ। ହେ କ୍ରତାବସୋ (ସଙ୍କଳ୍ପର ସହାୟକ), ଏଠାରେ ତୁମେ ସମୀପକୁ ଆସୁଛ; ମୋର ଚିନ୍ତା, ମୋର ଚିତ୍ତକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆକର୍ଷି ଆଣୁଛ।
Mantra 3
मधु॑मन्मे नि॒क्रम॑णं॒ मधु॑मन्मे प॒राय॑णम्। वा॒चा व॑दामि॒ मधु॑मद् भू॒यासं॒ मधु॑संदृशः
ମୋର ବାହାରକୁ ପଦକ୍ଷେପ ମଧୁର ହେଉ; ମୋର ଆଗକୁ ଗତି ମଧୁର ହେଉ। ବାଣୀରେ ମୁଁ ମଧୁର କଥା କହେ; ମୁଁ ମଧୁର ହେଉଁ, ଦେଖିବାକୁ ମଧୁର ହେଉଁ।
Mantra 4
मधो॑रस्मि॒ मधु॑तरो म॒दुघा॒न्मधु॑मत्तरः । मामित् किल॒ त्वं वनाः॒ शाखां॒ मधु॑मतीमिव
ମୁଁ ମଧୁର—ହଁ, ଆଉ ଅଧିକ ମଧୁର; ମଧୁଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମଧୁମୟ, ମଧୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧ ମଧୁ-ଆଶୀର୍ବାଦିତ। ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛିବ, ଯେପରି କେହି ମଧୁ-ଭରା ଶାଖାକୁ ବାଛେ।
Mantra 5
परि॑ त्वा परित॒त्नुने॒क्षुणा॑गा॒मवि॑द्विषे । यथा॒ मां का॒मिन्यसो॒ यथा॒ मन्नाप॑गा॒ असः॑
ଇକ୍ଷୁ (ଆଖୁ) ସହିତ, ଅଦ୍ୱିଷେ—ଯେ ଦ୍ୱେଷ କରେନି ତାହା ପାଖକୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି ଆସିଛି। ଯେପରି କାମିନ୍ୟସଃ (ଆକାଂକ୍ଷାର ନାରୀମାନେ) ମୋ ପାଖକୁ ଫେରନ୍ତୁ; ଯେପରି ତୁମେ ମୋଠାରୁ ଦୂରକୁ ନ ଯାଅ—ଅପଗା ନ ହେଉ।
Frequently Asked Questions
It is both literal honey and a ritual principle of ‘sweetness’: pleasant speech, agreeable disposition, harmony, and thriving well-being. The hymn treats sweetness as a transferable power.
Atharvanic hymns often personify medicines as living powers. The plant is invoked as a conscious helper whose innate potency can be awakened and directed by mantra and handling.
Both. Its primary frame is paustika ‘sweetening’ (prosperity/concord), but it also functions as bhaiṣajya (well-being) and as a speech/attraction charm by making the practitioner ‘madhumat’—honeyed in body, words, and social effect.
Ask anything about Sukta 34 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
