Avadhuta

Verse 1

अथ ह सांकृतिः भगवन्तम् अवधूतं दत्तात्रेयं परिसमेत्य पप्रच्छ—भगवन्, कोऽवधूतस्य? का स्थितिः? किं लक्ष्म? किं संसरणम्? इति। तं होवाच भगवो दत्तात्रेयः परमकारुणिकः॥१॥

ထို့နောက် စာင်ကရတီသည် အဝဓူတ ဒတ္တာထရေယ ဘဂဝန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ မေးလျှောက်သည်—“အရှင်ဘုရား၊ အဝဓူတဟူသည် မည်သူနည်း။ သူ၏ အခြေအနေသည် မည်သို့နည်း။ ခွဲခြားသိမြင်စေသော လက္ခဏာသည် အဘယ်နည်း။ သူ၏ လှည့်လည်နေထိုင်ပုံ/အကျင့်အကြံသည် မည်သို့နည်း” ဟု။ ထိုအခါ မဟာကရုဏာရှင် ဘဂဝန် ဒတ္တာထရေယက ပြန်လည်မိန့်ကြား하였다။

Verse 2

अक्षरत्वाद्वरेण्यत्वाद्धृतसंसारबन्धनात् । तत्त्वमस्यादिलक्ष्यत्वादवधूत इतीर्यते॥२॥

အက္ခရာ (မပျက်မယွင်းသော အမရတရား) ကို သဘောပေါက်သိမြင်ထားခြင်းကြောင့်၊ အမြင့်ဆုံးကို ရွေးချယ်ထိုက်သူဖြစ်ခြင်းကြောင့်၊ သံသရာ၏ ချည်နှောင်မှုကို ဖြုတ်ချထားခြင်းကြောင့်၊ ထို့ပြင် “တတ် တွမ် အစိ” ကဲ့သို့ မဟာဝါကျများ၏ ညွှန်ပြရာ အဓိပ္ပါယ်တိုင်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်—သူကို “အဝဓူတ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 3

यो विलङ्घ्याश्रमान्वर्णानात्मन्येव स्थितः सदा । अतिवर्णाश्रमी योगी अवधूतः स कथ्यते॥३॥

အာရှရမ်လေးပါးနှင့် ဝဏ္ဏလေးပါးကို ကျော်လွန်ပြီး၊ အမြဲတမ်း အတ္တမန် (အတ္မာ) တစ်ခုတည်း၌သာ တည်မြဲနေသူ—ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမ်ကို လွန်ကဲသော ယောဂီကို “အဝဓူတ” ဟု ခေါ်သည်။

Verse 4

तस्य प्रियं शिरः कृत्वा मोदो दक्षिणपक्षकः । प्रमोद उत्तरः पक्ष आनन्दो गोष्पदायते॥४॥

သူသည် “ပရိယ” ကို ခေါင်းအဖြစ်ထား၍ “မောဒ” ကို ညာတောင်ပံ၊ “ပရမောဒ” ကို ဘယ်တောင်ပံအဖြစ်ထားသော် “အာနန္ဒ” သည် သူ့အတွက် နွားခြေရာကဲ့သို့ အလွန်သေးငယ်သွားသည် (အမြင့်ဆုံးအနန္တနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်)။

Verse 5

गोपालसदृशां शीर्षे नापि मध्ये न चाप्यधः । ब्रह्मपुच्छं प्रतिष्ठेति पुच्छाकारेण कारयेत्॥५॥

အပေါ်၌လည်း မဟုတ်၊ အလယ်၌လည်း မဟုတ်၊ အောက်၌လည်း မဟုတ်—“ဗြဟ္မန်၏ အမြီး” ကို အခြေခံတည်ရာဟု သဘောထားကာ သမาธိပြုရမည်။ ထိုသမาธိကိုလည်း အမြီးပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် စီမံတည်ဆောက်ရမည်။

Verse 6

एवं चतुष्पथं कृत्वा ते यान्ति परमां गतिम् । न कर्मणा न प्रजया धनेन त्यागेनैके अमृतत्वमानशुः ॥६॥

ဤသို့ လမ်းကြောင်းလေးမျိုးကို ပြည့်စုံစွာ လိုက်နာပြီးနောက် သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။ ကర్మပူဇာဖြင့်မဟုတ်၊ မျိုးဆက်ဖြင့်မဟုတ်၊ ငွေကြေးဖြင့်မဟုတ်—စွန့်လွှတ်ခြင်း (tyāga) တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အချို့က အမတత్వ (amṛtatva) ကို ရရှိ하였다။

Verse 7

स्वैरं स्वैरविहरणं तत्संसरणम् । सांबरा वा दिगंबरा वा । न तेषां धर्माधर्मौ न मेध्यामेधौ । सदा सांग्रहण्येष्ट्यश्वमेधान्तयागं यजते । स महामखो महायोगः ॥७॥

သူတို့၏ လှည့်လည်ခြင်းသည် လွတ်လပ်၍ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပေါ်သော လှည့်လည်သွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ အဝတ်ဝတ်လည်းရ၊ digambara (ကောင်းကင်ကိုအဝတ်အဖြစ်ဝတ်/အဝတ်မဝတ်) လည်းရ။ သူတို့အတွက် ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ မရှိ၊ သန့်နှင့် မသန့် မရှိ။ သူသည် အမြဲတမ်း Aśvamedha နှင့် နောက်ဆုံးအာဟုတိသို့ အဆုံးသတ်သော ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်သည်; ထိုသူသည် မဟာမခ၊ မဟာယောဂီ ဖြစ်သည်။

Verse 8

कृत्स्नमेतच्चित्रं कर्म । स्वैरं न विगायेत् तन्महाव्रतम् । न स मूढवल्लिप्यते ॥८॥

ဤလုပ်ရပ်အားလုံးသည် အရောင်စုံပြသမှုတစ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်စိတ်ကြိုက် သီဆိုကြွေးကြော်၍ မပြသရ; ထိုအရာသည် မဟာဝရတ (အကြီးမားဆုံးသော သစ္စာကတိ) ဖြစ်သည်။ သူသည် မိုက်မဲသူကဲ့သို့ မညစ်ညမ်းမလိမ်းကပ်။

Verse 9

यथा रविः सर्वरसान् प्रभुङ्क्ते हुताशनश्चापि हि सर्वभक्षः । तथैव योगी विषयान् प्रभुङ्क्ते न लिप्यते पुण्यपापैश्च शुद्धः ॥९॥

နေမင်းသည် အရသာအနှစ်သာရအားလုံးကို စုပ်ယူသကဲ့သို့၊ မီးသည် အရာအားလုံးကို စားသုံးသူဖြစ်သကဲ့သို့၊ ယောဂီလည်း အာရုံဝတ္ထုများကို တွေ့ကြုံအသုံးပြုသည်။ သို့ရာတွင် သူသည် သန့်ရှင်းသောကြောင့် ပုဏ္ဏ (puṇya) နှင့် ပာပ (pāpa) တို့ဖြင့် မလိမ်းကပ်မညစ်ညမ်း။

Verse 10

आपूर्यमाणम् अचलप्रतिष्ठं समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत् । तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे स शान्तिमाप्नोति न कामकामी ॥१०॥

ရေများသည် ပြည့်လာသော်လည်း အခြေတည်ရာ၌ မလှုပ်မယှက်သော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်သကဲ့သို့၊ ဆန္ဒအားလုံးသည် သူထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူသည် ရှာန္တိ (śānti) ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိသည်—ဆန္ဒကို ဆန္ဒတက်သူမဟုတ်။

Verse 11

न निरोधो न चोत्पत्तिर्न बद्धो न च साधकः । न मुमुक्षुर्न वै मुक्त इत्येषा परमार्थता॥११॥

ချုပ်ငြိမ်းခြင်းမရှိ၊ မွေးဖွားခြင်းလည်းမရှိ; ချည်နှောင်ခံရသူမရှိ၊ သာဓနာကျင့်သူလည်းမရှိ။ မောက္ခရှာဖွေသူမရှိ၊ အမှန်တကယ်လွတ်မြောက်သူလည်းမရှိ—ဤသည်ပင် ပရမာတ္ထ သစ္စာ ဖြစ်သည်။

Verse 12

ऐहिकामुष्मिकव्रातसिद्धै मुक्तेश्च सिद्धये । बहुकृत्यं पुरा स्यान्मे तत्सर्वमधुना कृतम्॥१२॥

ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ ရရှိနိုင်သော စိဒ္ဓိများစုစည်းမှုကိုလည်းကောင်း၊ မောက္ခကိုလည်းကောင်း ရရှိစေရန် အတိတ်ကာလတွင် ငါ့အတွက် လုပ်စရာများစွာရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်; ယခုမူ အားလုံးပြီးစီးသွားပြီ။

Verse 13

तदेव कृतकृत्यत्वं प्रतियोगिपुरःसरम् । अनुसन्दधदेवायमेवं तृप्यति नित्यशः॥१३॥

အဲဒါပင် ကෘတကෘတျတဝ—လုပ်စရာပြီးစီးသည့် အပြည့်စုံမှု—ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်များကို အရှေ့တန်းထား၍ ဆင်ခြင်သုံးသပ်လျက် ဤသူသည် အမြဲတမ်း စိတ်ပြည့်ဝတတ်သည်။

Verse 14

दुःखिनोऽज्ञाः संसरन्तु कामं पुत्राद्यपेक्षया । परमानन्दपूर्णोऽहं संसरामि किमिच्छया॥१४॥

ဒုက္ခခံရသော မသိသူတို့သည် သားသမီးတို့အပေါ် အားကိုးလျက် စံသာရာ၌ စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်ပါစေ။ ငါသည် ပရမာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝ၏; ထို့ကြောင့် မည်သည့်ဆန္ဒကြောင့် ငါ စံသာရာ၌ လှည့်လည်ရမည်နည်း။

Verse 15

अनुतिष्ठन्तु कर्माणि परलोकयियासवः । सर्वलोकात्मकः कस्मादनुतिष्ठामि किं कथम्॥१५॥

နောက်လောကသို့ သွားလိုသူတို့သည် ကမ္မကို ကျင့်ကြပါစေ။ ငါသည် လောကအားလုံး၏ အာတ္မ-သဘာဝ ဖြစ်၏; ထို့ကြောင့် ငါသည် အဘယ်ကြောင့် လုပ်ရမည်နည်း၊ ဘာအတွက်နည်း၊ မည်သို့နည်း။

Verse 16

व्याचक्षतां ते शास्त्राणि वेदानध्यापयन्तु वा । येऽत्राधिकारिणो मे तु नाधिकारोऽक्रियत्वतः ॥१६॥

ဤနေရာ၌ အရည်အချင်းရှိသူတို့သည် သာස්တရများကို ရှင်းလင်းကြစေ၊ သို့မဟုတ် ဝေဒများကို သင်ကြားကြစေ။ သို့သော် ငါ့အတွက် ထိုအခွင့်အရေးမရှိ၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် ကర్తာဖြစ်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်မှုမှ လွတ်ကင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 17

निद्राभिक्षे स्नानशौचे नेच्छामि न करोमि च । द्रष्टारश्चेत्कल्पयन्तु किं मे स्यादन्यकल्पनात् । गुञ्जापुञ्जादि दह्येत नान्यारोपितवह्निना । नान्यारोपितसंसारधर्मा नैवमहं भजे ॥१७॥

အိပ်ခြင်းနှင့် ဆွမ်းခံခြင်း၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းမှု—ငါ မလိုလားသကဲ့သို့ မလုပ်လည်း မလုပ်။ ကြည့်ရှုသူတို့က အခြားသဘောတရားကို စိတ်ကူးယဉ်လျှင်လည်း အခြားသူ၏ စိတ်ကူးမှ ငါ့အတွက် ဘာရှိမည်နည်း။ guñjā စေ့အစုနှင့် အလားတူအရာများသည် စိတ်ကူးဖြင့်သာ တင်အပ်ထားသော မီးကြောင့် မလောင်ကျွမ်းနိုင်။ အခြားသူတို့က တင်အပ်ထားသော သံသရာ၏ ဓမ္မလက္ခဏာများကို ငါ မခံယူ မပေါင်းစည်း။

Verse 18

शृण्वन्त्वज्ञाततत्त्वास्ते जानन्कस्माञ्छृणोम्यहम् । मन्यन्तां संशयापन्ना न मन्येऽहमसंशयः ॥१८॥

သစ္စာတရားကို မသိသေးသူတို့က နားထောင်ကြစေ။ ငါ သိပြီးသားဖြစ်ရာ ဘာကြောင့် နားထောင်ရမည်နည်း။ သံသယထဲကျသူတို့က စဉ်းစားကြစေ; ငါ မစဉ်းစား—ငါသည် သံသယကင်းစင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 19

विपर्यस्तो निदिध्यासे किं ध्यानमविपर्यये । देहात्मत्वविपर्यासं न कदाचिद्भजाम्यहम् ॥१९॥

မှားယွင်း၍ ပြောင်းပြန်မြင်သူသည် nididhyāsana ကို လေ့ကျင့်သည်; မပြောင်းပြန်သူအတွက် မည်သည့် ဓျာနာရှိမည်နည်း။ ကိုယ်ခန္ဓာကို အတ္တမန်ဟု ယူဆသော မှားယွင်းမှုကို ငါ မည်သည့်အခါမျှ မခံယူ။

Verse 20

अहं मनुष्य इत्यादिव्यवहारो विनाप्यमुम् । विपर्यासं चिराभ्यस्तवासनातोऽवकल्पते ॥२०॥

ထိုမှားယွင်းမှု မရှိသော်လည်း “ငါသည် လူဖြစ်သည်” စသည့် သဘောတူညီသုံးစွဲမှုသည် ဖြစ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပြောင်းပြန်မြင်မှုသည် ကြာရှည်စွာ လေ့ကျင့်လာသော vāsanā (အတွင်းကျန်အထင်အမြင်) များမှ ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 21

आरब्धकर्मणि क्षीणे व्यवहारो निवर्तते । कर्मक्षये त्वसौ नैव शाम्येद्ध्यानसहस्रतः ॥२१॥

အစပြု၍ အကျိုးပေးနေသော ကမ္မ (ပရာရဗ္ဓ) ကုန်ဆုံးသွားလျှင် လောကီရေးရာ အပြန်အလှန်လုပ်ငန်းတို့လည်း ရပ်တန့်သည်။ သို့သော် ပရာရဗ္ဓသည် သမာဓိအကြိမ်ထောင်ချီဖြင့်သာ မငြိမ်းနိုင်ဘဲ ကမ္မကုန်ဆုံးခြင်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်သည်။

Verse 22

विरलत्वं व्यवहृतेरिष्टं चेद्ध्यानमस्तु ते । बाधिकर्मव्यवहृतिं पश्यन्ध्यायाम्यहं कुतः ॥२२॥

လုပ်ဆောင်မှုများ လျော့ပါးစေလိုလျှင် သင်အတွက် သမာဓိ/ဓျာန ရှိပါစေ။ သို့ရာတွင် ငါသည်—ကမ္မ၏ လောကီအပြန်အလှန်လုပ်ငန်းကို ပယ်ဖျက်ပြီးသားဟု မြင်နေသဖြင့်—ဘယ်လို သမာဓိလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 23

विक्षेपो नास्ति यस्मान्मे न समाधिस्ततो मम । विक्षेपो वा समाधिर्वा मनसः स्याद्विकारिणः । नित्यानुभवरूपस्य को मेऽत्रानुभवः पृथक् ॥२३॥

ငါ့အတွက် စိတ်ဖျားယောင်းခြင်း (ဝိက္ခေပါ) မရှိသဖြင့် ငါ့အတွက် သမာဓိလည်း မရှိ။ ဝိက္ခေပါဖြစ်စေ သမာဓိဖြစ်စေ ပြောင်းလဲတတ်သော စိတ်၏ အခြေအနေများသာ ဖြစ်သည်။ အမြဲတမ်း အတွေ့အကြုံ-သတိပညာ အဖြစ်တည်သော ငါ့အတွက် ဒီမှာ သီးခြား ‘အတွေ့အကြုံ’ ဘာရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 24

कृतं कृत्यं प्रापणीयं प्राप्तमित्येव नित्यशः । व्यवहारो लौकिको वा शास्त्रीयो वान्यथापि वा । ममाकर्तुरलेपस्य यथारब्धं प्रवर्तताम् ॥२४-२५॥

“လုပ်ရမည့်အရာကို လုပ်ပြီးပြီ၊ ရယူရမည့်အရာကို ရယူပြီးပြီ”—ဟူ၍ အမြဲတမ်းပင်။ လုပ်သူမဟုတ်၍ မကပ်လှုပ်သော ငါ့အတွက် လောကီဖြစ်စေ၊ သာස්တရဖြစ်စေ၊ အခြားမည်သို့ဖြစ်စေ အပြန်အလှန်ရေးရာတို့သည် စတင်ပြီးသား ပရာရဗ္ဓအတိုင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ပါစေ။

Verse 25

कृतं कृत्यं प्रापणीयं प्राप्तमित्येव नित्यशः । व्यवहारो लौकिको वा शास्त्रीयो वान्यथापि वा । ममाकर्तुरलेपस्य यथारब्धं प्रवर्तताम् ॥२४-२५॥

“လုပ်ရမည့်အရာကို လုပ်ပြီးပြီ၊ ရယူရမည့်အရာကို ရယူပြီးပြီ”—ဟူ၍ အမြဲတမ်းပင်။ လုပ်သူမဟုတ်၍ မကပ်လှုပ်သော ငါ့အတွက် လောကီဖြစ်စေ၊ သာස්တရဖြစ်စေ၊ အခြားမည်သို့ဖြစ်စေ အပြန်အလှန်ရေးရာတို့သည် စတင်ပြီးသား ပရာရဗ္ဓအတိုင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ပါစေ။

Verse 26

अथवा कृतकृत्येऽपि लोकानुग्रहकाम्यया । शास्त्रीयेणैव मार्गेण वर्तेऽहं मम का क्षतिः ॥२६॥

သို့မဟုတ်၊ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာကို ပြီးစီးပြီးသူဖြစ်သော်လည်း လောကကို ကရုဏာဖြင့် အကျိုးပြုလိုသဖြင့် သာသ္တရားညွှန်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ လိုက်နာ၏။ ငါ့အတွက် အရှုံးအနစ် ဘာရှိမည်နည်း။

Verse 27

देवार्चनस्नानशौचभिक्षादौ वर्ततां वपुः । तारं जपतु वाक् तद्वत् पठत्वाम्नायमस्तकम् ॥२७॥

ကိုယ်ခန္ဓာသည် နတ်ဘုရားပူဇော်ခြင်း၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းမှုထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ဆွမ်းခံခြင်း စသည့်အရာများတွင် လှုပ်ရှားပါစေ။ နှုတ်က တာရက မန္တရကို ဇပပါစေ။ ထို့အတူ ဝေဒ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော အနှစ်သာရသင်ခန်းစာကိုလည်း ရွတ်ဖတ်ပါစေ။

Verse 28

विष्णुं ध्यायतु धीः यद्वा ब्रह्मानन्दे विलीयताम् । साक्ष्यहं किंचिदप्यत्र न कुर्वे नापि कारये ॥२८॥

ဉာဏ်သည် ဗိဿဏုကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပါစေ၊ သို့မဟုတ် ဗြဟ္မအာနန္ဒ၌ ပျော်ဝင်လျက် လျောကွယ်ပါစေ။ ငါသည် သက်သေ (စాక్షီ) ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ ငါသည် အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မလုပ်၊ မလုပ်စေခိုင်းလည်း မခိုင်း။

Verse 29

कृतकृत्यतया तृप्तः प्राप्तप्राप्यतया पुनः । तृप्यन्नेवं स्वमनसा मन्यतेऽसौ निरन्तरम् ॥२९॥

လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာကို ပြီးစီးပြီးခြင်းကြောင့် စိတ်ကျေနပ်၍၊ ထို့ပြင် ရောက်ရှိရမည့်အရာကို ရောက်ရှိပြီးခြင်းကြောင့်လည်း ထပ်မံကျေနပ်၏။ ထိုသို့ အေးချမ်းပြည့်ဝလျက် သူသည် မိမိစိတ်ဖြင့် အစဉ်မပြတ် ထင်မြင်နေ၏။

Verse 30

धन्योऽहं धन्योऽहं नित्यं स्वात्मानमञ्जसा वेद्मि । धन्योऽहं धन्योऽहं ब्रह्मानन्दो विभाति मे स्पष्टम् ॥३०॥

ငါသည် မင်္ဂလာရှိ၏၊ မင်္ဂလာရှိ၏; ငါသည် မိမိအတ္တမန်ကို တိုက်ရိုက် အစဉ်သိမြင်၏။ ငါသည် မင်္ဂလာရှိ၏၊ မင်္ဂလာရှိ၏; ဗြဟ္မအာနန္ဒသည် ငါ့အတွက် ထင်ရှားစွာ တောက်ပ၏။

Verse 31

धन्योऽहं धन्योऽहं दुःखं सांसारिकं न वीक्षेऽद्य । धन्योऽहं धन्योऽहं स्वस्याज्ञानं पलायितं क्वापि ॥३१॥

ငါသည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ကောင်းချီးခံရသူ ဖြစ်၏။ ယနေ့ ငါသည် လောကီဒုက္ခကို မမြင်တော့။ ငါသည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ကောင်းချီးခံရသူ ဖြစ်၏။ ငါ၏ အဝိဇ္ဇာသည် တစ်နေရာရာသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီ။

Verse 32

धन्योऽहं धन्योऽहं कर्तव्यं मे न विद्यते किंचित् । धन्योऽहं धन्योऽहं प्राप्तव्यं सर्वमत्र सम्पन्नम् ॥३२॥

ငါသည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ကောင်းချီးခံရသူ ဖြစ်၏။ ငါ့အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့။ ငါသည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ကောင်းချီးခံရသူ ဖြစ်၏။ ရယူရမည့်အရာအားလုံးသည် ဒီနေရာ၌ ပြည့်စုံပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 33

धन्योऽहं धन्योऽहं तृप्तेर्मे कोपमा भवेल्लोके । धन्योऽहं धन्योऽहं धन्यो धन्यः पुनः पुनर्धन्यः ॥३३॥

ငါသည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ကောင်းချီးခံရသူ ဖြစ်၏။ လောက၌ ငါ၏ စိတ်ကျေနပ်ပြည့်ဝမှုကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည့် အရာရှိပါမည်လား။ ငါသည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ကောင်းချီးခံရသူ—ကောင်းချီး၊ ကောင်းချီး၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ကောင်းချီး ဖြစ်၏။

Verse 34

अहो पुण्यमहो पुण्यं फलितं फलितं दृढम् । अस्य पुण्यस्य सम्पत्तेरहो वयमहो वयम् ॥३४॥

အို ပုဏ္ဏကောင်းမှု! အို ပုဏ္ဏကောင်းမှု! ၎င်းသည် အသီးပွင့်ပြီ—အသီးပွင့်ပြီ—ခိုင်မာစွာ။ ဤပုဏ္ဏ၏ အောင်မြင်ရရှိမှုကြောင့်—အို ငါတို့! အို ငါတို့!

Verse 35

अहो ज्ञानमहो ज्ञानमहो सुखमहो सुखम् । अहो शास्त्रमहो शास्त्रमहो गुरुरहो गुरुः ॥३५॥

အို ဉာဏ်—ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိပညာ! အို ဉာဏ်! အို သုခ—ပျော်ရွှင်ခြင်း! အို သုခ! အို သာස්တရ—ကျမ်းစာ! အို သာස්တရ! အို ဂုရု! အို ဂုရု!

Verse 36

इति य इदमधीते सोऽपि कृतकृत्यो भवति। सुरापानात्पूतो भवति। स्वर्णस्तेयात्पूतो भवति। ब्रह्महत्यात्पूतो भवति। कृत्याकृत्यात्पूतो भवति। एवं विदित्वा स्वेच्छाचारपरो भूयाद् ॐ सत्यमित्युपनिषत्॥३६॥

ဤသို့ဖြစ်၍ ဤ(သင်ကြားချက်)ကို လေ့လာဖတ်ရှုသူသည် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စကို ပြီးမြောက်ပြီးသူ ဖြစ်လာသည်။ မူးယစ်သောက်သုံးခြင်း၏ အပြစ်မှ သန့်စင်လာသည်။ ရွှေခိုးယူခြင်း၏ အပြစ်မှ သန့်စင်လာသည်။ ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၏ အပြစ်မှ သန့်စင်လာသည်။ မန္တရား/အာဂမ္မနှင့် မလုပ်သင့်သော အပြုအမူများကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်များမှလည်း သန့်စင်လာသည်။ ထိုသို့ သိမြင်ပြီးနောက် မိမိ၏ ဆန္ဒအတိုင်း အကျင့်အကြံကို အားထား၍ နေထိုင်သင့်သည်။ အိုမ်—သစ္စာ: ဤသည်ပင် ဥပနိရှဒ် ဖြစ်သည်။