Adhyaya 6

Verse 1

अगस्त्य उवाच । तस्मात्संगमतो विप्र पश्चिमे दिक्तटे स्थितम् । सीताकुण्डमितिख्यातं सर्वकामफलप्रदम्

အဂஸ္တျက ပြောသည်—ထို့ကြောင့် ဗိပရရေ၊ ထိုဆုံရာမှ အနောက်ဘက် ကမ်းခြေတွင် တည်ရှိသော နေရာတစ်ခုကို “စီတာကுண္ဍ” ဟု ကျော်ကြားကြပြီး၊ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 2

यत्र स्नात्वा नरो विप्र सर्वपापैः प्रमुच्यते । सीतया किल तत्कुण्डं स्वयमेव विनिर्मितम् । रामेण वरदानाच्च महाफलनिधीकृतम्

ထိုနေရာတွင် ဗိပရရေ၊ လူတစ်ဦး ရေချိုးလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုကန်ကို စီတာက ကိုယ်တိုင်ပင် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် ရာမ၏ အာသီရဝါဒ (ဗရဒါန) ကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးဖလ၏ خز خز خز (ဘဏ္ဍာတိုက်) အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 3

श्रीराम उवाच । शृणु सीते प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं भुवि यादृशम् । त्वत्कुण्डस्यास्य सुभगे त्वत्प्रीत्या कथयाम्यहम्

သီရိရာမက ပြောသည်—စီတာရေ၊ နားထောင်ပါ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဤသင်၏ ကန်၏ မဟာတ్మျ (ဂုဏ်သတ္တိ) ကို ငါ ပြောကြားမည်။ အလှပဆုံးသောသူမရေ၊ သင်နှစ်သက်စေရန် ငါ ထုတ်ဖော်ပြောမည်။

Verse 4

अत्र स्नानं च दानं च जपो होमस्तपोऽथवा । सर्वमक्षयतां याति विधानेन शुचिस्मिते

ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဟောမပူဇော်ခြင်း သို့မဟုတ် တပသ္စရိယာ—စည်းကမ်းတရားအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် အရာအားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာ၏၊ အပြုံးသန့်ရှင်းသူရေ။

Verse 5

मार्गकृष्णचतुर्दश्यां तत्र स्नानं विशेषतः । सर्वपापहरं देवि सर्वदा स्नायिनां नृणाम्

မာဂရှီရ္ရှ လဆုတ်ပိုင်း၏ ဆယ့်လေးရက် (စတုရ္ဒသီ) တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် အထူးသဖြင့် အကျိုးကြီး၏။ ဒေဝီရေ၊ ရေချိုးသူတို့အတွက် အမြဲတမ်း အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 6

इति रामो वरं प्रादात्सीतायै च प्रजाप्रियः । तदाप्रभृति सर्वत्र तत्तीर्थं भुवि वर्त्तते

ထို့ကြောင့် ပြည်သူတို့ချစ်ခင်သော ရာမသည် စီတာအား ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထ (tīrtha) သည် မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ထောင်ကာ အရပ်ရပ်တွင် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 7

सीताकुण्डमिति ख्यातं जनानां परमाद्भुतम् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा नूनं राममवाप्नुयात्

စီတာကுண္ဍ ဟု ကျော်ကြားပြီး လူတို့အတွက် အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသောသူသည် မလွဲမသွေ ရာမကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 8

तत्र स्नानेन दानेन तपसा च विशेषतः । गन्धैर्माल्यैर्धूपदीपैर्न्नानाविभवविस्तरैः । रामं संपूज्य सीतां च मुक्तः स्यान्नात्र संशयः

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ အထူးသဖြင့် တပသ္စရိယာဖြင့်—ထို့ပြင် အနံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ နံ့သာမီးခိုး၊ မီးအလင်းနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် ရာမနှင့် စီတာကို ပူဇော်လျှင်—မလွဲမသွေ မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 9

मार्गे मासि च स्नातव्यं गर्भवासो न जायते । अन्यदापि नरः स्नात्वा विष्णुलोकं स गच्छति

မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင် (ဤနေရာ၌) ရေချိုးသင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မိခင်ဝမ်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မဖြစ်တော့။ အခြားအချိန်များတွင်ပင် လူတစ်ယောက် ဤနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် ဗိဿဏု၏ လောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 10

विभोर्विष्णुहरेर्विप्र रम्ये पश्चिमदिक्तटे । देवश्चक्रहरिर्नाम सर्वाभीष्टफलप्रदः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤသန့်ရှင်းဒေသ၏ အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်း အလွန်လှပသောနေရာ၌ ဗိဿဏု-ဟရိ၏ ဒေဝတားတော် «စက္ကရဟရိ» ဟူသော နာမတော်ရှိ၍ ဆန္ဒအလိုရှိသမျှ၏ အကျိုးဖလအားလုံးကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 11

तस्य चक्रहरेर्विप्र महिमा न हि मानवैः । शक्यो वर्णयितुं धीरैरपि बुद्धिमतां वरैः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ထို စက္ကရဟရိ၏ မဟိမကို လူသားတို့က လုံလောက်အောင် မဖော်ပြနိုင်။ တည်ကြည်သူများနှင့် ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူများပင် မဖော်ညွှန်းနိုင်ကြ။

Verse 12

ततः पश्चिमदिग्भागे नाम्ना पुण्यं हरिस्मृति । विष्णोरायतनं ख्यातं परमार्थफलप्रदम् । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

ထို့နောက် အနောက်ဘက်ဒေသ၌ «ဟရိသ္မృతိ» ဟူသော ပုဏ္ဏမြေရှိသည်။ ၎င်းသည် ဗိဿဏု၏ အာယတန (သန့်ရှင်းသော နေရာ/ဗိမာန်) ဟူ၍ ကျော်ကြားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးအမြတ်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ၎င်းကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 13

तयोर्दर्शनतो यांति तेषां पापानि देहिनाम् । तानि पापानि यावंति कुर्वते भुवि ये नराः

ထိုသန့်ရှင်းသော အင်္ဂါနှစ်ပါးကို ဒർശန (darśana) ဖြင့် မြင်တွေ့ရုံသာဖြင့် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ အပြစ်များသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်—လောကမြေပြင်ပေါ် လူတို့ ပြုမိသမျှ အပြစ်အားလုံးပင်။

Verse 14

पुरा देवासुरे जाते संग्रामे भृशदारुणे । दैत्यैर्वरमदोत्सिक्तैर्देवा युधि पराजिताः

ရှေးကာလ၌ ဒေဝနှင့် အသူရတို့အကြား အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်ရာတွင်၊ ပရဟိတပေးသည့် ဗရဒာန်ကြောင့် မာနထောင်နေသော ဒိုင်တျယတို့က ဒေဝတို့ကို စစ်မြေ၌ အနိုင်ယူခဲ့သည်။

Verse 15

तेषां पलायमानानां देवानामग्रणीर्हरः । संस्तभ्य चैव तान्सर्वान्पुरस्कृत्यांबुजासनम्

ဒေဝတို့ ထွက်ပြေးနေစဉ်၊ သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ဟရီသည် အားလုံးကို တည်ငြိမ်စေ၍၊ ကြာပန်းပေါ်ထိုင်သူ (ဗြဟ္မာ) ကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်း하였다။

Verse 16

क्षीरोदशायिनं विष्णुं शेषपर्य्यंकशायिनम् । लक्ष्म्योपविष्टं पार्श्वे च चरणांबुजहस्तया

သူတို့သည် နို့ပင်လယ်ပေါ်၌ အိပ်စက်နေသော ဗိဿဏုကို မြင်ကြသည်—ရှေသနဂါး၏ အိပ်ရာပေါ်၌ လဲလျောင်း၍၊ လက္ရှ္မီသည် ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ကြာပန်းတော်ခြေကို လက်ဖြင့် ထိကပ်ထားသည်။

Verse 17

नारदाद्यैर्मुनिवरैरुद्गीतगुगौरवम् । गरुडेन पुरःस्थेनानिशमंजलिना स्तुतम्

နာရဒတို့အစရှိသော မဟာမုနိမြတ်များက သီချင်းသံဖြင့် သူ၏ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြပြီး၊ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဂရုဍသည် လက်အုပ်ချီကာ အစဉ်မပြတ် ပူဇော်စတုတိပြုလေသည်။

Verse 18

क्षीराब्धिजलकल्लोलमदबिन्द्वंकिताम्बरम् । तारकोत्करविस्फारतारहारविराजितम्

သူတို့သည် နို့ပင်လယ်၏ လှိုင်းလုံးများမှ ပျော်ရွှင်စွာ ပက်ကျလာသကဲ့သို့ ရေစက်အမှတ်များကပ်နေသော ဝတ်ရုံတော်ကို ဆောင်ထားပြီး၊ ကြယ်စုများကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်တောက်ပသော ကြယ်ပုလဲလည်ဆွဲဖြင့် ထင်ရှားလှပသော အရှင်ကို မြင်ကြသည်။

Verse 19

पीतांबरमतिस्मेरविकाशद्भावभावितम् । बिभ्रतं कुण्डलं स्थूलं कर्णाभ्यां मौक्तिकोज्ज्वलम्

သူသည် အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းတော်မူ၍ နူးညံ့သောအပြုံးနှင့် တောက်ပသည့်တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် ပြည့်ဝနေတော်မူသော အရှင်ကို မြင်၏။ နားနှစ်ဖက်၌ ပုလဲတောက်ပသော ကြီးမားသည့် နားကပ်ကို ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 20

रत्नवल्लीमिव स्वच्छां श्वेतद्वीपनिवासिनीम् । किरीटं पद्मरागाणां वलयं दधतं परम्

ရတနာပန်းနွယ်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းတောက်ပ၍၊ Śvetadvīpa တွင် နေထိုင်သော ဒေဝီတစ်ပါးကဲ့သို့ လင်းလက်တော်မူ၏။ ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး မကူဋနှင့် ဝိုင်းကွင်းကို ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 21

मित्रस्य राहुवित्रासनिवर्त्तनमिवापरम् । सकौस्तुभप्रभाचक्रं बिभ्राणं प्रवलारुणम्

ရాహု၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော နေရောင်အင်အားကဲ့သို့၊ ပရဝါနီရောင်ဖြစ်သော ကောဋ္ဌုဘ မဏိ၏ တေဇောဝိုင်းကို ပွင့်လင်းတောက်ပစွာ ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 22

परां चतुर्मुखोत्पत्तिकल्पसंकल्पनामिव । शरणं स जगामाशु विनीतात्मा स्तुवन्निति

ထို့နောက် စိတ်နှိမ့်ချ၍ ယဉ်ကျေးသောသူသည် လျင်မြန်စွာ အရှင်ထံ သရဏဂမန ပြုလေ၏—လေးမျက်နှာ ဘြဟ္မာကို ပေါ်ထွန်းစေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖန်ဆင်းရေးသံကల్పကဲ့သို့—ထိုသို့ဆိုကာ ချီးမွမ်းတော်မူလေ၏။

Verse 23

तस्मिन्नवसरे शंभुः सर्वदेवगणैः सह । तुष्टाव प्रयतो भूत्वा विष्णुं जिष्णुं सुरद्विषाम्

ထိုအခါ သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်းအားလုံးနှင့်အတူ စိတ်တည်ကြည်၍ ဘက္တိဖြင့်၊ ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို အနိုင်ယူသော မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဗိဿနုကို ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 24

ईश्वर उवाच । संसारार्णवसंतारसुपर्णसुखदायिने । मोह तीव्रतमो हारि चन्द्राय हरये नमः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်စေသော ပျော်ရွှင်သည့် “တောင်ပံ” ကို ပေးတော်မူ၍၊ လမင်းကဲ့သို့ အေးမြသန့်ရှင်းကာ မောဟဟူသော အမှောင်အထူဆုံးကို ဖယ်ရှားတော်မူသော ဟရီသို့ နမಸ್ಕာရ။

Verse 25

स्फुरत्संविन्मणिशिखां चित्तसंगतिचंद्रिकाम् । प्रपद्ये भगवद्भक्तिमानसोद्यानवाहिनीम्

ကျွန်ုပ်သည် ဘဂဝန်သခင်ထံသို့ ဘက္တိကို အားကိုးခိုလှုံ၏။ ၎င်း၏ ထိပ်တန်းမှာ အသိဉာဏ်နိုးကြားမှု၏ မဏိမီးတောက် တောက်ပခြင်းဖြစ်၍၊ ၎င်း၏ လရောင်မှာ စိတ်၏ သန့်ရှင်းသော ဆက်ဆံပေါင်းစည်းမှုဖြစ်ကာ၊ နှလုံးဥယျာဉ်အတွင်း အသက်ပေးစီးဆင်းသည့် မြစ်ကဲ့သို့ လျှံဝင်စီးဆင်း၏။

Verse 26

हेलोल्लसत्समुत्साहशक्तिं व्याप्तजगत्त्रयाम् । या पूर्वकोटिर्भावानां सत्त्वानां वैष्णवीति वा

ထိုအင်အားသည်—ပျော်ရွှင်ကစားသကဲ့သို့ တက်ကြွအားမာန် တောက်ပလင်းလက်၍—လောကသုံးပါးလုံးကို ပြန့်နှံ့စိမ့်ဝင်သည်။ ၎င်းသည် သတ္တဝါတို့နှင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်သဘောသဘာဝတို့၏ မူလအရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး «ဝိုင်ෂ္ဏဝီ» (ဗိෂ္ဏု၏ အင်အား) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 27

पवनांदोलितांभोजदलपर्वांतवर्त्तिनाम् । पततामिव जन्तूनां स्थैर्यमेका हरिस्मृतिः

လေတိုက်လှုပ်သော ကြာပန်းရွက်အစွန်အဖျားပေါ်တွင် တည်နေသည့် သတ္တဝါတို့—ကျသွားမည့်အလား—အတွက် တည်ငြိမ်မှုတစ်ခုတည်းမှာ ဟရီကို သတိရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 28

नमः सूर्य्यात्मने तुभ्यं संवित्किरणमालिने । हृत्कुशेशयकोषश्रीसमुन्मेषविधायिने

နေရောင်ကိုယ်တော်ဖြစ်သော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်၏ ရောင်ခြည်ပန်းကုံးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍၊ နှလုံးသားကြာဖူး၏ အလှတရားကို ပွင့်လင်းပြည့်စုံစေတော်မူ၏။

Verse 29

नमस्तस्मै यमवते योगिनां गतये सदा । परमेशाय वै पारे महसां तमसां तथा

တရားမျှတမှု၌ ယမမင်းကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးတော်မူသော ထိုဘုရားသခင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ယောဂီတို့၏ အဆုံးစွန် ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမေရှဝရ၊ အလင်းနှင့် အမှောင် နှစ်ပါးကို ကျော်လွန်တော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 30

यज्ञाय भुक्तहविष ऋग्यजुःसामरूपिणे । नमः सरस्वतीगीतदिव्यसद्गणशालिने

ယဇ္ဉာတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ပူဇော်ဟဝိစ်ကို ခံယူတော်မူသော အရှင်၊ ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ သာမန် သုံးဝేద၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ စရஸဝတီ၏ သီချင်းတော်ဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော သဒ္ဓါရှင်တို့၏ ဒိဗ္ဗသဘင်အတွင်း နေထိုင်တော်မူသော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 31

शांताय धर्मनिधये क्षेत्रज्ञायामृतात्मने । शिष्ययोगप्रतिष्ठाय नमो जीवैकहेतवे । घोराय मायाविधये सहस्रशिरसे नमः

ငြိမ်းချမ်းတော်မူသော အရှင်၊ ဓမ္မ၏ خزန်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ခန္ဓာကွင်းကို သိမြင်သော က్షೇತ್ರज्ञ၊ အမရအတ္တမဖြစ်သော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သင်္ချာတော်သားကို ယောဂ၌ တည်မြဲစေသော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သတ္တဝါအသက်ရှိသမျှ၏ တစ်ပါးတည်းသော မူလအကြောင်းတရားတော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ မာယာကို စီမံခန့်ခွဲတော်မူသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှင်၊ ထောင်ခေါင်းရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 32

योगनिद्रात्मने नाभिपद्मोद्भूतजगत्सृजे । नमः सलिलरूपाय कारणाय जगत्स्थितेः

ယောဂနိဒ္ဒရာတော်၏ သဘာဝဖြစ်သော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ နာဘိပဒ္မမှ ပေါ်ထွန်းလာသော လောကများကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ စကြဝဠာရေသဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍ လောကတည်တံ့မှု၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 33

कार्यमेयाय बलिने जीवाय परमात्मने । गोप्त्रे प्राणाय भूतानां नमो विश्वाय वेधसे

အကျိုးရလဒ်များအားဖြင့်သာ တိုင်းတာသိမြင်နိုင်သော အင်အားကြီး အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အသက်ရှင်နေသော တည်ရှိမှုတော်၊ ပရမအတ္တမဖြစ်သော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သတ္တဝါတို့၏ ကာကွယ်ရှင်၊ အသက်ရှူသက်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော ဖန်ဆင်းရှင် ဝိශ්ဝ-ဝေဓသ အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 34

दृप्ताय सिंहवपुषे दैत्यसंहारकारिणे । वीर्यायानंतमनसे जगद्भावभृते नमः

ခြင်္သေ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဂုဏ်တန်ခိုးကြီး၍ ဒိုင်တျများကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အဆုံးမရှိသော သတ္တိနှင့် အနန္တစိတ်တော်၊ ကမ္ဘာလောက၏ ဖြစ်ပေါ်မှုကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 35

संसारकारणाज्ञानमहासंतमसच्छिदे । अचिन्त्यधाम्ने गुह्याय रुद्रायात्युद्विजे नमः

သံသရာ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အဗိဇ္ဇာ၏ မဟာအမှောင်ကို ခွဲဖြတ်ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ စိတ်ဖြင့် မမှီနိုင်သော အဘိဓမ္မအိမ်တော်ရှိသည့် လျှို့ဝှက်သော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အားလုံး တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့ရသော ရုဒ္ဒရ အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 36

शान्ताय शान्तकल्लोलकैवल्यपददायिने । सर्वभावातिरिक्ताय नमः सर्वमयात्मने

ငြိမ်းချမ်းတော်မူသော အရှင်တော်၊ ကైవလျာအခြေအနေကို ပေးတော်မူ၍ ငြိမ်းချမ်းမှုလှိုင်းများဖြင့် ပြည့်စုံသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အရှိအဖြစ်အပျက် အားလုံးကို ကျော်လွန်တော်မူသော်လည်း အရာအားလုံးအဖြစ် အရာအားလုံးတွင် ပြန့်နှံ့နေသော အတ္တမဟာတော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 37

इन्दीवरदलश्यामं स्फूर्जत्किंजल्कविभ्रमम् । बिभ्राणं कौस्तुभं विष्णुं नौमि नेत्ररसायनम्

အပြာရောင် ကြာပန်းအရွက်ကဲ့သို့ မဲနက်၍ တောက်ပသော အမျှင်ရောင်ခြည်များ၏ လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရောင်ပြန်လင်းလက်နေသော ဗိဿနုကို ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ကೌஸ্তুဘ မဏိကို ဆောင်ထားတော်မူသော၊ မျက်စိအတွက် အမృతရည်တော်ဖြစ်သော အရှင်တော်ကို ငါ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 38

अगस्त्य उवाच । इति स्तुतः प्रसन्नात्मा वरदो गरुडध्वजः । ववर्ष दृष्टिसुधया सर्वान्देवान्कृपान्वितः । उवाच मधुरं वाक्यं प्रश्रयावनतान्सुरान्

အဂஸ္တျက ပြောသည်—ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသဖြင့် ဂရုဍဓွဇ (ဂရုဍတံခွန်) ကိုင်ဆောင်သော အရှင်တော်၊ ဆုတောင်းပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် စိတ်ကြည်လင်ငြိမ်းချမ်းတော်မူ၏။ ကရုဏာပြည့်ဝ၍ မျက်မြင်တော်၏ အမృతရည်ကို ဒေဝတားအားလုံးအပေါ် မိုးကဲ့သို့ သွန်းလောင်းတော်မူပြီး၊ နိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ရပ်နေသော သုရများအား ချိုမြိန်သော စကားတော်ကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

श्रीभगवानुवाच । जानामि विबुधाः सर्वमभिप्रायं समाधितः । दैतेयैर्विक्रमाक्रान्तं पदं समरदर्पितैः

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်– အို ဒေဝတားတို့၊ ငါသည် သမာဓိတည်ကြည်စွာဖြင့် သင်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးကို သိ၏။ စစ်ပွဲအဟန်အတားမရှိ အာဏာမာန်တက်သော ဒိုင်တျာတို့က သင်တို့၏ နေရာကို ကျူးကျော်ထားကြ၏။

Verse 40

सबलैर्बलहीनानां प्रतापो विजितः परैः । सांप्रतं तु विधास्यामि तपो युष्मद्बलाय वै

အားကြီးသူတို့က အားနည်းသူတို့ကို တိုက်ခိုက်သော် အားမဲ့သူတို့၏ ဂုဏ်ရောင်ခြည်ကို အခြားသူတို့က အနိုင်ယူသွားတတ်၏။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါသည် သင်တို့၏ အင်အားတိုးပွားစေရန် တပေါ် (တပသ) ကို ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 41

अयोध्यानगरे गत्वा करिष्ये तप उत्तमम् । गुप्तो भूत्वा भवत्तेजोविवृद्ध्यै दैत्यशान्तये

အယောဓျာမြို့သို့ သွား၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပေါ်ကို ဆောင်ရွက်မည်။ ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလျက် သင်တို့၏ တေဇော (တန်ခိုးရောင်ခြည်) တိုးပွားစေရန်နှင့် ဒိုင်တျာတို့ကို ငြိမ်းသက်စေခြင်း (နှိမ်နင်းခြင်း) အတွက် ပြုမည်။

Verse 42

भवन्तोऽपि तपस्तीव्रं कुर्वंत्वमलमानसाः । अयोध्यां प्राप्यतां देवा दैत्यनाशाय सत्वरम्

သင်တို့လည်း စိတ်သန့်ရှင်း၍ တပေါ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင်ရွက်ကြလော့။ ဒိုင်တျာတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဒေဝတားတို့သည် အယောဓျာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ကြစေ။

Verse 43

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वांतर्दधे देवान्देवो गरुडवाहनः । अयोध्यामागतः क्षिप्रं चकार तप उत्तमम्

အဂஸ္တျာ မိန့်ဆိုသည်– ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဂရုဍဝါဟန (ဂရုဍစီး) သော ဘုရားသခင်သည် ဒေဝတားတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အယောဓျာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပေါ်ကို ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။

Verse 44

गुप्तो भूत्वा यदा विद्वन्सुरतेजोभिवृद्धये । तेन गुप्तहरिर्नाम देवो विख्यातिमागतः

အို ပညာရှိရေ၊ ဒေဝတို့၏ တေဇောဓာတ်ကို တိုးပွားစေရန် ဟရီသည် လျှို့ဝှက်နေခဲ့သဖြင့် ထိုအရှင်သည် «ဂုပ္တ-ဟရီ» (လျှို့ဝှက်ဟရီ) ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 45

आगतस्य हरेः पूर्वं यत्र हस्ततलाच्च्युतम् । सुदर्शनाख्यं तच्चक्रं तेन चक्रहरिः स्मृतः

ဟရီ ရောက်မလာမီ၊ လက်ဖဝါးမှ «သုဒർശန» ဟုခေါ်သော စက်ရားကျသွားသော နေရာ၌၊ ထိုအဖြစ်ကြောင့် ဟရီကို «စက်ရ-ဟရီ» (စက်ရား၏ ဟရီ) ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 46

तयोर्दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते । हरस्तेन प्रभावेण देवाः प्रबलतेजसः

ထိုသဏ္ဌာန်သန့်ရှင်း နှစ်ပါးကို မြင်ရုံသာဖြင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထိုအานุభာဝကြောင့်ပင် ဒေဝတို့သည် တေဇောဓာတ် အလွန်ပြင်းထန်လာကြ၏။

Verse 47

जित्वा दैत्यान्रणैः सर्वान्संप्राप्य स्वपदान्यथ । रेजिरे विपुलानंदैरसुरानार्दयंस्ततः

ဒေဝတို့သည် စစ်ပွဲများတွင် ဒೈတျာတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူကာ မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာများကို ပြန်လည်ရရှိကြ၏။ ထို့နောက် အလွန်ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပလျက် အဆုရတို့ကို ထပ်မံနှိမ်နင်းကြ၏။

Verse 48

ततः सर्वे समेत्याशु बृहस्पतिपुरस्सराः । देवाः सर्वेऽनमन्मौलिमालार्च्चित पदाम्बुजम् । हरिं द्रष्टुमथागच्छन्नयोध्यायां समुत्सुकाः

ထို့နောက် ဘృဟஸပတိ ကို ဦးဆောင်၍ ဒေဝအားလုံး အလျင်အမြန် စုဝေးကြ၏။ မိမိတို့၏ မောက်လီပန်းကုံးများဖြင့် ပူဇော်ထားသော ကြာပန်းခြေတော်ရှိသည့် ဟရီကို ဦးညွှတ်ကာ၊ သူ့ကို မြင်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ အယောဓျာသို့ လာရောက်ကြ၏။

Verse 49

आगत्य च ततः श्रुत्वा नानाविधगुणादरम् । भावैः पुण्यैः समभ्यर्च्य नत्वा प्रांजलयस्तदा । हरिमेकाग्रमनसा ध्यायन्तो ध्याननिष्ठिताः

သူတို့သည် ရောက်လာပြီးနောက် အမျိုးမျိုးသော ဂုဏ်သတ္တိများကို လေးစားမြတ်နိုးခြင်းကို ကြားသိကာ၊ သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်စိတ်ဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့၍ လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်ကြ၏။ ထို့နောက် စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဟရီဘုရားကို သမาธိဖြင့် အာရုံစိုက်ကာ ဓျာန၌ တည်ကြ၏။

Verse 50

तानागतान्समालोक्य पदभक्त्या कृतानतीन् । प्रसन्नः प्राह विश्वात्मा पीतवासा जनार्दनः

သူတို့ ရောက်လာ၍ ခြေတော်၌ ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်နေကြသည်ကို မြင်သော်၊ ကမ္ဘာလောက၏ အတ္တမဟာ—အဝါရောင်ဝတ်စုံတော်ဆင်မြန်းသော ဇနာဒနဘုရားသည် ကြည်နူးပျော်ရွှင်စွာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 51

श्रीभगवानुवाच । भोभो देवा भवन्तश्च चिराद्दिष्टयाद्यसंगताः । अधुना भवतामिच्छां कां करोमि सुरा अहम् । तद्ब्रूत त्वरिता मह्यं किं विलंबेन निर्भयाः

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်—“ဟေ့ ဟေ့ ဒေဝတို့၊ ကာလကြာမြင့်ပြီးနောက် ကံကောင်းခြင်းကြောင့် ယနေ့ သင်တို့သည် ငါနှင့် တွေ့ဆုံကြပြီ။ ယခု သင်တို့၏ ဆန္ဒကို ငါ ဘာကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း။ ကြောက်ရွံ့စရာမရှိသဖြင့် အချိန်မလွန်စေဘဲ မြန်မြန် ငါ့အား ပြောကြလော့။”

Verse 52

देवा ऊचुः । भगवन्देवदेवेश त्वया संप्रति सर्वशः । सर्वं समभवत्कार्यं निष्पन्नं वै जगत्पते

ဒေဝတို့ ပြောကြသည်—“အရှင်ဘုရား၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်! သင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ယခု အရာအားလုံးသည် အလုံးစုံ ဖြစ်မြောက်လာပြီး၊ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စအားလုံးလည်း ပြီးစီးသွားပါပြီ၊ လောက၏ အရှင်တော်။”

Verse 53

तथापि सर्वदा भाव्यं नित्यं देव त्वया विभो । अस्मद्रक्षार्थमत्रैव विजितेन्द्रियवर्त्मना

“သို့သော်လည်း အရှင်ကြီး၊ အာနုဘော်ရှင်! ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်နေပါစေ—အင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူထိန်းချုပ်သော လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာတော်မူလျက်။”

Verse 54

एवमेव सदा कार्यं शत्रुपक्षविनाशनम्

ဤသို့ပင် အမြဲတမ်း ရန်သူဘက်အဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 55

श्रीभगवानुवाच । एवमेतत्करिष्यामि भवतामरिसंजयम् । श्रीमतां तेजसो वृद्धिं करिष्यामि सदासुराः । कथेयं च सदा ख्यातिं लोके यास्यति चोत्तमाम्

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်– «အဲဒီအတိုင်းပင် ဖြစ်စေမည်။ သင်တို့၏ ရန်သူတို့အပေါ် အောင်မြင်ခြင်းကို ငါ ဆောင်ရွက်ပေးမည်။ ဂုဏ်သရေရှိသူတို့၏ တေဇောကို အမြဲတမ်း တိုးပွားစေမည်။ ထို့ပြင် ဤပုဏ္ဏားသမိုင်းတော်လည်း လောက၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျော်ကြားမှုကို အစဉ်ရရှိလိမ့်မည်»။

Verse 56

अयं नाम्ना गुप्तहरिर्देवो भुवनविश्रुतः । मदीयं परमं गुह्यं स्थानं ख्यातिं समेष्यति

ဤဘုရားကို «ဂုပ္တ-ဟရီ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ကြပြီး လောကအနှံ့ ကျော်ကြား၏။ ငါ၏ အလွန်လျှို့ဝှက်မြတ်သော နေရာတော်ဟူ၍ ထင်ရှားကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။

Verse 57

अत्र यः प्राणिनां श्रेष्ठः पूजायज्ञजपादिकम् । करोति परया भक्त्या स याति परमां गतिम्

ဤနေရာ၌ သတ္တဝါတို့အနက် မည်သူမဆို အလွန်မြင့်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ခြင်း၊ ယဇ္ဉ်ပြုခြင်း၊ ဇပ (မန္တရ) ရွတ်ဆိုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်များကို ပြုလုပ်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 58

अत्र यः कुरुते दानं यथाशक्त्या जितेन्द्रियः । स स्वर्गमतुलं प्राप्य न शोचति कदाचन

ဤသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြု၍ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားသူသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သုခဝတီ (ကောင်းကင်) ကို ရရှိပြီး မည်သည့်အခါမျှ မဝမ်းနည်းတော့။

Verse 59

अत्र मत्प्रीतये देवाः प्राणिभिर्धर्मकांक्षिभिः । दातव्या गौः प्रयत्नेन सवत्सा विधिपूर्वकम्

ဤနေရာ၌၊ အို နတ်တို့၊ ငါ၏ပီတိအတွက် ဓမ္မကိုလိုလားသော သတ္တဝါတို့သည် အားထုတ်၍ ပူဇော်နည်းတကျ နွားမတစ်ကောင်ကို နွားကလေးနှင့်အတူ ဒါနပြုသင့်၏။

Verse 60

स्वर्णशृंगी रौप्यखुरी वस्त्रद्वयसमावृता । कांस्योपदोहना ताम्रपृष्ठी बहुगुणान्विता

ရွှေဖြင့်အလှဆင်ထားသော ချိုများ၊ ငွေဖြင့်ပြုလုပ်သော ခြေခွာများ၊ အဝတ်နှစ်ထည်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ကြေးဝါနို့ညှစ်အိုးနှင့် ကြေးနီဖြင့်အလှဆင်ထားသော ကျောပါရှိကာ ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်များစွာနှင့်ပြည့်စုံ၏။

Verse 61

रत्नपुच्छा दुग्धवती घंटाभरणभूषिता । अर्चिता गंधपुष्पाद्यैः सुप्रसन्नाऽमृतप्रजा

ရတနာဖြင့်အလှဆင်ထားသော အမြီးရှိ၍ နို့ကြွယ်ဝကာ ခေါင်းလောင်းနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ အနံ့သာ၊ ပန်းများ စသဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ခံရပြီး အလွန်တည်ငြိမ်သက်သာကာ သားသမီးကောင်းမြတ်၏။

Verse 62

द्विजाय वेदविज्ञाय गुणिने निर्मलात्मने । विष्णुभक्ताय विदुषे आनृशंस्यरताय च

ဝေဒကိုသိမြင်သော ဒွိဇ၊ ဂုဏ်သီလရှိ၍ စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းသူ၊ ဗိဿဏုကို भक्तိဖြင့်ကိုးကွယ်သော ပညာရှိနှင့် ကရုဏာ၌ပျော်မွေ့သူထံသို့ (ဤဒါနကို) ပေးအပ်သင့်၏။

Verse 63

ब्राह्मणाय च गौर्देया सर्वत्रसुखमश्नुते । न देया द्विजमात्राय दातारं सोऽवपातयेत्

နွားကို အမှန်တကယ်သော ဗြာဟ္မဏထံသို့ပင် ပေးသင့်၏; ဒါနရှင်သည် နေရာတိုင်း၌ ချမ်းသာကို ခံစားရမည်။ သို့သော် အမည်သာ ဒွိဇဖြစ်သူထံ မပေးသင့်၊ ထိုသို့သော လက်ခံသူသည် ဒါနရှင်ကို ကျဆုံးစေတတ်၏။

Verse 64

मत्प्रीतयेऽत्र दातव्या निर्मलेनांतरात्मना

ဤနေရာ၌ မိမိ၏ပီတိတော်အတွက် အတွင်းစိတ်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေ၍ ဒါနကို ပေးလှူရမည်။

Verse 65

स्नातं यैश्च विशुद्ध्यर्थमत्र मद्भक्तितत्परैः । तेषां स्वर्गतयो नित्यं मुक्तिः करतले स्थिता

ဤနေရာ၌ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ရေချိုးကာ မိမိကို ဘက္တိဖြင့် အလွန်တရာ အပ်နှံသူတို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ခြင်းသည် အမြဲတမ်း သေချာပြီး မုတ္တိသည် လက်ဖဝါးပေါ်၌ တည်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 66

तथा चक्रहरेः पीठे मत्प्रीत्यै दानमुत्तमम् । जपहोमादिकं चापि कर्त्तव्यं यत्नतो नरैः

ထို့အတူ စက္ကရဟရိ၏ ပီဋ္ဌာန၌ မိမိ၏ပီတိတော်အတွက် ပေးလှူသော ဒါနသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ လူတို့သည်လည်း ဂျပ၊ ဟောမ စသည့် ကရမများကို ကြိုးစား၍ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 67

भवन्तोऽपि विधानेन यात्रां कुर्वंतु सत्तमाः । अस्माद्गुप्तहरेः स्थानान्निकटे संगमे शुभे

သင်တို့လည်း အကျင့်သီလကောင်းမြတ်သူတို့ရေ၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ယာတြာကို ပြုကြလော့။ ဤလျှို့ဝှက်ဟရိ၏ သန့်ရှင်းရာနေရာမှ မဝေးသော မင်္ဂလာဆုံရာအနီး၌ ဖြစ်၏။

Verse 68

प्रत्यग्भागे गोप्रताराद्योजनत्रयसंमिते । घर्घरांबुतरंगिण्या सरयूः संगता यतः

အနောက်ဘက်၌ ဂိုပရတာရမှ ယောဇန သုံးခန့်အကွာတွင် လှိုင်းလုံးလှိုင်းထန်သော ဂဃရာမြစ်နှင့် စရယူးမြစ် ဆုံရာနေရာ ရှိ၏။

Verse 69

अत्र स्नात्वा विधानेन द्रष्टव्योऽत्र प्रयत्नतः । देवो गुप्तहरिर्नाम सर्वकामार्थसिद्धिदः

ဤနေရာ၌ ထုံးတမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် အားထုတ်၍ ဤနေရာ၌ «ဂုပ္တဟရီ» ဟု အမည်ရသော ဘုရားကို မြင်တွေ့ရန် ကြိုးစားရမည်။ ထိုဘုရားသည် ဆန္ဒအလိုအလျောက် အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေတော်မူ၏။

Verse 70

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वांतर्दधे देवः पीताम्बरधरोऽच्युतः । देवा अपि विधानेन कृत्वा यात्रां प्रयत्नतः । अयोध्यायां स्थिता नित्यं हरेर्गुणविमोहिताः

အဂஸတျက ပြောသည်။ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် အဝါရောင်ဝတ်စုံ (ပီတాంబရ) ဝတ်ဆင်သော အချျုတဘုရားသည် အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။ နတ်တို့လည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ယာထရာကို ကြိုးစား၍ ပြုလုပ်ပြီး အယောဓျာ၌ အစဉ်တည်နေကြကာ ဟရိ၏ ဂုဏ်တရားများကြောင့် မောဟမိနေကြ၏။

Verse 71

तदाप्रभृति विप्रेंद्र तत्स्थानं भुवि पप्रथे । कार्तिक्यां तु विशेषेण यात्रा सांवत्सरी भवेत्

ထိုအချိန်မှစ၍၊ ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်သူရေ၊ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျော်ကြားလာ၏။ အထူးသဖြင့် ကာရ္တိကလတွင် ထိုနေရာသို့ ယာထရာသည် နှစ်စဉ်ကျင်းပသည့် အလေ့အထ ဖြစ်လာသည်။

Verse 72

विभोर्गुप्तहरेस्तत्र संगमस्नानपूर्विका । गोप्रतारे च तीर्थेऽस्मिन्सरयूघर्घराश्रिते । स्नात्वा देवोऽर्चनीयोऽयं सर्वकामफलप्रदः

ထိုနေရာ၌ အင်အားကြီးသော ဘုရား «ဂုပ္တဟရီ» အတွက် အစီအစဉ်သည် မြစ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ စရယုနှင့် ဂဃရာမြစ်ကမ်းနားရှိ ဤ «ဂိုပရတာရ» တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဤဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ အကြောင်းမူကား ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 73

तथा चक्रहरेर्यात्रा कर्त्तव्या सुप्रयत्नतः । मार्गशार्षस्य विशदे पक्षे हरितिथौ नरैः

ထို့အတူ «စက္ကရဟရီ» ၏ ယာထရာကိုလည်း လူတို့သည် အလွန်ကြိုးစား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မာရ္ဂရှီရ္ษလ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၌ ဟရိနှင့် သက်ဆိုင်သော တိထိနေ့တွင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 74

एवं यः कुरुते यात्रां विष्णुलोके स मोदते

ဤသို့ပင် ဘုရားဖူးခရီးကို ပြုလုပ်သူသည် ဗိဿဏု၏ လောက၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။

Verse 75

श्रीसूत उवाच । एवमुक्त्वा तु विरते मुनौ कलशजन्मनि । कृष्णद्वैपायनो व्यासः पुनराह सविस्मयः

သီရိ စူတာက ဆို၏။ အိုးမှ မွေးဖွားသော မုနိသည် ထိုသို့ ပြောပြီး နిశ്ശব্দဖြစ်သွားသောအခါ၊ ကృష్ణဒွైပာယန ဗျာသသည် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြန်လည် ပြောကြား၏။

Verse 76

व्यास उवाच । अत्याश्चर्य्यमयीं ब्रह्मन्कथामेतां तपोधन । उक्तवानसि येनैतत्साश्चर्य्यं मम मानसम्

ဗျာသက ဆို၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ တပဓန (တပ၏ ဥစ္စာ) ရေ—သင်သည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ကထာကို ပြောကြားခဲ့သဖြင့် ငါ၏ စိတ်သည် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 77

विस्तरेण मम ब्रूहि माहात्म्यं परमाद्भुतम्

ဤ အလွန်အံ့ဖွယ် မဟာတ္မယကို ငါ့အား အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 78

शृणु संगममाहात्म्यं विप्रेंद्र परमाद्भुतम् । स्कन्ददेवाच्छ्रुतं सम्यक्कथयामि तथा तव

အို ဗိပရဣန္ဒြ (ဗြာဟ္မဏတို့၏ အမြတ်ဆုံး) ရေ—သန့်ရှင်းသော ဆုံဆည်းရာ၏ အလွန်အံ့ဖွယ် မဟာတ္မယကို နားထောင်ပါ။ စကန္ဒဒေဝထံမှ ကြားနာခဲ့သမျှကို ယခု သင့်အား မှန်ကန်စွာ ပြောကြားမည်။

Verse 79

दशकोटिसहस्राणि दशकोटिशतानि च । तीर्थानि सरयूनद्या घर्घरोदकसंगमे । निवसंति सदा विप्र स्कन्दादवगतं मया

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သရယုမြစ်သည် ဃဃရာရေများနှင့် ဆုံရာ သင်္ဂမ၌ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသည် ကောဋိဆယ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများနှင့် ကောဋိဆယ်ပေါင်း ရာပေါင်းများအထိ အမြဲတမ်း တည်ရှိကြသည်ဟု စကန္ဒထံမှ ငါသိမြင်ခဲ့၏။

Verse 80

देवतानां सुराणां च सिद्धानां योगिनां तथा । ब्रह्मविष्णुशिवानां च सान्निध्यं सर्वदा स्थितम्

ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားများနှင့် သုရများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် ယောဂီများ၏ အမြဲတမ်းရှိနေမှု၊ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝတို့၏ စာန္နိဓ္ဓိလည်း အစဉ်တည်မြဲလျက်ရှိ၏။

Verse 81

तस्मिन्संगमसलिले नरः स्नात्वा समाहितः । संतर्प्य पितृदेवांश्च दत्त्वा दानं स्वशक्तितः

ထိုသင်္ဂမရေ၌ စိတ်ကို စုတည်၍ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ပိတೃများနှင့် ဒေဝများကို တရ্পဏဖြင့် ကျေနပ်စေကာ၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနကို ပေးလှူရမည်။

Verse 82

हुत्वा वैष्णवमंत्रेण शुचिर्यत्फलमाप्नुयात् । तदिहैकमना विप्र शृणु यत्कथयामि ते

ဝိုင်ෂ္ဏဝမန္တရဖြင့် ဟောမပြု၍ သန့်ရှင်းသူရရှိမည့် အကျိုးဖလကို—အို ဗြာဟ္မဏာ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ငါပြောမည့်အတိုင်း ဤနေရာ၌လည်း ထိုအကျိုးတူကို နားထောင်လော့။

Verse 83

अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च । कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे राहुग्रस्ते दिवाकरे

ဤတွင်ဆိုသော ပုဏ္ဏကံသည် အရှ္ဝမေဓယဇ္ဉ တစ်ထောင်နှင့် ဝါဇပေယယဇ္ဉ တစ်ရာ၏ အကျိုးနှင့်တူ၏—ကူရုက္ခေတ္တရ မဟာတီရ္ထကွင်း၌ပင် ရာဟုက နေကို ဖုံးလွှမ်းသည့် နေကြတ်ချိန်ကဲ့သို့ပင်။

Verse 84

सुवर्णदाने यत्पुण्यमहन्यहनि तद्भवेत्

ရွှေကို လှူဒါန်းခြင်းမှ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပေါ်ပေါက်လာသော ကုသိုလ်—ထိုကုသိုလ်ကို အမှန်တကယ် ထိုနေရာ၌ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 85

अमावास्यां पौर्णमास्यां द्वादश्योरुभयोरपि । अयने च व्यतीपाते स्नानं वैष्णवलोकदम्

ထိုနေရာ၌ အမావသျာနေ့၊ ပေါုဏ္ဏမီနေ့၊ ဒွာဒသီ နှစ်ရက်စလုံး၌လည်းကောင်း၊ အယနနှင့် ဗျတီပာတ သမယ၌လည်းကောင်း ရေချိုးခြင်းသည် ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်စေသည်။

Verse 86

तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पादेनैकेन यः पुमान् । विधिवत्संगमे स्नायात्पौष्यां तदविशेषतः

ယောကျာ်းတစ်ယောက်က ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ယုဂတစ်ထောင်တိုင်အောင် ရပ်နေစေကာမူ၊ ပုဿျာနေ့၌ ဆုံရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးခြင်းမှ ရသော အကျိုးနှင့် မကွာခြားပါ။

Verse 87

लंबतेऽवाक्छिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् । स्नातानां शुचिभिस्तोयैः संगमे प्रयतात्मनाम्

ယောကျာ်းတစ်ယောက်က ယုဂတစ်သောင်းတိုင်အောင် ခေါင်းအောက် ခြေထက် လှန်၍ ချိတ်ဆွဲနေစေကာမူ၊ ဆုံရာ၌ စိတ်ကိုထိန်းသိမ်း၍ ရေချိုးပြီးသော သီလရှိသူတို့၏ သန့်ရှင်းသော ရေတို့နှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ကို မလွန်နိုင်ပါ။

Verse 88

व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि

ဤသန့်ရှင်းသော အကျင့်အထုံးကြောင့် လူတို့၌ ပေါ်ပေါက်လာသော မင်္ဂလာမိုးလင်းကဲ့သို့သော နိုးကြားမြင့်တင်မှုကို၊ ဝေဒယဇ္ဉ တစ်ရာပြုလုပ်သော်လည်း မရနိုင်။

Verse 89

पौषे मासि विशेषेण स्नानं बहुफलप्रदम्

ပေါုရှလတွင် အထူးသဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသည် ကုသိုလ်ဖလများကို များစွာ ပေးတတ်သည်။

Verse 90

पौषे मासि विशेषेण यः कुर्यात्स्नानमादृतः । ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा वर्णसंकरः । स याति ब्रह्मणः स्थानं पुनरावृत्तिवर्जितम्

ပေါုရှလတွင် အထူးသဖြင့် ရိုသေ श्रद्धာ ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်သူသည်—ဗြာဟ္မဏ၊ ခ္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှုဒ္ဒရ သို့မဟုတ် မျိုးရောသူဖြစ်စေ—ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်းသော ဗြဟ္မာ၏ အဘိုဒ်သို့ ရောက်သည်။

Verse 91

पौषे मासे तु यो दद्याद्घृताढ्यं दीपमुत्तमम् । विधिवच्छ्रद्धया विप्र शृणु तस्यापि यत्फलम्

ပေါုရှလတွင် မည်သူမဆို ဂီ (ghee) ပြည့်ဝသော အကောင်းဆုံး မီးအိမ်ကို စည်းကမ်းတကျ ယုံကြည် श्रद्धာ ဖြင့် ပူဇော်ပါက—အို ဗြာဟ္မဏ၊ ထို၏ အကျိုးဖလကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 92

नानाजन्मार्जितं पापं स्वल्पं बह्वपि वा भवेत् । तत्सर्वं नश्यति क्षिप्रं तोयस्थं लवणं यथा

မွေးဖွားမှုများစွာအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်သည် နည်းသည်ဖြစ်စေ များသည်ဖြစ်စေ—ရေထဲတွင် ဆားပျော်သကဲ့သို့—လျင်မြန်စွာ အလုံးစုံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 93

आयुरारोग्यमैश्वर्यं संततीः सौख्यमुत्तमम् । प्राप्नोति फलदं नित्यं दीपदः पुण्यभाङ्नरः

မီးအိမ်ပူဇော်သူ—ကုသိုလ်ဝေစုရှိသူ—သည် အမြဲတမ်း အကျိုးရှိသော ကောင်းချီးများကို ရရှိသည်။ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်း၊ စည်းစိမ်ဧကရာဇ်၊ သားသမီးဆက်စပ်ခြင်းနှင့် အထူးကောင်းသော ချမ်းသာခြင်းတို့ကို ရရှိ၏။

Verse 94

यस्तु शुक्लत्रयोदश्यां पौषेऽत्र प्रयतो व्रती । जागरं कुरुते धीरः स गच्छेद्भवनं हरेः

ပေါဿလတွင် လပြည့်ဖက် တရိုဒသီနေ့၌ စိတ်တည်ကြည်သော ဝတ်ပြုသူသည် ဤနေရာ၌ ညလုံးနိုးကြားကာ ဝတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းလျှင် ဟရိ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်၏။

Verse 95

जागरं विदधद्रात्रौ दीपं दत्त्वा तु सर्वशः । होमं च कारयेद्विप्रो नियतात्मा शुचिव्रतः

ညလုံးနိုးကြားကာ နေရာအနှံ့ မီးတိုင်များကို ပူဇော်ပြီး စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းသော သန့်ရှင်းသည့် ဝတ်တရားရှိသော ဗြာဟ္မဏသည် ဟောမ (မီးပူဇော်) ကိုလည်း ပြုလုပ်စေသင့်၏။

Verse 96

वैष्णवो विष्णुपूजां च कुर्वञ्छृण्वन्हरेः कथाम् । गीतवादित्रनृत्यैश्च विष्णुतोषणकारकैः । कथाभिः पुण्ययुक्ताभिर्जागृयाच्छर्वरीं नरः

ဝိုင်ရှ္ဏဝသည် ဗိဿ္ဏုကို ပူဇော်ကာ ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသော ကထာများကို နားထောင်၍ သီချင်း၊ တူရိယာတီးခတ်မှု၊ အကများဖြင့် ဗိဿ္ဏုကို ပျော်ရွှင်စေကာ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော တရားဟောကထာများနှင့် ညလုံးနိုးကြားနေသင့်၏။

Verse 97

ततः प्रभाते विमले स्नात्वा विधिवदादरात् । विष्णुं संपूज्य विप्रांश्च देयं स्वर्णादि शक्तितः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော မနက်ခင်း၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရိုသေစွာ ရေချိုးပြီး ဗိဿ္ဏုကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ ဗြာဟ္မဏများအား မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရွှေစသည့် ဒါနများ ပေးလှူရမည်။

Verse 98

स्वर्णं चान्नं च वासांसि यो दद्याच्छ्रद्धयाऽन्वितः । संगमे विधिवद्विद्वान्स याति परमां गतिम्

ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝ၍ သန့်ရှင်းသော ဆုံရာ (သင်္ဂမ) တွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ဉာဏ်ရှိစွာ ရွှေ၊ အစားအစာနှင့် အဝတ်အထည်များကို လှူဒါန်းသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 99

वर्षेवर्षे तु कर्तव्यो जागरः पुण्यतत्परैः

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကုသိုလ်ကိုလိုလားသူတို့သည် ညလုံးနိုး၍ ဇာဂရ (ညစောင့်) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 100

हरिः पूज्यो द्विजाः सम्यक्संतोष्याः शक्तितो नरैः । तेन विष्णोः परा तुष्टिः पापानि विफलानि च । भवंति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात्

ဟရီကို ပူဇော်ရမည်၊ လူတို့သည် မိမိအင်အားအလိုက် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို သင့်တော်စွာ ကျေနပ်အောင် ပြုရမည်။ ထိုကြောင့် ဗိဿဏုသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ အပြစ်များသည် အကျိုးမဖြစ်တော့။ တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ) ကို မြင်လျှင် မြွေများ အဆိပ်ကင်းသကဲ့သို့ အပြစ်တို့လည်း အင်အားပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 101

तत्र स्नातो दिवं याति अत्र स्नातः सुखी भवेत

အဲဒီနေရာမှာ ရေချိုးလျှင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။ ဒီနေရာမှာ ရေချိုးလျှင် (ဤဘဝ၌ပင်) ချမ်းသာပျော်ရွှင် ဖြစ်၏။

Verse 102

त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते । तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यांति संगमजैर्जलैः

လောကသုံးပါးအတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးတို့သည် တర్పဏ (ကျေနပ်စေခြင်း) ပြုခံရသော် စင်္ဂမမှ ပေါက်ဖွားသော ရေများအားဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော ကျေနပ်မှုသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 103

भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् । गतिमन्वेषमाणानां न संगमसमा गतिः

ဒီနေရာရှိ သက်ရှိအားလုံးတို့အတွက်—ဒုက္ခကြောင့် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်နေသူများ၊ အားကိုးရာလမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနေသူများ—စင်္ဂမနှင့် တူညီသော ဂတိ (အရောက်အပေါက်) မရှိ။

Verse 104

सप्तावरान्सप्तपरान्पुरुषश्चात्मनासह । पुंसस्तारयते सर्वान्संगमे स्नानमाचरन्

သင်္ဂမ၌ ရေချိုးကာ ကျင့်သုံးသူသည် မိမိနှင့်အတူ အရင်မျိုးဆက် ၇ ဆက်နှင့် နောက်မျိုးဆက် ၇ ဆက်ကိုပါ အားလုံးကို ကယ်တင်ပေးနိုင်၏။

Verse 105

जात्यंधैरिह ते तुल्यास्तथा पंगुभिरेव च । समेत्यात्र च न स्नान्ति सरयूघर्घरसंगमे

ဤနေရာ၌ ဆရယုနှင့် ဂဃရာ ဆုံရာတွင် ရေမချိုးသူတို့ကို မွေးကတည်းက မျက်ကန်းသူကဲ့သို့လည်း၊ ခြေမသန်သူကဲ့သို့လည်း သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 106

वर्णानां ब्राह्मणो यद्वत्तथा तीर्थेषु संगमः । सरयूघर्घरायोगे वैष्णवस्थो नरः सदा

ဝဏ္ဏများအနက် ဗြာဟ္မဏသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ တီရ္ထများအနက် သင်္ဂမသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၏။ ဆရယုနှင့် ဂဃရာ ဆုံရာ၌ လူသည် အစဉ်အမြဲ ဝိုင်ෂ္ဏဝ သဘောတရား၌ တည်နေ၏။

Verse 107

अत्र स्नानेन दानेन यथा शक्त्या जितेंद्रियः । होमेन विधिपुक्तेन नरः स्वर्गमवाप्नुयात्

ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုခြင်း၊ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်းတို့ဖြင့် လူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နိုင်၏။

Verse 108

नरो वा यदि वा नारी विधिवत्स्नानमाचरेत् । स्वर्गलोकनिवासो हि भवेत्तस्य न संशयः

ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးပူဇော်ကို ကျင့်သုံးပါက ထိုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရမည်မှာ မသံသယရှိ။

Verse 109

यथा वह्निर्दहेत्सर्वं शुष्कमार्द्रमथापि वा । भस्मीभवंति पापानि तत्समागममज्जनात्

မီးသည် ခြောက်သွေ့သောအရာ၊ စိုစွတ်သောအရာတို့ကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသော မြစ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းကြောင့် အပြစ်တို့သည် ပြာဖြစ်သွားသည်။

Verse 110

एकतः सर्वतीर्थानि नानाविधिफलानि वै । सरयूघर्घरोत्पन्नसंगमस्त्वधिको भवेत्

တစ်ဖက်၌ တီရ္ထများအားလုံးနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဝိဓိကံ၏ အကျိုးများ ရှိသော်လည်း၊ စရယူးမြစ်၏ ဃရ္ဃရာမှ ပေါ်ပေါက်သော မြစ်ဆုံရာသည် ထိုထက်ပင် မြတ်တန်ခိုးကြီး၏။

Verse 111

सर्वतीर्थावगाहस्य फलं यादृक्स्मृतं श्रुतौ । तादृक्फलं नृणां सम्यग्भवेत्संगममज्जनात्

သရုတိ၊ စမృతိတို့၌ တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးဟူ၍ မှတ်သားကြားနာထားသမျှ အကျိုးတရားသည်၊ ဤမြစ်ဆုံရာ၌ မြုပ်နှံရေချိုးခြင်းဖြင့် လူတို့အတွက် ပြည့်စုံစွာ ရရှိ၏။

Verse 112

गोप्रताराभिधं तीर्थमपरं वर्ततेऽनघ । सन्निधौ संगमस्यैव महापातकनाशनम्

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ဂိုပရတားရာဟူသော အခြားတီရ္ထတစ်ခုလည်း ရှိ၏။ ထိုမြစ်ဆုံရာအနီး၌ တည်ရှိ၍ မဟာပာတကအပြစ်ကြီးများကိုပင် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 113

यत्र स्नानेन दानेन न शोचति नरः क्वचित् । गोप्रतारसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းကြောင့် လူသည် မည်သည့်အခါမျှ ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိတော့။ ဂိုပရတားရာနှင့် တူညီသော တီရ္ထသည် အတိတ်၌ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်၌လည်း မရှိလာမည်မဟုတ်။

Verse 114

वाराणस्यां यथा विद्वन्वर्त्तते मणिकर्णिका । उज्जयिन्यां यथा विप्र महाकालनिकेतनम्

ပညာရှိရေ၊ ဗာရာဏသီမြို့၌ မဏိကဏ္ဏိကာ သည် ထင်ရှားကျော်ကြားသကဲ့သို့၊ ဗြာဟ္မဏရေ၊ ဥဇ္ဇယိနီ၌ မဟာကာလ၏ နေရာတော်လည်း ထင်ရှားလှ၏—

Verse 115

नैमिषे चक्रवापी तु यथा तीर्थतमा स्मृता । अयोध्यायां तथा विप्र गोप्रताराभिधं महत्

နိမိဿ၌ စက္ကရဝာပီ သည် တီရ္ထများအနက် အထူးမြတ်ဆုံးဟု မှတ်မိကြသကဲ့သို့၊ အယောဓျာ၌လည်း ဗြာဟ္မဏရေ၊ ဂိုပရတာရာ ဟု ခေါ်သော မဟာတီရ္ထသည် ထိုဂုဏ်သိက္ခာကို ရရှိ၏။

Verse 116

यत्र रामाज्ञया विद्वन्साकेतनगरीजनाः । अवापुः स्वर्गमतुलं निमज्ज्य परमांभसि

ပညာရှိရေ၊ ထိုနေရာ၌ ရာမ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် စာကေတမြို့သူမြို့သားတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရေတော်၌ မြုပ်နှံကာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိကြ၏။

Verse 117

व्यास उवाच । अवापुस्ते कथं स्वर्गं साकेतनगरीजनाः । कथं च राघवो विद्वन्नेतत्कथय सुव्रत

ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်— “စာကေတမြို့သူမြို့သားတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံကို မည်သို့ ရရှိကြသနည်း။ ရာဃဝသည် ဤအရာကို မည်သို့ ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ သီလကောင်းသော ပညာရှိရေ၊ ဤကို ပြောပြပါ။”

Verse 118

अगस्त्य उवाच । सावधानः शृणु मुने कथामेतां सुविस्तरात् । यथाजगाम रामोऽसौ स्वर्गं स च पुरीजनः

အဂတ်စျက မိန့်တော်မူသည်— “မုနေရေ၊ သတိထား၍ နားထောင်ပါ။ ဤကഥာကို အသေးစိတ် ပြောမည်— ရာမသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မည်သို့ သွားခဲ့သနည်း၊ မြို့သူမြို့သားတို့လည်း မည်သို့ အတူလိုက်သွားကြသနည်း။”

Verse 119

पुरा रामो विधायैव देवकार्य्यमतंद्रितः । स्वर्गं गंतुं मनश्चक्रे भ्रातृभ्यां सह वीरधीः

ရှေးကာလ၌ ရာမမဟာဘုရားသည် ဒေဝတို့၏တာဝန်ကို မပျင်းမနာ ဆောင်ရွက်ပြီးစီးသဖြင့်၊ ဗီရသတ္တိနှင့် စိတ်တည်ကြည်သောအရှင်သည် ညီအစ်ကိုတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာရန် စိတ်ကူးတည်၏။

Verse 120

ततो निशम्य चारेण वानराः कामरूपिणः । ऋक्षगोपुच्छरक्षांसि समुत्पेतुरनेकशः

ထို့နောက် စုံထောက်တို့မှတဆင့် ကြားသိကြသော ရုပ်ပြောင်းနိုင်သည့် ဝါနရတပ်များသည်၊ ဝက်ဝံများနှင့် «ဂိုပုစ္ဆ» ရက္ခသများနှင့်အတူ အများအပြား ထကြွ၍ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 121

देवगंधर्वपुत्राश्च ऋषिपुत्राश्च वानराः । रामक्षयं विदित्वा तु सर्व एव समागताः

ထို့ပြင် ဒေဝနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏သားများ၊ ရှင်ရသီတို့၏သားများဖြစ်သော ဝါနရတို့သည် ရာမ၏ ထွက်ခွာချိန်ရောက်လာသည်ကို သိကြသဖြင့် အားလုံးပေါင်းစည်း၍ ရောက်လာကြ၏။

Verse 122

ते राममनुगत्योचुः सर्वे वानरयूथपाः । तवानुगमने राजन्संप्राप्ताः स्म इहानघ

သူတို့သည် ရာမနောက်သို့ လိုက်၍ ဝါနရတပ်ခေါင်းဆောင်အားလုံးက ပြောကြသည်—«အို မင်းကြီး၊ အပြစ်ကင်းရှင်းသောအရှင်၊ သင်နှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ဤနေရာသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်လာပါပြီ»။

Verse 123

यदि राम विनास्माभिर्गच्छेस्त्वं पुरुषर्षभ । सर्वे खलु हताः स्याम दण्डेन महता नृप

«အို ရာမ၊ လူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ ကျွန်ုပ်တို့မပါဘဲ သင်ထွက်ခွာသွားလျှင် မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကြီးမားသော ဒဏ်ခတ်မှုကြောင့် သတ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြမည်»။

Verse 125

यावत्प्रजा धरिष्यंति तावदेव विभीषण । कारयस्व महद्राज्यं लंकां त्वं पालयिष्यसि

ပြည်သူတို့ တည်တံ့နေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ဝိဘီရှဏာ၊ မဟာနိုင်ငံတော်ကို စီမံအုပ်ချုပ်လော့။ သင်သည် လင်္ကာကို အုပ်စိုးကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်။

Verse 126

शाधि राज्यं च खल्वेतन्नान्यथा मे वचः कुरु । प्रजास्त्वं रक्ष धर्मेण नोत्तरं वक्तुमर्हसि

ဤနိုင်ငံတော်ကို အမှန်တကယ် အုပ်စိုးလော့—ငါ့အမိန့်ကို မလွန်ဆန်နှင့်။ ဓမ္မအတိုင်း ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လော့; ထပ်မံကန့်ကွက်ရန် မသင့်တော်။

Verse 127

एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थो हनुमंतमथाब्रवीत् । वायुपुत्र चिरं जीव मा प्रतिज्ञां वृथा कृथाः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ကာကုတ္သ္ထ (ရာမ) သည် ဟနုမန်ကို မိန့်တော်မူ၏—“လေဘုရား၏သား၊ ကြာရှည်အသက်ရှင်လော့; သင်၏ သစ္စာကတိ မပျက်ပြားစေပါနှင့်။”

Verse 128

यावल्लोका वदिष्यंति मत्कथां वानरर्षभ । तावत्त्वं धारय प्राणान्प्रतिज्ञां प्रतिपालयन्

လောကများ၌ ငါ့ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောဆိုနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ဝါနရတို့အထဲက အမြတ်ဆုံး၊ ထိုကာလတိုင်အောင် သင်သည် အသက်ကို ထိန်းသိမ်း၍ သစ္စာကတိကို သေချာစွာ ထိန်းထားလော့။

Verse 129

मैन्दश्च द्विविदश्चैव अमृतप्राशनावुभौ । यावल्लोका धरिष्यंति तावदेतौ धरिष्यतः

မိုင်န္ဒနှင့် ဒွိဝိဒ—အမృతကို သောက်သုံးထားသော နှစ်ဦးစလုံး—လောကများ တည်တံ့နေသမျှကာလပတ်လုံး တည်တံ့ကြမည်; ထိုကာလတိုင်အောင် ဤနှစ်ဦးသည် ရှိနေကြမည်။

Verse 130

पुत्रपौत्राश्च येऽस्माकं तान्रक्षन्त्विह वानराः । एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थः सर्वानथ च वानरान् । मया सार्धं प्रयातेति तदा तान्राघवोऽब्रवीत्

«ဤနေရာ၌ ဗာနရတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သားများနှင့် မြေးများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြပါစေ» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် ကာကုတ်သ္ထ (ရာမ) သည် ဗာနရအားလုံးကို ခေါ်၍ «ငါနှင့်အတူ ထွက်ခွာကြလော့» ဟု ရာဃဝက မိန့်တော်မူ၏။

Verse 131

प्रभातायां तु शर्वर्य्यां पृथुवक्षा महाभुजः । रामः कमलपत्राक्षः पुरोधसमथाब्रवीत्

ညသည် မိုးလင်းသို့ ပြောင်းလဲလာသောအခါ ရင်ကျယ်၍ လက်မောင်းကြီးသည့် ရာမ—ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိတော်မူသော—သည် မိမိ၏ မိသားစု ပုရောဟိတ်ထံသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 132

अग्निहोत्राणि यांत्वग्रे दीप्यमानानि सर्वशः । वाजपेयातिरात्राणि निर्यातु च ममाग्रतः

«အဂ္နိဟောတရ မီးများသည် အရပ်ရပ်တွင် တောက်ပလျက် ငါ့ရှေ့၌ သွားကြပါစေ။ ထို့ပြင် ဝါဇပေယနှင့် အတိရာတြ ယဇ္ဉများလည်း ငါ့ရှေ့၌ ထွက်ခွာကြပါစေ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 133

ततो वसिष्ठस्तेजस्वी सर्वं निश्चित्य चेतसा । चकार विधिवत्कर्म महाप्रास्थानिकं विधिम्

ထို့နောက် တေဇောမင်းသော ဝသိဋ္ဌသည် စိတ်၌ အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ထုံးတမ်းအတိုင်း ကောင်းစွာ ဆောင်ရွက်ကာ မဟာပရာස්ထာနိက အခမ်းအနား—ထွက်ခွာခြင်း၏ မဟာပွဲတော်—ကို ပြုလုပ်၏။

Verse 134

ततः क्षौमाम्बरधरो ब्रह्मचर्यसमन्वितः । कुशानादाय पाणिभ्यां महाप्रस्थानमुद्यतः

ထို့နောက် လင်နင်အဝတ် (ခ္ရှောမအမ္ဗရ) ကို ဝတ်ဆင်၍ ဗြဟ္မစရိယ၌ တည်မြဲကာ ကုရှမြက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ယူလျက် မဟာထွက်ခွာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်တော်မူ၏။

Verse 135

न व्याहरच्छुभं किंचिदशुभं वा नरेश्वरः । निष्क्रम्य नगरात्तस्मात्सागरादिव चंद्रमाः

လူတို့၏အရှင်သည် မင်္ဂလာစကားလည်း မပြော၊ အမင်္ဂလာစကားလည်း မပြော။ မြို့မှ ထွက်ခွာသွားရာ၌ သမုဒ္ဒရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 136

रामस्य सव्यपार्श्वे तु सपद्मा श्रीः समाश्रिता । दक्षिणे ह्रीर्विशालाक्षी व्यवसायस्तथाग्रतः

ရာမ၏ ဘယ်ဘက်၌ ပဒ္မနှင့်တကွ သရီ (လက္ခမီ) တည်ရှိ၏။ ညာဘက်၌ မျက်လုံးကျယ်သော ဟရီ (ရှက်ကြောက်သိက္ခာ) ရှိ၏။ ရှေ့တွင်ကား ဗျဝသာယ (အ दृঢ়သော ကြိုးပမ်းမှု) သွားနှင့်၏။

Verse 137

नानाविधायुधान्यत्र धनुर्ज्याप्रभृतीनि च । अनुव्रजंति काकुत्स्थं सर्वे पुरुष विग्रहाः

ထိုနေရာ၌ လက်နက်အမျိုးမျိုး—မြားနှင့် မြားကြိုးတို့မှ စ၍—ကာကုတ္သ္ထကို လိုက်ပါကြ၏။ ထိုလက်နက်အားလုံးသည် လူရုပ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းကာ အတူတကွ လိုက်ပါလာကြသည်။

Verse 138

वेदो ब्राह्मणरूपेण सावित्री सव्यदक्षिणे । ओंकारोऽथ वषङ्कारः सर्वे रामं तदाऽव्रजन्

ဝေဒသည် ဗြာဟ္မဏရုပ်ဖြင့် လာ၏၊ စာဝိတြီသည် ဘယ်နှင့်ညာ၌ တည်၏။ ထို့နောက် အိုံကာရနှင့် ဝသတ်ကာရတို့ပါ အားလုံးသည် ထိုအခါ ရာမကို အတူလိုက်ပါကြသည်။

Verse 139

ऋषयश्च महात्मानः सर्वे चैव महीधराः । अनुगच्छन्ति काकुत्स्थं स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

တောင်တန်းကဲ့သို့ တည်ကြည်သော မဟာအတ္မာ ရှင်ရသီအားလုံးသည် ကာကုတ္သ္ထကို လိုက်ပါကြ၏။ ထိုအခါ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တံခါးသည် သူ့ရှေ့၌ ပေါ်ထင်လာခဲ့သည်။

Verse 140

तथानुयांति काकुत्स्थमंतःपुरगताः स्त्रियः । सवृद्धाबालदासीकाः सपर्षद्द्वाररक्षकाः

ထိုနည်းတူ အတွင်းနန်းတော်ရှိ မိန်းမများသည် ကာကုတ္သ္ထကို လိုက်ပါကြ၏။ အိုမင်းသူများ၊ ကလေးများ၊ အိမ်ဖော်မများ၊ အမတ်တော်အမှုထမ်းများနှင့် တံခါးစောင့်များပါဝင်ကြ၏။

Verse 141

सान्तःपुरश्च भरतः शत्रुघ्नसहितो ययौ । रामं व्रजंतमागम्य रघुवंशमनुव्रताः

ထို့နောက် ဘရတသည် မိမိအိမ်တော်ရှိ မိန်းမများနှင့်အတူ၊ ရှတ်ရုဃ္နနှင့်လည်း တွဲဖက်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။ ထွက်ခွာနေသော ရာမကို ရောက်ရှိပြီးနောက် ရဂုဝంశ၏ ဓမ္မဝတၱတရားကို သစ္စာပြုလျက် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါကြ၏။

Verse 142

ततो विप्रा महात्मानः साग्निहोत्राः समंततः । सपुत्रदाराः काकुत्स्थमनुगच्छति सर्वशः

ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ မဟာတမား ဗြာဟ္မဏများသည် အဂ္နိဟောတရကို ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်၍ သားသမီးနှင့် ဇနီးတို့နှင့်အတူ ကာကုတ္သ္ထ၏ နောက်သို့ အပြည့်အဝ လိုက်ပါကြ၏။

Verse 143

मंत्रिणो भृत्ययुक्ताश्च सपुत्राः सहबांधवाः । सर्वे ते सानुगाश्चैव ह्यनु गच्छंति राघवम्

အမတ်များလည်း အမှုထမ်းများနှင့်အတူ၊ သားများနှင့် ဆွေမျိုးများပါဝင်ကာ၊ သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးနှင့်တကွ ရာဃဝ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကြ၏။

Verse 144

ततः सर्वाः प्रकृतयो हृष्टपुष्टजनावृताः । गच्छंतमनुगच्छंतिराघवं गुणरंजिताः

ထို့နောက် ပြည်သူအပေါင်းတို့သည် ပျော်ရွှင်သန်မာသော လူအစုအဝေးများဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ သွားနေသော ရာဃဝ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကြ၏။ သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် စိတ်နှလုံးများ မောဟိုက်စွာ ဆွဲဆောင်ခံရကြ၏။

Verse 145

तथा प्रजाश्च सकलाः सपुत्राश्च सवबांधवाः । राघवस्यानुगाश्चासन्दृष्ट्वा विगतकल्मषम्

ထိုနည်းတူပင် လူထုအားလုံးသည် သားသမီးများနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်တကွ ရာဃဝကို အပြစ်အညစ်ကင်းစင်သန့်ရှင်းကြောင်း မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူ့နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 146

स्नाताः शुक्लाम्बरधराः सर्वे प्रयतमानसाः । कृत्वा किलकिलाशब्दमनुयाताश्च राघवम्

သူတို့အားလုံးသည် ရေချိုးပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ကာ စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းတည်ငြိမ်စေ၍ ရာဃဝ၏နောက်သို့ လိုက်ကြပြီး ဝမ်းမြောက်သံကြီးများကို ထွက်ပေါ်စေကြ၏။

Verse 147

न कश्चित्तत्र दीनोऽभून्न भीतो नातिदुःखितः । प्रहृष्टा मुदिताः सर्वे वभूवुः परमाद्भुताः

ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ ဆင်းရဲမနေ၊ မည်သူမျှ မကြောက်ရွံ့၊ မည်သူမျှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလွန်ကဲမနေကြ။ အားလုံးပင် ပျော်ရွှင်မြူးတူး၍ အလွန်အံ့ဩဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 148

द्रष्टुकामाश्च निर्वाणं राज्ञो जनपदास्तथा । संप्राप्तास्तेऽपि दृष्ट्वैव नभोमार्गेण चक्रिणम्

ထို့ပြင် အနီးအနားပြည်နယ်များမှ လူထုတို့လည်း မင်း၏ မောက္ခလွတ်မြောက်ခြင်းကို မြင်လို၍ ရောက်လာကြ၏။ ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းဖြင့် သွားလာသော စကြင်မင်းကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် သူတို့လည်း မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသွားကြ၏။

Verse 149

ऋक्षवानररक्षांसि जनाश्च पुरवासिनः । आगत्य परया भक्त्या पृष्ठतः समुपाययुः

ဝက်ဝံများ၊ မျောက်များနှင့် ရက္ခသများ၊ ထို့ပြင် မြို့နေပြည်သူများလည်း လာရောက်ကြပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် နောက်မှ နီးကပ်စွာ လိုက်ပါသွားကြ၏။

Verse 150

तानि भूतानि नगरे ह्यन्तर्धानगतान्यपि । राघवं तेऽप्यनुययुः स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

မြို့တွင်းရှိ သတ္တဝါတို့သည်—မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်သွားသူတို့ပင်—ကောင်းကင်တံခါးတော် ရှေ့တော်၌ ရပ်တည်နေသော ရာဃဝကိုလည်း လိုက်ပါသွားကြ၏။

Verse 151

यानि पश्यंति काकुत्स्थं स्थावराणि चराणि च । सत्त्वानि स्वर्गगमने मतिं कुर्वंति तान्यपि

ကာကုတ္သ္ထကို မြင်တွေ့သော သတ္တဝါတို့—မရွေ့မလျားသောအရာများနှင့် ရွေ့လျားသောအရာများပါ—သူတို့ပင် ကောင်းကင်သို့ သွားလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ချမှတ်ကြ၏။

Verse 152

नासीत्सत्त्वमयोध्यायां सुसूक्ष्ममपि किंचन । यद्राघवं नानुयाति स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

အယောဓျာမြို့၌ သတ္တဝါတစ်စုံတစ်ရာ—အလွန်သေးငယ်လှသော်လည်း—ကောင်းကင်တံခါးတော် နီးကပ်လာသည့်အခါ ရာဃဝကို မလိုက်ပါသူ မရှိခဲ့။

Verse 153

अथार्द्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखो ययौ । सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनंदनः

ထို့နောက် ယောဇနာတစ်ဝက်ခန့် သွားပြီးနောက် မြစ်ဘက်သို့ နောက်ပြန်လှည့်ကာ၊ ရဃုနန္ဒနသည် ပုဏ္ဏသလီလဖြစ်သော စရယူးမြစ်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 154

अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः । सर्वैः परिवृतो देवैरृषिभिश्च महात्मभिः । आययौ तत्र काकुत्स्थं स्वर्गद्वारमुपस्थितम्

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် နတ်အားလုံးနှင့် မဟာဋ္ဌာန ရှင်ရသီတို့ ဝန်းရံလျက်၊ ကောင်းကင်တံခါးတော်၌ ရပ်တည်နေသော ကာကုတ္သ္ထရှိရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 155

विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिः सर्वतो वृतः । दीपयन्सर्वतो व्योम ज्योतिर्भूतमनुत्तमम्

နတ်ဘုံ၏ ဒိဗ္ဗ ဝိမာနာများ ရာကုဋေများဖြင့် အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံလျက်၊ ကောင်းကင်တစ်လျှောက်လုံးကို ထွန်းလင်းစေပြီး မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အလင်းရောင်အစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 156

स्वयंप्रभैश्च तेजोभिर्महद्भिः पुण्यकर्मभिः । पुण्या वाता ववुस्तत्र गन्धवंतः सुखप्रदाः

ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်ကံမှ ပေါက်ဖွားသော ကြီးမား၍ ကိုယ်တိုင်တောက်ပသည့် တေဇောများ ထွန်းလင်းပေါ်လာပြီး၊ သန့်ရှင်းသော လေများက မွှေးရနံ့နှင့်အတူ တိုက်ခတ်ကာ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 157

सपुण्यपुष्पवर्षं च वायुयुक्तं महाजवम् । गन्धर्वैरप्सरोभिश्च तस्मिन्सूर्यौपस्थितः

ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်ပန်းမိုးတစ်ရပ် ပျံ့နှံ့ကျလာ၍ လျင်မြန်သော လေက တိုက်နှိုးသယ်ဆောင်၏။ ထို့ပြင် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများလည်း ထိုအခမ်းအနားကို ဂုဏ်ပြုရန် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 158

शरयूसलिलं रामः पद्भ्यां स समुपास्पृशत् । ततो ब्रह्मा सुरैर्युक्तः स्तोतुं समुपचक्रमे

ထို့နောက် ရာမသည် စရယူးမြစ်ရေကို ခြေတော်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိတွေ့တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် နတ်တို့နှင့်အတူ ပူဇော်သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းရန် စတင်တော်မူ၏။

Verse 159

त्वं हि लोकपतिर्देव न त्वां जानाति कश्चन । अहं ते वै विशालाक्ष भूतपूर्वपरिग्रहः

အို ဒေဝ၊ သင်သည် လောကတို့၏ အရှင်တော်ဖြစ်၏၊ သင်၏ အပြည့်အစုံသော သဘာဝကို မည်သူမျှ မသိနိုင်။ အို မျက်လုံးကျယ်တော်မူသောအရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် သင်၏ပိုင်ဆိုင်ရာ—ရှေးကတည်းက လက်ခံထားပြီးသား အမှုထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်ပါ၏။

Verse 160

त्वमचिंत्यं महद्भूतमक्षयं लोकसंग्रहे । यामिच्छसि महावीर्य तां तनुं प्रविश स्वकाम्

သင်သည် စိတ်ကူးမရနိုင်သော မဟာသတ္တဝါ၊ မပျက်စီးနိုင်သော အခြေခံတရားဖြစ်၍ လောကတို့၏ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၏။ အို မဟာဗီရ၊ သင်အလိုရှိသည့် ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ သင်၏အလိုတော်အတိုင်း ဝင်ရောက်ပါ။

Verse 161

पितामहस्य वचनादिदमेवाविशत्स्वयम् । सुदिव्यं वैष्णवं तेजः संसारं स सहानुजः । ततो विष्णुतनुन्देवाः पूजयन्तः सुरोत्तमम्

ပိတামဟာ၏ မိန့်တော်အရ ထိုအလွန်မြင့်မြတ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ တေဇော (ဗိဿနု၏ အလင်းတန်ခိုး) သည် ကိုယ်တိုင်ပင် သံသရာလောကသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ အငယ်ပိုင်းအဖော်နှင့်အတူ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ဒေဝတို့အထက်မြတ်ဆုံးကို ပူဇော်ကာ ဗိဿနု၏ ကိုယ်တန်ခိုးပုံသဏ္ဍာန်ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုကြ၏။

Verse 162

साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः । ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसस्तथा । सुपर्णा नागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः

သာဓျာတို့နှင့် မာရုတ်အဖွဲ့များ၊ အဂ္ဂနီကို ဦးဆောင်ထားသော အိန္ဒြာ၏ အဖွဲ့အစည်းတို့၊ ဒိဗ္ဗ ရှိဂဏာများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ်ဆရာတို့လည်းကောင်း၊ စုပဏ္ဏာ၊ နာဂနှင့် ယက္ခတို့လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဒೈတျ၊ ဒာနဝ၊ ရာက္ခသတို့တိုင်အောင်—

Verse 163

देवाः प्रहृष्टा मुदिताः सर्वे पूर्णमनोरथाः । साधुसाध्विति ते सर्वे त्रिदिवस्था बभाषिरे

ဒေဝတားအားလုံး ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်၍ ဆန္ဒများ ပြည့်စုံသဖြင့်၊ တိရ္ဒိဝ၌ နေထိုင်သူတို့က “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟု အားလုံးတညီတညွတ် ပြောကြ၏။

Verse 164

अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह । एषां लोकं जनौघानां दातुमर्हसि सुव्रत

ထို့နောက် မဟာတေဇောရှိသော ဗိဿနုသည် ပိတामဟာအား မိန့်တော်မူ၏— “အို သုဝြတ (သီလကောင်းသူ)၊ ဤလူအစုအဝေးတို့အတွက် ကောင်းမြတ်သော လောကတစ်ခုကို ပေးအပ်သင့်၏။”

Verse 165

इमे तु सर्वे मत्स्नेहादायाताः सर्वमानवाः । भक्ताश्च भक्तिमन्तश्च त्यक्तात्मानोऽपि सर्वशः

ဤလူအားလုံးသည် ငါ့အပေါ် မေတ္တာကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်—ဘက္တများ၊ ဘက္တိ၌ တည်ကြည်သူများ၊ အရာရာ၌ ကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ဆက်ကပ်လှူအပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 166

तच्छ्रुत्वा विष्णुकथितं सर्वलोकेश्वरोऽब्रवीत् । लोकं सन्तानिकं नाम संस्थास्यंति हि मानवाः

ဗိဿဏု၏ မိန့်ကြားချက်ကို ကြားသိပြီးနောက်၊ လောကအားလုံး၏ အရှင်က ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်—“လူသားတို့သည် ‘သန္တာနိက’ ဟု အမည်ရသော လောကကို အမှန်တကယ် ရောက်ရှိကြလိမ့်မည်” ဟု။

Verse 167

स्वर्गद्वारेऽत्र वै तीर्थे राममेवानुचिन्तयन् । प्राणांस्त्यजति भक्त्या वै स संतानं परं लभेत्

ဤ ‘စွဝဂ္ဂဒွာရ’ ဟု ခေါ်သော တီရ္ထ၌ ရာမကိုသာ ဘက္တိဖြင့် အမြဲအာရုံပြု၍ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန္တာနိက (Santānika) ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 168

सर्वे संतानिकंनाम ब्रह्मलोकादनन्तरम् । वानराश्च स्वकां योनिं राक्षसाश्चापि राक्षसीम्

သူတို့အားလုံးသည် ‘သန္တာနိက’ ဟု အမည်ရသော လောကကို ရောက်ကြပြီး၊ ၎င်းသည် ဘြဟ္မလောက၏ နောက်တစ်ဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ ဝါနရများသည် မိမိတို့လိုလားသည့် ယိုးနိသို့ ရောက်ကြပြီး၊ ရာက္ခသများလည်း ရာက္ခသအဖြစ်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 169

यस्या विनिःसृता ये वै सुरासुरतनूद्भवाः । आदित्यतनयश्चैव सुग्रीवः सूर्यमण्डलम्

ထိုနေရာမှ တန်ခိုးရှိသတ္တဝါများ ပေါ်ထွန်းလာကြပြီး၊ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့အတွင်း မွေးဖွားလာသော အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အာဒိတျယ၏ သား စုဂရီးဝ (Sugrīva) နှင့် နေမဏ္ဍလ (Sūryamaṇḍala) လည်း ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 170

ऋषयो नागयक्षाश्च प्रयास्यन्ति स्वकारणम् । तथा ब्रुवति देवेशे गोप्रतारमुपस्थितम्

“ရိရှီတို့၊ နာဂါတို့နှင့် ယက္ခတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြလိမ့်မည်။” ဟု ဒေဝတို့၏ အရှင်က ထိုသို့ မိန့်ကြားနေစဉ်၊ ‘ဂိုပရတာရ’ ဟု ခေါ်သော အရပ်သို့ ရောက်လာ၍ ထိုနေရာသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းနေ하였다။

Verse 171

तज्जलं सरयूं भेजे परिपूर्णं ततो जलम् । अवगाह्य जलं सर्वे प्राणांस्त्यक्त्वा प्रहृष्टवत्

ထိုရေသည် ဆရာယုမြစ်ထဲသို့ ပေါင်းဝင်သွား၍ ရေပြည့်စုံလုံးဝ ဖြစ်လာ하였다။ ထိုရေထဲသို့ ဆင်းဝင်ကြပြီး၊ အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်လျက် အသက်ရှုသက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာကြ하였다။

Verse 172

मानुषं देहमुत्सृज्य ते विमानान्यथारुहन् । तिर्यग्योनिगता ये च प्रविश्य सरयूं तदा

လူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဗိမာန် (ဝိမာန) များပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြ하였다။ ထိုအချိန်၌ တိရစ္ဆာန်ဘဝဖြင့် မွေးဖွားလာသူတို့လည်း ဆရာယုမြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ (တူညီသော မြင့်တင်ခြင်းကို) ရရှိ하였다။

Verse 173

देहत्यागं च ते तत्र कृत्वा दिव्यवपुर्द्धराः । तथान्यान्यपि सत्त्वानि स्थावराणि चराणि च

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဒိဗ္ဗရုပ်ကာယကို ဆောင်ယူကြ하였다။ ထို့အတူ အခြားသတ္တဝါများလည်း—မလှုပ်ရှားသော (သစ်ပင်စသည်) နှင့် လှုပ်ရှားသော သတ္တဝါတို့—ထိုသန့်မြတ်မှု၏ အာနုဘော်ကို ခံစားကြ하였다။

Verse 174

प्राप्य चोत्तमदेहं वै देवलोकमुपागमन् । तस्मिंस्तत्र समापन्ने वानरा ऋक्षराक्षसाः । तेऽपि प्रविविशुः सर्वे देहान्निक्षिप्य वै तदा

အထူးမြတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိကာ၊ သူတို့သည် တကယ်တမ်း ဒေဝလောကသို့ ရောက်ရှိကြ하였다။ ထိုအမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက်၊ ဝါနရများ၊ ဝက်ဝံများနှင့် ရက္ခသများလည်း အားလုံး ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုအချိန်၌ပင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ကြ하였다။

Verse 175

तदा स्वर्गं गताः सर्वे स्मृत्वा लोकगुरुं विभुम् । जगाम त्रिदशैः सार्द्धं रामो हृष्टो महामतिः

ထို့နောက် အားလုံးသည် လောကဂုရု အာနန္ဒတော်မူသော အရှင်ကြီးကို သတိရလျက် ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်ကြ၏။ မဟာစိတ်ရှိသော ရာမသည် ဝမ်းမြောက်လျက် သုံးဆယ်သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 176

अतस्तद्गोप्रताराख्यं तीर्थं विख्यातिमागतम् । गोप्रतारे परो मोक्षो नान्यतीर्थेषु विद्यते

ထို့ကြောင့် «ဂိုပရတာရ» ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထသည် နာမည်ကြီးလာ၏။ ဂိုပရတာရ၌ အမြင့်ဆုံး မောက္ခ ရှိပြီး အခြားတီရ္ထများတွင် ထိုကဲ့သို့ မတွေ့ရ။

Verse 177

जन्मान्तरशतैर्विप्र योगोऽयं यदि लभ्यते । मुक्तिर्भवति तत्त्वेकजन्मना लभ्यते न वा

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဤယောဂအောင်မြင်မှုကို မွေးဖွားမှု ရာချီပြီးမှသာ ရနိုင်လျှင်၊ မောက္ခသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။ သို့သော် တရားသဘောတစ်ခုတည်းသော အခြေအနေကို မွေးဖွားမှုတစ်ခါတည်းဖြင့် ရနိုင်သလော၊ မရနိုင်သလော။

Verse 178

गोप्रतारे न सन्देहो हरिर्भक्त्या सुनिष्ठितः । एकेन जन्मनान्योऽपि योगमोक्षं च विन्दति

ဂိုပရတာရ၌ သံသယမရှိ၊ ဟရီသည် ဘက္တိဖြင့် ထိုနေရာ၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိ၏။ မွေးဖွားမှုတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် အခြားသူတစ်ဦးလည်း ယောဂအောင်မြင်မှုနှင့် မောက္ခကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 179

गोप्रतारे नरो विद्वान्योऽपि स्नाति सुनिश्चितः । विशत्यसौ परं स्थानं योगिनामपि दुर्लभम्

မည်သူမဆို—ပညာရှိသူဖြစ်စေ—ဂိုပရတာရ၌ ယုံကြည်ချက်ခိုင်မာစွာဖြင့် ရေချိုးလျှင်၊ ထိုသူသည် ယောဂီတို့အတွက်ပင် ရခက်သော အမြင့်ဆုံး အဘိဓမ္မနေရာသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်၏။

Verse 180

कार्तिक्यां च विशेषेण स्नातव्यं विजितेन्द्रियैः । कार्तिके मासि विप्रर्षे सर्वे देवाः सवासवाः । स्नातुमायान्त्ययोध्यायां गोप्रतारे विशेषतः

အထူးသဖြင့် ကာရ္တိကာလတွင် အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို အနိုင်ယူထားသူတို့သည် ရေချိုးသင့်၏။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ ကာရ္တိကလတွင် အင်္ဒြာနှင့်တကွ နတ်အားလုံးသည် အယောဓျာသို့ ရေချိုးရန် လာကြပြီး အထူးသဖြင့် ဂိုပရတာရ၌ ဖြစ်၏။

Verse 181

गोप्रतारसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । यत्र प्रयागराजोऽपि स्नातुमायाति कार्तिके

ဂိုပရတာရနှင့် တူညီသော တီရ္ထ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ နောင်လည်း မရှိလိမ့်မည်။ ကာရ္တိကလတွင် တီရ္ထတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်သော ပရယာဂပင် ရေချိုးရန် လာရာနေရာဟူ၏။

Verse 182

निष्पापः कलुषं त्यक्त्वा शुक्लांगः सितकंचुकः । शुद्ध्यर्थं साधुकामोऽसौ प्रयागे मुनिसत्तमः

အပြစ်ကင်းသော မုနိအမြတ်သည် အညစ်အကြေးကို ပယ်ချ၍ ကိုယ်အင်္ဂါဖြူစင်ကာ အဖြူဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လျက် သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကောင်းကျိုးကို ရှာဖွေရန် ပရယာဂသို့ လာ၏။

Verse 183

यानि कानि च तीर्थानि भूमौ दिव्यानि सुव्रत । कार्तिक्यां तानि सर्वाणि गोप्रतारे वसन्ति वै

အို သီလဝတ္တကောင်းမြတ်သူ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဒိဗ္ဗတီရ္ထ အားလုံးသည် ကာရ္တိကာလတွင် အမှန်တကယ် ဂိုပရတာရ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 184

गोप्रतारे जपो होमः स्नानं दानं च शक्तितः । सर्वमक्षयतां याति श्रद्धया नियमव्रतम्

ဂိုပရတာရ၌ မန္တရဇပ၊ ဟောမ၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနကို ကိုယ်စွမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင်၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းဝတ္တရားတို့ဖြင့် ပြုသောအခါ အားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်ဖြစ်သွား၏။

Verse 185

कार्तिके प्राप्य तद्यन्ति तीर्थानि सकलान्यपि । गोप्रतारं गमिष्यामः पापं त्यक्तुमितीच्छया

ကာတိကလ ရောက်လာသော် တီရ္ထများ အားလုံးလည်း ထိုနေရာသို့ ထွက်ခွာကြ၏။ «အပြစ်ကို စွန့်ပယ်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဂိုပရတာရသို့ သွားကြစို့» ဟု ဆုံးဖြတ်ကြ၏။

Verse 186

गोप्रतारे कृतं स्नानं सर्वपापप्रणाशनम् । गोप्रतारे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा गुप्तहरिं विभुम् । सर्वपापैः प्रमुच्येत नात्र कार्या विचारणा

ဂိုပရတာရတွင် ပြုသော ရေချိုးခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ ဂိုပရတာရတွင် ရေချိုးပြီး မဟာဘုရား «ဂုပ္တဟရိ» ကို ဖူးမြင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏—ဤအကြောင်း၌ သံသယမလို။

Verse 187

विष्णुमुद्दिश्य विप्राणां पूजनं च विशेषतः । कर्त्तव्यं श्रद्धया युक्तैः स्नानपूर्वं यतव्रतैः

ဗိဿနုကို စိတ်ထဲတွင် ထား၍ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရမည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝရတတည်ကြည်မှုရှိသူတို့သည် ရေချိုးပြီးနောက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 189

अन्नं बहुविधं हेम वासांसि विविधानि च । दातव्यानि हरेः प्राप्त्यै भक्त्या परमया युतैः

အစားအစာ အမျိုးမျိုး၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစား မျိုးစုံတို့ကို ဟရိကို ရရှိရန်အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသူတို့က ဒါနပြု၍ ပေးကမ်းရမည်။

Verse 190

सूर्यग्रहे कुरुक्षेत्रे नर्मदायां शशिग्रहे । तुलादानस्य यत्पुण्यं तदत्र दीपदानतः

နေကြတ်ချိန် ကုရုက္ခေတ္တ၌ သို့မဟုတ် လကြတ်ချိန် နර්မဒါမြစ်၌ ပြုသော မဟာ «တုလာ-ဒါန» ၏ ကုသိုလ်တရားကဲ့သို့ပင်—ဤနေရာ၌ မီးအလင်းတိုင် (ဒီပဒါန) ကို ပေးလှူခြင်းသာဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ် ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 191

घृतेन दीपको यस्य तिलतैले न वा पुनः । ज्वलते मुनिशार्दूल हयमेधेन तस्य किम्

အို မုနိတို့၏ ကျားကြီးရေ၊ ဂျီ (ghee) ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ နှမ်းဆီဖြင့်ဖြစ်စေ မီးခွက်တိုင်တောက်လောင်နေသူအတွက် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞာကို ဘာလိုသေးသနည်း။

Verse 192

तेनेष्टं क्रतुभिः सर्वैः कृतं तीर्थावगाहनम् । दीपदानं कृतं येन कार्त्तिके केशवाग्रतः

ကာရ္တ္တိကလတွင် ကေရှဝရှေ့၌ မီးခွက်လှူဒါန်းသူသည် ယဇ్ఞာအားလုံးကို ပြီးစီးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ တီရ္ထများ၌ ရေချိုးခြင်းလည်း ပြုလုပ်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 193

नानाविधानि तीर्थानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च । गोप्रतारस्य तान्यत्र कलां नार्हंति षोडशीम्

လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်းနိုင်သော တီရ္ထအမျိုးမျိုး ရှိသော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ ၎င်းတို့သည် ဂိုပရတာရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မမီနိုင်ကြ။

Verse 194

स्वर्णमल्पं च यो दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे । शुभां गतिमवाप्नोति ह्यग्निवच्चैव दीप्यते

ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏအား ရွှေအနည်းငယ်ပင် လှူဒါန်းသူသည် မင်္ဂလာရှိသော လမ်းကြောင်းကို ရရှိ၍ မီးကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။

Verse 195

गोप्रताराभिधे तीर्थे त्रिलोकीविश्रुते द्विज । दत्त्वान्नं च विधानेन न स भूयोऽभिजायते

အို ဒွိဇာရေ၊ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ဂိုပရတာရဟု ခေါ်သော တီရ္ထ၌ စည်းကမ်းတကျ အစာလှူဒါန်းသူသည် နောက်တစ်ဖန် မမွေးဖွားတော့ပေ။

Verse 196

तत्र स्नानं तु यः कुर्याद्विप्रान्संतर्पयेन्नरः । सौत्रामणेश्च यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ဗြာဟ္မဏများကို ဧည့်ဝတ်ပြု၍ အာဟာရပေးလှူသူသည် စောထရာမဏီ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 197

एकाहारस्तु यस्तिष्ठेन्मासं तत्र यतव्रतः । यावज्जीवकृतं पापं सहसा तस्य नश्यति

သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ တစ်လပတ်လုံး ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်နေသူ၏ ဘဝတစ်လျှောက် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များသည် ချက်ချင်း ပျက်သွား၏။

Verse 198

अग्निप्रवेशं ये कुर्युर्गोप्रतारे विधानतः । ते विशंति पदं विष्णोर्निःसंदग्धं तपोधन

အို တပဓန (တပ၏ ရတနာ) ရေ၊ ဂိုပရာတာရာ၌ ဓမ္မဝိဓိအတိုင်း မီးထဲဝင်ခြင်းကို ပြုသူတို့သည် မီးလောင်ခြင်းမထိခိုက်ဘဲ ဗိဿဏု၏ အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 199

कुर्वंत्यनशनं येऽत्र विष्णुभक्त्या सुनिश्चिताः । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ဤနေရာ၌ ဗိဿဏုဘက္တိဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ခိုင်မာစွာ အနသန (သေသည်အထိ အစာမစားခြင်း) ကို ပြုသူတို့အတွက် ကပ္ပကောဋိရာနှင့်တိုင်အောင်ပင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 200

अर्चयेद्यस्तु गोविंदं गोप्रतारे हि मानवः । दशसौवर्णिकं पुण्यं गोप्रतारे प्रकथ्यते

အို လူသားရေ၊ ဂိုပရာတာရာဟူသော သန့်ရှင်းသော ကူးတံတား၌ ဂోవိန္ဒကို ပူဇော်သူသည်၊ ဂိုပရာတာရာ၏ ပုဏ္ဏကောင်းမှုသည် ရွှေတစ်ဆယ်ပေးလှူသကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 201

अग्निहोत्रफलो धूपो गोविंदस्य समर्पितः । भूमिदानेन सदृशं गंधदानफलं स्मृतम्

ဂိုဝိန္ဒအား ပူဇော်သော နံ့သာမီးခိုးသည် အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်ပွဲ၏ အကျိုးကို ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ နံ့သာပေးလှူခြင်း၏ ကုသိုလ်ကို မြေယာပေးလှူခြင်းနှင့် တူညီဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 202

अत्यद्भुतमिदं विद्वन्स्थानमेतत्प्रकीर्तितम् । कार्त्तिक्यां तु विशेषेण अत्र स्नात्वा शुचिव्रतः

ပညာရှိအို၊ ဤနေရာကို အလွန်အံ့ဩဖွယ်ဟု ကြေညာထားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကာတ္တိကလတွင် ဤနေရာ၌ ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းသော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူသည်…