Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 37
इन्दीवरदलश्यामं स्फूर्जत्किंजल्कविभ्रमम् । बिभ्राणं कौस्तुभं विष्णुं नौमि नेत्ररसायनम्
indīvaradalaśyāmaṃ sphūrjatkiṃjalkavibhramam | bibhrāṇaṃ kaustubhaṃ viṣṇuṃ naumi netrarasāyanam
အပြာရောင် ကြာပန်းအရွက်ကဲ့သို့ မဲနက်၍ တောက်ပသော အမျှင်ရောင်ခြည်များ၏ လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရောင်ပြန်လင်းလက်နေသော ဗိဿနုကို ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ကೌஸ্তুဘ မဏိကို ဆောင်ထားတော်မူသော၊ မျက်စိအတွက် အမృతရည်တော်ဖြစ်သော အရှင်တော်ကို ငါ နမောတော်တင်ပါ၏။
Brahmā (deduced for Vaiṣṇavakhaṇḍa stuti context)
Tirtha: Ayodhyā-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Viṣṇu (addressed)
Scene: Close-up devotional portrait of Viṣṇu: deep blue like a blue-lotus petal, luminous highlights like pollen filaments; Kaustubha jewel blazing at the chest; devotees’ eyes uplifted as if healed by sight.
FAQs
Darśana of Viṣṇu—lovingly contemplated and praised—purifies perception and nourishes devotion like a healing nectar.
Ayodhyā is the contextual sacred locale where Viṣṇu’s beauty and auspiciousness are celebrated.
No formal rite is stated; the implied act is darśana and stotra-recitation (naumi) as devotional practice.