Adhyaya 2

Verse 1

सूत उवाच । अगस्त्यमुनिरित्युक्त्वा चक्रतीर्थाश्रयां कथाम् । विभोर्विष्णुहरेश्चापि पुनराह द्विजोत्तमाः

သုတက ပြောသည်။ စက္ကရတီရ္ထနှင့် အင်အားကြီးသော ဗိဿဏု-ဟရီအကြောင်းကို ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ အဂஸ္တျ မုနိသည် နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့အား ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။

Verse 2

अगस्त्य उवाच । पुरा ब्रह्मा जगत्स्रष्टा विज्ञाय हरिमच्युतम् । अयोध्यावासिनं देवं तत्र चक्रे स्थितिं स्वयम्

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ ရှေးကာလ၌ လောကတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာသည် မလွဲမသွေ ဟရီ (အချျုတ) ကို သိမြင်ပြီး၊ အယောဓျာ၌ နေထိုင်သော ထိုဘုရားကို မိမိအလိုတော်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ တည်စေ하였다။

Verse 3

आगत्य कृतवांस्तत्र यात्रां ब्रह्मा यथाविधि । यज्ञं च विधिवच्चक्रे नानासंभारसंयुतम्

ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း ယာတရာပွဲအခမ်းအနားကို ပြုလုပ်하였다။ ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော ယဇ္ဉပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ စည်းကမ်းတကျ ယဇ္ဉကိုလည်း ကျင်းပ하였다။

Verse 4

ततः स कृतवांस्तत्र ब्रह्मा लोकपितामहः । कुण्डं स्वनाम्ना विपुलं नानादेवसमन्वितम्

ထို့နောက် လောကတို့၏ အဘိုးအို ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာ၌ မိမိနာမည်ဖြင့် ခေါ်သော အလွန်ကြီးမားသည့် သန့်ရှင်းရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်ဆင်း၍ နတ်များစွာကလည်း အတူတကွ စောင့်ရှောက်နေ하였다။

Verse 5

विस्तीर्णजलकल्लोलकलितं कलुषापहम् । कुमुदोत्पलकह्लारपुंडरीककुलाकुलम्

ရေကန်သည် ကျယ်ပြန့်၍ လှိုင်းရေတက်ကြွသဖြင့် အလှတရားဖြစ်ပေါ်ကာ အညစ်အကြေးကို ပယ်ဖျက်ပေးသည်။ ထိုသန့်ရှင်းရေကန်၌ ကုမုဒ၊ ဥတ္ပလ၊ ကဟ္လာရ၊ ပုဏ္ဍရိက ဟူသော ရေလီလီပန်းအစုအဝေးများ ပြည့်နှက်၍ တင့်တယ်လှပသည်။

Verse 6

हंससारसचक्राह्व विहंगममनोहरम् । तटांतविटपोल्लासि पतत्त्रिगणसंकुलम्

ဟင်္သာ၊ သာရသ၊ စက္ကရာဟွဝ စသော ငှက်မျိုးစုံကြောင့် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်း၍ တောင်ပံရှိသတ္တဝါအုပ်စုများဖြင့် လှပစွာပြည့်နှက်နေသည်။ ကမ်းနားတစ်လျှောက် သစ်ခက်သစ်ရွက်များ ပွင့်လင်းတောက်ပကာ ကမ်းခြေသည် ငှက်အစုအဝေးများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။

Verse 7

तत्र कुण्डे सुराः सर्वे स्नाताः शुद्धिसमन्विताः । बभूवुरद्धा विगतरजस्का विमलत्विषः

ထိုနေရာရှိ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ၌ နတ်အားလုံး ရေချိုးကာ သန့်စင်မှုနှင့် ပြည့်စုံလာကြသည်။ အမှန်တကယ်ပင် အညစ်အကြေး၏ ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်၍ အပြစ်ကင်းသော တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်ကြသည်။

Verse 8

तदाश्चर्य्यं महद्दृष्ट्वा ते सर्वे सहसा सुराः । ब्रह्माणं प्रणिपत्योचुर्भक्त्या प्रांजलयस्तदा

အံ့ဖွယ်ကြီးမားသည့် အရာကို မြင်ကြသော် နတ်အားလုံး ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ထိုအခါ ဗြဟ္မာကို ဦးချကန်တော့၍ လက်အုပ်ချီကာ ဘက္တိဖြင့် ပြောကြားလေသည်။

Verse 9

देवा ऊचुः । भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन माहात्म्यं कमलासन । अस्य कुण्डस्य सकलं खातस्य विमलत्विषः

နတ်တို့က ပြောကြသည်– “အရှင်ဘုရား၊ ကမလာသန (ဗြဟ္မာ) ရေ၊ ဤကန်၏ မဟာတန်ခိုးကို အမှန်တကယ်အတိုင်း ပြောပြပါ။ အပြစ်ကင်းသော တောက်ပမှုရှိသည့် ဤတူးဖော်ထားသော ကုဏ္ဍ၏ အလုံးစုံသော မာဟာတ္မကို မိန့်ကြားပါ။”

Verse 10

अत्र स्नानेन सर्वेषामस्माकं विगतं रजः । महदाश्चर्यमेतस्य दृष्ट्वा कुंडस्य विस्मिताः । सर्वे वयं सुरश्रेष्ठ कृपया त्वमतो वद

“ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏ အညစ်အကြေး (ရဇ) ပျောက်ကင်းသွားပါပြီ။ ဤကုဏ္ဍ၏ အံ့ဖွယ်ကြီးမားမှုကို မြင်၍ ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်အံ့ဩနေကြပါသည်။ နတ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးအရှင်၊ ကရုဏာဖြင့် ထို့ကြောင့် မိန့်ကြားပါ။”

Verse 11

ब्रह्मोवाच । शृण्वन्तु सर्वे त्रिदशाः सावधानाः सविस्मयाः । कुण्डस्यैतस्य माहात्म्यं नानाफलसमन्वितम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— «သုံးဆယ်သော ဒေဝတော်တို့ အားလုံး သတိပြု၍ အံ့ဩစိတ်ဖြင့် နားထောင်ကြလော့။ ဤကுண္ဍ၏ မဟာတန်ခိုးသည် မျိုးစုံသော ကုသိုလ်ဖလများနှင့် ပြည့်စုံ၏»။

Verse 12

अत्र स्नानेन विधिवत्पापात्मानोऽपि जंतवः । विमानं हंससंयुक्तमास्थाय रुचिरांबराः । निवसंति ब्रह्मलोके यावदाभूतसंप्लवम्

ဤနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးခြင်းကြောင့် အပြစ်စိတ်ရှိသော သတ္တဝါတို့ပင် ဟံသာတို့ချိတ်ဆက်ထားသော ကောင်းကင်ယာဉ်ကို စီးနင်း၍ တောက်ပသော ဝတ်စုံများဝတ်ဆင်ကာ ဘြဟ္မာလောက၌ သတ္တဝါကမ္ဘာပျက်ကာလတိုင်အောင် နေထိုင်ကြ၏။

Verse 13

अत्र दानेन होमेन यथाशक्त्या सुरोत्तमाः । तुलाश्वमेधयोः पुण्यं प्राप्नुयुर्मुनिसत्तम

ဤနေရာ၌၊ အမြတ်ဆုံး မုနိတော်၊ ကိုယ်စွမ်းအင်အတိုင်း ဒါနပြုခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်ခြင်းဖြင့်၊ ဒေဝတော်တို့ထဲမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့ပင် တူလာဒါနနှင့် အශ්ဝမေဓ ယဇ်၏ ကုသိုလ်နှင့် တူညီသော ပုဏ္ဏကို ရကြ၏။

Verse 14

ममास्मिन्सरसि श्रीमाञ्जायते स्नानतो नरः । तस्मादत्र विधानेन स्नानं दानं जपादिकम्

ဤကျွန်ုပ်၏ ရေကန်၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် လူသည် သီရိမင်္ဂလာနှင့် စည်းစိမ်ပြည့်ဝလာ၏။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ ဇပ (မန္တရ) ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် အခြားသော ဝတ္တရားများကို ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 15

सर्वयज्ञसमं स्याद्वै महापातकनाशनम् । ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातिमितो यास्यत्यनुत्तमाम्

ဤတီရ္ထသည် ယဇ်ပူဇော်မှုအားလုံးနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး မဟာပာတက အပြစ်ကြီးများကို ဖျက်ဆီးမည်။ ယခုမှစ၍ «ဗြဟ္မကுண္ဍ» ဟူသော အတုမရှိသော ကျော်ကြားမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 16

अस्मिन्कुण्डे च सांनिध्यं भविष्यति सदा मम । कार्त्तिके शुक्लपक्षस्य चतुर्दश्यां सुरोत्तमाः

ဤကန်တော်၌ ငါ၏သန့်ရှင်းသောတည်ရှိမှုသည် အစဉ်မပြတ် ရှိနေမည်။ အို နတ်တို့အထက်မြတ်သူတို့၊ ကာရ္တိကလ၏ လင်းပက္ခ၌ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်…

Verse 17

यात्रा भविष्यति सदा सुराः सांवत्सरी मम । शुभप्रदा महापापराशिनाशकरी तदा

…ထိုအခါ အို နတ်တို့၊ ငါ၏နှစ်စဉ်ယာထရာအကျင့်သည် အစဉ်ရှိမည်—ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ပေးစွမ်း၍ ထိုကာလ၌ အပြစ်ကြီးများ၏အစုအဝေးကို ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 18

स्वर्णं चैव सदा देयं वासांसि विविधानि च । निजशक्त्या प्रकर्तव्या सुरास्तृप्तिर्द्विजन्मनाम्

ရွှေကိုလည်း အစဉ်ပေးလှူရမည်၊ အဝတ်အစားအမျိုးမျိုးကိုလည်း ပေးလှူရမည်။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း လှူဒါန်းပူဇော်၍ နတ်တို့ကို ကျေနပ်စေကာ ဒွိဇတို့ကိုလည်း သင့်တော်စွာ ပျော်ရွှင်စေရမည်။

Verse 19

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा देवदेवोऽयं ब्रह्मा लोकपितामहः । अन्तर्दधे सुरैः सार्द्धं तीर्थं दृष्ट्वा तपोधन

အဂஸ္တျက ပြောသည်– «ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် နတ်တို့၏နတ်ဖြစ်သော ဘြဟ္မာ၊ လောကတို့၏ အဘိုးအဖ၊ အဖဖြစ်သူသည်၊ တီရ္ထကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ အို တပဓန၊ နတ်တို့နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်»။

Verse 20

तदाप्रभृति तत्कुण्डं विख्यातं परमं भुवि । चक्रतीर्थाच्च पूर्वस्यां दिशि कुण्डं स्थितं महत्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုကန်တော်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ အလွန်ထင်ရှားကျော်ကြားလာ၏။ စက္ကရတီရ္ထ၏ အရှေ့ဘက်ဦးတည်ရာ၌ ဤကြီးမားသော ကုဏ္ဍသည် တည်ရှိနေ၏။

Verse 21

सूत उवाच । इत्युक्त्वा स तपोराशिरगस्त्यः कुंभसंभवः । पुनः पृष्टो मुनिवरो व्यासायावीवदत्कथाम्

သုတက ပြောသည်။ «ဤသို့ဆိုပြီးနောက် တပသ်၏အစုအဝေးဖြစ်သော ကုမ္ဘမှ ပေါက်ဖွားသည့် အဂஸ္တျ မုနိဝရသည် ထပ်မံမေးမြန်းခံရသော် ဗျာသထံသို့ ကထာကို ပြန်လည်ဟောကြား하였다»။

Verse 22

अगस्त्य उवाच । अन्यच्छृणु महाभाग तीर्थं दुष्कृतिदुर्ल्लभम् । ऋणमोचनसंज्ञं तु सरयूतीरसंगतम्

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ «မဟာဘဂါ၊ ထပ်မံနားထောင်လော့။ ဒုစရိုက်ပြုသူတို့အတွက် ရရှိရန်ခက်ခဲသော တီရ္ထတစ်ခုရှိ၏။ ၎င်းကို ‘ဋဏမောစန’ ဟုခေါ်하며 စရယူးမြစ်ကမ်းနှင့် ဆက်စပ်တည်ရှိသည်»။

Verse 23

ब्रह्मकुण्डान्मुनिवर धनुःसप्तशतेन च । पूर्वोत्तरदिशाभागे संस्थितं सरयूजले

အို မုနိဝရ၊ ၎င်းသည် ဗြဟ္မကုဏ္ဍမှ လေးတံအလျား ခုနှစ်ရာအကွာ၊ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် စရယူးမြစ်ရေထဲ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 24

तत्र पूर्वं मुनिवरो लोमशो नाम नामतः । तीर्थयात्राप्रसंगेन स्नानं चक्रे विधानतः

ယခင်က ထိုနေရာ၌ လောမရှ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသော မဟာမုနိတစ်ပါးရှိခဲ့သည်။ တီရ္ထယာထရာ ခရီးစဉ်အခါ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 25

ततः स ऋणनिर्मुक्तो बभूव गतकल्मषः । तदाश्चर्यं महद्दृष्ट्वा मुनीन्सानन्दमब्रवीत्

ထို့နောက် သူသည် အကြွေးမှ လွတ်မြောက်၍ အပြစ်အညစ်ကင်းစင်သွား하였다။ ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို မြင်ပြီး မုနိတို့အား ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောကြား하였다။

Verse 26

पश्यन्त्वेतस्य महतो गुणांस्तीर्थवरस्य वै । भुजावूर्ध्वं तथा कृत्वा हर्षेणाहाऽश्रुलोचनः

«ဤမြတ်သော တီရ္ထ၏ မဟာဂုဏ်တော်တို့ကို ကြည့်ရှုကြလော့!» ဟု သူက အော်ဟစ်၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ မြှောက်ကာ ဝမ်းမြောက်လွန်စွာ မျက်ရည်ဝဲနေ၏။

Verse 27

लोमश उवाच । ऋणमोचनसंज्ञं तु तीर्थमेतदनुत्तमम् । यत्र स्नानेन जंतूनामृणनिर्यातनं भवेत्

လောမရှက ပြောသည်– «ဤအထူးမြတ်ဆုံး တီရ္ထကို ‘ဋ္ဍဏမောစန’ (အကြွေးလွတ်မြောက်စေသူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် သတ္တဝါတို့၏ အကြွေးကင်းလွတ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်၏။»

Verse 28

ऐहिकं पारलौकिक्यं यदृणत्रितयं नृणाम् । तत्सर्वं स्नानमात्रेण तीर्थेऽस्मिन्नश्यति क्षणात्

လူတို့၌ ရှိသော လောကီနှင့် ပရလောကီ အကြွေးသုံးပါး မည်သည့်အရာမဆို ဤတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် ခဏချင်း ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 29

सर्वतीर्थोत्तमं चैतत्सद्यः प्रत्ययकारकम् । मया चास्य फलं सम्यगनुभूतमृणादिह

«ဤတီရ္ထသည် တီရ္ထအားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ချက်ချင်း ယုံကြည်စေသော သက်သေကို ပေး၏။ ဤနေရာ၌ ငါကိုယ်တိုင် ၎င်း၏ အကျိုးကို မှန်ကန်စွာ ခံစားခဲ့ပြီ—အကြွေးလွတ်မြောက်ခြင်းပင်။»

Verse 30

तस्मादत्र विधानेन स्नानं दानं च शक्तितः । कर्त्तव्यं श्रद्धया युक्तैः सर्वदा फलकांक्षिभिः

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းကို ကိုယ်စွမ်းအင်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။ အကျိုးတရားကို မျှော်လင့်သူတို့သည် အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ ပြုကြရမည်။

Verse 31

स्नातव्यं च सुवर्णं च देयं वस्त्रादि शक्तितः

ရေချိုးသန့်စင်ရမည်၊ ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရွှေ၊ အဝတ်အထည်စသည်တို့ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 32

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा तीर्थमाहात्म्यं लोमशो मुनिसत्तमः । अन्तर्दधे मुनिश्रेष्ठः स्तुवंस्तीर्थगुणान्मुदा

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ ဤသို့ တီရ္ထ၏ မဟာတ్మကို ဆိုပြီးနောက်၊ မုနိတို့အထက်မြတ်သော လောမရှ မုနိသည် ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ ဂုဏ်တရားများကို ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးမွမ်းလျက် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 33

इत्येतत्कथितं विप्र ऋणमोचनसंज्ञकम् । यत्र स्नानेन जन्तूनामृणं नश्यति तत्क्षणात् । ऋणमोचनतीर्थं तु पूर्वतः सरयूजले

ဤသို့ပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ “အऋဏမောစန” ဟုခေါ်သောနေရာကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် သတ္တဝါတို့၏ အကြွေးကံသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သည်။ အऋဏမောစန တီရ္ထသည် အရှေ့ဘက်၊ စရယုမြစ်ရေထဲ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 34

धनुर्द्विशत्या तीर्थं च पापमोचनसंज्ञकम् । सर्वपापविशुद्धात्मा तत्र स्नानेन मानवः । जायते तत्क्षणादेव नात्र कार्या विचारणा

ထို့ပြင် ဓနု နှစ်ရာအကွာ၌ “ပာပမောစန” ဟုခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခုရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ကာ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်သည်။ ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားသံသယ မလို။

Verse 35

मया तत्र मुनिश्रेष्ठ दृष्टं माहात्म्यमुत्तमम्

ထိုနေရာ၌၊ အို မုနိတို့အထက်မြတ်သူ၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော မဟာတ్మကို ငါသည် ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Verse 36

पांचालदेशसंभूतो नाम्ना नरहरिर्द्विजः । असत्संगप्रभावेन पापात्मा समजायत

ပാഉဉ္စာလဒေသ၌ မွေးဖွားသော နာမည် နရဟရီ ဟူသည့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦးသည် မကောင်းသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းမှု၏ အာနိသင်ကြောင့် အပြစ်စိတ်ရှိသူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 37

नाना विधानि पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च । कृतवान्पापिसंगेन त्रयीमार्गविनिन्दकः

အပြစ်သားတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် သူသည် ဗြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်ကြီးများအပါအဝင် အပြစ်မျိုးစုံကို ကျူးလွန်ကာ ဝေဒသုံးပါး၏ မာဂ္ဂကို ရှုတ်ချသူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 38

स कदाचित्साधुसंगात्तीर्थयात्राप्रसंगतः । अयोध्यामागतो विप्र महापातककृद्द्विजः

တစ်ခါတစ်ရံ သာဓုတို့နှင့် ထိတွေ့ပေါင်းသင်းခြင်းနှင့် တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) အခွင့်အရေးကြောင့်၊ မဟာပာတက ပြုသူဖြစ်သော်လည်း ထိုဒွိဇသည် အယောဓျာသို့ ရောက်လာ하였다၊ အို ဗြာဟ္မဏ။

Verse 39

पापमोचनतीर्थे तु स्नातः सत्संगतो द्विजः । पापराशिर्विनष्टोऽस्य निष्पापः समभूत्क्षणात्

ပာပမောစန တီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ သတ္တပုရုသတို့နှင့် ပေါင်းသင်းပြီးနောက်၊ ထိုဗြာဟ္မဏ၏ အပြစ်အစုအဝေးသည် ပျက်စီးသွား၍ ခဏချင်း အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 40

दिवः पपात तन्मूर्ध्नि पुष्पवृष्टिर्मुनीश्वर । दिव्यं विमानमारुह्य विष्णुलोके गतो द्विजः

အို မုနိဣශ්ဝရ၊ ကောင်းကင်မှ ပန်းမိုးသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာပြီး၊ ဒိဗ္ဗဝိမာနကို စီးနင်းကာ ထိုဗြာဟ္မဏသည် ဗိෂ္ဏုလောကသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 41

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं मया च द्विजपुंगव । श्रद्धया परया तत्र कृतं स्नानं विशेषतः

ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို မြင်ပြီးနောက်၊ အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူ၊ ကျွန်ုပ်လည်း ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်သော သဒ္ဓါဖြင့် အထူးသဖြင့် စည်းကမ်းထူးခြားစွာ ရေချိုးခဲ့၏။

Verse 42

माघकृष्णचतुर्दश्यां तत्र स्नानं विशेषतः । दानं च मनुजैः कार्य्यं सर्वपापविशुद्धये

မాఃဃလ၏ အမှောင်ဖက် လဆန်းမဟုတ်သော လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် အထူးအာနိသင်ရှိ၏။ ထို့ပြင် လူတို့သည် အလှူဒါနပြုရမည်၊ အပြစ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ သန့်စင်ရန်အတွက်။

Verse 43

अन्यदा तु कृते स्नाने सर्वपापक्षयो भवेत्

ထို့ပြင် အခြားအချိန်များတွင် ရေချိုးခဲ့သော်လည်း အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်ခြင်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 44

पापमोचनतीर्थे तु पूर्वं तु सरयूजले । धनुःशतप्रमाणेन वर्त्तते तीर्थमुत्तमम्

ပာပမိုးစန တီရ္ထ၌—စရယူးမြစ်ရေ၏ အရှေ့ဘက်တွင်—ဤအထူးမြတ်သော တီရ္ထသည် လေးတံတစ်ရာအတိုင်းအတာမျှ ကျယ်ပြန့်တည်ရှိ၏။

Verse 45

सहस्रधारासंज्ञं तु सर्वकिल्बिषनाशनम् । यस्मिन्रामाज्ञया वीरो लक्ष्मणः परवीरहा । प्राणानुत्सृज्य योगेन ययौ शेषात्मतां पुरा

ထိုတီရ္ထကို «သဟဿဓာရာ» ဟု ခေါ်ကြပြီး အပြစ်အကုန် ဖျက်သိမ်းပေးသောနေရာဖြစ်၏။ အတိတ်ကာလ၌ ရာမ၏ အမိန့်တော်အရ ရန်သူဗိုလ်ချုပ်တို့ကို သတ်နိုင်သော သူရဲကောင်း လက္ခမဏသည် ယောဂဖြင့် အသက်ကို လွှတ်၍ ရှေသ (အနန္တ) အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့၏။

Verse 46

सार्द्धंहस्तत्रयेणैव प्रमाणं धनुषो विदुः । चतुर्भिर्हस्तकैः संख्या दण्ड इत्यभिधीयते

ပညာရှိတို့က «ဓနုṣ» ဟူသောအတိုင်းအတာသည် လက်တံ သုံးနှင့် တစ်ဝက် ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ လက်တံ လေးခုကို «ဒဏ္ဍ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 47

सूत उवाच । इत्थं तदा समाकर्ण्य कुम्भयोनिमुनेस्तदा । कृष्णद्वैपायनो व्यासः पुनः पप्रच्छ कौतुकात्

စူတက ပြောသည်။ ထိုသို့ အိုးမွေးမုနိ (အဂஸ္တျ) ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ကృష్ణ-ဒွൈပာယန ဗျာသသည် စိတ်ဝင်စားသိလိုမှုကြောင့် ထပ်မံ မေးမြန်း하였다။

Verse 48

व्यास उवाच । सहस्रधारामाहात्म्यं विस्तराद्वद सुव्रत । शृण्वंस्तीर्थस्य माहात्म्यं न तृप्यति मनो मम

ဗျာသက ပြောသည်။ အို သီလဝတီ/သီလဝန်သူ၊ «သဟသ္ရဓာရာ» ၏ မဟာတန်ခိုးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ ဤတီရ္ထ၏ ဂုဏ်တော်ကို ကြားနေရသော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် မပြည့်ဝ မငြိမ်သက်နိုင်သေး။

Verse 49

अगस्त्य उवाच । सावधानः शृणु मुने कथां कथयतो मम । सहस्रधारातीर्थस्य समुत्पत्तिं महोदयात्

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ အို မုနိ၊ ငါ ပြောမည့် ကထာကို သတိထား၍ နားထောင်လော့။ သဟသ္ရဓာရာ တီရ္ထ၏ မဟာဩဇာကြီးသော မင်္ဂလာမူလအစကို ငါ ရှင်းပြမည်။

Verse 50

पुरा रामो रघुपतिर्देवकार्यं विधाय वै । कालेन सह संगम्य मंत्रं चक्रे नरेश्वरः

ရှေးကာလ၌ ရဃုဝంశ၏ အရှင် ရာမသည် ဒေဝတို့၏ ကိစ္စကို ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ ကာလနှင့် တွေ့ဆုံကာ လူတို့၏ ဘုရင်သည် လျှို့ဝှက်အကြံပေးမှုတစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 51

मया त्याज्यो भवेत्क्षिप्रमित्थं चक्रे स संविदम्

“သူကို ငါ ချက်ချင်း စွန့်ပစ်ရမည်” ဟူ၍—ဤသို့ ရာမသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆွေးနွေးပွဲ၏ စည်းကမ်းအဖြစ် သဘောတူညီချက်ကို ချမှတ်하였다။

Verse 52

तस्मिन्मंत्रयमाणे हि द्वारे तिष्ठति लक्ष्मणे । आगतः स तपोराशिर्दुर्वासास्तेजसां निधिः

ထိုအကြံပေးဆွေးနွေးမှု ဖြစ်နေစဉ်၊ လက္ရှမဏသည် တံခါးဝ၌ ရပ်နေရာသို့၊ တပဿာ၏ အနှစ်သာရ၊ တေဇောဓာတ်၏ خزانه ဖြစ်သော သာသနာရှင် ဒုర్వာသာ ရောက်လာ하였다။

Verse 53

आगत्य लक्ष्मणं शीघ्रं प्रीत्योवाच क्षुधाऽकुलः

ဒုర్వာသာသည် လက္ရှမဏထံသို့ အလျင်အမြန် လာရောက်၍ ဆာလောင်မှုကြောင့် စိတ်မငြိမ်သော်လည်း အပြင်ပန်းအားဖြင့် ချစ်ခင်သဘောဖြင့် ပြောဆို하였다။

Verse 54

दुर्वासा उवाच । सौमित्रे गच्छ शीघ्रं त्वं रामाग्रे मां निवेदय । कार्यार्थिनमिदं वाक्यं नान्यथा कर्तुमर्हसि

ဒုರ್ವာသာ မိန့်တော်မူသည်—“ဆုမိတ္ရာ၏ သား (ဆောမိတ္ရေ)၊ သင် အလျင်အမြန် သွား၍ ရာမရှေ့၌ ငါ့ကို အကြောင်းကြားလော့။ ငါသည် ကိစ္စတစ်ရပ်အတွက် လာသည်; ဤတောင်းဆိုချက်ကို အခြားနည်းဖြင့် မပြုလုပ်သင့်” ဟု။

Verse 55

अगस्त्य उवाच । शापाद्भीतः स सौमित्रिर्द्रुतं गत्वा तयोः पुरः । मुनिं निवेदयामास रामाग्रे दर्शनार्थिनम् । दुर्वाससं तपोराशिमत्रिनन्दनमागतम्

အဂஸ္တျ မိန့်သည်—ကျိန်စာကို ကြောက်ရွံ့သော ဆောမိတ္ရီ (လက္ရှမဏ) သည် အလျင်အမြန် သွား၍ ရာမနှင့် ကာလ တို့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ကာ၊ တွေ့ဆုံလိုသော မုနိ ဒုర్వာသာ—အတြိ၏ သား၊ တပဿာ၏ خزانه ကြီး—ရောက်လာကြောင်း ရာမရှေ့၌ လျှောက်တင်하였다။

Verse 56

रामोऽपि कालमामंत्र्य प्रस्थाप्य च बहिर्ययौ । दृष्ट्वा मुनिं तं प्रणतः संभोज्य प्रभुरादरात्

ရာမလည်း ကာလကို ခွင့်တောင်းကာ ပို့လွှတ်ပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်သွား၏။ မုနိကို မြင်လျှင် သခင်သည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ လေးစားစွာ ဧည့်ဝတ်ပြု၍ ချီးမြှောက်၏။

Verse 57

दुर्वाससं मुनिवरं प्रस्थाप्य स्वयमादरात् । सत्यभंगभयाद्वीरो लक्ष्मणं त्यक्तवांस्तदा

မဟာမုနိ ဒုರ್ವာသာကို ရာမသည် ကိုယ်တိုင် လေးစားစွာ လိုက်ပို့ပြီးနောက်၊ သစ္စာမပျက်စေမည်ဟု ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် သူရဲကောင်း ရာမသည် ထိုအခါ လက္ခမဏကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။

Verse 58

लक्ष्मणोऽपि तदा वीरः कुर्वन्नवितथं वचः । भ्रातुर्ज्येष्ठस्य सुमतिः सरयूतीरमाययौ

ထိုအခါ သူရဲကောင်း လက္ခမဏလည်း အကြီးအကို၏ စကားကို မလွဲမသွေ ဖြစ်စေရန် စိတ်ကောင်းမြတ်စွာဖြင့် ဆရယုမြစ်ကမ်းသို့ သွားရောက်၏။

Verse 59

तत्र गत्वाथ च स्नात्वा ध्यानमास्थाय सत्वरम् । चिदात्मनि मनः शान्तं संगम्यावस्थितस्तदा

ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ရေချိုးကာ ချက်ချင်း သမာဓိဝင်၏။ စိတ်သည် ငြိမ်းချမ်း၍ အသိဉာဏ်အတ္တမန်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝါတည်း ပေါင်းစည်းကာ ထိုနေရာ၌ တည်ကြည်နေ၏။

Verse 60

ततः प्रादुरभूत्तत्र सहस्रफणमण्डितः । शेषश्चक्षुःश्रवाः श्रेष्ठः क्षितिं भित्त्वा सहस्रधा । सुरलोकात्सुरेन्द्रोऽपि समागादमरैः सह

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ခေါင်းဖျံတစ်ထောင်ဖြင့် ဝိုင်းလှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသော၊ “မျက်စိနှင့် နား” ဟု ကျော်ကြားသည့် (အရာအားလုံးကို မြင်ကြားသိသော) အမြတ်ဆုံး ရှေ့ရှ်သည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မြေကြီးကို အထောင်ပေါင်းစွာ ခွဲဖောက်၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နတ်လောကမှ နတ်ဘုရင် အိန္ဒြာလည်း အမရတို့နှင့်အတူ ရောက်လာ၏။

Verse 61

ततः शेषात्मतां यातं लक्ष्मणं सत्यसंगरम् । उवाच मधुरं शक्रः सुराणां तत्र पश्यताम्

ထို့နောက် သစ္စာ၌ တည်ကြည်၍ သေရှာ၏ အတ္တသဘောသို့ ရောက်သော လက္ခမဏကို မြင်လျှင်၊ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် နတ်တို့ ကြည့်ရှုနေစဉ် ချိုမြိန်စွာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 62

इन्द्र उवाच । लक्ष्मणोत्तिष्ठ शीघ्रं त्वमारोह स्वपदं स्वकम् । देवकार्यं कृतं वीर त्वया रिपुनिषूदन

အိန္ဒြာ မိန့်တော်မူသည်—“လက္ခမဏာ၊ မြန်မြန်ထ၍ မိမိ၏ သင့်တော်သော အဆင့်သို့ တက်ရောက်လော့။ ရန်သူသတ်သူ ဗီရသူရဲကောင်း၊ နတ်တို့၏ အလုပ်ကိစ္စကို သင်က ပြီးစီးစေပြီ” ဟု။

Verse 63

वैष्णवं परमं स्थानं प्राप्नुहि त्वं सनातनम् । भवन्मूर्तिः समायातः शेषोऽपि विलसत्फणः

“ထာဝရ အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ရှ္ဏဝ သာသနာတော်၏ နေရာသို့ ရောက်ရှိလော့။ သင်၏ ရုပ်သဘောသည် ထင်ရှားလာပြီ—တောက်ပသော ဖဏာများ ဖြန့်ကျက်သည့် သေရှာ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။”

Verse 64

सहस्रधा क्षितिं भित्त्वा सहस्रफणमण्डलैः । क्षितेः सहस्रच्छिद्रेषु यस्माद्भित्त्वा समुद्गताः

ဖဏာတစ်ထောင်၏ ဝိုင်းဝန်းမှုများဖြင့် မြေကြီးကို တစ်ထောင်ခွဲကာ၊ မြေ၏ အပေါက်တစ်ထောင်မှ ဖောက်ထွက်၍ သူသည် ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 65

फणसाहस्रमणिभिर्दग्धाः शेषस्य सुव्रत । तस्मादेतन्महातीर्थं सरयूतीरगं शुभम् । ख्यातं सहस्रधारेति भविष्यति न संशयः

အလွန်ကောင်းမြတ်သော ဝရတရှိသူရေ၊ ဤနေရာ၌ သေရှာ၏ ဖဏာတစ်ထောင်ရှိ မဏိရတနာများသည် အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် စရယူးမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ ဤမဟာတီရ္ထာ မင်္ဂလာသည် “သဟသ္ရဓာရာ” (ရေစီးတစ်ထောင်) ဟူ၍ မသံသယဘဲ နာမည်ကြီးလာမည်။

Verse 66

एतत्क्षेत्रप्रमाणं तु धनुषां पञ्चविंशतिः । अत्र स्नानेन दानेन श्राद्धेन श्रद्धयान्वितः । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं व्रजेन्नरः

ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ဓနု ၂၅ တိုင် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဤနေရာတွင် ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်း၊ ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်ကာ ဗိဿ္ဏု၏ လောကသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 67

अत्र स्नातो नरो धीमाञ्छेषं संपूज्य चाव्ययम् । तीर्थं संपूज्य विधिवद्विष्णुलोकमवाप्नुयात्

ဤနေရာတွင် ရေချိုးပြီးနောက် ပညာရှိသောသူသည် မပျက်မယွင်းသော ရှေရှ (Śeṣa) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် တီရ္ထကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင် ဗိဿ္ဏု၏ လောကကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 68

तस्मादत्र प्रकर्तव्यं स्नानं विधिपुरःसरम् । शेषरूपाहिवद्ध्येयाः पूज्या विप्रा विशेषतः

ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းကို ထုံးတမ်းစည်းကမ်းအရ အရင်ပြုလုပ်ကာ မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ရှေရှ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော မြွေသန့်ရှင်းကို စိတ်တွင် တရားထိုင်၍ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 69

स्वर्णं चान्नं च वासांसि देयानि श्रद्धयान्वितैः । स्नानं दानं हरेः पूजा सर्वमक्षयतां व्रजेत्

ယုံကြည်ခြင်းရှိသူတို့သည် ရွှေ၊ အစားအစာနှင့် အဝတ်အထည်တို့ကို ဒါနပေးရမည်။ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်းနှင့် ဟရီ (Hari) ကို ပူဇော်ခြင်းတို့အားလုံး၏ ကုသိုလ်သည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာမည်။

Verse 70

तस्मादेतन्महातीर्थं सर्वकामफलप्रदम् । क्षितौ भविष्यति सदा नात्र कार्या विचारणा

ထို့ကြောင့် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးစွမ်းသော ဤမဟာတီရ္ထသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အမြဲတည်ရှိလိမ့်မည်။ ဤအကြောင်း၌ သံသယ သို့မဟုတ် စဉ်းစားချင့်ချိန်ရန် မလို။

Verse 71

श्रावणे शुद्धपक्षस्य या तिथिः पञ्चमी भवेत् । तस्यामत्र प्रकर्तव्यो नागानुद्दिश्य यत्नतः

ရှရဝဏလတွင် လပြည့်ဖက်၏ ပဉ္စမတိထိနေ့၌ ဤနေရာတွင် နာဂတို့ကို ဥဒ္ဒိသ၍ သေချာစွာ ပူဇာကర్మကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 72

उत्सवो विपुलः सद्भिः शेषपूजापुरःसरम् । उत्सवे तु कृते तत्र तीर्थे महति मानवैः

သဒ္ဓါရှိသူတို့သည် ရှေရှ (Śeṣa) ပူဇာကို အရှေ့တန်းထား၍ အလွန်ကြီးမားသော ပွဲတော်ကို ကျင်းပသင့်သည်။ ထိုပွဲတော်ကို လူတို့က ထိုမဟာတီရ္ထ၌ ပြုလုပ်သောအခါ…

Verse 73

सन्तोष्य च द्विजान्भक्त्या नागपूजापुरस्सरम् । सन्तुष्टाः फणिनः सर्वे पीडयन्ति न मानुषान्

ထို့ပြင် နာဂပူဇာကို အရှေ့တန်းထားကာ ဘက္တိဖြင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေပါက၊ ဖဏိန်မြွေတို့ အားလုံး ကျေနပ်သွားပြီး လူသားတို့ကို မနှိပ်စက်တော့။

Verse 74

वैशाखमासे ये स्नानं कुर्वंत्यत्र समाहिताः । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ဝိုင်ရှာခလတွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဤနေရာ၌ ရေချိုးသူတို့အတွက် ကလ္ပကုဋိရာနှင့်ချီသော်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 75

तस्मादत्र प्रकर्तव्यं माधवे यत्नतो नरैः । स्नानं दानं हरिः पूज्यो ब्राह्मणाश्च विशेषतः । तीर्थे कृतेऽत्र मनुजैः सर्वकामफलप्रदः

ထို့ကြောင့် မာဓဝ (ဝိုင်ရှာခ) လတွင် လူတို့သည် ဤနေရာ၌ အားထုတ်၍ ပြုလုပ်သင့်သည်—သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပေးခြင်း။ ဟရီကို ပူဇာရမည်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း အထူးဂုဏ်ပြုရမည်။ ဤတီရ္ထ၌ ထိုကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်လျှင် လူသားတို့၏ ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 76

विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्सालंकारां पयस्विनीम् । सवत्सामत्र सत्तीर्थे सत्पात्राय द्विजन्मने

ဗိဿနုကို ရည်စူး၍ ဤမြတ်သော တီရ္ထ၌ အလင်္ကာရဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော နို့ပေးနွားကို ကလေးနွားနှင့်တကွ သင့်တော်သော ဗြာဟ္မဏ လက်ခံသူထံ လှူဒါန်းသူမည်သူမဆို—

Verse 77

तस्य वासो भवेन्नित्य विष्णुलोके सनातने । अक्षयं स्वर्गमाप्नोति तीर्थ स्नानेन मानवः

သူ့အတွက် အမြဲတမ်းတည်မြဲသော ဗိဿနုလောက၌ နေထိုင်ရာ အမြဲရှိလိမ့်မည်။ တီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူသည် မပျက်စီးသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 78

अत्र पूज्यौ विशेषेण नरैः श्रद्धासमन्वितः । वैशाखे मास्यलंकारैर्वस्त्रैश्च द्विजदंपती

ဤနေရာ၌ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသော လူတို့သည် ဝိသಾಖမాస၌ အလင်္ကာရနှင့် အဝတ်အစားတို့ဖြင့် ဗြာဟ္မဏ ဇနီးမောင်နှံကို အထူးသဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသင့်သည်။

Verse 79

लक्ष्मीनारायणप्रीत्यै लक्ष्मीप्रात्यै विशेषतः । वैशाखे मासि तीर्थानि पृथिवीसंस्थितानि वै

လက္ရှ္မီ-နာရာယဏ၏ ပီတိအတွက်၊ အထူးသဖြင့် လက္ရှ္မီအတွက်၊ ဝိသಾಖမాస၌ မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထများအားလုံးသည် အမှန်တကယ် ထင်ရှားတက်ကြွလာကြသည်။

Verse 80

सर्वाण्यपि च संगत्य स्थास्यंत्यत्र न संशयः । तस्मादत्र विशेषेण वैशाखे स्नानतो नृणाम् । सर्वतीर्थावगाहस्य भविष्यति फलं महत्

တီရ္ထအားလုံး စုဝေးလာ၍ ဤနေရာ၌ တည်နေကြမည်—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ဝိသಾಖမాస၌ ဤနေရာ၌ အထူးသဖြင့် ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူတို့သည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ကြီးမားသော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 81

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा मुनिराजेंद्रो लक्ष्मणं सुरसं गतम् । शेषं संस्थाप्य तत्तीर्थे भूभारहरणक्षमम् । लक्ष्मणं यानमारोप्य प्रतस्थे दिवमादरात्

အဂတ်စတျာ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် မုနိမင်းကြီးသည် မြေကြီး၏ဘားကိုဖယ်ရှားနိုင်သော ရှေရှကို ထိုတီရ္ထ၌ တည်ထောင်လေ၏။ ထို့နောက် လက္ခ္မဏကို ဒေဝယာနပေါ်တင်၍ ရိုသေစွာ ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 82

तदाप्रभृति तत्तीर्थं विख्यातिं परमां ययौ । वैशाखे मासि तीर्थस्य माहात्म्यं परमं स्मृतम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် အထွတ်အထိပ်ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိလေ၏။ ဝိုင်ရှာခ မာသ၌ ထိုတီရ္ထ၏ မဟာတ္မယသည် အထူးထင်ရှားကြောင်း မှတ်မိကြသည်။

Verse 83

पञ्चम्यामपि शुक्लायां श्रावणस्य विशेषतः । अन्यदा पर्वणि श्रेष्ठं विशेषं स्नानमाचरेत् । सहस्रधारातीर्थे च नरः स्वर्गमवाप्नुयात्

အထူးသဖြင့် ရှရဝဏ မာသ၏ လင်းလက်သော ပဉ္စမီနေ့၌လည်းကောင်း၊ အခြား ထူးမြတ်သော ပရဝန်နေ့များ၌လည်းကောင်း၊ အထူးရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ သဟသ္ရဓာရာ တီရ္ထ၌ လူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရနိုင်သည်။

Verse 84

विधिवदिह हि धीमान्स्नानदानानि तीर्थे नरवर इह शक्त्या यः करोत्यादरेण । स इह विपुलभोगान्निर्मलात्मा च भक्त्या भजति भुजगशायिश्रीपतेरात्मनैक्यम्

အမှန်ပင်၊ ဉာဏ်ပညာရှိသော ထူးမြတ်သူသည် ဤတီရ္ထ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့ကို မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရိုသေစွာ ဆောင်ရွက်လျှင်၊ ဤဘဝ၌ ကြွယ်ဝသော အကျိုးခံစားမှုများကို ခံစားရ၏။ ထို့ပြင် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ကာ ဘက္တိဖြင့် မြွေပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော သရီပတိနှင့် အတ္တမဓာတ်တစ်လုံးတည်းဖြစ်ခြင်းကို ရောက်ရှိ၏။