Adhyaya 165

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सावित्रीं लोकमातरम् । महा पापप्रशमनीं सोमेशादीशदिक्स्थिताम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ လောကမိခင် စာဝိတြီထံသို့ သွားရမည်။ သူမသည် ကြီးမားသော အပြစ်တို့ကို သက်သာစေသူဖြစ်၍၊ ဆိုမေရှ အစပြုသော ဒိသ၌ တည်ရှိ၏။

Verse 2

संयतात्मा नरः पश्येत्तत्र तां नियतात्मवान्

ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်၍ စိတ်ကိုစည်းကမ်းတကျထားသော ယောကျ်ားသည် ထိုနေရာ၌ ထိုမယ်တော်ကို ဖူးမြင်သင့်၏။

Verse 3

ब्रह्मणा यष्टुकामेन सावित्री सहधर्मिणी । कृता तां बलतो ज्ञात्वा गायत्रीं कोपमाविशत्

ယဇ္ဍပြုလိုသော ဘြဟ္မာသည် သာဝိတြီကို တရားဝင်အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ယူသောအခါ၊ ဂါယတြီသည် ထိုအရာကို အင်အားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဟု သိမြင်၍ ဒေါသဝင်လာ၏။

Verse 4

ततः संत्यज्य सा देवी ब्रह्माणं कमलोद्भवम् । सपत्नीरोषसन्तप्ता प्रभासं क्षेत्रमाश्रिता

ထို့နောက် ထိုဒေဝီသည် ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာကို စွန့်ခွာ၍၊ အိမ်ထောင်ဖက်ပြိုင်ဆိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်သော ဒေါသပူလောင်မှုဖြင့် နှိပ်စက်ခံကာ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ခိုလှုံ하였다။

Verse 5

तपः करोति विपुलं देवैरपि सुदुःसहम् । तत्र स्थले स्थिता देवी साऽद्यापि प्रियदर्शना

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီသည် အလွန်ကြီးမားသော တပသ်ကို ပြုလုပ်နေပြီး၊ ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် ခံနိုင်ရခက်သော စမ်းသပ်မှုဖြစ်၏။ ထိုနေရာတည်း၌ နေထိုင်သော ဒေဝီသည် ယနေ့တိုင် မျက်နှာမြင်ချင်ဖွယ် သာယာလှ၏။

Verse 6

श्रीदेव्युवाच । किमर्थं सा परित्यक्ता सावित्री ब्रह्मणा पुरा । गायत्री च कथं प्राप्ता केन चास्य निवेदिता

သီရိဒေဝီက မေးမြန်းတော်မူသည်—“အဘယ်ကြောင့် ယခင်က ဘြဟ္မာသည် သာဝိတြီကို စွန့်ပစ်ခဲ့သနည်း။ ဂါယတြီသည် ဘယ်လို ဘြဟ္မာထံ ရောက်လာသနည်း၊ မည်သူက သူ့အား တင်ပြပေးခဲ့သနည်း။”

Verse 7

कीदृशीं तां च गायत्रीं लब्धवान्पद्मसंभवः । यस्तां पत्नीं समुत्सृज्य तस्यामेव मनो दधौ

ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာသည် ရရှိခဲ့သော ဂါယတြီသည် မည်သို့သော အလှအပနှင့် သဘောသဏ္ဍာန်ရှိသနည်း—မိမိ၏ ဇနီးကို စွန့်လွှတ်ပြီး နားလည်စိတ်ကို ထိုသူမတစ်ဦးတည်းပေါ်တွင် တည်စေသူဖြစ်၏။

Verse 8

कस्य सा दुहिता देव किमर्थं च विवाहिता । एतन्मे कौतुकं सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

အရှင်ဘုရား၊ သူမသည် မည်သူ၏ သမီးဖြစ်သနည်း၊ ထို့ပြင် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် လက်ထပ်ပေးခဲ့သနည်း။ ဤအရာအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုဖြစ်၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ မိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 9

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि सावित्र्याश्चरितं महत् । यथा सा ब्रह्मणा त्यक्ता गायत्री च विवाहिता

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်—နားထောင်ပါ၊ ဒေဝီ။ စာဝိත්ရီ၏ အလွန်မြတ်သော အကြောင်းအရာကို ငါပြောမည်—ဘြဟ္မာက သူမကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပုံနှင့် ဂါယတြီကို လက်ထပ်ခဲ့ပုံကို။

Verse 10

पुरा बुद्धिः समुत्पन्ना ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । इति वेदा मया प्रोक्ता यज्ञार्थं नात्र संशयः

ရှေးကာလ၌ မမြင်နိုင်သော မွေးဖွားခြင်းရှိသည့် ဘြဟ္မာ၏ စိတ်တွင် အကြံတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာသည်—“ယဇ်အတွက်ပင် ဗေဒများကို ငါကြေညာခဲ့သည်၊ ဤအပေါ် သံသယမရှိ” ဟူ၍။

Verse 11

यज्ञैः संतर्पिता देवा वृष्टिं दास्यंति भूतले । ततश्चौषधयः सर्वा भविष्यंति धरातले

ယဇ်ပူဇော်မှုတို့ကြောင့် ကျေနပ်သည့် ဒေဝတားတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးကို ပေးကြမည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်၌ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များနှင့် သီးနှံအမျိုးမျိုး အားလုံး ပေါက်ဖွား繁盛မည်။

Verse 12

तस्मात्संजायते शुक्रं शुक्रात्सृष्टिः प्रवर्तते । सृष्ट्यर्थं सर्वलोकानां ततो यज्ञं करोम्यहम्

ထိုမှ မျိုးပွားစွမ်းအား ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုစွမ်းအားမှ ဖန်ဆင်းခြင်း စတင်လည်ပတ်၏။ ထို့ကြောင့် လောကအားလုံး ဖန်ဆင်းရန်အတွက် ငါ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်၏။

Verse 13

दृष्ट्वा मां यज्ञ आसक्तं ये च विप्रा धरातले । ते यज्ञान्प्रचरिष्यंति शतशोऽथ सहस्रशः

ငါ ယဇ္ဉ၌ စိတ်နှစ်မြှုပ်နေသည်ကို မြင်သော မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဗြာဟ္မဏများသည် ယဇ္ဉများကို ရာရာနှင့် ထောင်ထောင်အထိ ပြန့်ပွားစေကြလိမ့်မည်။

Verse 14

एवं स निश्चयं कृत्वा यज्ञार्थं सुरसुंदरि । तीर्थं निवेशयामास पुष्करं नाम नामतः

ဤသို့ ယဇ္ဉအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ပြီးနောက်၊ အို နတ်သမီးလှပသူ၊ ထိုနေရာ၌ ပုဿ္ကရ ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားသည့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 15

यज्ञवाटो महांस्तत्र आसीत्तस्य महात्मनः । तत्र देवर्षयः सर्वे देवाः सेन्द्रपुरोगमाः

ထိုနေရာ၌ မဟာအတ္တမန်သူ၏ ယဇ္ဉဝါဋ (ယဇ္ဉကွင်း) ကြီးမားစွာ ရှိ၏။ ထိုနေရာသို့ ဒေဝရ္ဓိများ အားလုံးနှင့် အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 16

समायाता महादेवि यज्ञे पैतामहे तदा । पुण्यास्तेऽपि द्विजश्रेष्ठास्तत्रर्त्विजः प्रजज्ञिरे

ထိုအခါ အို မဟာဒေဝီ၊ ပိုင်တာမဟ ယဇ္ဉ၌ သူတို့ စုဝေးလာကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဒွိဇအထက်မြတ်တို့သည် အဋ္ဌဝိဇ (ṛtvij) အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 17

सावित्री लोकजननी पत्नी तस्य महात्मनः । गृहकार्ये समासक्ता दीक्षा कालव्यतिक्रमात् । अध्वर्युणा समाहूता सावित्री वाक्यमब्रवीत्

လောကတို့၏ မိခင် စာဝိတြီသည် ထိုမဟာသတ္တဝါ၏ ဇနီးဖြစ်၍ အိမ်မှုကိစ္စများတွင် စိတ်နှစ်မြှုပ်နေသည်။ ဒိက္ခာ (dīkṣā) အချိန်က ကျော်လွန်လာသဖြင့် အဓွရျု (Adhvaryu) ပုရောဟိတ်က ခေါ်ယူရာ စာဝိတြီက ဤစကားများကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 18

सावित्र्युवाच । अद्यापि न कृतो वेषो न गृहे गृहमण्डनम् । लक्ष्मीर्नाद्यापि संप्राप्ता न भवानी न जाह्नवी

စာဝိတြီက မိန့်တော်မူသည်– “ယခုတိုင်အောင်ပင် အဝတ်အစား မပြင်ဆင်ရသေး၊ အိမ်တွင်းအလှဆင်ခြင်းလည်း မပြီးသေး။ လက္ရှ္မီမယ်တော်လည်း မရောက်သေး—ဘဝါနီလည်း မဟုတ်၊ ဂျာဟ္နဝီလည်း မဟုတ်။”

Verse 19

न स्वाहा न स्वधा चैव तथा चैवाप्यरुंधती । इन्द्राणी देवपत्न्योऽन्याः कथमेकाकिनी व्रजे

“ဆွာဟာလည်း မရှိ၊ ဆွဓာလည်း မရှိ၊ အရုန္ဓတီလည်း မရှိ။ အိန္ဒြာဏီနှင့် အခြား နတ်မယားများလည်း မရှိ။ ငါ တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လို သွားနိုင်မလဲ?”

Verse 20

उक्तः पितामहो गत्वा पुलस्त्येन महात्मना । सावित्री देव नायाति प्रसक्ता गृहकर्मणि

ထို့နောက် မဟာသတ္တဝါ ပုလတ္စျက သွား၍ ပိတామဟာထံ အကြောင်းကြားသည်– “အို ဘုရား၊ စာဝိတြီ မလာပါ။ အိမ်မှုကိစ္စတွင် မျှော်လင့်မထားသလို စွဲလမ်းနေပါသည်။”

Verse 21

त्वत्पत्नी किमिदं कर्म फलेन संप्रवर्तते । तच्छ्रुत्वा दीक्षितो वाचं शिखी मुंडी मृगाजिनी

“သင်၏ ဇနီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုမူသနည်း၊ ထိုအပြုအမူမှ အကျိုးအာနိသင် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း?” ဟူသောစကားကို ကြားသော် ဒိက္ခာခံပြီးသူသည်—ရှီခာဆံတောင်ထား၍ ခေါင်းရိတ်ကာ မုဂ္ဂဇိနီ (သမင်အရေ) ဝတ်ဆင်လျက်—တုံ့ပြန်하였다။

Verse 22

पत्नीकोपेन संतप्तः प्राह देवं पुरंदरम्

ဇနီးအပေါ် အမျက်ဒေါသကြောင့် စိတ်မီးလောင်လျက်၊ သူသည် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ဘုရားသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 23

गच्छ मद्वचनाच्छक्र पत्नीमन्यां कुतश्चन । गृहीत्वा शीघ्रमागच्छ न स्यात्कालात्ययो यथा

«ငါ၏အမိန့်အတိုင်း သက္ကရာရေ—တစ်နေရာရာမှ အခြားဇနီးတစ်ဦးကို ခေါ်ယူလာ၍ အချိန်မလွန်စေရန် အမြန်ပြန်လာ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 24

जगाम बलहा तूर्णं वचनात्परमेष्ठिनः । अपश्यमानः कांचित्स्त्रीं या योग्या हंसवाहने

ပရမေဋ္ဌိန် (ဗြဟ္မာ) ၏ မိန့်တော်မူချက်အတိုင်း ဘလဟာသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာ၍ ဟံသာဝါဟန (ဟံသာစီး) သခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကర్మအတွက် သင့်တော်မည့် မိန်းမတစ်ဦးကို ရှာဖွေလေ၏။

Verse 25

अथ शापाद्बिभीतेन सहस्राक्षेण धीमता । दृष्टा गोपालकन्यैका रूपयौवनशालिनी

ထို့နောက် ကျိန်စာကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေသော ဉာဏ်ပညာရှိ သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြ) သည် အလှအပနှင့် ယောဝနပြည့်ဝသော နွားထိန်းမိန်းကလေးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 26

बिभ्रती तत्र पूर्णं सा कुम्भं कन्येत्यचोदयत् । तां गृहीत्वा ततः शक्रः समायाद्यत्र दीक्षितः । देवदेवश्चतुर्वक्त्रो विष्णुरुद्रसमन्वितः

အဲဒီနေရာတွင် သူမသည် ရေပြည့် ကုမ္ဘကို ကိုင်ဆောင်ရပ်နေ၏။ အိန္ဒြက «အို မိန်းကလေး!» ဟု ခေါ်၍ တိုက်တွန်းလေ၏။ ထို့နောက် သက္ကရာသည် သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဒိက္ခာ (သက္ကာရ) ပြုနေသော နေရာသို့ ပြန်လာရာ၊ ထိုနေရာတွင် ဒေဝဒေဝ လေးမျက်နှာရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် ဗိෂ္ဏုနှင့် ရုဒြတို့နှင့်အတူ တည်ရှိနေ၏။

Verse 27

संप्रदानं तु कृतवान्कन्याया मधुसूदनः

ထို့နောက် မဓုသူဒန (ဗိဿဏု) သည် ကညာကို တရားဝင် “ဆံပရာဒါန” အဖြစ် ပေးအပ်သည့် မင်္ဂလာပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 28

प्रेरितः शंकरेणैव ब्रह्मा देवर्षिभिस्तथा । परिणीयतां ततो दीक्षां तस्याश्चक्रे यथात्मनः

ရှင်ကရာနှင့် နတ်ဋ္ဌိသီများ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဘြဟ္မာသည် ထိုမိန်းကလေးကို စည်းကမ်းတကျ လက်ထပ်စေပြီး၊ မိမိအတွက် ပြုသကဲ့သို့ သူမ၏ ဒီက္ခာ (သန့်စင်အပ်နှံ) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 29

ततः प्रवर्तितो यज्ञः सर्वकामसमन्वितः

ထို့နောက် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲကို စတင်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး၊ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေနိုင်သော အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝနေ하였다။

Verse 30

अत्रिर्होतार्चिकस्तत्र पुलस्त्योऽध्वर्युरेव च । उद्गाताऽथो मरीचिश्च ब्रह्माहं सुरपुंगवः

အဲဒီမှာ အတြိသည် ဟောတೃ (Hotṛ) ဖြစ်သကဲ့သို့ ရစ်ခ် (Ṛc) ရွတ်ဖတ်သူလည်း ဖြစ်하였다။ ပုလஸ္တျသည် အဓ္ဝရျု (Adhvaryu) ဖြစ်ပြီး၊ မရီချိသည် ဥဒ္ဂာတೃ (Udgātṛ) ဖြစ်하였다။ နတ်တို့အတွင်း အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သော ငါသည် ဘြဟ္မာ-ပုရောဟိတ် (ပွဲတော်ကြီးကို စောင့်ကြည့်သူ) ဖြစ်하였다။

Verse 31

सनत्कुमारप्रमुखाः सदस्यास्तस्य निर्मिताः । वस्त्रैराभरणैर्युक्ता मुकुटैरंगुलीयकैः

သနတ်ကုမာရနှင့် အခြားသူတို့ကို ထိုပွဲ၏ အစည်းအဝေးအဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ မကူဋ်များနှင့် လက်စွပ်များကိုလည်း ဝတ်ဆင်ထား하였다။

Verse 32

भूषिता भूषणोपेता एकैकस्य पृथक्पृथक् । त्रयस्त्रयः पृष्ठतोऽन्ये ते चैवं षोडशर्त्विजः

သူတို့သည် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် သီးသန့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ရှိကြသည်။ အခြားသူများက နောက်ဘက်တွင် သုံးယောက်စီ အုပ်စုလိုက် ရပ်နေကြ၍ ထိုသို့ပင် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲ၏ အဓိက ရိတ്വိဇ် ဆယ့်ခြောက်ပါးကို စီစဉ်ထားသည်။

Verse 33

प्रोक्ता भवद्भि र्यज्ञेऽस्मिन्ननुगृह्योऽस्मि सर्वदा । पत्नी ममेयं गायत्री यज्ञेऽस्मिन्ननुगृह्यताम्

“ဤယဇ္ဉတွင် သင်တို့က မိန့်ကြား၍ ဦးဆောင်ပေးကြသဖြင့် ငါသည် အစဉ်မပြတ် သင်တို့၏ ကရုဏာကို ခံရ၏။ ဤသူမသည် ငါ၏ ဇနီး ဂါယတ္ရီ ဖြစ်သည်—ဤယဇ္ဉတွင် သူမကိုလည်း ကရုဏာဖြင့် လက်ခံပေးကြပါစေ။”

Verse 34

मृदुवस्त्रधरां साक्षात्क्षौमवस्त्रावगुण्ठिताम् । निष्क्रम्य पत्नीशालात ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः

သူမသည် နူးညံ့သော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကာ လင်နင်အဝတ်ဖြင့် မျက်နှာဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ဇနီးများ၏ ခန်းမမှ ထွက်လာရာတွင် ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ရိတ്വိဇ်များက အတူလိုက်ပါကြသည်။

Verse 35

औदुम्बरेण दण्डेन संवृतो मृगचर्मणा । तया सार्धं प्रविष्टश्च ब्रह्मा तं यज्ञमण्डपम्

ဗြဟ္မာသည် ဥဒုမ္ဗရသစ်တံတောင်ကို ကိုင်ဆောင်၍ မိဂချမ်း (သမင်အရေ) ဖြင့် ခြုံလွှမ်းထားကာ၊ သူမနှင့်အတူ ထိုယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 36

ईश्वर उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु संप्राप्ता देवयोषितः । संप्राप्ता यत्र सावित्री यज्ञे तस्मिन्निमंत्रिताः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူ၏—“ထိုအချိန်တည်းမှာပင် နတ်မိန်းမများ ရောက်လာကြ၏။ စာဝိတြီကို ဖိတ်ကြားထားသော ထိုယဇ္ဉသို့ပင် သူတို့ ရောက်လာကြသည်။”

Verse 37

भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्ना विष्णुपत्नी यशस्विनी । आमन्त्रिता सा लक्ष्मीश्च तत्रायाता त्वरान्विता

ဘೃဂုနှင့် ချျာတီမှ မွေးဖွားသော ဗိဿဏု၏ ဂုဏ်ရောင်တောက်ပသော မဟာမယ် လက္ခမီကို ဖိတ်ကြားသဖြင့် ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 38

तत्र देवी महाभागा योगनिद्रादिभूषिता । देवी कांतिस्तथा श्रद्धा द्युतिस्तुष्टिस्तथैव च

ထိုနေရာသို့ ကံကောင်းမင်္ဂလာကြီးသော ဒေဝီသည် ယောဂနိဒြာ စသည့် အလှဆင်မှုများဖြင့် တင့်တယ်စွာ ကြွလာတော်မူ၏။ ထို့အပြင် ကာန္တိ၊ သဒ္ဓာ၊ ဒျုတိ၊ တုဿတိ ဒေဝီတို့လည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 39

सती या दक्षतनया उमा या पार्वती शुभा । त्रैलोक्यसुन्दरी देवी स्त्रीणां सौभाग्यदायका

ဒက္ခ၏ သမီး စတီဖြစ်သော သူမ၊ မင်္ဂလာရှိသော ဥမာ၊ ပါရဝတီဖြစ်သော သူမ—သုံးလောက၏ အလှတရားဖြစ်သည့် ဒေဝီသည် မိန်းမတို့၏ ကံကောင်းခြင်းကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 40

जया च विजया चैव गौरी चैव महाधना । मनोजवा वायुपत्नी ऋद्धिश्च धनदप्रिया

ထို့အပြင် ဂျယာနှင့် ဝိဇယာ၊ ဂေါရီနှင့် မဟာဓနာတို့လည်း ကြွလာကြ၏။ လေဘုရား ဝါယု၏ ဇနီး မနောဇဝါနှင့် ဓန၏ အရှင်ကို ချစ်မြတ်နိုးသော ရဓ္ဓိလည်း ပါဝင်၏။

Verse 41

देवकन्यास्तथाऽयाता दानव्यो दनुवंशजाः । सप्तर्षीणां तथा पत्न्य ऋषीणां च तथैव च

ထို့နောက် ကောင်းကင်ကန့်ကွက်သမီးများလည်း ရောက်လာကြပြီး၊ ဒနုမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော ဒာနဝ မိန်းမများလည်း လာကြ၏။ ထို့အတူ ခုနစ်ဋ္ဌရိရှီတို့၏ ဇနီးများနှင့် အခြား ရှင်ပညာရှိတို့၏ ဇနီးများလည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 42

प्लवा मित्रा दुहितरो विद्याधरगणास्तथा । पितरो रक्षसां कन्यास्तथाऽन्या लोकमातरः

ပလဝါနှင့် မိတ္ရာတို့ အပါအဝင် သမီးများ၊ ဝိဒ္ဓာဓရ အဖွဲ့များ၊ ပိတೃများ၊ ရက္ခသ မိန်းကလေးများနှင့် အခြား လောကမိခင်များလည်း ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာကြ하였다။

Verse 43

वधूभिश्चैव मुख्याभिः सावित्री गन्तुमिच्छति । अदित्याद्यास्तथा देव्यो दक्षकन्याः समागताः

သာဝိတြီသည် အထူးမြတ်သော မင်္ဂလာသတို့သမီးများနှင့်အတူ သွားလို하였다။ အဒိတိမှ စတင်သော ဒေဝီများ၊ ဒက္ခ၏ သမီးများလည်း ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာကြ하였다။

Verse 44

ताभिः परिवृता सार्धं ब्रह्माणी कमलालया । काश्चिन्मोदकमादाय काश्चित्पूपं वरानने

ထိုမိန်းမများက ဝိုင်းရံထားသဖြင့် ကြာပန်းနေရပ်ရှိသော ဘြဟ္မာ၏ မဟာသမီး ဘြဟ္မာဏီသည် သူတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာ하였다။ အချို့က မိုဒက ချိုမြိန်များကို ယူဆောင်၍၊ အချို့က ပူပ (မုန့်) ကို သယ်ဆောင်ကြသည်၊ မျက်နှာလှသူရေ။

Verse 45

फलानि तु समादाय प्रयाता ब्रह्मणोऽन्तिकम् । आढकीश्चैव निष्पावान्राजमाषांस्तथाऽपराः

အသီးအနှံများကို ယူဆောင်ကာ သူတို့သည် ဘြဟ္မာ၏ ရှေ့တော်သို့ ချဉ်းကပ်သွားကြ하였다။ အချို့က အာဍဟကီ (ပဲမျိုး) ကို သယ်ဆောင်၍၊ အချို့က နိષ္ပာဝ ပဲကို၊ အခြားအချို့က ရာဇမာෂ (အထူးကောင်းသော ပဲမျိုး) ကို ယူဆောင်ကြသည်။

Verse 46

दाडिमानि विचित्राणि मातुलिंगानि शोभने । करीराणि तथा चान्या गृहीत्वा करमर्दकान्

အချို့က အရောင်စုံ သလဲသီးများနှင့် လှပသော မာတုလိင်္ဂ (စစ်ထရွန်) သီးများကို ယူဆောင်ကြသည်၊ တောက်ပသူရေ။ အခြားအချို့က ကရီရ သီးများကိုလည်း ယူ၍ စုဆောင်းကာ ကရမရ္ဒက သီးများကိုပါ သယ်ဆောင်ကြသည်။

Verse 47

कौसुंभं जीरकं चैव खर्जूरं चापरास्तथा । उततीश्चापरा गृह्य नालिकेराणि चापराः

အချို့က ကောသုမ္ဘ (safflower) နှင့် ဇီရာကို ယူဆောင်လာကြ၍၊ ထို့အတူ ဒိတ်သီးများလည်း ပါလာသည်။ အချို့က ဥတတီ (utatī) ကို သယ်ဆောင်ကြပြီး၊ အခြားသူများက အုန်းသီးများကို ယူလာကြသည်။

Verse 48

द्राक्षया पूरितं चाम्रं शृङ्गाराय यथा पुरा । कर्बुराणि विचित्राणि जंबूकानि शुभानि च

ထို့ပြင် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ယခင်ကကဲ့သို့ စပျစ်သီးဖြင့် ပြည့်နှက်သော သရက်သီးများကိုလည်း ယူဆောင်လာကြသည်။ အရောင်စုံ ကර්ဘုရ (karbura) သီးများနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဂျမ္ဗူ (jambu) သီးများလည်း ပါလာသည်။

Verse 49

अक्षोडामलकान्गृह्य जंबीराणि तथा पराः । बिल्वानि परिपक्वानि चिर्भटानि वरानने

ဝေါလ်နတ်သီးနှင့် အာမလက (āmalaka) ကို ယူဆောင်၍၊ အခြားသူများက ဂျမ္ဘီရ (jambīra) လီမွန်များကိုလည်း ယူလာကြသည်။ အို မျက်နှာလှသူရေ၊ အပြည့်အဝမှည့်သော ဘိလွ (bilva) သီးများနှင့် စိර්ဘဋ (cirbhaṭa) ဖရဲသီးများလည်း ရှိသည်။

Verse 50

अन्नपानाधिकाराणि बहूनि विविधानि च । शर्करापुत्तलीं चान्या वस्त्रे कौसुम्भके तथा

အစားအသောက်နှင့် သောက်စရာ အမျိုးမျိုး များစွာကို ယူဆောင်လာကြသည်။ အခြားတစ်ဦးက သကြားအချိုမုန့်များကို သယ်ဆောင်လာပြီး၊ ကောသုမ္ဘ (kausumbha) အရောင်ဖြင့် ဆိုးထားသော အဝတ်အထည်များကိုလည်း ယူလာသည်။

Verse 51

एवमादीनि चान्यानि गृह्य पूर्वे वरानने । सावित्र्या सहिताः सर्वाः संप्राप्तास्तु तदा शुभाः

ဤသို့သော အရာများနှင့် အခြားအရာများကို ယူဆောင်၍၊ အို မျက်နှာလှသူရေ၊ ထိုအခါ မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမမြတ်တို့အားလုံးသည် စာဝိတြီ (Sāvitrī) နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

Verse 52

सावित्रीमागतां दृष्ट्वा भीतस्तत्र पुरंदरः । अधोमुखः स्थितो ब्रह्मा किमेषा मां वदिष्यति

သာဝိတြီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ထိုနေရာ၌ ကြောက်လန့်သွား၏။ ဘြဟ္မာသည် မျက်နှာကို ငုံ့ထားကာ «သူမက ငါ့ကို ဘာပြောမလဲ» ဟု စိတ်တွင် တွေးနေ၏။

Verse 53

त्रपान्वितौ विष्णुरुद्रौ सर्वे चान्ये द्विजातयः । सभासदस्तथा भीतास्तथैवान्ये दिवौकसः

ဗိෂ္ဏုနှင့် ရုဒြတို့သည် ရှက်ကြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကြ၏။ အခြား ဒွိဇာတိများအားလုံးလည်း ထိုသို့ပင်။ အစည်းအဝေးဝင်များလည်း ကြောက်လန့်ကြပြီး အခြား ကောင်းကင်သတ္တဝါများလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 54

पुत्रपौत्रा भागिनेया मातुला भ्रातरस्तथा । ऋतवो नाम ये देवा देवानामपि देवताः

သားများ၊ မြေးများ၊ အစ်မ၏သားများ၊ မိခင်ဘက် ဦးလေးများ၊ ညီအစ်ကိုများလည်းကောင်း—ထို့ပြင် «ရာသီများ» (ဋ္ဌတု) ဟု ခေါ်သော ဒေဝတော်များ၊ ဒေဝတို့အတွင်း၌ပင် ဂုဏ်ပြုခံရသူများလည်းကောင်း—အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြ၏။

Verse 55

विलक्षास्तु तथा सर्वे सावित्री किं वदिष्यति । ब्रह्मवाक्यानि वाच्यानि किं नु वै गोपकन्यया

အားလုံးသည် မျက်နှာပျက်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေး၍ «သာဝိတြီ ဘာပြောမလဲ။ ဘြဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းသော စကားများကို မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း—နွားထိန်းမိန်းကလေးက ထိုစကားကို မည်သို့ ထုတ်ပြောနိုင်မည်နည်း» ဟု တွေးကြ၏။

Verse 56

मौनीभूतास्तु शृण्वानाः सर्वेषां वदतां गिरः । अध्वर्युणा समाहूता नागता वरवर्णिनी

သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်သွားကာ ပြောဆိုနေသူအားလုံး၏ အသံများကို နားထောင်နေကြ၏။ အဓ္ဝရျု ယဇ္ဈပုရောဟိတ်က ခေါ်သော်လည်း အလှတရားပြည့်ဝသော မိန်းမတော်သည် မလာခဲ့။

Verse 57

शक्रेणान्या तथाऽनीता दत्ता सा विष्णुना स्वयम् । अनुमोदिता च रुद्रेण पित्रा दत्ता स्वयं तथा

ထို့နောက် စက္ကရ (အိန္ဒြ) က အခြားမိန်းမတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာ၏။ ဗိဿဏုဘုရားက ကိုယ်တိုင် မင်္ဂလာပေး၍ လက်ထပ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ရုဒြဘုရားကလည်း အတည်ပြုကာ၊ သူမ၏ဖခင်ကလည်း ကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 58

कथं सा भविता यज्ञः समाप्तिं वा कथं व्रजेत् । एवं चिन्तयतां तेषां प्रविष्टा कमलालया

“ဤယဇ်ပူဇာသည် မည်သို့ ဆက်လက်ဖြစ်မည်နည်း၊ မည်သို့ ပြီးစီးမည်နည်း” ဟု သူတို့ စဉ်းစားနေစဉ်၊ ကြာပန်းနေရပ်ရှင် မဟာမယ်တော်သည် ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 59

वृतो ब्रह्मा भार्यया स ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । हूयन्ते चाग्नयस्तत्र ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

ဗြဟ္မာဘုရားသည် မဟာမယ်တော်နှင့်အတူ ရှိ၍ ဝేదကျမ်းကျွမ်းကျင်သော ရိတ്വစ်ပုရောဟိတ်များက ဝန်းရံဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌လည်း ဝేదပညာပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏများက သန့်ရှင်းသော မီးများကို စည်းကမ်းတကျ ဖိတ်ခေါ်ပူဇော်ကြသည်။

Verse 60

पत्नीशाले तथा गोपी रौप्यशृंगा समेखला । क्षौमवस्त्रपरीधाना ध्यायन्ती परमेश्वरम्

ပတ္နီရှာလာ (ဇနီးများ၏ မဏ္ဍပ်) အတွင်း၌ နွားထိန်းမိန်းကလေးသည် ရပ်နေ၍ ငွေရောင်အလှဆင်နှင့် ခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ သန့်ရှင်းသော လင်နင်အဝတ်ကို ပတ်လည်ဝတ်ထားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ကို စိတ်တည်၍ ဓ్యာနပြုနေ၏။

Verse 61

पतिव्रता पतिप्राणा प्राधान्येन निवेशिता । कृपान्विता विशालाक्षी तेजसा भास्करोपमा

သူမသည် ပတိဝြတာဖြစ်၍ ခင်ပွန်းကို အသက်တမျှ ချစ်မြတ်နိုး၏။ ဂုဏ်သိက္ခာအမြင့်ဆုံး နေရာ၌ ထိုင်စေခြင်းခံရပြီး၊ ကရုဏာပြည့်ဝသော မျက်လုံးကျယ်ဝန်းသူ၊ တေဇောဖြင့် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 62

द्योतयंती सदस्तत्र सूर्यस्येव यथा प्रभा । ज्वलमानस्तथा वह्निर्भ्रमंते चर्त्विजस्तथा

သူမသည် ထိုယဇ္ဉာခန်းမကို နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပစွာ လင်းလက်စေ하였다။ မီးလည်း တောက်လောင်ကာ၊ ယဇ္ဉာကို ဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်တို့သည် အစီအစဉ်တကျ လှုပ်ရှားသွားလာကြ하였다။

Verse 63

पशूनामवदानानि गृह्णंति द्विजसत्तमाः । प्राप्ता भागार्थिनो देवा विलंबसमयोऽभवत्

ဒွိဇအထူးမြတ်တို့သည် ယဇ္ဉာတိရစ္ဆာန်တို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းများကို ယူဆောင်ကြ하였다။ မိမိတို့၏ အစိတ်အပိုင်းကို လိုလားသော ဒေဝတားတို့လည်း ရောက်လာခဲ့သော်လည်း အချိန်နှောင့်နှေးမှု ဖြစ်ပေါ်하였다။

Verse 64

कालहीनं न कर्तव्यं कृतं न फलदं भवेत् । वेदेष्वयमधीकारो दृष्टः सर्वो मनीषिभिः

အချိန်မမှန်ဘဲ ကర్మကိစ္စကို မပြုလုပ်သင့်၊ အချိန်မတော်တဆ ပြုလုပ်လျှင် အကျိုးမပေးနိုင်။ ဤသည်မှာ ဝေဒများအနှံ့ တွေ့ရသော အခွင့်အရေးနှင့် အချိန်ကာလဆိုင်ရာ စည်းကမ်းဖြစ်ကြောင်း ပညာရှိရဟန်းမုနိတို့အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

Verse 65

प्रवर्ग्ये क्रियमाणे तु ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । क्षीरद्वये हूयमाने मंत्रेणाध्वर्युणा तथा

ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသော ဘြာဟ္မဏတို့က ပရဝဂ္ယ ပူဇာကို ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ အဓ္ဝရျု ပုရောဟိတ်က မန္တရဖြင့် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ နို့ပူဇာ နှစ်မျိုးကို မီးထဲသို့ လောင်းဟူနေစဉ်—

Verse 66

उपहूतोपहूतेन आगतेषु द्विजन्मसु । क्रियमाणे तथा भक्ष्ये दृष्ट्वा देवी क्रुधान्विता । उवाच देवी ब्रह्माणं सदोमध्ये तु मौनिनम्

ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် ပြန်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းတို့အရ ဒွိဇတို့ ရောက်လာပြီး၊ အစားအစာ ပြင်ဆင်နေချိန်တွင်၊ ဒေဝီသည် ထိုအရာကို မြင်၍ ဒေါသပြင်းထန်လာ하였다။ စည်းဝေးခန်းမအလယ်၌ မောနဖြင့် ထိုင်နေသော ဘြဟ္မာကို ဒေဝီက ပြောကြား하였다။

Verse 67

किमेवं बुध्यते देव कृतमेतद्विचेष्टितम् । मां परित्यज्य यः कामात्कृतवानसि किल्बिषम्

အို နတ်မင်း၊ အသင်သည် ဤကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့် ကြံစည်ပြုမူရပါသနည်း။ တပ်မက်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်၍ အသင်သည် အပြစ်ကြီးသော လွန်ကျူးမှုကို ပြုမိပါပြီ။

Verse 68

न तुल्या पादरजसा समा साऽधिशिरः कृता

သူမသည် ခြေဖဝါးအောက်မှ မြေမှုန့်နှင့်ပင် မတူပါ၊ သို့သော် သူမကို တန်းတူထားရှိပြီး ဦးခေါင်းထက်၌ပင် တင်ထားပါသည်တကား။

Verse 69

यद्वदंति नराः सर्वे संगताः सदसि स्थिताः । आश्चर्यं च प्रभूणां तु कुरुते यं यमिच्छति

ညီလာခံ၌ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသော လူအပေါင်းတို့ ပြောဆိုကြသည်မှာ ဤသို့တည်း။ တန်ခိုးကြီးသောသူတို့သည် မိမိတို့အလိုရှိသမျှ အံ့ဖွယ်အမှုတို့ကို ဖန်တီးနိုင်ကြပေသည်။

Verse 70

भवता रूपलोभेन कृतं कर्म विगर्हितम्

အဆင်းလှပမှုကို တပ်မက်သော လောဘစိတ်ကြောင့် အသင်သည် ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ကောင်းသော အမှုကို ပြုမိပါပြီ။

Verse 71

न पुत्रेषु कृता लज्जा पौत्रेषु च न ते विभो । कामकारकृतं मन्ये ह्येतत्कर्म विगर्हितम्

အို အရှင်၊ အသင်သည် သားတော်များရှေ့တွင်သော်လည်းကောင်း၊ မြေးတော်များရှေ့တွင်သော်လည်းကောင်း ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိပါ။ ဤကဲ့ရဲ့ဖွယ်ကောင်းသော အမှုကို တပ်မက်မှု၏ တွန်းအားကြောင့် ပြုမိသည်ဟု ကျွန်ုပ် ယူဆပါသည်။

Verse 72

पितामहोऽसि देवानामृषीणां प्रपितामहः । कथं न ते त्रपा जाता आत्मनः पश्यतस्तनुम्

သင်သည် ဒေဝတို့၏ အဖိုးတော်၊ ရှိတို့၏ အဖိုးကြီးတော် ဖြစ်၏။ ကိုယ်တိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မြင်လျက်ပင် သင်၌ အရှက်မပေါ်လာသည်မှာ မည်သို့နည်း။

Verse 73

लोकमध्ये कृतं हास्यमिह चैव विगर्हितः । यद्येष ते स्थितो भावस्तिष्ठ देव नमोऽस्तु ते

လောကအလယ်၌ သင်သည် ရယ်စရာဖြစ်သွားပြီး၊ ဤနေရာ၌လည်း အပြစ်တင်ခံရ၏။ ဤသဘောထားသည် သင့်၌ တည်မြဲနေပါက၊ ဒေဝတော်၊ ထိုသို့ပင် နေတော်မူပါ—သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 74

अहं कथं सखीनां तु दर्शयिष्यामि वै मुखम् । भर्त्रा मे विहिता पत्नी कथमेतदहं वदे

ငါသည် မိတ်သဟာယမိန်းကလေးတို့ရှေ့၌ မျက်နှာကို မည်သို့ပြနိုင်မည်နည်း။ ငါ့ခင်ပွန်းက ငါကို ဇနီးအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်ဟု ငါ မည်သို့ဆိုရမည်နည်း။

Verse 75

ब्रह्मोवाच । ऋत्विग्भिरहमाज्ञप्तो दीक्षा कालोऽतिवर्तते । पत्नीं विना न होमोत्र शीघ्रं पत्नीमिहानय

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ “ရစ်ဝစ်တို့က ငါ့ကို အမိန့်ပေးကြ၏—ဒီက္ခာအချိန် လွန်ကဲလာပြီ။ ဇနီးမရှိလျှင် ဤဟောမ မပြုနိုင်။ အမြန် ဇနီးကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာပါ။”

Verse 76

शक्रेणैषा समानीता दत्ता चैवाऽथ विष्णुना । गृहीता च मया त्वं हि क्षमस्वैकं मया कृतम् । न चापराध्यं भूयोऽन्यं करिष्ये तव सुव्रते

ဤသူမကို သက္ကရာ (အိန္ဒြ) က ခေါ်လာပြီး၊ ဗိဿနုက ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ငါက လက်ခံယူခဲ့၏။ သီလကောင်းသူမ၊ ငါပြုခဲ့သော အမှုတစ်ခုပဲကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ နောက်ထပ် သင့်အပေါ် အပြစ်မကျူးလွန်တော့ပါ။

Verse 77

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तदा क्रुद्धा ब्रह्माणं शप्तुमुद्यता । यदि मेऽस्ति तपस्तप्तं गुरवो यदि तोषिताः

ဣဿဝရက ပြော၏။ ထိုသို့ ပြောကြားခံရသော် နာကြည်း၍ ဘြဟ္မာကို ကျိန်စာချရန် ပြင်ဆင်ကာ— «ငါသည် တပဿ (အာသီတ) ကို အမှန်တကယ် ကျင့်ခဲ့လျှင်၊ ဂုရုဆရာတော်တို့ အမှန်တကယ် ကျေနပ်ခဲ့လျှင်…» ဟု ဆို၏။

Verse 78

सर्वब्राह्मणशालासु स्थानेषु विविधेष्वपि । न तु ते ब्राह्मणाः पूजां करिष्यंति कदाचन

«ဗြာဟ္မဏာရုံများ အားလုံးနှင့် နေရာအမျိုးမျိုးတို့၌ပင် ဗြာဟ္မဏာတို့သည် သင့်အား ပူဇော်ပွဲ မပြုကြတော့၊ မည်သည့်အခါမျှ မပြုကြ»

Verse 79

ऋते वै कार्तिकीमेकां पूजां सांवत्सरीं तव । करिष्यंति द्विजाः सर्वे सत्येनानेन ते शपे । एतद्बुद्ध्वा न कोपोस्तु हतो हन्ति न संशयः

«ကာရ္တိကာလတွင် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ပူဇော်ပွဲတစ်ခါကိုသာ ချန်လှပ်၍၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) အားလုံးသည် သင့်ကို မပူဇော်ကြတော့။ ဤသစ္စာဖြင့် ငါ သင့်အား ကျိန်ဆို၏။ ဤကို သိပြီးနောက် အမျက်မထွက်စေ—ထိခိုက်ခံရသူသည် ပြန်လည်ထိခိုက်စေသည်မှာ မသံသယ।»

Verse 80

सावित्र्युवाच । भोभोः शक्र त्वयानीता आभीरी ब्रह्मणोऽन्तिकम् । यस्मादीदृक्कृतं कर्म तस्मात्त्वं लप्स्यसे फलम्

သာဝိထရီက ပြော၏။ «ဟေ့ ရှက္ရ (ဣန္ဒြ)၊ ဗြဟ္မာအနီးသို့ အာဘီရီ (နွားကျောင်းမ) ကို ခေါ်ဆောင်လာသူမှာ သင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် သင်သည် ထို၏ အကျိုးကို ခံရမည်»

Verse 81

यदा संग्राममध्ये त्वं स्थाता शक्र भविष्यसि । तदा त्वं शत्रुभिर्बद्धो नीतः परमिकां दशाम्

«စစ်ပွဲအလယ်၌ သင်၊ ရှက္ရ (ဣန္ဒြ)၊ ရပ်တည်နေချိန်တွင် သင်သည် ရန်သူတို့က ချည်နှောင်ဖမ်းဆီးကာ အဆိုးဆုံးသော အခြေအနေသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရမည်»

Verse 82

अकिंचनो नष्टसुतः शत्रूणां नगरे स्थितः । पराभवं महत्प्राप्य अचिरादेव मोक्ष्यसे

သင်သည် အရာမရှိ ဆင်းရဲကင်းမဲ့၍ ‘သား’ ပျောက်ဆုံးကာ ရန်သူမြို့၌ နေထိုင်ရမည်။ အရှက်အကြီးအကျယ် ခံရပြီး မကြာမီ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 83

शक्रं शप्त्वा तदा देवी विष्णुं चाऽथ वचोब्रवीत्

ဒေဝီသည် သက္ကရာ (Śakra) ကို ကျိန်စာချပြီးနောက်၊ ဗိဿနု (Viṣṇu) ထံသို့လည်း စကားတော်ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 84

गुरुवाक्येन ते जन्म यदा मर्त्ये भवि ष्यति । भार्याविरहजं दुःखं तदा त्वं तत्र भोक्ष्यसे

သင်၏ ဂုရု၏ အမိန့်ကြောင့် လူလောက၌ မွေးဖွားလာသောအခါ၊ ထိုနေရာ၌ ဇနီးနှင့် ခွဲခွာရခြင်းမှ ဖြစ်သော ဒုက္ခကို သင်ခံစားရမည်။

Verse 85

हृतां शत्रुगणैः पत्नीं परे पारे महोदधेः । न च त्वं ज्ञायसे सीतां शोकोपहचेतनः

ရန်သူအစုအဖွဲ့များက သင်၏ ဇနီးကို မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ အဝေးဖက်ကမ်းသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်သွားသောအခါ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းက စိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းသဖြင့် သင်သည် သူမကို မသိမမြင်နိုင်တော့။

Verse 86

भ्रात्रा सह परां काष्ठामापदं दुःखितस्तथा । पशूनां चैव संयोगश्चिरकालं भविष्यति

သင်သည် အစ်ကိုနှင့်အတူ အခက်အခဲ၏ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ကာ ဝမ်းနည်းဒုက္ခ ခံစားရမည်။ ထို့ပြင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိရစ္ဆာန်နွားများနှင့် ပေါင်းသင်းနေထိုင်ရသော ဘဝလည်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 87

तथाऽह रुद्रं कुपिता यदा दारुवने स्थितः । तदा ते मुनयः क्रुद्धाः शापं दास्यंति ते हर

ထိုနည်းတူ ဒာရုဝန၌ ရုဒ္ဒရ ရပ်တည်နေစဉ် (သူတို့) ဒေါသထွက်လာသော် မုနိတို့သည်လည်း ဒေါသဖြင့် သင့်အား ကျိန်စာထုတ်မည်၊ ဟရာ အို။

Verse 88

भोभोः कापालिक क्षुद्र पत्न्योऽस्माकं जिहीर्षसि । तदेतद्भूषितं लिंग भूमौ रुद्र पतिष्यति

«ဟေဟေ၊ အညံ့အကျည်း ကာပါလိကရေ! ငါတို့၏ မယားများကို ခိုးယူလိုသလား။ ထို့ကြောင့် အလှဆင်ထားသော လိင်္ဂသည်၊ ရုဒ္ဒရ အို၊ မြေပေါ်သို့ ကျလိမ့်မည်»။

Verse 89

विहीनः पौरुषेण त्वं मुनिशापाच्च पीडितः । गंगातीरे स्थिता पत्नी सा त्वामाश्वासयिष्यति

ယောကျ်ားသတ္တိကင်းမဲ့၍ မုနိတို့၏ ကျိန်စာကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသော် သင်၏ မယားသည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ နေထိုင်လျက် သင့်ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိမ့်မည်။

Verse 90

अग्ने त्वं सर्वभक्षोऽसि पूर्वं पुत्रेण मे कृतः । भ्रूणहा धर्म इत्येष कथं दग्धं दहाम्यहम्

အို အဂ္နိ၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို စားသုံးသူ ဖြစ်၏; အရင်က ငါ့သားက သင်ကို ထိုသို့ ဖြစ်စေခဲ့၏။ သို့သော် «သန္ဓေကို သတ်သူသည် ဓမ္မမဟုတ်» ဟူသဖြင့်၊ မီးလောင်ပြီးသားကို ငါ ဘယ်လို ထပ်လောင်စေမလဲ။

Verse 91

जातवेदस रुद्रस्त्वां रेतसा प्लावयिष्यति । मेध्येषु च कृतज्वाला ज्वालया त्वां ज्वलिष्यति

အို ဇာတဝေဒသ၊ ရုဒ္ဒရသည် မိမိ၏ ရေတသဖြင့် သင့်ကို လွှမ်းမိုးစေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ယဇ္ဉာကర్మတို့၌ ထွန်းညှိထားသော မီးလျှံသည် မိမိ၏ မီးလျှံဖြင့် သင့်ကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။

Verse 92

ब्राह्मणानृत्विजः सर्वान्सावित्री ह्यशपत्तदा

ထိုအခါ သာဝိတြီသည် ပူဇော်ပွဲကို ဦးဆောင်သော ဗြာဟ္မဏ ပုရောဟိတ် အားလုံးကို အမှန်တကယ် ကျိန်စာတင်လေ၏။

Verse 93

प्रतिग्रहाग्निहोत्राश्च वृथा दारा वृथाश्रमाः । सदा क्षेत्राणि तीर्थानि लोभादेव गमिष्यथ

«လက်ခံသော လှူဒါန်းပစ္စည်းများနှင့် အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်မှုတို့သည် အကျိုးမရှိလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ အိမ်ထောင်ရေးလည်း အကျိုးမရှိ၊ အာရှရမ်များလည်း အကျိုးမရှိ။ ထို့ပြင် သင်တို့သည် လောဘကြောင့်သာ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರနှင့် တီရ္ထများသို့ အမြဲသွားလာလိမ့်မည်»။

Verse 94

परान्नेषु सदा तृप्ता अतृप्ताः स्वगृहेषु च । अयाज्ययाजनं कृत्वा कुत्सितस्य प्रतिग्रहम्

သူတို့သည် အခြားသူ၏ အစာဖြင့် အမြဲတမ်း ကျေနပ်နေသော်လည်း ကိုယ့်အိမ်တွင်တော့ မကျေနပ်ကြ။ မပူဇော်သင့်သူများအတွက် ပုရောဟိတ်ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ပြီး အနိမ့်အကျသောသူထံမှ လှူဒါန်းပစ္စည်းကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။

Verse 95

वृथा धनार्जनं कृत्वा व्यवश्चैव तथा वृथा । मृतानां तेन प्रेतत्वं भविष्यति न संशयः

အကျိုးမရှိသကဲ့သို့ ငွေကြေးကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး၊ အကျိုးမရှိသကဲ့သို့လည်း အသက်ရှင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကြောင့် သေဆုံးသူတို့အတွက် ပရေတ (လှည့်လည်ဝိညာဉ်) အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်မည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 96

एवं शक्रं तथा विष्णुं रुद्रं वै पावकं तथा । ब्रह्माणं ब्राह्मणांश्चैव सर्वांस्तानशपत्तदा

ထို့ကြောင့် ထိုအခါ၌ သူမသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ)၊ ဗိဿဏု၊ ရုဒြာ၊ ပာဝက (အဂ္နိ)၊ ဗြဟ္မာနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးကို ကျိန်စာတင်လေ၏။

Verse 97

शापं दत्त्वा तथा तेषां तदा सावस्थिता स्थिरा

ထိုသို့ သူတို့အပေါ် ကျိန်စာကို ထုတ်ပြောပြီးနောက်၊ သူမသည် တည်ကြည်ခိုင်မာစွာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ하였다။

Verse 98

लक्ष्मीः प्राह सखीं तां च इन्द्राणी च वरानना । अन्या देव्यस्तथा प्राहुः साऽह स्थास्यामि नात्र वै । तत्र चाहं गमिष्यामि यत्र श्रोष्ये न तु ध्वनिम्

လက္ခမီဒေဝီက ပြောကြား၍၊ မျက်နှာလှပသော အိန္ဒြာဏီလည်း ထိုမိတ်သမီးအား ပြောကြား하였다။ အခြားဒေဝီများလည်း ပြောကြားကြ၏။ သူမက “ငါ ဤနေရာ၌ မနေရ။ အသံတစ်စုံတစ်ရာ မကြားရသော အရပ်သို့ ငါ သွားမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 99

ततस्ताः प्रमदाः सर्वाः प्रयाताः स्वं निकेतनम् । सावित्री कुपिता तासां पुनः शापाय चोद्यता

ထို့နောက် ကောင်းကင်နတ်သမီးတို့ အားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာအိမ်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြ၏။ သူတို့အပေါ် စာဝိတြီဒေဝီသည် ဒေါသထွက်၍ ထပ်မံ ကျိန်စာထုတ်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရ၏။

Verse 100

यस्मान्मां संपरित्यज्य गतास्ता देवयोषितः । तासामपि तथा शापं प्रदास्ये कुपिता भृशम्

“ထိုနတ်သမီးတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်၍ ထွက်သွားကြသဖြင့်၊ ငါလည်း အလွန်ဒေါသထွက်ကာ သူတို့အပေါ် ထိုနည်းတူ ကျိန်စာပေးမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 101

नैकत्र वासो लक्ष्म्यास्तु भविष्यति कदाचन । रुद्रापि चंचला तावन्मूर्खेषु च वसिष्यसि

“လက္ခမီဒေဝီသည် တစ်နေရာတည်း၌ အချိန်ကြာကြာ မနေမည်။ ထို့ပြင် ‘ရုဒြာ’ ဟု ခေါ်သော်လည်း သင်သည် မတည်ငြိမ်လှုပ်ရှားကာ မိုက်မဲသူတို့အကြား နေထိုင်ရမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 102

म्लेच्छेषु पर्वतीयेषु कुत्सिते कुष्ठिते तथा । वाचाटे चावलिप्ते च अभिशस्ते दुरात्मनि । एवंविधे नरे तुभ्यं वसतिः शापकारिता

ဤကျိန်စာကြောင့် သင်သည် Mleccha (လူရိုင်းများ)၊ တောင်ပေါ်သားများ၊ ယုတ်မာသူများ၊ အနူရောဂါသည်များ၊ စကားများသူများ၊ မာနကြီးသူများ၊ ပြစ်ဒဏ်သင့်သူများနှင့် စိတ်ထားယုတ်မာသူများအကြားတွင် နေထိုင်ရမည်။

Verse 103

शापं दत्त्वा ततस्तस्या इन्द्राणीमशपत्तदा

ထိုကျိန်စာကို တိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် Indrāṇī (အိန္ဒြာနီ) ကို ကျိန်ဆိုလေသည်။

Verse 104

त्वष्टुर्वाचा गृहीतेन्द्रे पत्यौ ते दुष्टकारिणि । नहुषाय गते राज्ये दृष्ट्वा त्वां याचयिष्यति

အို ယုတ်မာသောသူ! သင်၏ခင်ပွန်း သိကြားမင်းသည် Tvaṣṭṛ ၏ကျိန်စာသင့်သောအခါ၊ ထီးနန်းအာဏာသည် Nahūṣa ထံသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူသည် သင့်ကိုမြင်ပြီး မလျော်ကန်သော ဆန္ဒဖြင့် တောင်းဆိုလိမ့်မည်။

Verse 105

अहमिन्द्रः कथं चैषा नोपतिष्ठति चालसा । सर्वान्देवान्हनिष्यामि लप्स्ये नाहं शचीं यदि

ငါသည် သိကြားမင်းဖြစ်သည် - ဤရိုင်းစိုင်းသူသည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို မခစားသနည်း။ ငါသည် Śacī ကို မရရှိပါက နတ်ဘုရားအပေါင်းတို့ကို သတ်ပစ်မည်!

Verse 106

नष्टा त्वं च तदा शस्ता वने महति दुःखिता । वसिष्यसि दुराचारे शापेन मम गर्विते

ထို့နောက် သင်သည် စွန့်ပစ်ခံရပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် တောကြီးထဲသို့ မောင်းထုတ်ခံရလိမ့်မည်။ အို မာနကြီးပြီး အကျင့်ယုတ်သူ၊ ငါ၏ကျိန်စာကြောင့် သင်သည် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ရမည်။

Verse 107

देवभार्यासु सर्वासु तदा शापमयच्छत

ထို့နောက် သူမသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ဇနီးမယားအားလုံးအပေါ် ကျိန်စာတော်ကို ချမှတ်လိုက်သည်။

Verse 108

न चापत्यकृता प्रीतिः सर्वास्वेव भविष्यति । दह्यमाना दिवारात्रौ वंध्याशब्देन दुःखिताः

«သူတို့အနက် မည်သူမျှ သားသမီးရခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ပျော်ရွှင်မှုကို မရကြလိမ့်မည်။ နေ့ညမပြတ် ဝမ်းနည်းပူလောင်ကာ ‘မီးမဖွား’ ဟူသော အပြစ်တင်နာမည်ကြောင့် ဒုက္ခခံရလိမ့်မည်»။

Verse 109

गौरीमेवं तथा शप्त्वा सा देवी वरवर्णिनी । उच्चै रुरोद सावित्री भर्तृ यज्ञाद्बहिः स्थिता

ဤသို့ ဂေါရီကို ကျိန်စာချပြီးနောက် အလှရောင်ဝါလှသော ဒေဝီ စာဝိတြီသည် ခင်ပွန်း၏ ယဇ္ဈပွဲအပြင်ဘက်၌ ရပ်ကာ အသံမြင့်စွာ ငိုကြွေးလေသည်။

Verse 110

रोदमाना तु सा दृष्टा विष्णुना च प्रसादिता । मा रोदीस्त्वं विशालाक्षि एह्यागच्छ सदः शुभे

သူမ ငိုကြွေးနေသည်ကို ဗိဿဏုက မြင်၍ သနားကြင်နာစွာ နှစ်သိမ့်လေသည်—«မျက်လုံးကျယ်သော မိန်းမမြတ်ရေ၊ မငိုပါနှင့်။ လာပါ၊ မင်္ဂလာရှိသော ယဇ္ဈခန်းမထဲ ဝင်ပါ»။

Verse 111

प्रविष्टा च शुभे यागे मेखलां क्षौमवाससी । गृहाण दीक्षां ब्रह्माणि पादौ ते प्रणमे शुभे

သူမသည် မင်္ဂလာရှိသော ယဇ္ဈပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ခါးပတ်ကို ချည်၍ လင်နင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ «ဗြဟ္မာ၏ မဟာဒေဝီရေ၊ ဒီက္ခာကို လက်ခံပါ။ မင်္ဂလာရှိသော မိခင်ရေ၊ သင်၏ ခြေတော်တို့ကို ငါ ဦးချလျက် ပူဇော်ပါ၏»။

Verse 112

एवमुक्ताऽब्रवीदेनं नाहं कुर्यां वचस्तव । तत्राहं च गमिष्यामि यत्र श्रोष्ये न च ध्वनिम्

ဤသို့ပြောဆိုခံရသော် နန်းက သူ့အား ပြန်ဆိုသည်– «သင်၏စကားအတိုင်း ငါ မလုပ်နိုင်။ ငါသည် ဤအကြောင်း၏ အသံတစ်စုံတစ်ရာကိုပင် မကြားရသော နေရာသို့ သွားမည်»။

Verse 113

एतावदुक्त्वा व्यरमदुच्चैः स्थाने क्षितौ स्थिता

ဤမျှသာ ပြောပြီးနောက် နန်းသည် ရပ်တန့်ကာ မြင့်မားသောနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

Verse 114

विष्णुस्तदग्रतः स्थित्वा बद्ध्वा च करसंपुटम् । तुष्टाव प्रणतो भूत्वा भक्त्या परमया युतः

ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် သူမ၏ရှေ့၌ ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစည်း၍ ဂါရဝပြုလျက် ဦးညွှတ်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ하였다။

Verse 115

विष्णुरुवाच । नमोऽस्तु ते महादेवि भूर्भुवःस्वस्त्रयीमयि । सावित्रि दुर्गतरिणि त्वं वाणी सप्तधा स्मृता

ဗိဿဏုမိန့်တော်မူသည်– «မဟာဒေဝီတော်၊ သင့်အား နမောအस्तု။ သင်သည် ဘူရ်-ဘုဝဟ်-သွဝဟ် သုံးလောကနှင့် တြိဝေဒ၏ အနှစ်သာရဖြစ်၏။ အို စာဝိတြီ၊ ဒုက္ခကို ကူးမြောက်စေသူ၊ သင်သည် စကားတော် (ဝါဏီ) အဖြစ် ခုနှစ်မျိုးဖြင့် မှတ်မိကြ၏»။

Verse 116

सर्वाणि स्तुतिशास्त्राणि लक्षणानि तथैव च । भविष्या सर्वशास्त्राणां त्वं तु देवि नमोऽस्तु ते

«ချီးမွမ်းသည့် သာස්တရများ အားလုံးနှင့် လက္ခဏာအမှတ်အသားများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ အို ဒေဝီ၊ သင်သည် သာස්တရအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်နှင့် အနာဂတ်ဖြစ်လာမည်။ သင့်အား နမောအस्तု»။

Verse 117

श्वेता त्वं श्वेतरूपासि शशांकेन समानना । शशिरश्मिप्रकाशेन हरिणोरसि राजसे । दिव्यकुंडलपूर्णाभ्यां श्रवणाभ्यां विभूषिता

အို သင်သည် ဖြူဝင်းတောက်ပ၍ ဖြူရောင်သဏ္ဌာန်ရှိ၏၊ မျက်နှာသည် လကဲ့သို့။ လရောင်ခြည်၏ တောက်ပမှုဖြင့် သင်သည် သမင်အရေ (ထိုင်ခုံ/ဝတ်စုံ) ပေါ်၌ တောက်လင်း၏။ နတ်ဘုရားဆန်သော နားကပ်များဖြင့် နားနှစ်ဖက်ကို အလှဆင်ထား၏။

Verse 118

त्वं सिद्धिस्त्वं तथा ऋद्धिः कीर्तिः श्रीः संततिर्मतिः । संध्या रात्रि प्रभातस्त्वं कालरात्रिस्त्वमेव च

သင်သည် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ဖြစ်၍ ရိဒ္ဓိ (စည်းစိမ်) လည်းဖြစ်၏။ သင်သည် ကီရ్తိ (ဂုဏ်သတင်း)၊ သရီ (ကံကောင်းခြင်း)၊ ဆက်နွယ်မျိုးဆက်နှင့် ဉာဏ်မတိ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဆန်ဓျာ (ညနေချိန်)၊ ည၊ မိုးလင်း—ထို့ပြင် ကာလရာတြီ (အချိန်၏ည) လည်း သင်ပင်ဖြစ်၏။

Verse 119

कर्षुकाणां यथा सीता भूतानां धारिणी तथा । एवं स्तुवंतं सावित्री विष्णुं प्रोवाच सुव्रता

လယ်ထွန်သူတို့အတွက် “စီတာ” ဟူသော ထွန်ကြောင်းကဲ့သို့၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက်လည်း သူမသည် ထောက်တည်သူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဗိဿနုသည် သူမကို ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ သီလဝတီ စာဝိတြီသည် ထိုသို့ပင် သူ့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 120

सम्यक्स्तुता त्वया पुत्र अजेयस्त्वं भविष्यसि । अवतारे सदा वत्स पितृमातृसु वल्लभः

«သားရေ၊ သင်သည် ငါကို မှန်ကန်စွာ ချီးမွမ်းခဲ့၏; သင်သည် မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် အဝတားများ၌လည်း ချစ်သားရေ၊ သင်သည် အဖေမိခင်တို့၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်ရာ ဖြစ်နေမည်»။

Verse 121

अनेन स्तवराजेन स्तोष्यते यस्तु मां सदा । सर्वदोषविनिर्मुक्तः परं स्थानं गमिष्यति

«ဤ ‘စတဝရာဇ’ (သီချင်းတော်၏ဘုရင်) ဖြင့် ငါကို အမြဲချီးမွမ်းသူသည် အပြစ်အနာအဆာ အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်လိမ့်မည်»။

Verse 122

गच्छ यज्ञं चिरं तस्य समाप्तिं नय पुत्रक

သားရေ၊ သွားပါ၊ ကြာမြင့်နေသော ယဇ္ဉကို ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 123

कुरुक्षेत्रे प्रयागे च भविष्ये यज्ञकर्मणि । समीपगा स्थिता भर्तुः करिष्ये तव भाषितम्

ကူရုက္ခေတ္တရနှင့် ပရယာဂ၌လည်း၊ နောင်အခါ ယဇ္ဉကర్మများတွင်လည်း၊ ကျွန်မသည် ခင်ပွန်းအနီး၌ နေကာ သင်ပြောသောအတိုင်း ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 124

एवमुक्तो गतो विष्णुर्ब्रह्मणः सद उत्तमम् । सावित्री तु समायाता प्रभासे वरवर्णिनि

ဤသို့ ပြောကြားခံရသဖြင့် ဗိဿဏုသည် ဘြဟ္မာ၏ အထူးမြတ်သော နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ အလှရောင်ဝန်းသော မိန်းမရေ၊ ဆာဝိထရီသည် ပရဘာသသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 125

गतायामथ सावित्र्यां गायत्री वाक्यमब्रवीत्

ထို့နောက် ဆာဝိထရီ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ဂါယတြီသည် ဤစကားများကို ပြော၏။

Verse 126

शृण्वंतु मुनयो वाक्यं मदीयं भर्तृसन्निधौ । यदहं वच्मि संतुष्टा वरदानाय चोद्यता

မုနိတို့သည် ကျွန်မ၏စကားကို ကျွန်မ၏သခင်၏ရှေ့မှောက်၌ ကြားနာကြပါစေ။ ကျွန်မသည် စိတ်ကျေနပ်၍ မင်္ဂလာပေးရန် အလိုရှိသဖြင့် ဤသို့ ပြောကြားပါသည်။

Verse 127

ब्रह्माणं पूजयिष्यंति नरा भक्तिसमन्विताः । तेषां वस्त्रं धनं धान्यं दाराः सौख्यं सुताश्च वै

ဘက္တိဖြင့်ပြည့်စုံသော လူတို့သည် ဘြဟ္မာကို ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့အတွက် အဝတ်အစား၊ ဥစ္စာဓန၊ စပါးအနှံ၊ ဇနီးမယား၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့် သားသမီးတို့လည်း ရရှိမည်။

Verse 128

अविच्छिन्नं तथा सौख्यं गृहं वै पुत्रपौत्रिकम् । भुक्त्वाऽसौ सुचिरं कालं ततो मोक्षं गमिष्यति

ထို့အပြင် မပြတ်တောက်သော ချမ်းသာခြင်းနှင့် သား၊ မြေးတို့ဖြင့် ကောင်းချီးပေးထားသော အိမ်ထောင်တစ်ရပ်ကိုလည်း ရမည်။ ထိုအရာတို့ကို အလွန်ရှည်လျားသောကာလ ခံစားပြီးနောက် မောက္ခသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 129

शक्राहं ते वरं वच्मि संग्रामे शत्रुभिः सह । तदा ब्रह्मा मोचयिता गत्वा शत्रुनिकेतनम्

အို သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ရေ၊ ငါသည် သင့်အား ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ပြောမည်။ ရန်သူတို့နှင့်အတူ စစ်ပွဲ၌ ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် ရန်သူတို့၏ အမာခံနေရာသို့ သွားကာ သင့်ကို ကယ်တင်ပေးမည်။

Verse 130

सपुत्रशत्रुनाशात्त्वं लप्स्यसे च परं मुदम् । अकंटकं महद्राज्यं त्रैलोक्ये ते भविष्यति

ရန်သူကို သူ၏သားများနှင့်တကွ ဖျက်ဆီးခြင်းကြောင့် သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုကို ရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သုံးလောကလုံး၌ အနှောင့်အယှက်ကင်းသော မဟာအာဏာပိုင်မှုသည် သင့်အတွက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 131

मर्त्यलोके यदा विष्णो ह्यवतारं करिष्यसि । भ्रात्रा सह परं दुःखं स्वभार्या हरणं च यत्

အို ဗိဿဏုရေ၊ လူ့လောက၌ သင် အဝတားကို ဆောင်ရွက်မည့်အခါ၊ သင်သည် ညီအစ်ကိုနှင့်အတူ အလွန်ကြီးမားသော ဒုက္ခကို ကြုံရမည်—အထူးသဖြင့် သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ဇနီးကို ခိုးယူသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 132

हत्वा शत्रुं पुनर्भार्यां लप्स्यसे सुरसन्निधौ । गृहीत्वा तां पुनः प्राज्यं राज्यं कृत्वा गमिष्यसि

ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် နတ်တို့၏ ရှေ့မှောက်၌ သင်သည် မိမိဇနီးကို ပြန်လည်ရရှိမည်။ ထိုမိန်းမကို ပြန်လည်ခေါ်ယူကာ စည်ပင်ဝပြောသော နိုင်ငံတော်ကို ထပ်မံတည်ထောင်ပြီးနောက် သင်သည် လောကမှ ထွက်ခွာမည်။

Verse 133

एकादश सहस्राणि कृत्वा राज्यं पुनर्दिवम् । ख्यातिस्ते विपुला लोके चानुरागो भविष्यति

သင်သည် နှစ်တစ်သောင်းတစ်ထောင် (၁၁,၀၀၀) ကြာ အုပ်စိုးပြီးနောက် ထပ်မံကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်လည်ရောက်မည်။ လောက၌ သင်၏ဂုဏ်သတင်းသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်မည်၊ သင့်အပေါ် သဒ္ဓါနှင့် ချစ်ခင်မှုလည်း ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 134

गायत्री ब्राह्मणांस्तांश्च सर्वानेवाब्रवीदिदम्

ထို့နောက် ဂါယတ္ရီဒေဝီသည် ထိုဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးကို ခေါ်ဆို၍ ဤစကားများကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 135

युष्माकं प्रीणनं कृत्वाऽ तृप्तिं यास्यंति देवताः । भवंतो भूमिदेवा वै सर्वे पूज्या भविष्यथ

သင်တို့ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းဖြင့် နတ်တို့သည်လည်း ကျေနပ်တင်းတိမ်မှုကို ရရှိကြသည်။ အမှန်တကယ် သင်တို့သည် ‘မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်များ’ ဖြစ်ကြ၍ သင်တို့အားလုံးသည် ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်လာမည်။

Verse 136

युष्माकं पूजनं कृत्वा दत्त्वा दानान्यनेकशः । प्राणायामेन चैकेन सर्वमेतत्तरिष्यथ

သင်တို့ကို ပူဇော်ကာ မျိုးစုံသော ဒါနများကို ပေးလှူခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ကြိမ်တည်းသော ပရာဏာယာမ အကျင့်ဖြင့်ပင်လည်းကောင်း၊ သင်တို့သည် ဤအရာအားလုံး (အပြစ်နှင့် အခက်အခဲများ) ကို ကျော်လွန်နိုင်မည်။

Verse 137

प्रभासे तु विशेषेण जप्त्वा मां वेदमातरम् । प्रतिग्रहकृतान्दोषान्न प्राप्स्यध्वं द्विजोत्तमाः

ပရဘာသ၌ အထူးသဖြင့် ဗေဒမိခင်ဖြစ်သော ငါ့ကို ဂျပ်ပ၍ ရွတ်ဆိုလျှင်၊ ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့၊ လက်ခံသဒ္ဒါနာကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ဒोषတို့ကို မရောက်မိကြပါလိမ့်မည်။

Verse 138

पुष्करे चान्नदानेन प्रीताः सर्वे च देवताः । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवतिभोजिता

ပုရှ္ကရ၌လည်း အစာदानဖြင့် ဒေဝတားအားလုံး ပီတိဖြစ်ကြ၏။ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို ကျွေးမွေးလျှင် ကောဋိတစ်ကောဋိကို ကျွေးမွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 139

ब्रह्महत्यादिपापानि दुरितानि च यानि च । तरिष्यंति नराः सर्वे दत्ते युष्मत्करे धने

သင်တို့၏လက်ထဲသို့ ဓနကို ပေးအပ်သောအခါ၊ လူအားလုံးသည် ဗြဟ္မဟတ္ယာကဲ့သို့သော အပြစ်များနှင့် အခြားဒုရိတအကုန်လုံးကို ကျော်လွန်ကာ ကူးမြောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 140

महीयध्वे तु जाप्येन प्राणायामैस्त्रिभिः कृतैः । ब्रह्महत्यासमं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ဂျပ်ပအားဖြင့် သင်တို့သည် အလွန်ချီးမြှောက်ခံရမည်။ ပရာဏာယာမ သုံးကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် ဗြဟ္မဟတ္ယာနှင့် တူသော အပြစ်သည် ထိုခဏချင်း ပျက်စီးသွား၏။

Verse 141

दशभिर्जन्मजनितं शतेन तु पुरा कृतम् । त्रियुगं तु सहस्रेण गायत्री हंति किल्बिषम्

ဂါယတြီသည် ရွတ်ဆိုမှု ဆယ်ကြိမ်ဖြင့် ဤဘဝ၌ ဖြစ်သော အပြစ်ကို ဖျက်တတ်၏။ ရွတ်ဆိုမှု တစ်ရာကြိမ်ဖြင့် အတိတ်က ပြုခဲ့သော အပြစ်ကိုလည်း၊ တစ်ထောင်ကြိမ်ဖြင့် သုံးယုဂ၏ အညစ်အကြေးကို ဖျက်တတ်၏။

Verse 142

एवं ज्ञात्वा सदा पूज्या जाप्ये च मम वै कृते । भविष्यध्वं न सन्देहो नात्र कार्या विचारणा

ဤသို့ သိပြီးနောက် ငါ့ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကန်တော့၍ ငါ့မန်တရားကို ဂျပ (japa) ပြုကြလော့။ ကတိထားသော အကျိုးကို သင်တို့ ရမည်—သံသယမရှိ၊ ဤနေရာ၌ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလို။

Verse 143

ओंकारेण त्रिमात्रेण सार्धेन च विशेषतः । पूज्याः सर्वे न सन्देहो जप्त्वा मां शिरसा सह

အထူးသဖြင့် သုံးမात्रာရှိသော ပ္ရဏဝ «အိုမ်» (Oṃkāra) နှင့် ၎င်း၏ ပေါင်းထည့်သည့် ပုံစံတို့ဖြင့်—ငါ့ကို ဂျပပြု၍ ခေါင်းပေါ်သို့ ထိကပ်ကန်တော့လျက်—အားလုံးသည် ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 144

अष्टाक्षरस्थिता चाहं जगद्व्याप्तं मया त्विदम् । माताऽहं सर्ववेदानां वेदैः सर्वैरलङ्कता

«ငါသည် အက္ခရာရှစ်လုံးပါသော သန့်ရှင်းသည့် ပုံစံ၌ တည်ရှိ၏၊ ဤလောကတစ်လုံးလုံးကိုလည်း ငါက လွှမ်းမိုးထား၏။ ငါသည် ဝေဒအားလုံး၏ မိခင်ဖြစ်၍ ဝေဒတော်အားလုံးဖြင့် အလှဆင်ကာ အတည်ပြုထား၏»။

Verse 145

जत्वा मां परमां सिर्द्धि पश्यन्ति द्विजसत्तमाः । प्राधान्यं मम जाप्येन सर्वेषां वो भविष्यति

«ငါ့ကို ပူဇော်၍ သို့မဟုတ် ဂျပပြုခြင်းအားဖြင့် နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးများသည် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို မြင်တွေ့ရ၏။ ငါ့မန်တရား၏ ဂျပကြောင့် သင်တို့အားလုံးတွင် ထင်ရှားမြင့်မားမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ပေါ်ထွန်းလာမည်»။

Verse 146

गायत्रीसारमात्रोऽपि वरं विप्रः सुयन्त्रितः । नायंत्रितश्चतुर्वेदः सर्वाशी सर्वविक्रयी

«ဂါယတ္ရီ၏ အနှစ်သာရကိုသာ သိသော ပ္ရာဟ္မဏတစ်ဦးပင် စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းနိုင်လျှင် အထက်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ သို့သော် စည်းကမ်းမရှိသူသည် ဝေဒလေးပါးကို သိသော်လည်း အရာအားလုံးကို စားသုံးလုယူသူ၊ အရာအားလုံးကို ရောင်းဝယ်သူ (ဓမ္မကို ကုန်ပစ္စည်းလုပ်သူ) ဖြစ်သွား၏»။

Verse 147

यस्माद्भवतां सावित्र्या शापो दत्तो सदे त्विह । अत्र दत्तं हुतं चापि सर्वमक्षयकारकम् । दत्तो वरो मया तेन युष्माकं द्विजसत्तमाः

ဤနေရာ၌ သာဝိတြီ၏ ကျိန်စာသည် သင်တို့အပေါ် ကျရောက်ထားသဖြင့်၊ ဤနေရာ၌ လှူဒါန်းသမျှနှင့် မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်သမျှတို့သည် အကျိုးဖလ မကုန်ခန်းသော အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ငါသည် သင်တို့အား ဤကောင်းချီးကို ပေးအပ်၏၊ အမြတ်ဆုံးသော ဒွိဇဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 148

अग्निहोत्रपरा विप्रास्त्रिकालं होमदायिनः । स्वर्गं ते तु गमिष्यंति एकविंशतिभिः कुलैः

အဂ္နိဟောတရကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် လိုက်နာသော ဗြာဟ္မဏတို့၊ နေ့စဉ် သုံးကာလ ဟောမပူဇော်သူတို့သည် မိမိတို့ မျိုးဆက် နှစ်ဆယ့်တစ်ဆက်နှင့်အတူ အမှန်တကယ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 149

एवं शक्रे च विष्णौ च रुद्रे वै पावके तथा । ब्रह्मणो ब्रह्मणानां च गायत्री सा वरं ददौ । तस्मिन्काले वरं दत्त्वा ब्रह्मणः पार्श्वगाऽभवत्

ဤသို့ဖြင့် ဂါယတြီသည် သက္ကရ (အိန္ဒြ)၊ ဗိဿနု၊ ရုဒြ နှင့် ပာဝက (အဂ္နိ) တို့အားလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အားလည်းကောင်း ကောင်းချီးတစ်ရပ် ပေးအပ်하였다။ ထိုအခါ ကောင်းချီးကို ပေးပြီးနောက် ဗြဟ္မာ၏ ဘေးနား၌ နေထိုင်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 150

हरिणा तु समाख्यातं लक्ष्म्याः शापस्य कारणम् । युवतीनां च सर्वासां शापस्तासां पृथक्पृथक्

ထို့နောက် ဟရိသည် လက္ရှ္မီ၏ ကျိန်စာ ဖြစ်ပေါ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် ယုဝတီတို့ အားလုံးအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော အမျိုးမျိုးသော သီးခြားကျိန်စာများကိုလည်း တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် ဖော်ပြ하였다။

Verse 151

लक्ष्म्यास्तदा वरं प्रादाद्गायत्री ब्रह्मणः प्रिया

ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဂါယတြီသည် လက္ရှ္မီအား ကောင်းချီးတစ်ရပ် ပေးအပ်하였다။

Verse 152

अकुत्सिताः सदा पुत्रि तव वासेन शोभने । भविष्यति न संदेहः सर्वेभ्यः प्रीतिदायकाः

«သမီးရေ၊ သင်တို့ကို အမြဲမထီမဲ့မြင်မည်မဟုတ်။ သင်၏နေထိုင်ခြင်းကြောင့်၊ လှပသူရေ၊ သံသယမရှိဘဲ အားလုံးအတွက် ချစ်ခင်နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်လာမည်»။

Verse 153

ये त्वया वीक्षिताः सर्वे सर्वे वै पुण्यभाजनाः । तेषां जातिः कुलं शीलं धर्मश्चैव वरानने

«သင်ကြည့်မြင်ခဲ့သူအားလုံး—အားလုံးပင်—အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ခံပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အလှမျက်နှာရှင်ရေ၊ သူတို့၏ မွေးဖွားမှု၊ မျိုးရိုး၊ အကျင့်သီလနှင့် ဓမ္မတရားတို့လည်း မင်္ဂလာရှိစွာ တည်မြဲမည်»။

Verse 154

परित्यक्तास्त्वया ये तु ते नरा दुःखभागिनः । सभायां ते न शोभन्ते मन्यन्ते न च पार्थिवैः

သင်က စွန့်ပစ်သွားသော ယောက်ျားတို့သည် ဒုက္ခ၏ အမွေခံများ ဖြစ်လာကြသည်။ မင်းတော်အစည်းအဝေးများတွင် သူတို့ မတောက်ပကြဘဲ၊ ဘုရင်တို့ကလည်း မလေးစားမိကြ။

Verse 155

आशिषश्चैव तेषां तु कुर्वते वै द्विजोत्तमाः । सौजन्यं तेषु कुर्वन्ति नप्ता भ्राता पिता गुरुः

ထို့ပြင် သူတို့အတွက် ဒွိဇိုတ္တမများ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်) က ကောင်းချီးပေးကြသည်။ မြေး၊ ညီအစ်ကို၊ ဖခင်နှင့် ဆရာတို့ကလည်း သူတို့အပေါ် သဘောကောင်းကြင်နာမှု ပြုကြသည်။

Verse 156

बांधवोऽसि न संदेहो न जीवेऽहं त्वया विना । त्वयि दृष्टे प्रसन्ना मे दृष्टिर्भवति शोभना । मनः प्रसीदतेऽत्यर्थं सत्यंसत्यं वदामि ते

သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဆွေမျိုးပင်—သံသယမရှိ။ သင်မရှိဘဲ ကျွန်ုပ် မအသက်ရှင်နိုင်။ သင်ကို မြင်သောအခါ ကျွန်ုပ်၏ မြင်ကွင်းသည် ကြည်လင်တောက်ပလာပြီး စိတ်သည် အလွန်အမင်း ငြိမ်းချမ်းလာသည်။ အမှန်တကယ် အမှန်တကယ် ငါသည် သင့်အား ဤသို့ ပြောသည်။

Verse 157

एवंविधानि वाक्यानि त्वया दृष्ट्या निरीक्षिते । सज्जनास्ते वदिष्यन्ति जनानां प्रीतिदायकाः

ဤသို့သော ကရုဏာပြည့်ဝသော မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့် သင်ကို မြင်ရသော်၊ သုစရိုက်သူတို့သည် လူအပေါင်းတို့ကို ပီတိပေးသော စကားများကို ပြောကြလိမ့်မည်။

Verse 158

इन्द्राणि नहुषः प्राप्य स्वर्गं त्वां याचयिष्यति । अदृष्ट्वा तु हतः पापो अगस्त्यवचनाद्द्रुतम्

အို အိန္ဒြာဏီ၊ နဟုသသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ပြီးနောက် သင့်ကို တောင်းပန်လိမ့်မည်။ သို့သော် သင့်ကို ရိုသေစွာ မမြင်မိလျှင် ထိုအပြစ်သားသည် အဂஸ္တျ၏ စကားတော်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းခံရလိမ့်မည်။

Verse 159

सर्पत्वं समनुप्राप्य प्रार्थयिष्यति तं मुनिम् । दर्पेणाहं विनष्टोऽस्मि शरणं मे मुने भव

မြွေဖြစ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ထိုမုနိကို တောင်းပန်လိမ့်မည်—“မာနကြောင့် ကျွန်ုပ် ပျက်စီးသွားပြီ၊ အို မုနိ၊ ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပါစေ” ဟု။

Verse 160

वाक्येन तेन तस्यासौ नृपस्य भगवानृषिः । कृत्वा मनसि कारुण्यमिदं वचनमब्रवीत्

ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ လေးစားဖွယ် ရှိသော ရှင်ရသီသည် မင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် ကရုဏာကို ထားကာ ဤအဖြေစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 161

उत्पत्स्यति कुले राजा त्वदीये कुरुनंदन । सार्पं कलेवरं दृष्ट्वा प्रश्नैस्त्वामुद्धरिष्यति

အို ကုရုတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းအရှင်၊ သင့်၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။ သင့်၏ မြွေကောင်ကို မြင်သောအခါ မေးခွန်းများဖြင့် သင့်ကို ထိုအခြေအနေမှ ကယ်တင်လိမ့်မည်။

Verse 162

सोऽप्यजगरतां त्यक्त्वा पुनः स्वर्गं गमिष्यति । अश्वमेधे कृते भर्त्रा सह यासि पुनर्दिवि । प्राप्स्यसे वर दानेन ममानेन सुलोचने

သူလည်း မြွေကြီးအဖြစ်၏အခြေအနေကို စွန့်လွှတ်၍ ထပ်မံ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရလိမ့်မည်။ သင်၏ခင်ပွန်းက အශ්ဝမေဓ ယဇ်ကို ပြုလုပ်သောအခါ သင်လည်း သူနှင့်အတူ နတ်ဘုံသို့ ပြန်တက်ရမည်။ ငါပေးသော ဤကောင်းချီးကြောင့်၊ မျက်လုံးလှသောသူမ၊ သင်သည် ထိုအရာကို ရရှိမည်။

Verse 163

देवपत्न्यस्तदा सर्वास्तुष्टया परिभाषिताः । अपत्यैरपि हीनाः स्युर्नैव दुःखं भविष्यति

ထိုအခါ နတ်တို့၏ဇနီးများအားလုံးကို နတ်မက စိတ်ကျေနပ်စွာ မိန့်ကြားလေရာ၊ သားသမီးမရှိသော်လည်း ဝမ်းနည်းမှု မဖြစ်ပေါ်တော့မည်။

Verse 164

इति दत्त्वा वरान्देवी गायत्री लोकसंमता । जगामादर्शनं देवी सर्वेषां पश्यतां तदा

ဤသို့ ကောင်းချီးများကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ လောကအားလုံးက လေးစားကြသော နတ်မ ဂါယတ္ရီသည် လူအားလုံး ကြည့်နေစဉ်တင်ပင် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

Verse 165

सावित्री तु तदा देवी प्रभासं क्षेत्रमागता । कृतस्मरस्य शृङ्गे तु श्रीसोमेश्वरपूर्वतः

ထို့နောက် နတ်မ ဆာဝိတ္ရီသည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာပြီး၊ အလေးအမြတ်ပြုသော သောမေရှဝရ၏ အရှေ့ဘက်ရှိ ကృతસ્મရာ ဟုခေါ်သော တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လေသည်။

Verse 166

मन्वन्तरे चाक्षुषे च द्वितीये द्वापरे शुभे । तत्र यज्ञः समारब्धो ब्रह्मणा लोककारिणा

ဒုတိယ မနွန္တရ (ချာක්ရှုသ) ၏ မင်္ဂလာရှိသော ဒွာပရ ယုဂ၌၊ လောကတို့အကျိုးပြုသော ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာ (ပရဘာသ) တွင် ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို စတင်ပြုလုပ်လေသည်။

Verse 167

यज्ञे याता महात्मानो देवाः सप्तर्षयो वराः । स्वायंभुवे तु ये शस्ताः शप्तास्ते चाभवन्पुरा

ထိုယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ မဟာစိတ်ရှိသော ဒေဝတားများနှင့် အထူးမြတ်သော ခုနစ်ဋ္ဌာနရိရှီတို့ လာရောက်ကြသည်။ စွာယမ္ဘူဝ ယုဂ၌ ထင်ရှားသူတို့သည် ရှေးကာလတွင်လည်း ကျိန်စာခံခဲ့ဖူးကြ၏။

Verse 168

तस्मात्कालात्समारभ्य प्रभासं क्षेत्रमाश्रिताः

ထိုကာလမှစ၍ သူတို့သည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို အားကိုးခိုလှုံ၍ ထိုနေရာ၌ တည်မြဲနေကြ၏။

Verse 169

सावित्री लोकजननी लोकानुग्रहकारिणी । यस्तां पूजयते भक्त्या पक्षमेकं निरंतरम् । ब्रह्मपूजाविधानेन तस्य पुत्रो ध्रुवो भवेत्

သာဝိတြီသည် လောကတို့၏ မိခင်ဖြစ်၍ သတ္တဝါတို့အား ကရုဏာကျေးဇူး ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။ မည်သူမဆို ဘြဟ္မာပူဇာနည်းအတိုင်း မပြတ်မလပ် တစ်ပက္ခ (၁၄ ရက်) ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် တည်ကြည်ခိုင်မြဲသော သားတော်ကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်။

Verse 170

पाण्डुकूपे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा लिंगानि पञ्च वै । पाण्डवैः स्थापितानीह दृष्ट्वा यज्ञफलं लभेत्

ပाण्डုကူပ၌ ရေချိုးပြီး ပाण्डဝတို့က ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂါငါးပါးကို ဖူးမြင်လျှင် လူသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 171

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु सावित्रीस्थलसंनिधौ । पठेद्यो ब्रह्मसूक्तानि मुच्यते सर्वपातकैः

ဂျေဋ္ဌ မာသ ပုဏ္ဏမီနေ့တွင် သာဝိတြီ သန့်ရှင်းရာဌာနအနီး၌ ဘြဟ္မသုက္တများကို ရွတ်ဖတ်သူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 172

एतत्ते सर्वविख्यातमाख्यातं कल्मषापहम् । यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या स गच्छेत्परमं पदम्

ဤအကြောင်းသည် အလွန်ကျော်ကြား၍ အညစ်အကြေးကို ဖျက်စီးပေးသောဟု သင့်အား ပြောပြပြီးပြီ။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူသည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။