Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 55
विलक्षास्तु तथा सर्वे सावित्री किं वदिष्यति । ब्रह्मवाक्यानि वाच्यानि किं नु वै गोपकन्यया
vilakṣāstu tathā sarve sāvitrī kiṃ vadiṣyati | brahmavākyāni vācyāni kiṃ nu vai gopakanyayā
အားလုံးသည် မျက်နှာပျက်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေး၍ «သာဝိတြီ ဘာပြောမလဲ။ ဘြဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းသော စကားများကို မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း—နွားထိန်းမိန်းကလေးက ထိုစကားကို မည်သို့ ထုတ်ပြောနိုင်မည်နည်း» ဟု တွေးကြ၏။
Sūta (narration; deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A circle of devas and sages whispering in confusion; in the background, an absent yet implied figure—Sāvitrī—whose expected reaction looms. The focal tension: ‘Brahmā’s solemn words’ versus a ‘cowherd maiden’ as speaker/agent.
FAQs
Purāṇic dharma often overturns mere social expectation: true sanctity and divine fitness may appear in unexpected forms.
Prabhāsa-kṣetra, where the yajña narrative unfolds as part of its Māhātmya.
The verse implies Vedic-formal utterances connected to yajña, but gives no explicit rule; it highlights doubt about who may speak/perform them.