Adhyaya 35

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं समंताद्दशयोजनम् । दिविष्ठा यत्र पश्यंति सर्वानेव चतुर्भुजान्

ပရဟ္လာဒက ပြောသည်။ အဟို၊ ဤကṣetra ၏ မဟာတန်ခိုးသည် အံ့ဖွယ်တကား—ပတ်လည် ဒသယောဇန အထိ ကျယ်ဝန်းရာ—ထိုနေရာ၌ ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့သည် အားလုံးကို လက်လေးလက်ရှိသော ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် မြင်ကြသည်။

Verse 2

अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं दृष्ट्वा नित्यं चतुर्भुजान् । द्वारकावासिनः सर्वान्नमस्यंति दिवौकसः

အဟို၊ ဤသန့်ရှင်းကṣetra ၏ မဟာတန်ခိုးသည် အံ့ဖွယ်တကား။ ဒွာရကာနေထိုင်သူအားလုံးကို အမြဲ လက်လေးလက်ရှိသူများအဖြစ် မြင်သဖြင့် ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့သည် သူတို့အားလုံးကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။

Verse 3

अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं सर्वशास्त्रेषु विश्रुतम् । अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं शृण्वंतु ऋषयोऽमलाः

အဟို၊ ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ မဟာတန်ခိုးသည် သာသနာကျမ်းတော် အပေါင်းတို့တွင် ကျော်ကြားလှ၏။ အဟို၊ အမလ ရှိသော ရှင်ရသေ့တို့သည် ဤက္ෂೇತ್ರ၏ မဟာတန်ခိုးကို ထပ်မံ နားထောင်ကြပါစေ။

Verse 4

मुक्तिं नेच्छंति यत्रस्थाः कृष्णसेवोत्सुकाः सदा । यत्रत्याश्चैव पाषाणा यत्र क्वापि विमुक्तिदाः

ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့သည် အမြဲတမ်း ကృష్ణကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုလိုစိတ်ပြင်းပြ၍ မုက္ခတိကိုတောင် မလိုလားကြ။ ထိုနေရာရှိ ကျောက်တုံးများပင် မည်သည့်နေရာ၌မဆို လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 5

अपि कीट पतंगाद्याः पशवोऽथ सरीसृपाः । विमुक्ताः पापिनः सर्वे द्वारकायाः प्रसादतः । किं पुनर्मानवा नित्यं द्वारकायां वसंति ये

ပိုးမွှား၊ ပျားပင်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် မြွေကဲ့သို့သော တွားသွားသတ္တဝါများပင်—အပြစ်ရှိသူများဖြစ်သော်လည်း—ဒွာရကာ၏ ကရုဏာကြောင့် အားလုံး လွတ်မြောက်ကြ၏။ ထို့ထက်မက၊ ဒွာရကာ၌ အမြဲနေထိုင်သော လူသားတို့အတွက် မည်မျှပို၍ ဖြစ်မည်နည်း။

Verse 6

या गतिः सर्वजंतूनां द्वारकापुरवासिनाम् । सा गतिर्दुर्लभा नूनं मुनीनामूर्द्ध्वरेतसाम्

ဒွာရကာမြို့၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါအပေါင်းတို့ ရရှိသည့် အဆုံးသတ်ဂတိသည်—ထိုဂတိတော်သည် မျိုးစေ့ကို ထိန်းသိမ်းသော တပသီ မုနိတို့အတွက်ပင် အမှန်တကယ် ရခဲလှ၏။

Verse 7

सर्वेषु क्षेत्रतीर्थेषु वसतां वर्षकोटिभिः । तत्फलं निमिषाद्धेंन द्वारकायां दिनेदिने

သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರနှင့် တီရ္ထများ အားလုံး၌ ကုဋိနှစ်များစွာ နေထိုင်ခြင်းမှ ရသော အကျိုးတရားကို—ဒွာရကာ၌ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မျက်တောင်ခတ်ချိန်တစ်ခဏအတွင်းပင် ရရှိနိုင်၏။

Verse 8

द्वारकायां स्थिताः सर्वे नरा नार्य्यश्चतुर्भुजाः । द्वारकावासिनः सर्वान्यः पश्येत्कलुषापहान् । सत्यंसत्यं द्विजश्रेष्ठाः कृष्णस्यातिप्रियो भवेत्

ဒွာရကာ၌ နေထိုင်သော ယောက်ျားမိန်းမ အားလုံးကို လေးလက်ရှိသူများကဲ့သို့ မြင်ရ၏။ ဒွာရကာနေသူတို့အားလုံးကို အညစ်အကြေးဖယ်ရှားသူများဟု မြင်မြော်သူသည်—အမှန်ပင် အမှန်ပင်၊ ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့—ကృష్ణ၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခံရသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 9

द्वारकावासिनो ये वै निंदंति पुरुषाधमाः । कृष्णस्नेहविहीनास्ते पतंति दुःखसागरे

ဒွာရကာနေသူတို့ကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သော ယောက်ျားအနိမ့်အကျဆုံးတို့သည် ကృష్ణအပေါ် မေတ္တာမရှိသူများဖြစ်၍ ဝမ်းနည်းဒုက္ခပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 10

जयंतेन भृशं त्रस्ताः शूलाग्रारोपिताश्चिरम् । कर्षितास्ताडितास्ते वै मूर्च्छिताः पुनरुत्थिताः

ဂျယန္တကို အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ သူတို့ကို လှံတံထိပ်ပေါ်တွင် အချိန်ကြာကြာ ထိုးတင်ထားကြ၏။ ဆွဲလှဲ၍ ရိုက်နှက်ခံရသဖြင့် မူးလဲပြီးနောက် ထပ်မံ ထလာကြ၏။

Verse 11

त्राहित्राहि जयंत त्वं वदंतो हि भयातुराः । स्मरंतः पूर्वपापं ते जयंतेन प्रताडिताः

ကြောက်ရွံ့လွန်ကဲ၍ “ကယ်ပါ၊ ကယ်ပါ၊ ဂျယန္တရေ” ဟု အမြဲအော်ဟစ်ကြ၏။ မိမိတို့၏ အတိတ်အပြစ်ကို သတိရလျက် ဂျယန္တက ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

Verse 12

जयंत उवाच । किं कृतं मंदभाग्यैर्वो यत्पापं च सुदारुणम् । सर्वं पुण्यफलं लब्ध्वा द्वारकावासमुत्तमम्

ဂျယန္တက ပြောသည်— “ကံမကောင်းသူတို့ရေ၊ သင်တို့သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်ကို ဘာကြောင့် ကျူးလွန်ခဲ့သနည်း။ ကုသိုလ်၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို ရပြီးနောက်၊ ဒွာရကာ၌ နေထိုင်ခွင့်အမြတ်ကို ရရှိထားလျက်နှင့်ပင်။”

Verse 13

द्वारकावासिनां निंदा महापापाधिका ध्रुवम् । न निवर्तेत तत्पापं सा ज्ञेया परमेश्वरी

ဒွာရကာမြို့နေသူတို့ကို အပြစ်တင်စော်ကားခြင်းသည် အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်များထက်ပင် ပို၍ကြီးလှ၏။ ထိုအပြစ်၏အကျိုးသည် လွယ်ကူစွာ မပျောက်ကွယ်နိုင်; အကျိုးဆက်အာနုဘော် အလွန်ပြင်းထန်ကြောင်း သိမှတ်ကြလော့။

Verse 14

अतः कृष्णाज्ञया सर्वान्पापिनो दंडयाम्यहम् । वैष्णवानां च निंदायाः फलं भुक्त्वा सुदारुणम्

ထို့ကြောင့် ကృష్ణ၏အမိန့်တော်အရ ဤအပြစ်သားအားလုံးကို ငါဒဏ်ခတ်၏။ ဗိုင်ရှ္ဏဝတို့ကို စော်ကားနိန္ဒာခြင်း၏ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အကျိုးကို ခံစားစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 15

ततस्तु द्वारकायां च पुण्यं जन्म भविष्यति । कृष्णं प्रतोष्य संसिद्धिर्भविष्यति सुदुर्ल्लभा

ထို့နောက် ဒွာရကာ၌ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ ကൃഷ്ണကို အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်စေခြင်းအားဖြင့် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသော ပြည့်စုံမှုကို ရလိမ့်မည်။

Verse 16

तस्मात्तद्भुज्यतां पापं जातं वैष्णवनिंदनात् । तत्रत्यानां प्रभुर्नैव यम ईष्टे महेश्वरः

ထို့ကြောင့် ဗိုင်ရှ္ဏဝတို့ကို နိန္ဒာခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အပြစ်ကို ခံယူ၍ ကုန်ဆုံးစေကြလော့။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် ယမမင်းသည် အရှင်မဟုတ်; မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကိုသာ အမြင့်ဆုံးအာဏာရှင်အဖြစ် ကိုးကွယ်ကြ၏။

Verse 17

श्रीप्रह्लाद उवाच । तस्माद्द्वारवतीं गत्वा संसेव्यो देवनायकः

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြော၏— «ထို့ကြောင့် ဒွာရဝတီသို့ သွားရောက်၍ နတ်တို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော အရှင်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုရမည်»။

Verse 18

गोमतीतीरमाश्रित्य द्वारकायां प्रयच्छति । यत्तु किंचिद्धनं विप्राः श्रूयतां तत्फलोदयम्

ဒွာရကာမြို့၌ ဂိုမတီမြစ်ကမ်းကို အားကိုး၍ မည်သည့်ဥစ္စာကိုမဆို လှူဒါန်းသော်—အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုလှူဒါန်းမှု၏ အကျိုးပွားပေါ်လာခြင်းကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 19

हेमभारसहस्रैस्तु रविवारे रविग्रहे । कुरुक्षेत्रे यदाप्नोति गजाश्वरथदानतः

ကူရုက္ခေတ်ရ၌—တနင်္ဂနွေနေ့၊ နေရောင်လွှမ်းမိုး (နေကြတ်) ချိန်တွင်—ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့ကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရရှိသော ကုသိုလ်သည် (ဤနေရာတွင် နှိုင်းယှဉ်ရန် စံအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်)။

Verse 20

सहस्रगुणितं तस्मात्सत्यंसत्यं मयोदितम् । हेममाषार्द्धमानेन द्वारकादानयोगतः

ထို့ကြောင့် ကုသိုလ်သည် တစ်ထောင်ဆတိုးပွား၏—ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ အမှန်တရားဟု ငါကြေညာ၏။ ဒွာရကာ၌ သန့်ရှင်းသော ဒါနပြုခြင်းအားဖြင့် ရွှေကို မာသ (māṣa) တစ်ဝက်သာဖြစ်စေကာမူ ထိုတိုးပွားသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 21

पत्राणां चैव पुष्पाणां नैवेद्यसिक्थसंख्यया । कृष्णदेवस्य पूजायामनंतं भवति द्विजाः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သခင် ကృష్ణဒေဝကို ပူဇော်ရာတွင် အကျိုးသည် အဆုံးမရှိ ဖြစ်၏—ပူဇော်သည့် ရွက်နှင့် ပန်းအရေအတွက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) နှင့် မီးအလင်း (မီးပူဇော်) ဖြင့်ဖြစ်စေ ထိုအကျိုးသည် အနန္တ ဖြစ်၏။

Verse 22

अन्नदानं तु यः कुर्य्याद्द्वारकायां तु तत्फलम् । नैव शक्नोम्यहं वक्तुं ब्रह्मा शेषमहेश्वरौ

သို့သော် ဒွာရကာ၌ အန္နဒါန (အစာလှူ) ပြုသူ၏ အကျိုးကို ငါ မပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏; ဗြဟ္မာ၊ ရှေသ၊ မဟေရှ္ဝရတို့ပင်လျှင် အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်ကြ။

Verse 23

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वाऽप्यथ वांऽत्यजः । नारी वा द्वारकायां वै भक्त्या वासं करोति वै

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှုဒ္ဒရ သို့မဟုတ် နိမ့်ကျသောအမျိုးအနွယ်မှ မွေးဖွားသူတစ်ဦး—မိန်းမတစ်ဦးပါဝင်၍—ဒွာရကာ၌ ဘက္တိဖြင့် နေထိုင်သူ မည်သူမဆို အမှန်တကယ် သန့်ရှင်းသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 24

कुलकोटिं समुद्धृत्य विष्णुलोके महीयते । सत्यंसत्यं द्विजश्रेष्ठा नानृतं मम भाषितम्

မိမိမျိုးရိုးကူလကို ကုဋိတစ်ဆယ် (ဒသသန်း) ထိ မြှောက်တင်ကာ ဗိṣ္ဏုလောက၌ ချီးမြှောက်ခံရ၏။ အမှန်တကယ် အမှန်တကယ်ပင်၊ ဒွိဇအမြတ်တို့ရေ—ငါပြောသောစကားသည် မမှားမယွင်း၊ မလိမ်ညာ။

Verse 25

द्वारकावासिनं दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा चैव विशेषतः । महापापविनिर्मुक्ताः स्वर्गलोके वसंति ते

ဒွာရကာနေထိုင်သူကို မြင်ရုံသာမက၊ အထူးသဖြင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် သူတို့သည် မဟာအပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ကာ ကောင်းကင်လောကများ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 26

पांसुवो द्वारकाया वै वायुना समुदीरिताः । पापिनां मुक्तिदाः प्रोक्ताः किं पुनर्द्वारका भुवि

ဒွာရကာ၏ မြေမှုန့်တောင်ပင် လေဖြင့် လှုပ်ရှားကာ သယ်ဆောင်သွားသည်ကို အပြစ်သားတို့အား မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြ၏—ဒါဆို မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဒွာရကာကိုယ်တိုင်က မည်မျှပို၍ အာနုဘော်ရှိမည်နည်း။

Verse 27

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतां द्विजशार्दूला महामोहविनाशनम् । द्वारकायाश्च माहात्म्यं गोमतीकृष्णसन्निधौ

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြော၏—ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ကျားသဖွယ်သူတို့ရေ၊ မဟာမောဟကို ဖျက်ဆီးသော ဒွာရကာ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်ကြလော့—ဂိုမတီမြစ်နှင့် သခင် ကೃṣṇa ၏ သန္နိဓိ၌။

Verse 28

कुशावर्त्तात्समारभ्य यावद्वै सागरावधि । यस्यां तिथौ समायाति सिंहे देवपुरोहितः

ကူရှာဝတ္တ (Kuśāvarta) မှ စ၍ ပင်လယ်၏ အဆုံးစည်းအထိ—ဒေဝပုရောဟိတ် ဘြဟ္စပတိ (Bṛhaspati) သည် သိင်္ဟရာသီ (Siṃha) သို့ ဝင်ရောက်သည့် လတိထိနေ့၌…

Verse 29

तस्यां हि गोमतीस्नानं द्विषङ्गोदावरीफलम् । अवगाहिता प्रयत्नेन सिंहांते गौतमी सकृत्

ထိုအခါ ဂိုမတီ (Gomatī) မြစ်၌ ရေချိုးခြင်းသည် ဂိုဒါဝရီ (Godāvarī) ၏ ကျော်ကြားသော ပုဏ္ဏကံ၏ နှစ်ဆသော အကျိုးကို ပေးသည်။ သိင်္ဟ (Siṃha) အဆုံး၌ ဂေါတမီ (Gautamī) တွင် ကြိုးစား၍ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးသူသည်လည်း ထိုအကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 30

गोदावर्य्यां भवेत्पुण्यं वसतो वर्षसंख्यया । तत्फलं समवाप्नोति गोमतीसेवनाद्द्विजाः

အို ဒွိဇာတို့ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့)၊ ဂိုဒါဝရီ (Godāvarī) ကမ်းနား၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခြင်းမှ ဖြစ်သော ပုဏ္ဏကံ၏ အကျိုးကို—ဂိုမတီ (Gomatī) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းသာဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးတူ ရရှိနိုင်၏။

Verse 31

गोमत्यां श्रद्धया स्नानं पूर्णे सिंहस्थिते गुरौ । सहस्रगुणितं तत्स्याद्द्वारवत्यां दिनेदिने

ဂိုမတီ (Gomatī) မြစ်၌ သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးခြင်းသည်၊ ဂုရု (Guru) ဟူသော ဘြဟ္စပတိ (Jupiter) သည် သိင်္ဟရာသီ (Siṃha) တွင် ပြည့်စုံစွာ တည်နေချိန်၌၊ ဒွာရဝတီ (Dvāravatī/ဒွာရကာ) တွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပုဏ္ဏကံကို တစ်ထောင်ဆ တိုးပွားစေ၏။

Verse 32

गच्छगच्छ महाभाग द्वारकामिति यो वदेत् । तस्यावलोकनादेव मुच्यते सर्वपातकैः

မည်သူမဆို «သွားသွား၊ မဟာဘဂ (အလွန်ကံကောင်းသူ) ရေ၊ ဒွာရကာ (Dvārakā) သို့ သွားလော့» ဟု ဆိုပါက—ထိုသူကို ကြည့်မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 33

द्वारकेति च यो ब्रूयाद्द्वारकाभिमुखो नरः । कृपया कृष्णदेवस्य मुक्तिभागी भवेद्ध्रुवम्

ဒွာရကာဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ «ဒွာရကာ» ဟု ဆိုသူသည် သခင် ကృష్ణ၏ ကရုဏာကြောင့် မုက္ခကို အမှန်တကယ် ရရှိသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 34

द्वारकां गोमतीं पुण्यां रुक्मिणीं कृष्णमेव च । स्मरंति येऽन्वहं भक्त्या द्वारकाफलभागिनः

ဒွာရကာ၊ သန့်ရှင်းသော ဂိုမတီမြစ်၊ ရုက္မိဏီနှင့် သခင် ကృష్ణကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘက္တိဖြင့် သတိရသူတို့သည် ဒွာရကာ၏ အကျိုးဖလကို ခံစားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 35

सहस्रयोजनस्थानां येषां स्यादिति मानसम् । द्वारवत्यां गमिष्यामो द्रक्ष्यामो द्वारकेश्वरम्

ယောဇနာတစ်ထောင်အကွာ၌ရှိသူတို့ပင် စိတ်ထဲ၌ «ဒွာရဝတီသို့ သွားမည်၊ ဒွာရကေရှဝရကို မြင်မည်» ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်လာလျှင် ထိုရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဓမ္မအားဖြင့် မြင့်တင်ခံရသည်။

Verse 36

सर्वपापैः प्रमुच्यंते धन्यास्ते लोकपावनाः । किं वाच्यं द्वारकायात्रां ये प्रकुर्वंति मानवाः । किं पुनर्द्वारकानाथं कृष्णं पश्यंति ये नराः

သူတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကြသည်—ကမ္ဘာကို သန့်စင်စေသော ကံကောင်းသူများပင် ဖြစ်ကြ၏။ ဒွာရကာသို့ ဘုရားဖူးခရီး ထွက်သူတို့အကြောင်း ဘာကို ထပ်ပြောရမည်နည်း။ ထို့ထက်ပို၍ ဒွာရကာနာထ ကృష్ణကို မြင်တွေ့သူတို့သည် မည်မျှ ပိုမို ကံကောင်းသနည်း။

Verse 37

मित्रध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः परदारापहारकः । मातृहा पितृहा चैव ब्रह्मस्वापहरस्तथा

မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ နွားကို သတ်သူ၊ အခြားသူ၏ ဇနီးကို ခိုးယူသူ၊ မိခင်သတ်သူ၊ ဖခင်သတ်သူ၊ ထို့အပြင် ဗြာဟ္မဏပိုင်ဆိုင်မှုကို ခိုးယူသူတို့—

Verse 38

एते चान्ये च पापिष्ठा महापापयुताश्च ये । सर्वपापैः प्रमुच्यंते कृष्णदेवस्य दर्शनात्

ဤသူတို့နှင့် အခြားသော အပြစ်ကြီးသူများ၊ မဟာအပြစ်များကို ထမ်းဆောင်သူတို့ပင်လျှင်၊ သခင် ကృష్ణဒေဝ၏ ဒർശနကို မြင်ရခြင်းကြောင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 39

किं वेदैः श्रद्धया हीनैर्व्याख्यानैरपि कृत्स्नशः । हेमभारसहस्रैः किं कुरुक्षेत्रे रविग्रहे

ယုံကြည်ခြင်းမရှိလျှင် ဝေဒများသည် အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း၊ အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသော်လည်း? ကုရုက္ခေတ္တ၌ နေကြတ်ချိန်တွင် ရွှေတင်ပိုး တစ်ထောင်များသည် အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 40

गजाश्वरथदानैः किं किं मंदिरप्रतिष्ठया । तेषां पूजादिना सम्यगिष्टा पूर्तादिभिश्च किम्

ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့ကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။ ဘုရားကျောင်းတည်ထောင်၍ ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုခြင်းသည်လည်း အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။ ထိုသူတို့၏ အလွန်အကျွံ ပူဇော်ပွဲများ၊ ယဇ္ဉများနှင့် အများပြည်သူအကျိုးပြု ကုသိုလ်လုပ်ငန်းများသည် အဘယ်အလိုရှိမည်နည်း၊ ဤနေရာ၌ ချီးမွမ်းထားသော အမြင့်ဆုံးအကျိုးကို ရရှိပြီးသားဖြစ်လျှင်။

Verse 41

राजसूयाश्वमेधाद्यैः सर्वयज्ञैश्च किं भवेत् । सेवनैः क्षेत्रतीर्थानां तपोभिर्विविधैस्तु किम्

ရာဇသုယ၊ အရှွမေဓ စသည့် ယဇ္ဉအမျိုးမျိုးနှင့် ယဇ္ဉအားလုံးကို ပြုလုပ်လျှင်ပင် အဘယ်အကျိုးရမည်နည်း။ က္ෂೇತ್ರ-တီရ္ထများစွာကို သွားရောက်ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် အမျိုးမျိုးသော တပဿာများကို ကျင့်ခြင်းတို့သည်လည်း အဘယ်လိုအပ်မည်နည်း၊ ဤနေရာ၌ ကြေညာထားသော အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး ရရှိနိုင်သော်လည်း။

Verse 42

किं मोक्षसाधनैः क्लेशैर्ध्यानयोगसमाधिभिः । द्वारकेश्वरकृष्णस्य दर्शनं यस्य जायते

မောက္ခသို့ ရောက်ရန်ဟု ဆိုသော နာကျင်ခက်ခဲသည့် စည်းကမ်းကျင့်စဉ်များ—ဓျာန၊ ယောဂနှင့် သမာဓိ—တို့သည် အဘယ်လိုအပ်မည်နည်း။ ဒွာရကာ၏ အရှင် ကృష్ణ၏ ဒർശနကို ရရှိသူအတွက်။

Verse 43

माहात्म्यं द्वारकायास्तु अथवा यः शृणोति च । विशेषेण तु वैशाख्यां जयंत्याश्चैव जागरे

ဒွာရကာ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်သူမည်သူမဆို—အထူးသဖြင့် ဝိုင်သာခါလတွင်နှင့် ဇယန္တီ ညအိပ်မပျက် စောင့်တော်မူသော ညကာလ၌—အထူးကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 44

माघ्यां च फाल्गुने चैत्रे ज्येष्ठे चैव विशेषतः । अद्यापि द्वारका पुण्या कलावपि विशेषतः

မာဃလတွင်၊ ဖာလ္ဂုနလတွင်၊ ခိုင်တြလတွင်၊ ဂျေဋ္ဌလတွင်—အထူးသဖြင့်—ဒွာရကာသည် ပူဇော်ထိုက်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော နေရာဖြစ်၏။ ယနေ့တိုင်၊ ကလိယုဂ၌ပင် အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်တော်မူ၏။

Verse 45

यस्यां सत्रं प्रपां कृत्वा प्रासादं मंचमेव च । यतीनां शरणं कृत्वा तीरे मंडपमेव च

ထိုသန့်ရှင်းသော မြို့တော် (ဒွာရကာ) တွင် စတြ (အခမဲ့ အစာဝေမျှရာ) ကို တည်ထောင်၍၊ ပရပါ (ရေဝေရာ) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ပရသာဒ/ခန်းမနှင့် အနားယူရာ မဏ္ဍပတို့ကိုလည်း ဆောက်လုပ်၍၊ ယတီများ (သံဃာတော်သဘော ရဟန်းတော်) အတွက် ခိုလှုံရာကို စီမံပေးကာ၊ ကမ်းခြေ၌ မဏ္ဍပတစ်ဆောင်ကိုလည်း—

Verse 46

वापीकूपतडागानां जीर्णोद्धारमथापि वा । मूर्तिं विष्णोः प्रतिष्ठाप्य दत्त्वा वा भोगसाधनम्

သို့မဟုတ် အိုင်းကန်၊ ရေတွင်း၊ တဒာဂ (ကန်) တို့၏ ပျက်စီးဟောင်းနွမ်းမှုကို ပြန်လည်ပြုပြင်ကာ၊ သို့မဟုတ် ဗိဿဏု၏ မూర్తိကို ပရတိဋ္ဌာပနာ (တည်ထောင်ပူဇော်) ပြု၍၊ သို့မဟုတ် ပူဇော်ပွဲနှင့် ဝတ်ပြုရေးအတွက် လိုအပ်သော ဘောဂ (ပူဇော်ပစ္စည်း) ကို လှူဒါန်း၍—

Verse 47

श्रूयतां तत्फलं विप्राः सर्वोत्कृष्टं वदाम्यहम् । संप्राप्य वांछितान्कामान्कृष्णानुग्रहभाजनम्

နားထောင်ကြလော့၊ ဗိပ္ပရာ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ ထိုအမှုတို့၏ အကျိုးကို ငါဆိုမည်။ အထူးအမြတ်ဆုံးသော အကျိုးကို ငါကြေညာမည်—လိုလားသော အလိုဆန္ဒတို့ကို ရရှိကာ၊ ကృష్ణ၏ အနုဂ्रहကို ခံယူထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လာ၏။

Verse 48

तेजोमयेषु लोकेषु भुक्त्वा भोगाननुक्रमात् । प्राप्नोति विष्णुलोकं वै नरो देवनमस्कृतम्

တောက်ပသော လောကများတွင် အစဉ်လိုက် အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားပြီးနောက် ထိုသူသည် တကယ်တမ်း ဗိဿဏု၏ လောကသို့ ရောက်ကာ၊ နတ်တို့ကပင် ဦးညွတ်ပူဇော်သော အဆင့်ကို ရရှိသည်။

Verse 49

स्थापयेद्द्वारकायां वै मूर्तिं दारुशिलामयीम् । त्रैलोक्यं स्थापितं तेन विष्णोः सायुज्यतामियात्

ဒွာရကာ၌ သစ် သို့မဟုတ် ကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဘုရားရုပ်တော်ကို တည်ထောင်ပူဇော်သင့်သည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် သုံးလောကကို မိမိက တည်ထောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ဗိဿဏုနှင့် စာယုဇ္ယ—အတူတကွ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 50

प्ररोहो नास्ति पापस्य पुण्यस्य वृद्धिरुत्तमा । द्वारकायां कथं जातं वैलक्षण्यमिदं प्रभो । क्षेत्रेभ्यः सर्वतीर्थेभ्य आश्चर्य्यं कथयंति ते

အရှင်ဘုရား၊ ဒွာရကာ၌ အပြစ်၏ အညှိုးအမြစ် မထပ်မံပေါက်ဖွားတော့ဘဲ၊ ကုသိုလ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် တိုးပွားသည်။ ဤထူးခြားသော လက္ခဏာသည် ဒွာရကာ၌ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ လူတို့က ၎င်းကို သန့်ရှင်းရာဒေသနှင့် တီရ္ထများအားလုံးထက် လွန်ကဲသော အံ့ဩဖွယ်ဟု ဆိုကြသည်။