Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
मुक्तिं नेच्छंति यत्रस्थाः कृष्णसेवोत्सुकाः सदा । यत्रत्याश्चैव पाषाणा यत्र क्वापि विमुक्तिदाः
muktiṃ necchaṃti yatrasthāḥ kṛṣṇasevotsukāḥ sadā | yatratyāścaiva pāṣāṇā yatra kvāpi vimuktidāḥ
ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့သည် အမြဲတမ်း ကృష్ణကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုလိုစိတ်ပြင်းပြ၍ မုက္ခတိကိုတောင် မလိုလားကြ။ ထိုနေရာရှိ ကျောက်တုံးများပင် မည်သည့်နေရာ၌မဆို လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်လာကြ၏။
Prahlāda (continued)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A pilgrim in Dvārakā bows even to the stones of the sacred lanes, seeing them as radiant with Kṛṣṇa’s presence; devotees engaged in continuous service, unconcerned with liberation.
FAQs
In mature bhakti, loving service to Kṛṣṇa surpasses even the wish for mokṣa; the kṣetra itself becomes a vehicle of liberation.
Dvārakā-kṣetra, described as so sanctifying that even its stones can confer liberation.
No formal rite; the verse elevates continuous Kṛṣṇa-sevā (devotional service) as the central practice.