Adhyaya 18

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । पूजयेद्गणनाथं तं रुक्मिणं रुक्मभूषितम् । दुर्वाससं च कृष्णं च बलभद्रं च भक्तितः

သီရိ ပရဟ္လာဒ မိန့်တော်မူသည်– «ဘက္တိဖြင့် ဂဏနာထ (Gaṇanātha) ကိုလည်းကောင်း၊ ရွက်မီ (Rukmī) ကို ရွှေတန်ဆာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဒုర్వာသ (Durvāsas)၊ ကృష్ణ (Kṛṣṇa) နှင့် ဘလဘဒြ (Balabhadra) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်»။

Verse 2

यजत्येको महायज्ञैः संपूर्णवरदक्षिणैः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

တစ်ယောက်က အလွန်ကြီးမားသော ယဇ္ဉများကို ဆောင်ရွက်၍ ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ကို ပြည့်စုံကောင်းမွန်စွာ ပေးလှူ၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဒေဝေရှ (देवेश) ဖြစ်သော ကృష్ణကို မြင်ဖူး၏—နှစ်ဦး၏ အကျိုးဖလသည် တူညီ၏။

Verse 3

वापीकूपतडागानि करोत्येकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

တစ်ယောက်က စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရေကန်၊ ရေတွင်း၊ တံတားရေတွင်း (stepwell) နှင့် ကန်များကို ဆောက်လုပ်၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဒေဝေရှ ဖြစ်သော ကృష్ణကို မြင်ဖူး၏—နှစ်ဦး၏ အကျိုးဖလသည် တူညီ၏။

Verse 4

गोभूतिलहिरण्यादि ददात्येको दिनेदिने । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

တစ်ယောက်က နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နွား၊ မြေယာ၊ နှမ်း၊ ရွှေ စသည့်အရာများကို ဒါနပြု၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဒေဝေရှ ဖြစ်သော ကృష్ణကို မြင်ဖူး၏—နှစ်ဦး၏ အကျိုးဖလသည် တူညီ၏။

Verse 5

प्राणायामादिसंयुक्तो जपध्यानपरायणः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

တစ်ဦးသည် ပရာဏာယာမ စသည့် သာသနာကျင့်စဉ်များနှင့် ပြည့်စုံ၍ ဇပ (မန္တရ) နှင့် ဓျာနကို အဓိကထား၏။ အခြားတစ်ဦးသည် ဒေဝတို့၏ အရှင် ကృష్ణကို မြင်တွေ့၏—နှစ်ဦး၏ အကျိုးဖလသည် တူညီကြောင်း အမှန်ပင်။

Verse 6

जाह्नव्यादिषु तीर्थेषु सुस्नात्वैकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

တစ်ဦးသည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) စသော တီရ္ထများ၌ သန့်စင်စွာ ရေချိုး၏။ အခြားတစ်ဦးသည် ဒေဝတို့၏ အရှင် ကృష్ణကို မြင်တွေ့၏—နှစ်ဦး၏ အကျိုးဖလသည် တူညီကြောင်း အမှန်ပင်။

Verse 7

त्रिभिर्विक्रमणैर्येन विक्रांतं भुवनत्रयम् । त्रिविक्रमं च तं दृष्ट्वा मुच्यते पातकत्रयात्

သုံးကြိမ်သော မဟာခြေလှမ်းတို့ဖြင့် လောကသုံးပါးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော အရှင်—ထို တြိဝိက్రమကို မြင်တွေ့လျှင် အပြစ်သုံးမျိုး၏ ဝန်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 8

ऋषय ऊचुः । कथं त्रैविक्रमी मृर्त्तिरागतेयं धरातले । कलान्यासाच्च कृष्णत्वं कदेयं प्राप्तवत्यथ

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“ဤ တြိဝိက్రమ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။ ထို့ပြင် ကလာ-ညာသ (ဒေဝီယ အစိတ်အပိုင်း တင်အပ်ခြင်း/လွှဲပြောင်းခြင်း) မည်သို့ကြောင့် ထိုနောက် ကృష్ణဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်လာသနည်း?”

Verse 9

दैत्य संशयमस्माकं छेत्तुमर्हस्यशेषतः । दुर्वाससश्च कृष्णस्य संभवः कथ्यतामिति

“ဒೈတျ (အဆုရ) အကြောင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ သံသယကို အဆုံးတိုင် ဖြတ်တောက်ပေးပါ။ ထို့ပြင် ဒုရ္ဝာသာနှင့် ကృష్ణ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကိုလည်း ပြောကြားပါ” ဟု သူတို့ တောင်းလျှောက်ကြ၏။

Verse 10

प्रह्लाद उवाच । तच्छ्रूयतां द्विजश्रेष्ठा यथा मूर्त्तिस्त्रिविक्रमी । दुर्वाससा समायुक्ता संभूता धरणीतले

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ «အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ တြိဝိက్రమမూర్తိသည် ဒုရ္ဝာသာ မဟာမုနိနှင့် ပေါင်းစည်း၍ မြေပြင်ပေါ်၌ မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို နားထောင်ကြလော့»။

Verse 11

पूर्वं कृतयुगस्यांते बलिना च पुरंदरः । निर्जित्य भ्रंशितः स्थानात्तदर्थं मधुसूदनः

အရင်က ကృతယုဂ အဆုံး၌ ပုရန္ဒရ အိန္ဒြာသည် ဘလိက အနိုင်ယူ၍ မိမိရာထူးမှ ကျဆင်းခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် မဓုသူဒန သခင်သည် ဝင်ရောက်ကူညီတော်မူ၏။

Verse 12

कश्यपाद्वामनो जज्ञे ततोऽभूच्च त्रिविक्रमः । त्रिभिः क्रमैर्मितांल्लोकानाक्रम्य मधुहा हरिः

ကশ্যပမှ ဝာမန ပေါ်ဖွားလာပြီး ထို့နောက် တြိဝိက్రమ ဖြစ်တော်မူ၏။ မဓုကို သတ်သော ဟရိသည် လောကများကို သုံးခြေလှမ်းဖြင့် တိုင်းတာထားသမျှကို ကျော်လွန်၍ ခြေလှမ်းတော်မူ၏။

Verse 13

बलिं चकार भगवान्पातालतलवासि नम् । भक्त्या त्वनन्यया कृष्णो दैत्येन परितोषितः

ဘဂဝန်သည် ဘလိကို ပာတာလ (အောက်လောက) တွင် နေထိုင်သူအဖြစ် ပြုတော်မူ၏။ သို့သော် ဒೈတျ၏ တစ်သက်တည်းသော ဘက္တိကြောင့် ကృష్ణသည် အလွန်နှစ်သက်၍ ပြည့်စုံစွာ ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 14

स्वयं चैवाऽवसत्तत्र भक्त्या क्रीतो हरिस्तदा । अनुग्रहाय भगवान्द्वारपालो बभूव ह

ထိုနေရာ၌ ဟရိသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဘက္တိကြောင့် “ဝယ်ယူခံရသကဲ့သို့” နေထိုင်တော်မူ၏။ ကရုဏာအနုဂ्रहအတွက် ဘဂဝန်သည် (ဘလိ၏) တံခါးစောင့် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 15

दुर्वासाश्चापि भगवानात्रेयो मुनिसत्तमः । अटंस्तीर्थानि मोक्षार्थं मुक्तिक्षेत्रमचिंतयत्

အတြိ၏သား သာသနာတော်မြတ် ဒုర్వာသာ မဟာမုနိသည် မောက္ခအတွက် တီර්ထများကို လှည့်လည်ကာ မုက္တိက்ஷೇತ್ರကို စိတ်တွင် အာရုံပြု၍ ဆင်ခြင်တော်မူ၏။

Verse 16

एवं चितयमानः स ज्ञानदृष्ट्या महामुनिः । गोमत्या संगमो यत्र चक्रतीर्थेन भो द्विजाः

ဤသို့ ဆင်ခြင်နေစဉ် မဟာမုနိသည် ဉာဏဒೃષ્ટိဖြင့် ဂိုမတီမြစ်၏ ဆုံရာသည် စက္ကရ-တီර්ထနှင့် တွေ့ဆုံသည့် နေရာကို မြင်တော်မူ၏—အို ဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 17

तन्मुक्तिक्षेत्रमाज्ञाय गमनाय मतिं दधे । सोतीत्य नगरग्रामानुद्यानानि वनानि च

ထိုနေရာသည် မုက္တိပေးသော က္ෂೇತ್ರဟု သိမြင်ပြီး ထွက်ခွာရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မြို့ရွာများ၊ ဥယျာဉ်များ၊ တောအုပ်များကို ကျော်လွန်ကာ ခရီးကို ဆက်လက်သွားတော်မူ၏။

Verse 18

आनर्त्तविषयं प्राप्य दैत्यभूमिं विवेश ह । निःस्वाध्यायवषट्कारां वेदध्वनिविवर्ज्जिताम्

အာနရတ္တဒေသသို့ ရောက်သော် ဒိုင်တျများအုပ်စိုးသော မြေပြင်သို့ ဝင်တော်မူ၏။ ထိုပြည်သည် ဝေဒစာပေသင်ယူမှုမရှိ၊ “ဝஷတ်” ဟူသော ယဇ္ဉဝါကျမရှိ၊ ဝေဒသံလည်း ကင်းမဲ့၏။

Verse 19

कुशेन दैत्यराजेन सेवितां पालितां तथा । बहुम्लेच्छ समाकीर्णामधर्मोपार्जकैर्जनैः

ထိုပြည်ကို ဒိုင်တျမင်း ကုရှက စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်၍ အမှုထမ်းများလည်း ရှိ၏။ မလေစ္ဆာများစွာနှင့် အဓမ္မနည်းဖြင့် အသက်မွေးသူတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 20

प्रत्यासन्नामिति ज्ञात्वा चक्रतीर्थमगाद्द्विजः । स्नात्वा च संगमे पुण्ये मोक्ष्येऽहं च कृताह्निकः

«နီးလာပြီ» ဟုသိ၍ ဗြာဟ္မဏသည် စက္ကရတီရ္ထသို့ သွား하였다။ «ပုဏ္ဏသင်္ဂမ၌ ရေချိုးပြီး နေ့စဉ်ကရိယာများကို ပြီးစီးလျှင် ငါသည် မောက္ခကို ရမည်» ဟု စိတ်တွင် ထင်မြင်하였다။

Verse 21

इति कृत्वा स नियमं ययौ शीघ्रं मुनिस्तदा । स्नात्वा शीघ्रं प्रयास्यामि दैत्यभूमिं विहाय च

ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်၍ နိယမကို ထိန်းသိမ်းကာ မုနိသည် အလျင်အမြန် သွား하였다။ «ရေချိုးပြီးလျှင် မြန်မြန် ထွက်ခွာကာ ဒೈတျာတို့၏ မြေကို စွန့်ပစ်မည်» ဟု သတ်မှတ်하였다။

Verse 22

इत्येवं चिंतयन्मार्गे शीघ्रमेव जगाम सः । दृष्ट्वा च संगमं पुण्यं गोमत्या सागरस्य च

လမ်းခရီးတွင် ထိုသို့ စဉ်းစားရင်း သူသည် အလျင်အမြန် သွား하였다။ ထို့နောက် ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာတို့၏ ပုဏ္ဏသင်္ဂမ အလွန်သန့်ရှင်းသော ဆုံရာကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 23

निधाय वाससी तत्र मृदमालभ्य गोमयम् । शिखां च बद्ध्वा करयोः कृत्वा च नियतः कुशान्

ထိုနေရာ၌ သူသည် အဝတ်အစားကို ချထားပြီး သန့်စင်ရေးအတွက် မြေမှုန့်နှင့် နွားချေးကို ယူ하였다။ ထို့နောက် ရှိခါကို ချည်ကာ စည်းကမ်းတကျ လက်နှစ်ဖက်တွင် ကုရှမြက်ကို ပြင်ဆင်၍ ပူဇော်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်လုပ်하였다။

Verse 24

यावत्स्नाति च विप्रोऽसौ दृष्टो दैत्यैर्दुरात्मभिः । ब्रुवंतः कोऽयमित्येवं हन्यतांहन्यतामिति

ဗြာဟ္မဏသည် ရေချိုးနေစဉ် အကျင့်ဆိုးသော ဒೈတျာများက သူ့ကို မြင်하였다။ «ဒီသူက ဘယ်သူလဲ» ဟု ပြောကြပြီး «သတ်ကြ—သတ်ကြ» ဟု အော်ဟစ်하였다။

Verse 25

अस्माभिः पालिते देशे कः स्नाति मनुजाधमः । ब्रुवंत इति जघ्नुस्ते जानुभिर्मुष्टिभिस्तथा

«ငါတို့က ကာကွယ်ထားသော နယ်မြေမှာ အနိမ့်ဆုံးလူက ဘယ်သူ ရေချိုးရဲသနည်း» ဟု အော်ဟစ်ကာ ဒူးနှင့် လက်သီးတို့ဖြင့် ထိုးနှက်ရိုက်နှက်ကြ၏။

Verse 26

ब्राह्मणोऽहं न हंतव्यः श्रुत्वा चाऽतीव पीडितः । तं दृष्ट्वा हन्यमानं तु ब्राह्मणं तैर्दुरात्मभिः

«ကျွန်ုပ်သည် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်၍ မသတ်ရ» ဟု အော်ဟစ်သော်လည်း အလွန်အမင်း နှိပ်စက်ခံရ၏။ ထိုမကောင်းသူတို့က ဗြာဟ္မဏကို ရိုက်နှက်နေသည်ကို မြင်၍…

Verse 27

निवारयामास च तान्रुरुर्नाम महासुरः । जगृहुस्तस्य वस्त्राणि कुशांस्ते चिक्षिपुर्जले

ထို့နောက် ရုရု အမည်ရှိ မဟာအဆုရက သူတို့ကို တားဆီး၏။ ထိုမကောင်းသူတို့က သူ၏ အဝတ်အစားကို လုယူကာ ကုရှမြက်ကို ရေထဲသို့ ပစ်ချကြ၏။

Verse 28

चकर्षुश्चरणौ गृह्य शपंतो दुष्टचेतसः । पदे गृहीत्वा तमृषिं नीत्वा सीम्नि व्यसर्जयन्

စိတ်ဆိုးယုတ်သူတို့က သူ၏ ခြေထောက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ကျိန်ဆဲလျက် ဆွဲလှန်သွားကြ၏။ ထိုဋ္ဌိ (ṛṣi) ကို ခြေဖြင့် ဖမ်းကာ နယ်စပ်သို့ ခေါ်သွားပြီး ထိုနေရာ၌ ပစ်ချလိုက်ကြ၏။

Verse 29

तं तदा मूर्छितप्रायं दृष्ट्वोचुः कुपिताश्च ते । अत्रागतो यदि पुनर्हनिष्यामो न संशयः । आनर्त्तविषयांस्तान्वै दृष्ट्वा तत्र जलाशयम्

ထိုအခါ သူ မူးလဲမတတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်၍ သူတို့က ဒေါသထွက်ကာ «နောက်တစ်ခါ ဒီကို ပြန်လာလျှင် သေချာပေါက် သတ်မည်၊ သံသယမရှိ» ဟု ပြောကြ၏။ ထို့နောက် အာနရတ္တဒေသနှင့် ထိုနေရာရှိ ရေကန်ကို ကြည့်မြင်ကာ (သူ) ဆက်လက်ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 30

प्राणसंशयमापन्नस्ततश्चिंतापरोऽभवत् । शप्येहं यदि दैतेयांस्तपसः किं व्ययेन मे

အသက်အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်သဖြင့် သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွင် နစ်မြုပ်သွားကာ— «ဒೈတျာတို့ကို ကျိန်စာချမည်ဆိုလျှင်၊ အမျက်ကြောင့် ငါ၏ တပသ (တပစ်) ကို ဖြုန်းတီးခြင်းသည် အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း» ဟု တွေးတော하였다။

Verse 31

अथवा नियमभ्रष्टस्त्यक्ष्ये चेदं कलेवरम् । मम पक्षं च कः कुर्य्यात्को मे दास्यति जीवितम्

«သို့မဟုတ် ငါ၏ ဝရတ (သစ္စာကတိ) များမှ လွဲချော်သွားလျှင် ဤကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် စွန့်ပစ်ရမည်။ ထိုအခါ ငါ့ဘက်ကို မည်သူက ထောက်ခံမည်နည်း၊ ငါ့ကို အသက်ကို မည်သူက ပေးမည်နည်း»

Verse 32

चक्रतीर्थे च कः स्नानं कारयिष्यति मामिह । को वा दैत्यगणानेताञ्छक्तो जेतुं महामृधे । तं विना पुण्डरीकाक्षं भक्तानामभयप्रदम्

«ထို့ပြင် စက္ကတီရ္ထ (Cakratīrtha) တွင် ငါ့ကို ဤနေရာ၌ ရေချိုးစေမည့်သူ မည်သူနည်း။ သို့မဟုတ် မဟာစစ်ပွဲတွင် ဤဒိုင်တျာအုပ်စုများကို အနိုင်ယူနိုင်သူ မည်သူရှိသနည်း—ပုဏ္ဍရိကာက္ခ (ကြာပန်းမျက်စိ) သခင်၊ ဘက္တများအား အကြောက်ကင်းခြင်း ပေးတော်မူသော အရှင်မရှိဘဲ?»

Verse 33

ब्रह्मादीनां च नेतारं शरणागतवत्सलम् । चक्रहस्तं विना मेद्य कोन्यः शर्म्मप्रदो भवेत्

«ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၏ ခေါင်းဆောင်တော်၊ အရှင့်ထံ ခိုလှုံလာသူတို့ကို ချစ်ခင်ကာကွယ်တော်မူသော အရှင်—စက္ကရဟတ္ထ (စက္ကာကိုင်) သခင်မရှိဘဲ ငါ့အတွက် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုကို ပေးနိုင်သူ အခြားမည်သူရှိမည်နည်း»

Verse 34

इति ध्यात्वा च सुचिरं ज्ञात्वा पातालवासि नम् । आत्रेयो विष्णुशरणं जगाम धरणीतलम्

ဤသို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ပာတာလ (Pātāla) တွင် နေထိုင်သူကို သိမြင်ကာ၊ အာတြေယ (Ātreya) သည် ဗိဿဏုကို ခိုလှုံရာအဖြစ်ယူ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 35

उपवासैः कृशो दीनो भूतलं प्रविवेश ह । स दैत्त्यराजभवनं गन्धर्वाप्सरसावृतम्

အစာရှောင်ခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပိန်ပါး၍ ဆင်းရဲနွမ်းနယ်ကာ မြေပြင်လောကသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထို့နောက် ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့ ဝန်းရံထားသော ဒိုင်တျာမင်း၏ နန်းတော်သို့ ချဉ်းကပ်하였다။

Verse 36

शोभितं सुरमुख्येन विष्णुना प्रभविष्णुना । दुर्वासाः प्रविवेशाथ प्रहृष्टेनांतरात्मना

ထိုနေရာသည် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ တောက်ပထွန်းလင်းသော ဗိဿဏု၏ အလှတရားဖြင့် တင့်တယ်လှပနေသည်။ ထို့နောက် ဒုర్వာသာသည် အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်လန်းဆန်း၍ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 37

दुर्वाससमथायांतं दृष्ट्वा दैत्यपतिस्तदा । प्रत्युत्थायार्हयांचक्रे स्वासने संन्यवेशयत्

ဒုర్వာသာ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် ချက်ချင်း ထ၍ ကြိုဆို하였다။ ထိုသူကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုကာ မိမိ၏ နန်းထိုင်ပေါ်၌ ထိုင်စေ하였다။

Verse 38

मधुपर्कं च गां चैव दत्त्वार्घ्यं पार्श्वतः स्थितः । प्रोवाच प्रणतो ब्रह्मन्कथमत्रागतो भवान्

မဓုပရ္က (madhuparka) နှင့် နွားတစ်ကောင်ကို ပူဇော်ကာ အရ္ဃျ (arghya) ကိုလည်း ဆက်ကပ်ပြီး ဘေးနားတွင် လေးစားစွာ ရပ်နေ하였다။ ထို့နောက် ဦးညွှတ်၍ “အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်သည် ဤနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း” ဟု မေး하였다။

Verse 39

सुखोपविष्टः स ऋषिस्तत्रापश्यत्त्रिविक्रमम् । दैत्येन्द्रद्वारदेशे तु तिष्ठन्तमकुतोभयम्

အေးချမ်းစွာ ထိုင်နေသော ရှင်ရသီသည် ထိုနေရာတွင် တြိဝိက్రమကို မြင်တွေ့하였다။ ဒိုင်တျာမင်း၏ တံခါးဝတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ရပ်နေသည်ကို တွေ့하였다။

Verse 40

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं श्रीवत्सांकं चतुर्भुजम् । रुरोद स ऋषिश्रेष्ठस्त्राहित्राहीत्युवाच च

နတ်တို့၏အရှင်ကြီးကို မြင်လျှင်၊ Śrīvatsa အမှတ်တံဆိပ်ရှိ၍ လက်လေးဖက်တော်မူသောအရှင်ကို တွေ့သဖြင့် ရှင်ရသီအထူးမြတ်သည် မျက်ရည်ကျကာ «ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ» ဟု အော်ဟစ်လေ၏။

Verse 41

संसारभयभीतानां दुःखितानां जनार्दन । शत्रुभिः परिभूतानां शरणं भव केशव

အို ဇနာရ္ဒန၊ သံသရာ၏ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သူတို့အတွက်၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့အတွက်၊ ရန်သူတို့က ဖိနှိပ်ခံရသူတို့အတွက်—အို ကေရှဝ၊ ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူပါ။

Verse 42

मम दुःखाभितप्तस्य शत्रुभिः कर्षितस्य च । पराभूतस्य दीनस्य क्षुधया पीडितस्य च

ကျွန်ုပ်အတွက်မူ—ဒုက္ခကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူပန်ရ၍၊ ရန်သူတို့က ဆွဲငင်နှိပ်စက်၍၊ ရှုံးနိမ့်ကာ ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍၊ ဆာလောင်မှုကြောင့် ညှဉ်းပန်းခံရသူ—

Verse 43

अपूर्णनियमस्याऽथ क्लेशितत्य च दानवैः । ब्रह्मण्यदेव विप्रस्य शरणं भव केशव

ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်—အကျင့်ဝတ်နိယမများ မပြည့်စုံဘဲ ကျန်ရစ်၍၊ ဒာနဝတို့ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသူ—အို ဘြဟ္မဏျဒေဝ၊ ဤဗြာဟ္မဏအတွက် ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူပါ၊ အို ကေရှဝ။

Verse 44

इत्युक्त्वा दर्शयामास शरीरं दैत्यताडितम् । तद्ब्राह्मणावमानं च दृष्ट्वा चुक्रोध वामनः

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဒိုင်တျယတို့က ရိုက်နှက်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြသလေ၏။ ဗြာဟ္မဏကို အရှက်ခွဲစော်ကားထားသည်ကို မြင်သဖြင့် ဝာမနသည် ဒေါသထွက်လေ၏။

Verse 45

केनापमानितो ब्रह्मन्नियमः केन खण्डितः । कथयस्व महाभाग धर्मपाले मयि स्थिते

အို ပုဏ္ဏား၊ အဘယ်သူသည် သင်၏ အကျင့်သီလကို စော်ကားပါသနည်း။ အဘယ်သူသည် ဖျက်ဆီးပါသနည်း။ ဓမ္မကို စောင့်ရှောက်သော ငါရှိနေစဉ် အို ကံကောင်းသောသူ၊ ငါ့အား ပြောပြပါ။

Verse 46

दुर्वासा उवाच । मुक्तितीर्थमहं ज्ञात्वा ज्ञानेन मधुसूदन । चक्रतीर्थं गतः स्नातुं यात्रायां हर्षसंयुतः

ဒုရဝါသ က ဆိုသည် - "ဉာဏ်ပညာဖြင့် မုတ္တိတိတ္ထ အကြောင်းကို သိ၍၊ အို မဓုသူဒန၊ ကျွန်ုပ်သည် စက္ကတိတ္ထ ၌ ရေချိုးရန် ဝမ်းမြောက်စွာ ဘုရားဖူးထွက်ခဲ့ပါသည်။"

Verse 47

अकृतस्नान एवाऽहं दृष्टो दैत्यैर्दुरासदैः । गले गृहीतः कृष्णाहं मुष्टिभिस्ताडितस्तथा

ကျွန်ုပ်သည် ရေမချိုးရသေးမီပင် ထိုအနိုင်ယူရခက်သော ဒေတျာ တို့သည် ကျွန်ုပ်ကို မြင်တွေ့သွားကြသည်။ အို ကရစ်ရှနား၊ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်၍ လက်သီးများဖြင့် ထိုးနှက်ကြသည်။

Verse 48

बलाद्गृहीत्वा वासांसि कुशांश्चैवाक्षतैः सह । जले क्षिप्त्वा चरणयोर्गृहीत्वा मां समाकृषन्

ကျွန်ုပ်၏ အဝတ်အစားများနှင့် ကုသမြက်၊ ဆန်ကွဲတို့ကို အတင်းအဓမ္မ ယူဆောင်ပြီး ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်၏ ခြေထောက်များကို ဆွဲကိုင်၍ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

Verse 49

सीमांते मां तु प्रक्षिप्य प्रोचुस्ते दानवाधमाः । हनिष्यामो यदि पुनरागंतासि न संशयः

နယ်နိမိတ်အစပ်၌ ကျွန်ုပ်ကို ပစ်ချပြီးနောက် ထိုယုတ်မာသော ဒါနဝါ တို့က "အကယ်၍ သင်ပြန်လာလျှင် သင့်ကို ငါတို့ သတ်ပစ်မည်၊ ယင်းမှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိ" ဟု ပြောဆိုကြသည်။

Verse 50

स्नातोऽहं चक्रतीर्थे तु करिष्ये भोजनं विभो । तस्मात्स्नापय गोविंद नियमं सफलं कुरु

ကျွန်ုပ်သည် စက္ကရတီရ္ထ (Cakra-tīrtha) တွင် ရေချိုးပြီးနောက် အရှင်ဘုရား၊ အစာစားမည်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဂోవိန္ဒ၊ ကျွန်ုပ်ကို ရေချိုးစေ၍ နိယမ (ဝရတ) ကို အကျိုးဖြစ်စေပါ။

Verse 51

तव प्रसादात्स्नात्वाऽहं भुक्त्वा च प्रीतमानसः । प्रतिज्ञां सफलां कृत्वा विचरिष्ये महीमिमाम्

သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ရေချိုးပြီးနောက် စိတ်ပျော်ရွှင်စွာ အစာစားမည်။ ကတိသစ္စာ/ဝရတကို အောင်မြင်စေပြီးနောက် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ထပ်မံလှည့်လည်မည်။