Adhyaya 143

Verse 1

सूत उवाच । तथान्योऽपि च तत्रास्ति देवश्चित्रेश्वरो द्विजाः । चित्रपीठस्य मध्यस्थश्चित्रसौख्यप्रदो नृणाम्

စူတက ပြော၏—ထိုနေရာ၌ပင်၊ ဒွိဇတို့ရေ၊ အခြားသော ဒေဝတစ်ပါးရှိ၏၊ «စိတ္ရေရှ္ဝရ» သခင်တော်ဟူ၍။ ထိုသခင်သည် သန့်ရှင်းသော စိတ္ရပီဋ္ဌ၏ အလယ်၌ တည်၍ လူတို့အား အံ့ဖွယ်သော သုခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 2

यं दृष्ट्वा पूजयित्वा च स्नापयित्वाथवा नरः । मुच्यते परदारोत्थैः पातकैश्चोपपातकैः

ထိုသခင်ကို မြင်၍ ပူဇော်ကာ၊ သို့မဟုတ် (လင်္ဂ/ဒေဝရုပ်) ကို ရေချိုးပေးသော်လည်း၊ ထိုသူသည် အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် မတရားဆက်ဆံခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်ကြီးနှင့် အပြစ်ငယ်တို့မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

धर्षयित्वा गुरोः पत्नीं कन्यां वा निजवंशजाम् । नीचां वा व्रतयुक्तां वा कामासक्तेन चेतसा

ဆရာသမား၏ဇနီး၊ မိမိမျိုးနွယ်ဝင် အပျိုစင်၊ နိမ့်ကျသော အမျိုးသမီး သို့မဟုတ် အကျင့်သီလ စောင့်ထိန်းသူကို တပ်မက်သောစိတ်ဖြင့် ပြစ်မှားမိလျှင်...

Verse 4

चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां यस्तं पूजयते नरः । स तत्पापं निहत्याशु स्वर्गलोकं ततो व्रजेत्

စိတ်တြလ၏ လဆန်း (၁၄) ရက်နေ့တွင် ထိုဘုရားရှင်အား ပူဇော်သူသည် ထိုအပြစ်ကို လျင်မြန်စွာ ပယ်ဖျက်၍ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်။

Verse 5

तथा चित्रांगदस्तत्र जाबालिसहितो नृपः । कुमार्या सहितः सार्द्धं नग्नया तत्समुत्थया । सन्तिष्ठते तदग्रे तु शप्तो जाबालिना पुरा

ထို့အတူ ဘုရင် စိတြင်္ဂဒ သည် ဂျာဘာလိ နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ရှိနေ၏။ ထိုအခြေအနေမှ မွေးဖွားလာသော အဝတ်မဲ့နေသည့် အပျိုစင်နှင့်အတူ ဘုရားရှင်ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်တည်နေ၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခင်က ဂျာဘာလိ ၏ ကျိန်စာသင့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 6

त्रयाणामपि यस्तेषां तस्मिन्नहनि निर्वपेत् । स इष्टां लभते नारीं सिद्धिं च मनसि स्थिताम्

ထိုနေ့တွင် ထိုသုံးဦးအား ပူဇော်သက္ကာရ ပြုသူသည် မိမိလိုလားသော အမျိုးသမီးကို ရရှိပြီး စိတ်ထဲ၌ ရည်မှန်းထားသော အောင်မြင်မှုကိုလည်း ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 7

ऋषय ऊचुः । कस्माज्जाबालिना शप्तः पूर्वं चित्रांगदो युवा । सा च तत्तनया कस्मात्कुमारी वस्त्रवर्जिता

ရသေ့တို့က မေးကြသည် - အဘယ်ကြောင့် လူငယ် စိတြင်္ဂဒ သည် ယခင်က ဂျာဘာလိ ၏ ကျိန်စာသင့်ခဲ့သနည်း။ ပြီးတော့ သူ၏သမီးဖြစ်သော ထိုအပျိုစင်သည် အဘယ်ကြောင့် အဝတ်အစား မဝတ်ဆင်ထားသနည်း။

Verse 8

अद्यापि तिष्ठते तत्र विरुद्धं रूपमाश्रिता । जनहास्य करं नित्यं तस्मात्सूत वदस्व नः

ယနေ့တိုင်အောင်လည်း သူမသည် ထိုနေရာ၌ မညီမညာသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ နေထိုင်လျက်ရှိပြီး လူတို့၏ ရယ်မောခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် စူတာရေ၊ အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။

Verse 9

सूत उवाच । आर्सोत्पूर्वं मुनिर्नाम्ना जाबालिरिति विश्रुतः । कौमारब्रह्मचर्येण येन चीर्णं तपः सदा

စူတာက ပြော၏။ အတိတ်ကာလ၌ ဂျာဘာလီ (Jābāli) ဟု အမည်ကျော်ကြားသော မုနိတစ်ပါးရှိ၍၊ ကလေးဘဝမှစ၍ ထိန်းသိမ်းထားသော ဘြဟ္မစရိယာဖြင့် အမြဲတမ်း တပဿကို ကျင့်ဆောင်လေ၏။

Verse 10

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं समासाद्य स सद्द्विजाः । बाल्येऽपि वयसि प्राप्ते समारेभे महत्तपः

ထိုသန့်ရှင်းသော ဟာဋကေရှွရ (Hāṭakeśvara) က్షೇತ್ರသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ထိုသမာဓိရှိသော ဘြာဟ္မဏသည် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ကြီးမား၍ ခက်ခဲသော တပဿကို စတင်ကျင့်ဆောင်လေ၏။

Verse 11

कृच्छ्रचांद्रायणादीनि पाराकाणि शनैःशनैः । कुर्वता तेन ते देवाः संनीता भयगोचरम्

သူသည် ကೃચ્છရ (Kṛcchra) နှင့် စန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) စသည့် ပြင်းထန်သော ဝရတများနှင့် အခြားခက်ခဲသော အကျင့်များကို တဖြည်းဖြည်း ဆောင်ရွက်သဖြင့်၊ ဒေဝတားတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ အကွာအဝေးသို့ တင်ပို့ခံရလေ၏။

Verse 12

ततः शक्रादयो देवाः संत्रस्ता मेरुमूर्धनि । मिलित्वा चक्रिरे मंत्रं तस्य विघ्नकृते मिथः

ထို့နောက် သက္ကရ (Śakra/အိန္ဒြာ) နှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် မေရုတောင်ထိပ်၌ ကြောက်ရွံ့လျက် စုဝေးကြပြီး၊ သူ၏ တပဿကို တားဆီးရန် အပြန်အလှန် အကြံအစည်ကို ဆွေးနွေးကြလေ၏။

Verse 13

यद्यस्य तपसो वृद्धिरेवं यास्यति नित्यशः । च्यावयिष्यति तन्नूनं स्वर्गराज्याच्छतक्रतुम्

သူ၏တပဿာတိုးပွားမှုသည် နေ့စဉ်ဤသို့ ဆက်လက်တိုးတက်နေပါက၊ သတက္ကရတု (အိန္ဒြာ) ကို ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ အာဏာမှ မလွဲမသွေ ဖယ်ရှားလိမ့်မည်။

Verse 14

तस्माद्गच्छतु रंभाख्या तत्पार्श्वे ऽप्सरसां वरा । ब्रह्मचर्यविघाताय तस्यर्षेर्भावितात्मनः

ထို့ကြောင့် အပ္စရာတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရမ္ဘာသည် သူ၏ဘေးသို့ သွား၍ စိတ်ဓာတ်တည်ကြည်သော ထိုရိရှီ၏ ဗြဟ္မစရိယကို ချိုးဖောက်စေရန် လုပ်ဆောင်ပါစေ။

Verse 15

ब्रह्मचर्यं तपोमूलं यतः संकीर्तितं द्विजैः । तस्याभावात्परिक्लेशः केवलं न फलं व्रते

ဗြဟ္မစရိယသည် တပဿာ၏ အမြစ်တိုင်ဟု ပညာရှိ ဒွိဇတို့က ကြေညာထားသည်။ ထိုအရာမရှိလျှင် ဝရတသည် ဒုက္ခသာရှိပြီး အမှန်တကယ်သော အကျိုးမရ။

Verse 16

एवं ते निश्चयं कृत्वा समाहूय ततः परम् । रंभामूचुर्महेंद्रेण सर्वे देवास्तदादरात्

ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ရမ္ဘာကို ခေါ်ယူကြ၏။ ထို့နောက် မဟာအိန္ဒြာနှင့်အတူ နတ်အားလုံးက အလေးအနက်ဖြင့် အရေးတကြီး ပြောကြား하였다။

Verse 17

गच्छ शीघ्रं महाभागे जाबालिर्यत्र तिष्ठति । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तपोविघ्नाय तस्य वै

ကံကောင်းသူမ၊ မြန်မြန်သွားပါ။ ဟာဋကေရှ್ವರ သန့်ရှင်းရာဒေသအတွင်း၌ ဂျာဘလီ နေထိုင်ရာသို့ သွား၍ သူ၏တပဿာကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါ။

Verse 18

ते ते भावाः प्रयोक्तव्याः कथास्तास्ता मनोहराः । वर्धयंती तथा चित्ते तस्य कामं निरर्गलम्

ထိုအမူအရာနှင့် စိတ်ခံစားမှုတို့ကိုလည်းကောင်း၊ စိတ်မောဟာရသော စကားဝိုင်းတို့ကိုလည်းကောင်း အသုံးချ၍ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ကာမဆန္ဒကို အတားအဆီးမရှိ တိုးပွားစေပါ။

Verse 19

रंभोवाच । स मुनिर्न विजानाति कामधर्मं सुरेश्वर । अरसज्ञं कथं देव करिष्यामि स्मरान्वितम्

ရಂಭာက ပြောသည်။ «အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ထိုမုနိသည် ကာမဓမ္မကို မသိပါ။ အို ဘုရား၊ လောကီအရသာကို မသိသူကို မေတ္တာကာမဖြင့် မည်သို့ လှုပ်ရှားစေမည်နည်း»

Verse 20

इन्द्र उवाच । एष यास्यति मद्वाक्याद्वसंतस्तस्य सन्निधौ । अस्य संदर्शनादेव भविष्यति स सस्मरः

အိန္ဒြက ပြောသည်။ «ငါ၏အမိန့်အတိုင်း နွေဦးသည် သူ၏အနီးသို့ သွားလိမ့်မည်။ နွေဦးကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် သူသည် ကာမစိတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်»

Verse 21

तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र सहानेन वरानने । संसिद्धिर्जायते येन देवकृत्यं भवेद्द्रुतम्

ထို့ကြောင့် အလှမျက်နှာရှိသူမ၊ သူနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ အမြန်သွားပါ။ ထိုသို့ဖြင့် အောင်မြင်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၍ နတ်တို့၏တာဝန်လည်း အမြန်ပြီးစီးလိမ့်မည်။

Verse 22

अथ सा तं प्रणम्योच्चैः प्रस्थिता धरणीतलम् । वसंतेन समायुक्ता जाबालिर्यत्र तिष्ठति

ထို့နောက် သူမသည် ထိုသူကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။ နွေဦးနှင့်အတူ ယာဘាលီ နေထိုင်ရာအရပ်သို့ သွားလေ၏။

Verse 23

अथाकस्मादशोकस्य संजातः पुष्पसंचयः । तिलकस्य च चूतस्य मंजर्यः समुपस्थिताः

ထိုခဏမှာပင် အသောကပင်၌ ပန်းအစုအဝေးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ တီလကပင်နှင့် သရက်ပင်တို့၏ ပန်းဖူးများလည်း ထွက်ပေါ်လာကြ၏။

Verse 24

शिशिरे च सरोजानि विकासं प्रापुरेव हि । ववौ च सुरभिर्वायुर्दाक्षिणात्यः सुकामदः

အေးမြသော ရာသီ၌ပင် ကြာပန်းတို့ ဖွင့်လှစ်ပွင့်လန်းလာကြ၍၊ တောင်ဘက်မှ မွှေးရနံ့လေကလည်း တိုက်ခတ်ကာ အာရုံတို့ကို ပျော်ရွှင်စေပြီး ဆန္ဒကို နိုးထစေ၏။

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता रंभा तत्र वराप्सराः । सलिलाशयतीरस्थो जाबालिर्यत्र तिष्ठति

ထိုအချိန်အတွင်း၌ အပ္စရာအထူးမြတ် ရမ္ဘာသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏—ရေကန်ကမ်းပါး၌ ဂျာဘာလီ နေထိုင်ရာ အတိအကျ ထိုအရပ်၌ပင်။

Verse 26

अक्षमालाधृतकरो जपन्मंत्रमनेकधा । अभीष्टं श्रद्धया युक्तो विधाय पितृतर्पणम्

သူသည် လက်၌ အက္ခမာလာ (ပုတီး) ကို ကိုင်ထားကာ မန္တရများကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဂျပ်ဆိုလျက်၊ သဒ္ဓါနှင့် ပြည့်စုံ၍ လိုအင်ဆန္ဒရှိသည့် ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ကာ ပိတෘတർပဏ (ဘိုးဘွားတို့အား ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ကိုလည်း ပြုလုပ်၏။

Verse 27

स्नानार्थं तज्जलं साऽथ प्रविवेश वराप्सराः

ထို့နောက် အပ္စရာအထူးမြတ်မသည် ရေချိုးရန် ထိုရေထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 28

विवस्त्रां तां समालोक्य सोऽपि यौवनशालिनीम् । याम्यानिलेन च स्पृष्टः कामस्य वशगो ऽभवत्

အဝတ်မပါသော အရွယ်နုပျို တောက်ပလှပသည့် သူမကို မြင်လျှင်၊ တောင်ဘက်လေထု၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် သူလည်း ကာမတဏှာ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွား၏။

Verse 29

ततस्तस्याभवत्कंपस्तत्क्षणादेव सन्मुने । अक्षमाला कराग्राच्च पपात धरणीतले

ထိုအခါ အဲဒီခဏတည်းကပင်၊ အို မဟာမုနိမြတ်၊ သူသည် တုန်လှုပ်လာ၏။ ထို့နောက် လက်ဖျားမှ အက္ခမလာ (ပုတီး) သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏။

Verse 30

पुलकः सर्वगात्रेषु संजज्ञेऽतीव दारुणः । अश्रुपाताः पतंति स्म कोष्णाः प्लावितभूतलाः

ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ အလွန်ပြင်းထန်သော ကြက်သီးထမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ နွေးနွေးသော မျက်ရည်စီးများသည် မပြတ်ကျဆင်းကာ မြေပြင်ကို စိုစွတ်စေ၏။

Verse 31

अथ तं क्षुभितं ज्ञात्वा चित्तज्ञा सा वराप्सराः । निर्गत्य सलिलात्तस्माच्चक्रे वस्त्रपरिग्रहम्

ထို့နောက် သူ၏စိတ်အတွင်း လှုပ်ရှားနေသည်ကို သိမြင်နိုင်သော အပ്സရာမြတ်သည်၊ သူတုန်လှုပ်နေကြောင်း သိသဖြင့် ရေထဲမှ ထွက်လာကာ အဝတ်အစားကို ယူဝတ်၏။

Verse 32

ततस्तस्यांतिके गत्वा प्रणिपत्य कृतादरा । प्रोवाच मधुरं वाक्यं वर्द्धंती तस्य तन्मतम्

ထို့နောက် သူ့အနီးသို့ သွားကာ လေးစားစွာ ဦးချကန်တော့ပြီး၊ ချိုမြိန်သော စကားကို ပြော၍ သူ့အတွင်း ပေါ်ထွန်းလာသော စိတ်အနေအထားကို နူးညံ့စွာ ပိုမိုတိုးပွားစေ၏။

Verse 33

आश्रमे सकलं ब्रह्मन्कच्चित्ते कुशलं मुने । स्वाध्याये तपसि प्राज्ञ शिष्येषु मृगपक्षिषु

«အို ဗြဟ္မဏ မုနိရေ၊ သင်၏ အာရှရမ်၌ အရာအားလုံး ကောင်းမွန်သလား။ အို မုနိ၊ စိတ်သည် ငြိမ်းချမ်းသလား။ အို ပညာရှိ၊ သာဓျာယနှင့် တပဿာ ကောင်းစွာ တိုးတက်သလား၊ သင်၏ တပည့်များနှင့် မျောက်မဟုတ်သော သမင်များ၊ ငှက်များလည်း ကောင်းမွန်သလား။»

Verse 34

कुशलं मे वरारोहे सर्वत्रैवाधुना स्थितम् । विशेषेणात्र संप्राप्ता सर्वलक्षणलक्षिता

ရသီက ပြောသည်– «အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ ငါ့အတွက် အရာအားလုံး ကောင်းမွန်သည်။ ယခုအခါ နေရာတိုင်း၌ ငါ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာသည် တည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။ ထို့ထက်ပို၍ သင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်—မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်။»

Verse 35

का त्वं वद महाभागे मम मन्मथवर्धनी । किं देवी वासुरी वा किं पन्नगी किं तु मानुषी

«သင်သည် မည်သူနည်း။ ပြောပါ၊ ကံကောင်းသော မိန်းမရေ—ငါ့အတွင်း ကာမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို တိုးပွားစေသူရေ။ သင်သည် ဒေဝီလား၊ အဆုရမိန်းမလား၊ နဂါးမိန်းမလား၊ သို့မဟုတ် လူသားမိန်းမလား။»

Verse 36

निवेदय शरीरे मे किं न पश्यसि वेपथुम् । निरर्गलश्च रोमांचो बाष्पपूरश्च नेत्रजः

«ငါ ပြောကြားလိုက်သည်—ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ခါနေသည်ကို မမြင်ဘူးလား။ အမွှေးအတောင် ထောင်ထလာခြင်းသည် မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်လာပြီး၊ မျက်လုံးတို့မှ မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာသည်။»

Verse 37

रंभोवाच । किं ते गात्रस्वभावोऽयम् किं वान्यो व्याधिसंभवः । कच्चिदेव न ते स्वास्थ्यं प्रपश्यामि शरीरजम्

ရမ္ဘာက ပြောသည်– «ဤအခြေအနေသည် သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသဘာဝလား၊ သို့မဟုတ် အခြားရောဂါတစ်မျိုးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသလား။ သင်၌ ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာရေးကို ငါ မမြင်ရသကဲ့သို့ပင်။»

Verse 38

मुनिरुवाच । न मे गात्रस्वभावो न व्याधिभिश्च सुलोचने । शृणुष्व कारणं कृत्स्नं येनेदृक्संस्थितं वपुः

မုနိက ပြော၏။ «အို မျက်စိလှသောသူမ၊ ဤအခြေအနေသည် ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာ၏ သဘာဝမဟုတ်၊ ရောဂါကြောင့်လည်း မဟုတ်။ ငါ့ခန္ဓာကို ဤသို့ဖြစ်လာစေသော အကြောင်းရင်းအားလုံးကို နားထောင်လော့»။

Verse 40

तदहं मन्मथाविष्टो दर्शनात्तव शोभने । ब्रह्मचर्यपरोपीत्थं महाव्रतधरोऽपि च

«ထို့ကြောင့် အို တောက်ပလှသောသူမ၊ သင်ကို မြင်မြင်ချင်း မန್ಮထ (ကာမ) ၏ လှုပ်ရှားမှုက ငါ့ကို ဖမ်းဆီးသွားသည်—ငါသည် ဗြဟ္မစရိယကို အလေးထားသူ၊ မဟာဝရတကို ထမ်းဆောင်သူဖြစ်သော်လည်း»။

Verse 41

रंभोवाच यद्येवं ब्राह्मणश्रेष्ठ मां भजस्व यथासुखम् । नात्र कश्चिद्भवेद्दोषः पण्यनारी यतोऽस्म्यहम्

ရမ္ဘါက ပြော၏။ «အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အို ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်၊ သင်အလိုရှိသလို ငါ့ကို ခံစားလော့။ ဤတွင် အပြစ်မရှိပါ၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် သဘာဝအားဖြင့် ပဏ္ယနာရီ (အပျော်အပါးမိန်းမ) ဖြစ်သောကြောင့်»။

Verse 42

साधारणा वयं विप्र यतः सृष्टाः स्वयंभुवा । सर्वेषामेव लोकानां विशेषेण द्विजन्मनाम्

«အို ဗြာဟ္မဏ၊ ငါတို့သည် အားလုံးအတွက် အများပိုင်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ စွယံဘူ (ဗြဟ္မာ) က လောကအားလုံး၏ အပျော်အပါးအတွက်—အထူးသဖြင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအတွက်—ငါတို့ကို ဖန်ဆင်းထားသောကြောင့်»။

Verse 43

अहं चापि समालोक्य त्वां मुने मन्मथोपमम् । हता कामशरैस्तीक्ष्णैर्न च गंतुं समुत्सहे

«ထို့အပြင် ငါလည်း မုနိရေ၊ မန್ಮထကဲ့သို့ လှပသော သင်ကို မြင်သောအခါ ကာမ၏ မြားတံ ထက်မြက်များကြောင့် ထိခိုက်သွားပြီး ထွက်ခွာရန် အားမရှိတော့ပါ»။

Verse 44

मया दृष्टाः सुराः पूर्वं यक्षा विद्याधरास्तथा । सिद्धाश्च किंनरा नागा गुह्यकाः किमु मानुषाः

အတိတ်ကာလ၌ ငါသည် ဒေဝတားတို့၊ ယက္ခတို့၊ ဝိဒ္ယာဓရတို့ကို မြင်ဖူး၏။ ထို့ပြင် စိဒ္ဓတို့၊ ကိန္နရတို့၊ နာဂတို့၊ ဂုဟ္ယကတို့လည်း ရှိ၏—လူသားတို့ကို ဆိုရမည်ဆိုလျှင် မည်သို့နည်း?

Verse 45

नेदृग्रूपं वपुस्तेषामेकस्यापि विलोकितम् । मध्ये ब्राह्मणशार्दूल तस्माद्भक्तां भजस्व माम्

သူတို့အထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းပင် ဤသို့သော အလှအပနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ငါ မမြင်ဖူး။ ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ကျားသဖွယ် အထက်မြတ်သူရေ၊ သင့်ကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်သော ငါ့ကို လက်ခံ၍ ငါနှင့် ပျော်မြူးပါ။

Verse 46

यो नारीं कामसंतप्तां स्वयं प्राप्तां परित्यजेत् । स मूर्खः पच्यते घोरे नरके शाश्वतीः समाः

ကာမတဏှာကြောင့် ပူလောင်နေပြီး ကိုယ်တိုင်လာရောက်သော မိန်းမကို စွန့်ပစ်သူသည် မိုက်မဲသူဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ အဆုံးမဲ့နှစ်များ ပူလောင်ခံရ၏။

Verse 47

एवमुक्त्वा तया सोऽथ परिष्वक्तो महामुनिः । अनिच्छन्नपि वाक्येन हृदयेन च सस्पृहः

ထိုသို့ သူမ ပြောပြီးနောက် မဟာမုနိသည် သူမ၏ ဖက်တွယ်ခြင်းကို ခံရ၏။ စကားဖြင့် မလိုလားဟန်ပြသော်လည်း နှလုံးသား၌မူ ဆန္ဒတပ်မက်မှု ရှိနေ၏။

Verse 48

ततो लतानि कुंजे तं समानीय मुनीश्वरम् । कामशास्त्रोदितैर्भावै रराम कृत्रिमैर्मुनिम्

ထို့နောက် နွယ်ပင်များဖုံးလွှမ်းသော ကုဉ္ဇအတွင်းသို့ မုနိဣရှွရကို ခေါ်ဆောင်သွား၍ ကာမရှာသ္တရ၌ ဆိုထားသည့် အမူအရာများကို အတုယူကာ မုနိနှင့် ချစ်ကစားလေ၏။

Verse 49

एवं तया समं तत्र स्थितो यावद्दिनक्षयम् । कामधर्मसमासक्तः संत्यक्ताशेषकर्मकः

ထို့နောက် သူသည် နေ့ကုန်ချိန်အထိ သူမနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လျက်—ကာမ၏ဓမ္မ၌ စွဲလမ်းနေပြီး အခြားသော တာဝန်နှင့် ကర్మများအားလုံးကို စွန့်ပစ်ထား하였다။

Verse 50

ततो निष्कामतां प्राप्तो लज्जया परिवारितः । विससर्ज च तां रंभां शौचं चक्रे ततः परम्

ထို့နောက် သူသည် အလိုမရှိသော စိတ်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ကာ အရှက်တရားဖြင့် ဝန်းရံခံရသည်။ ရမ္ဘာကို လွှတ်ပေးပြီး ထို့နောက် သန့်စင်ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 51

सापि तेन विनिर्मुक्ता कृतकृत्या विलासिनी । प्रहृष्टा प्रययौ तत्र यत्र देवाः सवासवाः

သူက လွှတ်ပေးသဖြင့် ထိုလှပသော အပ്സရာမိန်းကလေးသည် မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြီးမြောက်ကာ ဝမ်းမြောက်လျက် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ အင်ဒြာနှင့်အတူ နတ်တို့ စုဝေးရာ အရပ်သို့ သွား하였다။

Verse 143

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जाबालिक्षोभणोनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာစုစည်းမှု၌၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌၊ «ဇာဗာလိ၏ လှုပ်ရှားနှိုးဆော်မှု» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း၊ အခန်း ၁၄၃ သည် ပြီးဆုံး၏။