Adhyaya 60

Verse 1

सूत उवाच । सोऽथ प्राग्ज्योतिषाद्बाह्ये महोपवनसंस्थितम् । सहस्रभूमिकं गेहमपश्यत हिरण्मयम्

စူတက ပြော၏—ထို့နောက် ပရာဂျျိုတိသမြို့၏ အပြင်ဘက်၌ ပျော်ရွှင်ဥယျာဉ်ကြီးအတွင်း တည်ရှိသော အထပ်တစ်ထောင်ပါ ရွှေရောင် မဟာအိမ်တော်ကို သူမြင်လေ၏။

Verse 2

वेणुवीणामृदंगानां निःस्वनैः परिपूरितम् । दशसाहस्रसंख्याभिश्चेटीभिः परिपूरितम्

ထိုအိမ်တော်သည် ပုလွေ၊ ဗီဏာ၊ မৃদင်္ဂတို့၏ သံလွင်သံမြည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အရေအတွက် တစ်သောင်းရှိသော အလုပ်သမားမိန်းကလေးများဖြင့်လည်း ထူထပ်နေ၏။

Verse 3

आयाद्भिः प्रतियाद्भिश्च भगदत्तस्य किंकरैः । किमिच्छन्तीति भगिनी पृच्छकैरभिपूरितम्

ထိုနေရာသည် ဘဂဒတ္တ၏ အမှုထမ်းများ လာလည်သွားလည်ဖြင့် ထူထပ်နေပြီး၊ “အစ်မရေ၊ ဘာကိုလိုချင်ပါသလဲ” ဟု မေးမြန်းသူများဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 4

तदासाद्य स हैडंबिर्मेरोः शिखरवद्ग्रहम् । द्वारि स्थितां संददर्श कर्णप्रावरणां सखीम्

ထိုအိမ်တော်—မေရုတောင်ထိပ်ကဲ့သို့ မြင့်မားသောအိမ်—သို့ ရောက်သောအခါ ဟိုက်ဍမ္ဘီသည် တံခါးဝ၌ ကဏ္ဏပြာဝရဏာ ဟူသော မိတ်သမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်လေ၏။

Verse 5

तामाह ललितं वीरो भद्रे सा क्व मुरोः सुता । कामुको द्रष्टुमिच्छामि दूरदेशागतोऽतिथिः

သူရဲကောင်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောသည်– «အေးမြသိမ်မွေ့သော မိန်းမရေ၊ မုရ၏ သမီးသည် ဘယ်မှာနည်း။ ငါသည် သူမကို တွေ့လိုသော ချစ်သူတောင်းဆိုသူ၊ အဝေးပြည်မှ လာသော ဧည့်သည် ဖြစ်၏»။

Verse 6

कर्णप्रावरणोवाच । किं तवास्ति महाबाहो तया मौर्व्या प्रयोजनम् । कोटिशो निहताः पूर्वं तया कामुक कामुकाः

ကဏ္ဏပြာဝရဏာက ပြောသည်– «မဟာဗာဟုရေ၊ မုရ၏ သမီး မော်ဝီယာနှင့် သင့်အတွက် ဘာအကြောင်းရှိသနည်း။ အတိတ်ကာလ၌ ချစ်သူတောင်းဆိုသူများကို သူမက အရေအတွက်မကုန်အောင် သတ်ခဲ့ပြီးပြီ»။

Verse 7

तव रूपमहं दृष्ट्वा घटहासं सदोत्कचम् । प्रणम्य पादयोर्वीर स्थिता ते वचनंकरी

သင်၏ရုပ်သွင်ကို မြင်လျှင်—ကြမ်းတမ်းသရော်သော ရယ်သံနှင့် အမြဲတမ်း တိုက်ပွဲအဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်ကို—အို သူရဲကောင်းရေ၊ သင်၏ခြေတော်၌ ဦးချပြီး သင်၏အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ရပ်တည်နေပါသည်။

Verse 8

तन्मया सह मोदस्व भुंक्ष्व भोगांश्च कामुक । दास्याम्यनुचराणां ते त्रयाणां च प्रियात्रयम्

ထို့ကြောင့် ငါနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်လော့။ အို ချစ်သူတောင်းဆိုသူရေ၊ ဤအပျော်အပါးတို့ကိုလည်း ခံစားလော့။ သင်၏ အနုచရ သုံးယောက်အတွက်လည်း ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမ သုံးယောက်ကို ငါပေးမည်။

Verse 9

घटोत्कच उवाच । कल्याणि किंवदंती ते प्रमुक्ता स्वोचिता शुभे । पुनर्नैतद्वचस्तुभ्यं विशते मम चेतसि

ဃဋောတ္ကချက ပြောသည်– «သုဘမင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်ပြောသော သတင်းစကားသည် အဘယ်နည်း။ မသင့်တော် မအောင်မြင်သော စကားပင် ဖြစ်သည်။ ယခုတိုင် သင်၏စကားသည် ငါ့နှလုံးထဲ မဝင်နိုင်သေး»။

Verse 10

वामः कामो यतो भद्रे यस्मिन्नुपनिबद्ध्यते । स चात्र नैव बध्नाति तद्वयं कि प्रकुर्महे

အရှင်မ၊ မထိုက်တန်သောအရာ၌ ချိတ်ကပ်သွားလျှင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် လွဲမှားကာ ဆိုးရွားလာ၏။ ဤနေရာ၌တော့ ငါ့ကို မချည်နှောင်နိုင်သေး။ ထို့ကြောင့် ငါတို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။

Verse 11

अद्य ते स्वामिनी दृष्टा जिता वा क्रीडते मया । तया वा विजितो यास्ये पूर्वेषां कामिनां गतिम्

ယနေ့ ငါသည် သင်၏ အရှင်မကို တွေ့မြင်မည်။ ငါက အနိုင်ယူလျှင် သူမနှင့် ကစားပျော်မည်၊ သို့မဟုတ် သူမက ငါ့ကို အနိုင်ယူလျှင် ယခင်က ကာမလိုက်သူတို့ သွားရာလမ်းသို့ ငါလည်း သွားရမည်။

Verse 12

कर्णप्रावरणे तस्माच्छीघ्रमेव निवेद्यताम् । यथा दर्शनमात्रेण पूजयंत्यतिथिं खलु

ထို့ကြောင့် သူမ၏ နားထဲသို့ မြန်မြန် တိုးတိုးပြော၍ ငါ့ကို ကြေညာပေးပါ။ အမှန်တကယ်တော့ ဧည့်သည်ကို မျက်နှာမြင်ရုံဖြင့်ပင် ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 13

इति भैमेर्वचः श्रुत्वा प्रस्खलंती निशाचरी । प्रासादशिखरस्थां तां मौर्वीमेवं वचोवदत्

ဘီမ၏သား၏ စကားကို ကြားသော် ညအတွင်း လှည့်လည်သည့် မိန်းမအလုပ်သမားသည် အလျင်အမြန် သွားရာတွင် ချော်လဲလုနီးပါးဖြစ်၍ နန်းတော်ခေါင်မိုးပေါ်၌ ရပ်နေသော မော်ဝီအား ဤသို့ ပြောလေ၏။

Verse 14

देवि कोऽपि युवा श्रीमांस्त्रैलोक्येष्वमितप्रभः । कामातिथिस्तव द्वारि वर्तते दिश तत्परम्

အရှင်မ၊ သုံးလောကလုံး၌ အလွန်တောက်ပ၍ အလင်းရောင်မတိုင်းတာနိုင်သော လူငယ်တစ်ဦးသည် ‘ကာမ၏ ဧည့်သည်’ ဟူ၍ သင်၏ တံခါးဝ၌ ရပ်နေ၏။ ဘာလုပ်ရမည်ကို အမိန့်ပေးတော်မူပါ။

Verse 15

कामकटंकटोवाच । मुच्यतां शीघ्रमेवासौ किमर्थं वा विलंबसे । कदाचिद्देवसंगत्या समयो मेऽभिपूर्यते

ကာမကတံကတက ပြောသည်— «သူ့ကို ချက်ချင်းလွှတ်ပါ။ ဘာကြောင့် နှောင့်နှေးနေသနည်း။ တစ်ခါတစ်ရံ နတ်ဘုရားတို့၏ အညီအညွတ်ကြောင့် ငါ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်က ပြည့်စုံလာနိုင်သည်»

Verse 16

इत्युक्तवचनाच्चेटी प्राप्यावोचद्घटोत्कचम् । व्रज शीघ्रं कामुक त्वं तस्या मृत्योश्च सन्निधौ

ထိုသို့ အမိန့်ရပြီးနောက် အစေခံမိန်းကလေးသည် သွားကာ ဃဋောတ္ကချကို ပြောသည်— «မြန်မြန်သွားလော့၊ ကာမလိုလားသူရေ—သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့၊ သေခြင်း၏ အနီးအနားသို့ပင်»

Verse 17

इत्युक्तः स प्रहस्यैव तत्रोत्सृज्य स्वकानुगान् । प्रविवेश गृहं भैमिः सिंहो मेरुगुहामिव

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော်လည်း သူသည် ရယ်မောသာ၍ မိမိအဖော်အပါများကို ထိုနေရာ၌ ထားခဲ့ပြီး ဘီမ၏သားသည် မေရုတောင်ဂူထဲသို့ ဝင်သကဲ့သို့ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏

Verse 18

स पश्यञ्छुकसंघातान्पारावतगणांस्तथा । सारिकाश्च मदोन्मत्ताश्चेटीस्तां चाप्यपश्यत

ထိုနေရာ၌ သူသည် ကြက်တူရွေးအုပ်စုများနှင့် ခိုအုပ်စုများကို မြင်၏။ ထို့ပြင် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မူးယစ်နေသကဲ့သို့သော စာရိကာငှက်များနှင့် ထိုအစေခံမိန်းကလေးကိုလည်း မြင်၏

Verse 19

रूपेण वयसः चैव रतेरपि रतिंकरीम् । आंदोलकसुखासीनां सर्वाभरणभूषिताम्

သူမသည် အလှအပနှင့် လူငယ်ရွယ်နုပြည့်စုံ၍ ကာမရတိကိုပင် လှုံ့ဆော်စေသကဲ့သို့ စွဲမက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ အလှုပ်ခုံပေါ်တွင် သက်သာစွာ ထိုင်နေပြီး အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏

Verse 20

तां विद्युतमिवोन्नद्धां दृष्ट्वा भैमिरचिंतयत । अहो कृष्णेन पित्रा मे निर्दिष्टेयं ममोचिता

လျှပ်စီးတောက်ပသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းနေသော သူမကိုမြင်၍ ဘိုင်မီက စဉ်းစားသည်—«အဟော! အဖေ ကృష్ణက ငါ့အတွက် ညွှန်ပြထားသောသူမသည် ငါနှင့်တကယ်တော်တန်၏»။

Verse 21

न्याय्यमेतत्कृते पूर्वं नष्टा यत्कामिनां गणाः । शरीरक्षयपर्याप्तं क्षीयते यदि कामिनाम्

သူက စဉ်းစားသည်—«ဤအရာသည် သင့်လျော်၏။ အတိတ်ကာလ၌ ချစ်သူများအစုအဝေးများ ပျက်စီးခဲ့သည်မှာ—ကာမကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာတိုင်တိုင် ပျက်ယိုယွင်းသွားအောင် စုတ်ယုတ်လျှင်ပင်»။

Verse 22

कामिनीनां कृते येषां क्षीयते गणनात्र का । एवं बहुविधं कामी चिंतयन्नाह भीमभूः

«မိန်းမတို့အတွက် ယောက်ျားများ စုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားလျှင်—အဲဒီအမှုများကို ဘယ်လိုရေတွက်နိုင်မလဲ?» ဟူ၍ ကာမကြောင့် မူးမောနေသော ဘီမဘူသည် အမျိုးမျိုးစဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။

Verse 23

निष्ठुरे वज्रहृदये प्राप्तोऽहमतिथिस्तव । उचितां तत्सतां पूजां कुरु या ते हृदि स्थिता

«ဗဇ္ရကဲ့သို့ ခဲမာသောနှလုံးရှိသည့် ရက်စက်သူရေ! ငါသည် သင်၏ဧည့်သည်အဖြစ် ရောက်လာပြီ။ သင်၏နှလုံး၌ တည်ရှိသော သီလဝါဒတို့၏ ထိုက်တန်သည့် ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို ပြုလုပ်လော့»။

Verse 24

इति हैडंबिवचनं श्रुत्वा कामकटंकटा । विस्मिताभूत्तस्य रूपात्स्वं निनिंद च बालिशम्

ဟိုက်ဒမ္ဘီ၏ စကားကို ကြားသော် ကာမ-ကတင်ကတာသည် သူ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောင့် အံ့ဩသွားပြီး မိမိကိုယ်ကို မိုက်မဲသူဟု အပြစ်တင်လေ၏။

Verse 25

धिगहं यन्मया पूर्वं समयः स कृतोऽभवत् । न कृतोऽभूद्यदि पुरा अभविष्यदसौ पतिः

အရှက်တကွယ်ပင်၊ အရင်က ငါက အဲဒီသဘောတူညီချက်ကို လုပ်ခဲ့မိသည်။ အရင်က မလုပ်ခဲ့လျှင် သူသည် ငါ၏ခင်ပွန်း ဖြစ်လာမည်ပင်။

Verse 26

इति संचिन्तयन्ती सा भैमिं वचनमब्रवीत् । वृथा त्वमागतो भद्र जीवन्याहि पुनः सुखी

ထိုသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ဘှိုင်မိအား ဤစကားကို ပြော၏— “အရှင်ကောင်း၊ သင်သည် အလဟဿ လာခဲ့ရသည်။ အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွား၍ ထပ်မံ ပျော်ရွှင်စွာ နေပါလော့။”

Verse 27

अथ कामयसे मां त्वं तत्कथां शीघ्रमुच्चर । कथामाभाष्य यदि मां सन्देहे पातयिष्यसि । ततोऽहं वशगा जाता हतो वा स्वप्स्यसे मया

“ယခု သင်သည် ငါ့ကို လိုချင်လျှင် ထိုပုံပြင်ကို မြန်မြန် ပြောပါ။ သို့သော် ပုံပြင်ကို စပြီး ပြောကာ ငါ့ကို သံသယထဲသို့ ကျစေမည်ဆိုလျှင် ငါသည် သင့်အပေါ် မလျော့မတင်း ဖြစ်မည်—ငါသည် သင့်အာဏာအောက် ဝင်ရမည် သို့မဟုတ် သင်ကို ငါ သတ်၍ အိပ်သကဲ့သို့ လဲကျစေမည်။”

Verse 28

सूत उवाच । इत्युक्तवचनामेतां नेत्रोपांतेन वीक्ष्य सः

စူတက ပြော၏— ထိုစကားများကို သူမ ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် မျက်စောင်းဖြင့် သူမကို ကြည့်လေ၏။

Verse 29

स्मृत्वा चराचरगुरुं कृष्णमारब्धवान्कथाम् । कस्यांचिदभवत्पत्न्यां युवा कोऽप्यजितेद्रियः

လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံး၏ ဂုရုဖြစ်သော ကృష్ణကို သတိရကာ၊ သူသည် ပုံပြင်ကို စတင် ပြောလေ၏။ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အိမ်တွင် အာရုံများကို မအနိုင်ယူသေးသော လူငယ်တစ်ယောက် နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 30

तस्य चैका सुता जज्ञे भार्या तस्य मृताऽभवत् । ततो बालकिकां पुत्रीं ररक्ष च पुपोष च

သူ့ထံတွင် သမီးတစ်ယောက်သာ မွေးဖွားလာပြီး ဇနီးသည် ကွယ်လွန်သွား하였다။ ထို့နောက် သူသည် ထိုသမီးငယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ပြုစုမွေးမြူ하였다။

Verse 31

सा यदाभूद्यौवनगा व्यंजितावयवा शुभा । प्रोल्लसत्कुचमध्यांगी प्रोल्लसन्मुखपंकजा

သူမသည် ယောဝနသို့ ရောက်လာသောအခါ ကောင်းမြတ်လှပ၍ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပြည့်စုံထင်ရှားလာ하였다။ ရင်သားပွင့်လန်းလာသဖြင့် ခါးအလယ်ပိုင်းလှပကာ မျက်နှာသည် ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 32

तदास्य कामलुलितमालानं प्रजहौ मनः । प्रोवाच तां च तनयां समालिंग्य दुराशयः

ထိုအခါ ကာမတဏှာကြောင့် စိတ်သည် လှုပ်ရှား၍ ရောယှက်ကာ သင့်တော်မှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူသည် ကိုယ်သမီးကိုပင် ဖက်လျက် သူမအား ပြောဆို하였다။

Verse 33

प्रातिवेश्मकपुत्री त्वं मयानीयात्र पोषिता । भार्यार्थं सुचिरं कालं तत्कार्यं साधय प्रिये

«နင်သည် အိမ်နီးချင်း၏ သမီးဖြစ်၍ ငါက ဒီကို ခေါ်လာကာ ပြုစုမွေးမြူခဲ့သည်။ ဇနီးအဖြစ်အတွက် ငါသည် နင့်ကို အချိန်ကြာကြာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပြီ—ယခုတော့ အဲဒီရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေပါ၊ ချစ်သူ» ဟု ဆို하였다။

Verse 34

इत्युक्ता सा च मेने च तत्तथैव वचस्तदा । पतित्वेन च भेजे तं भार्यात्वेन स तां तथा

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် သူမသည် ထိုစကားကို အတိအကျ လက်ခံလိုက်하였다။ သူမသည် သူ့ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ သူလည်း သူမကို ဇနီးအဖြစ် ထိုနည်းတူ လက်ခံ하였다။

Verse 35

ततस्तस्यां सुता जज्ञे तस्मान्मदनरासभात् । वद सा तस्य भवति किं दौहित्री सुताऽथवा । एनं प्रश्नं मम ब्रूहि शीघ्रं चेच्छक्तिरस्ति ते

ထို့နောက် ကာမတဏှာကြောင့် မိုက်မဲကြမ်းတမ်းသောသူထံမှ သူမ၌ သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာ၏။ ပြောပါ—သူ့အတွက် ထိုသမီးသည် မြေးမလား၊ သမီးလား။ သင်၌ အစွမ်းရှိလျှင် ဤမေးခွန်းကို မြန်မြန် ဖြေကြားပါ။

Verse 36

सूत उवाच । इति प्रश्नं सा च श्रुत्वा चिंतयद्बहुधा हृदि

စူတက ပြောသည်—ဤမေးခွန်းကို ကြားသော် သူမသည် နှလုံးအတွင်း၌ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် စဉ်းစားလေ၏။

Verse 37

न च पश्यति निर्द्धारं प्रश्नस्यास्य कथंचन । ततः प्रश्नेन विजिता स्वां शक्तिं समुपाददे

သို့သော် ထိုမေးခွန်းအတွက် အဆုံးအဖြတ်တိတိကျကျကို မည်သို့မျှ မတွေ့နိုင်ခဲ့။ မေးခွန်းကြောင့် ရှုံးနိမ့်သဖြင့် သူမသည် ကိုယ့်အစွမ်းကို စုစည်း၍ ထုတ်ယူလေ၏။

Verse 38

अताडयद्रुक्मरज्जुं कराभ्यां दोलकस्य च । ततो रक्षांसि निष्पेतुः कोटिशो भीषणान्यति

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဒိုလက၏ ရွှေရောင်ကြိုးကို ထိုးနှက်လေ၏။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ရက္ခသများသည် ကုဋိကုဋိ များစွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကြ၏။

Verse 39

सिंहव्याघ्रवराहाश्च महिषाश्चित्रका मृगाः । समीक्ष्य तानसंख्येयान्खादितुं धावतो रुषा

ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ ဝက်ရိုင်း၊ ကျွဲနှင့် အစက်အပြောက်ရှိ သမင်တို့သည် ထိုအရေအတွက်မတွက်နိုင်သော အကောင်များကို မြင်လျှင် ဒေါသဖြင့် ပြေးဝင်ကာ ကိုက်စားရန် အားထုတ်ကြ၏။

Verse 40

अवादयन्नखौ भैमिः कनिष्ठांगुष्ठजौ हसन् । ततो विनिःसृतास्तत्र द्विगुणा राक्षसादयः

ရယ်မောလျက် Bhaimī သည် လက်သန်းနှင့် လက်မကို တီးခတ်လိုက်ရာ ထိုနေရာ၌ပင် ရက္ခိုသ်များနှင့် အခြားသူများသည် နှစ်ဆတိုး၍ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။

Verse 41

तैर्मौर्वीनिर्मिताः सर्वे क्षणादेव स्म भक्षिताः । विजितायां स्वशक्तौ च बलशक्तिमथाददे

Maurvī ဖန်ဆင်းထားသမျှ အားလုံးသည် ခဏချင်းတွင် စားသုံးခြင်း ခံလိုက်ရ၏။ သူမ၏ တန်ခိုးအာနုဘော် ရှုံးနိမ့်သောအခါ သူမသည် ကာယခွန်အားကို ထုတ်သုံးလေ၏။

Verse 42

उत्थाय सहसा दोलात्खड्गमादातुमैच्छत । उत्तिष्ठंतीं च तां भैमिरनुसृत्य जवादिव

ဒန်းမှ ရုတ်တရက် ထကာ ဓားကို ဆွဲယူရန် ကြံရွယ်၏။ သူမ ထရပ်လိုက်သည်နှင့် Bhaimī သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်လေ၏။

Verse 43

केशेष्वादाय सव्येन पाणिनाऽपातयद्भुवि । ततः कंठे सव्यपादं दत्त्वादाय च कर्तिकाम्

ဘယ်လက်ဖြင့် သူမ၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေပြင်သို့ လှဲချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ဘယ်ခြေထောက် တင်လျက် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်လိုက်၏။

Verse 44

दक्षिणेन करेणास्याश्छेत्तुमैच्छत नासिकाम् । विस्फुरंती ततो मौर्वी मंदमाह घटोत्कचम्

ညာလက်ဖြင့် သူမ၏ နှာခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။ ထိုအခါ တုန်လှုပ်နေသော Maurvī သည် Ghaṭotkaca အား တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 45

प्रश्नेन शक्त्या च बलेन नाथ त्रिधा त्वयाहं विजिता नमस्ते । तन्मुंच मां कर्मकरी तवास्मि समादिश त्वं प्रकरोमि तच्च

မေးခွန်းဖြင့်လည်း၊ သင်၏ဣဒ္ဓိဖြင့်လည်း၊ သင်၏အားဖြင့်လည်း၊ အရှင်နာထာ၊ ကျွန်ုပ်သည် သုံးမျိုးဖြင့် အနိုင်ယူခံရပြီ—နမസ്കာရပါ၏။ ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်ပေးပါ; ကျွန်ုပ်သည် သင်၏အမှုကို ဆောင်ရွက်မည့် အစေခံဖြစ်၏။ အမိန့်ပေးပါ၊ ထိုအတိုင်း ကျွန်ုပ်ပြုမည်။

Verse 46

घटोत्कच उवाच । यद्येवं तर्हि मुक्तासि भूयो दर्शय यद्बलम् । एवमुक्त्वा मुमोचैनां मुक्ता चाह प्रणम्य सा

ဃဋောတ္ကချက ပြောသည်—“ဒီလိုဆိုရင် မင်းလွတ်ပြီ။ မင်းရဲ့အင်အားကို ထပ်မံပြသပါဦး။” ဟုဆိုပြီး သူမကို လွှတ်လိုက်သည်။ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် သူမက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ပြောလေ၏။

Verse 47

जानामि त्वां महाबाहो वीरं शक्तिमतां वरम् । सर्वराक्षसभर्तारं त्रैलोक्येऽमितविक्रमम्

မဟာဗာဟို၊ သင်သည် သူရဲကောင်း၊ အင်အားရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်သိ၏။ သင်သည် ရာက္ခသတို့အားလုံး၏ အထောက်အပံ့နှင့် အရှင်ဖြစ်ပြီး၊ သုံးလောကလုံးတွင် မတိုင်းမတာသော ဝီရိယရှိ၏။

Verse 48

गुह्यकाधिपतिस्त्वं हि कालनाभ इति स्मृतः । षष्टिकोटिपतिर्जातो यक्षरक्षाकृते भुवि

သင်သည် ဂုဟျကတို့၏ အဓိပတိဖြစ်ပြီး “ကာလနာဘ” ဟုလည်း မှတ်သားကြသည်။ ယက္ခတို့ကို ကာကွယ်ရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟုတ်ဆစ်ကုဋိ၏ စစ်သူကြီးအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 49

इति मां प्राह कामाख्या सर्वं तत्संस्मराम्यहम् । इदं गेहं सानुगं मे दत्तं मयात्मना तव

“ကာမာချာက ငါ့အား ဤသို့ ပြောခဲ့သည်; အားလုံးကို ငါမှတ်မိ၏။ ဤအိမ်နှင့် ငါ့အဖော်အပါများကိုပါ ငါသည် ကိုယ်တိုင်ပင် သင့်အား ပေးအပ်ခဲ့၏။”

Verse 50

समादिश प्राणनाथ कमादेशं करोमि ते । घटोत्कच उवाच । प्रच्छन्नस्तस्य घटते न विवाहः कथंचन

“အသက်ရှင်သခင်၊ အမိန့်ပေးပါ; သင်၏ဆန္ဒကို ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ပါမည်” ဟုဆို၏။ ဃဋောတ္ကချက ပြောသည်– “သူက ဖုံးကွယ်နေသရွေ့ မင်္ဂလာပွဲသည် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်”။

Verse 51

मोर्वि यस्य हि वर्तंते पितरौ बांधवास्तथा । तन्मां शीघ्रं वह शुभे शक्रप्रस्थाय संप्रति

“အို မော်ဝီ၊ သူ၏ မိဘများနှင့် ဆွေမျိုးများ ရှိနေကြသဖြင့်၊ မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ယခုချက်ချင်း သက္ကရပရသ္ထသို့ ကျွန်ုပ်ကို မြန်မြန် သယ်ဆောင်ပါ” ဟုဆို၏။

Verse 52

अयं कुलक्रमोऽस्माकं यद्भार्या पतिमुद्वहेत् । तत्रानुज्ञां समासाद्य परिणेष्यामि त्वामहम्

“ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးရိုး၏ ထုံးတမ်းဖြစ်သည်—ဇနီးသည်က ခင်ပွန်းကို ရွေးချယ်၍ လက်ခံခြင်း။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာ၌ ခွင့်ပြုချက် ရယူပြီးနောက် သင့်ကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ လက်ထပ်မည်” ဟုဆို၏။

Verse 53

भगदत्तमथो नाथं ततो मौर्वी न्यवेदयत् । समादाय बहुद्रव्यं विससर्जाथ भ्रातरम्

ထို့နောက် မော်ဝီသည် မိမိ၏ သခင် ဘဂဒတ္တထံ သတင်းပို့လေ၏။ ထို့ပြင် ငွေကြေးပစ္စည်း များစွာကို ယူဆောင်ကာ အစ်ကို/မောင်ကို ထိုပစ္စည်းများနှင့်အတူ စေလွှတ်လေ၏။

Verse 54

ततः पृष्ठिं समारोप्य घटोत्कचमनिंदिता । नानाद्रव्यपरीवारा शक्रप्रस्थं समाव्रजत्

ထို့နောက် အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းမသည် ဃဋောတ္ကချကို မိမိ၏ ကျောပေါ်သို့ တင်လေ၏။ ပစ္စည်းဥစ္စာ မျိုးစုံနှင့် လိုက်ပါသူများစွာနှင့်အတူ သက္ကရပရသ္ထသို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 55

ततोऽसौ वासुदेवेन पांडवैश्चाभिनंदितः । शुभे लग्ने पाणिमस्या जगृहे भीमनंदनः

ထို့နောက် သူသည် ဝါစုဒေဝနှင့် ပဏ္ဍဝတို့၏ ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရ၏။ မင်္ဂလာအချိန်ကောင်းတွင် ဘီမ၏သားသည် သူမ၏လက်ကို ကိုင်ကာ မင်္ဂလာဆောင်လေ၏။

Verse 56

कुरूणां राक्षसानां च प्रोक्तोत्तमविधानतः । उद्वाह्य तां तद्धनैश्च तर्पयामास पांडवान्

ကူရုတို့နှင့် ရာක්ෂသတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အထူးကောင်းမွန်သည့် မင်္ဂလာနည်းလမ်းအတိုင်း၊ သူမနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် ထိုတူညီသော ဥစ္စာဓနဖြင့် ပဏ္ဍဝတို့ကို ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 57

कुंती च द्रौपदी चोभे मुमुदाते नितांततः । मंगलान्यस्य चक्राते मौर्व्याश्च धन तर्पिते

ကွန်တီနှင့် ဒြောပဒီ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ သူ့အတွက် မင်္ဂလာကောင်းချီးများ ပြုလုပ်ပေးကြပြီး မော်ဝရီလည်း ဥစ္စာဓနဖြင့် ကျေနပ်လေ၏။

Verse 58

ततो विवाहे निर्वृत्ते प्रतिपूज्य घटोत्कचम् । भार्यया सहितं राजा स्वराज्याय समादिशत्

မင်္ဂလာပွဲပြီးဆုံးသော်၊ ဘုရင်သည် ဂဋောတ္ကချကို ပြန်လည်ဂုဏ်ပြုကာ၊ သူ့ဇနီးနှင့်အတူ မိမိနိုင်ငံသို့ ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးလေ၏။

Verse 59

मौर्व्याऽज्ञां शिरसा गृह्य हैडंबिर्भार्ययान्वितः । शुभं हिडम्बस्य वने स्वराज्यं समुपाव्रजत्

မော်ဝရီ၏ အမိန့်ကို ခေါင်းငုံ့လက်ခံကာ၊ ဟိုဍမ္ဘီသည် ဇနီးနှင့်အတူ မင်္ဂလာရှိစွာ ထွက်ခွာ၍ ဟိဍမ္ဘတော၌ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်မှုကို ရရှိလေ၏။

Verse 60

ततो राक्षसयोषाभिर्वीरकांस्यैः प्रवर्धितः । महोत्सवेन महता स्वराज्ये प्रमुमोद सः

ထို့နောက် သူရဲကောင်း ရက္ခသမိန်းမများ၏ ပြုစုထောက်ပံ့မှုဖြင့် ကြီးပွားလာသောသူသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခွင့်အာဏာ၌ ပျော်ရွှင်ကာ မဟာပွဲတော်ကြီးကို ခမ်းနားစွာ ကျင်းပလေ၏။

Verse 61

ततो वनेषु चित्रेषु निम्नगापुलिनेषु च । रेमे सह तया भैमिर्मंदोदर्येव रावणः

ထို့နောက် လှပသော တောအုပ်များနှင့် မြစ်ကမ်းသဲပြင်များတွင် ဘိုင်မိသည် သူမနှင့်အတူ ကစားပျော်မြူးလေ၏—မန်ဒိုဒရီနှင့် ရာဝဏကဲ့သို့ပင်။

Verse 62

एवं विक्रीडतस्तस्य गर्भो जज्ञे महाद्युतेः । हेडंबै राक्षसव्याघ्राद्बालसूर्यसमप्रभः

ဤသို့ ပျော်မြူးနေစဉ် အလင်းရောင်ကြီးမားသောသူထံ၌ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏—ရက္ခသတောကြား (ရက္ခသတို့၏ ကျား) ထံမှ ဟေဍမ္ဘာက မွေးသဖြင့် ထွန်းလင်းမှုသည် နေထွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။

Verse 63

स जातमात्रो ववृधे क्षणाद्यौवनगोऽभवत् । नीलमेघचयप्रख्यो घटास्यो दीर्घलोचनः

မွေးဖွားသည့် ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင် သူသည် ချက်ချင်း ကြီးထွားကာ လူငယ်အရွယ်သို့ ရောက်လေ၏—အပြာမိုးတိမ်အစုကဲ့သို့ မည်းမှောင်၍ အိုးမျက်နှာရှိကာ မျက်လုံးရှည်လျားလေ၏။

Verse 64

ऊर्ध्वकेशश्चोर्ध्वरोमा पितरौ प्रणतोऽब्रवीत् । प्रणमामि युवां चोभौ जातस्य पितरौ गुरू

ဆံပင်ထောင်၍ ကိုယ်မွေးလည်း ထောင်ထလာသဖြင့် သူသည် မိဘနှစ်ပါးကို ဦးချကာ ပြောလေ၏—“ကျွန်ုပ်သည် မွေးဖွားလာပြီဖြစ်သဖြင့် မိဘနှစ်ပါး၊ ဂုရုအဖြစ်လည်း အလေးအမြတ်ပြုရသော သင်တို့နှစ်ဦးအား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏”။

Verse 65

भवतोर्हि प्रियं कृत्वा अनृणः स्यां सदा ह्यहम् । भवद्भ्यां दत्तमिच्छामि अभिधानं यथात्मनः

သင်တို့နှစ်ပါး၏နှစ်သက်ရာကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ငါသည် အမြဲတမ်း ကျေးဇူးကြွေးမရှိသူ ဖြစ်မည်။ ထို့ကြောင့် ငါ့အတွက် ကိုယ်တိုင်နှင့်ကိုက်ညီသော အမည်တစ်ခုကို သင်တို့နှစ်ပါးက ပေးအပ်စေလို၏။

Verse 66

अतः परं तु यच्छ्रेयं कर्तव्यं प्रोन्नतिप्रदम् । ततो भेमिस्तमालिंग्य पुत्रं वचनमब्रवीत्

“ယခုမှစ၍ အကောင်းဆုံးဖြစ်သော အရာ—တိုးတက်မြင့်မားမှုနှင့် ထူးမြတ်မှုကို ပေးစွမ်းသော အလုပ်ကို ပြောပြပါ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဘေမီသည် သားကို ဖက်ကာ ဤစကားများကို ပြောလေ၏။

Verse 67

बर्बराकारकेशत्वाद्बर्बरीकाभिधो भवान् । भविष्यति महाबाहो कुलस्यानन्दवर्धनः

“သင်၏ဆံပင်သည် ရိုင်းပြင်း၍ ထောင်ထောင်ထသော အရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသဖြင့် မဟာလက်မောင်းရှင်၊ သင်သည် ‘ဗာဗရီက’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရမည်။ ထို့ပြင် သင်သည် ငါတို့မျိုးရိုး၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 68

श्रेयश्च ते यत्परमं दृढं च तत्कीर्त्यते बहुधा विप्र मुख्यैः । प्रक्ष्यावहे तद्यदुवंशनाथं गत्वा पुरीं द्वारकां वासुदेवम्

သင့်အတွက် အမြင့်ဆုံးနှင့် မခိုင်မပြတ်သော ကောင်းကျိုးကို အထက်တန်းဗြာဟ္မဏများက နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ဆိုကြသည်။ ထိုအကြောင်းကို ယဒုမျိုးရိုး၏ အရှင် ဝါစုဒေဝအား မေးမြန်းရန် ဒွာရကာမြို့သို့ သွားကြစို့။