Adhyaya 36

Verse 1

पार्वत्युवाच । विश्वकर्मेश्वरं लिंगं यत्काश्यां प्रथितं परम् । तस्य लिंगस्य कथय देवदेव समुद्भवम्

ပါဝတီက မိန့်တော်မူသည်။ “အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်၊ ကာသီ၌ ထင်ရှားလှသော ဝိශ්ဝကර්မေရှဝရ လင်္ဂ၏ မြင့်မြတ်သော ပေါ်ပေါက်လာရာ အကြောင်းကို မိန့်ကြားပါ။”

Verse 2

देवदेव उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पातकनाशिनीम् । विश्वकर्मेश लिंगस्य प्रादुर्भावं मनोहरम्

ဒေဝဒေဝက မိန့်တော်မူသည်။ “နားထောင်ပါ ဒေဝီ၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ကထာကို ငါမိန့်ကြားမည်—ဝိශ්ဝကර්မေရှ လင်္ဂ၏ လှပသော ပေါ်ထွန်းမှုအကြောင်းပင်။”

Verse 3

विश्वकर्माभवत्पूर्वं ब्रह्मणस्त्वपरा तनुः । त्वष्टुः प्रजापतेः पुत्रो निपुणः सर्वकर्मसु

ရှေးကာလ၌ ဝိශ්ဝကර්မာသည် ဘြဟ္မာ၏ ဒုတိယတန်ခိုးတစ်ပါးအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ သူသည် ပရဇာပတိ တွෂ္ဋೃ၏ သားဖြစ်၍ အလုပ်အကိုင်နှင့် လက်ရာအနုပညာ အားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

Verse 4

कृतोपनयनः सोथ बालो गुरुकुले वसन् । चकार गुरुशुश्रूषां भिक्षान्नकृतभोजनः

ဥပနယန သင်္ကာရ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် ကလေးငယ်ဖြစ်သော်လည်း ဂုရုကူလ၌ နေထိုင်ကာ ဂုရုအား ဝတ်ပြုစေတနာဖြင့် အမှုထမ်း၍ ဆွမ်းခံရသော အစာဖြင့်သာ စားသောက်နေခဲ့သည်။

Verse 5

एकदा तद्गुरुः प्राह प्रावृट्काले समागते । कुरूटजं मदर्थं त्वं यथा प्रावृण्न बाधते

တစ်ခါတုန်းက မိုးရာသီရောက်လာသောအခါ ဆရာဂုရုက ပြောသည်— «ငါ့အတွက် kurūṭaja တဲလေးကို မိုးမထိခိုက်အောင် ကောင်းကောင်း ဆောက်ပါ»။

Verse 6

यत्कदाचिन्न भज्येत न पुरातनतां व्रजेत् । गुरुपत्न्यात्वभिहितो रे त्वाष्ट्र कुरु कंचुकम्

ဂုရု၏ဇနီးက ဤသို့ဆိုသဖြင့် သူမက ပြောသည်— «အို Tvāṣṭra၊ ငါ့အတွက် kañcuka (အင်္ကျီအတွင်း) တစ်ထည် ချုပ်ပေးပါ—ဘယ်အချိန်မှ မကွဲမပျက်၊ မဟောင်းမနွမ်းစေပါနှင့်»။

Verse 7

ममांगयोग्यं नो गाढं न श्लथं च प्रयत्नतः । विनैव वाससा चारु वाल्कलं च सदोज्ज्वलम्

«ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ကိုက်ညီပါစေ—မတင်းလွန်း မလျော့လွန်း—ကြိုးစား၍ သေချာစွာ ပြုလုပ်ပါ; ထို့ပြင် အခြားအဝတ်မပါဘဲပင် လှပတောက်ပနေသော vālkala (သစ်ခေါက်အဝတ်) ဖြစ်ပါစေ»။

Verse 8

गुरुपुत्रेण चाज्ञप्तो ममार्थं पादुके कुरु । यदारूढस्य मे पादौ न पंकः संस्पृशेत्क्वचित्

ဂုရု၏သားက အမိန့်ပေးသဖြင့် (သူက) ပြောသည်— «ငါ့အတွက် pādukā (ခြေနင်း) လုပ်ပေးပါ၊ ငါစီးသောအခါ ဘယ်နေရာမှာမဆို ရွံ့က ငါ့ခြေကို မထိစေချင်»။

Verse 9

चर्मादिबंधनिर्मुक्ते धावतो मे सुखप्रदे । याभ्यां च संचरे वारि स्थल भूमाविव द्रुतम्

«ငါပြေးသွားသည့်အခါ သက်သာစေပါစေ၊ သားရေကြိုးစည်းနှင့် အလားတူအရာများ မပါစေပါနှင့်; ထို့ပြင် ထိုခြေနင်းတို့ကြောင့် ရေစိုမြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ခြောက်သွေ့မြေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ သွားလာနိုင်ပါစေ»။

Verse 10

गुरुकन्यापि तं प्राह त्वाष्ट्र मे श्रवणोचिते । भूषणे स्वेन हस्तेन कुरु कांचननिर्मिते

ထို့နောက် ဂုရု၏သမီးကလည်း သူ့အားဆိုသည်– “အို တ္ဝာဋ္ဌရ၊ ငါ့နားနှင့် ကိုက်ညီသော နားအလှဆင်ကို သင်၏လက်ဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ပေးပါ—ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောအရာဖြစ်စေပါ”။

Verse 11

कुमारी क्रीडनीयानि कौतुकानि च देहि मे । दंतिदंतमयान्येव स्वहस्तरचितानि च

အို ကုမာရီ၊ ငါ့အား ကစားစရာများနှင့် စိတ်ပျော်ဖွယ် အံ့ဩစရာပစ္စည်းများ ပေးပါ—ဆင်စွယ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သင်၏ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသောအရာများကို။

Verse 12

गृहोपकरणं द्रव्यं मुसलोलूखलादिकम् । तथा घटय मेधाविन्यथा त्रुट्यति न क्वचित्

အိမ်သုံးကိရိယာပစ္စည်းများ—မုဆယ်၊ အူခလ (လက်ဆုံ) စသည်တို့ကို—အို ဉာဏ်ရှိသူမ၊ ဘယ်နေရာမှာမဆို မကွဲမပျက်အောင် ကောင်းကောင်းလုပ်ပေးပါ။

Verse 13

अक्षालितान्यपि यथा नित्यं पीठानि सत्तम । उज्ज्वलानि भवंत्येव स्थालिकाश्च तथा कुरु

အို လူတို့အတွင်း အမြတ်ဆုံး၊ ထိုင်ခုံ/ပလ္လင်များကို မလျှော်သော်လည်း နေ့စဉ် တောက်ပလင်းလက်နေအောင် ပြုလုပ်ပါ၊ ထို့အတူ ပန်းကန်ငယ်များကိုလည်း ထိုသို့လုပ်ပါ။

Verse 14

सूपकर्मण्यपि च मां प्रशाधि त्वष्ट्रनंदन । यथांगुल्यो न दह्यंते पाकः स्याच्च यथा शुभः

ချက်ပြုတ်ရေးရာတွင်လည်း ငါ့ကို သင်ကြားကူညီ၍ ပြင်ဆင်ပေးပါ၊ အို တ္ဝෂ္ဋೃ၏ သားတော်၊ ငါ့လက်ချောင်းများ မလောင်စေရန်နှင့် ဟင်းချက်ခြင်းသည် မင်္ဂလာရှိ၍ ကောင်းစွာကျက်စေရန်။

Verse 15

एकस्तंभमयं गेहमेकदारुविनिर्मितम् । तथा कुरु वरं त्वाष्ट्र यत्रेच्छा तत्र धारये

အို အမြတ်ဆုံး တ္ဝာෂ္ဋရ၊ တိုင်တစ်တိုင်တည်းပါသော အိမ်တစ်လုံးကို သစ်သားတစ်တုံးတည်းဖြင့် ပြုလုပ်ပေးပါ၊ ငါအလိုရှိရာနေရာတိုင်းတွင် ထားနိုင်၍ သယ်ဆောင်နိုင်စေရန်။

Verse 16

ये सहाध्यायिनोप्यस्य वयोज्येष्ठाश्च तेपि हि । सर्वेसर्वे समीहंते कर्म तत्कृतमेव हि

သူ၏ အတန်းဖော်များ—အသက်ကြီးသူများပင်—အားလုံးက ထိုကိစ္စကို သူတစ်ယောက်တည်းကပင် အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။

Verse 17

तथेति स प्रतिज्ञाय सर्वेषां पुरतोद्रिजे । मध्ये वनं प्राविशच्च महाचिंताभयार्दितः

“အဲဒီလိုပဲ” ဟုဆိုကာ သူသည် အားလုံးရှေ့တွင် ကတိပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြီးနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြီးကြောင့် နှိပ်စက်ခံရကာ တောင်တန်းဒေသအလယ်ရှိ တောထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 18

किंचित्कर्तुं न जानाति प्रतिज्ञातं च तेन वै । सर्वेषां पुरतः सर्वं करिष्यामीति निश्चितम्

သူသည် အနည်းငယ်တောင် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် ကတိပြုထားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အားလုံးရှေ့တွင် “အားလုံးကို ငါပြီးမြောက်စေမည်” ဟု দৃঢ়စွာ ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 19

किं करोमि क्व गच्छामि को मे साहाय्यमर्पयेत् । बुद्धेरपि वनस्थस्य शरणं कं व्रजामि च

“ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဘယ်ကို သွားရမလဲ။ ဘယ်သူက ငါ့ကို ကူညီပေးမလဲ။ ဒီတောထဲမှာ ငါ့အတွေးအခေါ်တောင် လှုပ်ရှားယိမ်းယိုင်နေပြီ—ဒါဆို ငါ ဘယ်သူ့ထံမှာ ခိုလှုံရမလဲ”

Verse 20

अंगीकृत्य गुरोर्वाक्यं गुरुपत्न्या गुरोः शिशोः । यो न निष्पादयेन्मूढः स भवेन्निरयी नरः

ဆရာ၏ မိန့်တော်—ဆရာမ၏ အမိန့်နှင့် ဆရာ၏ ကလေး၏ စကားပါ—ကို လက်ခံပြီးနောက် မိုက်မဲ၍ မဆောင်ရွက်မပြီးမြောက်သူသည် နရကသို့ကျရောက်မည့် လူဖြစ်လာသည်။

Verse 21

गुरुशुश्रूषणं धर्म एको हि ब्रह्मचारिणाम् । अनिष्पाद्य तु तद्वाक्यं कथं मे निष्कृतिर्भवेत्

ဗြဟ္မစာရီတို့အတွက် ဂုရုကို ရိုသေစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်ခြင်းသာ အဓိကဓမ္မတစ်ပါးတည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်တော်ကို မပြည့်စုံစေပါက ငါ့အတွက် အပြစ်လျော့ပေးခြင်း မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 22

गुरूणां वाक्यकरणात्सर्व एव मनोरथाः । सिद्ध्यंतीतरथा नैव तस्मात्कार्यं हि तद्वचः

ဂုရုတို့၏ ဝါကျတော်ကို လိုက်နာလုပ်ဆောင်လျှင် ဆန္ဒအာရုံအားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။ မလိုက်နာလျှင် လုံးဝမအောင်မြင်။ ထို့ကြောင့် ထိုအမိန့်တော်ကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 23

कथं तद्वचसः सिद्धिं प्राप्स्याम्यत्र वने स्थितः । कश्च मेत्र सहायी स्याद्धिषणादुर्बलस्य वै

ဤတောထဲ၌ နေထိုင်နေရင်း ထိုအမိန့်တော်ကို ငါ မည်သို့ ပြည့်စုံစေမည်နည်း။ ဉာဏ်ပညာအားနည်းသော ငါ့အတွက် ဒီမှာ ဘယ်သူက ကူညီသူ ဖြစ်မည်နည်း။

Verse 24

आस्तां गुरुकथा दूरं योऽन्यस्यापि लघोरपि । ओमित्युक्त्वा न कुरुते कार्यं सोथ व्रजत्यधः

ဂုရုအကြောင်းကို မဆိုထားနှင့်—အခြားသူ၏ သေးငယ်သော တောင်းဆိုချက်တစ်ခုပင် ‘အိုမ်’ ဟု လက်ခံပြောပြီး မလုပ်ဆောင်လျှင် ထိုသူသည် အောက်ကျသွား၍ ပျက်စီးရာသို့ ရောက်သည်။

Verse 25

कथमेतानि कर्माणि करिष्येऽज्ञोऽसहायवान् । अंगीकृतानि तद्भीत्या नमस्ते भवितव्यते

အကူအညီမရှိသော အမောင့်အမိုက် ငါသည် ဤကိစ္စများကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်မည်နည်း။ တာဝန်မပျက်စီးစေရန် ကြောက်ရွံ့၍ ငါ လက်ခံထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ငါသည် ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြု၍ အနိမ့်ခံရမည်—ဤသို့ပင် ဖြစ်ရမည်။

Verse 26

यावदित्थं चिंतयति स त्वाष्ट्रो वनमध्यगः । तावत्तदेव संप्राप्तस्तेनैकोऽदर्शि तापसः

တွဝာဋ္ဌရ၏ သား (တွဝာဋ္ဌရ) သည် တောအလယ်၌ ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်၊ ထိုခဏတည်းမှာပင် တပသီတစ်ပါးတည်းသော ရသေ့တစ်ဦး ရောက်လာ၍ သူ့မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်ထင်လာ하였다။

Verse 27

अथ नत्वा स तं प्राह वने दृष्टं तपस्विनम् । को भवान्मानसं मे यो नितरां सुखयत्यहो

ထို့နောက် တော၌ တွေ့မြင်ခဲ့သော တပသီကို ဦးချကန်တော့၍ သူက ပြောသည်— “အရှင်ဘဂဝန်၊ အဘယ်သူနည်း၊ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ကို အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စေသော အရှင်သည်?”

Verse 28

त्वद्दर्शनेन मे गात्रं चिंतासंतापतापितम् । हिमानी गाहनेनेव शीतलं भवति क्षणम्

အရှင်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသော ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ခဏချင်းပင် အေးမြသွားသည်—နှင်းရေစီးထဲသို့ ဆင်းမြုပ်သကဲ့သို့။

Verse 29

किं त्वं मे प्राक्तनं कर्म प्राप्तं तापसरूपधृक् । अथवा करुणावार्धिराविर्भूतः शिवो भवान्

အရှင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်က ကမ္မပင်လော၊ တပသီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်၍ ကျွန်ုပ်ရှေ့သို့ ရောက်လာသနည်း? သို့မဟုတ် ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သော သီဝ (Śiva) ကိုယ်တိုင် ဤနေရာ၌ ပေါ်ထင်လာသနည်း?

Verse 30

योसि सोसि नमस्तुभ्यमुपदेशेन युंक्ष्व माम् । गुरूक्तं गुरुपत्न्युक्तं गुर्वपत्योक्तमेव च

အရှင်သည် မည်သူဖြစ်စေ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ပါစေ; ကျွန်ုပ်ကန်တော့ပါ၏။ ဥပဒေသဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ချိတ်ဆက်ပေးပါ၊ သင်ကြားပေးပါ။ ဂုရုက ပြောသောစကား၊ ဂုရုပတ္နီက ပြောသောစကား၊ ဂုရု၏ သားက ပြောသောစကား—ထိုအားလုံးသည်ပင် အာဏာရှိသော သင်ခန်းစာဖြစ်၏။

Verse 31

कथं कर्तुमहं शक्तः कर्म तत्र दिशाद्भुतम् । कुरु मे बुद्धिसाहाय्यं निर्जने बंधुतां गतः

ဤအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း၊ အရပ်အနှံ့ကိုလည်း ကျော်လွန်သကဲ့သို့ နားမလည်ရခက်ပါသည်။ ဤတိတ်ဆိတ်ရာ၌ သင်သည် ငါ့အတွက် ဆွေမျိုးကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီ—မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာ၏ အထောက်အကူကို ပေးပါ။

Verse 32

इत्युक्तस्तेन स वने तापसो ब्रह्मचारिणा । कारुण्यपूर्णहृदयो यथोक्तमुपदिष्टवान्

ထိုသို့ တောအတွင်းရှိ ဘြဟ္မစာရီက ပြောဆိုသဖြင့်၊ ကရုဏာပြည့်ဝသော နှလုံးသားရှိ တပသီသည် တောင်းဆိုထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ အဆုံးအမပေးခဲ့သည်။

Verse 33

य आप्तत्वेन संपृष्टो दुर्बुद्धिं संप्रयच्छति । स याति नरकं घोरं यावदाभूतसंप्लवम्

ယုံကြည်အားထား၍ အကြံပေးတတ်သူအဖြစ် မေးမြန်းခံရသော်လည်း မကောင်းသောဉာဏ်ဖြင့် ထိခိုက်စေသော အကြံပေးသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရပြီး သတ္တဝါတို့ ပျက်လျက်သည့် ပရလယအထိ ခံရမည်။

Verse 34

तापस उवाच । ब्रह्मचारिञ्शृणु ब्रूयां किमद्भुततरं त्विदम् । विश्वेशानुग्रहाद्ब्रह्माप्यभवत्सृष्टिकोविदः

တပသီက ပြောသည်—“ဘြဟ္မစာရီရေ၊ နားထောင်ပါ; ဤအရာထက် ပို၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့်အရာ ရှိမလား? ဝိශ්ဝေရှ (Viśveśa) ၏ အနုဂ्रहကြောင့် ဘြဟ္မာတောင် ဖန်ဆင်းခြင်းအတတ်၌ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။”

Verse 35

यदि त्वं त्वाष्ट्र सर्वज्ञं काश्यामाराधयिष्यसि । ततस्ते विश्वकर्मेति नाम सत्यं भविष्यति

အို တ္ဝာෂ္ဋရ၊ သင်သည် ကာသီ၌ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော သခင်ကို အာရာဓနာပြုလျှင် ‘ဝိශ්ဝကರ್ಮာ’ ဟူသော နာမသည် အမှန်တကယ် သင့်၏နာမ ဖြစ်လာမည်။

Verse 36

विश्वेशानुग्रहात्काश्यामभिलाषा न दुर्लभाः । सुलभो दुर्लभो वै यद्यत्र मोक्षस्तनुत्यजाम्

ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကာရှီ၌ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဆန္ဒတော်များ မခက်ခဲတော့။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ချိန်၌ မောက္ခလည်း လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သော်လည်း အခြားနေရာများတွင် ရှားပါးလှ၏။

Verse 37

सृष्टेःकरण सामर्थ्यं सृष्टिरक्षाप्रवीणता । विधिना विष्णुना प्रापि विश्वेशानुग्रहात्परात्

ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်းနှင့် ဖန်ဆင်းထားသမျှကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရာ၌ ဗိဿ္ဏု၏ ကျွမ်းကျင်မှုတောင်—အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်သာ ရရှိလာသည်။

Verse 38

याहि वैश्वेश्वरं सद्म पद्मया समधिष्ठितम् । निर्वाणसंज्ञया बाला यदीच्छेः स्वान्मनोरथान्

ပဒ္မာဒေဝီ အဓိဋ္ဌာနပြုတော်မူသော ဝိုင်ရှ္ဝေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့ သွားလော့။ နိဗ္ဗာဏာဟု အမည်ရသော မိန်းကလေးရေ၊ ကိုယ့်နှလုံးသားဆန္ဒများ ပြည့်စုံလိုပါက။

Verse 39

स हि सर्वप्रदः शंभुर्याचितश्चोपमन्युना । पयोमात्रं ददौ तस्मै सर्वं क्षीराब्धिमेव च

အကြောင်းမူကား သမ္ဘူသည် အရာအားလုံးကို ပေးသနားတော်မူသူ ဖြစ်၏။ ဥပမန်ယူက တောင်းလျှောက်သော် သူ့အား နို့သာ ပေးတော်မူသော်လည်း—အမှန်တကယ်တော့ နို့သမုဒ္ဒရာတစ်လုံးလုံးကိုပင် ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 40

आनंदकानने शंभोः किं किं केन न लभ्यते । यत्र वासकृतां पुंसां धर्मराशिः पदेपदे

သမ္ဘူ၏ အာနန္ဒကာနန၌ မည်သည့်အရာကို မည်သူက မရနိုင်မည်နည်း။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ရုံသာဖြင့်ပင် လူတို့အတွက် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ဓမ္မပုဏ္ဏားအစုအဝေးများ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 41

स्वर्धुनी स्पर्शमात्रेण महापातकसंततिः । यत्र संक्षयति क्षिप्रं तां काशीं को न संश्रयेत्

ကောင်းကင်မြစ်၏ ထိတွေ့မှုသာဖြင့်ပင် မဟာအပြစ်တို့၏ ဆက်တိုက်မှု မြန်မြန်ပျောက်ကွယ်သည့် အရပ်၌—ထို ကာသီကို မည်သူ မခိုလှုံမည်နည်း။

Verse 42

न तादृग्धर्मसंभारो लभ्यते क्रतुकोटिभिः । यादृग्वाराणसी वीथी संचारेण पदेपदे

ထိုသို့သော ဓမ္မစုဆောင်းမှုကို ဝေဒယဇ္ဍများ ကုဋိကုဋိ ပြုလုပ်သော်လည်း မရနိုင်၊ သို့သော် ဗာရာဏသီ လမ်းကြားများတွင် ခြေလှမ်းတိုင်း လျှောက်လှမ်းခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 43

धर्मार्थकाममोक्षाणां यद्यत्रास्ति मनोरथः । तदा वाराणसीं याहि याहि त्रैलोक्यपावनीम्

ဓမ္မ၊ အာဋ္ဌ၊ ကာမ သို့မဟုတ် မောက္ခကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဆန္ဒရှိလျှင်၊ ထိုအခါ ဗာရာဏသီသို့ သွားလော့—သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသော အရပ်သို့ သွားလော့။

Verse 44

सर्वकामफलप्राप्तिस्तदैव स्याद्ध्रुवं नृणाम् । यदैव सर्वदः सर्वः काश्यां विश्वेश्वरः श्रितः

ထိုအချိန်တည်းကပင် လူတို့သည် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို သေချာစွာ ရရှိကြသည်၊ ကာသီ၌ အရာအားလုံးပေးတော်မူသော၊ အရာအားလုံးဖြစ်တော်မူသော ဝိශ්ဝေရှဝရကို ခိုလှုံသောအခါ။

Verse 45

स तापसोक्तमाकर्ण्य त्वाष्ट्र इत्थं सुहृष्टवान् । काशीसंप्रात्युपायं च तमेव समपृच्छत

တပသီ၏ စကားကို ကြားသော် တ္ဝာෂ္ဋရသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားပြီး၊ ကာသီသို့ ရောက်ရန် နည်းလမ်းကို ထိုရဟန်းပညာရှိကိုပင် မေးမြန်း하였다။

Verse 46

त्वाष्ट्र उवाच । तदानंदवनं शंभोः क्वास्ति तापससत्तम । यत्र नो दुर्लभं किंचित्साधकानां त्रयीस्थितम्

တွာෂ္ဋရက ပြောသည်– “အို တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သမ္ဘူ၏ အာနန္ဒဝနသည် ဘယ်မှာရှိသနည်း။ ဝေဒမാർဂ၌ တည်ကြည်သော သာဓကတို့အတွက် မည်သည့်အရာမျှ မရခက်မရှိ”

Verse 47

स्वर्गे वा मर्त्यलोके वा बलिसद्मनि वा मुने । क्व तदानंदगहनं यत्रानंदपयोब्धिजा

“အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံမှာလား၊ လူ့လောကမှာလား၊ သို့မဟုတ် မုနိရေ၊ ဘလိ၏ နန်းတော်မှာလား။ အာနန္ဒအုပ်ထူထူ တောအုပ်ကြီးက ဘယ်မှာလဲ၊ အဲဒီကနေ အာနန္ဒသမုဒ္ဒရာ ပေါ်ထွန်းသကဲ့သို့”

Verse 48

यत्र विश्वेश्वरो देवो विश्वेषां कर्णधारकः । व्याचष्टे तारकं ज्ञानं येन तन्मयतां ययुः

“အရာအားလုံး၏ ကားဏ္ဍာရက (လှေဦးဆောင်) ဖြစ်သော ဗိශ්ဝေශ්ဝရ ဘုရားက ကယ်တင်သော ‘တာရက’ ဉာဏ်ကို ဟောကြားရာ၊ ထိုဉာဏ်ကြောင့် အတ္တများသည် အမြင့်ဆုံးတတ္တဝါနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားရာနေရာ”

Verse 49

सुलभा यत्र नियतमानंदवनचारिणः । अपि नैःश्रेयसी लक्ष्मीः किमन्येल्प मनोरथाः

“အဲဒီမှာ အာနန္ဒဝန၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်သူတို့အတွက် နိဿရေယသ (မောက္ခ) ၏ လက္ခမီတောင် လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သည်; ထို့ကြောင့် အခြား သေးငယ်သော ဆန္ဒများကို မေးစရာရှိသလား”

Verse 50

कस्तां मां प्रापयेच्छंभोः कथं यामि तथा वद । स तपस्वीति तद्वाक्यमाकर्ण्य श्रद्धयान्वितम्

«ရှမ္ဘု၏ ထိုနေရာသို့ မည်သူက ငါ့ကို ခေါ်ဆောင်မည်နည်း။ ငါ မည်သို့ သွားရမည်—အမှန်အတိုင်း ပြောပါ» ဟုဆို၏။ ထိုစကားကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသော တပသီက ကြားနာလေ၏။

Verse 51

प्राहागच्छ नयामि त्वां यियासुरहमप्यहो । दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं यदि काशी न सेविता

သူကဆို၏—«လာပါ၊ ငါက မင်းကို ခေါ်သွားမည်; ငါလည်း သွားချင်၏။ အို—ရှားပါးသော လူ့ဘဝကို ရပြီးနောက် ကာရှီကို မဆည်းကပ် မသွားမလာလျှင် အလွန်ဆုံးရှုံးခြင်းပင်»။

Verse 52

पुनःक्व नृत्वं श्रेयोभूः क्व काशीकर्मबंधहृत् । वृथागते हि मानुष्ये काशीप्राप्तिविवर्जनात्

«လူဖြစ်ခြင်းသာလျှင် ကာရှီနှင့် မည်သို့နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း—အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို ပေးသူ၊ ကမ္မချည်နှောင်မှုကို ဖြုတ်ပေးသူ ကာရှီ။ ကာရှီကို မရနိုင်လျှင် လူ့ဘဝသည် အမှန်တကယ် အလဟဿဖြစ်၏»။

Verse 53

आयुष्यं च भविष्यं च सर्वमेव वृथागतम् । अतोहं सफलीकर्तुं मानुष्यं चातिचंचलम्

«အသက်တာလည်းကောင်း အနာဂတ်လည်းကောင်း အရာအားလုံး အလဟဿဖြတ်သန်းသွား၏။ ထို့ကြောင့် အလွန်မတည်ငြိမ်သော လူ့ဘဝကို အကျိုးရှိအောင် ငါ ပြုမည်»။

Verse 54

यास्यामि काशीमायाहि मायां हित्वा त्वमप्यहो । इति तेन सह त्वाष्ट्रो मुनिनातिकृपालुना

«ငါ ကာရှီသို့ သွားမည်—လာပါ၊ မင်းလည်း မာယာ (မောဟ) ကို စွန့်ပစ်လော့!» ဟုဆို၏။ ထို့ကြောင့် တွာဋ္ဌရသည် အလွန်ကရုဏာရှိသော မုနိနှင့်အတူ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 55

पुरीं वैश्वेश्वरीं प्राप्तो मनःस्वास्थ्यमवाप च । ततः प्रापय्य तां काशीं तापसः क्वाप्यतर्कितम्

ဝိုင်ရှ္ဝေရှ္ဝရ မြို့တော်သို့ ရောက်သဖြင့် စိတ်နှလုံးအေးချမ်း၍ စိတ်ကျန်းမာခြင်းကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် တာပသသည် သူ့ကို ကာသီသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုမြို့အတွင်း မမျှော်လင့်သည့် နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်စေ하였다။

Verse 56

जगाम कुंभसंभूत स त्वाष्ट्रोपीत्यमन्यत । अवश्यं स हि विश्वेशः सर्वेषां चिंतितप्रदः

ထို့နောက် ကုಂಭမှ ပေါက်ဖွားသော ရှင်ရသီသည် ထွက်ခွာသွား하였다။ ထို့အခါ တွဝဋ္ဌရ၏ သားက “အမှန်ပင် ဗိශ්ဝေရှ္ဝရ သခင်သည် ဘက္တများအားလုံး၏ စိတ်တွင်တည်ထားသမျှ ဆုတောင်းအလိုကို မလွဲမသွေ ပေးတော်မူ၏” ဟု တွေး하였다။

Verse 57

सत्पथस्थिरवृतीनां दूरस्थोपि समीपगः । यस्मिन्प्रसन्नदृक्त्र्यक्षस्तं दविष्ठमपि ध्रुवम्

သမ္မာလမ်းပေါ်၌ အကျင့်အကြံ တည်ငြိမ်သူတို့အတွက် သခင်သည် အဝေးတွင်ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း နီးကပ်လျက်ရှိ၏။ သုံးမျက်စိရှင်၏ ကြည်နူးသော မျက်မြင်တော် ကျရောက်လျှင် အခက်ခဲဆုံးအရာပင် မလွဲမသွေ ရနိုင်၏။

Verse 58

सुनेदिष्ठं करोत्येव स्वयंवर्त्मोपदेशयन् । क्वाहं तत्र वने बालश्चिंताकुलितमानसः । क्व तापसः स यो मां वै सूदिश्येह चानयत्

သခင်သည် လမ်းကို ကိုယ်တိုင် သင်ပြပေးကာ လူ၏ခရီးကို အကောင်းဆုံး ဖြစ်စေတော်မူ၏။ “အဲဒီတောထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်နဲ့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်သာဖြစ်တဲ့ ငါက ဘယ်မှာနေလဲ၊ ငါ့ကို မှန်ကန်စွာ ညွှန်ပြပြီး ဒီကို ခေါ်လာပေးတဲ့ တာပသက ဘယ်မှာနေလဲ” ဟု သူတွေး၏။

Verse 59

खेलोयमस्य त्र्यक्षस्य यस्य भक्तस्य कुत्रचित् । न दुर्लभतरं किंचिदहो क्वाहं क्व काशिका

ဤသည်မှာ သုံးမျက်စိရှင်၏ လီလာတော်ပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ ဘက္တအတွက် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိ။ အဟော—ငါက ဘာလဲ၊ ကာသိကာက ဘာလဲ။

Verse 60

नाराधितो मया शंभुः प्राक्तने जन्मनि क्वचित् । शरीरित्वानुमानेन ज्ञातमेतदसंशयम्

“အတိတ်ဘဝတစ်ဘဝတွင် ငါသည် ရှမ္ဘူကို မပူဇော်မအာရాధနာခဲ့” ဟူသည်ကို၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိနေသည့် အခြေအနေ (နှင့် ကန့်သတ်ချက်များ) မှ အနုမာနဖြင့် မသံသယဘဲ သိရှိ၏။

Verse 61

अस्मिञ्जन्मनि बालत्वान्न चैवाराधितः स्फुटम् । प्रत्यक्षमेव मे वैतत्कुतोनुग्रहधीर्मयि

ဤဘဝ၌ပင် ကလေးဘဝကြောင့် ထင်ရှားစွာ ထိုသခင်ကို မပူဇော်နိုင်ခဲ့ပါ။ ဤအရာကို ကျွန်ုပ်သည် တိုက်ရိုက်သိမြင်နေသဖြင့်—ကျွန်ုပ်အပေါ် ဘုရားကရုဏာအနုဂ्रहကို မည်သို့မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။

Verse 62

आज्ञातं गुरुभक्तिर्मे हेतुः शंभुप्रसादने । ययेहानुगृहीतोस्मि विश्वेशेन कृपालुना

ယခု ကျွန်ုပ်နားလည်ပြီ—ကျွန်ုပ်၏ ဂုရုအပေါ် ဘက္တိသည် သမ္ဘူ၏ ပရသာဒကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ကရုဏာပြည့်ဝသော ဝိශ්ဝေရှဝရက ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်ကို အနုဂ्रहပေးတော်မူခဲ့သည်။

Verse 63

अथवा कारणापेक्षस्त्र्यक्षस्त्वितरदेववत् । रंकमप्यनुगृह्णाति केवलं कारणं कृपा

သို့မဟုတ်—အခြားဒေဝတားများကဲ့သို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို မျှော်လင့်သူများလို—သုံးမျက်စိရှင် သခင်သည် ဆင်းရဲသူတစ်ဦးကိုပါ အနုဂ्रहပေးနိုင်သည်။ အမှန်တကယ် အကြောင်းရင်းမှာ ကရုဏာတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 64

यदि नो मय्यनुक्रोशः कथं तापससंगतिः । तद्रूपेण स्वयं शंभुरानिनायेह मां ध्रुवम्

ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာမရှိခဲ့လျှင် ထိုတပသီနှင့် မည်သို့တွေ့ဆုံပေါင်းသင်းနိုင်မည်နည်း။ ထိုပုံသဏ္ဌာန်တည်းဖြင့် သမ္ဘူကိုယ်တိုင်က အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 65

न दानानि न वै यज्ञा न तपांसि व्रतानि च । शंभोः प्रसादहेतूनि कारणं तत्कृपैव हि

ဒါနမဟုတ်၊ ယဇ္ဉမဟုတ်၊ တပသမဟုတ်၊ ဝရတမဟုတ်—ဤအရာများသည် သမ္ဘူ၏ ပရသာဒကို ဖြစ်စေသော အမှန်တကယ် အကြောင်းရင်းများ မဟုတ်။ ထိုကရုဏာတော်၏ အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်ပင် သူ၏ ကရုဏာတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 66

दयामपि तदा कुर्यादसौ विश्वेश्वरः पराम् । यदाश्रुत्युक्तमध्वानं सद्भिः क्षुण्णं न संत्यजेत्

ထိုအခါ ဗိဿဝေရှွရသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာတော်ကို ပေးတော်မူ၏—သဒ္ဓမ္မသင်ကြားချက်က ချမှတ်ထားပြီး သုတေသနသူတော်ကောင်းတို့ လျှောက်ခဲ့သော လမ်းကို မစွန့်လွှတ်သော်။

Verse 67

अनुक्रोशं समर्थ्येति स त्वाष्ट्रः र्शाभवं शुचिः । संस्थाप्य लिंगमीशस्याराधयत्स्वस्थमानसः

ကရုဏာတော်ကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ရ္ဩာမှ မွေးဖွားသော သန့်ရှင်းသည့် တ္ဝာෂ္ဋရသည် အရှင်၏ လင်္ဂကို တည်ထောင်ကာ စိတ်ငြိမ်သက်စွာ အီရှကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု하였다။

Verse 68

आनीय पुष्पसंभारमार्तवं काननाद्बहु । स्नात्वाभ्यर्चयतीशानं कंदमूलफलाशनः

တောထဲမှ ရာသီပန်းများကို များစွာ ယူဆောင်လာ၍ ရေချိုးသန့်စင်ကာ ကန်ဒ၊ အမြစ်နှင့် အသီးတို့ကိုသာ စားသုံးလျက် အီရှာနကို ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 69

इत्थं त्वष्टृतनूजस्य लिंगाराधनचेतसः । त्रिहायनात्प्रसन्नोभूत्तस्येशः करुणानिधिः

ဤသို့ တ္ဝෂ္ဋೃ၏ သားသည် လင်္ဂပူဇော်အာရాధနာ၌ စိတ်ကို တည်မြဲစွာ ချိတ်ဆက်ထားလျက်၊ သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် ကရုဏာတော်၏ သိုက်တော်ဖြစ်သော အရှင်သည် သူ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ하였다။

Verse 70

तस्मादेव हि लिंगाच्च प्रादुर्भूय भवोऽब्रवीत् । वरं वरय रे त्वाष्ट्र दृढभक्त्यानया तव

ထိုလင်္ဂတော်မှပင် ဘဝ (Bhava) သည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ မိန့်တော်မူသည်—“အို တ္ဝာෂ္ဋရ၊ ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့; သင်၏ ဤတည်ကြည်သော ဘက္တိကြောင့် ငါ စိတ်တော်ကျေနပ်ပြီ။”

Verse 71

प्रसन्नोस्मि भृशं बाल गुर्वर्थकृतचेतसः । गुरुणा गुरुपत्न्या च गुर्वपत्यद्वयेन च

ကလေးရေ၊ ငါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်၏။ သင်၏စိတ်သည် ဂုရု၏အကျိုးအမြတ်အတွက် ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်ရာ၌ တည်နေသဖြင့်—ဂုရု၊ ဂုရုပတ္နီနှင့် ဂုရု၏ကလေးနှစ်ဦးကိုပါ ရိုသေကန်တော့၏။

Verse 72

यथार्थितं तथा कर्तुं ते सामर्थ्यं भविष्यति

သင် တောင်းလျှောက်သကဲ့သို့ ထိုအတိုင်း ပြီးမြောက်စေနိုင်သော အစွမ်းသတ္တိကို သင်ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 73

अन्यान्वरांश्च ते दद्यां त्वाष्ट्र तुष्टस्त्वदर्चया । ताञ्शृणुष्व महाभाग लिंगस्यास्याद्भुतश्रियः

တဝါෂ္ဋရေ၊ သင်၏ပူဇော်အာရాధနာကြောင့် ငါ စိတ်တော်ကျ၏။ ထို့ကြောင့် အခြားကောင်းချီးများကိုလည်း သင်အား ပေးမည်။ မဟာဘဂါ၊ ဤလိင်္ဂ၏ အံ့ဩဖွယ် သရေကို နားထောင်လော့။

Verse 74

त्वं सुवर्णादिधातूनां दारूणां दृषदामपि । मणीनामपिरत्नानां पुष्पाणामपि वाससाम्

သင်သည် ရွှေနှင့် အခြားသတ္တုများ၊ သစ်သားများနှင့် ကျောက်တုံးများပင်; မဏိနှင့် အလွန်တန်ဖိုးကြီး ရတနာများ; ပန်းများနှင့် ဝတ်စုံအဝတ်အစားများကိုပါ သိမြင်အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 75

कर्पूरादिसुगंधीनां द्रव्याणामप्यपामपि । कंदमूलफलानां च द्रव्याणामपि च त्वचाम्

သင်သည် ကမ္ဖာကဲ့သို့ အနံ့သင်းသော ပစ္စည်းများ၊ ရေများနှင့်လည်းကောင်း၊ မျိုးစုံသော မျိုးဥ၊ အမြစ်၊ အသီးများနှင့် အခွံ/အရေပြားမှ ထွက်သော ပစ္စည်းများအပေါ်၌လည်း သိမြင်အာဏာ ရရှိမည်။

Verse 76

सर्वेषां वस्तुजातानां कर्तुं कर्म प्रवेत्स्यसि । यस्य यस्य रुचिर्यत्र सद्म देवालयादिषु

သင်သည် အရာဝတ္ထုအမျိုးအစားအားလုံးကို ပြုလုပ်ရာ၌လည်းကောင်း၊ အလုပ်အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာ၌လည်းကောင်း စွမ်းနိုင်လာမည်။ မည်သူမဆို စိတ်ကြိုက်ရာ—အိမ်နေရပ်၊ ဘုရားကျောင်းနှင့် အလားတူအရာများ—ကို ထိုဆန္ဒနှင့်ကိုက်ညီအောင် ဖန်တီးနိုင်မည်။

Verse 77

तस्य तस्येह तुष्ट्यै त्वं तथा कर्तुं प्रवेत्स्यसि । सर्वनेपथ्यरचनाः सर्वाः सूपस्य संस्कृतीः

ဤနေရာ၌ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် သင်သည် ထိုနည်းအတိုင်း တိတိကျကျ ပြုလုပ်နိုင်မည်။ အလှဆင်ပစ္စည်းနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာ အမျိုးမျိုးတို့၏ စီစဉ်ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကိုလည်းကောင်း၊ အစားအစာနှင့် ဟင်းလျာများကို သန့်စင်ပြုစု၍ အရသာတင်မြှောက်သည့် နည်းလမ်းအားလုံးကိုလည်းကောင်း သင်သိမြင်မည်။

Verse 78

सर्वाणि शिल्पकार्याणि तौर्यत्रिकमथापि च । सर्वं ज्ञास्यसि कर्तुं त्वं द्वितीय इव पद्मभूः

သင်သည် လက်ရာအနုပညာလုပ်ငန်းအားလုံးကိုလည်းကောင်း၊ သုံးမျိုးသော ဂီတအနုပညာကိုလည်းကောင်း ကျွမ်းကျင်မည်။ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်တတ်သိမည်—ပဒ္မဘူ (ဗြဟ္မာ) တစ်ပါးကဲ့သို့ ဒုတိယတစ်ပါးအလား။

Verse 79

नानाविधानि यंत्राणि नानायुधविधानकम् । जलाशयानां रचनाः सुदुर्गरचनास्तथा

သင်သည် ယန္တရားအမျိုးမျိုးကို ဒီဇိုင်းဆွဲတတ်မည်၊ လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်တတ်မည်။ ရေကန်နှင့် ရေစနစ်များကို တည်ဆောက်ခြင်း၊ ထို့အပြင် ခိုင်ခံ့သော ကာကွယ်ရေးတံတိုင်း/ခံတပ်များကိုလည်း ဆောက်လုပ်တတ်မည်။

Verse 80

तादृक्कर्तुं पुरा वेत्सि यादृङ्नान्योऽधियास्यति । कलाजातं हि सर्वं त्वमवयास्यसि मे वरात्

အခြားသူတစ်ဦးတစ်ယောက်က မစဉ်းစားနိုင်သေးသော အလုပ်မျိုးကို သင်သည် ကြိုတင်သိ၍ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်လိမ့်မည်။ အမှန်တကယ်ပင် ငါ၏ ဝရဒန်ကြောင့် သင်သည် အနုပညာအမျိုးအစားအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ အာဏာပိုင်ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်။

Verse 81

सर्वेंद्रजालिकी विद्या त्वदधीना भविष्यति । सर्वकर्मसु कौशल्यं सर्वबुद्धिवरिष्ठताम्

အို မင်္ဂလာရှိသောသူ၊ အင်ဒြဇာလ မာယာ၏ အံ့ဩဖွယ် အနုပညာဗိဒ္ဓာ အားလုံးသည် သင်၏အာဏာအောက်၌ ရှိလိမ့်မည်။ လုပ်ငန်းအားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်ထူးချွန်ကာ ဉာဏ်ပညာ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 82

सर्वेषां च मनोवृत्तिं त्वं ज्ञास्यसि वरान्मम । किं बहूक्तेन यत्स्वर्गे यत्पाताले यदत्र च

ကျွန်ုပ်၏ ဝရဒာနကြောင့် သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ စိတ်အလှုပ်အရှားနှင့် စိတ်သဘောထားကို သိမြင်လိမ့်မည်။ အများကြီးပြောရန် မလိုတော့ပါ—ကောင်းကင်(သွဗဂ)၌ရှိသမျှ၊ ပာတာလာ၌ရှိသမျှ၊ ဤနေရာ၌ရှိသမျှကိုပါ သင်နားလည်သိမြင်လိမ့်မည်။

Verse 83

अतिलोकोत्तरं कर्म तत्सर्वं वेत्स्यसि स्वयम्

လောကသာမန်၏ အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သော အတိလောကောတ္တရ ကိစ္စကမ္မများအားလုံးကို သင်ကိုယ်တိုင် ပြည့်စုံစွာ သိမြင်လိမ့်မည်။

Verse 84

विश्वेषां विश्वकर्माणि विश्वेषु भुवनेषु च । यतो ज्ञास्यसि तन्नाम विश्वकर्मेति तेऽनघ

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်သည် လောကနှင့် ဘူဝနာ အားလုံး၌ သတ္တဝါတို့၏ ကမ္မများကို သိမြင်နိုင်မည်ဖြစ်သဖြင့် သင်၏နာမသည် ‘ဝိශ්ဝကမ္မာ’ ဟု ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 85

अपरः को वरो देयस्तव तं प्रार्थयाश्वहो । तवादेयं न मे किंचिल्लिंगार्चनरतस्य हि

သင့်အား ပေးသင့်သော အခြားကောင်းချီးက ဘာရှိသေးသနည်း။ ချက်ချင်း တောင်းလော့။ လိင်္ဂကို ဘုရားပူဇော်ရာ၌ ရင်နှီးသူအတွက် ငါမပေးနိုင်သော အရာ မရှိ။

Verse 86

अन्यत्रापि हि यो लिंगं समर्चयति सन्मतिः । तस्यापि वांछितं देयं किंपुनर्योविकाशिकम्

အခြားနေရာ၌ပင် လိင်္ဂကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်သော ဉာဏ်ကောင်းသူအတွက်လည်း လိုချင်သမျှ ကောင်းချီးကို ပေးသင့်သည်။ ကာသီ၌ ပူဇော်သူအတွက်တော့ ပို၍ မဆိုလိုဘဲ။

Verse 87

येन काश्यां समभ्यर्चि येन काश्यां प्रतिष्ठितम् । येन काश्यां स्तुतं लिंगं स मे रूपाय दर्पणः

ကာသီ၌ ပူဇော်မှုကို ပြုသူ၊ ကာသီ၌ လိင်္ဂကို တည်ထောင်သူ၊ ကာသီ၌ လိင်္ဂကို ချီးမွမ်းသူ—ထိုသူသည် ငါ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လှန်ပြသသော မှန်ကန့်ကွက် ဖြစ်၏။

Verse 88

तत्त्वं स्वच्छोसि मुकुरो मम नेत्रत्रयस्य हि । काश्यां लिंगार्चनात्त्वाष्ट्र वरं वरय सुव्रत

အမှန်တကယ် သင်သည် ငါ၏ မျက်စိသုံးပါးအတွက် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော မှန်တစ်ချပ် ဖြစ်၏။ အို တ்வာဋ္ဌရ (ဝိශ්ဝကರ್ಮန်)၊ ကာသီ၌ လိင်္ဂပူဇော်ခြင်းကြောင့် ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရွေးလော့—ကောင်းမြတ်သော ဝ్రတကို ထိန်းသူရေ။

Verse 89

काश्यां यो राजधान्यां मे हित्वा मामन्यमर्चयेत् । स वराकोल्पधीर्मुष्टोऽल्पतुष्टिर्मुक्तिवर्जितः

ငါ၏ ရာဇဌာန ကာသီ၌ ငါကို စွန့်၍ အခြားသူကို ပူဇော်သူသည် သနားဖွယ်ကောင်း၍ ဉာဏ်နည်း၊ လက်ကပ်ကပ်၊ အနည်းငယ်ဖြင့် လွယ်ကူစွာ ကျေနပ်တတ်ပြီး မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) မှ ကင်းဝေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 90

तदानंदवनेह्यत्र समर्च्योहं मुमुक्षुभिः । द्रुहिणोपेंद्रचंद्रेंद्रैरिहान्यो न समर्च्यते

ထို့ကြောင့် ဤအာနန္ဒဝန၌ မောက္ခကို ရှာဖွေသူတို့က ငါတစ်ပါးတည်းကိုသာ ပူဇော်ရမည်။ ဤနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ဆိုမ၊ အိန္ဒြာတို့တောင် အခြားသူကို မပူဇော်ကြ။

Verse 91

यथानंदवनं प्राप्य त्वं मामर्चितवानसि । तथान्ये पुण्यकर्माणो मामभ्यर्च्यैव मामिताः

သင်သည် အာနန္ဒဝနသို့ ရောက်လာပြီး ငါကို ပူဇော်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကုသိုလ်ကံပြုသူ အခြားသူများလည်း ငါတစ်ပါးတည်းကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ငါထံသို့ ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 92

अनुग्राह्योऽसि नितरां ततो वरय दुर्लभम् । श्राणितं तदवैहि त्वं वद मा चिरयस्व भोः

သင်သည် ငါ၏ကရုဏာကို အလွန်ထိုက်တန်သူဖြစ်သဖြင့်၊ ရှားပါးသော ဆုတောင်းတစ်ရပ်ကို ရွေးချယ်တောင်းလော့။ ထိုဆုကို ပေးအပ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိလော့—ပြောလော့၊ မနှောင့်နှေးနှင့် မိတ်ဆွေချစ်။

Verse 93

विश्वकर्मोवाच । इदं यत्स्थापितं लिंगं मयाज्ञेनापि शंकर । तल्लिंगमन्येप्याराध्य संतु समृद्धिभाजनम्

ဗိශ්ဝကర్మန်က ပြောသည်– အို ရှင်ကရာ၊ ငါသည် မသိမသာဖြင့် (အဝိဇ္ဇာဖြင့်) ဤလိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထိုလိင်္ဂကို အခြားသူများလည်း ပူဇော်ကြ၍ စည်းစိမ်တိုးပွားခြင်း၏ အကျိုးခံစားသူများ ဖြစ်ကြပါစေ။

Verse 94

अन्यच्च नाथ प्रार्थ्योसि तच्च विश्राणयिष्यसि । मया विनिर्मापयिता स्वं प्रासादं कदा भवान्

ထို့ပြင် အရှင်နာထ၊ တောင်းပန်လိုသည့် အခြားအရာတစ်ခုလည်း ရှိပါသည်—အဲဒါကိုလည်း ပေးသနားပါမည်။ ကျွန်ုပ်က တည်ဆောက်ပေးမည့် အရှင်၏ ကိုယ်ပိုင် ပရသာဒ်(ဗိမာန်)ကို အရှင် ဘယ်အချိန်တွင် ဆောက်ခိုင်းမည်နည်း။

Verse 95

देवदेव उवाच । एवमस्तु यदुक्तं ते तव लिंगसमर्चकाः । समृद्धिभाजनं वै स्युः स्युश्च निर्वाणदीक्षिताः

ဒေဝဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– သင်ပြောသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ။ သင်၏ လင်္ဂကို ပူဇော်သူတို့သည် အမှန်တကယ် စည်းစိမ်၏ အကျိုးခံစားသူများ ဖြစ်ကြမည်၊ ထို့ပြင် နိဗ္ဗာန်သို့ ဦးတည်သော ဒိက္ခာကိုလည်း ခံယူကြမည်။

Verse 96

यदा च राजा भविता दिवोदासो विधेर्वरात् । तदा मे वचनात्तात प्रासादं मे विधास्यति

ဗြဟ္မာ၏ အနုဂ्रहတော်ကြောင့် မင်း ဒိဝိုဒာသ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ချစ်သားရေ၊ ငါ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ငါ့အတွက် နန်းတော်သဖွယ် သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေမည်။

Verse 97

नवीकृत्य पुनः काशी निर्विष्टा तेन भूभुजा । गणेशमायया राज्यात्परिनिर्विण्णचेतसा

ကာသီကို ထပ်မံ ပြန်လည်သစ်လွင်စေပြီးနောက် ထိုဘုရင်သည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်တည်မြဲ하였다; ထို့ပြင် ဂဏေရှ၏ ဒိဗ္ဗမాయာတော်ကြောင့် သူ၏စိတ်သည် လောကီအာဏာရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုမှ အပြည့်အဝ ဝိရာဂဖြစ်သွား하였다။

Verse 98

विष्णोः सदुपदेशाच्च मामेव शरणं गतः । निर्वाणलक्ष्मीः प्राप्तेह हित्वा राज्यश्रियं चलाम्

ဗိဿနု၏ မြတ်သော ဩဝါဒကြောင့် သူသည် ငါ့ထံသို့သာ အားကိုးဝင်ရောက်하였다; မတည်မြဲသော မင်းစိုးရာဇ်၏ ဂုဏ်သရေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဤနေရာ၌ပင် နိဗ္ဗာန်လက္ခမီ—မုတ်ခ၏ ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိ하였다။

Verse 99

विश्वकर्मन्व्रज गुरोः शासनाय यतस्व च । गुरुभक्तिकृतो यस्मान्मद्भक्ता नात्र संशयः

အို ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၊ ဂုရု၏ အမိန့်တော်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သွား၍ ကြိုးစားလော့; ဂုရုဘက္တိဖြင့် ပုံဖော်ထားသူသည် အမှန်တကယ် ငါ၏ ဘက္တ ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 100

ये गुरुं चावमन्यंते तेवमान्या मयाप्यहो । तस्माद्गुरूपदिष्टं हि कुरु शिष्यसमीहितम्

ဂုရုကို မလေးစား မထီမဲ့မြင်ပြုသူတို့ကို ငါတောင်ပင် အထင်သေး၏။ ထို့ကြောင့် ဂုရုက ညွှန်ကြားသင်ပေးသမျှကို စစ်စစ်မှန်မှန် လိုက်နာ၍ သစ္စာရှိသော သင်တန်းသား၏ တာဝန်ကို ပြည့်စုံစေ။

Verse 110

ममार्च्यमविमुक्ताख्यं ततो देवि ममा ख्यकम् । विश्वनाथेति विश्वस्मिन्प्रथितं विश्वसौख्यदम्

ငါ၏ ပူဇော်ထိုက်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို “အဝိမုတ္တ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝီရေ၊ ငါ၏ ထင်ရှားသော နာမတော် “ဝိශ්ဝနာထ” သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာတွင် ကျော်ကြား၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 120

काश्यां स्वलीलया देवि तिर्यग्योनिजुषामपि । ददामि चांते तत्स्थानं यत्र यांति न याज्ञिकाः

ကာရှီမြို့၌ ငါ၏ ဒေဝလီလာဖြင့်၊ ဒေဝီရေ၊ တိရစ္ဆာန်ဝမ်းမှ မွေးဖွားသူတို့တောင် အဆုံးတွင် ထိုအနေအထား/အဘောဒကို ငါပေးတော်မူ၏—ယဇ္ဉကာ (ပူဇော်ပွဲကျင့်သူ) များပင် မရောက်နိုင်သော နေရာတည်း။

Verse 125

चतुर्दशानां लिंगानां श्रुत्वाख्यानानि सत्तमः । चतुर्दश सुलोकेषु पूजां प्राप्स्यत्यनुत्तमाम्

လင်္ဂ (Liṅga) ဆယ့်လေးပါး၏ သန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာများကို ကြားနာပြီးသော လူကောင်းအမြတ်ဆုံးသည် ဆယ့်လေးပါးသော သုလောကများ၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် ပူဇော်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်။