Adhyaya 31

Verse 1

अगस्त्य उवाच । धर्मतीर्थस्य माहात्म्यं कीदृग्देवेन शंभुना । स्कंद देव्यै समाख्यातं तदाख्याहि कृपां कुरु

အဂස්တျာက ဆိုသည်– အို စကန္ဒာ၊ ကရုဏာပြု၍ ပြောကြားပါ။ ဓမ္မတီရ္ထ၏ မဟိမကို သမ္ဘုဘုရားက ဒေဝီအား မည်သို့ ရှင်းလင်းဟောကြားခဲ့သနည်း။ ထိုအကြောင်းကို မေတ္တာဖြင့် ပြန်လည် ရွတ်ဆိုပါ။

Verse 2

स्कंद उवाच । विंध्योन्नतिहृदाख्यामि धर्मतीर्थसमुद्भवम् । आकर्णय महाप्राज्ञ यथा देवेन भाषितम्

စကန္ဒာက ဆိုသည်– အို မဟာပညာရှိ၊ နားထောင်ပါ။ ‘ဝိန္ဓျောန္နတိ-ဟృဒ’ ဟု ခေါ်သော ပုံပြင်အတွင်း၌ ဓမ္မတီရ္ထ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို၊ ဘုရားသခင် ပြောကြားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ငါဟောပြမည်။

Verse 3

वृत्रं निहत्य वृत्रारिर्ब्रह्महत्यामवाप्तवान् । अनुतप्तोथ पप्रच्छ प्रायश्चित्तं पुरोहितम्

ဝෘတြကို သတ်ပြီးနောက် ဝෘတြာရီ (အိန္ဒြာ) သည် ဘြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်ကို ခံယူရသည်။ နောင်တဖြင့် ပူလောင်လျက် ထို့နောက် ပုရောဟိတ်ထံ၌ ပရాయශ්চিত္တ (အပြစ်ဖြေ) နည်းလမ်းကို မေးမြန်း하였다။

Verse 4

बृहस्पतिरुवाच । यदि त्वं देवराजेमां ब्रह्महत्यां सुदुस्त्यजाम् । अपानुनुत्सुस्तद्याहि काशीं विश्वेशपालिताम्

ဗြဟ္စပတိက မိန့်ကြားသည်။ ဟေ ဒေဝရာဇ၊ လွှတ်ပစ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော ဗြာဟ္မဏသတ်မှု (ဘြဟ္မဟတ္တျာ) အပြစ်ကြီးကို ဖယ်ရှားလိုပါက၊ ဗိශ්ဝေရှဝရ ဘုရားက ကာကွယ်ထားသော ကာရှီသို့ သွားလော့။

Verse 5

नान्यत्किंचित्क्वचिद्दृष्टं ब्रह्महत्यामहौषधम् । राजधानीं परित्यज्य शक्र विश्वेशितुः पराम्

ဗြာဟ္မဏသတ်မှု (ဘြဟ္မဟတ္တျာ) အပြစ်အတွက် အခြားမဟာဆေးတစ်ပါးကို ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရ။ ထို့ကြောင့် ဟေ သက္ကရာ၊ မင်း၏ မြို့တော်ကို စွန့်၍ ဗိශ්ဝေရှဝရ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မြို့သို့ သွားလော့။

Verse 6

भैरवस्यापिहस्ताग्रादपतद्वैधसं शिरः । यत्रानंदवने तत्र वृत्रशत्रो व्रज द्रुतम्

အာနန္ဒဝန၌ ဘိုင်ရဝ၏ လက်ဖျားမှပင် ဝိုင်ဓသ (ဗြဟ္မာ) ၏ ခေါင်း ကျသွားခဲ့သည်။ ဟေ ဝෘတြ၏ ရန်သူ၊ ထိုနေရာသို့ အမြန်သွားလော့။

Verse 7

सीमानमपि संप्राप्य शक्रानंदवनस्य हि । ब्रह्महत्या पलायेत वेपमाना निराश्रया

ဟေ သက္ကရာ၊ အာနန္ဒဝန၏ နယ်နိမိတ်ကိုသာ ရောက်သော်လည်း ဘြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ်သည် တုန်လှုပ်ကာ အားကိုးရာမဲ့၍ ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်။

Verse 8

अन्येषामपि पापानां महापापजुषामपि । नाशयित्री परा काशी विश्वेश समधिष्ठिता

အခြားအပြစ်များအတွက်လည်းကောင်း၊ မဟာအပြစ်များတွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်သူများအတွက်လည်းကောင်း၊ ဗိශ්ဝေရှဝရ ဘုရားအောက်တွင် အဓိဋ္ဌာနရှိသော အမြင့်မြတ် ကာရှီသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 9

महापातकतो मुक्तिः काश्यामे व शतक्रतो । महासंसारतो मुक्तिः काश्यामेव न चान्यतः

အို သိကြားမင်း၊ ကြီးလေးသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် ကာသီပြည်၌သာ ရှိ၏။ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် ကာသီပြည်၌သာ ရှိ၏၊ အခြားတစ်ပါး၌ မရှိပါ။

Verse 10

निर्वाणनगरी काशी काशी सर्वाघसंघहृत् । विश्वेशितुः प्रिया काशी द्यौः काशी सदृशी नहि

ကာသီပြည်သည် နိဗ္ဗာန်မြို့တော် ဖြစ်၏။ ကာသီပြည်သည် အကုသိုလ်အပေါင်းကို ပယ်ဖျက်၏။ ကာသီပြည်သည် ဗိဿနိုးဘုရား၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ နတ်ပြည်သည်လည်း ကာသီပြည်နှင့် မတူပါ။

Verse 11

ब्रह्महत्याभयं यस्य यस्य संसारतो भयम् । जातुचित्तेन न त्याज्या काशिका मुक्तिकाशिका

ဗြာဟ္မဏကို သတ်မိသော အပြစ်ကို ကြောက်သောသူ၊ သံသရာကို ကြောက်သောသူသည် လွတ်မြောက်မှုကို ပေးသော ကာသီပြည်ကို စိတ်နှလုံးထဲမှ ဘယ်သောအခါမျှ မစွန့်လွှတ်သင့်ပေ။

Verse 12

जंतूनां कर्मबीजानां यत्र देहविसर्जने । न जातुचित्प्ररोहोस्ति हरदृष्ट्याप्तशुष्मणाम्

ထိုနေရာ၌ သတ္တဝါတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်သောအခါ၊ ဟရနတ်မင်း၏ အကြည့်ကြောင့် ကံတရား၏ မျိုးစေ့တို့သည် ဘယ်သောအခါမျှ အပင်မပေါက်တော့ပေ။

Verse 13

तां काशीं प्राप्य वृत्रारे वृत्रहत्यापनुत्तये । समाराधय विश्वेशं विश्वमुक्तिप्रदायकम्

ဝရိတ်တရ၏ ရန်သူဖြစ်သော အို သိကြားမင်း၊ ထိုကာသီပြည်သို့ ရောက်ပြီးလျှင် ဝရိတ်တရကို သတ်မိသော အပြစ်ကို ပယ်ဖျက်ရန် လောကကို လွတ်မြောက်မှု ပေးသနားတော်မူသော အရှင်မြတ်ကို ပူဇော်လော့။

Verse 14

बृहस्पतेरिति वचो निशम्य स सहस्रदृक् । आयाद्द्रुततरं काशीं महापातकघातुकाम्

ဗြဟ္စပတိ၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားသိလျှင် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြာသည် ချက်ချင်း ကာသီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်하였다—ကာသီသည် မဟာအပြစ်များကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော မြို့တော်ဖြစ်သည်။

Verse 15

स्नात्वोत्तरवहायां च धर्मेशं परितः स्थितः । आराधयन्महादेवं ब्रह्मद्वत्याप नुत्तये

အုတ္တရဝါဟိနီတွင် ရေချိုးပြီးနောက် သူသည် ဓမ္မေရှဝရကို ဝိုင်းရံ၍ ရပ်ကာ မဟာဒေဝကို အာရాధနာပြု၍ ဗြဟ္မဟတ္တယာအပြစ် ပျောက်ကင်းစေလိုက်သည်။

Verse 16

महारुद्रजपासक्तः सुत्रामाथ त्रिलोचनम् । ददर्श लिंगमध्यस्थं स्वभासा दीपितांबरम्

မဟာရုဒြ မန္တရ၏ ဇပၸာတွင် စိတ်နှစ်မြုပ်နေစဉ် အိန္ဒြာသည် သုံးမျက်စိရှိသော သခင်ကို မြင်တွေ့하였다—လိင်္ဂအလယ်၌ ပေါ်ထွန်း၍ ကိုယ်ပိုင်တောက်ပမှုက အရပ်အနှံ့ကို လင်းလက်စေ하였다။

Verse 17

पुनस्तुष्टाव वेदोक्तै रुद्रसूक्तैरनेकधा । विनिष्क्रम्य ततो लिंगादाविर्भूय भवोवदत्

ထို့နောက် သူသည် ဝေဒတွင် ဆိုထားသော ရုဒြသုက္တများဖြင့် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ထပ်မံ ချီးမွမ်း하였다။ ထိုအခါ ဘဝသည် လိင်္ဂမှ ထွက်ပေါ်၍ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းကာ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 18

शचीपते प्रसन्नोस्मि वरं वरय सुव्रत । किं देयं द्रुतमाख्याहि धर्मपीठकृतास्पद

“ဟေ့ ရှချီပတိ၊ ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပြီ။ ကောင်းသောဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းသူရေ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးလော့။ ဓမ္မပီဋ္ဌ၌ ခိုလှုံသူရေ၊ ပေးအပ်ရမည့်အရာကို အလျင်အမြန် ပြောကြားလော့။”

Verse 19

श्रुत्वेति देवदेवस्य स प्रेमवचनं हरिः । सर्वज्ञ किंतेऽविदितं तमुवाचेति वृत्रहा

နတ်တို့၏နတ်တော်၏ ချစ်ခင်ကြင်နာသော စကားကို ကြားသော်၊ ဝෘတြဟန္တ အိန္ဒြာက “အရာအားလုံးကို သိတော်မူသော ဘုရားရှင်၊ သင့်အတွက် မသိနိုင်သော အရာရှိပါမည်လော” ဟု ပြန်လည်လျှောက်၏။

Verse 20

ततस्तत्कृपयानुन्नो धर्मपीठनिषेवणात् । निष्पाद्य तीर्थं तत्रेशोऽत्र स्नाहींद्रेति चाब्रवीत्

ထို့နောက် ကရုဏာတော်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍၊ ဓမ္မပီဋ္ဌ၌ အိန္ဒြာ၏ ဆည်းကပ်မှုကြောင့်၊ သခင်ဘုရားသည် ထိုနေရာ၌ တီရ္ထတစ်ခုကို တည်ထောင်ကာ “အိန္ဒြာ၊ ဒီမှာ ရေချိုးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 21

तत्रेंद्रः स्नानमात्रेण दिव्यगंधोऽभवत्क्षणात् । अवाप च रुचिं चारुं प्राक्तनीं शातयाज्ञिकीम्

ထိုနေရာ၌ အိန္ဒြာသည် ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် ခဏချင်းပင် ဒိဗ္ဗအနံ့သင်းသင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ရှေးယဇ္ဉများမှ ပေါက်ဖွားသော လှပသည့် တောက်ပမှု—အဟောင်းကာလ၏ ဂုဏ်ရောင်—ကို ပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 22

तदाश्चर्यमथो दृष्ट्वा मुनयो नारदादयः । परिसस्नुर्मुदायुक्ता धर्मतीर्थेऽघहारिणि

ထိုအံ့ဩဖွယ်ကို မြင်သော် နာရဒတို့ကဲ့သို့ မုနိများသည် ဝမ်းမြောက်ကြပြီး၊ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော ဓမ္မတီရ္ထ၌လည်း ပျော်ရွှင်စွာ ရေချိုးကြ၏။

Verse 23

अतर्पयन्पितॄन्दिव्यान्व्यधुः श्राद्धानि श्रद्धया । धर्मेशं स्नापयामासुस्तत्तीर्थाम्बुभृतैर्घटैः

သူတို့သည် ဒိဗ္ဗပိတೃတို့ကို တర్పဏပူဇာဖြင့် တရားဝင်တင်ပြ၍၊ श्रद्धာဖြင့် ရှရဒ္ဓကမ္မကို ဆောင်ရွက်ကြ၏; ထို့နောက် ထိုတီရ္ထရေဖြင့် ပြည့်သော အိုးများဖြင့် ဓမ္မေශ්ဝရကို အဘိသေက စနာန် ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 24

तदा प्रभृति तत्तीर्थं धर्मांधुरिति विश्रुतम् । ब्रह्महत्यादि पापानामक्लेशं क्षालनं परम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုသီရ္ထသည် “ဓမ္မာန္ဓု (Dharmāṃdhu)” ဟူ၍ ထင်ရှားလာ၏။ ဗြဟ္မဟတ္တျာ စသည့် အပြစ်များကိုပင် အခက်အခဲမရှိ သန့်စင်လျှော်ဖျက်ပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်စင်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 25

यत्फलं तीर्थराजस्य स्नानेन परिकीर्त्यते । सहस्रगुणितं तत्स्याद्धर्मांधु स्नानमात्रतः

သီရ္ထရာဇ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ရရှိသည်ဟု ချီးမွမ်းကြသော ကုသိုလ်ဖလသည်၊ ဓမ္မာန္ဓု၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် ထိုကုသိုလ်ဖလသည် တစ်ထောင်ဆ တိုးပွားလာ၏။

Verse 26

गंगाद्वारे कुरुक्षेत्रे गंगासागरसंगमे । यत्फलं लभते मर्त्यो धर्मतीर्थे तदाप्नुयात्

ဂင်္ဂာဒွာရ၊ ကုရုက္ခေတ္တ၊ သို့မဟုတ် ဂင်္ဂာနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ မရဏသတ္တဝါ ရရှိသော ကုသိုလ်ဖလကို၊ ဓမ္မသီရ္ထ၌လည်း ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 27

नर्मदायां सरस्वत्यां गौतम्यां सिंहगे गुरौ । स्नात्वा यत्फलमाप्येत धर्मकूपे तदाप्नुयात्

နရ္မဒါ၊ သရஸဝတီ၊ ဂေါတမီ၊ စိင်္ဟဂေ သို့မဟုတ် ဂုရု၌ ရေချိုး၍ ရနိုင်သော ကုသိုလ်ဖလကို၊ ဓမ္မကူပ၌လည်း ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 28

मानसे पुष्करे चैव द्वारिके सागरे तथा । तीर्थे स्नात्वा फलं यत्स्यात्तत्स्याद्धर्मजलाशये

မာနသရေကန်၊ ပုရှ္ကရ၊ ဒွာရကာ နှင့် သမုဒ္ဒရာသီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းမှ ရရှိသော ကုသိုလ်ဖလကို၊ ဓမ္မဇလာသယ (Dharma-jalāśaya) တွင်လည်း ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 29

कार्तिक्यां सूकरक्षेत्रे चैत्र्यां गौरीमहाह्रदे । शंखोद्धारे हरिदिने यत्फलं तत्फलं त्विह

ကာတ္တိကလတွင် စူကရ-က்ஷೇತ್ರ၌၊ ချိုင်တြလတွင် ဂေါရီ၏ မဟာရေကန်၌၊ သင်္ခေါဒ္ဓာရ၌နှင့် ဟရီ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးသည်—ဤနေရာ၌လည်း ထိုအကျိုးတူတူ ရရှိ၏။

Verse 30

तीर्थद्वयं प्रतीक्षंते सिस्नासून्पितरो नरान् । गंगायां धर्मकूपे च पिंडनिर्वपणाशया

ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် တီရ္ထနှစ်ခု၌ ရေချိုးသန့်စင်လိုသော လူတို့ကို စောင့်မျှော်ကြ၏—ဂင်္ဂါမြစ်၌နှင့် ဓမ္မ-ကူပ၌—ပိဏ္ဍပူဇာ (ပိဏ္ဍဒာန) ကို မျှော်လင့်လျက်။

Verse 31

पितामहसमीपे वा धर्मेशस्याग्रतोथ वा । फल्गौ च धर्मकूपे च माद्यंति प्रपितामहाः

ပိတာမဟာအနီး၌ဖြစ်စေ၊ ဓမ္မေရှ၏ရှေ့တော်၌ဖြစ်စေ၊ ထို့အတူ ဖလ္ဂူနှင့် ဓမ္မ-ကူပ၌လည်း—ပရပိတာမဟာတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 32

धर्मकूपे नरः स्नात्वा परितर्प्य पितामहान् । गयां गत्वा किमधिकं कर्ता पितृमुदावहम्

ဓမ္မ-ကူပ၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃတို့ကို စည်းကမ်းတကျ တရားဝင် တရပ်တည်းဖြင့် တೃပ్తစေပြီးနောက်၊ ဂယာသို့ သွားလျှင် လူသည် ပိတೃအကျိုးကို ထို့ထက်ပို၍ မည်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။

Verse 33

यथा गयायां तृप्ताः स्युः पिंडदाने पितामहाः । धर्मतीर्थे तथैव स्युर्न न्यूनं नैव चाधिकम्

ဂယာ၌ ပိဏ္ဍဒာနဖြင့် ပိတೃတို့ တೃပ్తသကဲ့သို့၊ ဓမ္မ-တီရ္ထ၌လည်း ထိုနည်းတူ တೃပ్తကြ၏—မလျော့ မပို; အကျိုးတူညီ၏။

Verse 34

ते धन्याः पितृभक्तास्ते प्रीणितास्तैः पितामहाः । पैत्रादृणाद्धर्मतीर्थे निष्कृतिर्यैः कृता सुतैः

ပိတೃ (Pitṛ) များကို ရိုသေဘက်တော်မူသော သားတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသားတို့ကြောင့် ပိတാമဟ (ဘိုးဘွား) များလည်း အပြည့်အဝ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ဓမ္မတီရ္ထ (Dharmatīrtha) တွင် ပရాయශ්চিত္တ ပြု၍ ပိတೃ-ऋဏ (ဘိုးဘွားအကြွေး) မှ လွတ်မြောက်သော သားတို့သည် အလွန်ကံကောင်းသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 35

तत्तीर्थस्य प्रभावेण निष्पापोभूत्क्षणेन च । प्रणम्य देवदेवेशमिंद्रोऽगादमरावतीम्

ထိုတီရ္ထ၏ အာနုභာဝကြောင့် သူသည် ခဏချင်းပင် အပြစ်ကင်းစင်သွားသည်။ ထို့နောက် ဒေဝဒေဝေရှ (နတ်တို့၏ အရှင်) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ အိန္ဒြာသည် အမရာဝတီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 36

अपारो महिमा तस्य धर्मतीर्थस्य कुंभज । तत्कूपे स्वं निरीक्ष्यापि श्राद्धदानफलं लभेत्

အို ကုಂಭဇ (အဂஸ္တျ) ရေ—ဓမ္မတီရ္ထ၏ မဟိမသည် အဆုံးမရှိလောက်အောင် ကြီးမြတ်သည်။ ထိုကောင်း၏ ရေတွင်း၌ ကိုယ့်ရုပ်ပြန်ကို မျှသာ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ရှရားဒ္ဓ (śrāddha) နှင့် ဒါန (လှူဒါန်း) ၏ အကျိုးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 37

तत्रापि काकिणी मात्रं यच्छेत्पितृमुदे नरः । अक्षयं फलमाप्नोति धर्मपीठप्रभावतः

ထိုနေရာ၌ပင် လူတစ်ယောက်က ပိတೃများ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကာကိဏီ (kākiṇī) တစ်ပြားသာ လှူဒါန်းလျှင်၊ ဓမ္မပီဋ္ဌ (Dharmapīṭha) ၏ အာနုಭာဝကြောင့် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 38

तत्र यो भोजयेद्विप्रान्यतिनोथ तपस्विनः । सिक्थे सिक्थे लभेत्सोथ वाजपेयफलं स्फुटम्

ထိုနေရာ၌ ဘြာဟ္မဏ၊ ယတိ သို့မဟုတ် တပသ္ဝင်တို့ကို အစာကျွေးသူသည်—ပေးသည့် အလုတ်တိုင်းအလုတ်တိုင်း၌—ဝာဇပေယ ယဇ္ဉ (Vājapeya) ၏ ထင်ရှားသော အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 39

प्राप्यामरावतीं शक्रस्ततो दिविषदां पुरः । धर्मपीठस्य माहात्म्यं महत्काश्यामवर्णयत्

အမရာဝတီသို့ ရောက်ပြီးနောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ဒေဝတော်တို့၏ စည်းဝေးရာရှေ့တွင် ကာသီရှိ ဓမ္မပီဋ္ဌ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို ကြီးမြတ်စွာ ရှင်းလင်းဖော်ပြ하였다။

Verse 40

आगत्य पुनरप्यत्र शंभोरानंदकानने । मुनिवृंदारकैः सार्धं लिंगमस्थापयद्धरिः

ထို့နောက် ဤနေရာ—ရှမ္ဘူ၏ အာနန္ဒကာနန—သို့ ပြန်လည်ရောက်လာ၍ ဟရိသည် ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် မုနိအစုအဝေးနှင့်အတူ လင်္ဂကို တည်ထောင်ပူဇော်၍ ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြု하였다။

Verse 41

तारकेशात्पश्चिमत इंद्रेश्वरमितीरितम् । तस्य संदर्शनात्पुंसामैंद्रलोको न दूरतः

တာရကေရှ၏ အနောက်ဘက်တွင် ‘အိန္ဒြေရှွရ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသော ဘုရားသခင်ဌာန ရှိသည်။ ထိုကို မျက်မြင်ဒർശနသာ ပြုလျှင် လူတို့အတွက် အိန္ဒြလောက မဝေးတော့။

Verse 42

तद्दक्षिणे शचीशश्च स्वयं शच्या प्रतिष्ठितः । शचीशार्चनतः स्त्रीणां सौभाग्यमतुलं भवेत्

ထို၏ တောင်ဘက်တွင် ‘သချီရှ’ ရှိပြီး သချီမယ်တော်ကိုယ်တိုင် ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုထားသည်။ သချီရှကို အာရ္ချနာပူဇော်လျှင် မိန်းမတို့သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သောဘဂျနှင့် အိမ်ထောင်ရေးကောင်းချီး ရရှိမည်။

Verse 43

तत्समीपेस्ति रंभेशो बहुसौख्यसमृद्धिदः । इंद्रेश्वरस्य परितो लोकपालेश्वरो परः

အနီးတွင် ‘ရံဘေရှ’ ရှိ၍ များစွာသော ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားမှုကို ပေးသနားတော်မူသည်။ ထို့ပြင် ‘အိန္ဒြေရှွရ’ ကို ဝန်းရံ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ‘လောကပါလေရှွရ’ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 44

तदर्चनात्प्रसीदंति लोकपालाः समृद्धिदाः । धर्मेशात्पश्चिमाशायां धरणीशः प्रकीर्तितः । तद्दर्शनेन धैर्यं स्याद्राज्ये राजकुलादिषु

ထိုသခင်ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် လောကပာလ (လောကကိုစောင့်ရှောက်သူများ) သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ပေးတော်မူကြသည်။ ဓမ္မေရှ၏ အနောက်ဘက်တွင် “ဓရဏီရှ” ဟူသော လိင်္ဂတော်ကို ကြေညာထားပြီး၊ ထိုလိင်္ဂတော်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် တည်ကြည်သော သတ္တိပေါ်ထွန်းကာ အုပ်ချုပ်ရေး၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်နှင့် လူထုရေးရာကို ထောက်ပံ့စေသည်။

Verse 45

धर्मेशाद्दक्षिणे पूज्यं तत्त्वेशाख्यं परं नरैः । तत्त्वज्ञानं प्रवर्तेत तल्लिंगस्य समर्चनात्

ဓမ္မေရှ၏ တောင်ဘက်တွင် လူတို့သည် “တတ္တဝေရှ” ဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လိင်္ဂတော်ကို ပူဇော်ထိုက်သည်။ ထိုလိင်္ဂတော်ကို သဒ္ဓါဖြင့် အာရాధနာပြုရာမှ တတ္တဝ-ဉာဏ် (အမှန်တရား၏ ဉာဏ်) သည် ဘဝအတွင်း စတင်လှုပ်ရှားပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 46

धर्मेशात्पूर्वदिग्भागे वैराग्येशं समर्चयेत् । निवृत्तिश्चेतसस्तस्य लिंगस्य स्पर्शनादपि

ဓမ္မေရှ၏ အရှေ့ဘက်တွင် “ဝိုင်ရာဂျေရှ” ကို ပူဇော်သင့်သည်။ ထိုလိင်္ဂတော်ကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် စိတ်သည် နိဝෘတ္တိ ဖြစ်ကာ လောကီအနှောင်အဖွဲ့မှ ပြန်လှည့်၍ ဝိုင်ရာဂျ (လောဘကင်းခြင်း) နှင့် အတွင်းစည်းကမ်းသို့ ဦးတည်သည်။

Verse 47

ज्ञानेश्वरं तथैशान्यां ज्ञानदं सर्वदेहिनाम् । ऐश्वर्येशमुदीच्यां च लिंगाद्धर्मेश्वराच्छुभात्

အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် “ဉာဏေရှဝရ” ရှိ၍ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ဉာဏ်ပညာ ပေးတော်မူသည်။ ထို့ပြင် မြောက်ဘက်တွင် “အိုင်ရှဝရျေရှ” ရှိပြီး၊ ဤနှစ်ပါးလုံးသည် သုဘမင်္ဂလာရှိသော ဓမ္မေရှဝရ လိင်္ဂတော်နှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 48

तद्दर्शनाद्भवेन्नृणामैश्वर्यं मनसेप्सितम् । पंचवक्त्रस्य रूपाणि लिंगान्येतानि कुंभज

ထိုတို့ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူတို့သည် မိမိစိတ်၌ လိုလားသော အိုင်ရှဝရျ (အာဏာတန်ခိုး) နှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရရှိကြသည်။ ဟေ ကုမ္ဘဇ (အဂတ်စတျ)၊ ဤလိင်္ဂတော်များသည် ပဉ္စဝက္တရ သီဝ (မျက်နှာငါးပါးရှင်) ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်များဖြစ်သည်။

Verse 49

एतान्यवश्यं संसेव्य नरः प्राप्नोति शाश्वतम् । अन्यत्तत्रैव यद्वृत्तं तदाख्यामि मुने शृणु

ဤလင်္ဂများကို သဒ္ဓါဖြင့် မလွဲမသွေ ဆည်းကပ်ပူဇော်သူသည် အမြဲတည်သော အကျိုးကို မုချ ရရှိ၏။ ယခု နားထောင်ပါ မုနိရေ—ထိုနေရာတည်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြားအကြောင်းကို ငါ ပြောမည်။

Verse 50

यच्छ्रुत्वापि नरो घोरे संसाराब्धौ न मज्जति । कदंबशिखरो नाम विंध्यपादो महानिह

ဤအကြောင်းကို ကြားသော် လူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာပင်လယ်၌ မနစ်မြုပ်တော့။ ဤနေရာတွင် ကဒမ္ဗသိခရ အမည်ရှိ မဟာသူရဲကောင်းတစ်ဦးရှိ၍၊ အင်အားကြီး ဝိန္ဓျပာဒ ဟူ၏။

Verse 51

दमस्य पुत्रस्तत्रासीद्दुर्दमो नाम पार्थिवः । पितर्युपरते राज्यं संप्राप्याविजितेंद्रियः

ထိုနေရာ၌ ဒမ၏သား ဒုရ္ဒမ အမည်ရှိ မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ ဖခင် ကွယ်လွန်ပြီး နန်းတက်ရသော်လည်း သူ၏ အင်ဒြိယများကို မအောင်နိုင်သေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 52

हरेत्पुरंध्रीः प्रसभं पौराणां काममोहितः । असाधवः प्रियास्तस्य साधवोऽप्रियतां ययुः

ကာမမောဟကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်ကာ မြို့သူမြို့သားတို့၏ မိန်းမများကို အင်အားသုံး၍ လုယူခဲ့သည်။ အကျင့်မကောင်းသူများကို ချစ်ခင်၍ သာဓုသီလရှိသူများကို မနှစ်သက်တော့။

Verse 53

अदंड्यान्दंडयांचक्रे दंड्येष्वासीत्पराङमुखः । सदैव मृगयाशीलः सोऽभून्मृगयु संगतः

မဒဏ်ပေးသင့်သူများကို ဒဏ်ပေး၍၊ ဒဏ်ပေးသင့်သူများအပေါ်မူ မျက်နှာလွှဲခဲ့သည်။ အမြဲတမ်း အမဲလိုက်ခြင်းကို စွဲလမ်းကာ မုဆိုးများနှင့်ပင် ပေါင်းသင်းနေခဲ့၏။

Verse 54

विवासिताः स्वविषयात्तेन सन्मतिदायिनः । धर्माधिकारिणः शूद्रा ब्राह्मणाः करदीकृताः

သူကြောင့် မိမိဒေသမှ သမ္မတိပေးသော ပညာရှိအကြံပေးများကို နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။ ရှုဒ္ဒရတို့ကို ဓမ္မအာဏာ၏ ဆုံးဖြတ်သူများအဖြစ် ထားပြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို အခွန်ဆောင်ရသော လက်အောက်ခံအဖြစ် လျှော့ချခဲ့သည်။

Verse 55

परदारेषुसंतुष्टः स्वदारेषु पराङ्मुखः । आनर्च जातुचिन्नैव देवौ दुःखांतकारिणौ

သူသည် အခြားသူ၏ ဇနီးများ၌ ပျော်မွေ့၍ မိမိဇနီးကို မျက်နှာလွှဲကာ၊ မည်သည့်အခါမျှ—တစ်ခါတစ်လေတောင်—ဒုက္ခအဆုံးသတ်ပေးသော ဘုရားနှစ်ပါးကို မပူဇော်ခဲ့။

Verse 56

हारिणौ सर्वपापानां सर्ववांछितदायिनौ । सर्वेषां जगतीसारौ श्रीकंठश्रीपतीपती

ထိုဘုရားနှစ်ပါးသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှကို ပေးသနားသူ၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် လောက၏ အနှစ်သာရဖြစ်ကြသည်—သရီကဏ္ဌ (ရှီဝ) နှင့် သရီပတိ (ဝိෂ္ဏု) ဟူသော အရှင်နှစ်ပါး။

Verse 57

स्वप्रजास्वेक उदितो धूमकेतुरिवापरः । दुर्दमो नाम भूपालः क्षयाया कांड एव हि

မိမိပြည်သူများအတွင်းမှ ဒုရ္ဒမ အမည်ရှိသော ဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာသည်—ဒုတိယ ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့—အမှန်တကယ် ပျက်စီးခြင်း၏ နိမိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 58

स कदाचिन्मृगयुभिः पापर्धि व्यसनातुरः । सार्धं विवेशारण्यानि गृष्टिपृष्ठानुगो हयी

တစ်ခါက အပြစ်ရှိသော အမဲလိုက်ခြင်း၏ စွဲလမ်းမှုကြောင့် စိတ်ပင်ပန်းနာကျင်လျက်၊ သူသည် အမဲလိုက်သူများနှင့်အတူ တောအုပ်များထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ အစုအဝေး၏ နောက်ကပ်ကပ်လိုက်သော မြင်းကို စီးနင်းခဲ့သည်။

Verse 59

एकाकी दैवयोगेन दुर्दमः सोऽवनीपतिः । धन्वी तुरंगमारुढोऽविशदानंदकाननम्

ထို့နောက် ကံတရား၏အလှည့်အပြောင်းကြောင့် အဝနီပတိ ဒုရ္ဒမ မင်းသည် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်လာ၏။ လက်တွင် မြားတံကိုင်ကာ မြင်းစီး၍ အာနန္ဒကာနန—ပီတိ၏တော—သို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 60

स विलोक्याथ सर्वत्र पादपा नवकेशिनः । सुच्छायांश्च सुविस्तारान्गतश्रम इवाभवत्

သူသည် အရပ်ရပ်ကို ကြည့်ရှုရာ နေရာတိုင်းတွင် အရွက်သစ်ပေါက်စ လန်းဆန်းသော သစ်ပင်များကို မြင်၏။ အရိပ်အာဝါသ သာယာ၍ အကိုင်းအခက်ကျယ်ပြန့်သဖြင့် မောပန်းမှု ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 62

केवलं मृगया जातस्तत्खेदो न व्यपाव्रजत् । आजन्मजनितः खेदो निरगात्तद्वनेक्षणात्

အမဲလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော မောပန်းမှုသာ မလျော့သေးပေ; သို့ရာတွင် မွေးဖွားမှု အဆက်ဆက်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ဝမ်းနည်းခြင်းသည် ထိုတောကို မြင်မြင်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 63

सुगंधेन सुशीतेन सुमदेन सुवायुना । क्षणं संवीजितो राजा पल्लवव्यजनैः कुजैः

အနံ့သာယာ၍ အေးမြကာ စိတ်ကို ပီတိဖြစ်စေသော လေညင်းဖြင့် မင်းသည် ခဏတာ လှုပ်ရှားအေးမြစွာ ခံစားရ၏။ သစ်ပင်များက အရွက်ပန်ကာများဖြင့် ပန်ကာခတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 64

अथावरुह्य तुरगात्स भूपालोतिविस्मितः । धर्मेशमंडपं प्राप्य स्वात्मानं प्रशशंस ह

ထို့နောက် မြင်းပေါ်မှ ဆင်း၍ အလွန်အံ့ဩနေသော မင်းသည် ဓမ္မေရှ မဏ္ဍပသို့ ရောက်ကာ ထိုနေရာတွင် မိမိကိုယ်ကိုပင် ချီးမွမ်းစတင်하였다။

Verse 65

धन्योस्म्यहं प्रसन्नोस्मि धन्ये मेद्य विलोचने । धन्यमद्यतनं चाहर्यदपश्यमिमां भुवम्

ငါသည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ၊ စိတ်ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသူ ဖြစ်၏။ ငါ၏ မျက်စိနှစ်လုံးလည်း ကံကောင်းမြတ်နိုး၏။ ယနေ့သည်လည်း ကံကောင်းမြတ်နိုးသောနေ့—ကာရှီ၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော မြေကို ငါမြင်တွေ့သောနေ့ ဖြစ်၏။

Verse 66

पुनर्निनिंद चात्मानं धर्मपीठ प्रभावतः । धिङ्मां दुर्जनसंसर्गं त्यक्तसज्जनसंगमम्

ထို့နောက် ဓမ္မပီဋ္ဌာ၏ အာနုභာဝကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ထပ်မံအပြစ်တင်၍—“အို ငါ့ကို သက်သက်ရှက်စရာ! ငါသည် မကောင်းသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခဲ့ပြီး ကောင်းသူတို့၏ မိတ်သဟာယကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်” ဟု ဆို၏။

Verse 67

जंतूद्वेगकरं मूढं प्रजापीडनपंडितम् । परदारपरद्रव्यापहृत्यासुखमानिनम्

“ငါသည် သတ္တဝါတို့ကို ဒုက္ခပေးသော မိုက်မဲသူ ဖြစ်ခဲ့၏; ပြည်သူကို ဖိနှိပ်ရာတွင်သာ ‘ပညာရှိ’ ဟု ထင်ခဲ့၏; သူတစ်ပါး၏ မယားနှင့် သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို လုယူရာတွင်ပင် ပျော်ရွှင်မှုရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့၏”

Verse 68

अद्ययावन्मम गतं वृथाजन्माल्पमेधस । धर्मस्थानानीदृशानि यद्दृष्टानि न कुत्रचित्

“ယနေ့တိုင်အောင် ငါအသက်ရှင်ခဲ့သမျှ၊ ငါ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အလဟသ ဖြစ်ခဲ့၏—ငါ၏ ဉာဏ်ပညာ နည်းလွန်း၏။ အကြောင်းမူကား ဤသို့သော ဓမ္မသန့်ရှင်းရာဌာနများကို မည်သည့်နေရာ၌မျှ မမြင်ဖူးခဲ့”

Verse 69

एवं बहु विनिंद्य स्वं नत्वा धर्मेश्वरं विभुम् । आरुह्याश्वं ययौ राजा दुर्दमो विषयं स्वकम्

ဤသို့ မိမိကိုယ်ကို အကြာကြီး အပြစ်တင်ပြီးနောက်၊ အာနုဘော်ကြီးမားသော ဓမ္မေရှ్వరကို ဦးချကန်တော့၍၊ ဒုရ္ဒမ မင်းသည် မြင်းပေါ်တက်ကာ မိမိ၏ နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်သွားလေ၏။

Verse 70

ततोमात्यान्समाहूय क्रमायातांश्चिरंतनान् । नवीनान्परिनिर्वास्य पौरांश्चापि समाह्वयत्

ထို့နောက် မင်းသည် အချိန်ကာလကြာမြင့်စွာ စမ်းသပ်ခံပြီး ယုံကြည်ထိုက်သော အမတ်ဟောင်းများကို အစဉ်လိုက် ခေါ်ယူ하였다။ အသစ်ခန့်ထားသူများကို ဖယ်ရှားကာ မြို့သူမြို့သားများကိုလည်း စုဝေးခေါ်ယူ하였다။

Verse 71

ब्राह्मणांश्चनमस्कृत्य तेभ्यो वृत्तीः प्रदाय च । पुत्रे राज्यं समारोप्य प्रजाधर्मे निवेश्य च

မင်းသည် ဗြာဟ္မဏများကို ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြု၍ သင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အထောက်အပံ့များကို ပေးအပ်하였다။ ထို့နောက် သားတော်ကို ရာဇသင်္ခါသနပေါ် တင်မြှောက်ကာ ပြည်သူများကို ဓမ္မလမ်းစဉ်၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်စေ하였다။

Verse 72

परिदंड्य च दंडार्हान्साधूंश्च परितोष्य च । दारानपि परित्यज्य विषयेषु पराङ्मुखः

မင်းသည် ဒဏ်ခံထိုက်သူများကို ဒဏ်ပေး၍ သာဓုသူတော်ကောင်းများကို စိတ်ချမ်းသာစေ하였다။ အိမ်ထောင်ရေးချည်နှောင်မှုကိုပါ စွန့်လွှတ်ကာ အာရုံခံစားမှုနှင့် လောကီအရာဝတ္ထုများမှ မျက်နှာလွှဲ하였다။

Verse 73

समागच्छदथैकाकी काशीं श्रेयोविकासिनीम् । धर्मेश्वरं समाराध्य कालान्निर्वाणमाप्तवान्

ထို့နောက် မင်းသည် တစ်ဦးတည်း ကာရှီသို့ ရောက်လာ하였다—အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ဖွင့်လှစ်ပြသသော မြို့တော်။ ဓမ္မေရှ္ဝရကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုကာ အချိန်တန်သော် နိဗ္ဗာန် (အဆုံးစွန် လွတ်မြောက်မှု) ကို ရရှိ하였다။

Verse 74

धर्मेशदर्शनान्नित्यं तथाभूतः स दुर्दमः । बभूव दमिनां श्रेष्ठः प्रांते मोक्षं च लब्धवान्

ဓမ္မေရှ၏ နေ့စဉ် ဒർശနကို ရရှိခြင်းကြောင့် ဒုရ္ဒမသည် ထိုသို့ ပြောင်းလဲသွား하였다။ သူသည် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်သူများအနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကိုလည်း ရရှိ하였다။

Verse 76

इदं धर्मेश्वराख्यानं यः श्रोष्यति नरोत्तमः । आजन्मसंचितात्पापात्स मुक्तो भवति क्षणात्

ဓမ္မေရှ್ವರ၏ ဤသန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာကို နားထောင်သော လူမြတ်သည် မွေးဖွားမှုများစွာတစ်လျှောက် စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ ခဏချင်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 77

श्राद्धकाले विशेषेण धर्मेशाख्यानमुत्तमम् । श्रावयेद्ब्राह्मणान्धीमान्पितॄणां तृप्तिकारणम्

အထူးသဖြင့် Śrāddha အခမ်းအနားကာလတွင် ပညာရှိသည် ဓမ္မေရှ၏ အထူးကောင်းမြတ်သော အကြောင်းအရာကို ဘြာဟ္မဏများအား နားထောင်စေသင့်၏။ ထိုကဲ့သို့ပြုခြင်းသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့၏ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 78

धर्माख्यानमिदं शृण्वन्नपि दूरस्थितः सुधीः । सर्वपापर्विनिर्मुक्तो गंतांते शिवमंदिरम्

ဝေးကွာနေသော်လည်း ဤသန့်ရှင်းသော ဓမ္မ-အကြောင်းအရာကို နားထောင်သော ပညာရှိသည် အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်၍ အသက်ဆုံးချိန်တွင် ရှိဝ၏ ဘုရားကျောင်း/ဓာမသို့ ရောက်၏။

Verse 79

इत्थं धर्मेश माहात्म्यं मया स्वल्पं निरूपितम् । धर्मपीठस्य माहात्म्यं सम्यक्को वेद कुंभज

ဤသို့ ဓမ္မေရှ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါက အနည်းငယ်သာ အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြခဲ့၏။ သို့သော် အို ကုမ္ဘဇ (Kumbhaja)၊ ဓမ္မ-ပီဋ္ဌ (Dharma-pīṭha) ၏ အမှန်တကယ် မဟာတန်ခိုးကို အပြည့်အစုံ ဘယ်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

Verse 81

इति श्रीस्कांदे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंडे उत्तरार्धे धर्मेश्वराख्याननामैकाशीतितमोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဓမ္မေရှဝရ အကြောင်းအရာ» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၈၁ သည် Śrī Skanda Mahāpurāṇa (Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā) ၏ စတုတ္ထပိုင်း၊ Kāśīkhaṇḍa ၏ Uttarārdha တွင် ပြီးဆုံး၏။