Adhyaya 14

Verse 1

अगस्त्य उवाच । दृष्ट्वा भूदेवताः शंभुं किमाचख्युः षडानन । कानिकानि च लिंगानि तत्र तान्यपिचक्ष्व मे

အဂஸ္တျက မိန့်သည်– “ဟေ ဆဍာနန! မြေမွေးဒေဝတားများ (ဗြာဟ္မဏများ) သည် သမ္ဘု (Śambhu) ကို မြင်သောအခါ ဘာကို ပြောကြသနည်း။ ထိုနေရာ၌ လိင်္ဂများ မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုအကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 2

ज्येष्ठस्थाने महापुण्ये देवदेवस्य वल्लभे । आश्चर्यं किमभूत्तत्र तदाचक्ष्व षडानन

“ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ မဟာပုဏ္ဏိယရှိသော ဇျေဋ္ဌသ္ထာန၌ ထိုနေရာတွင် အံ့ဩဖွယ် အရာမည်သို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း။ ဟေ ဆဍာနန၊ ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။”

Verse 3

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य यथा पृच्छि भवता तद्ब्रवीम्यहम् । मंदराद्रिं यदा देवो गतवान्ब्रह्मगौरवात्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ အဂஸ္တျ၊ နားထောင်ပါ—သင်မေးသကဲ့သို့ ငါပြောမည်။ ဘြဟ္မာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစားသဖြင့် သခင်ဘုရားသည် မန္ဒရတောင်သို့ သွားတော်မူသောအခါ…”

Verse 4

तदा निराश्रया विप्राः क्षेत्रसंन्यासिनोनघाः । उपाकृताश्चाविरतं महाक्षेत्रप्रतिग्रहात्

ထိုအခါ အပြစ်ကင်းသော ဗြာဟ္မဏများ—သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို အလေးအနက်ထားသော သံဃာသန့် စံန്യാസီများ—လောကီအထောက်အပံ့မရှိကြသော်လည်း မဟာက္ෂೇತ್ರ ကာသီ၌ လက်ခံရသော ဒါနပူဇာများကြောင့် အမြဲတမ်း ထောက်ပံ့ခံရကြ၏။

Verse 5

खातंखातं च दंडाग्रैर्भूमिं कंदादिवृत्तयः । चक्रुः पुष्करिणीं रम्यां दंडखाताभिधां मुने

တောင်တံ၏ ထိပ်ဖျားများဖြင့် မြေကို ထပ်ခါထပ်ခါ တူးဖော်ကာ၊ ကန့်မူလ စသည့် အမြစ်အစားအစာများဖြင့် အသက်မွေးသော ထိုတပသီများသည်၊ မုနိရေ၊ “ဒဏ္ဍခာတာ” ဟု အမည်ကျော်သော လှပသည့် ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြ၏။

Verse 6

तत्तीर्थं परितः स्थाप्य महालिंगान्यनेकशः । महेशाराधनपरास्तपश्चक्रुः प्रयत्नतः

ထိုတီရ္ထ၏ ပတ်လည်၌ မဟာလင်္ဂများကို များစွာ တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ မဟေရှ (ရှီဝ) ကို အာရాధနာပြုရန်သာ အာရုံစိုက်ကာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ တပသကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 7

विभूतिधारिणो नित्यं नित्यरुद्राक्षधारिणः । लिंगपूजारता नित्यं शतरुद्रियजापिनः

သူတို့သည် အမြဲတမ်း ဝိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ကို လိမ်းထားပြီး၊ အမြဲတမ်း ရုဒ္ရాక్ష မာလာကို ဆင်မြန်းကြ၏။ လင်္ဂပူဇာ၌ နိစ္စ ရတနာကဲ့သို့ စွဲလမ်းကာ “ရှတရုဒ္ရိယ” ကို မပြတ်မလပ် ဂျပ်ရွတ်ကြ၏။

Verse 8

ते श्रुत्वा देवदेवस्य पुनरागमनं मुने । तपःकृशा अतितरामासुरानंद मेदुराः

မုနိရေ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်၏ ပြန်လည်ကြွလာမည့် သတင်းကို ကြားသိသောအခါ၊ တပသကြောင့် ခြောက်သွေ့ပိန်ပါးနေသော်လည်း ထိုတပသီများသည် ပို၍ပင် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုဖြင့် ပြည့်လျှံကာ ထွားထွားထောင်ထောင် ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 9

द्विजाः पंचसहस्राणि चरतो विपुलं तपः । दंडखातान्महातीर्थादाजग्मुर्देवदर्शने

ဒွိဇ ရှင်ရသေ့ ငါးထောင်တို့သည် တပဿာကြီးမားစွာ ကျင့်ကြံလျက် ဒဏ္ဍခာတ မဟာတီရ္ထမှ ကာသီ၌ ဘုရား၏ မင်္ဂလာဒർശနကို ရယူရန် ရောက်လာကြသည်။

Verse 10

तीर्थान्मंदाकिनी नाम्नो द्विजाः पाशुपतव्रताः । शिवैकाराधनपराः समेता अयुतोन्मिताः

မန္ဒာကိနီ ဟူသော တီရ္ထမှ ပာရှုပတ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော ဒွိဇ ဘုရားဘက်တော်များ လာရောက်ကြပြီး၊ ရှိဝကိုသာ တစ်စိတ်တစ်ယောက် အာရాధနာပြုလျက် တစ်သောင်းအရေအတွက်ဖြင့် စုဝေးကြသည်။

Verse 11

हंसतीर्थात्परिप्राप्ता अयुतं त्रिशतोत्तरम् । शतदुर्वाससस्तीर्थादेकादश शताधिकम्

ဟံသတီရ္ထမှ တစ်သောင်းသုံးရာ ရောက်လာကြပြီး၊ ရှတ-ဒုရ္ဝာသသ တီရ္ထမှလည်း တစ်ထောင်တစ်ရာထက်ပို၍ ရောက်လာကြသည်။

Verse 12

मत्स्योदर्याः परापेतुः सहस्राणि षडेव हि । कपालमोचनात्सप्त शतान्यभ्यागता द्विजाः

မత్సယိုဒရီမှ အမှန်တကယ် ခြောက်ထောင် လာရောက်ကြပြီး၊ ကပာလမိုချနမှ ဒွိဇ ခုနှစ်ရာ ရောက်လာကြသည်။

Verse 13

ऋणमोचनतस्तीर्थात्सहस्रं द्विशताधिकम् । वैतरण्या अपि मुने द्विजानामयुतार्धकम्

ဋဏမိုချန ဟူသော တီရ္ထမှ တစ်ထောင်နှစ်ရာ လာရောက်ကြပြီး၊ မုနိရေ၊ ဝိုင်တရဏီမှလည်း ဒွိဇ ငါးထောင် ရောက်လာကြသည်။

Verse 14

ततः पृथूदकात्कुंडात्पृथुना परिखानितात् । अयासिषुर्द्विजानां च शतान्येव त्रयोदश

ထို့နောက် ပృထူဒက ဟုခေါ်သော ကုဏ္ဍမှ—ဘုရင် ပృထု က တူးဖော်၍ ချောင်းကန်ကာ တူးထွင်းထားသည့်အရာမှ—ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) တစ်ထောင်သုံးရာ ယောက်ျား ပေါ်ထွက်လာ하였다။

Verse 15

तथैवाप्सरसः कुंडान्मेनकाख्याच्छतद्वयम् । उर्वशीकुंडतः प्राप्ताः सहस्रं द्विशताधिकम्

ထို့အတူ မေနကာ ဟုခေါ်သော အပ္စရာ ကုဏ္ဍမှ အပ္စရာ နှစ်ရာ လာရောက်ပြီး၊ ဥရဝသီ ကုဏ္ဍမှလည်း တစ်ထောင်နှစ်ရာ ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 16

तथैरावतकुंडाच्च ब्राह्मणास्त्रिशतानि च । गंधर्वाप्सरसः सप्त शतानि द्विशतानि च

အဲရာဝတ ကုဏ္ဍမှလည်း ဘြာဟ္မဏ သုံးရာ လာရောက်ပြီး၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် အပ္စရာတို့သည် အစဉ်လိုက် ခုနှစ်ရာ နှင့် နှစ်ရာ ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 17

वृषेशतीर्थादाजग्मुर्नवतिः सशतत्रया । यक्षिणीकुंडतः प्राप्ताः सहस्रं त्रिशतोत्तरम्

ဝೃಷေရှ တီရ္ထမှ သုံးရာကိုးဆယ် လာရောက်ပြီး၊ ယက္ခိဏီ ကုဏ္ဍမှလည်း တစ်ထောင်သုံးရာ ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 18

लक्ष्मीतीर्थात्परं जग्मुः षोडशैव शतानि च । पिशाचमोचनात्सप्त सहस्राणि द्विजोत्तमाः

လက္ရှ္မီ တီရ္ထမှ ဆက်လက်တိုးတက်သွားကြရာ—အရေအတွက် တစ်ထောင်ခြောက်ရာ ဖြစ်ပြီး၊ ပိသာစမောစန မှ ဒွိဇအထွတ်အမြတ် ခုနှစ်ထောင် ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 19

पितृकुंडाच्छतंसाग्रं ध्रुवतीर्थाच्छतानि षट् । मानसाख्याच्च सरसो द्विशती सशतत्रया

ပိတೃ-ကුණ္ဍမှ ရာကျော်အနည်းငယ်သော အုပ်စုများလာကြ၏; ဓြုဝ-တီရ္ထမှ ခြောက်ရာလာ၏; မာနသဟုခေါ်သော ရေကန်မှ နှစ်ရာနှင့် ထပ်မံ ရာတစ်ရာ—ဤသို့ ကာသီ၏ တီရ္ထတို့၏ သန့်ရှင်းမြတ်စွာသော အာနုဘော်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရ၍ လူအုပ်ကြီးများ ရောက်လာကြ၏။

Verse 20

ब्राह्मणा वासुकिहृदात्सहस्राणि दशैव तु । तथैवाष्टशतं द्रष्टुं जानकीकुंडतो द्विजाः

ဝါသုကိ-ဟြဒမှ ဗြာဟ္မဏ တစ်သောင်းလာကြ၏; ထိုနည်းတူ ဂျာနကီ-ကුණ္ဍမှ ဒွိဇ ရှစ်ရာလာကြ၍—အားလုံးသည် ဘုရားရှင်ကို မြင်တွေ့ဒর্শန ပြုလိုစိတ်ဖြင့် တက်ကြွနေကြ၏။

Verse 21

काशीनाथमनुप्राप्ताः परमानंददायिनम् । तथा गौतमकुंडाच्च शतानिनव चागताः

သူတို့သည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ပေးသနားတော်မူသော ကာသီနာထထံ ရောက်ရှိကြ၏; ထို့ပြင် ဂေါတမ-ကුණ္ဍမှလည်း ကိုးရာလာကြ၏။

Verse 22

तीर्थाद्दुर्गतिसंहर्तुर्बाह्मणाः प्रतिपेदिरे । एकादशशतान्येव द्रष्टुं देवमुमापतिम्

ဒုဂ္ဂတိကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော တီရ္ထမှ ဗြာဟ္မဏတို့ ထွက်ခွာကြ၏—တကယ်တမ်း တစ်ထောင်တစ်ရာ—ဒေဝ အုမာပတိ (ရှီဝ) ကို ဒർശနပြုရန်။

Verse 23

असीसंभेदमारभ्य गंगातीरस्थिता द्विजाः । आसंगमेश्वरात्तत्र परिप्राप्ता घटोद्भव

အသီမြစ် စုံဆုံရာမှ စ၍၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် နေထိုင်သော ဒွိဇတို့သည် အာသင်္ဂမေရှွရမှ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏—အိုး၊ အိုးခွက်မှ မွေးဖွားသူ (အဂஸ္တျ) ရှင်!

Verse 24

अष्टादशसहस्राणि तथा पंचशतान्यपि । ब्राह्मणाः पंचपंचाशद्गंगातीरात्समागताः

တစ်သောင်းရှစ်ထောင်နှင့် ထပ်မံ ငါးရာ—စုစုပေါင်း ငါးဆယ့်ငါးအုပ်စုသော ဗြာဟ္မဏများသည် ဂင်္ဂါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ကမ်းပါးမှ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 25

सार्द्रदूर्वाक्षतकरैः सपुष्पफलपाणिभिः । सुगंधमाल्यहस्तैश्च ब्राह्मणैर्जयवादिभिः

ထိုဗြာဟ္မဏများသည် စိုစွတ်သော ဒူර්ဗာမြက်နှင့် မကွဲမပျက် အက္ခတ (ဆန်) ကို လက်တွင်ကိုင်၍၊ လက်ဖဝါးတွင် ပန်းနှင့် သစ်သီးများကိုင်ကာ၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းကုံးများကိုင်လျက်—အောင်မြင်ကြောင်း “ဇယ” ဟုကြွေးကြော်၍ မင်္ဂလာသံများကို ထွက်ဆိုကာ လာကြ၏။

Verse 26

स्तुतो मंगलसूक्तैश्च प्रणतश्च पुनःपुनः । तेभ्यो दत्ताभयः शंभुः पप्रच्छ कुशलं मुदा

မင်္ဂလာသုတ္တများဖြင့် ချီးမွမ်းခံရ၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချခံရသော်၊ သမ္ဘူသည် သူတို့အား အဘယ (ကြောက်မက်ကင်းခြင်း) ကို ပေးတော်မူပြီး၊ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်စွာ ကုသလ (အခြေအနေကောင်း) ကို မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 27

ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुः प्रबद्धकरसंपुटाः । क्षेत्रे निवसतां नाथ सदानः कुशलोदयः

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများသည် လက်အုပ်ချီ၍ ပြောကြ၏—“အရှင်နာထာ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် ကုသလမင်္ဂလာသည် အမြဲတမ်း ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။”

Verse 28

विशेषतः कृतोऽस्माभिः साक्षान्नयनगोचरः । त्वं यत्स्वरूपं श्रुतयो न विदुः परमार्थतः

အထူးသဖြင့် အရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် စာක්ෂာတ် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏—အရှင်၏ အမှန်တကယ်သော သဘောသဏ္ဍာန်ကို သ్రုတိ (ဝေဒ) များပင် ပရမာර්ထအရ အပြည့်အဝ မသိနိုင်ကြပါ။

Verse 29

सदैवाकुशलं तेषां ये त्वत्क्षेत्रपराङ्मुखाः । चतुर्दशापि वै लोकास्तेषां नित्यं पराङ्मुखाः

သင်၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ကာသီမှ မျက်နှာလှည့်သွားသူတို့အပေါ် အကူရှယ်မင်္ဂလာမကောင်းမှုသည် အမြဲလိုက်ပါသည်။ အမှန်တကယ်ပင် လောကတစ်ဆယ့်လေးပါးတိုင်တိုင်လည်း သူတို့ကို အစဉ်အမြဲ မျက်နှာလှည့်နေ၍ အကျိုးပြုအထောက်အပံ့ မပေးကြ။

Verse 30

येषां हृदि सदैवास्ते काशीत्वाशीविषां गद । संसाराशीविषविषं न तेषां प्रभवेत्क्वचित्

အို ရှင်မုနိ၊ နှလုံးအတွင်း၌ “ကာသီ” ဟူသော အနှစ်သာရသည် အမြဲတမ်းတည်နေသူတို့အတွက်—မြွေဗစ်ကို ဖြေရှင်းသော ဆေးကဲ့သို့—သံသရာ၏ မြွေဗစ်တူသော အဆိပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ သူတို့ကို မအနိုင်ယူနိုင်။

Verse 31

गर्भरक्षामणिर्मंत्रः काशीवर्णद्वयात्मकः । यस्य कंठे सदा तिष्ठेत्तस्याकुशलता कुतः

“ကာသီ” အက္ခရာနှစ်လုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဂರ್ಭကာကွယ်မဏိကဲ့သို့ မန္တရရှိသည်။ ထိုမန္တရသည် လည်ချောင်း၌ အမြဲတည်နေသူအတွက် အကူရှယ်မင်္ဂလာမကောင်းမှု ဘယ်ကနေ ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

Verse 32

सुधां पिबति यो नित्यं काशीवर्णद्वयात्मिकाम् । स नैर्जरीं दशां हित्वा सुधैव परिजायते

နေ့စဉ် “ကာသီ” အက္ခရာနှစ်လုံးဖြစ်သော အမృతကို သောက်သုံးသူသည် မရဏသဘောရှိသော အခြေအနေကို စွန့်လွှတ်၍ အမృతကိုယ်တိုင်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်—အနှစ်သာရအားဖြင့် အမတ။

Verse 33

श्रुतं कर्णामृतं येन काशीत्यक्षरयुग्मकम् । न समाकणर्यत्येव स पुनर्गर्भजां कथाम्

နားအမృతဖြစ်သော “ကာသီ” အက္ခရာနှစ်လုံးကို ကြားသိပြီးသူသည် ဂರ್ಭထဲသို့ ပြန်ဝင်ရသော ပုံပြင်—အနက်အားဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း—ကို အမှန်တကယ် မကြားရတော့။

Verse 34

काशी रजोपि यन्मूर्ध्नि पतेदप्यनिलाहतम् । चंद्रशेखरतन्मूर्धा भवेच्चंद्रकलांकितः

ကာရှီ၏ သန့်ရှင်းသော ဖုန်မှုန့်တစ်စက်ပင် လေတိုက်ထိခိုက်၍ မည်သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာလျှင်၊ ထိုသူ၏ ခေါင်းသည် လဝက်တံဆိပ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော စန္ဒြရှေခရ (ရှီဝ) ၏ ခေါင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 35

प्रसंगतोपि यन्नेत्रपथमानंदकाननम् । यातं तेत्र न जायंते नेक्षेरन्पितृकान नम्

အကြောင်းမဲ့အခွင့်အလမ်းဖြင့်ပင် အာနန္ဒကာနန—ပျော်ရွှင်ခြင်း၏ တောဥယျာဉ်—ကို မျက်စိလမ်းကြောင်းထဲ တွေ့မြင်ရလျှင်၊ ထိုသူသည် မွေးဖွားရာလောကသို့ ထပ်မံမသွားတော့ဘဲ၊ ပိတೃတို့၏ တော (ပိတೃလောက) ကိုလည်း ထပ်မံမမြင်တော့။

Verse 36

गच्छता तिष्ठता वापि स्वपता जाग्रताथवा । काशीत्येष महामंत्रो येन जप्तः सनिर्भयः

လမ်းလျှောက်နေစဉ်ဖြစ်စေ ရပ်နေစဉ်ဖြစ်စေ၊ အိပ်နေစဉ်ဖြစ်စေ နိုးနေစဉ်ဖြစ်စေ—‘ကာရှီ’ ဟူသော မဟာမန္တရကို ဇပ်သူသည် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 37

येन बीजाक्षरयुगं काशीति हृदि धारितम् । अबीजानि भवंत्येव कर्मबीजानि तस्य वै

‘ကာရှီ’ ဟူသော ဘီဇအက္ခရာ နှစ်လုံးကို နှလုံးထဲ၌ ထိန်းသိမ်းထားသူအတွက်၊ သူ၏ ကမ္မဘီဇများပင် ဘီဇမဲ့သွားကာ—အပင်ပေါက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့။

Verse 38

काशी काशीति काशीति जपतो यस्य संस्थितिः । अन्यत्रापि सतस्तस्य पुरो मुक्तिः प्रकाशते

‘ကာရှီ၊ ကာရှီ၊ ကာရှီ’ ဟု ဇပ်ခြင်း၌ အနေအထားတည်ငြိမ်သူအတွက်၊ မုက္ခတိသည် သူ၏ရှေ့တွင် တောက်ပထင်ရှားလာသည်—အခြားနေရာ၌ နေထိုင်နေသော်လည်း။

Verse 39

क्षेममूर्तिरियं काशी क्षेममूर्तिर्भवान्भव । क्षेममूर्तिस्त्रिपथगा नान्यत्क्षेमत्रयं क्वचित्

ဤကာရှီသည် kṣema (ဓမ္မဆိုင်ရာ လုံခြုံကောင်းကျိုး) ၏ မూర్తိဖြစ်သည်။ အို ဘဝ (ရှီဝ) သင်လည်း kṣema-မూర్తိ ဖြစ်၏။ သုံးလောက၌ စီးဆင်းသော တြိပထဂါ ဂင်္ဂါလည်း kṣema-မూర్తိ ဖြစ်၏။ ဤသုံးပါးမှတပါး “kṣema သုံးပါး” ဟူ၍ အခြားမရှိ။

Verse 40

ब्राह्मणानामिति वचः क्षेत्रभक्तिविबृंहितम् । निशम्य गिरिजाकांतस्तुतोष नितरां हरः

ကွေတရသန့်ရှင်းရာ (kṣetra) အပေါ် ဘက္တိဖြင့် တောက်ပနေသော ဘြာဟ္မဏတို့၏ စကားကို ကြားသော် ဂိရိဇာ၏ ချစ်သူ ဟရ (ရှီဝ) သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်လေ၏။

Verse 41

प्रोवाच च प्रसन्नात्मा धन्या यूयं द्विजर्षभाः । येषामिहेदृशी भक्तिर्मम क्षेत्रेतिपावने

ထို့နောက် စိတ်ကြည်နူး၍ မိန့်တော်မူသည်—“ကံကောင်းမြတ်နိုးကြ၏၊ ဒွိဇအရှင်မြတ်တို့ရေ။ ငါ၏ အလွန်သန့်ရှင်းသော kṣetra တွင် သင်တို့၌ ဤသို့သော ဘက္တိ ရှိသည်။”

Verse 42

जाने सत्त्वमया जाताः क्षेत्रस्यास्य निषेवणात् । नीरजस्का वितमसः संसारार्णवपारगाः

“ဤ kṣetra ကို ဆည်းကပ်၍ စောင့်ရှောက်သဖြင့် သင်တို့သည် သတ္တဝ (sattva) ဖြင့် ပြည့်ဝလာကြသည်ကို ငါသိ၏။ ရဇ (rajas) ကင်း၍ တမ (tamas) ကိုလွန်ကာ သင်တို့သည် သံသရာပင်လယ်၏ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးမြောက်ပြီးပြီ။”

Verse 43

वाराणस्यास्तु ये भक्तास्ते भक्ता मम निश्चितम् । जीवन्मुक्ता हि ते नूनं मोक्षलक्ष्म्या कटाक्षिताः

“ဝါရာဏသီ၏ ဘက္တားတို့သည် အမှန်တကယ် ငါ၏ ဘက္တားတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ အမှန်ပင် သူတို့သည် ဇီဝန်မုက္တ (jīvanmukta) ဖြစ်၍ မောက္ခ-လက္ရှ္မီ၏ ကရုဏာမျက်စိဖြင့် ကောင်းချီးခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။”

Verse 44

यैश्च काशीस्थितो जंतुरल्पकोपि विरोधितः । तैर्वै विश्वंभरा सर्वा मया सह विरोधिता

ကာသီ၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကိုပင် အနည်းငယ်မျှ ဆန့်ကျင် သို့မဟုတ် ထိခိုက်စေသူတို့သည်၊ အမှန်တကယ် ငါနှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေမိခင် ဝိශ්ဝမ္ဘရာ အလုံးစုံကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသည်။

Verse 45

वाराणस्याः स्तुतिमपि यो निशम्यानुमोदते । अपि ब्रह्मांडमखिलं ध्रुवं तेनानुमोदितम्

ဝါရာဏသီ၏ ချီးမွမ်းသံကိုပင် ကြားရုံဖြင့် ဝမ်းမြောက်၍ အနုမောဒနာပြုသူသည်၊ အမှန်တကယ် အလုံးစုံသော ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်ခုလုံးကိုလည်း အနုမောဒနာပြုပြီး အတည်ပြုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 46

निवसंति हि ये मर्त्या अस्मिन्नानंदकानने । ममांतःकरणे ते वै निवसेयुरकल्मषाः

ဤ အာနန္ဒကာနန (ပျော်ရွှင်ခြင်းတော) တွင် နေထိုင်သော လူသားတို့သည်၊ အပြစ်မလွှမ်းမိုးသူများဖြစ်၍ အမှန်တကယ် ငါ၏ အတွင်းနှလုံးသားထဲ၌ပင် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 47

निवसंति मम क्षेत्रे मम भक्तिं प्रकुर्वते । मम लिंगधरा ये तु तानेवोपदिशाम्यहम्

ငါ၏ က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်၍ ငါ့အပေါ် ဘက္တိကို တက်ကြွစွာ ပြုလုပ်သူများ—ငါ၏ လင်္ဂကို ဆောင်ထားသူများ—ထိုသူတို့ကိုသာ ငါကိုယ်တိုင် ဩဝါဒပေးတတ်သည်။

Verse 48

निवसंति मम क्षेत्रे मम भक्तिं न कुर्वते । मम लिंगधरा ये नो न तानुपदिशाम्यहम्

သို့သော် ငါ၏ က్షेत्र၌ နေထိုင်သော်လည်း ငါ့အပေါ် ဘက္တိမပြုသူများ—ငါ၏ လင်္ဂကို ဆောင်ထားသော်လည်း—ထိုသူတို့ကို ငါ ဩဝါဒမပေး။

Verse 49

काशी निर्वाणनगरी येषां चित्ते प्रकाशते । ते मत्पुरः प्रकाशंते नैःश्रेयस्या श्रिया वृताः

နှလုံးသား၌ ကာရှီ—နိဗ္ဗာန်မြို့တော်—အလင်းထွန်းပေါ်သူတို့သည်၊ ငါ၏ကိုယ်ပိုင်ဓာမ်၌ပင် တောက်ပကြပြီး၊ အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး (နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်ခြင်း) ၏ သရေဖြင့် လွှမ်းခြုံထားကြ၏။

Verse 50

मोक्षलक्ष्मीरियं काशी न येभ्यः परिरोचते । स्वर्लक्ष्मीं कांक्षमाणेभ्यः पतितास्ते न संशयः

ဤကာရှီသည် မောက္ခ၏ လက္ခမီပင် ဖြစ်၏။ သူမကို မနှစ်သက်သူများ—ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းစိမ်ကိုသာ လိုလားသူများ—သူတို့သည် သံသယမရှိ ပျက်ကျသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 51

काथीं संकाक्षमाणानां पुरुषार्थचतुष्टयम् । पुरः किंकरवत्तिष्ठेन्ममानुग्रहतो द्विजाः

အို ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏတို့၊ ကာရှီကို အလွန်တမ်းတသူတို့အတွက် လူ့ရည်မှန်းချက်လေးပါး—ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခ—သည် ငါ၏ကရုဏာကြောင့် အစေခံများကဲ့သို့ မျက်နှာမူ၍ ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 52

आनंदकानने ह्यत्र ज्वलद्दावानलोस्म्यहम् । कर्मबीजानि जंतूनां ज्वालये न प्ररोहये

ဤနေရာ၊ အာနန္ဒ-ကာနန (ပျော်ရွှင်မှုတော) တွင် ငါသည် လောင်ကျွမ်းသော တောမီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သတ္တဝါတို့၏ ကံမျိုးစေ့များကို ငါလောင်ကျွမ်းစေပြီး ထပ်မံမပေါက်ဖွားစေ။

Verse 53

वस्तव्यं सततं काश्यां यष्टव्योहं प्रयत्नतः । जेतव्यौ कलिकालौ च रंतव्या मुक्तिरंगना

ကာရှီ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်သင့်၏; ငါကို ကြိုးစား၍ ပူဇော်သင့်၏; ကလိယုဂ၏ အပြစ်အနာဆိုးများကို အနိုင်ယူသင့်၏; ထို့ပြင် မုက္တိ—မြတ်သော အဖော်ဇနီး—၌ ပျော်မွေ့ရမည်။

Verse 54

प्राप्यापि काशीं दुर्बुद्धिर्यो न मां परिसेवते । तस्य हस्तगताप्याशु कैवल्यश्रीः प्रणश्यति

ကာသီသို့ ရောက်ပြီးသော်လည်း မိုက်မဲသောသူက ငါ့ကို မဆည်းကပ် မပူဇော်လျှင်၊ လက်ထဲရောက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော ကైవလျ (အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်မှု) ၏ ဂုဏ်သရေသည် ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 55

धन्या मद्भक्तिलक्ष्माणो ब्राह्मणाः काशिवासिनः । यूयं यच्चेतसो वृत्तेर्न दूरेहं न काशिका

ငါ့အပေါ် ဘက္တိ၏ လက္ခဏာ-လက္ခဏာဖြစ်သော ကံကောင်းခြင်းကို ဆောင်ထားသော ကာသီနေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အလွန်ကံကောင်းကြ၏။ သင်တို့အတွက် စိတ်၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပင်ဖြင့် ငါလည်း မဝေး၊ ကာသီကာလည်း မဝေး။

Verse 56

दातव्यो वो वरः कोत्र व्रियतां मे यथारुचि । प्रेयांसो मे यतो यूयं क्षेत्रसंन्यासकारिणः

ဤနေရာ၌ သင်တို့အား ငါ ဘာသော အပေးအယူ (ဗရ) ပေးရမည်နည်း။ သင်တို့စိတ်ကြိုက် ငါ့ထံမှ ရွေးချယ်ကြလော့။ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ (ကာသီ) တွင် သင်တို့က စံနျာသ (လောကလွတ်လပ်ခြင်း) ကို ခံယူထားသောကြောင့် သင်တို့သည် ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်ခင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 57

इति पीत्वा महेशानमुखक्षीराब्धिजां सुधाम् । परितृप्ता द्विजाः सर्वे वव्रुर्वरमनुत्तमम्

ဤသို့ မဟေရှာန၏ ပါးစပ်မှ နို့ပင်လယ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော စုဓာ-အမృతကို သောက်ပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏ (ဒွိဇ) အားလုံး ပြည့်ဝစွာ ကျေနပ်တင်းတိမ်ကာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဗရကို ရွေးချယ်ကြသည်။

Verse 58

ब्राह्मणा ऊचुः । उमापते महेशान सर्वज्ञ वर एष नः । काशी कदापि न त्याज्या भवता भवतापहृत्

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “အုမာပတိ မဟေရှာန၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်၊ ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဗရဖြစ်သည်။ လောကဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်၊ ကာသီကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်ပါစေ။”

Verse 59

वचनाद्ब्राह्मणानां तु शापो मा प्रभवत्विह । कदाचिदपि केषांचित्काश्यां मोक्षांतरायकः

ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကျိန်စာသည် ဤနေရာ၌ မည်သည့်အခါမျှ အကျိုးမသက်ရောက်ပါစေ၊ ကာသီ၌ မည်သူမဆို၏ မောက္ခသို့ ရောက်ရာလမ်းကို အခါမရွေး မတားဆီးပါစေ။

Verse 60

तव पादाबुंजद्वंद्वे निर्द्वंद्वा भक्तिरस्तु नः । आ कलेवरपातं च काशीवासोस्तु नोनिशम्

သင်၏ ကြာပန်းတူသော ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘက္တိသည် မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်ပါစေ။ ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးသည့်အချိန် (သေဆုံးချိန်) အထိ နေ့ညမပြတ် ကာသီ၌ နေထိုင်ခွင့် ရပါစေ။

Verse 61

किमन्येन वरेणेश देय एष वरो हि नः । अवधेह्यंधकध्वंसिन्वरमन्यं वृणीमहे

အို အလှူပေးတော်မူသော အရှင်၊ အခြားသော ဝရကို ဘာကြောင့်လိုအပ်မည်နည်း။ ဤဝရတစ်ပါးတည်းကိုသာ ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းလျှောက်ပါသည်။ အို အန္ဓကကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်၊ ဤဝရကို ပေးတော်မူပါ—အခြားကောင်းချီးကို မရွေးချယ်ပါ။

Verse 62

तव प्रतिनिधी कृत्यास्माभिस्त्वद्भक्तिभावितैः । प्रतिष्ठितेषु लिंगेषु सान्निध्यं भवतोऽस्त्विह

သင့်အပေါ် ဘက္တိဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလိင်္ဂများကို သင်၏ ကိုယ်စားပြုအဖြစ် တည်ထောင်ပါမည်။ ပူဇော်တင်မြှောက်၍ ပရတိဋ္ဌာပနာပြုထားသော ဤလိင်္ဂများ၌ သင်၏ ဒေဝီယ သာနိဓ္ဓိ ဤနေရာတွင် တည်ရှိပါစေ။

Verse 63

श्रुत्वेति तेषां वाक्यानि तथास्त्विति पिनाकिना । प्रोचेऽन्योपि वरो दत्तो ज्ञानं वश्च भविष्यति

သူတို့၏ စကားများကို ကြားသော် ပိနာကင် (ရှီဝ) က “တထာස්တု—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် “အခြားဝရတစ်ပါးလည်း ပေးပြီးပြီ—သင်တို့အတွင်း၌ ဉာဏ် (jñāna) လည်း ပေါ်ထွန်းလာမည်” ဟု ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 64

पुनः प्रोवाच देवेशो निशामयत भो द्विजाः । हितं वः कथयाम्यत्र तदनुष्ठीयतां ध्रुवम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏အရှင်က ထပ်မံမိန့်တော်မူသည်—“နားထောင်ကြလော့၊ ဒွိဇတို့ရေ။ ဤနေရာ၌ သင်တို့အတွက် အကျိုးအမြတ်အမှန်ကို ငါပြောမည်—မလွဲမသွေ အကောင်အထည်ဖော်ကျင့်သုံးကြလော့။”

Verse 65

सेव्योत्तरवहा नित्यं लिंगमर्च्यं प्रयत्नतः । दमो दानं दया नित्यं कर्तव्यं मुक्तिकांक्षिभिः

“ဥတ္တရဝါဟာကို နေ့စဉ် ဆည်းကပ်ပြုစုကြလော့၊ လင်္ဂကိုလည်း ကြိုးစား၍ ပူဇော်ကြလော့။ မောက္ခကို လိုလားသူတို့သည် သည်းခံထိန်းချုပ်မှု၊ ဒါန၊ ကရုဏာကို အမြဲကျင့်သုံးရမည်။”

Verse 66

इदमेव रहस्यं च कथितं क्षेत्रवासिनाम् । मतिः परहिता कार्या वाच्यं नोद्वेगकृद्वचः

“ဤအရာပင် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် ကြေညာသော လျှို့ဝှက်သင်ခန်းစာ ဖြစ်သည်။ စိတ်ရည်ကို အခြားသူတို့၏ အကျိုးအတွက် ထား၍ စိတ်မအောင့်မအန် ဖြစ်စေသော စကားကို မပြောကြလော့။”

Verse 67

मनसापि न कर्तव्यमेनोत्र विजिगीषुणा । अत्रत्यमक्षयं यस्मात्सुकृतं सुकृतेतरम्

“အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှုကို လိုလားသူသည် ဤနေရာ၌ စိတ်ထဲကတောင် အပြစ်ကို မလုပ်သင့်။ အကြောင်းမူကား ဤအရပ်၌ ပြုသော ကုသိုလ်ဖြစ်စေ အကုသိုလ်ဖြစ်စေ အကုန်လုံး မပျက်မယွင်း အကျိုးတည်မြဲသည်။”

Verse 68

अन्यत्र यत्कृतं पापं तत्काश्यां परिणश्यति । वाराणस्यां कृतं पापमंतर्गेहे प्रणश्यति

“အခြားနေရာ၌ ပြုသော အပြစ်သည် ကာရှီသို့ ရောက်လာလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် ဝါရာဏသီ၌ ပြုသော အပြစ်သည် ‘အိမ်အတွင်း’ မှသာ ပျက်စီးသည်—ဆိုလိုသည်မှာ အတွင်းစိတ်ကို ပြုပြင်သန့်စင်၍ ခက်ခဲစွာ ဖြေရှင်းရသည်။”

Verse 69

अंतर्गेहे कृतं पापं पैशाच्यनरकावहम् । पिशाचनरकप्राप्तिर्गच्छत्येव बहिर्यदि

ကာသီ၏ အတွင်းပိုင်းသန့်ရှင်းရာဝန်းကျင်၌ ကျူးလွန်သော အပြစ်သည် “ပိုင်ရှာချျယ” ဟူသော နရကသို့ ဆောင်ယူသည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းနယ်နိမိတ်အပြင်သို့ ထွက်သွားလျှင် အမှန်တကယ် “ပိရှာစ” နရကသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 70

न कल्पकोटिभिः काश्यां कृतं कर्म प्रमृज्यते । किंतु रुद्रपिशाचत्वं जायतेऽत्रायुतत्रयम्

ကာသီ၌ ပြုလုပ်သော ကမ္မသည် ကလ္ပကောဋိများကြာသော်လည်း မပျောက်ကွယ်နိုင်။ ထို့အစား ဤနေရာ၌ပင် သုံးသောင်းနှစ်တိုင် “ရုဒ္ဒရ-ပိရှာစ” ဖြစ်လာသည်။

Verse 71

वाराणस्यां स्थितो यो वै पातकेषु रतः सदा । योनिं प्राप्यापि पैशाचीं वर्षाणामयुतत्रयम्

ဗာရာဏသီ၌ နေထိုင်ပြီး အပြစ်များ၌ အမြဲမက်မောသူသည် “ပိုင်ရှာချီ” (ဒေဝဒုက္ခသတ္တဝါ) ယောနိကို ရရှိသော်လည်း သုံးသောင်းနှစ်တိုင် ထိုအခြေအနေကို ခံစားရသည်။

Verse 72

पुनरत्रैव निवसञ्ज्ञानं प्राप्स्यत्यनुत्तमम् । तेन ज्ञानेथ संप्राप्ते मोक्षमाप्स्यत्यनुत्तमम्

ထို့နောက် ဤနေရာ၌ ထပ်မံနေထိုင်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ရရှိမည်။ ထိုဉာဏ်ပညာ ရရှိသည့်အခါ အမြင့်မြတ်ဆုံး မောက္ခကိုလည်း ရောက်ရှိမည်။

Verse 73

दुष्कृतानि विधायेह बहिः पंचत्वमागताः । तेषां गतिं प्रवक्ष्यामि शृणुत द्विजसत्तमाः

ဤနေရာ၌ ဒုက္ကရမများ ပြုလုပ်ပြီး သန့်ရှင်းနယ်နိမိတ်အပြင်၌ သေဆုံးကာ ပဉ္စတတ္တဝါ (ဓာတ်ငါးပါး) သို့ ရောက်သွားသူတို့၏ ဂတိကို ငါဟောပြမည်—နားထောင်ကြလော့၊ ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 74

यामाख्या मे गणाः संति घोरा विकृतमूर्त्तयः । मूषायां ते धमंत्यादौ क्षेत्रदुष्कृतकारिणः

“ယာမ” ဟုခေါ်သော ကျွန်ုပ်၏ဂဏများရှိသည်—ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပုံပျက်များ။ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರအတွင်း အပြစ်ပြုသူတို့ကို အစဦး၌ မီးဖိုထဲသို့ လေဖြင့်ဖုတ်သွင်းကြသည်။

Verse 75

नयंत्यनूपप्रायां च ततः प्राचीं दुरासदाम् । वर्षाकाले दुराचारान्पातयंति महाजले

သူတို့ကို ရေညှိရေမြေစိုစွတ်သော နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ ဝင်ရောက်ခက်ခဲသော အရှေ့ဘက်ဒေသသို့ ဆက်လက်ခေါ်သွားသည်။ မိုးရာသီတွင် ဒုစရိုက်သူတို့ကို ရေကြီးလှိုင်းကြီးထဲသို့ ပစ်ချသည်။

Verse 76

जलौकाभिः सपक्षाभिर्दंदशूकैर्जलोद्भवैः । दुर्निवारैश्च मशकैर्दश्यंते ते दिवानिशम्

သူတို့သည် နေ့ညမပြတ် လီချ်များ၊ အတောင်ပါသော ရေမွေးမြူသတ္တဝါမြွေများ၊ နှင့် တားဆီးမရသော ခြင်များက ကိုက်ခဲနှိပ်စက်ကြသည်။

Verse 77

ततो यामैर्हिमर्तौ ते नीयंतेऽद्रौ हिमालये । अशनावरणैर्हीनाः क्लेश्यंते ते दिवानिशम्

ထို့နောက် ဆောင်းရာသီတွင် ယာမများက သူတို့ကို ဟိမဝန္တာတောင်တန်းရှိ တောင်တစ်လုံးသို့ ခေါ်သွားသည်။ အစာနှင့် အကာအကွယ်မရှိဘဲ နေ့ညမပြတ် ဒုက္ခခံရသည်။

Verse 78

मरुस्थले ततो ग्रीष्मे वारिवृक्षविवर्जिते । दिवाकरकरैस्तीव्रैस्ताप्यंते ते पिपासिताः

ထို့နောက် နွေရာသီတွင် ရေနှင့် သစ်ပင်မရှိသော သဲကန္တာရ၌ နေရောင်ခြည်ပြင်းထန်က သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ရေငတ်ခြင်းက နှိပ်စက်သည်။

Verse 79

क्लेशितास्ते गणैरुग्रैर्यातनाभिः समंततः । इत्थं कालमसंख्यातमानीयंते ततस्त्विह

ဤသို့ ကြမ်းတမ်းသော အစေခံအုပ်စုတို့က အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ခတ်ယာတနာများဖြင့် အရပ်ရပ်မှ နှိပ်စက်ကာ၊ မရေတွက်နိုင်သော ကာလတစ်လျှောက် ဒုက္ခခံစေပြီးနောက်၊ ထို့နောက်မှ ဤနေရာ (ဤသန့်ရှင်းသော အာဏာနယ်မြေ) သို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

Verse 80

निवेदयंति ते यामाः कालराजांतिके ततः । कालराजोपि तान्द्रष्ट्वा कर्मसंस्मार्य दुष्कृतम्

ထို့နောက် ယာမဒူးတတို့သည် အချိန်၏အရှင် ကာလရာဇ ယမမင်း၏ ရှေ့တော်၌ သူတို့ကို တင်ပြကြသည်။ ကာလရာဇလည်း သူတို့ကို မြင်သော် သူတို့၏ ကံလုပ်ရပ်များ—အထူးသဖြင့် မကောင်းသော အပြစ်ကံ—ကို ပြန်လည်သတိရသည်။

Verse 81

विवस्त्रान्क्षुत्तृषार्तांश्च लग्नपृष्ठोदरत्वचः । अन्यै रुद्रपिशाचैश्च सहसंयोजयत्यपि

အဝတ်မဝတ်ဘဲ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် နာကျင်ကာ၊ အရေပြားသည် ကျောနှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ကပ်လျက်ရှိသောသူတို့ကို၊ သူသည် အခြား ရုဒ္ဒရ-ပိသာချများနှင့်ပါ အတင်းအကျပ် ချိတ်ဆက်၍ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချည်နှောင်စေသည်။

Verse 82

ततो रुद्रपिशाचास्ते भैरवानुचराः सदा । सहंते क्लममत्यर्थं क्षुत्तृष्णोग्रत्वसंभवम्

ထို့နောက် ထို ရုဒ္ဒရ-ပိသာချတို့သည်—အမြဲတမ်း ဘ္ဟဲရဝ၏ အနုချရများ—ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်း၏ ကြမ်းတမ်းမှုမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။

Verse 83

आहारं रुधिरोन्मिश्रं ते लभंते कदाचन । एवं त्र्ययुतसंख्याकं कालं तत्रातिदुःखिताः

တခါတရံ သူတို့သည် သွေးနှင့်ရောစပ်သော အစာကို ရရှိကြသည်။ ဤသို့ပင် သုံးအယုတဟု ရေတွက်နိုင်သော ကာလတစ်လျှောက်၊ သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ အလွန်အမင်း ဒုက္ခဆင်းရဲစွာ နေကြရသည်။

Verse 84

श्मशानस्तंभमभितो नीयंते कंठपाशिताः । पिपासिता अपि न तेंऽबुस्पर्शमपि चाप्नुयुः

သင်္ချိုင်းမြေ၏ “တိုင်” ပတ်လည်၌ လည်ပင်းတွင် ကြိုးကွင်းချည်ထားကာ ဆွဲလှန့်ခေါ်ဆောင်ကြသည်။ ရေငတ်လှသော်လည်း ရေကို ထိတွေ့ခြင်းတောင် မရနိုင်ကြ။

Verse 85

अथ संक्षीणपापास्ते कालभैरवदर्शनात् । इहैव देहिनो भूत्वा मुच्यंते ते ममाज्ञया

ထို့နောက် ကာလဘဲရဝကို မြင်တွေ့သောကြောင့် သူတို့၏ အပြစ်များ ကုန်ခမ်းသွားသည်။ ဤနေရာ၌ပင် ကိုယ်ခန္ဓာရရှိကာ၊ ငါ၏ အမိန့်ဖြင့် လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 86

तस्मान्न कामयेतात्र वाङ्मनःकर्मणाप्यघह म् । शुचौ पथि सदा स्थेयं महालाभमभीप्सुभिः

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာ၌ စကား၊ စိတ်၊ လုပ်ရပ်တို့ဖြင့်ပင် အပြစ်ကို မလိုလားမတောင့်တရ။ အမြတ်အမြင့်ဆုံးကို လိုလားသူတို့သည် သန့်ရှင်းသော လမ်းပေါ်၌ အမြဲတည်ကြည်နေကြပါစေ။

Verse 87

नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी । ममानुग्रहमासाद्य गच्छत्येव परां गतिम्

အဝိမုက္တ၌ အပြစ်ရှိသူ မည်သူမဆို သေသွားလျှင် နరకသို့ မသွားကြ။ ငါ၏ ကရုဏာကို ရရှိလျှင် အမှန်တကယ် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 88

अनाशनं यः कुरुते मद्भक्त इह सुव्रतः । न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ငါ၏ ဘက္တ (ကိုးကွယ်သူ) ဖြစ်၍ ကောင်းသော ဝရတၱ၌ တည်ကြည်ကာ ဤနေရာ၌ အနာသန (အစာမစားခြင်း) ကို ကျင့်သူ—သူ့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိ၊ ကပ္ပကောဋိ ရာနှင့်ချီသော်လည်း မရှိ။

Verse 89

अशाश्वतमिदं ज्ञात्वा मानुष्यं बहुकिल्विषम् । अविमुक्तं सदा सेव्यं संसारभयमोचकम्

ဤလူ့ဘဝသည် မတည်မြဲ၍ အပြစ်အနာအဆာများစွာပါဝင်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက်၊ သံသရာကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်စေသော အဝိမုတ္တ (ကာသီ) ကို အမြဲတမ်း အားကိုးကာ ဘုရားဝတ်ပြုသင့်သည်။

Verse 90

नान्यत्पश्यामि जंतूनां मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् । सर्वपापप्रशमनीं प्रायश्चित्तं कलौ युगे

သတ္တဝါတို့အတွက် ဝါရာဏသီ မြို့တော်ကို မလွဲဘဲ အခြားကုထုံးတစ်ခုကို မမြင်ရပါ။ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေပြီး ကလိယုဂတွင် ကိုယ်တိုင်ပင် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ဖြစ်သည်။

Verse 91

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं समुपार्जितम् । अविमुक्तं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

ထောင်ပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ အဝိမုတ္တသို့ ဝင်ရောက်သူ၏ အပြစ်အားလုံးသည် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 92

जन्मांतरसहस्रेषु युंजन्योगी यदाप्नुयात् । तदिहैव परो मोक्षो मरणादधि गम्यते

ယောဂီတစ်ဦးက ထောင်ပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများအတွင်း ကြိုးပမ်းမှသာ ရနိုင်သော အမြင့်ဆုံး မောက္ခ—ဤနေရာ၌ပင် အဝိမုတ္တတွင် မရဏမှတစ်ဆင့်တောင် ရောက်နိုင်သည်။

Verse 93

तिर्यग्योनिगताः सत्त्वा ये विमुक्तकृतालयाः । कालेन निधनं प्राप्तास्तेपि यांति परां गतिम्

တိရစ္ဆာန်ဝမ်းတွင်း၌ မွေးဖွားသော သတ္တဝါများပင်—ဝိမုတ္တ (အဝိမုတ္တ) တွင် နေထိုင်ရာကို ပြုထားလျှင်—အချိန်တန်၍ သေဆုံးသောအခါ သူတို့လည်း အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 94

अविमुक्तं न सेवंते ये मूढास्तमसावृताः । विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसंति पुनः पुनः

အမှောင်တမိုက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မိုက်မဲသူတို့သည် အဝိမုက္တကို မမှီခိုလျှင် မစင်၊ ဆီးနှင့် သုက်ရည်တို့အလယ်၌ ထပ်ခါထပ်ခါ နေထိုင်ရ၏။

Verse 95

अविमुक्तं समासाद्य यो लिंगं स्थापयेत्सुधीः । कल्पकोटिशतैर्वापि नास्ति तस्य पुनर्भवः

ပညာရှိသူသည် အဝိမုက္တသို့ ရောက်ပြီး သီဝလင်္ဂကို တည်ထောင်လျှင် ကလ္ပကုဋိရာချီ ကာလကြာသော်လည်း ထိုသူ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိ။

Verse 96

ग्रहनक्षत्रताराणां कालेन पतनं ध्रुवम् । अविमुक्ते मृतानां तु पतनं नैव विद्यते

အချိန်ကာလကြောင့် ဂြိုဟ်၊ နက္ခတ်နှင့် ကြယ်တို့၏ ကျဆင်းပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေရှိ၏; သို့သော် အဝိမုက္တ၌ သေဆုံးသူတို့အတွက် ကျဆင်းခြင်း မရှိ။

Verse 97

ब्रह्महत्यां नरः कृत्वा पश्चात्संयतमानसः । प्राणांस्त्यजति यः काश्यां स मुक्तो नात्र संशयः

လူတစ်ယောက်သည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှုကို ပြုခဲ့သော်လည်း နောက်မှ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ကာသီ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပါက ထိုသူသည် လွတ်မြောက်သူဖြစ်၏—သံသယမရှိ။

Verse 98

स्त्रियः पतिव्रता याश्च मम भक्तिसमाहिताः । अविमुक्ते मृता विप्रा यांति ताः परमां गतिम्

ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ပတိဝရတာ မိန်းမတို့သည် ငါ့ဘက္တိ၌ တည်ငြိမ်စွာ စူးစိုက်နေကြလျှင်—ဗြာဟ္မဏာရေ—အဝိမုက္တ၌ သေဆုံးသော် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 99

अत्रोत्क्रमणकालेहं स्वयमेव द्विजोत्तमाः । दिशामि तारकं ब्रह्म देही स्याद्येन तन्मयः

ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤကာသီ၌ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာချိန်၌ ငါကိုယ်တိုင် တာရက-ဗြဟ္မန် ဟူသော ကယ်တင်မန်တရားကို ပေးအပ်၏။ ထိုမန်တရားကြောင့် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါ၏ အတ္တသည် အမြင့်ဆုံးသတ္တဝါတရားနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်၏။

Verse 100

मन्मना मम भक्तश्च मयि सर्वार्पितक्रियः । यथा मोक्षमिहाप्नोति न तथान्यत्रकुत्रचित्

စိတ်သည် ငါ၌ တည်မြဲ၍ ငါ့ကို ဘက္တိပြုသူ၊ လုပ်ဆောင်သမျှကို ငါ့ထံ အပ်နှံပူဇော်သူသည်—ဤကာသီ၌ မောက္ခကို ရရှိ၏၊ အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ထိုသို့ မရနိုင်။

Verse 110

महादानेन चान्यत्र यत्फलं लभ्यते नरैः । अविमुक्ते तु काकिण्यां दत्तायां तदवाप्यते

အခြားနေရာတွင် မဟာဒါနဖြင့် လူတို့ရသည့် အကျိုးဖလသည်၊ အဝိမုတ္တ (ကာသီ) တွင်တော့ ကာကိဏီ ဟူသော အလွန်သေးငယ်သော ငွေတစ်ပြားကိုပင် လှူဒါန်းလျှင် ထိုအကျိုးဖလကို ရနိုင်၏။

Verse 120

तेपि साक्षाद्विरूपाक्षं प्रत्यक्षीकृत्य वाडवाः । प्रहृष्टमनसोऽत्यंतं प्रययुः स्वस्वमाश्रयम्

သူတို့လည်း—ဝာဍဝတို့—ဗိရူပါက္ခ (ရှီဝ) ကို တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့ကာ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ရှားစေပြီး၊ စိတ်အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် ကိုယ်ကိုယ်ပိုင် နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 122

स्कंद उवाच । पठित्वा पाठयित्वा च रहस्याख्यानमुत्तमम् । श्रद्धालुः पातकैर्मुक्तः शिवलोके महीयते

စကန္ဒက မိန့်သည်—ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်သင်ခန်းစာကို ကိုယ်တိုင်ဖတ်၍ အခြားသူတို့ကိုလည်း ဖတ်စေသူ၊ သဒ္ဓါရှိသူသည် ပာပမှ လွတ်ကင်းကာ ရှီဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။