Adhyaya 13

Verse 1

अगस्त्य उवाच । दृष्ट्वा काशीं दृगानंदां तारकारे पुरारिणा । किमकारि समाचक्ष्व प्राप्तां बहुमनोरथैः

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ တာရကာရ၌ တြိပုရသတ်သူ (ရှီဝ) က မျက်စိအာနန္ဒဖြစ်စေသော ကာရှီကို မြင်ပြီးနောက်၊ များစွာသော ဆန္ဒများဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါ ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း—ငါ့အား ပြောပြပါ။

Verse 2

स्कंद उवाच । पतिव्रतापते ऽगस्त्य शृणु वक्ष्याम्यशेषतः । मृगांकलक्ष्मणोत्कंठं काशी नेत्रातिथीकृता

စကန္ဒက ဆိုသည်။ အို အဂஸ္တျ၊ ပတိဝြတားတို့၏ အရှင်၊ နားထောင်ပါ—အကုန်လုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောမည်။ ကာရှီသည် မျက်စိ၏ ဧည့်သည်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ လမင်္ဂလာအမှတ်တံဆိပ်ရှိသူ (ရှီဝ) ၏ စိတ်၌ပင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။

Verse 3

अथ सर्वज्ञनाथेन भक्तवत्सलचेतसा । जैगीषव्यो मुनिश्रेष्ठो गुहां तस्थो निरीक्षितः

ထို့နောက် ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသော စိတ်နှလုံးရှိသည့် အရာအားလုံးသိတော်မူသော နာထသည် ဂူအတွင်း နေထိုင်သော မုနိအထွဋ်အမြတ် ဂျိုင်ဂီရှဗျကို တွေ့မြင်တော်မူ하였다။

Verse 4

यमनेहसमारभ्य मदंराद्रिं विनिर्ययौ । अद्रींद्र सुतया सार्धं रुद्रेणोक्षेंद्रगामिना

ယမနေဟမှ စတင်၍ သူသည် မဒံရ တောင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်—တောင်တော်တို့၏ အရှင်၏ သမီးနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် တိရစ္ဆာန်တို့၏ မင်းဖြစ်သော နွားထီးကို စီးနင်းသွားလာသော ဥက္ခဝါဟန ရုဒြနှင့်အတူ။

Verse 5

तं वासरं पुरस्कृत्य जग्राह नियमं दृढम् । जैगीषव्यो महामेधाः कुंभयोने महाकृती

ထိုနေ့ကို မင်္ဂလာအဖြစ် ရှေ့တန်းတင်ကာ မဟာဉာဏ်ရှိသော ဇိုင်ဂီရှဗျ သည် ခိုင်မာသော တပဗြတကို ခံယူ하였다—အိုးမှ မွေးဖွားသော အဂස්တျာ မဟာကရတီ။

Verse 6

विषमेक्षण पादाब्जं समीक्षिष्ये यदा पुनः । तदांबुविप्रुषमपि भक्षयिष्यामि चेत्यहो

“မညီမျက်စိရှိသော (ရှီဝ) ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်ရသည့်အခါမှသာ—အဲဒီအခါမှသာ—ရေတစ်စက်တောင် သောက်မည်!” ဟု သူကြေညာ하였다။

Verse 7

कुतश्चिद्धारणायोगादथवा शंभ्वनुग्रहात । अनश्नन्नपिबन्योगी जैगीषव्यः स्थितो मुने

ဓာရဏာယောဂ၏ အားတန်ခိုးကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သမ္ဘူ၏ ကရုဏာကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အို မုနိ၊ ယောဂီ ဇိုင်ဂီရှဗျ သည် မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်နေ하였다—မစား မသောက်။

Verse 8

तं शंभुरेव जानाति नान्यो जानाति कश्चन । अतएव ततः प्राप्तः प्रथमं प्रमथाधिपः

သူကို အမှန်တကယ် သိသူမှာ သမ္ဘူတော်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်ပြီး အခြားမည်သူမျှ မသိခဲ့။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာမှ ပရမထတို့၏ အဓိပတိသည် ပထမဦးစွာ ရောက်လာ하였다။

Verse 9

ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां सोमवारानुराधयोः । तत्पर्वणि महायात्रा कर्तव्या तत्र मानवैः

ဇျေဋ္ဌလ၏ လင်းပက္ခ ၁၄ ရက်နေ့တွင်—တနင်္လာနေ့ဖြစ်၍ အနုရာဓာ နက္ခတ်နှင့် တိုက်ဆိုင်သည့်အခါ—ထိုပွဲတော်ကာလ၌ လူတို့သည် ထိုနေရာတွင် မဟာယာတြာ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 10

ज्येष्ठस्थानं ततः काश्यां तदाभूदपि पुण्यदम् । तत्र लिंगं समभवत्स्वयं ज्येष्ठेश्वराभिधम्

ထို့နောက် ကာသီမြို့၌ ‘ဇျေဋ္ဌသ္ထာန’ ဟူသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထာနေရာ ပေါ်ထွန်းလာ၍ မဟာပုဏ္ဏကောင်းကျိုး ပေးတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ လင်္ဂတော်သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ပေါ်ထွန်းလာကာ ‘ဇျေဋ္ဌေရှွရ’ ဟူ၍ ထင်ရှားလေ၏။

Verse 11

तल्लिंगदर्शनात्पुंसां पापं जन्मशतार्जितम् । तमोर्कोदयमाप्येव तत्क्षणादेव नश्यति

ထိုလင်္ဂတော်ကို မျက်မြင်ဒർശနသာ ပြုလျှင်ပင် လူတို့၏ ရာဇန్మတစ်ရာအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့သည် ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်—နေထွက်သည့်အခါ အမှောင်ပျောက်သကဲ့သို့။

Verse 12

ज्येष्ठवाप्यां नरः स्नात्वा तर्पयित्वा पितामहान् । ज्येष्ठेश्वरं समालोक्य न भूयो जायते भुवि

ဇျေဋ္ဌဝါပီ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တර්ပဏ ပူဇော်ကာ၊ ဇျေဋ္ဌေရှွရကို ဒർശနပြုသူသည် ဤမြေပြင်၌ ထပ်မံ မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 13

आविरासीत्स्वयं तत्र ज्येष्ठेश्वर समीपतः । सर्वसिद्धिप्रदा गौरी ज्येष्ठाश्रेष्ठा समंततः

ထိုနေရာ၌ ဇျေဋ္ဌေရှွရအနီးတွင် ဂေါရီဒေဝီသည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာ၏—စစ်ဓိအားလုံး ပေးတော်မူသော ‘ဇျေဋ္ဌာ-ဂေါရီ’၊ အရပ်ရပ်၌ အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 14

ज्येष्ठे मासि सिताष्टम्यां तत्र कार्यो महोत्सवः । रात्रौ जागरणं कार्यं सर्वसंपत्समृद्धये

ဇျေဋ္ဌလတွင် သုက္လအဋ္ဌမီနေ့၌ ထိုနေရာ၌ မဟာပွဲတော် ကျင်းပသင့်၏။ အစုံအလင် စည်းစိမ်ချမ်းသာ တိုးပွားစေရန် ညလုံးပေါက် ဇာဂရဏ (ညအိပ်မပျော် စောင့်နေခြင်း) ပြုသင့်၏။

Verse 15

ज्येष्ठां गौरीं नमस्कृत्य ज्येष्ठवापी परिप्लुता । सौभाग्यभाजनं भूयाद्योषा सौभाग्यभागपि

ဇျေဋ္ဌာ-ဂေါရီကို နမസ്കာပြု၍ ဇျေဋ္ဌဝာပီ ရေတွင် ရေချိုးလျှင် မိန်းမသည် ကံကောင်းခြင်း၏ အိုးအိမ်ဖြစ်လာ၍—မင်္ဂလာသုခချမ်းသာကို မျှဝေခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 16

निवासं कृतवाञ्शंभुस्तस्मिन्स्थाने यतः स्वयम् । निवासेश इति ख्यातं लिंगं तत्र परं ततः

ရှမ္ဘု (Śambhu) သည် ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် နေထိုင်တော်မူသောကြောင့် ထိုနေရာရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံး လင်္ဂသည် “နိဝာသေရှ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 17

निवासेश्वरलिंगस्य सेवनात्सर्वसंपदः । निवसंति गृहे नित्यं नित्यं प्रतिपदं पुनः

နိဝာသေရှဝရ လင်္ဂကို ပူဇော်စောင့်ရှောက်လျှင် စည်းစိမ်ချမ်းသာ အားလုံးသည် အိမ်တွင် အမြဲတမ်း လာရောက်နေထိုင်ကြသည်—နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထပ်ခါထပ်ခါ။

Verse 18

कृत्वा श्राद्धं विधानेन ज्येष्ठस्थाने नरोत्तमः । ज्येष्ठां तृप्तिं ददात्येव पितृभ्यो मधुसर्पिषा

ဇျေဋ္ဌသ္ထာန၌ စည်းကမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်ပြီးနောက် အကောင်းဆုံးသောသူသည် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား ပျားရည်နှင့် ဂီ (ghee) ဆက်ကပ်သကဲ့သို့ ‘အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တೃပ్తိ’ ကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်သည်။

Verse 19

ज्येष्ठतीर्थे नरः काश्यां दत्त्वा दानानि शक्तितः । ज्येष्ठान्स्वर्गानवाप्नोति नरो मोक्षं च गच्छति

ကာသီရှိ ဇျေဋ္ဌ တီရ္ထ၌ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုသူသည် အမြင့်ဆုံးသော စွဝဂ္ဂများကို ရရှိပြီး—မောက္ခ (mokṣa) လွတ်မြောက်ခြင်းသို့လည်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။

Verse 20

ज्येष्ठेश्वरो र्च्यः प्रथमं काश्यां श्रेयोर्थिभिर्नरैः । ज्येष्ठागौरी ततोभ्यर्च्या सर्वज्येष्ठमभीप्सुभिः

ကာရှီမြို့၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ရှာဖွေသူတို့သည် ပထမဦးစွာ ဂျေဋ္ဌေရှဝရကို ပူဇော်ကြရမည်။ ထို့နောက် ဂျေဋ္ဌာဂေါရီကို အာရ္စနာပြုကြရမည်၊ ထိုသို့ပြုလျှင် အထွတ်အထိပ် ဂုဏ်ထူးကို လိုလားသူတို့သည် အထွတ်အထိပ်တို့အနက် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 21

अथ नंदिनमाहूय धूर्जटिः स कृपानिधिः । शृण्वतां सर्वदेवानामिदं वचनमब्रवीत्

ထို့နောက် ကရုဏာ၏ خزانہ ဖြစ်တော်မူသော ဓူရ္ဇဋိ—ရှီဝ—သည် နန္ဒီကို ခေါ်ယူ၍၊ ဒေဝတားအားလုံး ကြားနာနေစဉ် ဤစကားကို မိန့်ကြားတော်မူ하였다။

Verse 22

ईश्वर उवाच । शैलादे प्रविशाशु त्वं गुहास्त्यत्र मनोहरा । तदंतरेस्ति मे भक्तो जैगीषव्यस्तपोधनः

ဣရှဝရ မိန့်တော်မူသည်– “သဲလာဒာသို့ အမြန်ဝင်လော့; ထိုနေရာ၌ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် ဂူတစ်လုံး ရှိသည်။ အတွင်း၌ တပဿ၏ အင်အားကို သိုလှောင်ထားသကဲ့သို့သော ငါ၏ဘက္တ ဂျိုင်ဂီဿဗျ နေထိုင်သည်။”

Verse 23

महानियमवान्नंदिस्त्वगस्थिस्नायु शेषितः । तमिहानय मद्भक्तं मद्दर्शन दृढव्रतम्

“နန္ဒီ၊ သူသည် မဟာစည်းကမ်းရှိသူဖြစ်၍ အသားအရေ၊ အရိုး၊ ကြောသာ ကျန်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီ။ ငါ့ဒർശနကို ရယူရန် သစ္စာဝန်ခံကတိ၌ တည်ကြည်သော ငါ၏ဘက္တကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာလော့။”

Verse 24

यदाप्रभृत्यगां काश्या मंदरं सर्वसुंदरम् । महानियमवानेष तदारभ्योज्झिताशनः

“သူသည် ကာရှီ—အလှတရားအားလုံးအနက် အလှဆုံး မန္ဒရ—သို့ ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ မဟာစည်းကမ်းကို ကျင့်သုံးနေပြီး၊ ထိုအချိန်မှတည်းက အစာကိုလည်း စွန့်လွှတ်ထားသည်။”

Verse 25

गृहाण लीलाकमलमिदं पीयूषपोषणम् । अनेन तस्य गात्राणि स्पृश सद्यः सुबृंहिणा

ဤ လီလာကြာပန်းကို လက်ခံယူလော့၊ အမృతကဲ့သို့ အာဟာရပေးသောအရာတည်း။ ထိုကြာပန်းဖြင့် သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ထိပါက ချက်ချင်းပင် အားကောင်းပြည့်ဝစေ၏။

Verse 26

ततो नंदी समादाय तल्लीलाकमलं विभोः । प्रणम्य देवदेवेशमाविशद्गह्वरां गुहाम्

ထို့နောက် နန္ဒီသည် အရှင်မဟာတန်ခိုး၏ လီလာကြာပန်းကို ယူဆောင်လေ၏။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင် ဒေဝဒေဝေရှကို ဦးချကန်တော့ပြီး နက်ရှိုင်းသော ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 27

नंदी दृष्ट्वाथ तं तत्र धारणादृढमानसम् । तपोग्नि परिशुष्कांगं कमलेन समस्पृशत्

နန္ဒီသည် ထိုနေရာ၌ သူ့ကို မြင်လေ၏—ဓာရဏာကြောင့် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာနေသူ။ တပဿ၏ မီးကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါခြောက်သွေ့နေသော ယောဂီဣရှဝရကို ကြာပန်းဖြင့် ထိလေ၏။

Verse 28

तपांते वृष्टिसंयोगाच्छालूर इव कोटरे । उल्ललास स योगींद्रः स्पर्शमात्रात्तदब्जजात्

တပဿပြီးဆုံးချိန်၌ ထိုကြာပန်း၏ ထိတွေ့မှုတစ်ခုပင်ကြောင့် ယောဂီဣန္ဒြာသည် ထမြောက်လန်းဆန်းလေ၏—မိုးရေချင်းဆုံရာ အပေါက်အတွင်းရှိ ချာလူရာပင်ကဲ့သို့။

Verse 29

अथ नंदी समादाय सत्वरं मुनिपुंगवम् । देवदेवस्य पादाग्रे नमस्कृत्य न्यपातयत्

ထို့နောက် နန္ဒီသည် မုနိပုင်္ဂဝကို အလျင်အမြန် ထမ်းယူလေ၏။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၏ ခြေတော်ရှေ့၌ ဦးချကန်တော့ပြီး ထိုနေရာ၌ ချထားလေ၏။

Verse 30

जैगीषव्योथ संभ्रांतः पुरतो वीक्ष्य शंकरम् । वामांगसन्निविष्टाद्रितनयं प्रणनाम ह

ထို့နောက် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကြည်ညိုတုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝသော ဇိုင်ဂီရှဗျသည် မိမိရှေ့၌ ရပ်တည်သော ရှင်ကရကို မြင်၍၊ ဘယ်ဘက်၌ တောင်တော်သမီး ထိုင်နေသဖြင့်၊ ဦးချကန်တော့၍ ပူဇော်နမස්ပြု하였다။

Verse 31

प्रणम्य दंडवद्भूमौ परिलुठ्य समंततः । तुष्टाव परया भक्त्या स मुनिश्चंद्रशेखरम्

မြေပြင်ပေါ်တွင် တုတ်တံကဲ့သို့ စာෂ္ဌာင်္ဂ ပရဏာမပြု၍ အရပ်ရပ်သို့ လှိမ့်လှိမ့်သွားကာ၊ ထိုမုနီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ချန္ဒြရှေခရကို ချီးမွမ်းတော်မူ하였다။

Verse 32

जैगीषव्य उवाच । नमः शिवाय शांताय सर्वज्ञाय शुभात्मने । जगदानंदकंदाय परमानंदहेतवे

ဇိုင်ဂီရှဗျက ဆိုသည်— “ငြိမ်းချမ်းတော်မူသော၊ အရာအားလုံးကို သိတော်မူသော၊ မင်္ဂလာအတ္တမန်ရှိသော ရှိဝတော်မူသော သီဝအား နမස්ကာရပါ၏။ လောကအာနန္ဒ၏ အမြစ်ဖြစ်၍ ပရမာနန္ဒ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်တော်မူ၏။”

Verse 33

अरूपाय सरूपाय नानारूपधराय च । विरूपाक्षाय विधये विधिविष्णुस्तुताय च

ရုပ်မဲ့တော်မူသော်လည်း ရုပ်ရှိတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ မရေတွက်နိုင်သော ရုပ်ပုံအမျိုးမျိုးကို ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ မျက်စိသုံးပါးရှိသော အရှင်၊ စီမံခန့်ခွဲတော်မူသော ဗိဓာတားအား နမස්ကာရပါ၏—ဗြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့ကလည်း ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 34

स्थावराय नमस्तुभ्यं जंगमाय नमोस्तुते । सर्वात्मने नमस्तुभ्यं नमस्ते परमात्मने

အရှင်တော်၊ မရွေ့မလျားသော စ္ထာဝရအဖြစ်လည်း နမස්ကာရပါ၏၊ ရွေ့လျားသော ဇင်္ဂမအဖြစ်လည်း နမස්ကာရပါ၏။ အရာအားလုံး၏ အတ္တမန်အဖြစ် နမස්ကာရပါ၏၊ ပရမာတ္တမန်အဖြစ်လည်း နမස්ကာရပါ၏။

Verse 35

नमस्त्रैलोक्यकाम्याय कामांगदहनाय च । नमो शेषविशेषाय नमः शेषांगदाय ते

လောကသုံးပါးတွင် အလိုတော်ခံရသော အရှင်အား နမස්ကာရ၊ ကာမဒေဝ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးသော အရှင်အားလည်း နမස්ကာရ။ ကျန်ရစ်မှုနှင့် ခွဲခြားမှုတို့ကို ကျော်လွန်သော သခင်အား နမස්ကာရ၊ ထို့ပြင် ‘ကျန်ရစ်သောကရုဏာ’ ဟူသော နောက်ဆုံးကယ်တင်ခြင်း အနုဂ္ဂဟကို ပေးသနားသော သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 36

श्रीकंठाय नमस्तुभ्यं विषकंठाय ते नमः । वैकुंठवंद्यपादाय नमोऽकुंठितशक्तये

သီရိကဏ္ဍ (အမင်္ဂလာကောင်းသော လည်ချောင်းရှိသူ) အရှင်အား နမස්ကာရ၊ ဗိသကဏ္ဍ (အဆိပ်လည်ချောင်းရှိသူ) အရှင်အား နမස්ကာရ။ ဝိုင်ကుంఠ၌ပင် ခြေတော်ကို ဝတ်ပြုကြသော အရှင်အား နမස්ကာရ၊ အတားအဆီးမရှိသော တန်ခိုးတော်ပိုင်ရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 37

नमः शक्त्यर्धदेहाय विदेहाय सुदेहिने । सकृत्प्रणाममात्रेण देहिदेहनिवारिणे

ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်သည် သက္တိဖြစ်သော အရှင်အား နမස්ကာရ၊ ကိုယ်မဲ့သူဖြစ်သော်လည်း လှပသော ကိုယ်တော်ကို ခံယူတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ တစ်ကြိမ်တည်း ပျပ်ဝပ်ပူဇော်ခြင်းသာဖြင့် ကိုယ်ရှိသူတို့၏ ကိုယ်ဘဝချည်နှောင်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော သခင်အား နမස්ကာရ။

Verse 38

कालाय कालकालाय कालकूट विषादिने । व्यालयज्ञोपवीताय व्यालभूषणधारिणे

ကာလတော်ကို နမස්ကာရ၊ ကာလကိုပင် ဖျက်ဆီးသော အရှင်အား နမස්ကာရ; ကာလကူဋ အဆိပ်ကို သောက်သုံးတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ ယဇ္ဉိုပဝီတသည် မြွေဖြစ်ပြီး မြွေများကို အလှဆင်ပစ္စည်းကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်တော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 39

नमस्ते खंडपरशो नमः खंडें दुधारिणे । खंडिताशेष दुःखाय खड्गखेटकधारिणे

ခွဲဖြတ်သော ပုဆိုး (ပုဆိုးတံ) ကိုင်ဆောင်သူ အရှင်အား နမස්ကာရ၊ ခွဲဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်သူ အရှင်အား နမස්ကာရ။ ဒုက္ခအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်သော အရှင်အား နမස්ကာရ၊ ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်း (ဒိုင်း) ကို ကိုင်ဆောင်သူ အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 40

गीर्वाणगीतनाथाय गंगाकल्लोलमालिने । गौरीशाय गिरीशाय गिरिशाय गुहारणे

နတ်တို့၏သီချင်းများတွင် ချီးမွမ်းခံရသော အရှင်၊ ဂင်္ဂါမြစ်လှိုင်းလုံးများကို မာလာကဲ့သို့ ဆင်မြန်းတော်မူသော အရှင်; ဂေါရီ၏ ခင်ပွန်း၊ တောင်တန်းတို့၏ အရှင် ရှိဝ၊ ကာသီ၏ သန့်ရှင်းသော ဂူဘုရား၌ ကိန်းဝပ်တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရ။

Verse 41

चंद्रार्धशुद्धभूषाय चंद्रसूर्याग्निचक्षुषे । नमस्ते चर्मवसन नमो दिग्वसनायते

သန့်ရှင်းသော အလှဆင်အဖြစ် လဝက်ကို ဆင်မြန်းတော်မူ၍ မျက်စိများသည် လ၊ နေ၊ မီး ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရ။ အရေပြားကို ဝတ်ဆင်တော်မူသော အရှင်အား နမို; အရပ်ဒిశများကိုပင် အဝတ်အဖြစ် ဆင်မြန်းတော်မူသော ဒိဂမ္ဗရ အရှင်အား နမസ്കာရ။

Verse 42

जगदीशाय जीर्णाय जराजन्महराय ते । जीवायते नमस्तुभ्यं जंजपूकादिहारिणे

လောက၏ အရှင်၊ ကာလကို ကျော်လွန်သည့် အဟောင်းအမြဲ အရှင်၊ အိုမင်းခြင်းနှင့် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားခြင်းကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရ။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်တော်ဖြစ်သော အရှင်၊ ဖျားနာခြင်းစသည့် ဒုက္ခများကို နှင်ထုတ်တော်မူသော အရှင်အား နမို။

Verse 43

नमो डमरुहस्ताय धनुर्हस्ताय ते नमः । त्रिनेत्राय नमस्तुभ्यं जगन्नेत्राय ते नमः

ဒမရုကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမಸ್ಕာရ; လေးကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ။ မျက်စိသုံးပါးရှိသော တြိနేత్ర အရှင်အား နမস্কာရ; လောက၏ မျက်စိတော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 44

त्रिशूलव्यग्रहस्ताय नमस्त्रिपथगाधर । त्रिविष्टपाधिनाथाय त्रिवेदीपठिताय च

လက်တော်ဖြင့် တြိရှူလကို ပြင်းထန်စွာ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ; သုံးလောကသို့ စီးဆင်းသော တြိပထဂါ ဂင်္ဂါကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ။ ကောင်းကင်လောကတို့၏ အဓိနာထ အရှင်အား နမস্কာရ; သုံးဝေဒတို့က ရွတ်ဖတ်ချီးမွမ်းသော အရှင်အားလည်း နမস্কာရ။

Verse 45

त्रयीमयाय तुष्टाय भक्ततुष्टिप्रदाय च । दीक्षिताय नमस्तुभ्यं देवदेवाय ते नमः

ဝေဒသုံးပါး၏အနှစ်သာရဖြစ်၍ အမြဲတမ်းပျော်ရွှင်တည်ငြိမ်ကာ ဘက္တများအား စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးတော်မူသော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ အဘိသေကခံထားသော ဒေဝဒေဝတော်၊ သင့်အား နမောနမဟ။

Verse 46

दारिताशेषपापाय नमस्ते दीर्घदर्शिने । दूराय दुरवाप्याय दोषनिर्दलनाय च

အပြစ်အားလုံးကို ခွဲဖျက်ပယ်ရှင်းတော်မူသော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ အဝေးမြင်တော်မူသော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ မရောက်နိုင်သကဲ့သို့ ခက်ခဲစွာရနိုင်သော်လည်း အပြစ်အနာအဆာနှင့် မလင်မှုအားလုံးကို ချေမှုန်းတော်မူသော သင့်အား နမောနမဟ။

Verse 47

दोषाकर कलाधार त्यक्तदोषागमाय च । नमो धूर्जटये तुभ्यं धत्तूरकुसुमप्रिय

မောဟရှိသူတို့အမြင်တွင် ‘အပြစ်အနာအဆာ၏ သိုက်’ ဟုထင်ရသော်လည်း၊ သင်သည် ဒေဝီယ ကလာနှင့် အာနုဘော်အားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး အပြစ်မလင်မထိသော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ ဓူర్జဋိတော်၊ ဓတ္တူရာပန်းကို နှစ်သက်တော်မူသော သင့်အား နမောနမဟ။

Verse 48

नमो धीराय धर्माय धर्मपालाय ते नमः । नीलग्रीव नमस्तुभ्यं नमस्ते नीललोहित

တည်ကြည်ခိုင်မာတော်မူသော သင့်အား၊ ဓမ္မတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော သင့်အား၊ ဓမ္မကို ကာကွယ်တော်မူသော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ နီလဂရီဝတော် (လည်ပင်းပြာ) သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ နီလလိုဟိတတော် သင့်အား နမောနမဟ။

Verse 49

नाममात्रस्मृतिकृतां त्रैलोक्यैश्वर्यपूरक । नमः प्रमथनाथाय पिनाकोद्यतपाणये

နာမတော်ကို သတိရခြင်းသာဖြင့် ပုဏ္ဏကို ပြည့်စုံစေကာ တ్రိလောက၏ အိုင်ශ්ဝရယကို ဖြည့်တင်းပေးတော်မူသော အရှင်။ ပ్రమထနာထတော်အား နမಸ್ಕာရ။ ပိနာက သံဓနုကို လက်၌ မြှောက်ထားတော်မူသော အရှင်အား နမောနမဟ။

Verse 50

पशुपाशविमोक्षाय पशूनां पतये नमः । नामोच्चारणमात्रेण महापातकहारिणे

သံသရာ၏ချည်နှောင်မှုများမှ ချည်နှောင်ခံရသော သတ္တဝါတို့ကို လွတ်မြောက်စေတော်မူသော ပသုပတိ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အရှင်တော်အား နမස්ကာရ။ အမည်တော်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းသာဖြင့်ပင် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။

Verse 51

परात्पराय पाराय परापरपराय च । नमोऽपारचरित्राय सुपवित्रकथाय च

အလွန်အလွန်ထက်မြတ်သော အထက်တန်းအထက်တန်းတော်၊ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာနှင့် အဝေးဆုံး ကမ်းတော်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ လီလာတော် အကန့်အသတ်မရှိသူ၊ သန့်ရှင်းစေသော ပဝိတ্ৰကထာတော်ရှိသူအားလည်း နမိုနမဟ။

Verse 52

वामदेवाय वामार्धधारिणे वृषगामिने । नमो भर्गाय भीमाय नतभीतिहराय च

ဝာမဒေဝတော်အား နမස්ကာရ။ ဘယ်ဘက်အခြမ်းကို ဆောင်ယူတော်မူသော (အර්ဓနာရီဣශ්ဝရ) နှင့် နွားပေါ်စီးတော်မူသော အရှင်အား နမိုနမဟ။ ဘർဂ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘီမ၊ နှင့် ဦးညွှတ်ရှာဖွေသူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်အားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 53

भवाय भवनाशाय भूतानांपतये नमः । महादेव नमस्तुभ्यं महेश महसांपते

ဘဝတော်အား နမස්ကာရ၊ ဘဝနာရှကတော်အားလည်း နမိုနမဟ။ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အရှင်တော်အား နမස්ကာရ။ အို မဟာဒေဝ၊ သင့်အား ပူဇော်ကန်တော့; အို မဟေရှ၊ တောက်ပမှုနှင့် အာနုဘော်၏ အရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 54

नमो मृडानीपतये नमो मृत्युंजयाय ते । यज्ञारये नमस्तुभ्यं यक्षराजप्रियाय च

မೃဍာနီ (ပါర్వတီ) ၏ ခင်ပွန်းတော်အား နမස්ကာရ။ အို မృత్యုဉ္ဇယ၊ သင့်အား နမိုနမဟ။ အို ယဇ్ఞာရိ (ယဇ్ఞ၏ မာနကို ချိုးဖျက်သူ) သင့်အား ပူဇော်ကန်တော့; ယက္ခရာဇ၏ ချစ်ခင်ရာ အရှင်တော်အားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 55

यायजूकाय यज्ञाय यज्ञानां फलदायिने । रुद्राय रुद्रपतये कद्रुद्राय रमाय च

ယဇ္ဉာပူဇာဆောင်ရွက်သူတို့၏ ပူဇာဆောင်ရွက်သူအမြတ်၊ ယဇ္ဉာတော်ကိုယ်တိုင်၊ ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးဖလ ပေးသနားတော်မူသူအား နမಸ್ಕာရ။ ရုဒြတော်၊ ရုဒြတို့၏ အရှင်တော်၊ ပြင်းထန်သော ရုဒြတော်ဖြစ်သော်လည်း ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် အနားယူငြိမ်းချမ်းခြင်း၏ အရင်းမြစ်ဖြစ်တော်မူသူအား နမို နမဟ။

Verse 56

शूलिने शाश्वतेशाय श्मशानावनिचारिणे । शिवाप्रियाय शर्वाय सर्वज्ञाय नमोस्तु ते

သုံးခွံလှံကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အနန္တအရှင်၊ သင်္ချိုင်းမြေ/မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ၌ လှည့်လည်တော်မူသူအား နမಸ್ಕာရ။ ရှိဝါ (ပါရဝတီ)၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ ရှာဝ (Śarva)၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်—သင့်အား နမိုစ্তুတေ။

Verse 57

हराय क्षांतिरूपाय क्षेत्रज्ञाय क्षमाकर । क्षमाय क्षितिहर्त्रे च क्षीरगौराय ते नमः

ခမာတရားကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော ဟရ (Hara) အား နမಸ್ಕာရ။ ခေတ္တရဇ్ఞ (အတွင်းအတ္တ) အား နမಸ್ಕာရ။ သည်းခံမှုကို ဖန်ဆင်းတော်မူသူ အရှင်၊ သင့်အား နမို နမဟ။ သည်းခံနိုင်စွမ်း၏ အင်အားအားလည်းကောင်း၊ မြေကြီး၏ ဘာရကို ဖယ်ရှားတော်မူသူအားလည်းကောင်း၊ နို့ဖြူကဲ့သို့ တောက်ပသော သင့်အားလည်းကောင်း နမস্কာရ။

Verse 58

अंधकारे नमस्तुभ्यमाद्यंतरहिताय च । इडाधाराय ईशाय उपेद्रेंद्रस्तुताय च

အမှောင်ကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော အရှင်အား နမಸ್ಕာရ။ အိဍာ (Iḍā) ကို ထောက်တည်တော်မူသူ၊ ဣရှ (Īśa) အရှင်၊ ဥပေန္ဒြ (ဗိဿနု) နှင့် အိန္ဒြတို့ ချီးမွမ်းသော အရှင်အား နမို နမဟ။

Verse 59

उमाकांताय उग्राय नमस्ते ऊर्ध्वरेतसे । एकरूपाय चैकाय महदैश्वर्यरूपिणे

ဥမာကာန္တ (Umākānta)၊ ဥမာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အရှင်အား နမಸ್ಕာရ။ ဥဂ္ဂရ (ပြင်းထန်တော်မူသော) အရှင်အား နမಸ್ಕာရ။ ဦර්ဓဝရေတस् (Ūrdhvareta) — မြင့်တင်သော အင်အားနှင့် ပြည့်စုံသော ဘြဟ္မစရိယ၏ အရှင်၊ သင့်အား နမို နမဟ။ တစ်ရုပ်တည်းသော၊ ဒုတိယမရှိသော တစ်ပါးတည်းသော၊ မဟာအိုင်ශ්ဝရယ-သဘောတရားနှင့် အမြင့်ဆုံး အာဏာတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသူအား နမಸ್ಕာရ။

Verse 60

अनंतकारिणे तुभ्यमंबिकापतये नमः । त्वमोंकारो वषट्कारो भूर्भुवःस्वस्त्वमेव हि

အဆုံးမရှိသော ပြုလုပ်ရှင်၊ အမ္ဗိကာ၏ အရှင်တော်ထံ နမස්ကာရပါ၏။ သန့်ရှင်းသော အိုံကာရသည်လည်း သင်တော်မူ၏၊ ယဇ္ဉာတွင် ‘ဝෂတ်’ ဟူသော ခေါ်သံလည်း သင်တော်မူ၏၊ ဘူရ်-ဘုဝဟ်-စွဝဟ် သုံးလောကလည်း သင်တော်မူ၏။

Verse 61

दृश्यादृश्य यदत्रास्ति तत्सर्वं त्वमु माधव । स्तुतिं कर्तुं न जानामि स्तुतिकर्ता त्वमेव हि

အို မာဓဝ! ဒီနေရာတွင် ရှိသမျှ—မြင်ရသော်လည်းကောင်း မမြင်ရသော်လည်းကောင်း—အားလုံးသည် သင်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ချီးမွမ်းပူဇော်နည်း မသိပါ၊ အကြောင်းမှာ ချီးမွမ်းခြင်းကို ဖြစ်စေသူသည်လည်း သင်တော်မူ၏။

Verse 62

वाच्यस्त्वं वाचकस्त्वं हि वाक्च त्वं प्रणतोस्मि ते । नान्यं वेद्मि महादेव नान्यं स्तौमि महेश्वर

သင်တော်မူသည် ပြောဆိုခံရသောအရာ၊ သင်တော်မူသည် ပြောဆိုသူ၊ စကားလုံးကိုယ်တိုင်လည်း သင်တော်မူ၏—ကျွန်ုပ်သည် သင်တော်မူထံ ဦးညွှတ်ပါ၏။ အို မဟာဒေဝ! အခြားမည်သူကိုမျှ မသိပါ; အို မဟေရှွရ! အခြားမည်သူကိုမျှ မချီးမွမ်းပါ။

Verse 63

नान्यं नमामि गौरीश नान्याख्यामाददे शिव । मूकोन्यनामग्रहणे बधिरोन्यकथाश्रुतौ

အို ဂေါရီရှ! အခြားမည်သူကိုမျှ မနမ့်ကာရပါ; အို ရှိဝ! အခြားနာမတော်ကို မယူပါ။ အခြားနာမများကို ခေါ်ဆိုရာတွင် ကျွန်ုပ် မူကဖြစ်ပါစေ၊ အခြားပုံပြင်များကို နားထောင်ရာတွင် နားမကြားဖြစ်ပါစေ။

Verse 64

पंगुरन्याभिगमनेऽस्म्यंधोऽन्यपरिवीक्षणे । एक एव भवानीश एककर्ता त्वमेव हि

အခြားအရာသို့ သွားရာတွင် ကျွန်ုပ် လမ်းမလျှောက်နိုင်သူဖြစ်ပါစေ၊ အခြားအရာကို ကြည့်ရာတွင် မျက်ကန်းဖြစ်ပါစေ။ အို ဘဝါနီရှ! သင်တော်မူတည်းဟူသော တစ်ပါးတည်းရှိ၏၊ တစ်ဦးတည်းသော ပြုလုပ်ရှင်လည်း သင်တော်မူ၏။

Verse 65

पाता हर्ता त्वमेवैको नानात्वं मूढकल्पना । अतस्त्वमेव शरणं भूयोभूयः पुनःपुनः

အရှင်ဘုရား၊ ကာကွယ်သူလည်း သင်တစ်ပါးတည်း၊ ပြန်လည်သိမ်းယူသူလည်း သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်၏။ မျိုးစုံဟူသည် မိုက်မဲသော စိတ်ကူးယဉ်သာ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်တစ်ပါးတည်းသည် ကျွန်ုပ်၏ အားကိုးရာ—ထပ်ခါထပ်ခါ၊ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်၏။

Verse 66

संसारसागरे मग्नं मामुद्धर महेश्वर । इति स्तुत्वा महेशानं जैगीषव्यो महामुनिः

“အို မဟေရှဝရ၊ ကျွန်ုပ်သည် သံသရာပင်လယ်ထဲ၌ နစ်မြုပ်နေပါသည်; ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်၍ မြှောက်တင်ပါ။” ဟူ၍ မဟေရှာနကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် မဟာမုနိ ဂျိုင်ဂီရှဗျာသည် ဆက်လက် ပြော/ပြု하였다။

Verse 67

वाचंयमो भवत्स्थाणोः पुरतः स्थाणुसन्निभः । इति स्तुतिं समाकर्ण्य मुनेश्चंद्रविभूषणः । उवाच च प्रसन्नात्मा वरं ब्रूहीति तं मुनिम्

စကား၌ ထိန်းချုပ်၍ သင်၏ မလှုပ်မယှက်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှေ့တွင် ရပ်နေရာ၌ ကိုယ်တိုင်လည်း တိုင်တန်းကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်၏။ မုနိ၏ ဤစတုတိကို ကြားနာပြီး လမင်းအလှဆင်ထားသော အရှင်သည် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ မုနိအား “အလိုရှိသော ဝရကို ပြော၍ ရွေးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 68

जैगीषव्य उवाच । यदि प्रसन्नो देवेश ततस्तव पदांबुजात् । मा भवानि भवानीश दूरं दूरपदप्रद

ဂျိုင်ဂီရှဗျာက ပြောသည်– “အို ဒေဝေရှ၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်မှ—အို ဘဝါနီရှ၊ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပေးသနားသူ—ကျွန်ုပ် မည်သည့်အခါမျှ မဝေးပါစေနှင့်၊ မဝေးပါစေနှင့်။”

Verse 69

अपरश्च वरो नाथ देयोयमविचारतः । यन्मया स्थापितं लिंगं तत्र सान्निध्यमस्तु ते

ထို့ပြင် အရှင်နာထ၊ အခြားဝရတစ်ပါးကိုလည်း မစဉ်းစားမနေနှင့် ပေးသနားပါ– ကျွန်ုပ်က လင်္ဂကို တည်ထောင်ထားသည့် နေရာတိုင်း၌ သင်၏ အမြဲတမ်း စံနိဋ္ဌာန်တည်ရှိပါစေ။

Verse 70

ईश्वर उवाच । जैगीषव्य महाभाग यदुक्तं भवतानघ । तदस्तु सर्वं तेभीष्टं वरमन्यं ददामि च

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်—“အို ဂျိုင်ဂီရှဗျ မဟာဘဂ၊ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသူ၊ သင်တောင်းဆိုသမျှ အားလုံးကို သင်၏ဆန္ဒအတိုင်း ပြည့်စုံစေမည်။ ထို့ပြင် သင့်အား အခြားသော ဝရတစ်ပါးကိုလည်း ပေးအပ်မည်။”

Verse 71

योगशास्त्रं मया दत्तं तव निर्वाणसाधकम् । सर्वेषां योगिनां मध्ये योगाचार्योऽस्तु वै भवान्

“သင့်အား ယောဂရှာස්တရကို ငါပေးအပ်ပြီးပြီ၊ ထိုသည် နိဗ္ဗာဏ/မောက္ခသို့ ရောက်စေသော အထောက်အကူဖြစ်၏။ ယောဂီအပေါင်းတို့အတွင်း သင်သည် အမှန်တကယ် ယောဂအာချာရျ (ယောဂဆရာ) ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 72

रहस्यं योगविद्याया यथावत्त्वं तपोधन । संवेत्स्यसे प्रसादान्मे येन निर्वाणमाप्स्यसि

“အို တပဓန (တပဿ၏ ရတနာ)၊ ငါ၏ ကရုဏာကြောင့် သင်သည် ယောဂဗိဒ္ယာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အမှန်တကယ်အတိုင်း သိမြင်လိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် သင်သည် မောက္ခ/နိဗ္ဗာဏကို ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 73

यथा नदी यथा भृंगी सोमनंदी यथा तथा । त्वं भविष्यसि भक्तो मे जरामरणवर्जितः

“နဒီကဲ့သို့၊ ဘ္ရင်ဂီကဲ့သို့၊ ဆိုမနန္ဒီကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ သင်လည်း ငါ၏ ဘက္တ (သဒ္ဓါဝန်) ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်၍။”

Verse 74

संति व्रतानि भूयांसि नियमाः संत्यनेकधा । तपांसि नाना संत्यत्र संति दानान्यनेकशः

“ဝရတ (သစ္စာကတိ) များစွာရှိပြီး နိယမ (စည်းကမ်း) မျိုးစုံလည်းရှိသည်။ ဤနေရာ၌ တပဿ မျိုးစုံရှိသကဲ့သို့ ဒါန (လှူဒါန်းမှု) ပုံစံများလည်း အများအပြားရှိသည်။”

Verse 75

श्रेयसां साधनान्यत्र पापघ्नान्यपि सर्वथा । परं हि परमश्चैष नियमो यस्त्वया कृतः

ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်သော ကောင်းကျိုးသို့ ရောက်စေသော နည်းလမ်းများလည်း ရှိပြီး အပြစ်ကို အလုံးစုံ ဖျက်ဆီးသော အကျင့်များလည်း ရှိ၏။ သို့ရာတွင် သင်က ဆောင်ရွက်ထားသော ဤနိယမသည် အထွတ်အထိပ်—အမြင့်ဆုံးပင် ဖြစ်၏။

Verse 76

परो हि नियमश्चैष मां विलोक्य यदश्यते । मामनालोक्य यद्भुक्तं तद्भुक्तं केवलत्वघम्

ဤနိယမသည် အမှန်တကယ် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏—ငါ့ကို မြင်တော်မူပြီးမှသာ အစာစားသင့်၏။ ငါ့ကို မမြင်ဘဲ စားသမျှသည် ကိုယ်ကိုသာကပ်လျက်သော အပြစ်သက်သက်ဖြင့် စားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 77

असमर्च्य च यो भुङ्क्ते पत्रपुष्पफलैरपि । रेतोभक्षी भवेन्मूढः स जन्मान्येकविंशतिम्

အရွက်၊ ပန်း၊ အသီးတို့ကိုသာ စားသော်လည်း ပူဇော်မပြုဘဲ စားသူသည် မောဟမိသူဖြစ်၍ မွေးဖွားခြင်း နှစ်ဆယ့်တစ်ဘဝတိုင် “သုက္ခစားသူ” ဖြစ်လာ၏။

Verse 78

महतो नियमस्यास्य भवतानुष्ठितस्य वै । नार्हंति षोडशी मात्रामप्यन्ये नियमा यमाः

သင်က အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ထားသော ဤမဟာနိယမ၏ တန်ခိုးအရှေ့၌ အခြား ယမ၊ နိယမတို့သည် ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတူညီမီ မညီမျှနိုင်။

Verse 79

अतो मच्चरणाभ्याशे त्वं निवत्स्यसि सर्वथा । अतो नैःश्रेयसीं लक्ष्मीं तत्रैव प्राप्स्यसि ध्रुवम्

ထို့ကြောင့် သင်သည် အစဉ်အမြဲ ငါ့ခြေတော်အနီး၌ နေထိုင်ရလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ပင် သင်သည် နိဿရေယသ၏ မင်္ဂလာသီရိ—မောက္ခသုခ၏ ကံကောင်းခြင်း—ကို မလွဲမသွေ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 80

जैगीषव्येश्वरं नाम लिंगं काश्यां सुदुर्लभम् । त्रीणि वर्षाणि संसेव्य लभेद्योगं न संशयः

ကာသီမြို့၌ “ဇိုင်ဂီရှဗျေရှွရ” ဟူသော အလွန်ရှားပါးသော လင်္ဂတော်ရှိသည်။ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ပူဇော်လျှင် ယောဂကို မသံသယဘဲ အမှန်တကယ် ရရှိမည်။

Verse 81

जैगीषव्यगुहां प्राप्य योगाभ्यसनतत्परः । षण्मासेन लभेत्सिद्धिं वाञ्छितां मदनुग्रहात्

ဇိုင်ဂီရှဗျာ၏ ဂူသို့ ရောက်ပြီး ယောဂကျင့်စဉ်ကို တစိုက်မတ်မတ် လေ့ကျင့်သူသည် ငါ၏ အနုဂ्रहကြောင့် ခြောက်လအတွင်း လိုလားသည့် စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 82

तव लिंगमिदं भक्तैः पूजनीयं प्रयत्नतः । विलोक्या च गुहा रम्या परासिद्धिमभीप्सुभिः

သင်၏ ဤလင်္ဂတော်ကို ဘက္တများက ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပူဇော်ထိုက်သည်။ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို လိုလားသူတို့သည် လှပသော ဂူကိုလည်း သွားရောက် ဖူးမြော်သင့်သည်။

Verse 83

अत्र ज्येष्ठेश्वरक्षेत्रे त्वल्लिंगं सर्वसिद्धिदम् । नाशयेदघसंघानि दृष्टं स्पृष्टं समर्चितम्

ဤနေရာ၊ ဇျေဋ္ဌေရှွရ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ သင်၏ လင်္ဂတော်သည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးတော်မူသည်။ ဖူးမြော်၍ ထိတွေ့ကာ နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်လျှင် အပြစ်အစုအဝေးတို့ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 84

अस्मिञ्ज्येष्ठेश्वरक्षेत्रे संभोज्य शिवयोगिनः । कोटिभोज्यफलं सम्यगेकैकपरिसंख्यया

ဤဇျေဋ္ဌေရှွရ သန့်ရှင်းရာဒေသ၌ ရှိဝယောဂီများကို အာဟာရပေးလှူလျှင်၊ ယောဂီတစ်ပါးချင်းစီကို တစ်ယောက်တစ်ယောက်စီ ရေတွက်သကဲ့သို့၊ အမှန်တကယ် ကုဋေများစွာကို ကျွေးမွေးသည့် ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 85

जैगीषव्येश्वरं लिंगं गोपनीयं प्रयत्नतः । कलौ कलुषबुद्धीनां पुरतश्च विशेषतः

«ဇိုင်ဂီရှဗျေရှွရ» လင်္ဂကို အလွန်ကြိုးစား၍ လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည်။ အထူးသဖြင့် ကလိယုဂ၌ စိတ်ဉာဏ်မသန့်သူတို့ရှေ့ မပြသသင့်။

Verse 86

करिष्याम्यत्र सांनिध्यमस्मिंल्लिंगे तपोधन । योगसिद्धिप्रदानाय साधकेभ्यः सदैव हि

အို တပဓန (တပ၏ရတနာ)၊ ဤလင်္ဂ၌ ငါသည် ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း စံနိဋ္ဌာန်တည်မည်။ စာဓကတို့အား ယောဂသိဒ္ဓိ ပေးအပ်ရန်အတွက်ပင်။

Verse 87

ददे शृणु महाभाग जैगीषव्यापरं वरम् । त्वयेदं यत्कृतं स्तोत्रं योगसिद्धिकरं परम्

နားထောင်လော့၊ မဟာဘဂ (ကံကောင်းလှသူ)။ ဇိုင်ဂီရှဗျာနှင့်ပတ်သက်၍ ငါသည် ထပ်မံသော ဝရကို ပေး၏။ သင်ရေးသားသော ဤစတုတ္တရသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ယောဂသိဒ္ဓိကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 88

महापापौघशमनं महापुण्यप्रवर्धनम् । महाभीतिप्रशमनं महाभक्तिविवर्धनम्

ဤသည် မဟာပာပ၏ လှိုင်းလုံးများကို သက်သာစေပြီး မဟာပုဏ္ဏကို တိုးပွားစေသည်။ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ငြိမ်းစေ၍ မဟာဘက္တိကို ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးစေသည်။

Verse 89

एतत्स्तोत्रजपात्पुंसामसाध्यं नैव किंचन । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन जपनीयं सुसाधकैः ४

ဤစတုတ္တရကို ဇပပြုခြင်းကြောင့် လူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ မရှိတော့။ ထို့ကြောင့် စိတ်မှန်သော စာဓကတို့သည် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ဇပပြုသင့်သည်။

Verse 90

इति दत्त्वा वरं तस्मै स्मरारिः स्मेरलोचनः । ददर्श ब्राह्मणां स्तत्र समेतान्क्षेत्रवासिनः

ဤသို့ သူ့အား အပေးအလှူ (ဗရ) ကို ပေးပြီးနောက်၊ စမရာရီ (ရှီဝ) သည် ပြုံးရွှင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ (ကာရှီ) တွင် နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏများ စုဝေးနေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 91

स्कंद उवाच । निशम्याख्यानमतुलमेतत्प्राज्ञः प्रयत्नतः । निष्पापो जायते मर्त्यो नोपसर्गैः प्रबाध्यते

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– “ဤမတူညီလှသော သာသနာတော်ဇာတ်လမ်းကို ဉာဏ်ရှိသူက အားထုတ်၍ နားထောင်လျှင် ပാപကင်းစင်လာပြီး အန္တရာယ်အနှောင့်အယှက် သို့မဟုတ် မကောင်းသော နိမိတ်အတားအဆီးတို့က မည်သို့မျှ မအနိုင်ယူနိုင်ပါ။”