Adhyaya 12

Verse 1

शिवशर्मोवाच । नैरृतादीन् क्रमाल्लोकानाख्यातं पुरुषोत्तमौ । पुरुषोत्तमपादाब्जपरागोद्धूसरालकौ

ရှိဝရှာမန်က မိန့်၏—“အို ပုရုရှိုတ္တမတို့၊ နೈရృత လောကမှ စ၍ လောကများကို အစဉ်လိုက် သင်တို့ ရှင်းပြခဲ့ပြီ။ သင်တို့၏ ဆံပင်သည် အမြင့်ဆုံး ပုရုရှိုတ္တမ၏ ပဒ္မခြေတော်မှ ပန်းမှုန်ဖြင့် ဖုန်တင်သကဲ့သို့ ထင်ရ၏။”

Verse 2

गणावूचतुः । आकर्णय महाभाग संयमिन्याः पुरीं पराम् । दिक्पतेर्निरृतस्यासौ पुण्यापुण्यजनोषिता

ဂဏာတို့က ဆိုကြသည်— “အလွန်ကံကောင်းသူရေ၊ နားထောင်ပါ။ ဒిశာပတိ နိရ္ရတ၏ အပိုင်ဖြစ်သော သံယမိနီ အမြင့်မြတ်သော မြို့တော်ကို ပြောမည်။ ထိုမြို့၌ ကုသိုလ်ရှိသူနှင့် အကုသိုလ်ရှိသူ နှစ်မျိုးလုံး နေထိုင်ကြ၏။”

Verse 3

राक्षसानिवसंत्यस्यामपरद्रोहिणः सदा । जातिमात्रेण रक्षांसि वृत्तैः पुण्यजना इमे

ထိုမြို့၌ အခြားသူကို ထိခိုက်စေခြင်းမှ အမြဲကင်းလွတ်သော ရာක්ෂသတို့ နေထိုင်ကြသည်။ မွေးဖွားခြင်းအရ ရာක්ෂသသာဖြစ်သော်လည်း အကျင့်အကြံကြောင့် အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 4

स्मृत्युक्तश्रुतिवर्त्मानो जातवर्णावरेष्वपि । नाद्रियंतेऽन्नपानानामस्मृत्युक्तं कदाचन

သူတို့သည် ရှရုတိနှင့် စမృతိတွင် သင်ကြားထားသော လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာကြသည်၊ နိမ့်သော အမျိုးအစားတွင် မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း။ ထို့ပြင် စမృతိအညွှန်းမပါသော အစားအစာ၊ သောက်စရာကို မည်သည့်အခါမျှ မလက်ခံကြ။

Verse 5

परदार परद्रव्य परद्रोहपराङ्मुखाः । जाताजातौ निकृष्टायामपिपुण्यानुसारिणः

သူတို့သည် အခြားသူ၏ ဇနီး၊ အခြားသူ၏ ဥစ္စာနှင့် အခြားသူကို ထိခိုက်စေခြင်းတို့မှ မျက်နှာလွှဲကြသည်။ မွေးဖွားရာ အခြေအနေ အလွန်နိမ့်ကျသော်လည်း ကုသိုလ်လမ်းစဉ်ကိုသာ လိုက်နာကြ၏။

Verse 6

द्विजातिभक्त्युत्पन्नार्थैरात्मानं पोषयंति ये । सदा संकुचितांगाश्च द्विजसंभाषणादिषु

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) များအပေါ် ဘက္တိကြောင့် ရရှိသော အကျိုးအမြတ်ဖြင့် ကိုယ်ကို ထောက်ပံ့နေသူတို့သည် အမြဲတမ်း ရှက်ကြောက်သိမ်မွေ့၍ ကိုယ်အင်္ဂါအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းကြသည်—အထူးသဖြင့် ဒွိဇတို့နှင့် စကားပြောဆိုခြင်းနှင့် ဆက်ဆံရေးတွင်။

Verse 7

आहूता वस्त्रवदना वदंति द्विजसंनिधौ । जयजीवभगोनाथ स्वामिन्निति हि वादिनः

ခေါ်ယူသော်လည်း ဘြာဟ္မဏတို့၏ အနီး၌ အရှက်သဘောဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးကာ နူးညံ့စွာ ပြောကြပြီး “ဇယ! အသက်နှင့် ကံကောင်းခြင်း၏ နာထ၊ ဆွာမင်” ဟူ၍ ဂုဏ်ပြုကာ ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 8

तीर्थस्नानपरानित्यं नित्यं देवपरायणाः । द्विजेषु नित्यं प्रणताः स्वनामाख्यानपूर्वकम्

သူတို့သည် တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို အမြဲတမ်း အလေးထားကြပြီး၊ နတ်ဘုရားတို့ကို အမြဲတမ်း အားကိုးဆည်းကပ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏတို့အား အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ၊ အရင်ဆုံး သင့်တော်သည့်နည်းဖြင့် မိမိအမည်ကို ကြေညာကြသည်။

Verse 9

दम दान दया क्षांति शौचेंद्रिय विनिग्रहाः । अस्तेय सत्याहिंसाश्च सर्वेषां धर्महेतवः

ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ ကရုဏာ၊ သည်းခံခြင်း၊ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အင်္ဒြိယထိန်းချုပ်ခြင်းတို့၊ ထို့ပြင် မခိုးယူခြင်း၊ သစ္စာပြောခြင်းနှင့် အဟിംသာ—ဤအရာတို့သည် အားလုံးအတွက် ဓမ္မကို ထောက်တည်စေသော အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 10

आवश्येषु सदोद्युक्ता ये जाता यत्रकुत्रचित् । सर्वभोगसमृद्धास्ते वसंत्यत्र पुरोत्तमे

ဘယ်နေရာမှာပဲ မွေးဖွားလာခဲ့ပါစေ၊ လိုအပ်သော တာဝန်ကိစ္စများတွင် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းအားထုတ်သူတို့သည် အပျော်အပါးနှင့် အကျိုးခံစားမှု အစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံလာပြီး၊ ဤအလွန်မြတ်သော မြို့တော်၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 11

म्लेच्छा अपि सुतीर्थेषु ये मृतानात्मघातकाः । विहाय काशीं निर्वाण विश्राणांतेऽत्र भोगिनः

နိုင်ငံခြားမျိုးနွယ်များပင်လျှင် အလွန်ကောင်းမြတ်သော တီရ္ထများ၌ သေဆုံးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသူ မဟုတ်ပါက၊ ကာသီကို ခွာပြီး ဤနေရာ၌ ကုသိုလ်ဖလကို ခံစားပြီးနောက် နိဗ္ဗာန်(မောက္ခ)၏ အမြတ်ဆုံး အပေးအကမ်းကို ရရှိကြသည်။

Verse 12

अंधं तमो विशेयुस्ते ये चैवात्महनो जनाः । भुक्त्वा निरयसाहस्रं ते च स्युर्ग्रामसूकराः

မိမိကိုယ်ကို သတ်သေသူတို့သည် မျက်ကန်းစေသော အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်ကြ၏။ နရကဒုက္ခ အဆင့်ပေါင်း ထောင်ချီကို ခံစားပြီးနောက် ရွာဝက်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားကြ၏။

Verse 13

आत्मघातो न कर्तव्यस्तस्मात्क्वापि विपश्चिता । इहापि च परत्रापि न शुभान्यात्मघातिनाम्

ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးခြင်း (အတ္မဃာတ) ကို မပြုသင့်။ အတ္မဃာတပြုသူတို့အတွက် ဤလောက၌လည်း မင်္ဂလာမရှိ၊ နောက်လောက၌လည်း မင်္ဂလာမရှိ။

Verse 14

यथेष्टमरणं केचिदाहुस्तत्त्वावबोधकाः । प्रयागे सर्वतीर्थानां राज्ञिसर्वाभिलाषदे

တချို့သောသူများက တရားအမှန်ကို သိမြင်သည်ဟု ဆိုကာ ‘စိတ်ကြိုက်သေခြင်း’ ကို ပြောကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် တီရ္ထအားလုံး၏ မင်းဖြစ်သော ပရယာဂကို ညွှန်ပြ၍ အလိုရှိသမျှ စိဒ္ဓိကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 15

अंत्यजा अपि ये केचिद्दयाधर्मानुसारिणः । परोपकृतिनिष्ठास्ते वसंत्यत्र तु सत्तमाः

အနိမ့်ဆုံးအဆင့်၌ မွေးဖွားသူတို့ထဲမှပင် မေတ္တာကရုဏာ၏ ဓမ္မကို လိုက်နာ၍ အခြားသူတို့ကို ကူညီခြင်း၌ တည်ကြည်သူများသည် ဤနေရာ၌ သုတမတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအဖြစ် နေထိုင်ကြ၏။

Verse 17

पल्लीपतिरभूदुग्रः पिंगाक्ष इति विश्रुतः । निर्विंध्यायास्तटे शूरः क्रूरकर्मपराङ्मुखः

နိရဝိန္ဓျာ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော တောရွာခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရှိခဲ့ပြီး ပိင်္ဂာက္ษ ဟု နာမည်ကြီး၏။ သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ကာ ရက်စက်သော ကర్మများမှ မျက်နှာလွှဲထားသူဖြစ်၏။

Verse 18

घातयेद्दूरसंस्थोपि यः पांथपरिपंथिनः । व्याघ्रादीन् दुष्टसत्त्वांश्च स हिनस्ति प्रयत्नतः

အဝေးမှပင် လမ်းသွားလမ်းလာတို့ကို ချောင်းမြောင်းတားဆီးသူများ—ကျားစသည့် ဆိုးယုတ်သတ္တဝါများ—ကို လမ်းကိုကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ပြတ်သားစွာ ကြိုးစားနှိမ်နင်းသည်။

Verse 19

जीवेन्मृगयु धर्मेण तत्रापि करुणापरः । न विश्वस्तान्पक्षिमृगान्न सुप्तान्न व्यवायिनः

မုဆိုးသည် မိမိအလုပ်အကိုင်ကို ဓမ္မနှင့်ညီစွာ အသက်မွေးရမည်၊ သို့သော် ကရုဏာ၌ တည်မြဲရမည်။ ယုံကြည်လာသော ငှက်နှင့်တိရစ္ဆာန်များကို မသတ်ရ၊ အိပ်နေသူကို မသတ်ရ၊ မိတ်ဆက်ပေါင်းဖက်နေသူကိုလည်း မသတ်ရ။

Verse 20

न तोयगृध्नून्न शिशून्नांतर्वर्त्नित्वलक्षणान् । स घातयति धर्मज्ञो जातिधर्मपराङ्मुखः

ဓမ္မကိုသိသူသည် ရေငတ်လွန်သူများကို မသတ်၊ ကလေးငယ်များကို မသတ်၊ ကိုယ်ဝန်ရှိသည့်လက္ခဏာပါသူများကိုလည်း မသတ်။ ထိုကဲ့သို့ နိမ့်ကျသော မျိုးဇာတိအလိုလိုက် ရက်စက်မှုမှ မျက်နှာလွှဲသည်။

Verse 21

श्रमातुरेभ्यः पांथेभ्यः स विश्रामं प्रयच्छति । हरेत्क्षुधा क्षुधार्तानामुपानद्दोऽनुपानहे

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော လမ်းသွားလမ်းလာတို့အား အနားယူရာ ပေးသည်။ ဆာလောင်သူတို့၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြေရှင်းပေးပြီး—ခြေဗလာသူတို့အား ဖိနပ် (ပဒုကာ) ပေးလှူသည်။

Verse 22

मृगत्त्वचोतिमृदुला विवस्त्रेभ्यातिसर्जति । अनुव्रजति कांतारे प्रांतरे पथिकान्पथि

အဝတ်မရှိသူတို့အား အလွန်နူးညံ့သော သမင်အရေပြားကို ပေးလှူသည်။ ထို့ပြင် လမ်းသွားလမ်းလာတို့နှင့်အတူ လမ်းပေါ်တွင် လိုက်ပါသွား၍—နက်ရှိုင်းသော တောအုပ်များနှင့် လူရှားသော နယ်စပ်ဒေသများကိုပါ ဖြတ်သန်းသည်။

Verse 23

न जिघृक्षति तेभ्योर्थमभयं चेति यच्छति । आविंध्याटवि मे नाम ग्राह्यं दुष्टभयापहम्

သူသည် သူတို့ထံမှ ဥစ္စာကို မယူလိုဘဲ၊ အဘယ (ကြောက်မက်ခြင်းကင်း) ကို ပေးကာ “ငါ့နာမည်မှာ အာဝိံဓျာဋဝီ ဖြစ်သည်—မှတ်သားထားကြ၊ မကောင်းသူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 24

नित्यं कार्पटिकान्सर्वान् स पुत्रेण प्रपश्यति । तेपि च प्रतितीर्थं हि तमाशीर्वादयं ति वै

နေ့စဉ် သူသည် သားနှင့်အတူ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူ၊ အကူအညီလိုသူ အားလုံးကို စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှု၏။ ထိုသူတို့လည်း တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ကမ်းဆိပ်) တိုင်းတွင် အမှန်တကယ် သူ့အား ကောင်းချီးပေးကြ၏။

Verse 25

इति तिष्ठति पिंगाक्षे साटवी नगरायिता । अध्वनीने ऽध्वगान्कोपि न रुणद्धि ससाध्वसः

ဤသို့ဖြစ်၍၊ ဟေ ပိင်္ဂာက္ရှ၊ ထိုအတဝီတောသည် မြို့တစ်မြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထိုလမ်းမပေါ်တွင် ခရီးသွားတို့ကို မည်သူမျှ မတားဆီး၊ မည်သူမျှလည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း၌ မနေတော့။

Verse 27

लुब्धकस्तद्धने लुब्धः क्षुद्रस्तन्निधनोद्यतः । स रुरोध तमध्वानमग्रे गत्वाऽतिगूढवत्

ထိုဥစ္စာကို လိုဘကြီးသော အနိမ့်စား မုဆိုးတစ်ယောက်သည် သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ကာ ရှေ့သို့သွားပြီး ထိုလမ်းကို ပိတ်တား၍ အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းကွယ်ကာ စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 28

तदा युप्यस्यशेषेण पिंगाक्षो मृगयां गतः । तस्मिन्नरण्ये तन्मार्गं निकषाध्युषितो निशि

ထို့နောက် ပိင်္ဂာက္ရှသည် လက်ကျန်ပစ္စည်းအနည်းငယ်သာဖြင့် မုဆိုးထွက်သွား၏။ ထိုတောအတွင်း၌ ထိုလမ်းကြောင်းကို ညအခါ ပုန်းကွယ်စောင့်နေသူက နီးနီးကပ်ကပ် စောင့်ကြည့်ကာ ထိန်းချုပ်ထား၏။

Verse 29

परप्राणद्रुहां पुंसां न सिद्ध्येयुर्मनोरथाः । विश्वं कुशलितेनैतद्विश्वेशपरिरक्षितम्

သူတစ်ပါး၏အသက်ကို ထိခိုက်စေသူတို့၏ ဆန္ဒအလိုများ မပြည့်စုံနိုင်။ ဤလောကတစ်လုံးလုံးသည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာဖြင့် တည်ရှိ၍ ကာသီ၏ ဗိශ්ဝေရှဝရ ဘုရားသခင်က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်။

Verse 30

न चिंतयेदनिष्टानि तस्मात्कृष्टिः कदाचन । विधिदृष्टं यतो भावि कलुषंभावि केवलम्

ထို့ကြောင့် မကောင်းမှုများကို စိတ်ပူပန်၍ မတွေးမြင်ပါနှင့်၊ ထိုသို့ပူပန်ခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ အကျိုးမပေး။ ကံကြမ္မာက မြင်ထားသမျှသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်မည်—အညစ်အကြေးဖြစ်စေ သန့်ရှင်းဖြစ်စေ အကုန်လုံး ဖြစ်လာသည်။

Verse 31

तस्मादात्मसुखंप्रेप्सु रिष्टानिष्टं न चिंतयेत् । चिंतयेच्चेत्तदाचिंत्यो मोक्षोपायो न चेतरः

ထို့ကြောင့် အတ္တမန်၏ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို ရှာဖွေသူသည် ကောင်းကံဆိုးကံကို မစိတ်ကူးမတွေးရ။ မတွေးမဖြစ်လျှင် “မတွေးနိုင်သော” အမြင့်ဆုံးတရားကိုသာ သတိပြုဓ్యာနပြုလေ; မောက္ခသို့သွားရာ လမ်းသည် ဤတစ်လမ်းတည်း၊ အခြားမရှိ။

Verse 32

व्युष्टायामथयामिन्यामभूत्कोलाहलो महान् । घातयध्वं पातयध्वं नग्नयध्वं द्रुतं भटाः

ထို့နောက် ညအဆုံးသို့ရောက်၍ မိုးလင်းလာသော် ကြီးမားသော ဆူညံသံ ပေါ်ထွက်လာသည်—“ထိုးနှက်ကြ! လဲချကြ! အဝတ်ချွတ်ကြ—မြန်မြန်၊ စစ်သားတို့!”

Verse 33

मा मारयध्वं त्रायध्वं भटाः कार्पटिका वयम् । अनायासं लुंठयध्वं नयध्वं च यदस्ति नः

“ကျွန်ုပ်တို့ကို မသတ်ပါနှင့်—ကာကွယ်ပေးပါ၊ စစ်သားတို့! ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆင်းရဲသော လှည့်လည်တောင်းစားသူများ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ရှိသမျှကို အခက်အခဲမရှိ လုယူ၍ ယူဆောင်သွားပါ။”

Verse 34

वयं पांथा अनाथाः स्मो विश्वनाथपरायणाः । सनाथास्ते न दूरं सनाथतां पथिकोऽपरः

ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရီးသွားများ၊ အားကိုးရာမဲ့သော်လည်း ဝိශ්ဝနာထ၏ ခြေတော်၌ အားထားသူများ ဖြစ်သည်။ အားကိုးရာရှိသူသည် လုံခြုံမှုမှ မဝေး၊ အခြားခရီးသွားလည်း ကာကွယ်မှုကို ရရှိသည်။

Verse 35

वयं पिंगाक्षविश्वासादस्मिन्मार्गेऽकुतोभयाः । यातायातं सदा कुर्मः स च दूर इतो वनात्

ပင်္ဂါက္ရှကို ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဤလမ်း၌ ကျွန်ုပ်တို့ မကြောက်မရွံ့။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြဲတမ်း သွားလာပြန်လာ လုပ်နေပြီး၊ သူသည် ဤတောမှ မဝေးပါ။

Verse 36

इति श्रुत्वाऽथ पिंगाक्षो भटः कार्पटिकेरितम । दूरान्मा भैष्ट माभैष्ट ब्रुवन्निति समागतः

ကာပဋိကများ၏ စကားကို ကြားသော် စစ်သား ပင်္ဂါက္ရှသည် အဝေးမှ လာရောက်ကာ “မကြောက်ပါနှင့်၊ မကြောက်ပါနှင့်” ဟု ဆိုလျက် ရောက်လာသည်။

Verse 37

तत्कर्मसूत्रैराकृष्टो भिल्लःकार्पटिकप्रियः । तूर्णं तदायुष्यमिव तत्रोपस्थितवान् क्षणात्

မိမိ၏ ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်များက ဆွဲခေါ်သကဲ့သို့၊ ကာပဋိကများကို လုယက်ရန် နှစ်သက်သော ဘီလ္လာသည် ခဏချင်းပင် ထိုနေရာ၌ လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာ၍၊ မိမိ၏ အသက်ကာလကပင် ခေါ်ယူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 38

कोयंकोयं दुराचारः पिंगाक्षे मयि जीवति । उल्लुलुंठयिषुः पांथान्प्राणलिंगसमान्मम

“ငါ ပင်္ဂါက္ရှ အသက်ရှင်နေသေးစဉ်၌ပင် ခရီးသွားများကို အကုန်လုံး လုယက်ဖျက်ဆီးလိုသော ဤအကျင့်ပျက်သူသည် မည်သူနည်း—သူတို့သည် ငါ့အတွက် အသက်နှင့် လိင်္ဂတော်ကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးရသူများပင်?”

Verse 39

इति तद्वाक्यमाकर्ण्य ताराक्षस्तत्पितृव्यकः । धनलोभेन पिंगाक्षे पापं पापो व्यचिंतयत्

ထိုစကားများကို ကြားလျှင် ဦးလေးဖြစ်သူ တာရက္ခသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို တပ်မက်သောစိတ်ဖြင့် အို ပင်္ဂက္ခ၊ ထိုအပြစ်ရှိသူသည် မကောင်းမှုပြုရန် ကြံစည်လေ၏။

Verse 40

कुलधर्मं व्यपास्यैष वर्तते कुलपांसनः । चिरं चिंतितमद्यामुं घातयिष्याम्यसंशयम्

‘မိမိမျိုးနွယ်၏ တရားဓမ္မကို စွန့်ပယ်၍ ဤအမျိုးယုတ်သည် မိမိအလိုအတိုင်း ပြုမူ၏။ ယနေ့တွင် ငါသည် ၎င်းကို မုချသတ်မည်၊ ဤအရာကို ငါကြာမြင့်စွာကပင် ကြံစည်ခဲ့၏။’

Verse 41

विचार्येति स दुष्टात्मा भृत्यानाज्ञापयत्क्रुधा । आदावेनं घातयंतु ततः कार्पटिकानिमान्

ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ထိုလူယုတ်မာသည် အစေခံများကို ဒေါသတကြီး အမိန့်ပေးသည်မှာ ‘ဤသူကို အရင်သတ်ပါ၊ ထို့နောက် ဤရသေ့များကိုလည်း သတ်ပါ။’

Verse 42

ततो ऽयुध्यन्दुराचारास्तेनैकेन च तेऽखिलाः । यथाकथंचित्ताननयत्स च स्वावसथांतिकम्

ထို့နောက် ထိုလူဆိုးများသည် ထိုတစ်ယောက်တည်းသောသူနှင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ သို့သော် တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို မိမိနေအိမ်အနီးသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 43

आच्छिन्नं हि धनुर्वाणं छिन्नं सन्नहनं शरैः । असूदयिष्यमेतांस्तदभविष्यं यदीश्वरः

‘ငါ၏ လေးနှင့် မြှားများ လုယူခံရပြီ၊ ငါ၏ သံချပ်ကာသည် ၎င်းတို့၏ မြှားများဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားပြီ။ ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူလျှင် ငါသည် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။’

Verse 44

अभिलप्यन्निति प्राणानत्याक्षीत्स परार्थतः । तेपि कार्पटिकाः प्राप्तास्तत्पल्लीं गतसाध्वसाः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် အခြားသူ၏အကျိုးအတွက် အသက်ကို စွန့်လွှတ်하였다။ အဝတ်စုတ်ဝတ် ဆင်းရဲသမဏများလည်း ထိုရွာကလေးသို့ ရောက်လာကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှု ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 45

या मतिस्त्वंतकाले स्याद्गतिस्तदनुरूपतः । दिगीशत्वमतः प्राप्तो निरृत्यां नैरृतेश्वरः

သေဆုံးချိန်၌ စိတ်အတွေးအခေါ် မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုအတိုင်းပင် သွားရာကံဂတိ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒిశာအရှင်၏အဆင့်ကို ရရှိ၍ နိရ္ဋိ၏နယ်မြေ၌ နိုင်ရ္ဋ ဒిశာ၏အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 46

इत्थमस्य स्वरूपं ते आवाभ्यां समुदीरितम् । एतस्योत्तरतो लोको वरुणस्यायमद्भुतः

ဤသို့ပင် သူ၏အမှန်တကယ်သောအခြေအနေကို ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးက သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ဤနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် ဝရုဏ၏ အံ့ဩဖွယ်လောက ရှိသည်။

Verse 47

कूपवापीतडागानां कर्तारो निर्मलैर्धनैः । इह लोके महीयंते वारुणे वरुणप्रभाः

သန့်ရှင်း၍ တရားသဖြင့်ရသော ငွေကြေးဖြင့် ရေတွင်း၊ ရေကန်၊ ရေကန်ကြီးတို့ကို ဆောက်လုပ်သူများသည် ဤလောက၌ပင် ချီးမြှောက်ခံရပြီး ဝရုဏလောက၌ ဝရုဏ၏တေဇောဖြင့် တောက်ပကြသည်။

Verse 48

निर्जले जलदातारः परसंतापहारिणः । अर्थिभ्यो ये प्रयच्छंति चित्रच्छत्रकमंडलून्

ရေမရှိသောနေရာ၌ ရေကို လှူဒါန်း၍ အခြားသူတို့၏ ပူပန်ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသူများ၊ ထို့ပြင် တောင်းခံသူများအား လှပသော ထီးများနှင့် ခရီးသွားတို့အတွက် ကမဏ္ဍလု (ရေဘူး) ကို ပေးကမ်းသူများ၊

Verse 49

पानीयशालिकाः कुर्युर्नानोपस्करसंयुताः । दद्युर्धर्मघटांश्चापि सुगंधोदकपूरितान्

သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသောလိုအပ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံသည့် သောက်ရေစခန်းများကို တည်ထောင်ရမည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မအကျိုးအတွက် မွှေးကြိုင်သောရေဖြင့် ပြည့်နေသော “ဓမ္မအိုး” များကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 50

अश्वत्थसेकं ये कुर्युः पथि पादपरोपकाः । विश्रामशालाकर्तारः श्रांतसंतापनोदकाः

လမ်းသွားလမ်းလာတို့၏ အကျိုးအတွက် လမ်းဘေးရှိ အရှဝတ္ထ (ပိပယ်) သစ်ပင်ကို ရေချိုးပေးသူ၊ အနားယူခန်းမများ ဆောက်လုပ်သူ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သူတို့၏ ပူလောင်မှုနှင့် မောပန်းမှုကို သက်သာစေသော ရေကို ပေးကမ်းသူ—ထိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ပြုသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 51

ग्रीष्मोष्प्रहंति मायूरपिच्छादि रचितान्यपि । चित्राणि तालवृंतानि वितरंति तपागमे

နွေရာသီ၏ အပူဒဏ် ရောက်လာသော် သူတို့သည် နွေ၏ လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့သော အပူကို တားဆီးပေးသော အရောင်စုံ တာလပင်ရွက်ပန်ကာများကို ဝေမျှကြသည်။ အချို့မှာ မယူးရပိချာ (မော်ရ်မြီးမွှေး) စသည်တို့ဖြင့်လည်း အလှဆင်ထားသည်။

Verse 52

रसवंति सुगंधीनि हिमवंति तपर्तुषु । विश्राणयंति वा तृप्ति पानकानि प्रयत्नतः

အပူရာသီများတွင် သူတို့သည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ စိတ်နှလုံးကို တင်းတိမ်စေသော ပာနက (အေးမြသော သောက်စရာ) များကို ပေးအပ်ကြသည်—အရသာရှိ၍ မွှေးကြိုင်ကာ အေးမြသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် လန်းဆန်းမှုကို ပေးသည်။

Verse 53

इक्षुक्षेत्राणि संकल्प्य ब्राह्मणेभ्यो ददत्यपि । तथा नानाप्रकारांश्च विकारानैक्षवान्बहून्

သူတို့သည် စံကల్ప (အဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ အလှူသတ်မှတ်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ကာ အိက္ခု (ကြံ) လယ်ကွင်းများကိုပင် ဘြာဟ္မဏများထံ လှူဒါန်းကြသည်။ ထို့အပြင် ကြံမှ ပြုလုပ်သော အမျိုးမျိုးသော အစားအစာ/အချိုပွဲများကိုလည်း များစွာ ပေးကမ်းကြသည်။

Verse 54

गोरसानां प्रदातारस्तथा गोमहिषीप्रदाः । धारामंडपकर्तारश्छायामंडपकारिणः

နို့ထွက်ပစ္စည်းများကို လှူဒါန်းသူ၊ နွားနှင့် ကျွဲကို ဒါနပြုသူ၊ ရေမဏ္ဍပကို ဆောက်လုပ်သူ၊ အရိပ်မဏ္ဍပကို တည်ဆောက်သူတို့သည်—ဓမ္မကောင်းမှုကြောင့် ချီးမွမ်းခံရသော ပုဏ္ဏဝန်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 55

देवालयेषु ये दद्युर्बहुधारागलंतिकाः । तीर्थे वा करहर्तारस्तीर्थमार्गावनेजका

ဘုရားကျောင်းများတွင် ရေကို အစီးအမြောက်များဖြင့် စီးကျလာစေသော ရေခွက်/ရေကန်ပစ္စည်းများကို လှူဒါန်းသူများ၊ တီရ္ထများတွင် အမှိုက်အညစ်ကို ဖယ်ရှား၍ ဘုရားဖူးလမ်းကြောင်းကို ဆေးကြောသန့်စင်သူများ—သူတို့လည်း ဓမ္မ၏ အမှုထမ်းအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 56

अभयं ये प्रयच्छंति भयार्तोद्यत पाणयः । निर्भया वारुणे लोके ते वसंति लसंति च

ကြောက်ရွံ့၍ ဒုက္ခရောက်သူတို့ထံ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ “အဘယ” (မကြောက်မရွံ့) ကို ပေးသူများသည်—ဝရုဏ၏ လောက၌ မကြောက်မရွံ့ နေထိုင်၍ ထိုနေရာ၌ ဂုဏ်သရေဖြင့် တောက်ပကြသည်။

Verse 57

विपाशयंति ये पुण्या दुर्वृतैः कंठपाशितान् । ते पाशपाणे लोकेस्मिन्निवसंत्यकुतोभयाः

ဒုစရိုက်သူတို့ကြောင့် လည်ချောင်း၌ ပတ်ချည်ခံထားရသူများ၏ ဖမ်းချုပ်ဖွဲ့ကို ပုဏ္ဏဝန်များက ဖြေလျော့ပေးလျှင်—သူတို့သည် ပာရှပာဏီ၏ လောက၌ အရပ်ရပ်မှ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစွာ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 58

नौकाद्युपायैर्न द्यादौ पांथान्ये तारयंत्यपि । तारयंत्यपि दुःखाब्धेस्तत्र नागरिका द्विज

အို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ရေ! မြို့သူမြို့သားတို့သည် လှေ စသည့် နည်းလမ်းများဖြင့် မြစ်တို့၌ ခရီးသွားများကို ကူးစေကြသကဲ့သို့—အမှန်တကယ် သူတို့သည် သတ္တဝါတို့ကို ဒုက္ခသမုဒ္ဒရာမှလည်း ကူးမြောက်စေရာ၌ ကူညီကြသည်။

Verse 59

घट्टान्पुण्यतटिन्यादेर्बंधयंति शिलादिभिः । तोयार्थिसुखसिद्ध्यर्थं ये नरास्तेत्र भोगिनः

သန့်ရှင်းသော မြစ်များနှင့် အခြားပူဇော်ထိုက်သော ရေတောင့်တင်းရာများ၏ ကမ်းနားတွင် ကျောက်စသည်တို့ဖြင့် ရေချိုးဆင်းရာ ဂှာတ် (ghāṭa) ကို တည်ဆောက်ကာ ရေလိုသူတို့၏ သက်သာမှုနှင့် ဆန္ဒပြည့်စုံမှုအတွက် ကူညီသော လူတို့သည် ထိုမင်္ဂလာလောက၌ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ခံစားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 60

वितर्पयंति ये पुण्यास्तृषिताञ्शीतलैर्जलैः । तेऽत्र वै वारुणे लोके सुखसंततिभागिनः

တရားကောင်းသူတို့သည် ရေငတ်သူများကို အေးမြသောရေဖြင့် ဖြေသိမ့်တော်မူလျှင်၊ ထိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ဝရုဏ၏ လောက၌ မပြတ်မတောက်သော ချမ်းသာသုခ၏ အစဉ်ဆက်ကို ရရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 61

जलाशयानां सर्वेषामयमेकतमः पतिः । प्रचेता यादसांनाथः साक्षी सर्वेषुकर्मसु

ရေကန်ရေမြောင်း အားလုံးတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်တစ်ပါးမှာ—ပရစေတ (ဝရုဏ) ဖြစ်၍ ရေတွင်းသတ္တဝါတို့၏ အရှင်နာထာ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ကမ္မအားလုံး၏ သက်သေတော်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 62

अस्योत्पत्तिं शृणु पतेर्वरुणस्यमहात्मनः । आसीन्मुनिरमेयात्मा कर्दमस्य प्रजापतेः

မဟာအာတ္မန် အရှင် ဝရုဏ၏ မွေးဖွားပေါ်ပေါက်လာပုံကို နားထောင်လော့။ ကဒမ ပရဇာပတိမှ မွေးဖွားသော၊ အတိုင်းမသိသော အာတ္မန်ရှိသည့် မုနိတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။

Verse 63

शुचिष्मानिति विख्यातस्तनयो विनयोचितः । स्थैर्य माधुर्य धैर्याद्यैर्गुणैरुपचितोहितः

သူ၏ သားတော်သည် “သုစိစ္မာန်” ဟူ၍ ထင်ရှားလာ၏—နှိမ့်ချမှုနှင့် သဘောကောင်းကျင့်ဝတ်နှင့် ကိုက်ညီသူ—တည်ငြိမ်မှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ သတ္တိဓာတ်နှင့် သည်းခံမှု စသည့် ဂုဏ်တရားများဖြင့် ပျိုးထောင်ခံရပြီး အကျိုးရှိရာသို့ အမြဲတမ်း လိုလားညွှန်မူရှိ၏။

Verse 64

अच्छोदे सरसि स्नातुं स गतो बालकैः सह । जलक्रीडनसंसक्तं शिशुमारो हरच्च तम्

သူသည် ကလေးယောက်ျားများနှင့်အတူ အစ္ဆောဒာ ရေကန်၌ ရေချိုးရန် သွား하였다။ ရေကစားပျော်ရွှင်နေစဉ်တွင် ရေသတ္တဝါ ရှိရှုမာရ (မိကျောင်းတူ) က ဖမ်းဆီး၍ ဆွဲခေါ်သွား하였다။

Verse 65

ततस्तस्मिन्मुनिसुते हृतेऽत्याहितशंसिभिः । तैः समागत्य शिशुभिः कथितं तत्पितुः पुरः

ထို့နောက် မုနိ၏သားကို ဆွဲယူသွားခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်ကြီးဖြစ်သဖြင့် ကလေးများသည် စုပေါင်းလာကာ သူ၏ဖခင်ရှေ့တွင် အဖြစ်အပျက်ကို ပြောကြား하였다။

Verse 66

हरार्चनोपविष्टस्य समाधौ निश्चलात्मनः । श्रुतबालविपत्तेश्च चचाल न मनोहरात्

ဟရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ ထိုင်နေသူသည် သမာဓိ၌ စိတ်မလှုပ်မရှား တည်ငြိမ်하였다။ ကလေး၏ အန္တရာယ်သတင်းကို ကြားသော်လည်း စိတ်သည် မနိုဟရသော သခင်ထံမှ မလှည့်ခွာခဲ့။

Verse 67

अधिकं शीलयामास स सर्वज्ञं त्रिलोचनम् । पश्यञ्शंभोः समीपे स भुवनानि चतुर्दश

သူသည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သော သုံးမျက်စိရှင် တြိလိုචနကို ပိုမို၍ အာရాధနာပြု하였다။ ထို့ပြင် သမ္ဘူ၏ အနီး၌ လောကတစ်ဆယ်လေးပါးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 68

नाना भूतानि भूतानि ब्रह्मांडांतर्गतानि च । चंद्रसूर्यर्क्षताराश्च पर्वतान्सरितो द्रुमान्

သူသည် မျိုးစုံသော သတ္တဝါများ၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍအတွင်းရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို မြင်တွေ့하였다။ ထို့အပြင် လ၊ နေ၊ ကြယ်စုနှင့် ကြယ်များ၊ တောင်တန်းများ၊ မြစ်များနှင့် သစ်ပင်များကိုလည်း မြင်하였다။

Verse 69

समुद्रानंतरीयाणि ह्यरण्यानीस्सरांसि च । नाना देवनिकायांश्च बह्वीर्दिविषदां पुरीः

သူသည် သမုဒ္ဒရာအကျယ်အဝန်းများအကြား၌ တည်ရှိသော တောအုပ်များနှင့် ရေကန်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ နတ်အစုအဝေးများ၏ မျိုးစုံသော စည်းဝေးပွဲများနှင့် နတ်တို့၏ ကောင်းကင်မြို့တော်များစွာကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Verse 70

वापीकूपतडागानि कुल्याः पुष्करिणीर्बहु । एकस्मिन्क्वापि सरसि जलक्रीडापरायणान्

သူသည် ရေကန်ငယ်များ၊ ရေတွင်းများ၊ တာလပ်များ၊ ရေကြောင်းများနှင့် ကြာပန်းရေကန်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ရေကန်တစ်ကန်၌ ရေကစားပွဲတွင် အပြည့်အဝ စူးစိုက်လျက်ရှိသော သတ္တဝါများကို သတိပြုမိ하였다။

Verse 71

बहून्मुनिकुमारांश्च मज्जनोन्मज्जनादिभिः । करयंत्रविनिर्मुक्ततोयधाराभिषेचनैः

သူသည် မုနိလူငယ်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ရေထဲသို့ မကြာခဏ မျောဆင်းကာ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်နေကြသည်။ ထို့ပြင် လက်ဖြင့် လှည့်ခိုင်းသော ကိရိယာများမှ ထွက်လာသည့် ရေစီးကြောင်းများဖြင့် အဘိသေကကဲ့သို့ ပက်ဖျန်းခံနေကြသည်။

Verse 72

करताडितपानीयशब्ददिङ्मुखनादिभिः । जलखेलनकैरित्थं संसक्तान्बहुबालकान्

လက်ဖြင့် ရေကို တုတ်ထိုးသံများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပဲ့တင်ထပ်လျက်ရှိရာ၊ ထိုသို့ ရေကစားပွဲတွင် စွဲလမ်းနေသော ကလေးများစွာကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Verse 73

तेषां मध्ये ददर्शाथ समाधिस्थः स कर्दमः । स्वं शिशुं शिशुमारेण नीयमानं सुविह्वलम्

ထို့နောက် သူတို့အလယ်၌ သမာဓိ၌ တည်နေသော်လည်း ကර්ဒမသည် မိမိ၏ ကလေးကို မိကျောင်းတစ်ကောင်က ဆွဲခေါ်သွားနေသည်ကို မြင်၍ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားကြေကွဲနေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။

Verse 74

कयाचिज्जलदेव्याथ तस्माच्चक्रूरयादसः । प्रसह्य नीत्वोदधये दृष्टवांस्तं समर्पितम्

သူသည် ကြမ်းတမ်းသော ရေသတ္တဝါတစ်ကောင်က ကလေးကို အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်သွားပြီး ရေဒေဝီတစ်ပါးက ပင်လယ်သို့ အပ်နှံထားသည်ကို မြင်하였다။

Verse 75

निर्भर्त्स्य सरितांनाथं केनचिद्रुद्ररूपिणा । त्रिशूलपाणिनेत्युक्तं क्रोधताम्राननेनच

ထို့နောက် ရုဒြာသဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ယူသူတစ်ဦးက မြစ်တို့၏ အရှင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆူပူတားမြစ်၍၊ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီရဲသူက “သုံးခွလက်ကိုင်ရေ!” ဟု ခေါ်ဆို하였다။

Verse 76

कुतो जलानामधिप शिवभक्तस्य बालकः । प्रजापतेः कर्दमस्य महाभागस्य धीमतः

“ရေတို့၏ အရှင်ရေ! သီဝဘုရားကို ကိုးကွယ်သော၊ မဟာကံကောင်း၍ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသည့် ပရဇာပတိ ကဒမ၏ ကလေးသည် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အန္တရာယ်ရနိုင်မလဲ?”

Verse 77

अज्ञात्वा शिवसामर्थ्यं भवताचिरमासितः । भयत्रस्तेन तद्वाक्यश्रवणात्तमुदन्वता

“သီဝဘုရား၏ အင်အားကို မသိဘဲ သင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဤသို့ ပြုမူလာခဲ့သည်။” ထိုစကားကို ကြားသော် ပင်လယ်သည် ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်ကာ လှုပ်ရှားသွား하였다။

Verse 78

बालं रत्नैरलंकृत्य बद्ध्वा तं शिशुमारकम् । समर्पितं समानीय शंभुपादाब्जसंनिधौ

ကလေးကို ရတနာများဖြင့် အလှဆင်၍ ထိုမိကျောင်းကို ချည်နှောင်ကာ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ သမ္ဘူ (သီဝ) ဘုရား၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်အနီး၌ ဆက်ကပ်အပ်နှံ하였다။

Verse 79

नत्वा विज्ञापयत्तं च नापराध्याम्यहं विभो । अनाथनाथविश्वेश भक्तापत्तिविनाशन

ဦးချပြီးနောက် သူက လျှောက်တင်တောင်းပန်သည်– “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်မှာ အပြစ်မကျူးလွန်ပါ။ ဗိဿဝေရှ၊ အားကိုးရာမဲ့သူတို့၏ အားကိုးရာ၊ သဒ္ဓါရှင်ဘက်တော်သားတို့၏ ဘေးဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်!”

Verse 80

भक्तकल्पतरो शंभोऽनेनायं दुष्टयादसा । अनायिन मया नाथ भवद्भक्तजनार्भकः

“အို သမ္ဘု၊ သဒ္ဓါရှင်တို့အတွက် ကပ္ပတရု! အရှင်နာထ၊ ဤဆိုးယုတ်သော ရေသတ္တဝါက သင်၏ဘက်တော်သား၏ အပြစ်ကင်းသေးငယ်သော ကလေးကို ခေါ်ဆောင်သွားပါပြီ။”

Verse 81

गणेन तेन विज्ञाय शंभोरथ मनोगतम् । पाशेन बद्ध्वा तद्यादः शिशुहस्ते समर्पितम्

ထို့နောက် ဂဏာသည် သမ္ဘု၏ အလိုတော်ကို သိမြင်၍ ရေသတ္တဝါကို ကြိုးပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ကာ ကလေး၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံပေး하였다။

Verse 82

गृहाणेमं स्वतनयं पार्षदे शंकराज्ञया । याहि स्वभवनं वत्स ब्रुवतीति स कर्दमः

“အို ပါရ္သဒ၊ ရှင်ကရ၏ အမိန့်တော်အရ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်သားကို ပြန်ယူလော့။ ချစ်သား၊ ကိုယ့်အိမ်သို့ သွားလော့” ဟု ကර්ဒမက ပြော하였다။

Verse 83

समाधिसमये सर्वमिति शृण्वन्नुदारधीः । उन्मील्य नयने यावत्प्रणिधानं विसृज्य च

သမာဓိအချိန်၌ ထိုစကားအားလုံးကို ကြားသော် ဉာဏ်မြင့်သူသည် မျက်စိဖွင့်၍ ခဏတာအတွင်း တည်ကြည်သော အာရုံစိုက်မှုကို လျော့ချလိုက်သည်။

Verse 84

संपश्यते शिशुं तावत्पुरतः समवैक्षत । गृहीतशिशुमारं च पार्श्वेऽलंकृतकर्णिकम्

ထို့နောက် သူသည် မိမိရှေ့တွင် ကလေးငယ်ကို မြင်ရပြီး၊ ဘေးတွင် ဖမ်းဆီးထားသော မိကျောင်းသဏ္ဌာန်ရှိ သတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် နားအလှဆင်ပစ္စည်းများ တင့်တယ်စွာ တပ်ဆင်ထားသည်ကိုလည်း မြင်၏။

Verse 85

तोयार्द्रकाकपक्षाग्रं कषायनयनांचलम् । किंचिद्विरूक्षं त्वक्क्षोभं संभ्रमापन्नमानसम्

သူ၏ ဆံပင်အဖျားများမှာ ကော်ငှက်တောင်ကဲ့သို့ ရေစိုနေပြီး မျက်လုံးအနားများ မဲမှောင်နေသည်။ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးကာ အရေပြားတုန်လှုပ်၍ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်နှလုံးလည်း လှုပ်ရှားနေ၏။

Verse 86

कृतप्रणाममालिंग्य जिघ्रंस्तन्मुखपंकजम् । पुनर्जातमिवामंस्त पश्यंश्चापि मुहुर्मुहुः

ကလေးငယ်က ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် သူသည် ထိုကလေးကို ဖက်လှမ်းကာ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာကို နံ့ရှူ၍၊ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ကာ မကြာခဏ ထပ်ထပ်ကြည့်နေ၏။

Verse 87

शतानिपंचवर्षाणि प्रणिधानस्थितस्य हि । कर्दमस्य व्यतीतानि शंभुमर्चयतस्तदा

မလှုပ်မယှက် သမာဓိတွင် နစ်မြုပ်နေသော ကရ္ဒမအတွက် ထိုအချိန်၌ သမ္ဘူကို ပူဇော်အာရాధနာပြုနေစဉ် နှစ်ငါးရာ ကာလ ကုန်လွန်သွား၏။

Verse 88

कर्दमोपि च तत्कालमज्ञासीत्क्षणसंगतम् । यतो न प्रभवेत्कालो महाकालस्य संनिधौ

ကရ္ဒမသည် ထိုကာလအရှည်ကိုပင် မသိမြင်ခဲ့ဘဲ၊ ခဏတစ်ခဏမျှသာ ထင်ရ၏။ အကြောင်းမှာ မဟာကာလ၏ အနီးကပ်တည်ရှိမှု၌ ကာလတရားသည် အာဏာမရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 89

ततस्तं तनयः पृष्ट्वा पितरं प्रणिपत्य च । जगाम तूर्णं तपसे श्रीमद्वाराणसीं पुरीम्

ထို့နောက် သားသည် ဖခင်ကို မေးမြန်းပြီး နမಸ್ಕာရပြုကာ၊ တပဿာကျင့်ရန် အလျင်အမြန် သီရိဝါရာဏသီ မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 90

तत्र तप्त्वा तपो घोरं लिंगं संस्थाप्य शांभवम् । पंचवर्षसहस्राणि स्थितः पाषाणनिश्चलः

ထိုနေရာတွင် သူသည် ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ကျင့်ပြီး၊ သမ္ဘဝ လင်္ဂကို တည်ထောင်ကာ၊ နှစ်ငါးထောင်တိုင်အောင် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် တည်နေ하였다။

Verse 91

आविरासीन्महादेवस्तुष्टस्तत्तपसा ततः । उवाच कार्दमे ब्रूहि कं ददामि वरोत्तमम्

ထို့နောက် ထိုတပဿာကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော မဟာဒေဝသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ကာဒမအား “ပြောလော့—အမြင့်မြတ်ဆုံး အာရှီဝါဒကို မင်းအား ငါပေးမည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 92

कार्दमिरुवाच । यदि नाथ प्रसन्नोसि भक्तानामनुकंपक । सर्वासामाधिपत्यं मे देह्यपां यादसामपि

ကာဒမက “အို နာထ၊ သင် ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင်၊ ဘက္တတို့ကို ကရုဏာပြုတော်မူသောအရှင်၊ ရေတော်အားလုံးနှင့် ရေထဲရှိ သတ္တဝါတို့အပေါ်ပါ အုပ်စိုးခွင့်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူပါ” ဟု လျှောက်하였다။

Verse 93

इति श्रुत्वा महेशानः सर्वचिंतितदः प्रभुः । अभ्यषिंचत तं तत्र वारुणे परमे पदे

ဤစကားကို ကြားသော် မဟေရှာန—လိုအင်အားလုံးကို ပေးတော်မူသော အရှင်—သည် ထိုနေရာ၌ပင် သူအား အဘိသေက ပြု၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝရုဏ ပဒသို့ တင်မြှောက်တော်မူ하였다။

Verse 94

रत्नानामब्धिजातानामब्धीनां सरितामपि । सरसां पल्वलानां च वाप्यंबु स्रोतसा पुनः

သမုဒ္ဒရာမှ ပေါက်ဖွားသော ရတနာတို့အပေါ်၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် မြစ်များအပေါ်လည်းကောင်း; ကန်၊ ရေကန်ငယ်၊ ရေကန်ကြီးနှင့် ထပ်မံ၍ စီးဆင်းသော ရေစီးကြောင်းများအပေါ်လည်းကောင်း—

Verse 95

जलाशयानां सर्वेषां प्रतीच्याश्चापि वैदिशः । अधीश्वरः पाशपाणिर्भव सर्वामरप्रियः

“ရေသိုလှောင်ရာ အားလုံး၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လော့; အနောက်ဘက်ဦးတည်ရာ၏ ကာကွယ်သူလည်း ဖြစ်လော့—လက်၌ ပာရှ (ကြိုးဖမ်း) ကို ကိုင်ဆောင်သော၊ ဒေဝတားအားလုံးချစ်မြတ်နိုးသော ဘဝ (ရှီဝ) ဖြစ်လော့”

Verse 96

ददामि वरमन्यं च सर्वेषां हितकारकम् । त्वयैतत्स्थापितं लिंगं तव नाम्ना भविष्यति

“အားလုံးအတွက် အကျိုးပြုသော အခြားကောင်းချီးတစ်ပါးကိုလည်း ငါပေး၏: သင်က တည်ထောင်ထားသော ဤလိင်္ဂသည် သင့်နာမဖြင့်ပင် ကျော်ကြားလိမ့်မည်”

Verse 97

वरुणेशमिति ख्यातं वाराणस्यां सुसिद्धिदम् । मणिकर्णेश लिंगस्य नैरृत्यां दिशि संस्थितम्

ဗာရာဏသီ၌ “ဝရုဏေရှ” ဟူ၍ ကျော်ကြားမည်၊ အထူးမြတ်သော စိဒ္ဓိကို ပေးတော်မူ၏။ မဏိကဏ္ဏေရှ လိင်္ဂ၏ အနောက်တောင်ဘက်ဦးတည်ရာ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 98

आराधितं सदा पुंसां सर्वजाड्यविनाशकृत् । वरुणेशस्य ये भक्ता न तेषामब्भयं क्वचित्

လူတို့က အစဉ်အမြဲ ပူဇော်အာရాధနာပြုကြပြီး မောဟနှင့် မပျင်းမနာသော မန်တလေးမှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ဝရုဏေရှ၏ ဘက္တများသည် မည်သည့်အခါမျှ ရေကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြ။

Verse 99

न संतापभयं तेषां नापायमरणं क्वचित् । जलोदरभयं नैव न भयं वै तृषः क्वचित्

သူတို့အတွက် မီးလောင်သကဲ့သို့သော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းလည်း မည်သည့်အခါမျှ မရှိ။ ဝမ်းဗိုက်ရေဖောင်းရောဂါကိုလည်း မကြောက်၊ ရေငတ်ခြင်းကိုလည်း မကြောက်။

Verse 100

नीरसान्यन्नपानानि वरुणेश्वर संस्मृतेः । सरसानि भविष्यंति नात्र कार्या विचारणा

ဝရုဏေရှ္ဝရကို သတိရစွာ စမရဏပြုလျှင် အရသာမရှိသော အစာနှင့် သောက်စရာပင် အရသာပြည့်ဝလာသည်။ ဤအကြောင်း၌ သံသယမလို၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်လည်း မလို။

Verse 102

इदं वरुणलोकस्य स्वरूपं ते निरूपितम् । यच्छ्रुत्वा न नरः क्वापि दुरपायैः प्रबाध्यते

ဤသို့ ဝရုဏလောက၏ သဘောသရုပ်ကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြထားပြီးပြီ။ ဤကို ကြားနာသူသည် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ပြင်းထန်သော အပျက်အန္တရာယ်များကြောင့် မနှိပ်စက်ခံရ။

Verse 205

कदाचित्तत्पितृव्येण समीप ग्रामवासिना । श्रुतः कार्पटिकानां हि सार्थः सार्थो महास्वनः

တစ်ခါတုန်းက အနီးအနားရွာတွင် နေထိုင်သော သူ၏ အဖေဘက်ဦးလေးက ကာရ္ပဋိကများ—လှည့်လည်တောင်းစားသည့် သာဓုတော်များ—၏ အုပ်စုကြီးတစ်စု လှုပ်ရှားသံကြီးမားစွာဖြင့် သွားလာလာသည့် ကာရဝန်ကို ကြားလိုက်သည်။