Adhyaya 36

Verse 1

नारद उवाच । अतः परं किमभवत्तन्मे कथय सुव्रत । पूर्वं च तदशेषेण शंस मे वदताम्बर

နာရဒ ရှင်တော်မူ၏— “ဤအပြီး၌ ဘာဖြစ်သနည်း၊ အကျင့်သစ္စာကောင်းမြတ်သူရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကိုလည်း အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပြောကြားပါ၊ ပြောဆိုသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။”

Verse 2

स्थिरीभूतं च तत्स्थानं कियत्कालं वदस्व मे । केन वै रक्ष्यमाणं च कस्याज्ञा वर्तते प्रभो

“ထိုနေရာသည် အတည်တကျ တည်မြဲနေခဲ့သည့်ကာလ မည်မျှရှိသနည်း၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။ ထို့ပြင် အမှန်တကယ် မည်သူက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သနည်း၊ မည်သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် လည်ပတ်နေသနည်း၊ အရှင်ဘုရား?”

Verse 3

ब्रह्मोवाच । त्रेतातो द्वापरांतं च यावत्कलिसमागमः । तावत्संरक्षणे चैको हनूमान्पवनात्मजः

ဗြဟ္မာမဟာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်– “တရေတာယုဂမှ ဒွာပရယုဂ အဆုံးတိုင်၊ ကလိယုဂ ရောက်လာချိန်တိုင်အောင်—ထိုကာလတစ်လျှောက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ တစ်ဦးတည်းမှာ လေဘုရား၏ သား ဟနုမာန် ဖြစ်၏။”

Verse 4

समर्थो नान्यथा कोपि विना हनुमता सुत । लंका विध्वंसिता येन राक्षसाः प्रबला हताः

“သားရေ၊ ဟနုမာန် မရှိလျှင် အခြားသူ မည်သူမျှ ထိုသို့ မစွမ်းနိုင်။ လင်္ကာကို ဖျက်ဆီး၍ အင်အားကြီး ရာක්ෂသတို့ကို သတ်ပစ်သူမှာ သူပင် ဖြစ်၏။”

Verse 5

स एव रक्षते तत्र रामादेशेन पुत्रक । द्विजस्याज्ञा प्रवर्तेत श्रीमातायास्तथैव च

“ချစ်သားရေ၊ ရာမ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း သူတစ်ဦးတည်းက ထိုနေရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။ ထိုအရပ်၌ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၏ အမိန့်အာဏာ ပြုမူလျက်ရှိပြီး၊ သီရိမိခင်တော်၏ အာဏာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။”

Verse 6

दिनेदिने प्रहर्षोभूज्जनानां तत्र वासिनाः । पठंति स्म द्विजास्तत्र ऋग्युजुःसामलक्षणान्

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သူတို့အကြား ဝမ်းမြောက်ပီတိ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုအရပ်၌ ဒွိဇတို့သည် ရိဂ်၊ ယဇု၊ သာမ ဝေဒတို့ကို လက္ခဏာနှင့် သံထွက်စည်းကမ်းတို့နှင့်အတူ ရွတ်ဖတ်ကြ၏။

Verse 7

अथर्वणमपि तत्र पठंति स्म दिवानिशम् । वेदनिर्घोषजः शब्दस्त्रैलोक्ये सचराचरे

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် နေ့ညမပြတ် အထရ္ဝ ဝေဒကိုလည်း ရွတ်ဖတ်ကြ၏။ ဝေဒကြွေးကြော်သံမှ ပေါ်ထွက်လာသော အသံသည် လောကသုံးပါးတစ်လျှောက်—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးအတွင်း—ပဲ့တင်ထပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 8

उत्सवास्तत्र जायंते ग्रामेग्रामे पुरेपुरे । नाना यज्ञाः प्रवर्तंते नानाधर्मसमाश्रिताः

ထိုနေရာ၌ ရွာတိုင်း မြို့တိုင်း၌ ပွဲတော်မင်္ဂလာများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဓမ္မအမျိုးမျိုးကို အခြေခံ၍ ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲ အမျိုးမျိုး စတင်ကျင့်ဆောင်ကြသည်။

Verse 9

युधिष्ठिर उवाच । कदापि तस्य स्थानस्य भंगो जातोथ वा न वा । दैत्यैर्जितं कदा स्थानमथवा दुष्टराक्षसैः

ယုဓိဋ္ဌိရက မေးလေသည်– ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပျက်စီးဖူးသလား၊ မပျက်စီးဖူးသလား။ ဒါနဝတို့ သို့မဟုတ် မကောင်းသော ရာක්ෂသတို့က အချိန်မရွေး အနိုင်ယူဖူးသလား။

Verse 10

व्यास उवाच । साधु पृष्टं त्वया राजन्धर्मज्ञस्त्वं सदा शुचिः । आदौ कलियुगे प्राप्ते यद्दत्तं तच्छृणुष्व भोः

ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– အို မင်းကြီး၊ သင်မေးမြန်းသည်မှာ ကောင်းလှ၏။ သင်သည် အမြဲ ဓမ္မကိုသိသူ၊ သန့်ရှင်းသူ ဖြစ်၏။ ယခု နားထောင်လော့၊ ကလိယုဂ စတင်ရောက်လာစဉ် သတ်မှတ်ထားသမျှကို။

Verse 11

लोकानां च हितार्थाय कामाय च सुखाय च । यज्ञं च कथयिष्यामि तत्सर्वं शृणु भूपते

လူအပေါင်းတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ မှန်ကန်သော ဆန္ဒများ ပြည့်စုံရန်အတွက်၊ နှင့် ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုအတွက်၊ ယဇ္ဉအကြောင်းကိုလည်း ငါ ရှင်းပြမည်။ အို မင်းကြီး၊ အားလုံးကို နားထောင်လော့။

Verse 12

इदानीं च कलौ प्राप्त आमो नामा वभूव ह । कान्यकुब्जाधिपः श्रीमान्धर्मज्ञो नीतितत्परः

ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ ‘အာမို’ အမည်ရှိ မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် ကာန်ယကုပ္ဇ၏ ဂုဏ်သရေရှိ အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်ပြီး ဓမ္မကိုသိသူ၊ အုပ်ချုပ်ရေးနီတိ၌ တက်ကြွသူ ဖြစ်၏။

Verse 13

शांतो दांतः सुशीलश्च सत्यधर्मपरायणः । द्वापरांते नृपश्रेष्ठ अनागमे कलौ युगे

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ သူသည် တည်ငြိမ်၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်တတ်ကာ အကျင့်သီလကောင်းမွန်ပြီး သစ္စာနှင့် ဓမ္မကို အားထားလျက်—ဒွာပရယုဂ အဆုံး၌ ကလိယုဂ မရောက်မီ ဖြစ်၏။

Verse 14

भयात्कलिविशेषेण अधर्मस्य भयादिभिः । सर्वे देवाः क्षितिं त्यक्त्वा नैमिषारण्यमाश्रिताः

ကလိယုဂ၏ ထူးခြားသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အဓမ္မ၏ ကြောက်မက်မှုတို့ကြောင့်၊ ဒေဝတားအားလုံးသည် မြေပြင်ကို စွန့်ခွာကာ နိုင်မိရှာရဏျ၌ ခိုလှုံကြ၏။

Verse 15

रामोपि सेतुबंधं हि ससहायो गतो नृप

အို မင်းကြီး၊ ရာမတော်မူသည်လည်း မိတ်ဆွေကူညီသူများနှင့်အတူ စေတု-ဗန္ဓသို့ သွားတော်မူ၏။

Verse 16

युधिष्ठिर उवाच । कीदृशं हि कलौ प्राप्ते भयं लोके सुदुस्तरम् । यस्मिन्सुरैः परित्यक्ता रत्नगर्भा वसुन्धरा

ယုဓိဋ္ဌိရက ဆိုသည်– ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ လောက၌ ဖြတ်ကျော်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော ကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သို့ဖြစ်သနည်း၊ ရတနာကိုင်ဆောင်သော ဝသုန္ဓရာကို ဒေဝတားတို့ စွန့်ပစ်သွားရသနည်း။

Verse 17

व्यास उवाच । शृणुष्व कलिधर्मास्त्वं भविष्यंति यथा नृप । असत्यवादिनो लोकाः साधुनिन्दापरायणाः

ဗျာသက ဆိုသည်– အို မင်းကြီး၊ ကလိဓမ္မတို့ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို နားထောင်လော့။ လူတို့သည် မမှန်ကန်သောစကားပြောသူများ ဖြစ်လာပြီး သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ကို ပြစ်တင်နိန္ဒာပြုရာ၌ မျက်နှာမူကြလိမ့်မည်။

Verse 18

दस्युकर्मरताः सर्वे पितृभक्तिविवर्जिताः । स्वगोत्रदाराभिरता लौल्यध्यानपरायणाः

အားလုံးသည် ဓားပြတို့၏ အကျင့်လမ်းစဉ်၌ မျှော်လင့်မက လုံးဝစွဲလမ်းကြမည်၊ ဘိုးဘွားပူဇော်ကန်တော့မှုကင်းမဲ့ကြမည်; ကိုယ်ပိုင်ဂိုত্র၏ မိန်းမတို့၌ အလွန်တပ်မက်၍ မတည်မြဲသော လောဘကြောင့် ဖြစ်သော အတွေးအခေါ်တွင် နစ်မြုပ်နေကြမည်။

Verse 19

ब्रह्मविद्वेषिणः सर्वे परस्परविरोधिनः । शरणागतहंतारो भविष्यंति कलौ युगे

အားလုံးသည် ဘြဟ္မဓမ္မနှင့် ဝေဒစည်းကမ်းကို မုန်းတီးသူများ ဖြစ်လာ၍ အချင်းချင်း ရန်လိုကြမည်; ကလိယုဂ၌ အကာအကွယ်တောင်း၍ လာသူကိုတောင် သတ်ဖြတ်ကြမည်။

Verse 20

वैश्याचाररता विप्रा वेदभ्रष्टाश्च मानिनः । भविष्यंति कलौ प्राप्ते संध्यालोपकरा द्विजाः

ကလိရောက်လာသောအခါ ဗြာဟ္မဏများသည် ဝိုင်ရှျအကျင့်ကို နှစ်သက်၍ ဝေဒမှ လွဲချော်ကာ မာနထောင်လွှားကြမည်; ဒွိဇဖြစ်သော်လည်း စန္ဓျာကర్మကို ပျက်ကွက်လျစ်လျူရှုကြမည်။

Verse 21

शांतौ शूरा भये दीनाः श्राद्धतर्पणवर्जिताः । असुराचारनिरता विष्णुभक्तिविवर्जिताः

ငြိမ်းချမ်းချိန်တွင် သတ္တိရှိသော်လည်း အန္တရာယ်ကြုံလျှင် အားနည်းသွားမည်; ရှရဒ္ဓနှင့် တർပဏကို စွန့်ပစ်မည်; အဆုရအကျင့်၌ စွဲလမ်း၍ ဗိဿဏုဘက္တိကင်းမဲ့ကြမည်။

Verse 22

परवित्ताभिलाषाश्च उत्कोच ग्रहणे रताः । अस्नातभोजिनो विप्राः क्षत्रिया रणवर्जिताः

သူတို့သည် အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို လိုချင်တပ်မက်၍ လက်ဆောင်ငွေ(အ رشဝတ်) လက်ခံရာ၌ ပျော်မွေ့ကြမည်; ဗြာဟ္မဏများသည် ရေချိုးမလုပ်ဘဲ အစာစားကြမည်၊ က్షတ္တရိယများသည် စစ်မြေပြင်ကို ရှောင်ကြမည်။

Verse 23

भविष्यंति कलौ प्राप्ते मलिना दुष्टवृत्तयः । मद्यपानरताः सर्वेप्यया ज्यानां हि याजकाः

ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ လူတို့သည် အညစ်အကြေးကပ်၍ မကောင်းသောအကျင့်ရှိလာမည်; အားလုံး မদ్యంသောက်ခြင်း၌ ပျော်မြူးကြမည်၊ ယဇ္ဉာမထိုက်သူတို့အတွက်တောင် ပူရောဟိတ်အဖြစ် ကర్మကို ဆောင်ရွက်ပေးကြမည်။

Verse 24

भर्तृद्वेषकरा रामाः पितृद्वेषकराः सुताः । भ्रातृद्वेषकराः क्षुद्रा भविष्यंति कलौ युगे

ကလိယုဂ်တွင် မိန်းမတို့သည် ခင်ပွန်းကို မုန်းတီးလာမည်; သားတို့သည် ဖခင်ကို မုန်းတီးလာမည်; စိတ်သေးသူတို့သည် ညီအစ်ကိုကို မုန်းတီးလာမည်—ဤသို့ပင် ကလိယုဂ်၏သဘောတရား ဖြစ်မည်။

Verse 25

गव्यविक्रयिणस्ते वै ब्राह्मणा वित्ततत्पराः । गावो दुग्धं न दुह्यंते संप्राप्ते हि कलौ युगे

အမှန်တကယ်ပင် ဗြာဟ္မဏတို့သည် ငွေကြေးကိုလိုလား၍ နွားရောင်းဝယ်သူများ ဖြစ်လာမည်; ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ နွားတို့သည် ယခင်ကဲ့သို့ နို့မထွက်တော့မည်။

Verse 26

फलंते नैव वृक्षाश्च कदाचिदपि भारत । कन्याविक्रय कर्त्तारो गोजाविक्रयकारकाः

အို ဘာရတ! တခါတရံ သစ်ပင်တို့သည် လုံးဝ အသီးမပွင့်မပေါက်တော့မည်; ထို့ပြင် မိန်းကလေးများကို ရောင်းသူ၊ နွားကို ရောင်းဝယ်သူ၊ အထိကလေးများကိုပါ ရောင်းသူတို့ ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 27

विषविक्रयकर्त्तारो रसविक्रयकारकाः । वेदविक्रयकर्त्तारो भविष्यंति कलौ युगे

ကလိယုဂ်တွင် အဆိပ်ရောင်းသူ၊ အရသာ/အပျော်အပါးကို ကုန်သွယ်သူ၊ ထို့အပြင် ဝေဒကိုတောင် ရောင်းချသူတို့ ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 28

नारी गर्भं समाधत्ते हायनैकादशेन हि । एकादश्युपवासस्य विरताः सर्वतो जनाः

ကလိယုဂ၌ မိန်းမသည် အသက်တစ်ဆယ့်တစ်နှစ်တွင်ပင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။ နေရာအနှံ့ လူတို့သည် ဧကာဒသီ (Ekādaśī) အစာရှောင်အုပါဝါသကို လိုက်နာခြင်းမှ လှည့်ကွာသွားကြလိမ့်မည်။

Verse 29

न तीर्थसेवनरता भविष्यंति च वाडवाः । बह्वाहारा भविष्यंति बहुनिद्रासमाकुलाः

မိန်းမတို့သည် တီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာဌာနများကို သွားရောက်ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် စေဝါပြုခြင်းကို မနှစ်သက်တော့မည်။ အစားအစာကို အလွန်အကျွံစားသောက်ပြီး အိပ်စက်ခြင်းများစွာကြောင့် မောဟိုင်းလိမ့်မည်။

Verse 30

जिह्मवृत्तिपराः सर्वे वेदनिंदापरायणाः । यतिनिंदापराश्चैव च्छद्मकाराः परस्परम्

လူအားလုံးသည် ကောက်ကွေ့သော အကျင့်စရိုက်တွင် မျက်နှာမူ၍ ဝေဒ (Veda) ကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ရန် အားထုတ်ကြလိမ့်မည်။ ယတိ (yati) သာသနာ့အကျင့်ရှင်တို့ကိုလည်း ကဲ့ရဲ့ပြီး မုသားပုံစံနှင့် အယောင်ဆောင်ကာ အချင်းချင်း လှည့်ဖြားကြလိမ့်မည်။

Verse 31

स्पर्शदोषभयं नैव भविष्यति कलौ युगे । क्षत्रिया राज्यहीनाश्च म्लेच्छो राजा भविष्यति

ကလိယုဂ၌ မသန့်ရှင်းသော ထိတွေ့မှုကြောင့် အပြစ်အနာအဆာဖြစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့မည်။ က္ṣတ္ရိယ (kṣatriya) များသည် အာဏာပိုင်မှုကင်းမဲ့ပြီး မလေစ္ဆ (mleccha) တစ်ဦးက မင်းဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 32

विश्वासघातिनः सर्वे गुरुद्रोहरतास्तथा । मित्रद्रोहरता राजञ्छिश्नोदरपरायणाः

လူအားလုံးသည် ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူများ ဖြစ်လာပြီး ဂုရု (guru) ကို သစ္စာဖောက်ရန် အားထုတ်ကြလိမ့်မည်။ အို မင်းကြီး၊ မိတ်ဆွေတို့ကိုလည်း သစ္စာဖောက်ကာ ကာမတဏှာနှင့် ဝမ်းဗိုက်လိုအင်သာ လိုက်စားကြလိမ့်မည်။

Verse 33

एकवर्णा भविष्यंति वर्णाश्चत्वार एव च । कलौ प्राप्ते महाराज नान्यथा वचनं मम

ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ မဟာရာဇာ၊ ဝဏ္ဏလေးပါးဟု ခေါ်ဆိုနေသော်လည်း အားလုံးသည် ရောနှော၍ ဝဏ္ဏတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်၊ ငါ၏စကားသည် အခြားမဖြစ်နိုင်။

Verse 34

एतच्छ्रुत्वा गुरोरेव कान्यकुब्जाधिपो बली । राज्यं प्रकुरुते तत्र आमो नाम्ना हि भूतले

ဤစကားကို မိမိ၏ ဂုရုထံမှ ကြားသိပြီးနောက် ကာန်ယကုပ္ဇ၏ အင်အားကြီး အုပ်စိုးရှင်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုနေရာတွင် အာဏာတည်ထောင်လေ၏—အာမာ ဟူသော အမည်ရှိသော ဘုရင်ဖြစ်သည်။

Verse 35

सार्वभौमत्वमापन्नः प्रजापालनतत्परः । प्रजानां कलिना तत्र पापे बुद्धिरजायत

စကြဝဠာအုပ်စိုးမှုကို ရရှိပြီး ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အလေးထားနေသော်လည်း ထိုနေရာ၌ ကလိ၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ပြည်သူတို့၏ စိတ်ဉာဏ်သည် အပြစ်ဘက်သို့ လှည့်သွားလေ၏။

Verse 36

वैष्णवं धर्ममुत्सज्य वौद्धधर्ममुपागताः । प्रजास्तमनुवर्तिन्यः क्षपणैः प्रतिबोधिताः

ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဓမ္မကို စွန့်ပြီး ဗုဒ္ဓ ဓမ္မသို့ ဝင်ရောက်ကြလေ၏။ ထို့ပြင် က္ෂပဏ (သီလရှင်/တပသီ နိကာယ) များ၏ သင်ကြားနှိုးဆော်မှုကြောင့် ပြည်သူတို့လည်း သူ့နောက်လိုက်ကြလေ၏။

Verse 37

तस्य राज्ञो महादेवी मामानाम्न्यतिविश्रुता । गर्भं दधार सा राज्ञो सर्वलक्षणसंयुता

ထိုဘုရင်၏ မဟာဒေဝီသည် မာမာ ဟူသော အမည်ဖြင့် အလွန်ကျော်ကြား၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံကာ ဘုရင်အတွက် သားကိုယ်ဝန် ဆောင်လေ၏။

Verse 38

संपूर्णे दशमे मासि जाता तस्याः सुरूपिणी । दुहिता समये राज्ञ्याः पूर्णचन्द्रनिभानना

ဒသမလ ပြည့်စုံသည့်အခါ သင့်တော်သောကာလ၌ မိဖုရားထံ၌ ရုပ်ရည်လှပသော သမီးတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ မျက်နှာသည် လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပလှ၏။

Verse 39

रत्नगंगेति नाम्ना सा मणिमाणिक्यभूषिता । एकदा दैवयोगेन देशांतरादुपागतः

သူမကို “ရတနဂင်္ဂါ” ဟု အမည်ပေး၍ မဏိမဏိကျပ် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ တစ်နေ့တွင် ကံကြမ္မာ၏ အကြောင်းကြောင့် နိုင်ငံခြားမှ လူတစ်ဦး ရောက်လာ하였다။

Verse 40

नाम्ना चैवेंद्रसूरिर्वै देशेस्मिन्कान्यकुब्जके । षोडशाब्दा च सा कन्या नोपनीता नृपात्मजा

ဤကာန်ယကုပ္ဇ နယ်မြေ၌ “အိန္ဒြစူရီ” ဟု အမည်ရသူတစ်ဦးရှိ၏။ မင်းသမီးသည် အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပြည့်သော်လည်း ဥပနယန (သန့်ရှင်းသော စတင်သင်ကြားရေး) မပြုရသေး။

Verse 41

दास्यांतरेण मिलिता इन्द्रसूरिश्च जीविकः । शाबरीं मंत्रविद्यां च कथयामास भारत

အို ဘာရတ! အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်ဖြင့်နေထိုင်သော အိန္ဒြစူရီသည် အိမ်ကျွန်မ၏ ကြားဝင်မှုဖြင့် သူမနှင့်တွေ့ဆုံကာ “ရှာဘရီ မန္တရ-ဝိဒ္ယာ” ကို သင်ကြားပေး하였다။

Verse 42

एकचित्ताभवत्सा तु शूलिकर्मविमोहिता । ततः सा मोहमापन्ना तत्तद्वाक्यपरायणा

ထိုအကျင့်အလုပ်၏ မောဟကြောင့် သူမ၏စိတ်သည် တစ်ချက်တည်းသို့ စုတည်သွား၏။ ထို့နောက် မောဟထဲသို့ ကျရောက်ကာ သူ၏စကားတိုင်းကိုသာ အလွန်အမင်းလိုက်နာလျက် ရှိနေ하였다။

Verse 43

क्षपणैर्बोधिता वत्स जैनधर्मपरायणा । ब्रह्मावर्ताधिपतये कुंभीपालाय धीमते

ချစ်သားရေ၊ က္ṣပဏတို့၏ သင်ကြားမှုကြောင့် သူမသည် ဇိန်ဓမ္မမဂ္ဂကို အလွန်အမင်း အားထားသူ ဖြစ်လာ하였다။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာဝရ္တ၏ အရှင်၊ ပညာရှိ ကုမ္ဘီပါလထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 44

रत्नगंगां महादेवीं ददौ तामिति विक्रमी । मोहेरेकं ददौ तस्मै विवाहे दैवमोहितः

ထို့ကြောင့် သတ္တိပြင်းထန်သော မင်းသည် မဟာဒေဝီ ရတ္နဂင်္ဂါကို သူ့ထံသို့ မင်္ဂလာအဖြစ် ပေးအပ်하였다။ ကံကြမ္မာ၏ မောဟကြောင့် မောဟမိကာ ထိုမင်္ဂလာတွင် မိမိ၏ တစ်ခုတည်းသော အဖိုးတန်ရတနာကိုပါ ပေးကမ်း하였다။

Verse 45

धर्मारण्यं समागत्य राजधानी कृता तदा । देवांश्च स्थापयामास जैनधर्मप्रणीतकान्

ဓမ္မာရဏ္ယသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ထိုနေရာကို မိမိ၏ မြို့တော်အဖြစ် တည်ထောင်하였다။ ထို့ပြင် ဇိန်ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ထားသော နတ်ရုပ်များကိုလည်း တင်မြှောက်တည်ထား하였다။

Verse 46

सर्वे वर्णास्तथाभूता जैन धर्मसमाश्रिताः । ब्राह्मणा नैव पूज्यंते न च शांतिकपौष्टिकम्

ဤသို့ဖြင့် ဝဏ္ဏအားလုံးသည် ဇိန်ဓမ္မကို အားကိုးလာကြသည်။ ဗြာဟ္မဏတို့ကို မထပ်မံ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြတော့ဘဲ၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားရေးအတွက် ကర్మကာဏ္ဍများလည်း မပြုလုပ်ကြတော့하였다။

Verse 47

न ददाति कदा दानमेवं कालः प्रवर्तते । लब्धशासनका विप्रा लुप्तस्वाम्या अहर्निशम्

မည်သူမျှ အလှူမပေးကြတော့ဘဲ၊ ကာလသည် ထိုသို့ပင် လည်ပတ်သွားသည်။ သာသနာနှင့် စည်းကမ်းကို ရရှိထားသော ဗိပၸရများပင် နေ့ညမပြတ် အထောက်အပံ့နှင့် ကာကွယ်သူမဲ့စွာ နေထိုင်ကြရသည်။

Verse 48

समाकुलितचित्तास्ते नृपमामं समाययुः । कान्यकुब्जस्थितं शूरं पाखण्डैः परिवेष्टितम्

စိတ်နှလုံးများ ရှုပ်ထွေးလှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် သူတို့သည် ကာန်ယကုပ္ဇ၌ တည်းခိုနေသော မင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ရဲရင့်သော်လည်း ပာခဏ္ဍ (ဓမ္မလမ်းမှ လွဲသူ) များက လေးဘက်လုံး ဝိုင်းရံထား၏။

Verse 49

कान्यकुब्जपुरं प्राप्य कतिभिर्वासरैर्नृप । गंगोपकण्ठे न्यवसञ्छ्रांतास्ते मोढवाडवाः

အရှင်မင်းကြီး၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကာန်ယကုပ္ဇမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မိုဍဝာဍ ဘြာဟ္မဏများသည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ တည်းခိုနေထိုင်ကြ၏။

Verse 50

चारैश्च कथितास्ते च नृपस्याग्रे समागताः । प्रातराकारिता विप्रा आगता नृपसंसदि

မင်း၏ စုံထောက်များက သတင်းပို့သဖြင့် ထိုဘြာဟ္မဏတို့ကို မင်းရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ နံနက်ခင်းတွင် ခေါ်ယူသဖြင့် ဝိပရများသည် နန်းတော်အမတ်ရုံးသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

Verse 51

प्रत्युत्थानाभिवादादीन्न चक्रे सादरं नृपः । तिष्ठतो ब्राह्मणान्सर्वान्पर्यपृच्छदसौ ततः

မင်းသည် လေးစားစွာ ထရပ်ကြိုဆိုခြင်း၊ ဦးညွှတ်အဘိဝါဒပြုခြင်း စသည့် ထုံးတမ်းများကို မပြုလုပ်ခဲ့။ ဘြာဟ္မဏအားလုံး မတ်တပ်ရပ်နေစဉ်၌ပင် ထို့နောက် မင်းက သူတို့ကို မေးမြန်းစစ်ဆေး၏။

Verse 52

किमर्थमागता विप्राः किंस्वित्कार्यं ब्रुवंतु तत्

“အို ဝိပရတို့၊ မင်းထံသို့ ဘာအကြောင်းကြောင့် လာကြသနည်း။ မည်သည့်ကိစ္စရှိသနည်း။ ထိုအကြောင်းကို ပြောကြလော့။”

Verse 53

विप्रा ऊचुः । धर्मारण्यादिहायातास्त्वत्समीपं नराधिप । राजंस्तव सुतायास्तु भर्ता कुमारपालकः

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “အို လူတို့၏အရှင် မဟာရာဇာ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဓမ္မာရဏ္ယမှ လာရောက်၍ သင်၏ရှေ့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပါသည်။ အို ရာဇန်၊ သင်၏သမီး၏ ခင်ပွန်းမှာ ကုမာရပါလက ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 54

तेन प्रलुप्तं विप्राणां शासनं महदद्भुतम् । वर्तता जैनधर्मेण प्रेरितेनेंद्रसूरिणा

သူကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ရှေးကတည်းက တည်ရှိလာသော အလွန်ကြီးမြတ်၍ အံ့ဩဖွယ်သော သာသနာတော်စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ခံရသည်။ အကြောင်းမှာ အင်ဒြစူရီ၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် သူသည် ဂျိန်သာသနာအတိုင်း နေထိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 55

राजोवाच । केन वै स्थापिता यूयमस्मिन्मोहेरके पुरे । एतद्धि वाडवाः सर्वं ब्रूत वृत्तं यथातथम्

မဟာရာဇာက မိန့်တော်မူသည်– “မိုဟေရက မြို့၌ သင်တို့ကို မည်သူက နေရာချထားသနည်း။ အို ဝါဍဝတို့၊ ဖြစ်ပျက်သမျှကို အမှန်အတိုင်း ငါ့အား ပြောကြလော့။”

Verse 56

विप्रा ऊचुः । काजेशैः स्थापिताः पूर्वं धर्मराजेन धीमता । कृता चात्र शुभे स्थाने रामेण च ततः पुरी

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “အရင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာဇေရှ—ပညာရှိသော ဓမ္မရာဇာ—က ဤနေရာ၌ တည်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဤမင်္ဂလာရှိသော အရပ်၌ ရာမက ဤမြို့ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။”

Verse 57

शासनं रामचंद्रस्य दृष्ट्वाऽन्यैश्चैव राजभिः । पालितं धर्मतो ह्यत्र शासनं नृपसत्तम

အို နရပသတ္တမ မဟာရာဇာ၊ ရာမချန္ဒြ၏ အမိန့်တော်စည်းကမ်းကို မြင်၍ အခြားမင်းများလည်း ဤနေရာ၌ ထိုစည်းကမ်းကို ဓမ္မအတိုင်း သစ္စာရှိစွာ စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။

Verse 58

इदानीं तव जामाता विप्रान्पालयते न हि । तच्छ्रुत्वा विप्रवाक्यं तु राजा विप्रानथाब्रवीत्

“ယခု သင်၏ သမက်သည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို လုံးဝ မကာကွယ်တော့ပါ။” ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် ဗြာဟ္မဏတို့အား ထိုနောက် ပြောကြားလေ၏။

Verse 59

यांतु शीघ्रं हि भो विप्राः कथयंतु ममाज्ञया । राज्ञे कुमारपालाय देहि त्वं ब्राह्मणालयम्

“သွားကြလော့၊ ဟေ ဝိပရ ဗြာဟ္မဏတို့၊ အမြန်သွား၍ ငါ၏ အမိန့်ဖြင့် ဤသတင်းကို ပြောကြားလော့— ‘မင်း ကုမာရပါလ အား ဗြာဟ္မဏအာလယ (ဗြာဟ္မဏတို့၏ နေရာ/အိမ်ရာ) ကို ပေးအပ်လော့’ ဟု။”

Verse 60

श्रुत्वा वाक्यं ततो विप्राः परं हर्षमुपागताः । जग्मुस्ततोऽतिमुदिता वाक्यं तत्र निवेदितम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဗြာဟ္မဏတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြ၏။ ထို့နောက် အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် ထိုနေရာသို့ သွားကာ သတင်းစကားကို တင်ပြကြ၏။

Verse 61

श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत् । कुमारपाल उवाच । रामस्य शासनं विप्राः पालयिष्याम्यहं नहि

ယောက္ခမ၏ စကားကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် ပြန်လည် မိန့်ကြား၏။ ကုမာရပါလက ဆိုသည်— “ဟေ ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရာမ၏ သာသနာ (အမိန့်) ကို ငါ မလိုက်နာမည် မဟုတ်။”

Verse 62

त्यजामि ब्राह्मणान्यज्ञे पशुहिंसापरायणान् । तस्माद्धि हिंसकानां तु न मे भक्तिर्भवेद्द्विजाः

“ယဇ္ဉ၌ တိရစ္ဆာန်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အားထားနေသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို ငါ စွန့်လွှတ်၏။ ထို့ကြောင့် ဟေ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၊ အကြမ်းဖက်သူတို့အပေါ် ငါ့တွင် ဘက္တိ မရှိနိုင်။”

Verse 63

ब्राह्मणा ऊचुः । कथं पाखंडधर्मेण लुप्तशासनको भवान् । पालयस्व नृपश्रेष्ठ मा स्म पापे मनः कृथाः

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “ပাখဏ္ဍဓမ္မ၏ လမ်းဖြင့် သာသနာ-အမိန့်တော်ကို စွန့်ပစ်သူ ဖြစ်လာခြင်း မည်သို့နည်း? အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထို ဓမ္မစည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းပါ; အပြစ်သို့ စိတ်မလှည့်ပါနှင့်။”

Verse 64

राजोवाच । अहिंसा परमो धर्मो अहिंसा च परं तपः । अहिंसा परमं ज्ञानमहिंसा परमं फलम्

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်– “အဟിംသာသည် အမြင့်ဆုံး ဓမ္မဖြစ်၏; အဟിംသာသည် အမြင့်ဆုံး တပဿဖြစ်၏။ အဟിംသာသည် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ဖြစ်၏; အဟിംသာသည် အမြင့်ဆုံး အကျိုးဖလဖြစ်၏။”

Verse 65

तृणेषु चैव वृक्षेषु पतंगेषु नरेषु च । कीटेषु मत्कुणाद्येषु अजाश्वेषु गजेषु च

“မြက်ပင်တို့၌လည်း၊ သစ်ပင်တို့၌လည်း၊ ပိုးမွှားတို့၌လည်း၊ လူတို့၌လည်း; ပိုးကောင်တို့၌၊ ပက်ကောင်စသည့် သတ္တဝါတို့၌၊ ဆိတ်နှင့် မြင်းတို့၌၊ ဆင်တို့၌လည်း—”

Verse 66

लूतासु चैव सर्पेषु महिष्यादिषु वै तथा । जंतवः सदृशा विप्राः सूक्ष्मेषु च महत्सु च

“ပင့်ကူတို့၌လည်း၊ မြွေတို့၌လည်း၊ ထို့အတူ ကျွဲစသည့် တိရစ္ဆာန်တို့၌လည်း—အို ဗိပရဗြာဟ္မဏတို့၊ သတ္တဝါတို့သည် သေးငယ်သော်လည်း ကြီးမားသော်လည်း တူညီကြ၏။”

Verse 67

कथं यूयं प्रवर्तध्वे विप्रा हिंसापरायणाः । तच्छ्रुत्वा वज्रतुल्यं हि वचनं च द्विजोत्तमाः

“အို ဗိပရဗြာဟ္မဏတို့၊ အကြမ်းဖက်မှုကို ရည်ရွယ်၍ သင်တို့ မည်သို့ ဆက်လက်ပြုမူကြသနည်း? ဝဇ္ရတူသော ထိုစကားကို ကြားသော်၊ ဒွိဇိုတ္တမတို့သည်—”

Verse 68

प्रत्यूचुर्वाडवाः सर्वे क्रोधरक्तेक्षणा दृशा

ဝဍဝါတို့အားလုံး ပြန်လည်ဖြေကြားရာတွင် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲ၍ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာမူတော်ဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။

Verse 69

ब्राह्मणा ऊचुः । अहिंसा परमो धर्मः सत्यमेतत्त्वयोदितम् । परं तथापि धर्मोऽस्ति शृणुष्वैकाग्रमानसः

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုသည်—“အဟိံသာသည် အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မဖြစ်၏၊ သင်တို့ပြောသမျှသည် မှန်ကန်၏။ သို့သော် အခြားဓမ္မတစ်ပါးလည်း ရှိသေးသည်; စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ နားထောင်လော့။”

Verse 70

या वेदविहिता हिंसा सा न हिंसेति निर्णयः । शस्त्रेणाहन्यते यच्च पीडा जंतुषु जायते

“ဝေဒက သတ်မှတ်ထားသော ဟိံသာသည် အတည်ပြုထားသော ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ‘ဟိံသာ’ ဟု မယူဆကြ။ သို့သော် လက်နက်ဖြင့် ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ရာမှ သတ္တဝါတို့၌ နာကျင်မှု ပေါ်ပေါက်လာသော်—”

Verse 71

स एवाधर्म एवास्ति लोके धर्मविदां वर । वेदमंत्रैविहन्यंते विना शस्त्रेण जंतवः

“ထိုအရာတည်းဟူသည် လောက၌ အဓမ္မဖြစ်၏၊ ဓမ္မကိုသိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—လက်နက်မပါဘဲ ဝေဒမန်တရများဖြင့်သာ သတ္တဝါတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 72

जंतुपीडाकरा नैव सा हिंसा सुखदायिनी । परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम्

“သတ္တဝါတို့ကို နာကျင်စေသော အပြုအမူသည် သုခပေးသော ‘ဟိံသာ’ မဟုတ်။ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) ဖြစ်၍၊ သူတစ်ပါးကို ညှဉ်းပန်းခြင်းသည် ပါပ (အကုသိုလ်) ဖြစ်သည်။”

Verse 73

वेदोदितां विधायापि हिंसां पापैर्न लिप्यते । विप्राणां वचनं श्रुत्वा पुनर्वचनमब्रवीत्

ဝေဒ၌ ဆိုထားသည့် အကြမ်းဖက်မှုကိုပင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ပာပဖြင့် မကပ်မိပါ။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် ပြန်လည်တုံ့ပြန်၍ ထပ်မံဆို၏။

Verse 74

राजोवाच । ब्रह्मादीनां परं क्षेत्रं धर्मारण्यमनुत्तमम् । ब्रह्मविष्णु महेशाद्या नेदानीमत्र संति ते

မင်းကြီးက ဆိုသည်— “ဓမ္မာရဏ္ယသည် ဗြဟ္မာတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပူဇော်သင့်ရာ က్షೇತ್ರ ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခုအခါ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှ နှင့် အခြားတို့သည် ဤနေရာ၌ မရှိကြတော့။”

Verse 75

न धर्मो विद्यते वात्र उक्तो रामः स मानुषः । क्व वापि लंबपुछोऽसौ यो मुक्तो रक्षणाय वः

“ဤနေရာ၌ ဓမ္မ မရှိ၊ ပြောကြသည့် ‘ရာမ’ သည်လည်း လူသာ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သင်တို့ကို ကာကွယ်ရန် လွှတ်ထားသော အမြီးရှည်သူသည် ဘယ်မှာနည်း?”

Verse 76

शासनं चेन्न दृष्टं वो नैव तत्पालयाम्यहम् । द्विजाः कोपसमाविष्टा ददुः प्रत्युत्तरं तदा

“သင်တို့ အမိန့်(အာဏာ)ကို မမြင်ရသေးလျှင် ငါ မလိုက်နာမည်မဟုတ်” ဟုဆို၏။ ထိုအခါ ဒွိဇတို့သည် ဒေါသဝင်၍ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 77

द्विजा ऊचुः । रे मूढ त्वं कथं वेत्थ भाषसे मदलोलुपः । स दैत्यानां विनाशाय धर्मसंरक्षणाय च

ဒွိဇတို့က ဆိုကြသည်— “ဟေ မိုက်မဲသူ၊ မာနကို လိုလားသူ၊ သင်သည် မည်သို့ သိပြီး ထိုသို့ ပြောနိုင်သနည်း။ သူသည် ဒೈတျတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဓမ္မကို ကာကွယ်ရန်အတွက်ပင် ရှိနေ၏။”

Verse 78

रामश्चतुर्भुजः साक्षान्मानुषत्वं गतो भुवि । अगतीनां च गतिदः स वै धर्मपरायणः । दयालुश्च कृपालुश्च जंतूनां परिपालकः

ရာမ—ထင်ရှားသော လက်လေးဖက်ရှိ အရှင်—မြေပြင်ပေါ်သို့ လူ့ရုပ်ဖြင့် ဆင်းသက်တော်မူ၏။ အားကိုးရာမရှိသူတို့၏ အားကိုးရာနှင့် လမ်းညွှန်ဖြစ်၍ ဓမ္မကို အမြဲတည်ကြည်ကာ မေတ္တာကရုဏာပြည့်ဝပြီး သတ္တဝါအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူ၏။

Verse 79

राजोवाच । कुतोऽद्य वर्त्तते रामः कुतो वै वायुनंदनः । भ्रष्टाभ्रमिव ते सर्वे क्व रामो हनुमानिति

မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်—“ယနေ့ ရာမ ဘယ်မှာနေလဲ၊ လေသခင်၏သား (ဝါယုနန္ဒန) ဘယ်မှာနေလဲ။ သင်တို့အားလုံး မိုးတိမ်ထဲက ပြုတ်ကျသလို မြင်ရသည်—ဒါဆို ရာမနဲ့ ဟနုမာန် ဘယ်မှာလဲ?”

Verse 80

परंतु रामो हनुमान्यदि वर्त्तेत सर्वतः । इदानीं विप्रसाहाय्य आगमिष्यति मे मतिः

“သို့သော် ရာမနှင့် ဟနုမာန် တကယ်ပင် အရပ်ရပ်တွင် ရှိနေကြသည်ဆိုလျှင် ယခု ကျွန်ုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ—ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကူအညီဖြင့် ရှေ့ဆက်သွားမည်”

Verse 81

दर्शयध्वं हनूमंतं रामं वा लक्ष्मणं तथा । यद्यस्ति प्रत्ययः कश्चित्स नो विप्राः प्रदर्श्यताम्

“ဟနုမာန်ကို ပြသပါ—သို့မဟုတ် ရာမကို၊ ထို့အတူ လက္ရှ္မဏကိုလည်း။ သက်သေတစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ (ဝိပရ) တို့၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသပါ”

Verse 82

ते च जातास्त्रिधा तात गोभूजाडालजा स्तथा । मांडलीयास्तथा चैते त्रिविधाश्च मनोरमाः

“ထို့ပြင် ချစ်သူရေ၊ သူတို့သည် သုံးမျိုးဖြစ်လာကြ၏—ဂိုဘ္ဟူဇ၊ အာဍာလဇ၊ နှင့် မာဏ္ဍလီယ။ ထိုလှပနူးညံ့သူတို့သည် သုံးပုံသုံးနည်း ဖြစ်ကြ၏”

Verse 83

पुनरागत्य स्थानेऽस्मिन्दत्ता ग्रामास्त्रयोदश । काश्यप्यां चैव गंगायां महादानानि षोडश

ထို့နောက် ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်လာ၍ ရွာ ၁၃ ရွာကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ကာရှျပီနှင့် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ မဟာဒါန ၁၆ ပါးကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 84

दत्तानि विप्रमुख्येभ्यो दत्ता ग्रामाः सुशोभनाः । पुनः संकल्पिता वीर षट्पंचाशकसंख्यया

ဤအလှူများကို ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အလှပဆုံးရွာများကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ အို သူရဲကောင်း၊ ၅၆ အရေအတွက်ဖြင့် ထပ်မံလှူဒါန်းရန် သံကల్ప ချမှတ်ခဲ့သည်။

Verse 85

षट्त्रिंशच्च सहस्राणि गोभुजा जज्ञिरे वराः । सपादलक्षा वणिजो दत्ता मांडलिकाभिधाः

ထို့နောက် အထူးကောင်းမြတ်သော Gobhūja သုံးသောင်းခြောက်ထောင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့ပြင် “မாண்டလိက” ဟူသောအမည်ဖြင့် ကုန်သည် စဝါလက္ခ (၁ လက္ခနှင့် ၁/၄) ကို အောက်ခံအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 86

तेनोक्तं वाडवाः सर्वे दर्शयध्वं हि मारुतिम् । यस्याभिज्ञानमात्रेण स्थितिं पूर्वां ददाम्यहम्

ထို့နောက် ပြောကြားသည်မှာ— “အို Vāḍava အားလုံး၊ မာရုတိကို အမှန်တကယ် ပြသကြလော့။ သူ့ကို သက်သေခံသိမြင်ရုံဖြင့်ပင် သင်တို့၏ ယခင်အခြေအနေကို ငါ ပြန်လည်ပေးမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 87

विप्रवाक्यं करिष्यामि प्रत्ययो दर्श्यते यदि । ततः सर्वे भविष्यंति वेदधर्मपरायणाः

သက်သေပြနိုင်လျှင် ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားအတိုင်း ငါ ဆောင်ရွက်မည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ဝေဒဓမ္မကို အလေးထား၍ အားကိုးသူများ ဖြစ်လာကြမည်။

Verse 88

अन्यथा जैनधर्मेण वर्त्तयध्वं हि सर्वशः । नृपवाक्यं तु ते श्रुत्वा स्वेस्वे स्थाने समागताः

မဟုတ်လျှင် အရာရာ၌ ဂျိန်ဓမ္မ (Jaina dharma) အတိုင်းသာ ကျင့်ကြံကြလော့။ မင်း၏အမိန့်ကို ကြားသိပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ်ကိုယ်၏နေရာသို့ ပြန်လည်သွားကြ၏။

Verse 89

वाडवः खिन्नमनसः क्रोधेनांधीकृता भुवि । निश्वासान्मुंचमानास्ते हाहेति प्रवदंति च

ဝါဍဝတို့သည် စိတ်ညှိုးနွမ်း၍ ဒေါသကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် မျက်ကန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် အသက်ရှူကြီးများ ထုတ်လွှတ်ကာ “ဟာယ! ဟာယ!” ဟု ငိုကြွေးပြောဆိုကြ၏။

Verse 90

दंतान्प्राघर्षयन्सर्वान्न्यपीडंश्च करैः करान् । परस्परं भाषमाणाः कथं कुर्मो वयं त्वितः

သူတို့သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ လက်ကိုလက်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ပြီး အချင်းချင်း ပြောကြသည်— “ယခု ဤနေရာမှ ငါတို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း?”

Verse 91

मिलित्वा वाडवाः सर्वे चक्रुस्ते मंत्रमुत्तमम् । रामवाक्यं हृदि ध्यात्वा ध्यात्वा चैवांजनीसुतम्

ဝါဍဝတို့အားလုံး စုပေါင်းကာ အလွန်မြတ်သော အကြံအစည် (မန္တ্ৰ) ကို စီမံကြ၏။ ရာမ၏စကားကို နှလုံး၌ ထားလျက် အဉ္ဇနီသုတ ဟနုမာန်ကိုလည်း ဓ్యာနပြုကြ၏။

Verse 92

द्विजमेलापकं चक्रुर्बाला वृद्धतमा अपि । तेषां वृद्धतमो विप्रो वाक्यमूचे शुभं तदा

သူတို့သည် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များ၏ စည်းဝေးပွဲကို ကျင်းပကြ၏—ငယ်ရွယ်သူများနှင့် အလွန်အိုမင်းသူများပါဝင်သည်။ ထိုအခါ သူတို့အနက် အိုမင်းဆုံး ဗြာဟ္မဏသည် မင်္ဂလာရှိသော စကားကို ပြောကြား၏။

Verse 93

चतुःषष्टिश्च गोत्राणामस्माकं ये द्विसप्ततिः । स्वस्वगोत्रस्यावटंका एकग्रामाभिभाषिणः

ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း ဂိုတ်ရ ၆၄ မျိုးနှင့် ခွဲခွာအုပ်စု ၇၂ မျိုး ရှိသည်။ တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိဂိုတ်ရ၏ သီးသန့် မျိုးရိုးအမှတ်အသားဖြစ်ပြီး အားလုံးသည် ရွာတစ်ရွာတည်းသော အသိုင်းအဝိုင်းကဲ့သို့ တစ်သံတည်း ပြောဆိုကြသည်။

Verse 94

प्रयातु स्वस्ववर्गस्य एको ह्येको द्विजः सुधीः । रामेश्वरं सेतु बंधं हनूमांस्तत्र विद्यते

အုပ်စုတစ်စုစီမှ ပညာရှိ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦးစီ ထွက်ခွာပါစေ—ရာမေရှွရမ်၊ စေတုဗန္ဓသို့; အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ ဟနုမာန်ကြီး တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 95

सर्वे प्रयांतु तत्रैव रामपार्श्वे निरामयाः । निराहारा जितक्रोधा मायया वर्जिताः पुनः

အားလုံးလည်း ထိုနေရာသို့ပင် သွားကြပါစေ—သီရိရာမ၏ အနား၌၊ ရောဂါဒုက္ခကင်းစင်လျက်။ အစာရှောင်၍ က怒ကို အနိုင်ယူကာ၊ ထပ်မံ၍ မာယာနှင့် လှည့်စားမှုကို စွန့်လွှတ်ကြပါစေ။

Verse 96

एकाग्रमानसाः सर्वे स्तुत्वा ध्यात्वा जपंतु तम् । ततो दाशरथी रामो दयां कृत्वा द्विजन्मसु

အားလုံးသည် စိတ်တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်၍ ထိုသခင်ကို ချီးမွမ်းကာ၊ ဓ్యာနပြုကာ၊ နာမဇပ ပြုကြပါစေ။ ထို့နောက် ဒါရှရထီ ရာမသည် ဒွိဇတို့အပေါ် ကရုဏာပြု၍…

Verse 97

शासनं च प्रदास्यति अचलं च युगेयुगे । महता तपसा तुष्टः प्रदास्यति समीहितम्

…ယုဂတိုင်းယုဂတိုင်း မလှုပ်မယှက်သော အမိန့်တော်ကို ပေးသနားတော်မူမည်။ မဟာတပဿာကြောင့် ပီတိဖြစ်တော်မူ၍ လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှကို ပေးသနားတော်မူမည်။

Verse 98

यस्य वर्गस्य यो विप्रो न प्रयास्यति तत्र वै । स च वर्गात्परित्याज्यः स्थानधर्मान्न संशयः

မိမိပိုင်သော အုပ်စု၏ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက မိမိအုပ်စုနှင့်အတူ သွား၍ မရပ်မနေပါက၊ အမှန်တကယ် ထိုအုပ်စုမှ ထုတ်ပယ်ရမည်။ ဤသည်မှာ စ္ထာနဓမ္မ (sthāna-dharma) ဟူသော ဒေသဆိုင်ရာ စည်းကမ်းဖြစ်၍ သံသယမရှိ။

Verse 99

वणिग्वृत्ते न संबंधे न विवाहे कदाचन । ग्रामवृत्ते न संबंधः सर्वस्थाने बहिष्कृताः

ကုန်သွယ်ရေးအလုပ်အကိုင်တွင် သူတို့နှင့် မပေါင်းသင်းရ၊ မည်သည့်အခါမျှ အိမ်ထောင်ရေးဆက်နွယ်မှု မပြုရ။ ရွာရေးရွာတာတွင်ပင် ဆက်ဆံရေးမထားရ; နေရာတိုင်း၌ သူတို့ကို အပြင်ဘက်တွင် ထား၍ ဖယ်ရှားရမည်။

Verse 100

सभावाक्यं च तच्छ्रुत्वा तन्मध्ये वाडवः शुचिः । वाग्मी दक्षः सुशब्दश्च त्रिरवैः श्रावयन्द्विजान्

အစည်းအဝေး၌ ပြောသောစကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသော ဝာဍဝ တစ်ဦးသည် သူတို့အလယ်တွင် ရပ်တည်လာသည်—စကားပြောကျွမ်းကျင်၊ လုပ်နိုင်စွမ်းရှိ၍ အသံရှင်းလင်းသူ—ထို့နောက် ဒွိဇတို့အား သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကြားအောင် ကြေညာ하였다။

Verse 110

व्यास उवाच । न जैनधर्मे ये लिप्ता गोभुजा वणिगुत्तमाः । वृत्तिभंगभयात्तत्र मौनमेव समाचरन्

ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– ‘ဂိုဘုဇ’ ဟုခေါ်သော ထူးချွန်သော ကုန်သည်တို့သည် ဂျိန်ဓမ္မ၌ မလိမ္မာမကပ်လျက်ရှိကြသဖြင့်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပျက်စီးမည်ကို ကြောက်၍ ထိုနေရာတွင် မောနသာ ကျင့်သုံးကြ၏။

Verse 120

शासनं भवतामस्तु रामदत्तं न संशयः । त्रयीविद्यास्तु विख्याताः सर्वे वाडवपुंगवाः

ရామဒတ္တက ပေးအပ်သော အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုသည် သင်တို့၏ အခွင့်အရေးဖြစ်ပါစေ—သံသယမရှိ။ ဝာဍဝတို့အနက် အရှေ့ဆုံးသူအားလုံးသည် တြယီ-ဝိဒျာ (trayī-vidyā) သုံးဝေဒပညာကို သိသူဟု ကျော်ကြားကြသည်။

Verse 130

विप्रसंघविनाशाय दक्षिणद्वारसंस्थितः । सिंदूरपुष्पमालाभिः पूजितो गणनायकः

ဗြာဟ္မဏအစုအဖွဲ့ ပျက်စီးစေရန် တောင်ဘက်တံခါး၌ တည်နေသော ဂဏနာယက (ဂဏေရှ) ကို စင်ဒူးရနှင့် ပန်းကုံးများဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 140

त्यक्तस्वकीयवचना वृत्तिहीना भविष्यथ । ततस्तन्मध्यतः कश्चिच्चातुर्विद्य उवाच ह

“ကိုယ့်စကားကို စွန့်ပစ်လျှင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမရှိသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။” ထို့နောက် သူတို့အလယ်မှ စတုရ္ဗိဒ္ယာ ကျွမ်းကျင်သော အာචာရျတစ်ဦးက ပြော하였다။

Verse 150

देशाद्देशांतरं गत्वा वनाच्चैव वनांतरम् । तीर्थेतीर्थे कृतश्राद्धाः सुसंत सत्यव्रतपरायणाः । ते गता दूरमध्वानं हनुमद्दर्शनार्थिनः

သူတို့သည် ဒေသမှ ဒေသသို့၊ တောမှ တောသို့ သွားလာကာ တီရ္ထတိုင်းတွင် ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်하였다။ စိတ်ငြိမ်သက်၍ သစ္စာဝရတ၌ တည်ကြည်ကာ ဟနုမာန်၏ ဒർശနကို လိုလားသဖြင့် လမ်းဝေးကို ခရီးထွက်ခဲ့သည်။

Verse 160

येन वै दुःखिता विप्रास्तेनाहं दुःखितः कपे

အို ကပေ (မျောက်ရေ) ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဒုက္ခပေးစေသော အကြောင်းကြောင့်ပင် ငါလည်း ဒုက္ခရောက်နေသည်။

Verse 170

अथवा गम्यतां विप्राश्चिरं जीव सुखी भव । वृद्धस्य वाक्यं तच्छ्रुत्वा वाडवाश्चैकमानसाः

“မဟုတ်လျှင် ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ကိုယ့်လမ်းကို ဆက်သွားကြလော့; အသက်ရှည်၍ ချမ်းသာကြပါစေ။” ဟု အိုမင်းသူ၏ စကားကို ကြားသော် ဝာဍဝတို့လည်း စိတ်တစ်သဘောတည်း ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 180

चतुश्चत्वारिंशदधिकचतुःशतमितात्मनाम् । ग्रामास्त्रयोदशार्चार्थं सीतापुरसमन्विताः

ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းသော ဘက္တများ ၄၄၀ ဦး ရှိ၍၊ ပူဇော်ပဏာမနှင့် အလှူအတန်းအတွက် စီတာပူရမြို့နှင့်အတူ ရွာ ၁၃ ရွာကို သတ်မှတ်ပေးထားသည်။

Verse 190

आंजनेयो यदास्माकं न दास्यति समीहितम् । अनाहारव्रतेनैव प्राणांस्त्यक्ष्यामहे वयम्

အည္ဇနေယ (ဟနုမာန်) သည် ကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်သမျှကို မပေးလျှင်၊ အစာမစားသည့် ဝရတဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်ကို စွန့်လွှတ်မည်။

Verse 200

तर्जन्यग्रे द्विजश्रेष्ठा अगम्या मां विना परैः । सा सुवर्णमयी भाति यस्यां राज्ये विभीषणः

ဒွိဇရှ్రေဋ္ဌာ၊ ငါ၏ လက်ညှိုးထိပ်၌ သူမရှိသည်—ငါမပါလျှင် အခြားသူတို့ မရောက်နိုင်။ သူမသည် ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ သူမ၏ နိုင်ငံ၌ ဝိဘီရှဏ မင်းအဖြစ် အုပ်ချုပ်သည်။

Verse 201

स्थापितो रामदेवेन सेयं लंका महापुरी । नियमस्थैः साधुवृंदैस्तीर्थयात्राप्रसंगतः

ဤ လင်္ကာ မဟာပူရီကို ရာမဒေဝက တည်ထောင်ထားသည်။ တီရ္ထယာတရာ ခရီးစဉ်များတွင် နိယမဝရတ၌ တည်ကြည်သော သာဓုအစုအဝေးတို့က လာရောက် ကြည်ညိုကာ ဖူးမြော်ကြသည်။

Verse 202

आनीय गंगासलिलं रामेशमभिषिच्य च । क्षिप्ता एते महाभारा दृश्यंते सागरांतरे

ဂင်္ဂါရေကို ယူဆောင်လာ၍ ရာမေရှ (ရာမေရှဝရမ်) ကို အဘိသေက ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဤအလွန်လေးလံသော ဘာရများကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာတို့သည် ပင်လယ်အလယ်၌ မြင်ရဆဲဖြစ်သည်။

Verse 203

निष्पापास्तेन संजाताः साधवस्ते दृढव्रताः । नूनं पुण्योदये वृद्धिः पापे हानिश्च जायते

ထိုသန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကမ္မကြောင့် သစ္စာဝတ်တည်ကြည်သော သာဓုတို့သည် အပြစ်ကင်းစင်လာကြ၏။ အမှန်တကယ်ပင် ကုသိုလ်တက်လာသော် တိုးပွား၍ အကုသိုလ်(အပြစ်)သည် လျော့နည်းကာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 204

स्थानभ्रष्टाः कृताः पूर्वं चातुर्विद्या द्विजातयः । जीर्णोद्धारेण रामेण स्थापिताः पुनरेव हि । पूर्वजन्मनि भो विप्रा हरिपूजा कृता मया

ယခင်က လေးဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဒွိဇတို့သည် မိမိတို့၏ သင့်တော်ရာ အာသနမှ လွဲချော်စေခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ရာမ၏ ပျက်စီးရာကို ပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်ခြင်း (jirṇoddhāra) ကြောင့် ထပ်မံတည်ထောင်ခံရ၏။ အို ဗိပရာတို့၊ အတိတ်ဘဝ၌ ငါသည် ဟရိကို ပူဇော်ခဲ့ဖူးသည်။

Verse 205

सांप्रतं निश्चला भक्तिर्भवत्सेवा हि दृश्यते । तेन पुण्यप्रभावेण तुष्टो दास्यामि वो वरम्

ယခုအခါ သင်တို့၏ မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိနှင့် သင်တို့အား ဆောင်ရွက်ပူဇော်သည့် စေဝါသည် ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။ ထိုကုသိုလ်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကျေနပ်၍ သင်တို့အား ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးမည်။

Verse 206

धन्योहं कृतकृत्योहं सुभाग्योहं धरातले । अद्य मे सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्

ငါသည် ကံကောင်းမြတ်စွာရှိ၏၊ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သော ကိစ္စကို ပြီးမြောက်ပြီးသူဖြစ်၏၊ ဤမြေပြင်ပေါ်၌ ငါသည် အလွန်ကံကောင်းသူဖြစ်၏။ ယနေ့ ငါ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးဖြစ်ထွန်း၍ ငါ၏ အသက်တာသည် တကယ်တမ်း ကောင်းစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော အသက်တာဖြစ်၏။

Verse 207

यदहं ब्राह्मणानां च प्राप्तवांश्चरणांतिकम्

အကြောင်းမှာ ငါသည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခြေတော်အနီး၊ သူတို့၏ သန့်ရှင်းသော အနီးကပ်တည်ရှိမှုကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ…

Verse 208

व्यास उवाच । दृष्ट्वैव हनुमन्तं ते पुलकांकितविग्रहाः । सगद्गदं यथोचुस्ते वाक्यं वाक्यविशारदाः

ဗျာသက ပြောကြားသည် - ဟနုမာန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားကြသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အသံတုန်နေသော်လည်း ထိုစကားပြောကောင်းသူများသည် သင့်လျော်သော စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုကြသည်။

Verse 18000

वृत्त्यर्थं तेन दत्ता वै ह्यनर्घ्या रत्नकोटयः । तदा ते मोढ १८००० गोभूजा

၎င်းတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် သူသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာကုဋေပေါင်းများစွာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နွားကောင်ရေ တစ်သောင်းရှစ်ထောင်နှင့် မြေယာလှူဒါန်းမှုများကို ဖော်ပြထားသည်။