Adhyaya 29

Verse 1

सूत उवाच । अतः परं शृणुध्वं हि लोहासुरविचेष्टितम् । बलेः पुत्रशतस्यापि कथयिष्यामि विश्रुतम्

သုတက ပြောသည်။ ယခုမှစ၍ လောဟာသူရ၏ ကျော်ကြားသော လုပ်ရပ်များကို ဆက်လက်နားထောင်ကြလော့။ ဗလိ၏ သားတစ်ရာအကြောင်းလည်း လူသိများသကဲ့သို့ ငါပြောပြမည်။

Verse 2

यथा तौ भ्रातरौ वृद्धौ प्रापतुः स्थानमुत्तमम् । तदा प्रभृति वैराग्यं दैत्यो लोहासुरे दधौ

အစ်ကိုကြီးနှစ်ဦးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ဒೈတျ လောဟာသူရ၏ စိတ်၌ ဝိရာဂျ (လောကကင်းဝေးမှု) ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 3

किं करोमि क्व गच्छामि तपसे स्थानमुत्तमम् । यस्य पारं न जानंति देवता मुनयो नराः

“ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဘယ်ကို သွားရမလဲ—တပသ (တပဿာ) အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာက ဘယ်မှာလဲ၊ ထိုနေရာ၏ အဆုံးအစွန်ကို နတ်များ၊ မုနိများ၊ လူများတောင် မသိကြသေး?”

Verse 4

को मयाऽराध्यतां देवो हृदि चिंतयते भृशम् । इति चिंतयतस्तस्य मतिर्जाता महात्मनः

“ဘယ်နတ်ကို ငါ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမလဲ” ဟု သူသည် နှလုံးအတွင်း အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ် မဟာတ္မာသူ၏ စိတ်၌ အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 5

दधौ गंगां स्वशीर्षेण पुष्पवंतौ च नेत्रयोः । हृदा नारायणं देवं ब्रह्माणं कटिमंडले

သူသည် မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်၌ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဆောင်တင်၍၊ မျက်စိနှစ်ဖက်ပေါ်၌ ပွင့်လန်းသော ပန်းများကို တင်ထား၏။ နှလုံးအတွင်း၌ နာရာယဏ ဒေဝကို ထူထောင်၍၊ ခါးဝန်းကျင်၌ ဘြဟ္မာကို မဏ္ဍလတော်ကဲ့သို့ သန့်စင်စွာ တည်စေ하였다။

Verse 6

इंद्राद्या देवताः सर्वे यद्देहे प्रतिबिंबिताः । प्रपश्यंति तदात्मानं भास्करः सलिले यथा

အိန္ဒြာစသော နတ်တော်အပေါင်းတို့သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ၌ မိမိတို့၏ရုပ်ပုံပြန်လှန်ထင်ဟပ်နေသည်ကို မြင်၍ ထိုနေရာ၌ မိမိတို့၏သဏ္ဌာန်ကို ရေထဲ၌ နေမင်းအရိပ်ထင်သကဲ့သို့ မြင်ကြ၏။

Verse 7

तमेवाराधयिष्यामि निरंजनमकल्मषः । एवं कृत्वा मतिं दैत्य स्तपस्तेपे सुदुष्करम् । भीतो जन्मभयाद्घोराद्दुष्करं यन्महात्मभिः

“အညစ်အကြေးကင်းသော နိရဉ္ဇန၊ အကလ္မရှ ဘုရားကိုသာ ငါပူဇော်မည်။” ဟူ၍ စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ဒೈတျသည် မွေးဖွားပြန်လည်ရခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဘေးကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ မဟာတပကို အလွန်ခက်ခဲစွာ ဆောင်ရွက်하였다—မဟာတမများအတွက်တောင် ခက်ခဲသောအရာ။

Verse 8

अंबुभक्षो वायुभक्षः शीर्णपर्णाशनस्तथा । दिव्यं वर्षशतं साग्रं यदा तेपे महत्तपः । ततस्तुतोष भगवांस्त्रिशूलवरधारकः

ရေကို အာဟာရပြု၍၊ ထို့နောက် လေကို အာဟာရပြု၍၊ ထို့ပြင် ခြောက်သွေ့သော ရွက်များကို စားသုံးကာ၊ တန်ခိုးကြီးသော တပကို ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ရာနှင့် ထို့ထက်ပို၍ ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုအခါ အမြတ်တန် တြိရှူးလ်ကို ကိုင်ဆောင်သော ဘဂဝန်သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 9

ईश्वर उवाच । वरं वृणीष्व भद्रं ते मनसा यदभीप्सितम् । लोहासुर मया देयं तव नास्ति तपोबलात्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်စေမည့် ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့၊ စိတ်၌ အလိုရှိသမျှကို တောင်းလော့။ အို လောဟာသူရ! သင်၏ တပဓာတ်အင်အားကြောင့် ငါက မပေးနိုင်သော အရာမရှိ။”

Verse 10

इत्युक्तो दानवस्तत्र शंकराग्रे वचोऽब्रवीत्

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသော် ထိုနေရာ၌ ဒာနဝသည် ရှင်ကရ၏ ရှေ့တော်တွင် မိမိ၏စကားကို လျှောက်ထား하였다။

Verse 11

लोहासुर उवाच । यदि तुष्टोसि देवेश वरमेकं वृणोम्यहम् । शरीरस्याजरत्वं च मा मृत्योरपि मे भयम्

လောဟာသူရက ဆို၏။ “အို ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ သင်တော်မူ၍ နှစ်သက်ပါက ငါသည် ဆုတောင်းတစ်ပါးကိုသာ ရွေးမည်—ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အိုမင်းခြင်းကင်းစေ၍ သေခြင်းကိုပင် မကြောက်ရွံ့စေပါစေ။”

Verse 12

जन्मन्यस्मिन्प्रभो भूयात्स्थातव्यं हृदये मम । एवमस्तु शिवः प्राह तत्र तं दानवेश्वरम्

“အို ပရဘုရား၊ ဤဘဝ၌ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ငါ၏ နှလုံး၌လည်း မလှုပ်မယှက် တည်မြဲပါစေ။” ထိုအခါ ရှိဝက ဒါနဝတို့၏ အရှင်ထံ “အဲဝမ် အස්တု—ထိုသို့ ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 13

शर्वलब्धवरो दैवात्पुनस्तेपे महत्तपः । रम्ये सरस्वतीतीरे तरणाय भवार्णवात्

ရှရဝ (ရှီဝ) ထံမှ ကံကြမ္မာအရ ဆုတောင်းကို ရရှိပြီးနောက်၊ သူသည် ထပ်မံ၍ မဟာတပသကို ဆောင်ရွက်하였다—လှပသော စရஸဝတီမြစ်ကမ်း၌၊ ဘဝသမုဒ္ဒရာ (သံသရာ) ကို ကူးဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လျက်။

Verse 14

वत्सराणां सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च । शंकते भगवानिंद्रो भीतस्तस्य तपोबलात्

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ—သောင်းပေါင်းများစွာ၊ ကုဋေများအထိ—သူသည် မရပ်မနား တပသကို ဆောင်ရွက်နေခဲ့သည်။ ထိုတပသမှ ပေါ်ထွန်းသော အင်အားကြောင့် ဘဂဝန် အိန္ဒြာသည် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့လာ၏။

Verse 15

मा मे पदच्युतिर्भूयाद्दैत्यल्लोहासुरात्क्वचित् । मघवान्गुप्तरूपेण समेत्याश्रमकाननम्

(အိန္ဒြာက စဉ်းစားသည်) “ဒೈత్య လောဟာသူရကြောင့် ငါ၏ အဆင့်အတန်း မည်သည့်အခါမျှ မကျဆင်းပါစေ။” ထိုသို့စဉ်းစားကာ မဃဝန် (အိန္ဒြာ) သည် လျှို့ဝှက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူ၍ အာရှရမ်တောသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 16

तपोभंगं प्रकुरुते कंपयित्वा महासुरम् । ताडयंति शरीरे तं मुष्टिभिस्तीक्ष्णकर्कशैः

သူသည် မဟာအသူရကို တုန်လှုပ်စေ၍ တပဿာကို ချိုးဖောက်စေ하였다။ ထို့နောက် သူတို့သည် ချွန်ထက်၍ ကြမ်းတမ်းကာ ခိုင်မာသော လက်သီးထိုးချက်များဖြင့် သူ၏ကိုယ်ကို ထိုးနှက်ကြ၏။

Verse 17

अथ तेन च दैत्येन ध्यानमुत्सृज्य वीक्षितम् । इंद्रेण तत्कृतं सर्वं तपोबलविनाशनम्

ထို့နောက် ထိုဒೈတျသည် သမာဓိကို စွန့်၍ ကြည့်ရှုရာ၊ တပဿာအင်အား ပျက်စီးသွားခြင်း အားလုံးသည် အိန္ဒြာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု သိမြင်လေ၏။

Verse 18

तस्य तैरभवद्युद्धमिंद्राद्यैरथ कर्क्कशैः । एकस्य बहुभिः सार्द्धं देवास्ते तेन संयुगे

ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့် အခြားကြမ်းတမ်းသော ဒေဝတားတို့နှင့် သူ၏အကြား ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုစစ်မြေတွင် ဒေဝတားအများက ယောဓတစ်ဦးတည်းကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 19

रुधिराक्लिन्नदेहा वै प्रहारैर्जर्जरीकृताः । केशवं शरणं प्राप्ता त्राहि त्राहीति भाषिणः

သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာများသည် သွေးစို၍ ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် ပျက်စီးကွဲကြေသဖြင့် ကေရှဝအား အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံကာ “ကယ်တင်ပါ! ကယ်တင်ပါ!” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 20

सूत उवाच । देवानां वाक्यमाकर्ण्य वासुदेवो जनार्दनः । युयुधे केशवस्तेन युद्धे वर्षशतं किल

စူတက ဆိုသည်— ဒေဝတားတို့၏စကားကို ကြားသော် ဝါစုဒေဝ ဇနာရ္ဒန၊ ကေရှဝသည် သူနှင့် စစ်ဆင်နွှဲလေ၏။ ထိုစစ်ပွဲသည် နှစ်တစ်ရာကြာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 21

ततो नारायणं तत्र जिगाय स वरोर्जितः । अथ नारायणो देवो जितो लोहासुरेण तु

ထို့နောက် မင်္ဂလာပေးသည့် ဝရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် ထိုနေရာ၌ နာရာယဏကို အနိုင်ယူလေ၏။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရား နာရာယဏပင် လိုဟာသူရ၏ လက်၌ ရှုံးနိမ့်လေ၏။

Verse 22

मंत्रयामास रुद्रेण ब्रह्मणा च पुनःपुनः । मीमांसित्वा त्रयो देवाः पुनर्युद्धसमुद्यमम्

သူသည် ရုဒြနှင့် ဘြဟ္မာတို့နှင့် ထပ်ခါထပ်ခါ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလေ၏။ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် နတ်သုံးပါးသည် တိုက်ပွဲသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 23

लोहासुरस्य दैत्यस्य वपुर्दृष्ट्वा पुनर्नवम् । महदासीत्पुनर्युद्धं दैत्यकेशवयोस्ततः

ဒိုင်တျ လိုဟာသူရ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပြန်လည်အသစ်ဖြစ်လာသည်ကို မြင်သော် ထိုအခါ ဒိုင်တျနှင့် ကေရှဝတို့အကြား ကြီးမားသော တိုက်ပွဲသည် ထပ်မံပေါက်ကွဲလေ၏။

Verse 24

न ममार यदा दैत्यो विष्णुना प्रभविष्णुना । तरसा तं केशवोऽपि पातयामास भूतले

အင်အားကြီးသော ဗိဿဏု၏ အာနုဘော်ဖြင့်ပင် ဒိုင်တျသည် မသေသေးသောအခါ ကေရှဝသည် အားဖြင့် သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေလေ၏။

Verse 25

उत्तानं पतितं दृष्ट्वा पिनाकी परमेश्वरः । दधार हृदये तस्य स्वरूपं रूपवर्जितः

သူ့ကို ပက်လက်လဲကျနေသည်ကို မြင်သော် ပိနာကီ ပရမေရှဝရသည်—ရုပ်သဏ္ဌာန်ကင်းသောအဖြစ်—သူ၏ အနှစ်သာရသဘောကို မိမိ၏ နှလုံးသား၌ ထိန်းသိမ်းထားလေ၏။

Verse 26

कण्ठे तस्थौ ततो ब्रह्मा तस्य लोहासुरस्य च । चरणौ पीडयामास स्वस्थित्या पुरुषोत्तमः

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ထို လောဟာသူရ၏ လည်ပင်းပေါ်၌ ရပ်တည်လေ၏။ ပုရုရှောတ္တမသည် မိမိ၏ တည်ငြိမ်သော အနေအထားဖြင့် ၎င်း၏ ခြေထောက်များကို ဖိနှိပ်၍ ထိန်းထားလေ၏။

Verse 27

अथ दैत्यः समुत्तस्थौ भृशं बद्धोपि भूतले । दृष्ट्वोत्थितं ततो दैत्यं पातयंतं सुरोत्तमान्

ထို့နောက် ဒೈတျသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်စွာ ထ၍ ရပ်လေ၏။ ဒైတျက ပြန်လည်ထ၍ သုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံးများကို လှဲချနေသည်ကို မြင်သော်၊

Verse 28

उवाच दिव्यया वाचा विरंचिः कमलासनः

ထိုအခါ ကြာပန်းအာසနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသော ဝိရဉ္စိ (ဘြဟ္မာ) သည် ဒိဗ္ဗဝါဏီဖြင့် မိန့်တော်မူလေ၏။

Verse 29

ब्रह्मोवाच । लोहासुर सदा रक्ष वाचोधर्ममभीक्ष्णशः । त्वया यत्प्रार्थितं रुद्रात्तदेव समुपस्थितम्

ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “ဟေ လောဟာသူရ၊ သင်၏ စကား၏ ဓမ္မကို အမြဲတမ်း—မပြတ်မလပ်—စောင့်ရှောက်လော့။ ရုဒြထံမှ သင် ဆုတောင်းခဲ့သမျှ အဲဒီပင် ကောင်းချီးပေးမှုသည် ယခု သင့်ထံ ရောက်ရှိလာပြီ။”

Verse 30

अहं विष्णुश्च रुद्रश्च त्रयोऽमी सुरसत्तमाः । त्वद्देहमुपवेक्ष्यामो यावदाभूतसंप्लवम्

“ငါ၊ ဝိෂ္ဏုနှင့် ရုဒြ—ဤသုံးပါးသည် သုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သတ္တဝါတို့၏ အဆုံးစွန် ပ္ရလယအထိ သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို စောင့်ရှောက်၍ ရပ်တည်နေမည်။”

Verse 31

दानवेश शिवप्राप्तिर्भावभक्त्यैव जायते । शिवं चालयितुं बुद्धिः कथं तव भविष्यति

ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ ရှိဝကို ရောက်ရှိခြင်းသည် စိတ်နှလုံးထဲမှ ဘာဝ-ဘက္တိဖြင့်သာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှိဝကို လှုပ်ရှားစေမည်ဟူသော အတွေးသည် သင်၌ မည်သို့ ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

Verse 32

अचलांश्चालयेद्यस्तु प्रासादान्ब्राह्मणान्पुरान् । अचिरेणैव कालेन पातकेनैव लिप्यते

သို့သော် မလှုပ်ရှားသင့်သော အရာများ—ဘုရားကျောင်းများ၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် သန့်ရှင်းသော မြို့များ—ကို လှုပ်ခတ်ရန် ကြိုးစားသူသည် မကြာခင်ပင် အပြစ်ဖြင့် မဲညစ်ကပ်လျက် ဖြစ်လာမည်။

Verse 33

श्मशानवत्परित्याज्यः सत्यधर्मबहिष्कृतः । सत्यवागसि भद्रं ते मा विचालय देवताः

အမှန်တရားနှင့် ဓမ္မမှ ပယ်ချခံရသူကို သင်္ချိုင်းမြေကဲ့သို့ ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ သို့သော် သင်သည် အမှန်စကားပြောသူ—သင့်အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ; ဒေဝတားတို့ကို မနှောင့်ယှက်ပါနှင့်။

Verse 34

येन यातास्तु पितरो येन याताः पितामहाः । तेन मार्गेण गंतव्यं न चोल्लंघ्या सतां गतिः

အဖေဘိုးဘွားနှင့် အဘိုးအဘွားတို့ သွားခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်းပင် သွားရမည်။ သုတေသနသောသူတို့၏ လမ်းစဉ်ကို မလွန်ကျူးသင့်။

Verse 35

दानवेश पिता ते हि ददौ लोकत्रयं हरेः । वाक्पाशबद्धः पाताले राज्यं चक्रे महीपतिः

ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ သင့်အဖေသည် ဟရီ၏ ပိုင်ဆိုင်ရာ လောကသုံးပါးကို အမှန်တကယ် လှူဒါန်းခဲ့သည်။ မိမိစကား၏ ကြိုးကွင်းဖြင့် ချည်နှောင်ခံရကာ ထိုမင်းသည် ပာတာလာ၌ အုပ်စိုးခဲ့သည်။

Verse 36

तथा त्वमसि वाक्पाशाच्छिवभक्तिसमन्वितः । भूतले तिष्ठ दैत्येंद्र मा वाग्वैकल्प्यमाप्नुहि

သင်လည်း မိမိ၏ဝါစပာသ (စကားကြိုး) ဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး၊ သီဝ (Śiva) အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်၏။ ဒೈတျာတို့၏ အရှင်ကြီး၊ မြေပြင်ပေါ်၌သာ တည်နေပါ; စကား၌ လှုပ်ရှားယိမ်းယိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြန်အလှန်ဆန့်ကျင်ခြင်း မဖြစ်စေပါနှင့်။

Verse 37

वरांस्ते च प्रदास्यामो मा विचाल्या हि देवताः

ထို့ပြင် ငါတို့သည် သင့်အား အပေးအယူ (ဗရ) များကို ပေးမည်; သို့သော် ဒေဝတားတို့ကို မနှောင့်ယှက်ပါနှင့်။

Verse 38

व्यास उवाच । तच्छ्रुत्वा ब्रह्मणो वाक्यं संतुष्टो दानवेश्वरः । प्राह प्रसन्नया वाचा ब्रह्माणं केशवं हरम्

ဗျာသက ဆိုသည်– ဘြဟ္မာ၏ စကားကို ကြားသော် ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် စိတ်ကျေနပ်သွား၏။ ထို့နောက် ပျော်ရွှင်သောအသံဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ကေရှဝ (ဗိෂ္ဏု) နှင့် ဟရ (ရှီဝ) တို့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 39

लोहासुर उवाच । वाक्पाशबद्धस्तिष्ठामि न पुनर्भवतां बले । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च त्रयोऽमी सुरसत्तमाः

လိုဟာသူရက ဆိုသည်– မိမိ၏စကားကြိုး (ဝါစပာသ) ဖြင့် ချည်နှောင်ထားသဖြင့် ငါသည် တည်နေမည်—ယခုမှစ၍ သင်တို့၏ အင်အားကြောင့် မဟုတ်တော့။ ဘြဟ္မာ၊ ဗိṣ္ဏု နှင့် ရုဒြ (Rudra) တို့ သုံးပါးသည် ဒေဝတားတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ကြ၏။

Verse 40

स्थास्यंति चेच्छरीरे मे किं न लब्धं मया ततः । इदं कलेवरं मे हि समारूढं त्रिभिः सुरैः

သင်တို့သည် ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ပင် တည်နေမည်ဆိုလျှင် ငါအတွက် မရနိုင်သေးသောအရာ မည်သည်ရှိမည်နည်း? အကြောင်းမူကား ငါ၏ဤကိုယ်ကလေဝရသည် ဒေဝတားသုံးပါးက တက်ရောက်အုပ်စိုး—နေထိုင်—လျက်ရှိပြီးသားဖြစ်၏။

Verse 41

भूम्यां भवतु विख्यातं मत्प्रभावात्सुरोत्तमाः

အို နတ်မြတ်တို့၊ ငါ၏ အานุဘော်ကြောင့် ဤအရာသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ ကျော်ကြားလှပါစေ။

Verse 42

लोहासुरस्य वाक्येन हर्षिता स्त्रिदशास्त्रयः । ददुः प्रत्युत्तरं तस्मै ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

လောဟာသူရ၏ စကားကြောင့် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်၍ နတ်သုံးပါးတို့ ရွှင်လန်းကြသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှဝရတို့က သူ့အား ပြန်လည်အဖြေ ပေးကြသည်။

Verse 43

सत्यवाक्पाशतो दैत्यो न सत्याच्चलितो यतः । तेन सत्येन संतुष्टा दास्या मस्ते मनीप्सितम्

အို ဒိုင်တျ၊ သင်သည် သစ္စာဝါစ၏ ကြိုးပတ်ကဲ့သို့ ချည်နှောင်ခံထားသကဲ့သို့ သစ္စာမှ မလွဲမသွေ မရွေ့လျားခဲ့။ ထိုသစ္စာကြောင့် ငါတို့ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သည်။ သင်လိုချင်သမျှကို ငါတို့ ပေးမည်။

Verse 44

ब्रह्मोवाच । यथा स्नानं ब्रह्मज्ञानं देहत्यागो गयातले । धर्मारण्ये तथा दैत्य धर्म्मेश्वरपुरः स्थिते

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ဂယာတလ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဘြဟ္မဇ္ဈာနကို သိမြင်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းပင် အလွန်အကျိုးရှိသကဲ့သို့၊ အို ဒိုင်တျ၊ ဓမ္မာရဏျ၌ ဓမ္မေရှဝရပုရ၏ ရှေ့တော်တွင် ပြုသော ကုသိုလ်ကံများလည်း ထိုနည်းတူ အမြတ်ဖွယ် ဖြစ်သည်။

Verse 45

कूपे तर्प्पणकं श्राद्धं शंसंति पितरो दिवि । संतुष्टा पिंडदानेन गयायां पितरो यथा

ကောင်းကင်ဘုံရှိ ပိတೃတို့သည် သန့်ရှင်းသော ရေတွင်း၌ တර්ပဏနှင့်အတူ ပြုသော ရှရာဒ္ဓကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ဂယာ၌ ပိဏ္ဍပူဇာ ပေးလှူရာမှ ပိတೃတို့ စိတ်ကျေနပ်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 46

वांछंति तर्प्पणं कूपे धर्मारण्ये विशुद्धये । दानवेन्द्र शरीरं तु तीर्थं तव भविष्यति

သန့်စင်ခြင်းအတွက် လူတို့သည် ဓမ္မာရဏျာရှိ ရေတွင်း၌ တර්ပဏ ပြုလိုစိတ် ပြင်းပြလာမည်။ ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပင် တီရ္ထ ဖြစ်လာမည်။

Verse 47

एकविंशतिवारांस्तु गयायां तर्प्पणे कृते । पितॄणां या परा तृप्तिर्जायते दानवाधिप

ဒာနဝအධိပတိ၊ ဂယာ၌ တර්ပဏ ကို နှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရာမှ ပိတೃတို့တွင် ပေါ်ထွန်းလာသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တೃप्तိသည်—

Verse 48

धर्मेश्वर पुरस्तात्सा त्वेकदा पितृतर्पणात् । स्याद्वै दशगुणा तृप्तिः सत्यमेव न संशयः

—ထိုတൃप्तိသည် ဓမ္မေရှဝရ၏ ရှေ့တော်၌ ပိတೃ-တර්ပဏ ကို တစ်ကြိမ်သာ ပြုလျှင်ပင် ဆယ်ဆ တိုးပွားလာမည်။ ဤသည် အမှန်တရား၊ သံသယမရှိ။

Verse 49

पितॄणां पिंडदानेन अक्षय्या तृप्तिरस्त्विह । शिवरूपांतराले वै धर्मारण्ये धरातले

ဤနေရာ ဓမ္မာရဏျာ၏ မြေပြင်ပေါ်တွင်—ရှီဝ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော သန့်ရှင်းသော အကြားကာလအတွင်း—ပိဏ္ဍ ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ပိတೃတို့အတွက် မကုန်ခန်းသော တൃप्तိ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 50

श्रद्धयैव हि कर्त्तव्याः श्राद्धपिंडोदकक्रियाः । तथांतराले चास्माकं श्राद्धपिंडौ विशेषतः

အမှန်တကယ် သဒ္ဓါဖြင့်သာ ရှရာဒ္ဓ ကိရိယာများ—ပိဏ္ဍ ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဥဒက (ရေ) တർပဏ—ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဤသန့်ရှင်းသော အကြားကာလ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှရာဒ္ဓနှင့် ပိဏ္ဍပူဇော်ခြင်းသည် အထူးသဖြင့် အကျိုးထူးမြတ်သည်။

Verse 51

तथा शरीरे क्वापिस्तांचिंता सत्योऽसि सुव्रत । त्रिषु लोकेषु दुष्प्रापं सत्यं ते दिवि संस्थितम्

ထိုနည်းတူပင်၊ သစ္စာရှိ၍ ဝတ္တကောင်းသောသူရေ၊ သင်၏ကိုယ်အတွင်း၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိစေပါနှင့်။ လောကသုံးပါး၌ သစ္စာသည် ရခက်လှ၏; သင်၏သစ္စာသည် ကောင်းကင်၌ပင် တည်မြဲနေ၏။

Verse 52

अस्मद्वाक्येन सत्येन तत्तथाऽसुरसत्तम । गयासमधिकं तीर्थं तव जातं धरातले

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပြောသောစကား၏ သစ္စာတရားကြောင့်၊ အဆုရတို့အထက်မြတ်သူရေ၊ ထိုသို့ပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သင်အတွက် ဂယာနှင့်တူ သို့မဟုတ် ထိုထက်မြတ်သော တီရ္ထတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီ။

Verse 53

अस्माकं स्थितिरव्यग्रा तव देहे न संशयः । सत्यपाशेन बद्धाः स्म दृढमेव त्वयाऽनघ

ကျွန်ုပ်တို့၏ တည်ရှိမှုသည် သင်၏ကိုယ်အတွင်း၌ တည်ငြိမ်၍ အနှောင့်အယှက်မရှိ—သံသယမရှိပါ။ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သစ္စာ၏ ကြိုးကွင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို သင်က တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်။

Verse 54

विष्णुरुवाच । गयाप्रयाग कस्याऽपि फलं समधिकं स्मृतम् । चतुर्द्दश्याममावास्यां लोहयष्ट्यां पिंडदानतः

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– ဂယာနှင့် ပရယာဂ၏ အကျိုးပွားသည် အခြားနေရာများထက် လွန်ကဲကြောင်း သမ္မတကျမ်းများ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် စတုရဒသီနှင့် အမဝါသျာနေ့တွင် လိုဟယဿဋီ၌ ပိဏ္ဍဒါန ပြုလျှင် ဖြစ်သည်။

Verse 55

बलिपुत्रस्य सत्येन महती तृप्तिरत्र हि । मा कुरुष्वात्र संदेहं तव देहे स्थिता स्वयम्

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဘလီ၏သား၏ သစ္စာကြောင့် ဤနေရာ၌ ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် အလွန်တရာ ကျေနပ်တိမ်းညွတ်ကြသည်။ ဤအကြောင်း၌ သံသယမပြုပါနှင့်; သူမ (ပုဏ္ဏယအာနုဘော်) သင်၏ကိုယ်အတွင်း၌ ကိုယ်တိုင်တည်ရှိနေသည်။

Verse 56

सरस्वती पुण्यतोया ब्रह्मलोकात्प्रयात्युत । प्लावयिष्यंति देहांगं मया सह सुसंगता

ပုဏ္ဏရေစီးရှိသော သရஸဝတီသည် အမှန်တကယ် ဗြဟ္မလောကမှ ထွက်ပေါ်လာမည်; ငါနှင့် သဟဇာတတည်းဖြင့် ပေါင်းစည်းကာ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို ရေချိုးသန့်စင်၍ သန့်ရှင်းမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးစေမည်။

Verse 57

यथो वै द्वारका वासो देवस्तत्र महेश्वरः । विरंचिर्यत्र तीर्थानि त्रीण्येतानि धरातले

ဒွာရကာသည် ဒေဝတိယ နေရာတော်ဖြစ်သကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ မဟေရှဝရကို ပူဇော်ကြ၏; ထို့ပြင် ဗိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) တည်ရှိရာအရပ်—ဤသုံးပါးသည် မြေပြင်ပေါ်၌ တီရ္ထအဖြစ် နာမည်ကြီးလှ၏။

Verse 58

भविष्यति च पाताले स्वर्गलोके यमक्षये । विख्यातान्यसुरश्रेष्ठ पि तॄणां तृप्तिहेतवे

အဆုရအထက်မြတ်သူရေ! ဤအရာတို့သည် ပာတာလ၊ ဆွဂ္ဂလောက နှင့် ယမ၏ လောက၌ပါ နာမည်ကြီးလာမည်—ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ တೃप्तိကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းအရာအဖြစ် ထင်ရှားလိမ့်မည်။

Verse 59

अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि गाथां पितृकृतां पराम् । आज्ञारूपां हि पुत्राणां तां शृणुष्व ममानघ

ယခု ငါသည် ပိတೃတို့က ရေးစပ်ထားသော အမြင့်မြတ်သော ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ထပ်မံကြေညာမည်—သားတို့အတွက် အမိန့်သဘောရှိသော အဆုံးအမဖြစ်၏။ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။

Verse 60

पितर ऊचुः । शंकरस्याग्रतः स्थानं रुद्रलोकप्रदं नृणाम् । पापदेहविशुद्ध्यर्थं पापेनोपहतात्मनाम्

ပိတೃတို့က ဆိုကြသည်– ရှင်ကရ၏ ရှေ့တော်၌ လူတို့အား ရုဒ္ဒရလောကကို ပေးအပ်သော သန့်ရှင်းသည့် နေရာတော်တစ်ခု ရှိ၏; အပြစ်ကြောင့် ထိခိုက်နာကျင်သော စိတ်ဝိညာဉ်တို့အတွက် အပြစ်ကာယကို သန့်စင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

Verse 61

तस्मिंस्तिलोदकेनापि सद्गतिं यांति तर्पिताः । पितरो नरकाद्वा पि सुपुत्रेण सुमेधसा

ထိုနေရာ၌ နှမ်းရေ (tilodaka) ကိုပင် ပူဇော်တင်လှူလျှင် စိတ်ကျေနပ်သည့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့သည် သုဂတိသို့ ရောက်ကြသည်။ သီလရှိ၍ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော သားကောင်း၏ ကုသိုလ်ကြောင့် ပိတೃတို့သည် နရကမှပင် လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

Verse 62

गोप्रदानं प्रशंसंति तत्तत्र पितृमुक्तये । पित्रादिकान्समुद्दिश्य दृष्ट्वा रुद्रं च केशवम्

ထိုနေရာ၌ ပိတೃတို့ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် နွားလှူဒါန်းခြင်း (go-pradāna) ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ပိတೃတို့နှင့် အခြားသူတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ရုဒြ (Rudra) နှင့် ကေရှဝ (Keśava) နှစ်ပါးလုံးကို ဒർശနပြု၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 63

तिलपिण्याकपिंडेन तृप्तिं यास्यामहे पराम् । चतुर्द्दश्याममावास्यां तथा च पितृतर्पणम्

နှမ်းကိတ်အကျန် (tilapiṇyāka) ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဖြင့် ပိတೃတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တೃप्तိကို ရရှိမည်။ ထို့အပြင် တစ်ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့ (caturdaśī) နှင့် အမావသျာ (လကွယ်နေ့) တွင် ပိတೃတർပဏ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 64

अज्ञातगोत्रजन्मानस्तेभ्यः पिंडांस्तु निर्वपेत् । तेऽपि यांति दिवं सर्वे ये दत्त इति श्रुतिः

ဂိုတြ (gotra) နှင့် မွေးဖွားရင်းမြစ် မသိသူများအတွက်လည်း ပိဏ္ဍများကို ထား၍ ပူဇော်ရမည်။ သြရုတိ (Śruti) က “အလှူကို လက်ခံရရှိသူတို့” ဟူ၍ ကြေညာသကဲ့သို့ သူတို့အားလုံးသည် ဒေဝလောက (ကောင်းကင်) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 65

सर्वकार्याणि संत्यज्य मानवैः पुण्यमीप्सुभिः । प्राप्ते भाद्रपदे मासे गंतव्या लोहयिष्टका । अज्ञातगोत्रनाम्ना तु पिंड मंत्रमिमं शृणु

ကုသိုလ်ကို လိုလားသူ လူသားတို့သည် အခြားကိစ္စအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ဘာဒြပဒ (Bhādrapada) လ ရောက်လာသော် လိုဟယိဋ္ဌကာ (Lohayiṣṭakā) သို့ သွားရမည်။ ထို့နောက် ဂိုတြနှင့် အမည် မသိသူအတွက် သုံးရမည့် ဤပိဏ္ဍမန်တရကို နားထောင်လော့။

Verse 66

पितृवंशे मृता ये च मातृवंशे तथैव च । अतीतगोत्रजास्तेभ्यः पिंडोऽयमुपतिष्ठतु

ဖခင်ဘက် မျိုးရိုး၌ ကွယ်လွန်သူတို့နှင့် မိခင်ဘက် မျိုးရိုး၌လည်း ကွယ်လွန်သူတို့—အတိတ်ကာလ၏ မေ့လျော့သွားသော ဂိုတြာဝင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား ဤပိဏ္ဍကို ပူဇော်အပ်စေ။

Verse 67

विष्णुरुवाच । अनेनैव तु मंत्रेण ममाग्रे सुरसत्तम । क्षीणे चंद्रे चतुर्द्दश्यां नभस्ये पिंडमाहरेत्

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်—အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤမန်တရတည်းဖြင့် ငါ့ရှေ့တော်၌ နဘသျ မာသ၌ လကွယ်လျော့သည့် ချတုရဒသီနေ့တွင် ပိဏ္ဍကို ဆောင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 68

पितॄणामक्षया तृप्तिर्भविष्यति न संशयः । तिलपिण्याकपिंडेन पितरो मोक्षमाप्नुयुः

ပိတೃဘိုးဘွားတို့သည် မကုန်ခန်းသော တృပ్తိကို ရရှိကြမည်—သံသယမရှိ။ နှမ်းကိတ်(tilapiṇyāka) ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပိဏ္ဍကြောင့် ပိတೃတို့သည် မောက္ခကို ရနိုင်ကြသည်။

Verse 69

क्षणत्रयविनिर्मुक्ता मानवा जगतीतले । भविष्यंति न संदेहो लोहयष्ट्या तिलतर्पणे

လောဟယဿṭī၌ နှမ်းတർပဏ ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားတို့သည် သုံးခဏအတွင်း (အပြစ်အလေးချိန်မှ) လွတ်မြောက်ကြမည်—သံသယမရှိ။

Verse 70

स्नात्वा यः कुरुते चात्र पितृपिंडोदकक्रियाः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावद्ब्रह्मदिवानिशम्

ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃတို့အတွက် ပိဏ္ဍနှင့် ဥဒက(ရေ) ပူဇော်ကရိယာများကို ပြုလုပ်သူ၏ ပိတೃတို့သည် ဘြဟ္မာ၏ နေ့နှင့်ည တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး တృပ్తနေကြသည်။

Verse 71

अमावास्यादिनं प्राप्य मासि भाद्रपदे सरः । ब्रह्मणो यष्टिकायां तु यः कुर्यात्पितृतर्पणम्

ဘဓ္ရပဒ မာသ၏ အမావာသျာနေ့တွင်၊ ဘြဟ္မာ၏ တံတောင် “ယဿ္ဋိကာ” ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ရေကန်၌ ပိတೃတို့အား တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်အပ်ခြင်း) ပြုသူသည် ထိုတီရ္ထ၏ အထူးကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 72

पितरस्तस्य तृप्ताः स्युर्यावदाभूतसंप्लवम् । तेषां प्रसन्नो भगवानादिदेवो महेश्वरः

သူ၏ ပိတೃများသည် ကမ္ဘာပျက်ကာလ (ပရလယ) တိုင်အောင် စိတ်ချမ်းသာတೃप्त ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုသူတို့အကျိုးအတွက် အာဒိဒေဝ မဟေရှွရ ဘဂဝန်သည် ကြည်နူးကာ ကရုဏာပြုတော်မူ၏။

Verse 73

अस्य तीर्थस्य यात्रायां मतिर्येषां भविष्यति । गोक्षीरेण तिलैः श्वेतैः स्नात्वा सारस्वते जले

ဤတီရ္ထသို့ ယာတရာပြုရန် စိတ်ဓာတ်တည်သူတို့သည်၊ နွားနို့နှင့် အဖြူနှမ်းတို့ဖြင့် စာရಸ್ವတီရေ၌ ရေချိုးပြီး (ပိတೃအကျိုးကုသိုလ်ကို ခံယူရန် သင့်လျော်လာကြ၏)။

Verse 74

तर्पयेदक्षया तृप्तिः पितॄणां तस्य जायते । श्राद्धं चैव प्रकु र्वीत सक्तुभिः पयसा सह

တർပဏကို ပြုလုပ်ပါစေ; ထိုအခါ သူ၏ ပိတೃတို့အတွက် မပျက်မယွင်းသော တൃप्तမှု ပေါ်ပေါက်၏။ ထို့ပြင် နို့နှင့်အတူ စက္တု (မီးကင် ယဝမုန့်မှုန့်) ဖြင့် ရှရဒ္ဓကိုလည်း ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 75

अमावास्यादिनं प्राप्य पितॄणां मोदमिच्छुकः । रुद्रतीर्थे ततो धेनुं दयाद्वस्त्राणि यमतीर्थके

အမாவာသျာနေ့တွင် ပိတೃတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မျှော်လင့်၍၊ ရုဒြတီရ္ထ၌ နွားကို ဒါနပြုစေကာ၊ ယမတီရ္ထက၌ အဝတ်အထည်များကို ဒါနပြုစေ။

Verse 76

विष्णुतीर्थे हिरण्यं च पितॄणां मोक्षमिच्छुकः । विनाक्षतैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव च । वारिमात्राल्लोहयष्ट्यां गयाश्राद्धफलं लभेत्

ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ မောက္ခကို ဆန္ဒရှိသူသည် ဝိෂ္ဏု-တီရ္ထ၌ ရွှေကို ဒါနပြုရမည်။ လိုဟယဿ္တီ၌တော့ ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင်—အက္ခတ ဆန်မပါ၊ ဒರ್ಭမြက်မပါ၊ အာသနမပါသော်လည်း—ဂယာ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 77

सूत उवाच । एतद्वः कथितं विप्रा लोहासुरविचेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

စူတက ပြောသည်– ဟေ ဗိပ္ပရတို့၊ လိုဟာသုရနှင့် ဆက်နွယ်သော အပြုအမူတို့ကို သင်တို့အား ငါ ပြောပြပြီးပြီ။ ဤကို ကြားနာလျှင် ဗြဟ္မဏသတ်သူ သို့မဟုတ် နွားသတ်သူပင် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 78

एकविंशतिवारन्तु गयायां पिंड पातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

ဂယာ၌ ပိဏ္ဍ ပူဇာကို နှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ် ပြုရာမှ ရသော အကျိုးကို ဤကို တစ်ကြိမ်သာ ကြားနာခြင်းဖြင့်ပင် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 79

चतुःष्कोटि द्विलक्षं च सहस्रं शतमेव च । धेनवस्तेन दत्ताः स्युर्माहात्म्यं शृणु यात्तु यः

ဤ မဟာတ္မယကို ကြားနာသူသည် နွားဒါနကို လှူဒါန်းခဲ့သကဲ့သို့—ကုဋိ လေးဆယ်? (လေးကုဋိ) လက္ခ နှစ်သိန်း၊ တစ်ထောင်နှင့် တစ်ရာ—အရေအတွက်အတိုင်း ပုဏ္ဏကျေးဇူး ရသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။