
မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောကြားသည်မှာ အန္ဓကကို သတ်ပြီးနောက် မဟာဒေဝသည် ဥမာနှင့်အတူ ကိုင်လာသသို့ ပြန်လာရာတွင် ဒေဝတော်များ စုဝေးလာပြီး ထိုင်ရာအစီအစဉ်ကို ညွှန်ကြားခံရသည်။ ရှိဝက အန္ဓကသေသော်လည်း မိမိ၏ တြိသူလမှာ သွေးစွန်းနေဆဲဖြစ်၍ သာမန်အကျင့်အထုံးများဖြင့်သာ မသန့်စင်နိုင်ကြောင်း ရှင်းပြကာ ဒေဝတော်များနှင့်အတူ စနစ်တကျ တီရ္ထယာတရားခရီး ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ ပရဘ္ဟာသမှ ဂင်္ဂါ-သာဂရဒေသအထိ တီရ္ထများစွာတွင် ရေချိုးသော်လည်း လိုအပ်သည့် သန့်စင်မှု မရသဖြင့် ရေဝါ (နర్మဒါ) သို့ ရောက်ကာ မြစ်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရေချိုးပြီး ဘೃဂုနှင့် ဆက်နွယ်သော တောင်သို့ တက်သည်။ အဲဒီမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ခဏနားစဉ် အလွန်လှပပြီး ဓမ္မကိစ္စအရ ထူးခြားသည့် နေရာတစ်ခုကို တွေ့မြင်သည်။ ရှိဝက တြိသူလဖြင့် တောင်ကို ထိုးဖောက်ကာ အောက်သို့ ဆင်းသည့် အက်ကွဲကြီးကို ဖန်တီးပြီး တြိသူလသည် ချက်ချင်း အစွန်းအထင်းကင်းစင်သွားသဖြင့် “ရှူလဘေဒ” တီရ္ထ၏ သန့်စင်အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် သာရသွတီသည် တောင်မှ ပုဏ္ဏားကြီးအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကာ ပရယာဂရှိ “ဖြူ-မဲ” ဆုံရာကို ဥပမာပြုနိုင်သည့် ဒုတိယ ဆုံရာကို ဖွဲ့စည်းသည်။ ဘြဟ္မာက ဒုက္ခဖယ်ရှားပေးသော “ဘြဟ္မေရှ/ဘြဟ္မေရှဝရ” လင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီး ဝိෂ္ဏုသည် နေရာ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် အမြဲတမ်း တည်ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဓမ္မမြေပြင်အနေအထားကို အသေးစိတ် ဖော်ပြသည်—တြိသူလအဖျားမှ ဆွဲသည့် လမ်းကြောင်းက ရေကို ဦးတည်စေ၍ ရေဝါသို့ စီးဝင်စေပြီး တီရ္ထ၏ အမည်နှင့် လက္ခဏာများ (ရေ-လင်္ဂနှင့် လှိုင်းဝဲသည့် ကုဏ္ဍ သုံးခု) ကို ရှင်းလင်းသည်။ ရေချိုးနည်းစည်းကမ်း၊ မန္တရရွေးချယ်မှုများ (ဒသအက္ခရာ မန္တရနှင့် ဝေဒမန်တရများ) နှင့် ဝဏ္ဏ၊ ကျားမ အလိုက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ဖော်ပြကာ တർပဏ၊ ရှရဒ္ဓဆန်သော ကိစ္စများနှင့် ဒါနတို့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဗိနာယကနှင့် က္ෂေတရပာလတို့ကဲ့သို့ အကာအကွယ်ရှင်များ၊ အကျင့်မမှန်သူများအတွက် အတားအဆီးများ ပေါ်ပေါက်ခြင်းကို ဖော်ပြ၍ တီရ္ထယာတရားကို စာရိတ္တသင်္ကာအဖြစ် တင်ပြသည်။ ဖလသရုတိတွင် ရှူလဘေဒ၌ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်သော ရိတုများကြောင့် သန့်စင်မှု၊ အပြစ်အနာအဆာ လျော့ပါးမှုနှင့် ဘိုးဘွားများ အကျိုးတိုးတက်မှုကို ချီးမွမ်းထားသည်။
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । अन्धकं तु निहत्याथ देवदेवो महेश्वरः । उमया सहितो रुद्रः कैलासमगमन्नगम्
မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်— အန္ဓကကို သတ်နှိမ်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှဝရ ဖြစ်သော ရုဒြသည် အုမာနှင့်အတူ ကိုင်လာသ တောင်သို့ သွားရောက်တော်မူ၏။
Verse 2
आगताश्च ततो देवा ब्रह्माद्याश्च सवासवाः । हृष्टास्तुष्टाश्च ते सर्वे प्रणेमुः पार्वतीपतिम्
ထို့နောက် ဗြဟ္မာနှင့် အိန္ဒြာအပါအဝင် နတ်ဘုရားများ ရောက်ရှိလာကြပြီး ပါရဝတီ၏ သခင်အား ဝမ်းမြောက်စွာ ဦးခိုက်ကြလေသည်။
Verse 3
ईश्वर उवाच । उपाविशन्तु ते सर्वे ये केचन समागताः । निहतो दानवो ह्येष गीर्वाणार्थे पितामह
ဤဆွရက မိန့်တော်မူသည်မှာ - "ရောက်ရှိလာကြသူအပေါင်းတို့ ထိုင်ကြလော့။ အို အဘိုး၊ ဤဒါနဝသည် နတ်ဘုရားတို့အတွက် အသတ်ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။"
Verse 4
रक्तेन तस्य मे शूलं निर्मलं नैव जायते । शुभव्रततपोजप्यरतो ब्रह्मन्मया हतः
"သူ၏သွေးဖြင့် ငါ၏ ත්ရိသုလလက်နက်သည် မသန့်စင်ပါ။ အို ဗြဟ္မာ၊ သူသည် ကောင်းမြတ်သော အကျင့်သီလနှင့် တရားအားထုတ်မှု၌ မွေ့လျော်သော်လည်း ငါသတ်ခဲ့မိပြီ။"
Verse 5
कर्तुमिच्छाम्यहं सम्यक्तीर्थयानं चतुर्मुख । आगच्छन्तु मया सार्द्धं ये यूयमिह संगताः
"အို မျက်နှာလေးဖက်ရှင်၊ ငါသည် ဘုရားဖူးခရီးကို ကောင်းမွန်စွာ ပြုလိုပါသည်။ ဤနေရာ၌ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသော သင်တို့အားလုံး ငါနှင့်အတူ လိုက်ပါကြလော့။"
Verse 6
इत्युक्त्वा देवदेवेशः प्रभासं प्रतिनिर्ययौ । प्रभासाद्यानि तीर्थानि गङ्गासागरमध्यतः
ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် နတ်တို့သခင်သည် ပရဘာသ သို့ ထွက်ခွာတော်မူပြီး ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာအကြားရှိ ပရဘာသ အစရှိသော မြင့်မြတ်သည့် နေရာများသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
Verse 7
अवगाह्यापि सर्वाणि नैर्मल्यं नाभवन्नृप । नर्मदायां ततो गत्वा देवो देवैः समन्वितः
အို မင်းကြီး၊ အားလုံးသော တီရ္ထများတွင် ရေချိုးဝင်မြောက်ခဲ့သော်လည်း သန့်ရှင်းမှု မပေါ်ပေါက်ခဲ့။ ထို့နောက် ဒေဝတို့နှင့်အတူ ဒေဝဒေဝဖြစ်သော အရှင်သည် နရမဒါမြစ်သို့ သွားတော်မူ၏။
Verse 8
उत्तरं दक्षिणं कूलमवागाहत्प्रियव्रतः । गतस्तु दक्षिणे कूले पर्वते भृगुसंज्ञितम्
သီလမြတ်သော ပရိယဝရတသည် မြောက်ကမ်းနှင့် တောင်ကမ်း နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရေချိုးဝင်မြောက်하였다။ ထို့နောက် တောင်ကမ်းဘက်ရှိ ဘೃဂုဟု ခေါ်သော တောင်သို့ သွား하였다။
Verse 9
तत्र स्थित्वा महादेवो देवैः सह महीपते । भ्रान्त्वा भ्रान्त्वा चिरं श्रान्तो निर्विण्णो निषसाद ह
အို မဟီပတေ၊ ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝသည် ဒေဝတို့နှင့်အတူ နေထိုင်တော်မူ၏။ အကြိမ်ကြိမ် လှည့်လည်သွားလာပြီး ကြာမြင့်စွာနောက်တွင် ပင်ပန်း၍ ဝိရာဂျျစိတ်ဖြင့် ထိုင်ချတော်မူ၏။
Verse 10
मनोहारि यतः स्थानं सर्वेषां वै दिवौकसाम् । तीर्थं विशिष्टं तन्मत्वा स्थितो देवो महेश्वरः
ထိုနေရာသည် ကောင်းကင်နေထိုင်သူ ဒေဝတို့အားလုံးအတွက် မျက်စိပသာဒဖြစ်သောကြောင့်၊ ထိုကို ထူးမြတ်သော တီရ္ထဟု သိမြင်၍ မဟေရှဝရဒေဝသည် ထိုနေရာ၌ တည်နေတော်မူ၏။
Verse 11
गिरिं विव्याध शूलेन भिन्नं तेन रसातलम् । निर्मलं चाभवच्छूलं न लेपो दृश्यते क्वचित्
သုံးချွန်တံဖြင့် တောင်ကို ထိုးဖောက်၍ ရာသာတလအထိ ခွဲကွာစေတော်မူ၏။ သို့သော် သုံးချွန်တံသည် နိရ္မလအဖြစ်ပင် ရှိနေ၍ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အညစ်အကြေး၏ အလိမ်းအကျန် မမြင်ရ။
Verse 12
देवैराह्वानिता तत्र महापुण्या च भारती । पर्वतान्निःसृता तत्र महापुण्या सरस्वती
ထိုနေရာ၌ ဒေဝတို့၏ ဖိတ်ခေါ်အာဝဟနကြောင့် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော ဘာရတီ ပေါ်ထွန်းလာ၏; ထို့ပြင် တောင်မှ အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော စရஸဝတီ မြစ် ထွက်ပေါ်စီးဆင်းလာ၏။
Verse 13
द्वितीयः सङ्गमस्तत्र यथा वेण्यां सितासितः । तत्र ब्रह्मा स्वयं देवो ब्रह्मेशं लिङ्गमुत्तमम्
ထိုနေရာ၌ ဒုတိယ ဆုံစည်းရာ (သင်္ဂမ) ရှိ၏—ပရယာဂ၏ ဝေဏီ၌ ဖြူနှင့် မဲ ရေစီးများ ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့။ ထိုနေရာတင်ပင် ဒေဝ ဘြဟ္မာတော်မူသည် “ဘြဟ္မေရှ” ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး လင်္ဂကို တည်ထောင်တော်မူ၏။
Verse 14
संस्थापयामास पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । तस्य याम्ये दिशो भागे स्वयं देवो जनार्दनः
ထိုအမြင့်မြတ်ပုဏ္ဏရှိ၍ ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော လင်္ဂကို တည်ထောင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ တောင်ဘက်အပိုင်း၌ ကိုယ်တိုင် ဒေဝ ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) တည်ရှိတော်မူ၏။
Verse 15
तिष्ठते च सदा तत्र विष्णुपादाग्रसंस्थिता । अम्भसो न भवेन्मार्गः कुण्डमध्यस्थितस्य च
၎င်းသည် ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေပြီး ဗိဿနု၏ ခြေဖျားရှေ့ပိုင်း၌ တည်နေ၏။ ကုဏ္ဍအလယ်၌ ရပ်နေသူအတွက်လည်း ရေထွက်သွားရာ လမ်းကြောင်း မရှိတော့ပေ။
Verse 16
शूलाग्रेण कृता रेखा ततस्तोयं वहेन्नृप । तत्तोयं च गतं तत्र यत्र रेवा महानदी
အို မင်းကြီး၊ သုံးခွ (တ্ৰိရှူလ) ၏ ထိပ်ဖျားဖြင့် ရေကြောင်းလိုင်းတစ်ကြောင်းကို ခြစ်ထုတ်ခဲ့၏; ထိုမှ ရေ စီးထွက်လာ၏။ ထိုရေသည် မဟာမြစ် ရေဝါ (Revā) စီးဆင်းရာသို့ ရောက်သွား၏။
Verse 17
जललिङ्गं महापुण्यं चकतीर्थं नृपोत्तम । शूलभेदे च देवेशः स्नानं कुर्याद्यथाविधि
အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ရေ-လင်္ဂသည် မဟာပုဏ္ဏိယ အလွန်ကြီးမားသော တီရ္ထဖြစ်၍ ဤသည်ကို စကတီရ္ထ ဟု ခေါ်သည်။ ထို့ပြင် ရှူလဘေဒ၌ ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ စနာန်ပြုရမည်။
Verse 18
आत्मानं मन्यते शुद्धं न किंचित्कल्मषं कृतम् । तस्यैवोत्तरकाष्ठायां देवदेवो जगद्गुरुः
သူသည် မိမိကိုယ်ကို သန့်ရှင်းပြီဟု ထင်မြင်ကာ အပြစ်အနာအဆာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုတီရ္ထ၏ မြောက်ဘက်၌ ဒေဝဒေဝ၊ ဇဂတ်ဂုရု (လောကဆရာ) သည် တည်ရှိသည်။
Verse 19
आत्मना देवदेवेशः शूलपाणिः प्रतिष्ठितः । सर्वतीर्थेषु तत्तीर्थं सर्वदेवमयं परम्
ထိုနေရာ၌ ဒေဝဒေဝေရှ်၊ သုံးချွန်လက်နက်ကိုင် ရှိဝသည် မိမိ၏ ဒိဗ္ဗအင်အားဖြင့် တည်ထောင်ထားသည်။ တီရ္ထအားလုံးအနက် ထိုတီရ္ထသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဒေဝအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြင့် ပြည့်ဝနေသည်။
Verse 20
सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । तत्र तीर्थे प्रतिष्ठाप्य देवदेवं जगद्गुरुः
ထိုပဝိသုဒ္ဓနေရာသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ပုဏ္ဏိယပြည့်ဝ၍ အထူးမြတ်ကာ ဒုက္ခအားလုံးကို ချေဖျက်ပေးသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ ဇဂတ်ဂုရုသည် ဒေဝဒေဝကို ပရတိဋ္ဌာန (သန့်ရှင်းတည်ထောင်) ပြု하였다။
Verse 21
रक्षापालांस्ततो मुक्त्वा शतं साष्टविनायकान् । क्षेत्रपालाः शतं साष्टं तद्रक्षन्ति प्रयत्नतः
ထို့နောက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများကို ခန့်အပ်၍—ဗိနာယက ၁၀၈ ပါး—ကေတ္တရပာလ ၁၀၈ ပါးလည်း ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနကို ကြိုးပမ်းသတိဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။
Verse 22
विघ्नास्तस्योपजायन्ते यस्तत्र स्थातुमिच्छति । केचित्कुटुम्बात्ततासु व्याग्राः केचित्कृषीषु च
ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လိုသူအတွက် အတားအဆီးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အချို့မှာ မိသားစုကြောင့် ဒုက္ခရောက်ပြီး၊ အချို့မှာ မြစ်ကမ်းပါးဘက်မှ ကျားကဲ့သို့ အန္တရာယ်ကြုံရကာ၊ အချို့မှာ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် လယ်ကွင်းများကြောင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 23
केचित्सभां प्रकुर्वन्ति केचिद्द्रव्यार्जने रताः । परोक्षवादं कुर्वन्ति केऽपि हिंसारताः सदा
အချို့သည် အစည်းအဝေးများနှင့် အငြင်းပွားမှုများတွင် မူးမောလျက်ရှိပြီး၊ အချို့သည် ဥစ္စာရရှိရေး၌ စိတ်ဝင်စားကြသည်။ အချို့သည် နောက်ကွယ်မှ အပြစ်တင်ပြောဆိုကြပြီး၊ အချို့သည် အမြဲတမ်း အကြမ်းဖက်မှု၌ ရတနာကဲ့သို့ စွဲလမ်းနေကြသည်။
Verse 24
परदाररताः केचित्केचिद्वृत्तिविहिंसकाः । अन्ये केचिद्वदन्त्येवं कथं तीर्थेषु गम्यते
အချို့သည် အခြားသူ၏ ဇနီးမယားကို လိုလားစွဲလမ်းကြပြီး၊ အချို့သည် မိမိ၏ မှန်ကန်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဖျက်ဆီးကြသည်။ အခြားအချို့ကလည်း “တီရ္ထများသို့ ဘယ်လိုသွားနိုင်မလဲ” ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 25
क्षुधया पीड्यते भार्या पुत्रभृत्यादयस्तदा । मोहजालेषु योज्यन्ते एवं देवगणैर्नराः
ထိုအခါ ဇနီး၊ သားသမီး၊ အလုပ်သမားတို့နှင့် အခြားသူများသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် နာကျင်ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် မောဟ၏ ကွန်ယက်ထဲသို့ ဆွဲငင်ခံရသည်—ဤအရာသည် ဒေဝဂဏတို့က (တားဆီးရန်) စီမံပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 26
पापाचाराश्च ये मर्त्याः स्नानं तेषां न जायते । संरक्षन्ति च तत्तीर्थं देवभृत्यगणाः सदा
အပြစ်အကျင့်ရှိသော လူသားတို့အတွက် ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်း၏ ကံကောင်းမှု မပေါ်ပေါက်လာ။ ထို့ပြင် ဒေဝ၏ အမှုထမ်းအဖွဲ့များသည် ထိုတီရ္ထကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေကြသည်။
Verse 27
धन्याः पुण्याश्च ये मर्त्यास्तेषां स्नानं प्रजायते । सरस्वत्या भोगवत्या देवनद्या विशेषतः
ကံကောင်း၍ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော လူသားတို့အတွက် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်လာသည်—အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဆရස්ဝတီ၊ ဘောဂဝတီ နှင့် ဒေဝာ-နဒီ မြစ်တို့၌ ဖြစ်၏။
Verse 28
अयं तु सङ्गमः पुण्यो यथा वेण्यां सितासितः । दृष्ट्वा तीर्थं तु ते सर्वे गीर्वाणा हृष्टचेतसः
ဤမြစ်ဆုံရာသည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာ—ဆံပင်ချည်တွင် အဖြူနှင့် အမည်း ဆံမျှင်များ ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုတီရ္ထကို မြင်လျှင် ဂီရ္ဝာဏ ဒေဝတားတို့ အားလုံး စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကြ၏။
Verse 29
देवस्य सन्निधौ भूत्वा वर्णयामासुरुत्तमम् । इदं तीर्थं तु देवेश गयातीर्थेन ते समम्
သခင်ဘုရား၏ အနီးတော်၌ ရပ်တည်ကာ သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမကို ချီးမွမ်းကြ၏—“အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဤတီရ္ထသည် ကုသိုလ်အကျိုး၌ နာမည်ကြီး ဂယာ-တီရ္ထနှင့် တူညီပါသည်” ဟု။
Verse 30
गुह्याद्गुह्यतमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । शूलपाणिः समभ्यर्च्य इन्द्राद्यैरप्सरोगणैः
ဤတီရ္ထသည် လျှို့ဝှက်မှုထက်ပင် အလွန်လျှို့ဝှက်သော တီရ္ထဖြစ်၍ ယခင်က မရှိခဲ့သကဲ့သို့ နောင်လည်း မရှိတော့မည်။ ထိုနေရာ၌ ရှူးလပာဏိ (ရှီဝ) ကို အိန္ဒြာတို့နှင့် အပ္စရာအစုအဖွဲ့တို့က စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကြ၏။
Verse 31
यक्षकिन्नरगन्धर्वैर्दिक्पालैर्लोकपैरपि । नृत्यगीतैस्तथा स्तोत्रैः सर्वैश्चापि सुरासुरैः
ယက္ခ၊ ကိန္နရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်လည်းကောင်း၊ ဒိက္ပာလနှင့် လောကပာလတို့နှင့်လည်းကောင်း—အကနှင့် သီချင်း၊ ထို့ပြင် စတုတ္ထရ (သီချင်းဆုတောင်း) များဖြင့်—ဒေဝနှင့် အသူရ အားလုံးက ထိုနေရာ၌ (သူ့ကို) ဂုဏ်ပြုကြ၏။
Verse 32
पूज्यमानो गणैः सर्वैः सिद्धैर्नागैर्महेश्वरः । देवेन भेदितं तत्र शूलाग्रेण नराधिप
ဂဏာအပေါင်းတို့၊ သိဒ္ဓတို့နှင့် နာဂတို့က မဟေရှဝရကို ပူဇော်နေစဉ်၊ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသည် မိမိ၏ တြိရှူလ် အဖျားဖြင့် ထိုအရပ်ကို ခွဲဖောက်တော်မူ၏။
Verse 33
त्रिधा यत्रेक्ष्यतेऽद्यापि ह्यावर्तः सुरपूरितः । कुण्डत्रयं नरव्याघ्र महत्कलकलान्वितम्
ထိုနေရာ၌ ယနေ့တိုင်အောင်လည်း နတ်သမီးနတ်သားတို့၏ သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ရေဝိုင်းလှိုင်းသည် သုံးပိုင်းအဖြစ် မြင်ရ၏။ အို လူတို့အနက် ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း၊ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ သုံးခုရှိ၍ ကြီးမားသော ရေသံကလကလဖြင့် မြည်ဟည်းနေ၏။
Verse 34
सर्वपापक्षयकरं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नाति उपवासपरायणः
ထိုတီရ္ထသည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ချေဖျက်ပေးကာ ဒုက္ခအားလုံးကို ပယ်ဖျက်ပေး၏။ အစာရှောင်ခြင်းကို အဓိကထား၍ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည် ထိုအကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 35
दीक्षामन्त्रविहीनोऽपि मुच्यते चाब्दिकादघात् । ये पुनर्विधिवत्स्नान्ति मन्त्रैः पञ्चभिरेव च
ဒီက္ခာနှင့် မန္တရမရှိသူတောင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စုဆောင်းလာသော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်၏။ သို့သော် စည်းကမ်းတကျ ထပ်မံရေချိုးကြသူတို့သည် မန္တရ ငါးပုဒ်တိတိဖြင့် ပြုလုပ်သဖြင့် ပိုမိုပြည့်စုံသော အကျိုးကို ရရှိကြ၏။
Verse 36
वेदोक्तैः पञ्चभिर्मन्त्रैः सहिरण्यघटैः शुभैः । अक्षरैर्दशभिश्चैव षड्भिर्वा त्रिभिरेव वा
ဗေဒတွင် ညွှန်ကြားထားသော မန္တရ ငါးပုဒ်ဖြင့်၊ မင်္ဂလာရှိသော ရွှေခွက်/ရွှေခွက်အိုးများနှင့်အတူ; ထို့ပြင် အက္ခရာ ဆယ်လုံးပါ မန္တရ၊ သို့မဟုတ် ခြောက်လုံး၊ သို့မဟုတ် သုံးလုံးပါ မန္တရတို့ဖြင့်လည်း (ဤကర్మ) ဆောင်ရွက်၏။
Verse 37
पृथग्भूतैर्द्विजातीनां तीर्थे कार्यं नराधिप । ब्रह्मक्षत्रविशां वापि स्त्रीशूद्राणां तथैव च
အို မင်းမြတ်၊ တီရ္ထ၌ ဒွိဇာတိတို့အတွက် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို သီးခြားစီ စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ—နှင့် မိန်းမများ၊ ရှုဒ္ဒရတို့အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 38
पुरुषाणां त्रयीं ध्यात्वा स्नानं कुर्याद्यथाविधि । दशाक्षरेण मन्त्रेण ये पिबन्ति जलं नराः
ယောကျာ်းတို့အတွက် တြိဝေဒ (သုံးဝေဒ) ကို ဓ్యာနပြု၍ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးသင့်သည်။ ဒသအက္ခရာ မန္တရဖြင့် ရေသောက်သူတို့သည် သာသနာတော်အညီ ကျင့်သုံးခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 39
ते गच्छन्ति परं लोकं यत्र देवो महेश्वरः । केदारे च यथा पीतं रुद्रकुण्डे तथैव च
သူတို့သည် ဒေဝ မဟေရှဝရ တည်ရှိရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး လောကသို့ ရောက်ကြသည်။ ကေဒါရ၌ သောက်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရသည့်အတိုင်း ရုဒ္ဒရကுண္ဍ၌ သောက်လည်း ထိုနည်းတူပင်။
Verse 40
पञ्चरेफसमायुक्तं क्षकारं सुरपूजितम् । ओङ्कारेण समायुक्तमेतद्वेद्यं प्रकीर्तितम्
‘က္ෂ’ ဟူသော အက္ခရာသည် ‘ရ’ ငါးလုံးနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ဒေဝတို့က ပူဇော်ကြပြီး၊ အိုံကာရနှင့်လည်း ဆက်စပ်သည်။ ဤသည်ကို သိသင့်သော ပဝိတ্ৰ မန္တရဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 41
यस्तत्र कुरुते स्नानं विधियुक्तो जितेन्द्रियः । तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत्पितृदेवताः
ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းနှင့်အညီ၊ အင်္ဒြိယထိန်းချုပ်ကာ ရေချိုးသူသည် လှော်စေ့ (နှမ်း) ရောထားသော ရေဖြင့် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတို့အား တර්ပဏ (ရေကန့်ကွက်ပူဇော်) ပြုရမည်။
Verse 42
कुलानां तारयेद्विंशं दशपूर्वान्दशापरान् । गयादिपञ्चस्थानेषु यः श्राद्धं कुरुते नरः
ဂယာ (Gayā) မှစ၍ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) ငါးနေရာတွင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူသည် မိမိမျိုးရိုး၏ မျိုးဆက် ၂၀—အရင် ၁၀ နှင့် နောက် ၁၀—ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။
Verse 43
स तत्र फलमाप्नोति शूलभेदे न संशयः । यस्तत्र विधिना युक्तो दद्याद्दानानि भक्तितः
အဲဒီနေရာ၊ ရှူလဘေဒ (Śūlabheda) တွင် ထိုအကျိုးကို မသံသယဘဲ အမှန်တကယ် ရရှိမည်။ ထို့ပြင် စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်နာကာ ဘက္တိဖြင့် အလှူဒါန ပေးသူလည်း ထိုကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 44
तुदक्षयं फलं तत्र सुकृतं दुष्कृतं तथा । गयाशिरो यथा पुण्यं पितृकार्येषु सर्वदा
အဲဒီနေရာတွင် အကျိုးफलသည် မပျက်မယုတ်—ကောင်းမှုမှ ဖြစ်စေ၊ မကောင်းမှုကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန် ပရాయရှ္စိတ္တ အဖြစ် ဖြစ်စေ။ ဂယာရှီရ (Gayāśiras) သည် ဘိုးဘွားပူဇော်ရေး (ပိတೃကာရျ) တွင် အမြဲပုဏ္ဏမင်္ဂလာရှိသကဲ့သို့ ဤနေရာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 45
शूलभेदं तथा पुण्यं स्नानदानादितर्पणैः । भक्त्या ददाति यस्तत्र काञ्चनं गां महीं तिलान्
ရှူလဘေဒ (Śūlabheda) သည်လည်း စနာန် (ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း)၊ ဒါန (အလှူ) နှင့် တර්ပဏ (tarpaṇa) စသည့် ကုသိုလ်ကမ္မများကြောင့် အလွန်ပုဏ္ဏမင်္ဂလာရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘက္တိဖြင့် ရွှေ၊ နွား၊ မြေ၊ သို့မဟုတ် နှမ်းကို လှူဒါန်းသူသည် မဟာပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။
Verse 46
आसनोपानहौ शय्यां वराश्वान् क्षत्रियस्तथा । वस्त्रयुग्मं च धान्यं च गृहं पूर्णं प्रयत्नतः
ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိုင်ခုံ (အာသန)၊ ဖိနပ်၊ အိပ်ရာ၊ အကောင်းဆုံးမြင်းများ၊ ထို့ပြင် က္ଷတရိယ (kṣatriya) အဆင့်ရှိ အမှုထမ်းတစ်ဦးကိုပါ လှူဒါန်းသင့်သည်။ ထို့အပြင် အဝတ်အထည်တစ်စုံ၊ စပါးနှံနှင့် ပစ္စည်းပြည့်စုံသော အိမ်တစ်လုံးကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။
Verse 47
सयोक्त्रं लाङ्गलं दद्यात्कृष्टां चैव वसुंधराम् । दानान्येतानि यो दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे
ထမ်းပိုးနှင့်ချည်ကြိုးအပါအဝင်၊ လယ်ထွန် (ထွန်တံ) နှင့် ထွန်ယက်ပြီးမြေယာကိုပါ ဒါနပြုသင့်သည်။ ဗေဒကျမ်းကိုကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏအား ဤဒါနများပေးသူသည် မဟာကုသိုလ်ရ၏။
Verse 48
श्रोत्रिये कुलसम्पन्ने शुचिष्मति जितेन्द्रिये । श्रुताध्ययनसम्पन्ने दम्भहीने क्रियान्विते । त्रयोदशाहःस्वेकैकं त्रयोदशगुणं भवेत्
သရောတရိယ—မျိုးရိုးကောင်း၊ သန့်ရှင်း၊ အင်ဒြိယကိုထိန်းချုပ်နိုင်၊ သရုတိနှင့် လေ့လာမှုအပြည့်အစုံ၊ ဟန်ဆောင်မှုကင်း၊ သဒ္ဓမ္မကိရိယာ၌ တည်ကြည်သူ—ထိုသူအား ဆယ့်သုံးရက်ပွဲတော်အတွင်း ပေးသော ဒါနတစ်ခုချင်းစီသည် ဆယ့်သုံးဆ ပို၍ အကျိုးဖြစ်၏။
Verse 49
। अध्याय
“အဓ္ဓာယ”—အခန်းခေါင်းစဉ်/အခန်းပြောင်းသည့် အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။