Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 32
The Description of the Worship of Rāma and Others
Rāmādi-pūjā-vidhāna
किंतु प्रयोगकर्तॄणां परलोको न विद्यते । षट्कोणं वसुपत्रं च तद्बाह्यार्कदलं लिखेत् ॥ ३२ ॥
kiṃtu prayogakartṝṇāṃ paraloko na vidyate | ṣaṭkoṇaṃ vasupatraṃ ca tadbāhyārkadalaṃ likhet || 32 ||
သို့သော် ထိုသို့သော အကျင့်အထုံးများကို နည်းလမ်းတစ်ရပ်အဖြစ်သာ အသုံးချသူတို့အတွက် နောက်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခြင်း မရှိ။ ထို့နောက် ဆဋ္ကောဏ (ခြောက်ထောင့်) ကိုရေး၍၊ အရှစ်ပွင့်ကြာပန်းကိုရေးကာ၊ အပြင်ဘက်တွင် နေရောင်ကဲ့သို့ ပွင့်ချပ်ဝိုင်းကို ထပ်ရေးရမည်။
Sanatkumara (teaching Narada in a technical-ritual context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It warns that ritual “applications” (prayoga) done as mere technique, without right aim and inner orientation, do not yield higher spiritual destiny (paraloka); the verse then prescribes the proper yantra layout used to support disciplined worship.
Indirectly: it implies that external forms (diagrams and procedures) must be joined to sincere intent and reverence; otherwise the practice becomes empty craft rather than devotion-centered worship that uplifts the practitioner.
A technical prayoga instruction: constructing a yantra by drawing a ṣaṭkoṇa (hexagon), an eight-petalled lotus (vasupatra), and an outer arka-dala (sun-like petalled ring)—a procedural detail aligned with ritual science and sacred diagram traditions.