Adhyaya 22

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकविशो ऽध्याय इन् रेए निछ्त् ज़ुल्äस्सिगे ज़ेइछेन्: व्यास उवाच गोमयेनोदकैर्भूमिं शोधयित्वा समाहितः / संनिपात्य द्विजान् सर्वान् साधुभिः संनिमन्त्रयेत्

ဤသို့ သန့်ရှင်းသော «ကူර්မပုရာဏ» အတွင်း၊ ခြောက်ထောင်ရှ్లోက စံဟိတာ၏ နောက်ပိုင်း—(အခန်းအဆုံးစာတမ်းဤနေရာတွင်)။ ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– နွားချေးနှင့် ရေဖြင့် မြေပြင်ကို သန့်စင်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့အားလုံးကို စုဝေးစေ၍ သီလဝါသူတို့၏ အကူအညီဖြင့် ပူဇော်ပွဲအတွက် တရားဝင် ဖိတ်ကြားရမည်။

Verse 2

श्वो भविष्यति मे श्राद्धं पूर्वेद्युरभिपूज्य च / असंभवे परेद्युर्वा यथोक्तैर्लक्षणैर्युतान्

«မနက်ဖြန် ငါ၏ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်မည်။ ထို့ကြောင့် မနေ့ကတည်းက ဗြာဟ္မဏတို့ကို လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်၍ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။ မဖြစ်နိုင်လျှင် နောက်တစ်နေ့တွင်လည်း ပြုနိုင်သည်—သတ်မှတ်ထားသော အရည်အချင်းလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံသူတို့ကို ရွေးချယ်၍»။

Verse 3

तस्य ते पितरः श्रुत्वा श्राद्धकालमुपस्थितम् / अन्योन्यं मनसा ध्यात्वा संपतन्ति मनोजवाः

သူ၏ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) သည် ရှရာဒ္ဓအချိန် ရောက်လာပြီဟု ကြားသိသောအခါ၊ စိတ်ထဲတွင် အချင်းချင်းကို မှတ်မိသိမြင်ကာ၊ အတွေး၏ အမြန်နှုန်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာကြသည်။

Verse 4

ब्राह्मणैस्ते सहाश्नन्ति पितरो ह्यन्तरिक्षगाः / वायुभूतास्तु तिष्ठन्ति भुक्त्वा यान्ति परां गतिम्

အန္တရိက္ခ (အလယ်လောက) တွင် လှုပ်ရှားသည့် ပိတೃများသည် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့်အတူ ပူဇော်အဟာရကို သုံးဆောင်ကြသည်။ လေ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူကာ အနီး၌ တည်ရှိနေပြီး၊ စိတ်ကျေနပ်သွားသောအခါ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ထွက်ခွာကြသည်။

Verse 5

आमन्त्रिताश्च ते विप्राः श्राद्धकाल उपस्थिते / वसेयुर्नियताः सर्वे ब्रह्मचर्यपरायणाः

ရှရာဒ္ဓအချိန် ရောက်လာသောအခါ ဖိတ်ကြားထားသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အားလုံး စည်းကမ်းတကျ ထိုနေရာ၌ နေရမည်၊ ဗြဟ္မစရိယ (brahmacarya) ကို အဓိကထား၍ အကျင့်သီလ၌ တည်ကြည်ရမည်။

Verse 6

अक्रोधनो ऽत्वरो ऽमत्तः सत्यवादी समाहितः / भारं मैथुनमध्वानं श्राद्धकृद् वर्जयेज्जपम्

ဂျပ (japa) ပြုသူသည် ဒေါသမရှိ၊ အလျင်မလို၊ မမူးယစ်၊ အမှန်ပြော၊ စိတ်တည်ငြိမ်ရမည်။ ဂျပပြုစဉ် အလေးအတန်ထမ်းခြင်း၊ လိင်ဆက်ဆံခြင်း၊ ခရီးရှည်သွားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ စြာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ရာတွင်လည်း ဂျပကို ရပ်ထားရမည်။

Verse 7

आमन्त्रितो ब्राह्मणो वा यो ऽन्यस्मै कुरुते क्षणम् / स याति नरकं घोरं सूकरत्वां प्रायाति च

ဖိတ်ကြားထားသော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးက ခဏလေးပင်ဖြစ်စေ အခြားသူကို သွားကူညီဝန်ဆောင်ရန် လှည့်ထွက်သွားလျှင်၊ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်ပြီး နောက်တဖန် ဝက်အဖြစ်လည်း မွေးဖွားရသည်။

Verse 8

आमन्त्रयित्वा यो मोहादन्यं चामन्त्रयेद् द्विजम् / स तस्मादधिकः पापी विष्ठाकीटो ऽभिजायते

တစ်ဦးကို ဖိတ်ကြားပြီးနောက် မောဟကြောင့် အခြား ဒွိဇ (brāhmaṇa) တစ်ဦးကို ထပ်ဖိတ်ကြား၍ အစားထိုးလျှင်၊ ထိုသူသည် အရင်အပြစ်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော အပြစ်ရှိသူဖြစ်ပြီး အညစ်အကြေးထဲရှိ ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွားရသည်။

Verse 9

श्राद्धे निमन्त्रितो विप्रो मैथुनं यो ऽधिगच्छति / ब्रह्महत्यामवाप्नोति तिर्यग्योनौ च जायते

စြာဒ္ဓ (śrāddha) အတွက် ဖိတ်ကြားထားသော ဘြာဟ္မဏက လိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလျှင်၊ ဘြဟ္မဟတ္ယာ (brahma-hatyā) ဟူသော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်ကို ရရှိပြီး နောက်တဖန် တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစားတွင် မွေးဖွားရသည်။

Verse 10

निमन्त्रितस्तु यो विप्रो ह्यध्वानं याति दुर्मतिः / भवन्ति पितरस्तस्य तं मासं पांशुभोजनाः

သို့ရာတွင် ဖိတ်ကြားထားသော်လည်း မိုက်မဲသော ဘြာဟ္မဏက ခရီးထွက်သွားလျှင်၊ ထိုသူ၏ ပိတೃ (pitṛs) များသည် ထိုလအတွင်း ဖုန်မှုန့်ကို အစာအဖြစ် စားသောက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြရသည်။

Verse 11

निमन्त्रितस्तु यः श्राद्धे प्रकुर्यात् कलहं द्विजः / भवन्ति तस्य तन्मासं पितरो मलभोजनाः

ရှရဒ္ဓပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခံရသော ဒွိဇသည် ထိုနေရာ၌ အငြင်းပွားမှုကို ဖြစ်စေပါက၊ တစ်လပတ်လုံး သူ၏ ပိတೃများသည် အညစ်အကြေးကဲ့သို့ မသန့်ရှင်းသော ပူဇော်သက္ကာကိုသာ လက်ခံစားသုံးရမည်။

Verse 12

तस्मान्निमन्त्रितः श्राद्धे नियतात्मा भवेद् द्विजः / अक्रोधनः शौचपरः कर्ता चैव जितेन्द्रियः

ထို့ကြောင့် ရှရဒ္ဓပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခံရသော ဒွိဇသည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားရမည်—ဒေါသကင်း၍ သန့်ရှင်းမှုကို လိုက်နာသူ၊ ပွဲတော်ကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်သူ၊ အာရုံခံအင်္ဂါများကို အနိုင်ယူထားသူ ဖြစ်ရမည်။

Verse 13

श्वोभूते दक्षिणां गत्वा दिशं दर्भान् समाहितः / समूलानाहरेद् वारि दक्षिणाग्रान् सुनिर्मलान्

မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် စိတ်ကို စုစည်းထား၍ တောင်ဘက်သို့ သွားကာ ရေဖြင့် အလွန်သန့်ရှင်းသော ဒರ್ಭမြက်ကို အမြစ်ပါအောင် ဆွဲယူရမည်၊ ထို့ပြင် မြက်ဖျားများကို တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေ၍ ယူရမည်။

Verse 14

दक्षिणाप्रवणं स्निग्धं विभक्तं शुभलक्षणम् / शुचिं देशं विविक्तं च गोमयेनोपलेपयेत्

တောင်ဘက်သို့ နည်းနည်းလျှောဆင်းသည့်၊ နူးညံ့ချောမွေ့ပြီး ကန့်သတ်ခွဲထားသည့်၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာကောင်းများပါသော သန့်ရှင်း၍ တိတ်ဆိတ်သော နေရာကို ပြင်ဆင်ကာ ထိုမြေကို နွားချေးဖြင့် လိမ်းပတ်၍ သန့်စင်ရမည်။

Verse 15

नदीतीरेषु तीर्थेषु स्वभूमौ चैव सानुषु / विविक्तेषु च तुष्यन्ति दत्तेन पितरः सदा

မြစ်ကမ်းပါးများ၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) များ၊ ကိုယ့်မြေကိုယ်ပိုင်နေရာများ၊ တောင်စောင်းများနှင့် တိတ်ဆိတ်သော နေရာများတွင် ပူဇော်လှူဒါန်းသည့် အလှူကြောင့် ပိတೃများသည် အမြဲတမ်း ကျေနပ်နှစ်သက်ကြသည်။

Verse 16

पारक्ये भूमिभागे तु पितॄणां नैव निर्वपेत् / स्वामिभिस्तद् विहन्येत मोहाद् यत् क्रियते नरैः

သူတစ်ပါး၏မြေတွင် ပိတೃတို့အတွက် ရှရဒ္ဓ (ဘိုးဘွားပူဇော်) ကို မပြုရ။ မောဟကြောင့် လူတို့ပြုသမျှသည် ထိုနေရာ၏ တရားဝင်ပိုင်ရှင်တို့က ပယ်ဖျက်သဖြင့် အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 17

अटव्यः पर्वताः पुण्यास्तीर्थान्यायतनानि च / सर्वाण्यस्वामिकान्याहुर्न हि तेषु परिग्रहः

သန့်ရှင်းသောတောများ၊ ပုဏ္ဏားတောင်များ၊ တီရ္ထ (ဘုရားဖူးကူးဆိပ်) များနှင့် ဘုရားကျောင်းအာယတနများအားလုံးကို ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိသောနေရာများဟု ကြေညာကြသည်။ ထိုနေရာများတွင် တရားဝင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Verse 18

तिलान् प्रविकिरेत् तत्र सर्वतो बन्धयेदजान् / असुरोपहतं सर्वं तिलैः शुद्ध्यत्यजेन वा

ထိုနေရာတွင် နှမ်းစေ့များကို အရပ်ရပ်သို့ ဖြန့်ကြဲ၍ ဆိတ်များကို အရပ်လုံးတွင် ချည်နှောင်ထားရမည်။ အဆုရတို့၏ အကျိုးဆိုးထိခိုက်မှု ခံထားသမျှကို နှမ်းစေ့ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဆိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ (ပူဇော်ပွဲတွင်) သန့်စင်နိုင်သည်။

Verse 19

ततो ऽन्नं बहुसंस्कारं नैकव्यञ्जनमच्युतम् / चोष्यपेयसमृद्धं च यथाशक्त्या प्रकल्पयेत्

ထို့နောက် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အလှဆင်ပြင်ဆင်မှုများစွာဖြင့် ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ထားသော အစာကို၊ အမျိုးမျိုးသော ဟင်းလျာများနှင့်အတူ၊ ကိုက်စားသောက်စရာနှင့် သောက်စရာတို့ ပေါများစွာဖြစ်အောင် စီစဉ်၍ အချျုတ (မပျက်မယွင်းသော အရှင်) ထံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

ततो निवृत्ते मध्याह्ने लुप्तलोमनखान् द्विजान् / अभिगम्य यथामार्गं प्रयच्छेद् दन्तधावनम्

ထို့နောက် မွန်းတည့်ကျော်လွန်သွားသောအခါ ဆံပင်နှင့် လက်သည်းဖြတ်ပြီးသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များထံ သွားရောက်၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း သွားသန့်စင်ရန် သွားတိုက်တံ (သစ်တံ) ကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 21

तैलमभ्यञ्जनं स्नानं स्नानीयं च पृथग्विधम् / पात्रैरौदुम्बरैर्दद्याद् वैश्वदैवत्यपूर्वकम्

ကိုယ်လိမ်းရန် ဆီ၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် ရေချိုးရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းမျိုးစုံကို သီးသန့်သီးသန့် ပေးလှူရမည်။ ထို့ကို ဥဒုမ္ဗရသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်သော အိုးခွက်များတွင် ထည့်၍ ဝိုင်ශ්ဝဒေဝ (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဒေဝတားများသို့ ပူဇော်ခြင်း) အခမ်းအနားကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပေးလှူရမည်။

Verse 22

ततः स्नात्वा निवृत्तेभ्यः प्रत्युत्थायकृताञ्जलिः / पाद्यमाचमनीयं च संप्रयच्छेद् यथाक्रमम्

ထို့နောက် ရေချိုးပြီးလျှင် ပြန်လာသူတို့အား လက်အုပ်ချီ၍ ထ၍ ကြိုဆိုကာ၊ အစဉ်အလာအတိုင်း ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) နှင့် အာစမန ရေ (သောက်သုံးရန် ရေ) ကို အစဉ်လိုက် ပေးအပ်ရမည်။

Verse 23

ये चात्र विश्वेदेवानां विप्राः पूर्वं निमन्त्रिताः / प्राङ्मुखान्यासनान्येषां त्रिदर्भोपहितानि च

ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် ဝိශ්ဝဒေဝများ၏ ကర్మအတွက် အရင်က ဖိတ်ကြားထားသော ဗြာဟ္မဏ ပုရောဟိတ်တို့အတွက် အရှေ့ဘက်မျက်နှာမူ အာසနများကို စီစဉ်ထားပြီး၊ ထိုအာසနများပေါ်တွင် ဒರ್ಭမြက် သုံးချောင်းကိုလည်း သန့်ရှင်းသင်္ကေတအဖြစ် ထားပေးထားသည်။

Verse 24

दक्षिणामुखयुक्तानि पितॄणामासनानि च / दक्षिणाग्रैकदर्भाणि प्रोक्षितानि तिलोदकैः

ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) အတွက် အာසနများကို တောင်ဘက်မျက်နှာမူအောင် စီစဉ်၍၊ ထိပ်ဖျားတောင်ဘက်သို့ ညွှန်သော ကုရှမြက် တစ်ချောင်းစီကို ထားကာ၊ နှမ်းရေနှင့် ပက်ဖျန်းသန့်စင်ရမည်။

Verse 25

तेषूपवेशयेदेतानासनं स्पृश्य स द्विजम् / आसध्वमिति संजल्पन् आसनास्ते पृथक् पृथक्

ထိုသူတို့ကို ထိုင်စေပြီးနောက် အိမ်ရှင်သည် အာසနကို ထိကာ (လေးစားစွာ) ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကိုလည်း ထိ၍ «ထိုင်ပါ» ဟု ဆိုကာ၊ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် အာසနကို သီးသန့် သီးသန့် ချထားပေးရမည်။

Verse 26

द्वौ दैवे प्राङ्मुखौ पित्र्ये त्रयश्चोदङ्मुखास्तथा / एकैकं वा भवेत् तत्र देवमातामहेष्वपि

ဒေဝတားပူဇာအတွက် ဗြာဟ္မဏနှစ်ဦးကို အရှေ့ဘက်မျက်နှာမူ ထိုင်စေရာ၏။ ပိတೃ(ဘိုးဘွား)ပူဇာအတွက် သုံးဦးကို မြောက်ဘက်မျက်နှာမူ ထိုင်စေရာ၏။ သို့မဟုတ် ဒေဝ၊ မိခင်နှင့် မိခင်ဘက်အဘိုးတို့၏ ရိတုများတွင်လည်း တစ်ဦးစီသာ ခန့်ထားနိုင်၏။

Verse 27

सत्क्रियां देशकालौ च शौचं ब्राह्मणसंपदम् / पञ्चैतान् विस्तरो हन्ति तस्मान्नेहेत विस्तरम्

ရိတုမှန်ကန်မှု၊ နေရာနှင့်အချိန်သင့်တော်မှု၊ သန့်ရှင်းမှု၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ပြည့်စုံကောင်းမွန်မှု—ဤငါးပါးကို အလွန်အကျွံ ချဲ့ထွင်ပြုလုပ်ခြင်းက ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ထို့ကြောင့် ရိတု၌ မလိုအပ်သော ရှည်လျားမှုကို မလိုက်နာသင့်။

Verse 28

अपि वा भोजयेदेकं ब्राह्मणं वेदपारगम् / श्रुतशीलादिसंपन्नमलक्षणविवर्जितम्

သို့မဟုတ် ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်ပြီး အဆုံးထိ သိမြင်သူ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးတည်းကိုပင် ကျွေးမွေးနိုင်၏။ သူသည် သင်ယူမှု၊ သီလနှင့် အခြားကောင်းဂုဏ်တို့ ပြည့်စုံ၍ မသင့်လျော်သော ချို့ယွင်းချက်များကင်းစင်သူ ဖြစ်ရမည်။

Verse 29

उद्धृत्य पात्रे चान्नं तत् सर्वस्मात् प्रकृतात् पुनः / देवतायतने चास्मै निवेद्यान्यत्प्रवर्तयेत्

ထို့နောက် အများအပြားအစားအစာထဲမှ ထိုချက်ပြီးသော အစာကို ထပ်မံခွဲထုတ်၍ သန့်ရှင်းသော ပန်းကန်တွင် ထည့်ကာ ဒေဝတာအာလယ၌ ထိုဘုရားသခင်ထံ နৈဝေဒျ (naivedya) အဖြစ် ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသော ရိတုများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 30

प्रास्येदग्नौ तदन्नं तु दद्याद् वा ब्रह्मचारिणे / तस्मादेकमपि श्रेष्ठं विद्वांसं भोजयेद् द्विजम्

ထိုအစာကို သန့်ရှင်းသော မီး(အဂ္နိ)ထဲသို့ ပစ်ချရမည်၊ သို့မဟုတ် ဗြဟ္မစာရိ (ဝေဒကျောင်းသား) ထံ ပေးရမည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဦးတည်းကိုသာ ကျွေးရမည်ဆိုလျှင်ပင် အထူးကောင်းမြတ်၍ ပညာရှိသော ဒွိဇ(ဗြာဟ္မဏ)ကို ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 31

भिक्षुको ब्रह्मचारी वा भोजनार्थमुपस्थितः / उपविष्टेषु यः श्राद्धे कामं तमपि भोजयेत्

ဆွမ်းခံဘိက္ခု သို့မဟုတ် ဗြဟ္မစာရီသည် အစာအဟာရအတွက် ရောက်လာလျှင်၊ ရှရဒ္ဓပွဲတွင် ဧည့်သည်များ ထိုင်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း စိတ်ကြည်နူးစွာ ထိုသူကိုလည်း ကျွေးမွေးသင့်သည်။

Verse 32

अतिथिर्यस्य नाश्नाति न तच्छ्राद्धं प्रशस्यते / तस्मात् प्रयत्नाच्छ्राद्धेषु पूज्या ह्यतिथयो द्विजैः

ဧည့်သည် မစားသောက်ရသော ရှရဒ္ဓကို မချီးမွမ်းကြ။ ထို့ကြောင့် ရှရဒ္ဓကာလတွင် ဒွိဇတို့သည် ကြိုးစား၍ ဧည့်သည်များကို အမှန်တကယ် ဂုဏ်ပြုပူဇော်သင့်သည်။

Verse 33

आतिथ्यरहिते श्राद्धे भुञ्जते ये द्विजातयः / काकयोनिं व्रजन्त्येते दाता चैव न संशयः

ဧည့်ခံမှုမရှိသော ရှရဒ္ဓတွင် ဒွိဇတို့ စားသောက်လျှင်၊ ထိုသူတို့သည် ကာကာ (ကြက်ကောင်) အမျိုးအစားသို့ ကျရောက်ကြပြီး၊ အလှူရှင်လည်း ထိုနည်းတူပင်—သံသယမရှိ။

Verse 34

हीनाङ्गः पतितः कुष्ठी व्रणी पुक्कसनास्तिकौ / कुक्कुटाः शूकराः श्वानो वर्ज्याः श्राद्धेषु दूरतः

ရှရဒ္ဓပွဲတွင် ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူ၊ ကျင့်ဝတ်ကျဆုံးသူ၊ ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူ၊ အနာပေါက်/ဒဏ်ရာရှိသူ၊ ပုက္ကသ၊ နာစတိကတို့ကို အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အပြင် ကြက်၊ ဝက်၊ ခွေးတို့ကိုလည်း တင်းကျပ်စွာ ဖယ်ရှားရမည်။

Verse 35

बीभत्सुमशुचिं नग्नं मत्तं धूर्तं रजस्वलाम् / नीलकाषायवसनं पाषण्डांश्च विवर्जयेत्

စက်ဆုပ်ဖွယ် မသန့်ရှင်းသူတို့—အဝတ်မဝတ်သူ၊ မူးယစ်သူ၊ လှည့်စားသူ၊ ရာသီလာနေသော မိန်းမ—တို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် အပြာ သို့မဟုတ် ကာရှာယ (အိုခါ) အဝတ်ဝတ်၍ အယူဝါဒအမှတ်အသားပြသူများနှင့် ဓမ္မကိုဆန့်ကျင်သော ပာရှဏ္ဍတို့ကိုလည်း ဖယ်ရှားရမည်။

Verse 36

यत् तत्र क्रियते कर्म पैतृकं ब्राह्मणान् प्रति / तत्सर्वमेव कर्तव्यं वैश्वदैवत्यपूर्वकम्

ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ပြုလုပ်သော ဘိုးဘွားပူဇော်ကర్మဟူသမျှကိုလည်း၊ အရင်ဆုံး ဝိုင်ශ්ဝဒေဝ (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဒေဝတားတို့အား ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီးမှသာ စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 37

यथोपविष्टान् सर्वांस्तानलङ्कुर्याद् विभूषणः / स्त्रग्दामभिः शिरोवेष्टैर्धूपवासो ऽनुलेपनैः

ထို့နောက် ဂုဏ်ပြုအမှုထမ်းသည် ထိုင်နေသည့်အတိုင်းပင် သူတို့အားလုံးကို အလှဆင်ပေးရမည်—ပန်းကုံးနှင့် ပန်းကြိုးများ၊ ခေါင်းပတ်အဝတ်များ၊ နံ့သာမီး (ဓూప)၊ အဝတ်အစားကောင်းများနှင့် အနံ့သာလိမ်းဆေးတို့ဖြင့်။

Verse 38

ततस्त्वावाहयेद् देवान् ब्राह्मणानामनुज्ञया / उदङ्मुखो यथान्यायं विश्वे देवास इत्यृचा

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်၊ မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ထိုင်ကာ စည်းကမ်းတကျ ဒေဝတားတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်—«ဝိශ්ဝေ ဒေဝာသ…» ဟူသော ရိဂ္ဝေဒ မန္တရ (အလုံးစုံသော ဒေဝတားတို့အား…) ကို ရွတ်ဆို၍။

Verse 39

द्वे पवित्रे गृहीत्वाथ भाजने क्षालिते पुनः / शं नो देव्या जलं क्षिप्त्वा यवो ऽसीति यवांस्तथा

ထို့နောက် သန့်စင်စေသော ပဝိတ္တရမြက်ကွင်း နှစ်ကွင်းကို ကိုင်ယူ၍၊ ပြန်လည် ဆေးကြောသန့်စင်ထားသော အိုးခွက်တွင်၊ «ဒေဝီသည် ကျွန်ုပ်တို့အား မင်္ဂလာပေးပါစေ» ဟူသော မန္တရဖြင့် ရေကို ဖြန်းရမည်။ ထို့အတူ «သင်သည် ယဝ (မုယော) ဖြစ်၏» ဟူ၍ မုယောကိုလည်း သန့်စင်သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 40

या दिव्या इति मन्त्रण हस्ते त्वर्घं विनिक्षिपेत् / प्रदद्याद् गन्धमाल्यानि धूपादीनि च शक्तितः

«ယာ ဒိဗ္ယာ…» ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက်၊ အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ/ပူဇော်ရေ) ကို (ဒေဝတား သို့မဟုတ် ပူဇော်ခံရသူ၏) လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးရမည်။ ထို့နောက် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း နံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ ဓూపနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 41

अपसव्यं ततः कृत्वा पितॄणां दक्षिणामुखः / आवाहनं ततः कुर्यादुशन्तस्त्वेत्यृचा बुधः

ထို့နောက် ယဇ္ဉောပဝီတကို အပသဗျ (apasavya) အနေဖြင့် ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်၍ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအတွက် တောင်ဘက်ကို မျက်နှာမူကာ၊ ပညာရှိသည် «uśantaḥ» ဟူသော ရိဂ္ဝေဒ မန္တရားအစဖြင့် အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 42

आवाह्य तदनुज्ञातो जपेदायन्तु नस्ततः / शं नो देव्योदकं पात्रे तिलो ऽसीति तिलांस्तथा

သူတို့ကို အာဝါဟနဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ခွင့်ပြုချက်ရလျှင်၊ ထို့နောက် «ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ လာကြပါစေ» ဟု မန္တရားကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «အိုး၊ ပാത്രအတွင်းရှိ သဗ္ဗဒေဝီ ရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ» ဟုလည်းကောင်း၊ နှမ်းစေ့များပေါ်တွင် «သင်သည် နှမ်းဖြစ်၏» ဟုလည်းကောင်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 43

क्षिप्त्वा चार्घं यथापूर्वं दत्त्वा हस्तेषु वै पुनः / संस्त्रवांश्च ततः सर्वान् पात्रे कुर्यात् समाहितः / पितृभ्यः स्थानमेतेन न्युब्जं पात्रं निधापयेत्

ယခင်ကဲ့သို့ အရ္ဃျကို လောင်းပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ လက်ထဲသို့ (ရေကို) ထည့်ပေးကာ၊ စိတ်တည်ငြိမ်သော အကျင့်ပြုသူသည် ကျန်ရှိသမျှ စီးကျသည့်ရေများကို ပാത്രထဲသို့ စုဆောင်းရမည်။ ဤလုပ်ရပ်ဖြင့် ပိတೃများအတွက် နေရာကို တည်စေပြီး ပാത്രကို အောက်ဘက်သို့ လှန်၍ ချထားရမည်။

Verse 44

अग्नौ करिष्येत्यादाय पृच्छत्यन्नं घृतप्लुतम् / कुरुष्वेत्यभ्यनुज्ञातो जुहुयादुपवीतवान्

ဃီ (ghee) ဖြင့် စိုစွတ်ထားသော အစာကို ယူကာ «ဤအရာကို မီးထဲသို့ ပူဇော်ရမလား» ဟု မေးမြန်းပြီး၊ «လုပ်ပါ» ဟူသော ခွင့်ပြုစကားရလျှင် ယဇ္ဉောပဝီတကို မှန်ကန်သည့်ပုံစံဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားသော အကျင့်ပြုသူသည် အဂ္နိထံသို့ ဟောမပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 45

यज्ञोपवीतिना होमः कर्तव्यः कुशपाणिना / प्राचीनावीतिना पित्र्यं वैश्वदेवं तु होमवत्

ဟောမကို ယဇ္ဉောပဝီတကို မှန်ကန်သည့်ပုံစံ (upavīta) ဖြင့် ဝတ်ဆင်ကာ လက်တွင် ကုရှမြက် (kuśa) ကို ကိုင်ထား၍ ပြုလုပ်ရမည်။ သို့ရာတွင် ပိတೃယ (ဘိုးဘွားဆိုင်ရာ) အခမ်းအနားကို ယဇ္ဉောပဝီတကို ပြန်လှန်ဝတ်သည့် ပရాచီနာဝီတ (prācīnāvīta) ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝ (Vaiśvadeva) ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း ဟောမကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 46

दक्षिणं पातयेज्जानुं देवान् परिचरन् पुमान् / पितृणां परिचर्यासु पातयेदितरं तथा

နတ်တို့ကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်ရာတွင် ယောက်ျားသည် ညာဘက်ဒူးကို မြေသို့ချရမည်။ ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ဆောင်ရွက်ရာတွင်လည်း အခြားဒူး (ဘယ်ဘက်) ကို ထိုနည်းတူ ချရမည်။

Verse 47

सोमाय वै पितृमते स्वधा नम इति ब्रुवन् / अग्नये कव्यवाहनाय स्वधेति जुहुयात् ततः

«ပိတೃတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော ဆိုမအား—စွဝဓာ၊ နမဟ်» ဟု ဆိုကာ၊ ထို့နောက် «စွဝဓာ» ဟု ပြော၍ ပိတೃအာဟုတိကို သယ်ဆောင်သော အဂ္နိ (ကဗျဝါဟန) ထဲသို့ ဟောမပူဇော်ရမည်။

Verse 48

अग्न्यभावे तु विप्रस्य पाणावेवोपपादयेत् / महादेवान्तिके वाथ गोष्ठे वा सुसमाहितः

သို့ရာတွင် ဗြာဟ္မဏ၌ သန့်ရှင်းသော မီးမရှိလျှင် မိမိလက်ဖဝါးကို ခွက်ကာ ထိုထဲတွင်ပင် ပြုလုပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ မဟာဒေဝ၏ အနီး၌ဖြစ်စေ၊ နွားတဲ၌ဖြစ်စေ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 49

ततस्तैरभ्यनुज्ञातो गत्वा वै दक्षिणां दिशम् / गोमयेनोपतिप्योर्वों स्थानं कृत्वा तु सैकतम्

ထို့နောက် သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီး တောင်ဘက်သို့ သွားလေ၏။ နွားချေးဖြင့် မြေကို လိမ်းသုတ်ကာ၊ ထိုနေရာတွင် သဲဖြင့် သင့်တော်သော အခင်းအကျင်းကို ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 50

मण्डलं चतुरस्त्रं वा दक्षिणावनतं शुभम् / त्रिरुल्लिखेत् तस्य मध्यं दर्भेणैकेन चैव हि

မင်္ဂလာရှိ၍ တောင်ဘက်သို့ အနည်းငယ် စောင်းနေသော မဏ္ဍလကို ဝိုင်းဝိုင်းဖြစ်စေ၊ လေးထောင့်ဖြစ်စေ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒರ್ಭမြက်တစ်ချောင်းဖြင့် ၎င်း၏ အလယ်ကို သုံးကြိမ် ခြစ်မှတ်ရမည်။

Verse 51

ततः संस्तीर्य तत्स्थाने दर्भान् वैदक्षिणाग्रकान् / त्रीन् पिण्डान् निर्वपेत् तत्र हविः शेषात्समाहितः

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ကုရှမြက်ကို တောင်ဘက်သို့ အဖျားများလှည့်၍ ခင်းပြီး စိတ်တည်ငြိမ်သော အကျင့်ပြုသူသည် ဟဝိစ် (ပူဇာအနုလောမ) ကျန်ရစ်သည့်အပိုင်းဖြင့် ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံးပူဇာ) သုံးလုံးကို ထိုနေရာ၌ တင်လှူရမည်။

Verse 52

न्युप्य पिण्डांस्तु तं हस्तं निमृज्याल्लेपभागिनाम् / तेषु दर्भेष्वथाचम्य त्रिरायम्य शनैरसून् / तदन्नं तु नमस्कुर्यात् पितॄनेव च मन्त्रवित्

ပိဏ္ဍများကို တင်လှူပြီးနောက် အကျန်အပိုင်းကို ခံယူမည့်သူတို့အတွက် လိမ်းကပ်သွားသော လက်ကို သုတ်သင်ရမည်။ ထို့နောက် ဒರ್ಭမြက်ပေါ်တွင် အာစမန (ācamana) ပြု၍ သုံးကြိမ် တဖြည်းဖြည်း အသက်ရှူကို ထိန်းညှိရမည်။ ထို့နောက် မန္တရသိသူသည် ထိုအန္နပူဇာကို ပိတೃများကို နမസ്കာရပြုသကဲ့သို့ ရိုသေစွာ နမಸ್ಕာရပြုရမည်။

Verse 53

उदकं निनयेच्छेषं शनैः पिण्डान्तिके पुनः / अवजिघ्रेच्च तान् पिण्डान् यथान्युप्तान् समाहितः

ထို့နောက် စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ကျန်ရစ်သော ရေကို ပိဏ္ဍများအနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ယူဆောင်လာရမည်။ ထို့ပြင် ထိုပိဏ္ဍပူဇာများကို တင်ထားသည့်အတိုင်းပင် စိတ်စုစည်း၍ နူးညံ့စွာ နံ့ရှုရမည်။

Verse 54

अथ पिण्डावशिष्टान्नं विधिना भोजयेद् द्विजान् / मांसान्यपूपान् विविधान् दद्यात् कृसरपायसम्

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းအတိုင်း ပိဏ္ဍပူဇာပြီးနောက် ကျန်ရစ်သော အစားအစာဖြင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် အသားမျိုးစုံနှင့် အပူပ (မုန့်) မျိုးစုံကို ပေးလှူကာ ကೃසර (ရောနှောထမင်း) နှင့် ပာယသ (နို့ထမင်းချို) ကိုလည်း ပေးရမည်။

Verse 55

सूपशाकफलानीक्षून् पयो दधि घृतं मधु / अन्नं चैव यथाकामं विविधं भक्ष्यपेयकम्

ဟင်းရည်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ချက်၊ သစ်သီးနှင့် ကြံကို ပူဇာတင်လှူရမည်။ ထို့ပြင် နို့၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)၊ ဂှရတ (ghee) နှင့် ပျားရည်တို့ကိုလည်း—လိုသလို အစားအစာမျိုးစုံ၊ စားစရာနှင့် သောက်စရာ အမျိုးမျိုးတို့နှင့်အတူ ပေးလှူရမည်။

Verse 56

यद् यदिष्टं द्विजेन्द्राणां तत्सर्वं विनिवेदयेत् / धान्यांस्तिलांश्च विविधान् शर्करा विविधास्तथा

နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့ အလိုရှိသမျှကို အကုန်လုံး ဆက်ကပ်ပူဇော်ရမည်။ အမျိုးမျိုးသော စပါးနှံ၊ အမျိုးမျိုးသော နှမ်းစေ့များနှင့် အမျိုးမျိုးသော သကြားတို့ကိုလည်း ထည့်ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 57

उष्णमन्नं द्विजातिभ्यो दातव्यं श्रेय इच्छता / अन्यत्र फलमूलेभ्यः पानकेभ्यस्तथैव च

ကောင်းကျိုးဓမ္မကို လိုလားသူသည် နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့အား ပူပူနွေးနွေး အသစ်ချက်ထားသော အစာကို ပေးလှူရမည်။ သို့ရာတွင် သစ်သီးနှင့် မြစ်မူလများ၊ ထို့အပြင် ပာနက (pānaka) သောက်စရာတို့အတွက်မူ အခြားသဘောဖြင့် ပေးနိုင်သည်။

Verse 58

नाश्रूणि पातयेज्जातु न कुप्येन्नानृतं वदेत् / न पादेन स्पृशेदन्नं न चैतदवधूनयेत्

ဘယ်အခါမျှ မျက်ရည်မကျစေ၊ ဒေါသမထွက်စေ၊ မုသားမပြောစေ။ အစာကို ခြေဖြင့် မထိစေ၊ ထို့အပြင် အစာကို လှုပ်ခါပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း မလုပ်စေ။

Verse 59

क्रोधेन चैव यत् दत्तं यद् भुक्तं त्वरया पुनः / यातुधाना विलुम्पन्ति जल्पता चोपपादितम्

ဒေါသဖြင့် ပေးလှူသမျှ၊ အလျင်အမြန်ဖြင့် ပြန်လည်စားသုံးသမျှ၊ စကားပြောရင်း အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ဆက်ကပ်သမျှတို့ကို ယာတုဓာန (yātudhāna) မကောင်းဆိုးဝါးတို့က လုယူသွားပြီး ကုသိုလ်အကျိုး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 60

स्विन्नगात्रो न तिष्ठेत सन्निधौ तु द्विजन्मनाम् / न चात्र श्येनकाकादीन् पक्षिणः प्रतिषेधयेत् / तद्रूपाः पितरस्तत्र समायान्ति बुभुक्षवः

ကိုယ်ခန္ဓာ ချွေးစိုနေစဉ် နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့၏ ရှေ့တွင် မရပ်တည်ရ။ ထို့ပြင် ဤပူဇော်ပွဲအတွင်း သိမ်းငှက်၊ ကောက်ကာ စသည့် ငှက်များကို မနှင်ထုတ်ရ။ အကြောင်းမှာ ဘိုးဘွားပိတရတို့သည် ထိုပုံသဏ္ဌာန်များကို ယူဆောင်ကာ အစာရှာလျက် ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကြသည်။

Verse 61

न दद्यात् तत्र हस्तेन प्रत्यक्षलवणं तथा / न चायसेन पात्रेण न चैवाश्रद्धया पुनः

ဤလှူဒါန်းမှု၌ ဆားကို လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ရိုက်မပေးရ; သံအိုး/သံပန်းကန်ဖြင့်လည်း မပေးရ; ထို့ပြင် ယုံကြည်သဒ္ဓါမရှိဘဲ မလှူရ။

Verse 62

काञ्चनेन तु पात्रेण राजतौदुम्बरेण वा / दत्तमक्षयतां याति खड्गेन च विशेषतः

ရွှေအိုးဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ငွေအိုး သို့မဟုတ် ဥဒုမ္ဗရသစ်သားအိုးဖြင့်ဖြစ်စေ လှူဒါန်းလျှင် ကုသိုလ်သည် မကုန်ခန်းသောအကျိုးသို့ ရောက်၏; ထို့ပြင် ဓားလှူနှင့် တွဲလျှင် အထူးသဖြင့် ပိုမိုမြတ်၏။

Verse 63

पात्रे तु मृण्मये यो वै श्राद्धे भोजयते पितन् / स याति नरकं घोरं भोक्ता चैव पुरोधसः

ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) အခမ်းအနား၌ မြေထည်ပန်းကန်ဖြင့် ပိတೃများကို ကျွေးမွေးသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရ၏; ထိုပူရောဟိတ် (အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သူ) စားသုံးသူလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 64

न पङ्क्त्यां विषमं दद्यान्न याचेन्न च दापयेत् / याचिता दापिता दाता नरकान् यान्ति दारुणान्

ဧည့်သည်တန်းစီထိုင်ရာ၌ လှူဒါန်းမှုကို မညီမညာ မပေးရ; မတောင်းရ၊ မတောင်းခိုင်းရ။ တောင်းသူ၊ အတင်းအကျပ်ပေးရသူ၊ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ပေးသူတို့သည် ကြမ်းတမ်းသော နရကများသို့ သွားကြ၏။

Verse 65

भुञ्जीरन् वाग्यताः शिष्टा न ब्रूयुः प्राकृतान् गुणान् / तावद्धि पितरो ऽश्नन्ति यावन्नोक्ता हविर्गुणाः

ယဉ်ကျေးသိက္ခာရှိသူတို့သည် စကားကို ထိန်းသိမ်း၍ တိတ်တဆိတ် စားသုံးကြစေ; လောကီအောက်တန်းကျသော အကြောင်းအရာများကို မပြောကြစေ။ အဘိုးအဘွားပိတೃများသည် ဟဝိ (ပူဇာအာဟာရ) ၏ ကုသိုလ်ဂုဏ်များကို ရွတ်ဆိုနေသရွေ့သာ စားသုံးကြ၏။

Verse 66

नाग्रासनोपविष्टस्तु भुञ्जोत प्रथमं द्विजः / बहूनां पश्यतां सो ऽज्ञः पङ्क्त्या हरति किल्बिषम्

ဒွိဇသည် တံခါးဝအနား (threshold) ပေါ်တွင် ထိုင်၍ မစားသင့်၊ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း အရင်ဆုံး စားသင့်သည်။ လူအများကြည့်နေစဉ် အတန်းလိုက် (ပင်က္တိ) ထိုင်စားလျှင် မသိမသာ အပြစ်ကို ထိုစားပွဲအတန်းပေါ်သို့ ဆောင်လာသည်။

Verse 67

न किञ्चिद् वर्जयेच्छ्राद्धे नियुक्तस्तु द्विजोत्तमः / न मांसं प्रतिषेधेत न चान्यस्यान्नमीक्षयेत्

ရှရဒ္ဓတွင် ခန့်အပ်ထားသော ဒွိဇအထက်မြတ်သည် စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်ထားသမျှကို မည်သည့်အရာမျှ မပယ်ချသင့်။ သတ်မှတ်ပူဇော်ရာတွင် ပါဝင်သော အသားကို မတားမြစ်သင့်၊ အခြားသူ၏ အစာကိုလည်း မျက်စိဖြင့် မစူးစမ်းသင့်။

Verse 68

यो नाश्नाति द्विजो मांसं नियुक्तः पितृकर्मणि / स प्रेत्य पशुतां याति संभवानेकविंशतिम्

ဘိုးဘွားကర్మ (ပိတೃကರ್ಮ) တွင် စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ခန့်အပ်ထားသော်လည်း သတ်မှတ်ထားသော အသားကို မစားသော ဒွိဇသည် သေပြီးနောက် တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ ကျရောက်ကာ အဆက်မပြတ် ၂၁ ကြိမ် မွေးဖွားရသည်။

Verse 69

स्वाध्यायं श्रावयेदेषां धर्मशास्त्राणि चैव हि / इतिहासपुराणानि श्राद्धकल्पांश्च शोभनान्

သူတို့အတွက် စွာဓျာယ (သဒ္ဓာဖြင့် သင်္ကာရသံတော်) ကို ရွတ်ဖတ်ကြားနာစေသင့်သည်—ဓမ္မရှာස්ထရများကိုလည်း ထည့်သွင်း၍—အီတိဟာသနှင့် ပုရာဏများ၊ ထို့ပြင် ရှရဒ္ဓကလ္ပ အလှပသော ပူဇော်နည်းကျမ်းများကိုပါ ရွတ်ဖတ်စေသင့်သည်။

Verse 70

ततो ऽन्नमुत्सृजेद् भुक्ते अग्रतो विकिरन् भुवि / पृष्ट्वा तृप्ताः स्थ इत्येवं तृप्तानाचामयेत् ततः

ထို့နောက် အစာစားပြီးသွားလျှင် အစာအနည်းငယ်ကို ခွဲထုတ်၍ ရှေ့ဘက် မြေပေါ်တွင် ဖြန့်ချရမည်။ ထို့ပြင် «တင်းတိမ်ပြီလား၊ စိတ်ချမ်းသာစွာ နေကြပါ» ဟု မေးပြီးနောက် တင်းတိမ်သော ဧည့်သည်တို့အား အာစမန (ရေကို ပူဇော်သောက်သုံးခြင်း) ပြုစေသင့်သည်။

Verse 71

आचान्ताननुजानीयादभितो रम्यतामिति / स्वधास्त्विति च तं ब्रूयुर्ब्राह्मणास्तदनन्तरम्

သန့်စင်ရန် အာစမန (ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ပြုပြီးနောက်၊ သူသည် လေးစားစွာ ခွင့်လွှတ်ပို့ဆောင်ကာ «ဘက်ပေါင်းစုံ၌ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာပါစေ» ဟု ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဗြာဟ္မဏတို့က «ဆွဓာ ဖြစ်ပါစေ!» ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။

Verse 72

ततो भुक्तवतां तेषामन्नशेषं निवेदयेत् / यथा ब्रूयुस्तथा कुर्यादनुज्ञातस्तु वै द्विजैः

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့ စားသောက်ပြီးသောအခါ၊ ကျန်သော အစာအပိုင်းကို လေးစားစွာ တင်ပြရမည်။ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့က ခွင့်ပြုလျှင်၊ သူတို့ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း တိတိကျကျ လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 73

पित्र्ये स्वदित इत्येव वाक्यं गोष्ठेषु सूनृतम् / संपन्नमित्यभ्युदये दैवे रोचत इत्यपि

ပိတೃယ (ဘိုးဘွားပူဇော်) အခမ်းအနားတွင် «အရသာကောင်းစွာ ခံစားရပြီ (svaditam)» ဟူသော နူးညံ့၍ မှန်ကန်သော စကားကို ပြောရမည်။ စုဝေးရာများတွင်လည်း ချိုမြိန်၍ သစ္စာရှိသော စကားပြောခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ကံကောင်းချမ်းသာ တိုးတက်သည့် အချိန်တွင် «အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီ (saṃpannam)» ဟု ဆိုရမည်၊ ဒေဝပူဇာတွင်လည်း «နှစ်သက်အတည်ပြုသည် (rocat[e])» ဟု ဆိုရမည်။

Verse 74

विसृज्य ब्राह्मणांस्तान् वै दैवपूर्वं तु वाग्यतः / दक्षिणां दिशमाकाङ् क्षन्याचेतेमान् वरान् पितॄन्

ထိုဗြာဟ္မဏတို့ကို စည်းကမ်းတကျ လွှတ်ပြီးနောက်၊ စကားကို အရင်ဆုံး ဒေဝတို့ထံ ဦးတည်ကာ လေးစားပြောဆိုပြီး၊ ထို့နောက် သူသည် တောင်ဘက်သို့ စိတ်ဆန္ဒကို လှည့်၍ ထူးမြတ်သော ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကို တောင်းပန်အပ်နှံ하였다။

Verse 75

दातारो नो ऽभिवर्धन्तां वेदाः संततिरेव च / श्रद्धा च नो मा व्यगमद् बहुदेयं च नोस्त्त्विति

ကျွန်ုပ်တို့၏ အလှူရှင်တို့ တိုးပွားကြီးပွားပါစေ; ဝေဒတို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်လည်း တည်တံ့ပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဒ္ဓါ မပျောက်မလျော့ပါစေ၊ အမြဲတမ်း ပေးကမ်းနိုင်ရန် အလှူအတွက် အများကြီး ရှိပါစေ—ထိုသို့ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 76

पिण्डांस्तु गो ऽजविप्रेभ्यो दद्यादग्नौ जले ऽपि वा / मध्यमं तु ततः पिण्डमद्यात् पत्नी सुतार्थिनी

သူသည် ပိဏ္ဍ (ထမင်းလုံး) များကို နွား၊ ဆိတ်နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အား ပူဇော်ပေးရမည်၊ သို့မဟုတ် မီးထဲသို့ သို့မဟုတ် ရေထဲသို့ပင် စွန့်လွှတ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် သားကိုလိုလားသော ဇနီးသည် အလယ်ပိဏ္ဍကို စားသင့်သည်။

Verse 77

प्रक्षाल्य हस्तावाचम्य ज्ञातीन् शेषेण तोषयेत् / ज्ञातिष्वपि चतुष्टेषु स्वान् भृत्यान् भोजयोत् ततः / पश्चात् स्वयं च पत्नीभिः शेषमन्नं समाचरेत्

လက်ကိုဆေးကြော၍ အာစမန (ācamana) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်သောအစာဖြင့် မိမိ၏ ဆွေမျိုးများကို ကျေနပ်စေသင့်သည်။ ဆွေမျိုးအုပ်စုလေးမျိုးကိုပင် ပြည့်စုံစွာ ဧည့်ခံပြီးနောက် မိမိ၏ မှီခိုသူများနှင့် အလုပ်သမား/ကျွန်များကိုလည်း ကျွေးမွေးရမည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိမိဇနီးများနှင့်အတူ ကျန်သောအစာကို အစီအစဉ်တကျ စားသုံးရမည်။

Verse 78

नोद्वासयेत् तदुच्छिष्टं यावन्नास्तङ्गतो रविः / ब्रह्मचारी भवेतां तु दम्पती रजनीं तु ताम्

နေမဝင်သေးသရွေ့ ထိုကျန်ရှိသော အရာကို မစွန့်ပစ်သင့်။ ထိုညတွင် လင်မယားနှစ်ဦးသည် ပရဟ္မစရိယ (brahmacarya) အဖြစ် သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်ရမည်။

Verse 79

दत्त्वा श्राद्धं तथा भुक्त्वा सेवते यस्तु मैथुनम् / महारौरवमासाद्य कीटयोनिं व्रजेत् पुनः

ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပူဇော်ပြီး စားသောက်ပြီးနောက် မေထုန (လိင်ဆက်ဆံမှု) ကို ပြုသူသည် မဟာရော်ရဝ (Mahāraurava) ဟုခေါ်သော နရကသို့ ရောက်ကာ နောက်တစ်ဖန် ပိုးမွှားအမျိုးအစားအဖြစ် မွေးဖွားရသည်။

Verse 80

शुचिरक्रोधनः शान्तः सत्यवादी समाहितः / स्वाध्यायं च तथाध्वानं कर्ता भोक्ता च वर्जयेत्

သန့်ရှင်း၍ အမျက်မထွက်၊ တည်ငြိမ်၍ အမှန်တရားကို ပြောဆိုကာ စိတ်ကို အတွင်းသို့ စုစည်းထားရမည်။ စွဝါဓျာယ (svādhyāya) နှင့် ဓျာန (dhyāna) ကို ထိန်းသိမ်းကာ “ငါက လုပ်သူ” “ငါက ခံစားသူ” ဟူသော အယူအဆတို့ကို စွန့်ပယ်ရမည်။

Verse 81

श्राद्धं भुक्त्वा परश्राद्धं भुञ्जते ये द्विजातयः / महापातिकिभिस्तुल्या यान्ति ते नरकान् बहून्

ရှရဒ္ဓကို တစ်နေရာတွင် စားပြီးနောက် အခြားသူ၏ ရှရဒ္ဓသို့ ထပ်မံသွားစားသော ဒွိဇတို့သည် မဟာပာတကင် (အပြစ်ကြီးသူ) တို့နှင့် တူညီဟု ဆိုကြပြီး နరకများစွာသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 82

एष वो विहितः सम्यक् श्राद्धकल्पः सनातनः / आमेन वर्तयेन्नित्यमुदासीनो ऽथ तत्त्ववित्

ဤသို့ဖြင့် သင်တို့အတွက် အစဉ်အမြဲတည်သော ရှရဒ္ဓကလ္ပ (ရှရဒ္ဓ၏ မှန်ကန်သောနည်းလမ်း) ကို ပြည့်စုံစွာ သတ်မှတ်ပေးပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် တတ္တဝိဒ် (အမှန်တရားသိသူ) သည် အတွင်းစိတ်မကပ်လှုပ်ဘဲ တည်ငြိမ်ညီမျှစွာ နေ၍ နည်းတကျ အမြဲလိုက်နာရမည်။

Verse 83

अनग्निरध्वगो वापि तथैव व्यसनान्वितः / आमश्राद्धं द्विजः कुर्याद् विधिज्ञः श्रद्धयान्वितः / तेनाग्नौ करणं कुर्यात् पिण्डांस्तेनैव निर्वपेत्

ဒွိဇတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) မရှိသော်လည်းကောင်း၊ ခရီးသွားနေသော်လည်းကောင်း၊ ဒုက္ခအပေါင်းနှင့် ကြုံတွေ့နေရသော်လည်းကောင်း—နည်းလမ်းသိ၍ သဒ္ဓါရှိလျှင် အာမ-ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုပူဇော်ပွဲအားဖြင့် မီးထဲသို့ အဟုတိများ ဆောင်ရွက်၍ ထိုနည်းတူပင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 84

यो ऽनेन विधिना श्राद्धं कुर्यात् संयतमानसः / व्यपेतकल्पषो नित्यं योगिनां वर्तते पदम्

စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထား၍ ဤသတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို အညစ်အကြေးမှ အမြဲကင်းစင်လာပြီး ယောဂီတို့ ရောက်ရှိသည့် အဆင့်အတန်း၌ အစဉ်တည်နေသည်။

Verse 85

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं कुर्याद् द्विजोत्तमः / आराधितो भवेदीशस्तेन सम्यक् सनातनः

ထို့ကြောင့် ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုကြောင့် အစဉ်တည်သော ဣဿ (Īśa) ကို မှန်ကန်စွာ အာရాధနာပြုရာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသည် အပြည့်အဝ ပီတိဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 86

अपि मूलैर्फलैर्वापि प्रकुर्यान्निर्धनो द्विजः / तिलोदकैस्तर्पयेद् वा पितॄन् स्नात्वा समाहितः

ဆင်းရဲသော ဒွိဇသည်ပင် အမြစ်များ သို့မဟုတ် အသီးများဖြင့်လည်း ကုသိုလ်ပူဇာကို ပြုလုပ်သင့်၏။ သို့မဟုတ် ရေချိုးပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ လင်းစေ့ရောသော ရေဖြင့် ပိတೃများကို တർပဏ ပြု၍ ကျေနပ်စေသင့်၏။

Verse 87

न जीवत्पितृको दद्याद्धोमान्तं चाभिधीयते / येषां वापि पिता दद्यात् तेषां चैके प्रचक्षते

ဖခင်အသက်ရှင်နေသူသည် ထိုသို့သော ဒါနကို မပေးသင့်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် ဤကန့်သတ်ချက်သည် ဟိုးမ (homa) အဆုံးတိုင်အောင် သက်ရောက်သည်ဟုလည်း ပြောကြ၏။ သို့ရာတွင် အာဏာပိုင်အချို့က ဖခင်ကိုယ်တိုင် ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ခွင့်ပြုခြင်းရှိလျှင် သားတို့အတွက်လည်း ခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 88

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः / यो यस्य म्रियते तस्मै देयं नान्यस्य तेन तु

ဖခင်၊ အဖိုး၊ အဖိုးကြီးတို့အနက် မည်သူအတွက် သင့်တော်သနည်းဆိုသည့် ထိုသူထံသို့သာ ရှရဒ္ဓ ဒါန/ပူဇာကို ပေးအပ်ရမည်။ မည်သူသည် မည်သူ၏ ဆွေမျိုးအဖြစ် ကွယ်လွန်သနည်း၊ ထိုသူတစ်ဦးတည်းအတွက်သာ ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူကြောင့် မပေးရ။

Verse 89

भोजयेद् वापि जीवन्तं यथाकामं तु भक्तितः / न जीवन्तमतिक्रम्य ददाति श्रूयते श्रुतिः

အသက်ရှင်နေသူကို သူ့ဆန္ဒအတိုင်း ဘက္တိဖြင့် အစာကျွေးသင့်၏။ ရှရုတိ (Śruti) က အသက်ရှင်သူကို မကျော်လွန်ဘဲ အခြားနေရာသို့ ပေးအပ်ခြင်း မပြုရဟု ကြားရသည်။

Verse 90

द्व्यामुष्यायणिको दद्याद् बीजिक्षेत्रिकयोः समम् / ऋक्यादर्धं समादद्यान्नियोगोत्पादितो यदि

ဒွယာမုရှ္ယာယဏိက (dvyāmuṣyāyaṇika) ဟုခေါ်သော မိဘဘက်နှစ်လိုင်းပိုင် သားသည် မျိုးစေ့ပေးသူ (bījī) နှင့် က్షೇತ್ರိက (kṣetrika) ဟုခေါ်သော ဥပဒေအရ ခင်ပွန်း/ကွင်းပိုင်ရှင်တို့အကြား အမွေကို တန်းတူ ခွဲဝေပေးသင့်၏။ သို့ရာတွင် နိယောဂ (niyoga) ဖြင့် မွေးဖွားလာပါက အဓိကအမွေဆက်ခံသူ (ṛkya) ရသင့်သည့် အစု၏ တစ်ဝက်သာ ယူသင့်၏။

Verse 91

अनियुक्तः सुतो यश्च शुल्कतो जायते त्विह / प्रदद्याद् बीजिने पिण्डं क्षेत्रिणे तु ततो ऽन्यथा

နိယောဂ (niyoga) အမိန့်ခန့်အပ်မှုမရှိဘဲ မွေးဖွားသောသားနှင့် သုလ္က (śulka) မင်္ဂလာကြေးဖြင့် မွေးဖွားသောသားသည် ဤလောက၌ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို မျိုးစေသူ အဖ (bījī) ထံ ပူဇော်ရမည်။ သို့ရာတွင် က္ෂೇತ್ರဇ (kṣetrija) ဖြစ်လျှင် မတူဘဲ—ပိဏ္ဍကို က္ෂೇತ್ರင် (kṣetrin) ဟူသော ခင်ပွန်းထံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 92

द्वौ पिण्डौ निर्वपेत् ताभ्यां क्षेत्रिणे बीजिने तथा / कीर्तयेदथ चैकस्मिन् बीजिनं क्षेत्रिणं ततः

က္ෂೇತ್ರင် (kṣetrin) ခင်ပွန်းထံ ပိဏ္ဍတစ်လုံး၊ ထို့အတူ မျိုးစေသူ ဘီဇင် (bījin) ထံ ပိဏ္ဍတစ်လုံး—ပိဏ္ဍနှစ်လုံးကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ပိဏ္ဍတစ်လုံးတည်းအတွင်း၌ နှစ်ဦးလုံးကို အတူတကွ ဖိတ်ခေါ်၍ မျိုးစေသူကို အရင်အမည်ခေါ်ကာ ထို့နောက် ခင်ပွန်းကို ခေါ်ဆိုရမည်။

Verse 93

मृताहनि तु कर्तव्यमेकोदिष्टं विधानतः / अशौचे स्वे परिक्षीणे काम्यं वै कामतः पुनः

သေဆုံးသည့်နေ့တင်ပင် ဗိဓာနအတိုင်း အဲကောဒ္ဒိဋ္ဌ (ekoddiṣṭa) သြရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။ မိမိ၏ အရှောစ (aśauca) သန့်ရှင်းမပြည့်စုံသည့်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားလျှင် ကာမ်ယ (kāmya) အလိုတော်ဆိုင်ရာ ပူဇော်ပွဲများကို စိတ်ကြိုက် ပြန်လည်ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

Verse 94

पूर्वाह्ने चैव कर्तव्यं श्राद्धमभ्युदयार्थिना / देववत्सर्वमेव स्याद् यवैः कार्या तिलक्रिया

အဘျုဒယ (abhyudaya) စည်းစိမ်တိုးပွားမှုကို လိုလားသူသည် သြရာဒ္ဓကို မနက်ပိုင်း (ပုဗ္ဗာဟ္န) တွင် ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုပွဲ၌ အရာအားလုံးကို ဒေဝပူဇာကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်၊ နှမ်းပူဇာနည်း (tilakriyā) ကိုလည်း ယဝ (yava) မုယောစပါးဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 95

दर्भाश्च ऋजवः कार्या युग्मान् वै भोजयेद् द्विजान् / नान्दीमुखास्तु पितरः प्रीयन्तामिति वाचयेत्

ဒರ್ಭ (darbha) ကုရှမြက်ကို တည့်တည့် စီစဉ်ထားပြီး ဒွိဇ (dvija) ဗြာဟ္မဏများကို နှစ်ယောက်တစ်တွဲဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။ ထိုအခါ “နာန္ဒီမုခ ပိတೃ (Nāndīmukha Pitṛs) မင်္ဂလာအဘိုးအဘွားဝိညာဉ်တို့ ပျော်ရွှင်ကြပါစေ” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 96

मातृश्राद्धं तु पूर्वं स्यात् पितॄणां स्यादनन्तरम् / ततो मातामहानां तु वृद्धौ श्राद्धत्रयं स्मृतम्

မိခင်အတွက် သြာဒ္ဓကို အရင်ပြုရမည်၊ ထို့နောက် ဖခင်ဘက် ပိတೃဘိုးဘွားတို့အတွက် သြာဒ္ဓကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် မိခင်ဘက် အဘိုးများအတွက်လည်း—အသက်အရွယ်ကြီးလာသောအခါ—သြာဒ္ဓ သုံးမျိုးအစဉ်ကို ထုံးတမ်းက မှတ်သားထားသည်။

Verse 97

दवपूर्वं प्रदद्याद् वै न कुर्यादप्रदक्षिणम् / प्राङ्मुखो निर्वपेत् पिण्डानुपवीती समाहितः

သူသည် သန့်ရှင်းသော ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် အရင်ဦးဆုံး ပူဇော်ပေးရမည်၊ ထို့ပြင် ညာဘက်သို့ လှည့်သည့် (နာရီလက်တံအတိုင်း) အစဉ်ကို မထိန်းဘဲ အခမ်းအနားကို မပြုလုပ်ရ။ အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ၊ ယဇ్ఞောပဝီတ (သန့်ကြိုး) ကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ပြီး ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံး) များကို သတ်မှတ်သည့်အတိုင်း ချထားပူဇော်ရမည်။

Verse 98

पूर्वं तु मातरः पूज्या भक्त्या वै सगणेश्वराः / स्थण्डिलेषु विचित्रेषु प्रतिमासु द्विजातिषु

အရင်ဆုံး မာတೃများ (မိခင်ဒေဝီအဖွဲ့) ကို ဘက္တိဖြင့် ဂဏေရှဝရနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။ အလှဆင်ထားသော စတဏ္ဍိလ (ပူဇော်မြေပြင်ပုံစံ) များပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ ပုံတော်များမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း၊ ဒွိဇာတိ (ဗြာဟ္မဏ ပုရောဟိတ်) များမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 99

पुष्पेर्धूपैश्च नैवेद्यैर्गन्धाद्यैर्भूषणैरपि / पूजयित्वा मातृगणं कूर्याच्छ्राद्धत्रयं बुधः

ပန်းများ၊ အမွှေးတိုင်၊ နైవေဒျ (အစားအစာပူဇော်)၊ အနံ့သာနှင့် အခြားအရာများ—အလှဆင်ပစ္စည်းများပါဝင်စေ၍—မာတೃအဖွဲ့ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ပညာရှိသည် သြာဒ္ဓ သုံးမျိုးကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 100

अकृत्वा मातृयागं तु यः श्राद्धं परिवेषयेत् / तस्य क्रोधसमाविष्टा हिंसामिच्छन्ति मातरः

မိခင်ဒေဝီများအတွက် မာတృယာဂ (ပူဇော်ပွဲ) ကို အရင်မပြုဘဲ သြာဒ္ဓကို စီမံကျွေးမွေးသူရှိလျှင်၊ မာတೃများသည် ဒေါသဝင်ကာ ထိုသူအပေါ် အန္တရာယ်ကို လိုလားကြသည်။