
Āvāhāryaka-Śrāddha: Qualifications of Recipients, Paṅkti-Pāvana, and Exclusions
ဤအধ্যာယတွင် ဥတ္တရ-ဘားဂ၏ ဓမ္မသတ်သဘောတရားအရ ပိတೃများအတွက် ပူဇော်အပ်သော အနုသမားကိစ္စကို ဆက်လက်ဖော်ပြ၍ ဗျာသသည် အာဝါဟာရိယက-ရှရဒ္ဓကို လဆုတ်ကာလတွင် ရေချိုးပြီး ပိတೃများသို့ တർပဏ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် “ဘယ်သူတို့ကို ကျွေးရမည်နည်း” ဟူသော အရေးကြီးသော မေးခွန်းသို့ ပြောင်းကာ လက်ခံသူအဆင့်အတန်းကို တဖြည်းဖြည်း သတ်မှတ်သည်—အမြင့်ဆုံးမှာ ယောဂီနှင့် သစ္စာသိမြင်သူများ၊ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ သံယာသီ/တပသီများ၊ ထို့နောက် မောက္ခသို့ မျက်နှာမူသော မကပ်လှမ်းသည့် ဂೃಹස්ထများ၊ နောက်ဆုံးတွင် အကောင်းဆုံးမရှိလျှင် စိတ်မှန်သော သာဓကများ။ ထိုနောက် အရည်အချင်းပြည့် ဘြာဟ္မဏ၏ ပုံရိပ်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြပြီး—ဝေဒကျွမ်းကျင်မှု၊ ရှရောတ စည်းကမ်းများ (မီးပူဇော်၊ အဂ္နိဟောတရ)၊ ဝေဒာင်္ဂ၊ သစ္စာတရား၊ ဝရတ (ဥပမာ စန္ဒြာယဏ) နှင့် သီအိုလောဂျီဆိုင်ရာ ပေါင်းစည်းမှု—ဗြဟ္မန်၌ တည်ကြည်ခြင်း၊ မဟာဒေဝ (ရှိုင်ဝ) သို့ ဘက္တိ၊ နှင့် စစ်မှန်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ သန့်ရှင်းမှုကို ထည့်သွင်းထားသည်။ paṅkti-pāvana (စားပွဲတန်းကို သန့်စင်ပေးသူ) ကို သတ်မှတ်ကာ ဆွေမျိုးမဟုတ်သူ၊ တူညီသော ဂိုထရ မဟုတ်သူကို ရွေးရန် တင်းကျပ်စွာ ဆိုသည်။ ထို့ပြင် လာဘ်ယူထားသော ဧည့်သည်၊ လိုချင်တပ်မက်မှုကြောင့် ရွေးသော မိတ်ဆွေ၊ မန္တရ မသိဘဲ စားသူများနှင့် “ကျဆုံးသူ” မျိုးစုံ (brahma-bandhu, patita, pāṣaṇḍa နှင့် ဆက်နွယ်သူ၊ အကျင့်ပျက်၊ sandhyā/mahāyajña မပြုသူ) ကို ရှောင်ရန် သတိပေးပြီး ထိုသူတို့ ပါဝင်လျှင် ရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးဖျက်စီးကာ ဓမ္မမိတ်ဖက်မှုကို မသန့်စင်စေကြောင်း ဆိုကာ နောက်အধ্যာယတွင် သန့်ရှင်းမှုနှင့် အကျိုးဆက်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြမည်ဟု ချိတ်ဆက်ထားသည်။
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे विशो ऽध्यायः व्यास उवाच स्नात्वा यथोक्तं संतर्प्य पितॄंश्चन्द्रक्षये द्विजः / पिण्डान्वाहार्यकं श्राद्धं कुर्यात् सौम्यमनाः शुचिः
ဤသို့ သရီကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ဂါထာ စံဟိတာ၏ နောက်ပိုင်းခွဲ၊ အခန်း ၂၁။ ဗျာသက ပြောသည်– «ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ရေချိုးပြီး ပိတೃများကို စန့်တပ်ရ်ပျ ပြုကာ၊ လကွယ်ဆုတ်ချိန်၌ ဒွိဇသည် ပိဏ္ဍပူဇာဖြင့် အာဝါဟာရိယက ရှရဒ္ဓကို စင်ကြယ်၍ စိတ်နူးညံ့တည်ငြိမ်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်»။
Verse 2
पूर्वमेव परीक्षेत ब्राह्मणं वेदपारगम् / तीर्थं तद् हव्यकव्यानां प्रदाने चातिथिः स्मृतः
ပထမဦးစွာ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်ပြီးဆုံးသော ဘြာဟ္မဏကို စိစစ်သေချာစေရမည်။ ထိုသူသည် ဟဗျ-ကဗျ (နတ်နှင့် ပိတೃ) အလှူပေးရာ၌ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသောကူးတံတား) ဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ ပေးကမ်းခြင်း၌ အတိသိ (ဧည့်သည်အမှန်) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
Verse 3
ये सोमपा विरजसो धर्मज्ञाः शान्तचेतसः / व्रतिनो नियमस्थाश्च ऋतुकालाभिगामिनः
ဆိုမကို သောက်သုံးသူများ၊ ရာဂ၏ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်သူများ၊ ဓမ္မကို သိမြင်၍ စိတ်ငြိမ်သက်သူများ—ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ နိယမ၌ တည်မြဲသူ၊ မိမိဇနီးထံသို့လည်း သင့်တော်သော ရာသီကာလ၌သာ ချဉ်းကပ်သူတို့သည် (တကယ်တမ်း ထိန်းချုပ်သူများ) ဖြစ်ကြသည်။
Verse 4
पञ्चाग्निरप्यधीयानो यजुर्वेदविदेव च / बह्वृचश्च त्रिसौपर्णस्त्रिमधुर्वाथ यो भवेत्
လူတစ်ဦးသည် ပဉ္စာဂ္နိ (မီးငါးပွဲ) ကို ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်ပြီး ဝေဒသင်ကြားမှု၌ အလေးထားသူဖြစ်သော်လည်း—ယဇုရ္ဝေဒကို သိသူ၊ ရိဂ္ဝေဒကို ရွတ်ဆိုသူ၊ ထို့ပြင် သောပရ္ဏ သုံးပုဒ်နှင့် မဓု သုံးသုတ်ကိုလည်း ကျွမ်းကျင်သူ—ထိုသူကို ဤနေရာ၌ ဝေဒဂုဏ်ရည်များဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။
Verse 5
त्रिणाचिकेतच्छन्दोगो ज्येष्ठसामग एव च / अथर्वशिरसो ऽध्येता रुद्राध्यायी विशेषतः
သူသည် တြိဏာစိကေတ (ရိတု/သီချင်းဝန်း) ကို ကျွမ်းကျင်သော ချန္ဒောဂျယ ဖြစ်ရမည်၊ ထို့ပြင် ဂျေဋ္ဌ-သာမန် ကို သီဆိုတတ်သူလည်း ဖြစ်ရမည်။ အထာဝရှီရသ ကို လေ့လာသူဖြစ်၍ အထူးသဖြင့် ရုဒြ-အဓျာယ များကို စာသင်၊ ရွတ်ဆိုရာတွင် အာရုံစိုက်သူ ဖြစ်ရမည်။
Verse 6
अग्निहोत्रपरो विद्वान् न्यायविच्च षडङ्गवित् / मन्त्रब्राह्मणविच्चैव यश्च स्याद् धर्मपाठकः
ပညာရှိတစ်ဦး—နေ့စဉ် အဂ္နိဟောတရ ကို အလေးထားသူ၊ နျာယ (အကြောင်းပြချက်ဗေဒ) ကို ကျွမ်းကျင်သူ၊ ဝေဒအင်္ဂ ခြောက်ပါးကို သိသူ၊ ထို့ပြင် ဝေဒမန္တရ နှင့် ဘြာဟ္မဏ အပိုင်းများကိုလည်း နားလည်သူ—ထိုသူသည် ဓမ္မကို သင်ကြား၍ ရွတ်ဆိုပေးရန် သင့်တော်သူ ဖြစ်သည်။
Verse 7
ऋषिव्रती ऋषीकश्च तथा द्वादशवार्षिकः / ब्रह्मदेयानुसंतानो गर्भशुद्धः सहस्रदः
‘ရိရှိ-ဝြတ’ ကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ ရိရှိက (မြင်မြတ်သူ၏ စည်းကမ်း) ကို လိုက်နာသူ၊ ထို့ပြင် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ အကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သူ—ဗြဟ္မ-ဒေယ (Brahma-gift) ၏ မပြတ်မတောက် ဆက်စပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ မိခင်ဝမ်းထဲကတည်းက မျိုးရိုးသန့်စင်သူ—ထိုသူသည် ‘တစ်ထောင်ပေးသူ’ ဟူသော ကုသိုလ်တန်ခိုးကို ရရှိသည်။
Verse 8
चान्द्रायणव्रतचरः सत्यवादी पुराणवित् / गुरुदेवाग्निपूजासु प्रसक्तो ज्ञानतत्परः
သူသည် ခန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) ဝြတကို ဆောင်ရွက်၍ အမှန်တရားကို ပြောသူ၊ ပုရာဏများကို သိမြင်သူ ဖြစ်သည်။ ဂုရု၊ ဒေဝတားနှင့် သန့်ရှင်းသော မီးကို ပူဇော်ရာတွင် အမြဲတမ်း စိတ်နှစ်မြှုပ်ကာ ဉာဏ်ပညာတရား၌ တည်ကြည်နေသည်။
Verse 9
विमुक्तः सर्वतो धीरो ब्रह्मभूतो द्विजोत्तमः / महादेवार्चनरतो वैष्णवः पङ्क्तिपावनः
အလုံးစုံ လွတ်မြောက်ပြီး အခြေအနေတိုင်းတွင် တည်ငြိမ်ခိုင်မာကာ ဗြဟ္မန်၌ တည်နေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒွိဇ—ထိုသူသည် မဟာဒေဝ ကို ပူဇော်ရာတွင် အလွန်စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အမှန်တကယ်သော ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဖြစ်၍ မိမိရှိနေခြင်းသာဖြင့်ပင် စားပွဲတန်း (ပင်္ကတိ) ကို သန့်စင်စေသူ ဖြစ်သည်။
Verse 10
अहिंसानिरतो नित्यमप्रतिग्रहणस्तथा / सत्रिणो दाननिरता विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः
အဟിംသာကို အမြဲတမ်းလိုက်နာ၍ ကိုယ်ကျိုးအတွက် လက်ဆောင်မခံယူသူ၊ စတြ (ယဇ္ဉပုံစံ စေတနာဒါန) ကိုထိန်းသိမ်းသူ၊ ဒါန၌ တည်ကြည်သူတို့ကို «စားပွဲတန်းကို သန့်စင်သူ» (ပင်္ကတိ-ပါဝန) ဟု သိမှတ်ရသည်။
Verse 11
युवानः श्रोत्रियाः स्वस्था महायज्ञपरायणाः / सावित्रीजापनिरता ब्राह्मणाः पङ्क्तिपावनाः
လူငယ်ဖြစ်၍ ဝေဒသင်ကြားပြီးသူ (ရှရောထရိယ)၊ ကျန်းမာ၍ ကိုယ်စိတ်တည်ငြိမ်ကာ မဟာယဇ္ဉများ၌ အားထားသူ၊ စာဝိထရီ (ဂါယတ္ရီ) မန္တရကို အမြဲ ဂျပ်လုပ်နေသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် «စားပွဲတန်းကို သန့်စင်သူ» (ပင်္ကတိ-ပါဝန) ဖြစ်ကြသည်။
Verse 12
कुलीनाः श्रुतवन्तश्च शीलवन्तस्तपस्विनः / अग्निचित्स्नातका विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः
မျိုးရိုးကောင်း၍ သာသနာကျမ်း (श्रुति) ကို သိမြင်သူ၊ အကျင့်သီလကောင်း၍ တပစ် (တပ) ကို လိုက်နာသူ ဗြာဟ္မဏတို့—အထူးသဖြင့် အဂ္နိချယန (Agnicayana) ကို ပြုလုပ်ပြီးသူနှင့် စ္နာတက ဝရတကို ပြီးမြောက်သူတို့ကို «စားပွဲတန်းကို သန့်စင်သူ» (ပင်္ကတိ-ပါဝန) ဟု သိမှတ်ရသည်။
Verse 13
मातापित्रोर्हिते युक्तः प्रातः स्नायी तथा द्विजः / अध्यात्मविन्मुनिर्दान्तो विज्ञेयः पङ्क्तिपावनः
မိဘနှစ်ပါး၏ အကျိုးအတွက် အမြဲတမ်း အားထုတ်သူ၊ မနက်အရုဏ်တွင် ရေချိုးသူ၊ အတွင်းအတ္တကို သိမြင်သူ၊ မုနိကဲ့သို့ ဉာဏ်တည်၍ ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဒွိဇကို «စားပွဲတန်းကို သန့်စင်သူ» (ပင်္ကတိ-ပါဝန) ဟု သိမှတ်ရသည်။
Verse 14
ज्ञाननिष्ठो महायोगी वेदान्तार्थविचिन्तकः / श्रद्धालुः श्राद्धनिरतो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः
လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်၌ တည်ကြည်သူ၊ မဟာယောဂီဖြစ်၍ ဝေဒန္တ အဓိပ္ပါယ်ကို ဆင်ခြင်သူ၊ ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝ၍ ရှရဒ္ဓ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) ကို အားထုတ်သူ ဗြာဟ္မဏသည် «စားပွဲတန်းတစ်လျှောက်ကို သန့်စင်သူ» (ပင်္ကတိ-ပါဝန) ဖြစ်သည်။
Verse 15
वेदविद्यारतः स्नातो ब्रह्मचर्यपरः सदा / अथर्वणो मुमुक्षुश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः
ဝေဒဗေဒပညာကို အလွန်နှစ်သက်၍ သင်တန်းပြီးနောက် စနာတအဖြစ် သန့်စင်ပြီး၊ အမြဲတမ်း ဗြဟ္မစရိယကို ထိန်းသိမ်းကာ၊ အထရ္ဝဏ (အထရ္ဝဝေဒ) သာသနာတွင် တည်မြဲ၍ မောက္ခကို မျှော်လင့်သော ဗြာဟ္မဏသည် မိမိရှိနေခြင်းတင်ဖြင့်ပင် စားပွဲတန်းတစ်လျှောက်ကို သန့်စင်ပေးသူ ဖြစ်သည်။
Verse 16
असमानप्रवरको ह्यसगोत्रस्तथैव च / असंबन्धी च विज्ञेयो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः
ပရဝရ (pravara) မတူ၊ ဂိုထရ (gotra) မတူ၊ ထို့ပြင် အခြားသူများနှင့် သွေးသားဆက်နွယ်မှု မရှိသူ ဗြာဟ္မဏကိုပင် “ပင်္ကတိ-ပါဝန” (စားပွဲတန်းသန့်စင်သူ) ဟု သိမှတ်ရသည်။
Verse 17
भोजयेद् योगिनं पूर्वं तत्त्वज्ञानरतं यतिम् / अलाभे नैष्ठिकं दान्तमुपकुर्वाणकं तथा
ပထမဦးစွာ တတ္တဝ (အမှန်တရား) ဉာဏ်ကို အလွန်နှစ်သက်သော ယတိ ယောဂီကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထိုသူ မရရှိလျှင် နိဋ္ဌိက (တည်ကြည်)၍ ဒန္တ (ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်) သော သံန്യാസီကိုလည်းကောင်း၊ အကူအညီပြုလုပ်နေသူကိုလည်းကောင်း ကျွေးမွေးရမည်။
Verse 18
तदलाभे गृहस्थं तु मुमुक्षुं सङ्गवर्जितम् / सर्वालाभे साधकं वा गृहस्थमपि भोजयेत्
ထိုသို့သော လက်ခံသူ မရရှိလျှင် လောကီကပ်ငြိမှုကင်း၍ မောက္ခကို ရှာဖွေသော ဂೃಹಸ್ಥကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထိုတောင် မရနိုင်လျှင် လက်ခံသူ အားလုံးမရှိသည့်အခါတွင်ပင် သာဓက (sādhaka) ဖြစ်သော ဂೃಹস্থကိုပါ ကျွေးမွေးနိုင်သည်။
Verse 19
प्रकृतेर्गुणतत्त्वज्ञो यस्याश्नाति यतिर्हविः / फलं वेदविदां तस्य सहस्रादतिरिच्यते
ပရကృతိနှင့် ၎င်း၏ ဂုဏ (guṇa) တရားအမှန်ကို သိသော ယတိက ထိုသူ၏ ဟဝိ (ယဇ္ဉအနုဂ္ဂဟ) ကို စားသုံးလျှင်၊ ထိုသူရရှိသော ကုသိုလ်သည် ဝေဒကိုသာ သိသူတို့၏ အကျိုးထက် တစ်ထောင်ဆ ပို၍ မြင့်မားသည်။
Verse 20
तस्माद् यत्नेन योगीन्द्रमीश्वरज्ञानतत्परम् / भोजयेद् हव्यकव्येषु अलाभादितरान् द्विजान्
ထို့ကြောင့် သတိနှင့် ကြိုးစား၍ ယောဂီအထွဋ်အမြတ်၊ အီශ්ဝရ၏ ဉာဏ်တရားကို အလေးထားသူကို ဟဗျ–ကဗျ (နတ်ဘုရားနှင့် ဘိုးဘွား) ပူဇော်ပွဲများတွင် အစာကျွေးရမည်။ မရနိုင်လျှင်သာ အခြား ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ကျွေးရမည်။
Verse 21
एष वै प्रथमः कल्पः प्रिदाने हव्यकव्ययोः / अनुकल्पस्त्वयं ज्ञेयः सदा सद्भिरनुष्ठितः
ဤသည်မှာ ဟဗျနှင့် ကဗျ (နတ်ဘုရားနှင့် ဘိုးဘွားသို့ အပူဇော်) ကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရာတွင် အဓိက သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤနည်းလမ်းကိုလည်း ခွင့်ပြုထားသော အရန်နည်း (အနုကల్ప) ဟု သိရပြီး သီလဝါသူတို့က အမြဲ လိုက်နာကျင့်သုံးကြသည်။
Verse 22
मातामहं मातुलं च स्वस्त्रीयं श्वशुरं गुरुम् / दौहित्रं विट्पतिं बन्धुमृत्विग्याज्यौ च भोजयेत्
ရှ్రာဒ္ဓ အခမ်းအနားတွင် မိခင်ဘက် အဘိုး၊ မိခင်ဘက် ဦးလေး၊ အစ်မ၏ သား၊ ယောက္ခမ/ယောက္ခထီး (ဖခင်မက်), ဆရာ (ဂုရု), သမီး၏ သား, ရပ်ရွာ/အသိုင်းအဝိုင်း ခေါင်းဆောင်, ဆွေမျိုး, ထို့ပြင် အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်သော ရှိခိုးပူဇော်သူ (ऋत्विज) နှင့် အခမ်းအနားကို ရည်ရွယ်၍ ပူဇော်သည့်သူ (yājya) တို့ကိုလည်း အစာကျွေးရမည်။
Verse 23
न श्राद्धे भोजयेन्मित्रं धनैः कार्यो ऽस्य संग्रहः / पैशाची दक्षिणा सा हि नैवामुत्र फलप्रदा
ရှြာဒ္ဓ တွင် မိတ်ဆွေကို အစာမကျွေးရ၊ ငွေဖြင့်လည်း ဆွဲဆောင်၍ စုဆောင်းမလုပ်ရ။ ထိုကဲ့သို့သော ဒက္ခိဏာသည် “ပိုင်ရှာချီ” ဟု ခေါ်ပြီး နတ်ဆိုးသဘောရှိသဖြင့် နောက်ဘဝ၌ အကျိုးမပေး။
Verse 24
काम श्राद्धे ऽर्चयेन्मित्रं नाभिरूपमपि त्वरिम् / द्विषता हि हविर्भुक्तं भवति प्रेत्य निष्फलम्
ရှြာဒ္ဓ တွင် ကိုယ်ပိုင်လိုချင်စိတ်ကြောင့် မိတ်ဆွေကိုပင် မချီးမြှောက်သင့်၊ ရုပ်ရည်လှ၍ စိတ်အားထက်သန်သူကိုပင် မရွေးချယ်သင့်။ အကြောင်းမူကား မုန်းတီးစိတ်ရှိသူက ဟဝိ (ပူဇော်အစာ) ကို စားသော် သေပြီးနောက် အကျိုးမရှိသွားသည်။
Verse 25
ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति / तस्मै हव्यं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते
ဗေဒကျမ်းစာများကို မလေ့လာသော ဗြာဟ္မဏသည် မြက်ခြောက်မီးကဲ့သို့ ငြိမ်းသွား၏။ ထို့ကြောင့် ထိုသူအား ယဇ်ပူဇော်ခြင်း မပြုရ၊ အကြောင်းမူကား ပြာပုံထဲသို့ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း မပြုလုပ်ကြပေ။
Verse 26
यथेरिणे बीजमुप्त्वा न वप्ता लभते फलम् / तथानृचे हविर्दत्त्वा न दाता लभते फलम्
မျိုးစေ့ကြဲသူသည် မြုံသောမြေ၌ မျိုးစေ့ချသော်လည်း အသီးအနှံမရသကဲ့သို့၊ အလှူရှင်သည် ဗေဒကျမ်းစာမတတ်သူအား လှူဒါန်းသော်လည်း ကုသိုလ်အကျိုးမရနိုင်ပေ။
Verse 27
यावतो ग्रसते पिण्डान् हव्यकव्येष्वमन्त्रवित् / तावतो ग्रसते प्रेत्य दीप्तान् स्थूलांस्त्वयोगुडान्
မန္တန်မတတ်သူသည် နတ်များနှင့် ဘိုးဘေးတို့အား ပူဇော်သော ထမင်းဆွမ်းများကို စားသုံးသမျှ၊ သေလွန်သောအခါ မီးတောက်နေသော သံလုံးကြီးများကို မျိုချရလိမ့်မည်။
Verse 28
अपि विद्याकुलैर्युक्ता हीनवृत्ता नराधमाः / यत्रैते भुञ्जते हव्यं तद् भवेदासुर द्विजाः
ပညာတတ်သော်လည်း အကျင့်ယုတ်ညံ့သူတို့သည် 'အသူရာ' မျိုးနွယ်ဝင် ဒွိဇ ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုသူတို့ ယဇ်ပူဇော်စာများကို စားသုံးရာ အရပ်သည် အသူရာဆန်သော နေရာဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူရမည်။
Verse 29
यस्य वेदश्च वेदी च विच्छिद्येते त्रिपूरुषम् / स वै दुर्ब्राह्मणो नार्हः श्राद्धादिषु कदाचन
မျိုးဆက်သုံးဆက်တိုင်အောင် ဗေဒကျမ်းစာလေ့လာမှုနှင့် မျိုးရိုးပြတ်တောက်သွားသူသည် 'ဗြာဟ္မဏဆိုး' ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲများအတွက် လုံးဝ မသင့်လျော်ပေ။
Verse 30
शूद्रप्रेष्यो भृतो राज्ञो वृषलो ग्रामयाजकः / बधबन्धोपजीवी च षडेते ब्रह्मबन्धवः
ရှုဒ္ဒရ၏ အမိန့်အတိုင်း အလုပ်လုပ်သူ၊ မင်း၏ လစာစားအဖြစ် ထိန်းသိမ်းခံရသူ၊ အဆင့်ကျသူ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ရွာလူထုအတွက် ပူဇော်ပွဲများကို ဆောင်ရွက်သော ရွာပုရောဟိတ်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖမ်းချုပ်ချည်နှောင်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးသူ—ဤခြောက်မျိုးကို «ဗြဟ္မ-ဗန္ဓု» ဟု ခေါ်ကြသည်၊ အမည်သာ ဗြဟ္မဏ ဖြစ်သူတို့ပင်။
Verse 31
दत्तानुयोगान् वृत्यर्थं पतितान् मनुरब्रवीत् / वेदविक्रायिणो ह्येते श्राद्धादिषु विगर्हिताः
မနုက အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အခကြေးငွေဖြင့် အမိန့်ပေးအပ်သည့် ပူဇော်ပွဲလုပ်ငန်းများကို လက်ခံသူတို့ကို «ကျဆုံးသူ» ဟု ဆို하였다။ အကြောင်းမှာ ထိုသူတို့သည် ဝေဒကို ရောင်းစားသူများဖြစ်သဖြင့် ရှရဒ္ဓ အစရှိသည့် အခမ်းအနားများတွင် ရှုတ်ချခံရသည်။
Verse 32
श्रुतिविक्रयिणो ये तु परपूर्वासमुद्भवाः / असमानान् याजयन्ति पतितास्ते प्रकीर्तिताः
သို့ရာတွင် ဝေဒ (သဒ္ဓါသင်္ကြန်) ကို ကုန်သွယ်ရောင်းဝယ်သူ၊ သင့်လျော်သော ဘိုးဘွားအစဉ်အလာစဉ်ဆက်မှ မဟုတ်ဘဲ ပေါ်ထွန်းလာသူ၊ မိမိနှင့် မတူညီမညီမျှသူတို့အတွက် ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်ပေးသူ—ထိုသူတို့ကို «ကျဆုံးသူ» ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 33
असंस्कृताध्यापका ये भृत्या वाध्यापयन्ति ये / अधीयते तथा वेदान् पतितास्ते प्रकीर्तिताः
သင့်လျော်သော သံသရာ (သင်္ကာရ) နှင့် စည်းကမ်းမရှိဘဲ ဝေဒကို သင်ကြားသူတို့၊ ထို့ပြင် အလုပ်သမား/အငှားအပေါ်မူတည်သူတို့ကို ဝေဒသင်ကြားစေသူတို့—ထိုသူတို့နှင့် ထိုမသင့်လျော်သောနည်းဖြင့် ဝေဒကို လေ့လာသူတို့ကိုလည်း «ကျဆုံးသူ» (ပတိတ) ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 34
वृद्धश्रावकनिर्ग्रन्थाः पञ्चरात्रविदो जनाः / कापालिकाः पाशुपताः पाषण्डा ये च तद्विधाः
အိုမင်းသော သြာဝကများနှင့် နိရ္ဂ္ရန္ထများ၊ ပဉ္စရာတြကို သိကျွမ်းသူများ၊ ကာပါလိကများ၊ ပါရှုပတများ၊ ထို့ပြင် «ပါသဏ္ဍ» ဟု ခေါ်ကြသူများနှင့် ထိုသဘောတူ အခြားသူများ—(ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသည်)။
Verse 35
यस्याश्नन्ति हवींष्येते दुरात्मानस्तु तामसाः / न तस्य तद् भवेच्छ्राद्धं प्रेत्य चेह फलप्रदम्
ဟဝီစ် (ပူဇော်အစာ) ကို တမသသဘောရှိ၍ စိတ်မကောင်းသောသူများ စားသောက်လျှင်၊ ထိုပူဇော်ပွဲသည် အပ်နှံခံသူအတွက် စစ်မှန်သော «ရှရဒ္ဓ» မဟုတ်ဘဲ၊ သေပြီးနောက်လည်းကောင်း ယခုလောက၌လည်းကောင်း အကျိုးမပေးနိုင်။
Verse 36
अनाश्रमो यो द्विजः स्यादाश्रमी वा निरर्थकः / मिथ्याश्रमी च ते विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिदूषकाः
ဗိပရာတို့၊ အာရှရမ မရှိဘဲ နေထိုင်သော ဒွိဇ၊ သို့မဟုတ် အာရှရမီ ဟုခေါ်သော်လည်း စည်းကမ်းမလိုက်နာ၍ အဓိပ္ပါယ်မရှိသူ၊ ထို့ပြင် အာရှရမီ ဟန်ဆောင်သူ—ဤဗြဟ္မဏတို့ကို ပန်ကတိ (စားပွဲတန်း) ကိုညစ်ညမ်းစေသူများဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 37
दुश्चर्मा कुनखी कुष्ठी श्वित्री च श्यावदन्तकः / विद्धप्रजननश्चैव स्तेनः क्लीबो ऽथ नास्तिकः
သူသည် အရေပြားရောဂါ၊ လက်သည်းပုံပျက်၊ ကုဋ္ဌ (လက်ပရိုစီ)၊ ရောင်ဖြူရောဂါ (vitiligo) နှင့် သွားမဲခြင်းတို့ကို ခံရမည်။ မျိုးပွားအားလည်း ချို့ယွင်းလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ခိုးသူ၊ လိင်အင်အားမရှိသူ၊ ထို့နောက် သာသနာကိုငြင်းပယ်သူ (နာස්တိက) ဖြစ်သွားမည်။
Verse 38
मद्यपो वृषलीसक्तो वीरहा दिधिषूपतिः / आगारदाही कुण्डाशी सोमविक्रयिणो द्विजाः
မူးယစ်ရည်သောက်သော ဒွိဇ၊ ရှူဒြမိန်းမနှင့် ကပ်လျက်နေသူ၊ သူရဲကောင်းကို သတ်သူ၊ လင်ရှိနေသေးသော မိန်းမကို မိမိဇနီးအဖြစ် ယူသူ၊ အိမ်မီးရှို့သူ၊ မသင့်လျော်စွာ အဂ္ဂိသို့ အပ်နှံထားသော အိုးအစာကို စားသူ၊ နှင့် ဆိုမကို ရောင်းသူ—ဤဒွိဇတို့သည် ကျဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 39
परिवेत्ता तथा हिंस्त्रः परिवित्तिर्निराकृतिः / पौनर्भवः कुसीदी च तथा नक्षत्रदर्शकः
ထို့အပြင် အစ်ကိုကြီးမတိုင်မီ လက်ထပ်သူ၊ အကြမ်းဖက်သူ၊ အစ်ကိုကြီးကို ကျော်လွန်၍ (အငယ်က) လက်ထပ်သဖြင့် အစ်ကိုကြီး မလက်ထပ်ရသေးသူ၊ အပြင်ပယ်ခံသူ၊ ပြန်လည်လက်ထပ်သူ၊ အတိုးစားသူ၊ နှင့် ကြယ်နက္ခတ်ကြည့်၍ အသက်မွေးသူ—ဤသူတို့သည် အပြစ်တင်ထိုက်သူများအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။
Verse 40
गीतवादित्रनिरतो व्याधितः काण एव च / हीनाङ्गश्चातिरिक्ताङ्गो ह्यवकीर्णिस्तथैव च
သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် တူရိယာတီးခြင်းကို အလွန်စွဲလမ်းသူ၊ ရောဂါရှိသူ၊ မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိသူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါပိုလွန်သူ၊ ထို့အပြင် အဝကီရ္ဏင် (ပူဇာဝိနယမှကျသွား၍ မသန့်ရှင်းသူ) — ထိုသူတို့သည် သန့်ရှင်းသော အကျင့်အထုံးအတွက် မသင့်တော်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
Verse 41
कन्यादूषी कुण्डगोलौ अभिशस्तो ऽथ देवलः / मित्रध्रुक् पिशुनश्चैव नित्यं भार्यानुवर्तकः
အပျိုကညာကို ဖျက်ဆီးသူ၊ မတရားသော ပေါင်းသင်းမှုမှ မွေးဖွားသူ (ကුණ္ဍ၊ ဂိုးလ)၊ လူထုက အပြစ်တင်စွပ်စွဲထားသူ၊ အခကြေးငွေဖြင့် ရုပ်တုဘုရားများကို ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ကာ အသက်မွေးသူ ပုရောဟိတ်၊ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူ၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုသူ၊ မယား၏ အမိန့်အောက်တွင် အမြဲလိုက်နာသူ — ထိုသူတို့သည် ကျသွားသူ၊ အပြစ်ရှိသူတို့အဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။
Verse 42
मातापित्रोर्गुरोस्त्यागी दारत्यागी तथैव च / गोत्रभिद् भ्रष्टशौचश्च काण्डस्पृष्टस्तथैव च
မိခင်၊ ဖခင် သို့မဟုတ် ဆရာကို စွန့်ပစ်သူ၊ မယားကို စွန့်ပစ်သူ၊ မျိုးရိုးစည်းကမ်းကို မတရားပေါင်းသင်းမှုဖြင့် ချိုးဖောက်သူ၊ အကျင့်သန့်ရှင်းမှုနှင့် ပူဇာသန့်စင်မှုမှ ကျသွားသူ၊ တားမြစ်သော အပြုအမူတို့ကြောင့် အညစ်အကြေးကပ်သူ — ထိုသူတို့ကို ဓမ္မရေးရာ၌ မသန့်ဟု ကြေညာကြသည်။
Verse 43
अनपत्यः कूटसाक्षी याचको रङ्गजीवकः / समुद्रयायी कृतहा तथा समयभेदकः
သားသမီးမရှိသူ၊ မမှန်ကန်သော သက်သေခံသူ၊ တောင်းစားခြင်းကို အလုပ်အကိုင်လုပ်သူ၊ ဇာတ်ခုံပေါ်တွင် သရုပ်ဆောင်ကာ အသက်မွေးသူ၊ ပင်လယ်ခရီးသွားသူ၊ အခကြေးငွေ/ကတိစာချုပ်ဖြင့် သတ်ဖြတ်သူ (ငှားရမ်းသတ်သမား)၊ နှင့် သဘောတူညီချက် သို့မဟုတ် စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်သူ — ထိုအရာတို့ကို အပြစ်တင်ရမည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။
Verse 44
देवनिन्दापरश्चैव वेदनिन्दारतस्तथा / द्विजनिन्दारतश्चैते वर्ज्याः श्राद्धादिकर्मसु
ဒေဝတাদেরကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ရန် အမြဲကြိုးစားသူ၊ ဝေဒများကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း၌ ပျော်မွေ့သူ၊ နှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း၌ ပျော်မွေ့သူ — ထိုသူတို့ကို ရှရာဒ္ဓ စသည့် ကုသိုလ်ပူဇာကိစ္စများမှ ဖယ်ရှားရမည်။
Verse 45
कृतघ्नः पिशुनः क्रूरो नास्तिको वेदनिन्दकः / मित्रध्रुक् कुहकश्चैव विशेषात् पङ्क्तिदूषकाः
ကျေးဇူးမသိသူ၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုသူ၊ ရက်စက်သူ၊ ဘုရားမယုံသူ၊ ဝေဒကိုကဲ့ရဲ့သူ၊ မိတ်ဆွေကိုသစ္စာဖောက်သူ၊ လှည့်ဖြားသူတို့—အထူးသဖြင့် ဤသူတို့သည် ပန်ကတိ (အတူစားသောက်တန်း) ကိုညစ်ညမ်းစေ၍ ဓမ္မမိတ်သဟာယကိုပျက်စီးစေသည်။
Verse 46
सर्वे पुनरभोज्यान्नास्त्वदानार्हाश्च कर्मसु / ब्रह्मभावनिरस्ताश्च वर्जनीयाः प्रयत्नतः
ဤသို့သောသူအားလုံးကို သန့်ရှင်းသောအစာကို ထပ်မံစားသောက်ရန် မသင့်သူဟုသတ်မှတ်ရမည်၊ ကర్మပူဇာအလုပ်များတွင်လည်း သင်၏ဒါနကိုခံယူရန် မထိုက်တန်ကြ။ ဗြဟ္မန်ကိုစိတ်တွင်တည်စေသော ဗြဟ္မဘဝနာကိုပယ်ဖျက်သူတို့ကို အထူးသတိဖြင့်ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 47
शूद्रान्नरसपुष्टाङ्गः संध्योपासनवर्जितः / महायज्ञविहीनश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः
ရှုဒြာထံမှရသောအစာဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကိုထောက်ပံ့ထားပြီး၊ နေ့စဉ် သန္ဓျာဥပာသနာကိုလျစ်လျူရှုကာ၊ မဟာယဇ္ဉများမရှိသော ဗြာဟ္မဏ—ထိုသို့သော ဗြာဟ္မဏသည် ပန်ကတိ (ပူဇာ/စားသောက်တန်း) ကိုညစ်ညမ်းစေသူဖြစ်လာသည်။
Verse 48
अधीतनाशनश्चैव स्नानहोमविवर्जितः / तामसो राजसश्चैव ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः
သင်ယူထားသော ဝေဒပညာကိုဖျက်ဆီးသကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုသူ၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဟိုးမ (မီးပူဇာ) မရှိသူ၊ တမသနှင့် ရာဇသ၏အာဏာအောက်တွင်နေသူ ဗြာဟ္မဏ—ထိုသူသည် ပန်ကတိ (စားသောက်တန်း) ကိုညစ်ညမ်းစေသည်။
Verse 49
बहुनात्र किमुक्तेन विहितान् ये न कुर्वते / निन्दितानाचरन्त्येते वर्जनीयाः प्रयत्नतः
ဤနေရာတွင် အများကြီးပြောရန် ဘာလိုသေးသနည်း။ သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များကို မလုပ်ဆောင်ဘဲ၊ ကဲ့ရဲ့ထားသော အကျင့်များကိုသာ ကျင့်သုံးသူတို့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
A prescribed śrāddha performed in the waning moon phase after ritual bath and satisfaction of the Pitṛs, featuring piṇḍa-offerings and careful selection of qualified recipients for havya-kavya efficacy.
Those whose Vedic learning, conduct, vows, and inner steadiness make the communal feeding line ritually pure—especially disciplined Veda-learned brāhmaṇas and truth-knowing yogic types; additionally, eligibility is strengthened by being of different pravara/gotra and not a close relation to the other diners.
Because it claims the śrāddha fruit multiplies when the offering is consumed by ascetics who know truth—particularly those who understand Prakṛti and the guṇas and are devoted to knowledge of the Lord—making recipient-realization a key amplifier of ritual merit.
Neglect of svādhyāya, selling or commodifying Vedic rites, serving for livelihood in censured ways, serious ethical transgressions (violence, illicit relations, deceit), reviling Veda/devas/dvijas, and failure to perform sandhyā and mahāyajñas—such traits are said to defile the paṅkti and void the rite’s fruit.