Shloka 82
Śrāddha-vidhi for Pitṛs: Invitations, Purity, Offerings, and Conduct
एष वो विहितः सम्यक् श्राद्धकल्पः सनातनः / आमेन वर्तयेन्नित्यमुदासीनो ऽथ तत्त्ववित्
eṣa vo vihitaḥ samyak śrāddhakalpaḥ sanātanaḥ / āmena vartayennityamudāsīno 'tha tattvavit
ဤသို့ဖြင့် သင်တို့အတွက် အစဉ်အမြဲတည်သော ရှရဒ္ဓကလ္ပ (ရှရဒ္ဓ၏ မှန်ကန်သောနည်းလမ်း) ကို ပြည့်စုံစွာ သတ်မှတ်ပေးပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် တတ္တဝိဒ် (အမှန်တရားသိသူ) သည် အတွင်းစိတ်မကပ်လှုပ်ဘဲ တည်ငြိမ်ညီမျှစွာ နေ၍ နည်းတကျ အမြဲလိုက်နာရမည်။
Lord Kūrma (Vishnu) instructing sages (context: dharma-teaching on Śrāddha)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
It implies that ritual action (Śrāddha) should be performed with udāsīnatā—inner non-attachment—reflecting the tattva-vit’s insight that the Self is untouched by action while dharma is upheld in conduct.
The verse stresses a yogic attitude rather than a technique: steady, regular practice (nityam) combined with inner detachment (udāsīna), aligning karma with knowledge—an approach consistent with Purāṇic yoga-dharma synthesis.
Directly it focuses on dharma (Śrāddha), but its teaching—performing prescribed rites with inner renunciation—fits the Kurma Purana’s broader Shaiva–Vaishnava synthesis where devotion and disciplined action culminate in tattva-jñāna beyond sectarian division.