Adhyaya 24

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे त्रयोविंशो ऽध्यायः सूत उवाच अथ देवो हृषीकेशो भगवान् पुरुषोत्तमः / तताप घोरं पुत्रार्थं निदानं तपसस्तपः

ဤသို့ဖြင့် သရီကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ဂါထာပါသော သံဟိတာ၊ ပူရ္ဝဗိဘာဂ၌ အခန်း ၂၃ ပြီးဆုံး၏။ စူတက ပြောသည်—ထို့နောက် ဟೃṣīkēśa သခင်၊ ဘဂဝန် ပုရုရှောတ္တမသည် သားရရန်အတွက် ကြမ်းတမ်းသော တပသကို ကျင့်တော်မူ၍ တပသ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် မူလပုံစံတည်းဟူသော တပသကို စတင်တော်မူ၏။

Verse 2

स्वेच्छयाप्यवतीर्णो ऽसौ कृतकृत्यो ऽपि विश्वधृक् / चचार स्वात्मनो मूलं बोधयन् भावमैश्वरम्

ကိုယ်တိုင်ပြည့်စုံပြီးသားဖြစ်သော်လည်း စကြဝဠာကို ထိန်းသိမ်းရှင်သည် မိမိဆန္ဒတော်ဖြင့် ဆင်းသက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မိမိအတ္တ၏ မူလအရင်းကို ဖော်ပြကာ အိုင်ရှဝရ (Īśvara) အဖြစ်တည်ရှိမှု၏ အနက်ကို နိုးကြားစေ၍ လှည့်လည်တော်မူ၏။

Verse 3

जगाम योगिभिर्जुष्टं नानापक्षिसमाकुलम् / आश्रमं तूपमन्योर्वै मुनीन्द्रस्य महात्मनः

ထို့နောက် သူသည် မဟာမုနိ ဥပမန်ယူ၏ အာရှရမ်သို့ သွားရောက်하였다။ ထိုနေရာသည် ယောဂီများ လာရောက်နေထိုင်ကြပြီး ငှက်မျိုးစုံ၏ အသံဖြင့် စည်ကားလှသည်။

Verse 4

तपत्त्रिराजमारूढः सुपर्णमतितेजसम् / शङ्खचक्रगदापाणिः श्रीवत्सकृतलक्षणः

တောက်ပသော ငှက်ဘုရင် ဂရုဍာ (သုပဏ္ဏ) အပေါ် စီးနင်း၍၊ လက်တော်တွင် သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ရင်ဘတ်၌ မင်္ဂလာ သြီဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ် ထင်ရှားလျက် ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 5

नानाद्रुमलताकीर्णं नानापुष्पोपशोभितम् / ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं वेदघोषनिनादितम्

ထိုအာရှရမ်သည် သစ်ပင်နှင့် လျှောပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ပန်းမျိုးစုံဖြင့် လှပတင့်တယ်ကာ၊ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့၏ အာရှရမ်များဖြင့် စည်ကားပြီး ဝေဒသံတော်ရွတ်ဆိုသံများက တုန်လှုပ်စေ하였다။

Verse 6

सिंहर्क्षशरभाकीर्णं शार्दूलगजसंयुतम् / विमलस्वादुपानीयैः सरोभिरुपशोभितम्

ထိုနေရာသည် ခြင်္သေ့၊ ဝက်ဝံနှင့် ရှရဘ္ဟ တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ကျားနှင့် ဆင်တို့လည်း တွဲဖက်ရှိပြီး၊ သန့်ရှင်း၍ ချိုမြိန်သော ရေကန်များဖြင့် ထပ်မံ လှပစေ하였다။

Verse 7

आरामैर्विविधैर्जुष्टं देवतायतनैः शुभैः / ऋषिकैरृषिपुत्रैश्च महामुनिगणैस्तथा

ထိုနေရာသည် အပန်းဖြေဥယျာဉ်မျိုးစုံနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝတာဘုရားကျောင်းများဖြင့် တင့်တယ်ကာ၊ ရသီများ၊ ရသီသားများနှင့် မဟာမုနိအစုအဝေးများဖြင့်လည်း စည်ကားလှသည်။

Verse 8

वेदाध्ययनसंपन्नैः सेवितं चाग्निहोत्रिभिः / योगिभिर्ध्याननिरतैर्नासाग्रगतलोचनैः

ထိုနေရာကို ဝေဒသင်ယူမှု၌ ပြည့်စုံသူများနှင့် အဂ္နိဟောတရ (Agnihotra) မီးပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်သူများ လာရောက်ဆည်းကပ်ကြသည်။ ထို့ပြင် သမาธိ၌ မျက်စိကို နှာခေါင်းအဖျား၌ တည်စေ၍ ဓ్యာနာ၌ မျှော်မှန်းနေသော ယောဂီများလည်း ရှိကြသည်။

Verse 9

उपेतं सर्वतः पुण्यं ज्ञानिभिस्तत्त्वदर्शिभिः / नदीभिरभितो जुष्टं जापकैर्ब्रह्मवादिभिः

ထိုနေရာသည် အရပ်ရပ်မှ ပုဏ္ဏမြတ်စွာ သန့်ရှင်းကောင်းမြတ်၍ တတ္တဝကို အမှန်အတိုင်း မြင်သော ဉာဏီပညာရှင်များ လာရောက်ချဉ်းကပ်ကြသည်။ မြစ်များက ပတ်လည်ဝန်းရံ၍ ချစ်ခင်ထိန်းသိမ်းသကဲ့သို့၊ မန္တရရွတ်ဆိုသူများနှင့် ဘြဟ္မန် (Brahman) ကို ဟောပြောရှင်းလင်းသူများလည်း မကြာခဏ လာရောက်ကြသည်။

Verse 10

सेवितं तापसैः पुण्यैरीशाराधनतत्परैः / प्रशान्तैः सत्यसंकल्पैर्निः शोकैर्निरुपद्रवैः

ထိုနေရာကို ပုဏ္ဏမြတ်သော တာပသများက အမြဲလာရောက်ထိန်းသိမ်းဆည်းကပ်ကြပြီး၊ ဣශ්ဝရ (Īśvara) ကို အာရాధနာပြုရန် အထူးတစိုက်မတ်မတ် ရည်ရွယ်ကြသည်။ သူတို့သည် စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ သစ္စာတည်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိကာ ဝမ်းနည်းမှုကင်းပြီး အနှောင့်အယှက်မထိခိုက်ကြ။

Verse 11

भस्मावदातसर्वाङ्गै रुद्रजाप्यपरायणैः / मुण्डितैर्जटिलैः शुद्धैस्तथान्यैश्च शिखाजटैः / सेवितं तापसैर्नित्य ज्ञानिभिर्ब्रह्मचारिभिः

ထိုနေရာကို အမြဲတမ်း တာပသများ လာရောက်ကြသည်—ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို သန့်ရှင်းသော ဘස්မ (bhasma) ဖြင့် ဖြူဖွေးစေပြီး၊ ရုဒြ (Rudra) မန္တရကို ဂျာပ (japa) ပြုရာ၌ အထူးအာရုံစိုက်သူများ။ သန့်ရှင်းသူများအနက် အချို့သည် ခေါင်းမုတ်ထား၍၊ အချို့သည် ဇဋာ (jaṭā) ဆံထုံးရှိကာ၊ အချို့သည် စိခာ (śikhā) နှင့် ဇဋာ နှစ်မျိုးလုံးကို ထားရှိကြသည်။ ထို့ပြင် တပသဝင်များ၊ တရားသိသူ ဉာဏီများနှင့် တည်ကြည်သော ဘြဟ္မစာရီ (brahmacārin) များလည်း အမြဲဆည်းကပ်ကြသည်။

Verse 12

तत्राश्रमवरे रम्ये सिद्धाश्रमविभूषिते / गङ्गा भगवती नित्यं वहत्येवाघनाशिनी

ထိုနေရာ၌ အာရှရမ်အထူးကောင်းမြတ်၍ လှပသာယာသော အာရှရမ်တွင်၊ စိဒ္ဓ (Siddha) များ၏ သန့်ရှင်းသော အာရှရမ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားလျက်၊ ဘဂဝတီ ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) သည် အပြစ်ပယ်ဖျက်သူအဖြစ် အမြဲတမ်း မရပ်မနား စီးဆင်းနေသည်။

Verse 13

स तानन्विष्य विश्वात्मा तापसान् वीतकल्मषान् / प्रणामेनाथ वचसा पूजयामास माधवः

ကမ္ဘာလောက၏ အတ္တဖြစ်သော မာဓဝသည် မလင်ကင်းစင်သော တာပသတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ပြီး နမස්ကာရပျပ်ဝပ်ခြင်းနှင့် သင့်လျော်သော စကားဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်하였다။

Verse 14

ते ते दृष्ट्वा जगद्योनिं शङ्खचक्रगदाधरम् / प्रणेमुर्भक्तिसंयुक्ता योगिनां परमं गुरुम्

သူတို့သည် ကမ္ဘာ၏ မူလအရင်းအမြစ်ဖြစ်သော၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်ကို မြင်လျှင်၊ ယောဂီတို့၏ အမြင့်ဆုံး ဂုရုတော်ထံ ဘက္တိဖြင့် ပျပ်ဝပ်နမස්ကာရကြသည်။

Verse 15

स्तुवन्ति वैदिकैर्मन्त्रैः कृत्वा हृदि सनातनम् / प्रोचुरन्योन्यमव्यक्तमादिदेवं महामुनिम्

သူတို့သည် စနာတနအရှင်ကို နှလုံးအတွင်း ထိုင်စေသကဲ့သို့ တည်ထားပြီး ဝေဒမန်တရများဖြင့် ချီးမွမ်းကြကာ၊ အပြန်အလှန် အဗျက္တ—အာဒိဒေဝနှင့် မဟာမုနိအကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြသည်။

Verse 16

अयं स भगवानेकः साक्षान्नारायणः परः / अगच्छत्यधुना देवः पुराणपुरुषः स्वयम्

«ဤအရှင်သည် တစ်ပါးတည်းသော အမြင့်ဆုံး ဘဂဝန်—တကယ်တမ်း ပေါ်ထွန်းတော်မူသော နာရာယဏ မဟာပရ—ဖြစ်တော်မူ၏။ ယခုတော့ ပုရာဏပုရုෂ ဒေဝတော်သည် ကိုယ်တိုင်အလိုတော်ဖြင့် ထွက်ခွာတော်မူသည်»။

Verse 17

अयमेवाव्ययः स्त्रष्टा संहर्ता चैव रक्षकः / अमूर्तो मूर्तिमान् भूत्वा मुनीन् द्रष्टुमिहागतः

အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ မပျက်မယွင်းသော ဖန်ဆင်းရှင်၊ ဖျက်ဆီးရှင်နှင့် ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ရုပ်မဲ့ဖြစ်သော်လည်း ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကာ မုနိတို့ကို တွေ့မြင်ရန် ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူသည်။

Verse 18

एष धाता विधाता च समागच्छति सर्वगः / अनादिरक्षयो ऽनन्तो महाभूतो महेश्वरः

သူသည် ထိန်းသိမ်းသူ၊ စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်၏။ အလုံးစုံတွင် ပျံ့နှံ့နေသော အရှင်သည် သတ္တဝါအားလုံးထံ နီးကပ်လာ၏။ အစမရှိ၊ မပျက်စီး၊ အဆုံးမရှိ—မဟာဘူတ၊ မဟေရှ్వర အမြတ်ဆုံးအရှင် ဖြစ်၏။

Verse 19

श्रुत्वा श्रुत्वा हरिस्तेषां वचांसि वचनातिगः / ययौ स तूर्णं गोविन्दः स्थानं तस्य महात्मनः

သူတို့၏စကားများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားနာပြီးနောက်၊ စကားလွန်ကဲသော ဟရီသည်—ဂိုဝိန္ဒ—ထိုမဟာအတ္တမ၏ နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ သွားလေ၏။

Verse 20

उपस्पृश्याथ भावेन तीर्थे तीर्थे स यादवः / चकार देवकीसूनुर्देवर्षिपितृतर्पणम्

ထို့နောက် ယာဒဝ—ဒေဝကီ၏သား—သည် တီရ္ထတစ်ခုချင်းစီ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အာချမန (ရေစုပ်သန့်စင်ခြင်း) ပြုကာ၊ ဒေဝတား၊ ရှိ (ရိရှီ) များနှင့် ဘိုးဘွားတို့အား တർပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 21

नदीनां तीरसंस्थानि स्थापितानि मुनीश्वरैः / लिङ्गानि पूजयामास शंभोरमिततेजसः

မြစ်ကမ်းတလျှောက်ရှိ တီရ္ထနေရာများကို မုနိအရှင်များက တည်ထောင်ထားကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် အလင်းတန်ခိုး မတိုင်းမတာရှိသော သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ လင်္ဂများကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 22

दृष्ट्वा दृष्ट्वा समायान्तं यत्र यत्र जनार्दनम् / पूजयाञ्चक्रिरे पुष्पैरक्षतैस्तत्र वासिनः

ယत्रယत्र ဂနာရ္ဒန လာရောက်လာသည်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ မြင်သမျှ၊ ထိုနေရာနေထိုင်သူတို့သည် ပန်းများနှင့် အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့) ဖြင့် ပူဇော်ကြလေ၏။

Verse 23

समीक्ष्य वासुदेवं तं शार्ङ्गशङ्खासिधारिणम् / तस्थिरे निश्चलाः सर्वे शुभाङ्गं तन्निवासिनः

ရှာရင်ဂါဓနု၊ သင်္ခနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်သော ဝါစုဒေဝကို မြင်မြောက်သော်၊ ထိုမင်္ဂလာလောက၌ နေထိုင်သူအားလုံးသည် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 24

यानि तत्रारुरुक्षूणां मानसानि जनार्दनम् / दृष्ट्वा समीहितान्यासन् निष्क्रामन्ति पुराहिरम्

ထိုနေရာသို့ တက်လှမ်းလိုသူတို့ ရောက်လာသော်၊ ဇနာရ္ဒနသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်ထွန်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကို မြင်သိ၍ လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ပြည့်စုံစေပြီးနောက် ဟရီသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 25

अथावगाह्य गङ्गायां कृत्वा देवादितर्पणम् / आदाय पुष्पवर्याणि मुनीन्द्रस्याविशद् गृहम्

ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးဝင်ကာ ဒေဝတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါတို့အား တရ্পဏ (ရေသွန်းပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ အလှပဆုံး ပန်းများကို ယူဆောင်ကာ မုနိဓိပတိ၏ အိမ်သို့ ဝင်ရောက်၏။

Verse 26

दृष्ट्वा तं योगिनां श्रेष्ठं भस्मोद्धूलितविग्रहम् / जटाचीरधरं शान्तं ननाम शिरसा मुनिम्

ယောဂီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မုနိကို မြင်သော်—ကိုယ်ခန္ဓာ၌ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြူးထားပြီး၊ ဇဋာဆံပင်နှင့် သစ်ခွံအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသော်—သူသည် ခေါင်းချ၍ မုနိအား ဦးညွှတ်ကန်တော့၏။

Verse 27

आलोक्य कृष्णमायान्तं पूजयामास तत्त्ववित् / आसने चासयामास योगिनां प्रथमातिथिम्

ကృష్ణ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် တတ္တဝိဒ် (အမှန်တရားသိသူ) သည် ထိုအရှင်အား ပူဇော်ကန်တော့၍ သင့်လျော်သော အာသနပေါ်၌ ထိုင်စေကာ ယောဂီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဧည့်သည်အဖြစ် လက်ခံ၏။

Verse 28

उवाच वचसां योनिं जानीमः परमं पदम् / विष्णुमव्यक्तसंस्थानं शिष्यभावेन संस्थितम्

ထိုသူက မိန့်တော်မူသည်—«ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝိෂ္ဏုကို ဝါစ၏ မူလအရင်းအမြစ်၊ အမြင့်ဆုံးသော အနေအထားဟူ၍ သိမြင်ကြ၏။ ထိုဘုရားသည် မဖော်ပြနိုင်သော အခြေအနေ၌ တည်ရှိပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆရာရှေ့၌ တပည့်စိတ်ဖြင့် ရပ်တည်ကြ၏»။

Verse 29

स्वागतं ते हृषीकेश सफलानि तपांसि नः / यद् साक्षादेव विश्वात्मा मद्गेहं विष्णुरागतः

ဟೃಷီကေရှာ အရှင်၊ ကြိုဆိုပါ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ တပဿာသည် အကျိုးပွားလျက်ရှိ၏၊ အကြောင်းမူကား ကမ္ဘာအတ္တမဖြစ်သော ဝိෂ္ဏုဘုရားသည် ကိုယ်တိုင် ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ကြွလာတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 30

त्वां न पश्यन्ति मुनयो यतन्तो ऽपि हि योगिनः / तादृशस्याथ भवतः किमागमनकारणम्

ကြိုးစားအားထုတ်နေသည့် မုနိတို့၊ ယောဂီတို့ပင်လျှင် သင့်ကို မမြင်နိုင်ကြပါ။ ထိုသို့သော သင့်အတွက် ဤနေရာသို့ ကြွလာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း?

Verse 31

श्रुत्वोपमन्योस्तद् वाक्यं भगवान् केशिमर्दनः / व्याजहार महायोगी वचनं प्रणिपत्य तम्

ဥပမညု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကေသိန်မර්ဒန ဘဂဝန်၊ မဟာယောဂီသည် သူ့အား ဦးချ၍ နမസ്കာရပြုကာ ပြန်လည်ဖြေကြားသော စကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 32

श्रीकृष्ण उवाच भगवन् द्रष्टुमिच्छामि गिरीशं कृत्तिवाससम् / संप्राप्तो भवतः स्थानं भगवद्दर्शनोत्सुकः

သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်—«အရှင် ဘဂဝန်၊ ကျွန်ုပ်သည် တောင်တော်၏ အရှင် ဂိရီရှာ၊ အရေခွံဝတ်ဆင်တော်မူသော ရုဒြ/ရှီဝကို မြင်တွေ့လိုပါသည်။ ဘဂဝန်၏ ဒർശနကို လိုလားတောင့်တ၍ သင်၏ နေရာသို့ ရောက်လာပါပြီ»။

Verse 33

कथं स भगवानीशो दृश्यो योगविदां वरः / मयाचिरेण कुत्राहं द्रक्ष्यामि तमुमापतिम्

ယောဂဗေဒင်တို့အထဲ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုရား ဣရှာကို မည်သို့ မြင်နိုင်မည်နည်း။ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာပြီးနောက်၊ ဘယ်နေရာတွင် အုမာပတိ—အုမာ၏ အရှင်ကို ငါမြင်ရမည်နည်း။

Verse 34

इत्याह भगवानुक्तो दृश्यते परमेश्वरः / भक्त्या चोग्रेण तपसा तत्कुरुष्वेह यत्नतः

ဤသို့ မေးမြန်းခံရသော ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်—“အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်သည် အမှန်တကယ် မြင်နိုင်၏၊ ဘက္တိနှင့် ပြင်းထန်သော တပသဖြင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးစား၍ ထိုအရာကို ကျင့်ဆောင်လော့။”

Verse 35

इहेश्वरं देवदेवं मुनीन्द्रा ब्रह्मवादिनः / ध्यायन्तो ऽत्रासते देवं जापिनस्तापसाश्च ये

ဤနေရာ၌ ဘြဟ္မကို သိမြင်၍ သင်ကြားသော မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့သည် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ဣရှ్వరကို သမာဓိဖြင့် အာရုံပြုကြ၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင် မန္တရဇပ (japa) နှင့် တပသဖြင့် ထိုဒေဝကို ပူဇော်သော တပသီတို့လည်း နေထိုင်ကြ၏။

Verse 36

इह देवः सपत्नीको भगवान् वृषभध्वजः / क्रीडते विविधैर्भूतैर्योगिभिः परिवारितः

ဤနေရာ၌ ဘုရားသခင်—ဝೃಷဘဓွဇ (ရှီဝ) သည် မဟာဒေဝီမိဖုရားနှင့်အတူ အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါအစုအဖွဲ့တို့နှင့် ကစားပျော်ရွှင်တော်မူပြီး၊ အောင်မြင်သော ယောဂီတို့က ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 37

इहाश्रमे पुरा रुद्रात् तपस्तप्त्वा सुदारुणम् / लेभे महेश्वराद् योगं वसिष्ठो भगवानृषिः

ဤအာရှရမ်၌ အတိတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်ရသီ ဝသိဋ္ဌသည် ရုဒြအား ရည်ညွှန်း၍ အလွန်ပြင်းထန်သော တပသကို ကျင့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မဟေရှဝရထံမှ ယောဂ—သန့်ရှင်းသော ပေါင်းစည်းသိမြင်မှု၏ လမ်းစဉ်ကို ရရှိတော်မူ၏။

Verse 38

इहैव भगवान् व्यसः कृष्णद्वैपायनः प्रभुः / दृष्ट्वा तं परमं ज्ञानं लब्धवानीश्वरेश्वरम्

ဤလောက၌ပင် မြတ်စွာသော ဗျာသ—ကృష్ణဒွိပာယန မဟာသခင်—သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်တရားကို မြင်တွေ့ပြီး အရှင်တို့၏အရှင် ဣရှ္ဝရကို ရရှိတော်မူ၏။

Verse 39

इहाश्रमवरे रम्ये तपस्तप्त्वा कपर्दिनः / अविन्दत् पुत्रकान् रुद्रात् सुरभिर्भक्तिसंयुता

ဤနေရာရှိ လှပ၍ အထူးမြတ်သော အာရှရမ်၌ သုရဘီသည် ဘက္တိဖြင့်ပြည့်ဝကာ ကပရ္ဒိန် (ရှီဝ) ထံသို့ တပသကို ကျင့်ပြီး ရုဒြထံမှ သားများကို အပေးအယူအဖြစ် ရရှိ하였다။

Verse 40

इहैव देवताः पूर्वं कालाद् भीता महेश्वरम् / दृष्टवन्तो हरं श्रीमन्निर्भया निर्वृतिं ययुः

ဤနေရာ၌ပင် ယခင်က ကာလ (အချိန်) ကို ကြောက်ရွံ့သော ဒေဝတားတို့သည် မဟေရှ္ဝရ မဟာဒေဝ ဟရကို မြင်တွေ့ကြပြီး၊ အို ဂုဏ်သရေရှိသူ၊ ထိုမြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် မကြောက်မရွံ့ဖြစ်ကာ ငြိမ်းချမ်းသက်သာမှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 41

इहाराध्य महादेवं सावर्णिस्तपतां वरः / लब्धवान् परमं योगं ग्रन्थकारत्वमुत्तमम्

ဤနေရာ၌ မဟာဒေဝကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ တပသရှင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး စာဝဏ္ဏိသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ယောဂကို ရရှိကာ သာသနာကျမ်းတည်းဖြတ်ရေးသားသူအဖြစ် အထွတ်အထိပ် ဂုဏ်ရည်ကိုလည်း ရရှိ하였다။

Verse 42

प्रवर्तयामास शुभां कृत्वा वै संहितां द्विजः / पौराणिकीं सुपुण्यार्थां सच्छिष्येषु द्विजातिषु

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သာသနာရှင်သည် မင်္ဂလာရှိသော သံဟိတာကို စုစည်းရေးသားပြီး၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်ရှိသည့် ပုရာဏိကီ အစဉ်အလာကို ဒွိဇအမျိုးအစားရှိ သင့်တော်သော တပည့်ကောင်းများအကြား၌ တည်ထောင်ကာ စတင်ဖြန့်ချိ하였다။

Verse 43

इहैव संहितां दृष्ट्वा कापेयः शांशपायनः / महादेवं चकारेमां पौराणीं तन्नियोगतः / द्वादशैव सहस्त्राणि श्लोकानां पुरुषोत्तम

ဤနေရာ၌ပင် သံဟိတာကို စိစစ်ကြည့်ရှုပြီး ကာပေယ သာံရှပာယနသည် ထိုအမိန့်အတိုင်း မဟာဒေဝအတွက် ပုရာဏကျမ်းတော်ကို ရေးဖွဲ့하였다။ အို ပုရုရှိုတ္တမ၊ ဤကျမ်း၌ ရှလိုကာ တိတိကျကျ တစ်သောင်းနှစ်ထောင် ပါရှိသည်။

Verse 44

इह प्रवर्तिता पुण्या द्व्यष्टसाहस्त्रिकोत्तरा / वायवीयोत्तरं नाम पुराणं वेदसंमितम् / इहैव ख्यापितं शिष्यैः शांशपायनभाषितम्

ဤနေရာ၌ပင် ဝေဒနှင့်ကိုက်ညီသော၊ “ဝာယဝီယောတ္တရ” ဟုခေါ်သော ကုသိုလ်ပြု ပုရာဏကျမ်းတော်ကို (ရှလိုကာ ၂၈,၀၀၀ ကျော်ပါသော အစဉ်အလာဖြင့်) စတင်ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင် သာံရှပာယန၏ မိန့်ကြားချက်အဖြစ် တပည့်များက ထင်ရှားကျော်ကြားစေ하였다။

Verse 45

याज्ञवल्क्यो महायोगी दृष्ट्वात्र तपसा हरम् / चकार तन्नियोगेन योगशास्त्रमनुत्तमम्

ဤနေရာ၌ပင် မဟာယောဂီ ယာဇ္ဉဝလ္က്യသည် တပသ၏ အင်အားဖြင့် ဟရ (ရှီဝ) ကို မြင်တွေ့ပြီး၊ ထိုသခင်၏ အမိန့်အတိုင်း မယှဉ်နိုင်သော ယောဂသတ်တရကို ရေးဖွဲ့하였다။

Verse 46

इहैव भृगुणा पूर्वं तप्त्वा वै परमं तपः / शुक्रो महेश्वरात् पुत्रो लब्धो योगविदां वरः

ဤနေရာ၌ပင် ရှေးကာလ၌ ဘ္ရိဂုသည် အမြင့်ဆုံးသော တပသကို ကျင့်ပြီး၊ မဟေရှ္ဝရထံမှ သုက္ကရကို သားအဖြစ် ရရှိ하였다—သုက္ကရသည် ယောဂကို သိမြင်သူတို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 47

तस्मादिहैव देवेशं तपस्तप्त्वा महेश्वरम् / द्रष्टुमर्हसि विश्वेशमुग्रं भीमं कपर्दिनम्

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ပင် ဒေဝတို့၏ အရှင် မဟေရှ္ဝရအတွက် တပသနှင့် သာသနာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ဆောင်လျှင်၊ သင်သည် လောကသခင်ကို မြင်တွေ့ရန် ထိုက်တန်သည်—ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကပရ္ဒိန် (ဆံပင်ချည်ထုံးထားသော ရှီဝ) ကိုပင်။

Verse 48

एवमुक्त्वा ददौ ज्ञानमुपमन्युर्महामुनिः / व्रतं पाशुपतं योगं कृष्णायाक्लिष्टकर्मणे

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မဟာမုနိ ဥပမန်ယူသည် ဉာဏ်တရားကို ပေးအပ်ကာ၊ ပာရှုပတ ဝရတနှင့် ယောဂကျင့်စဉ်ကိုလည်း အညစ်အကြေးကင်း၍ ဒုက္ခမကပ်သော ကရိရှ္ဏာထံ သင်ကြားပေး하였다။

Verse 49

स तेन मुनिवर्येण व्याहृतो मधुसूदनः / तत्रैव तपसा देवं रुद्रमाराधयत् प्रभुः

ထိုအထွဋ်အမြတ် မုနိ၏ မိန့်ကြားမှုကြောင့် မဓုစူဒန (ဗိဿနု) သည် ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်ကာ၊ အရှင်သည် ထိုနေရာတည်းမှာပင် တပသ (အာစီတပ) ဖြင့် ရုဒြကို ပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 50

भस्मौद्धूलितसर्वाङ्गो मुण्डो वल्कलसंयुतः / जजाप रुद्रमनिशं शिवैकाहितमानसः

ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် လိမ်းဖျန်းထားပြီး၊ ခေါင်းကို မုဏ္ဍ (ဆံပင်ကင်း) လုပ်ကာ သစ်ခေါက်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်하였다။ စိတ်ကို ရှိဝတစ်ပါးတည်း၌ တည်စေ၍ ရုဒြနာမကို မနားမလပ် ဂျပ (japa) ပြု하였다။

Verse 51

ततो बहुतिथे काले सोमः सोमार्धभूषणः / अदृश्यत महादेवो व्योम्नि देव्या महेश्वरः

အချိန်အတော်ကြာလွန်ပြီးနောက် လဝက်တံဆိပ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော မဟာဒေဝ (မဟေရှ္ဝရ) သည် ဒေဝီနှင့်အတူ ကောင်းကင်၌ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 52

किरीटिनं गदिनं चित्रमालं पिनाकिनं शूलिनं देवदेवम् / शार्दूलचर्माम्बरसंवृताङ्गं देव्या महादेवमसौ ददर्श

သူသည် ဒေဝဒေဝ မဟာဒေဝကို မြင်တွေ့하였다—မကူဋဆောင်း၍၊ ဂဒါကိုင်ကာ၊ အံ့ဖွယ်ပန်းမော်လီဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ပိနာကကိုင်သူ၊ သုံးခွံ (त्रिशूल) ကိုင်သူ—ကျားအရေဝတ်ရုံဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ ဒေဝီနှင့်အတူရှိတော်မူသည်။

Verse 53

परश्वधासक्तकरं त्रिनेत्रं नृसिंहचर्मावृतसर्वगात्रम् / समुद्गिरन्तं प्रणवं बृहन्तं सहस्त्रसूर्यप्रतिमं ददर्श

သူသည် မျက်စိသုံးပါးရှိသော အရှင်ကို မြင်တွေ့၏။ လက်၌ ပုဆိန်ကို ကိုင်ထားပြီး ကိုယ်တော်တစ်လုံးလုံးကို နရသိင်္ဟအရေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ မဟာသံလုံး «အိုမ်» ကို အမြင့်သံဖြင့် ထုတ်ဟော၍ နေရောင်တစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 54

प्रभुं पुराणं पुरुषं पुरस्तात् सनातनं योगिनमीशितारम् / अणोरणीयांसमनन्तशक्तिं प्राणेश्वरं शंभुमसौ ददर्श

သူ၏ရှေ့တွင် သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို မြင်တွေ့၏—အာဏာရှင်အရှင်၊ ရှေးဦးပုရုရှ၊ ထာဝရတည်မြဲသူ၊ ယောဂီနှင့် အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်။ အလွန်သေးငယ်သည့်အရာထက်ပင် သေးငယ်၍ အနန္တသတ္တိရှိကာ အသက်ရှုသံများ၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 55

न यस्य देवा न पितामहो ऽपि नेन्द्रो न चाग्निर्वरुणो न मृत्युः / प्रभावमद्यापि वदन्ति रुद्रं तमादिदेवं पुरतो ददर्श

နတ်တို့တောင်မှ—ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ပင်လျှင်—အိန္ဒြာ၊ အဂ္နိ၊ ဝရုဏ၊ မရဏတရားတို့လည်း သူ၏ မဟိမကို အပြည့်အဝ မတိုင်းတာနိုင်ကြ။ ယနေ့တိုင် အာနုဘော်ကို ပြောဆိုနေကြသည့် အာဒိဒေဝ ရုဒြကို သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်တွေ့၏။

Verse 56

तदान्वपश्यद् गिरिशस्य वामे स्वात्मानमव्यक्तमनन्तरूपम् / स्तुवन्तमीशं बहुभिर्वचोभिः शङ्खासिचक्रार्पितहस्तमाद्यम्

ထို့နောက် သူသည် ဂိရိရှ (ရှီဝ) ၏ ဘယ်ဘက်၌ မိမိ၏ ကိုယ်တိုင်—မဖော်ပြနိုင်သော အဝျက်တ၊ အနန္တရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ—ကို မြင်၏။ ထိုသူသည် စကားများစွာဖြင့် အရှင်ကို ချီးမွမ်းနေပြီး၊ လက်များတွင် သင်္ခ၊ ဓားနှင့် စက်ရ (ချကရ) ကို ဆောင်ထားသော အာဒိပုရုရှ ဖြစ်၏။

Verse 57

कृताञ्जलिं दक्षिणतः सुरेशं हंसाधिरूढं पुरुषं ददर्श / स्तुवानमीशस्य परं प्रभावं पितामहं लोकगुरुं दिवस्थम्

လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ သူသည် တောင်ဘက်၌ နတ်တို့၏ အရှင်—ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ကို မြင်၏။ ဟံသာပေါ်စီးနေသော ဂုဏ်သိက္ခာရှိ ပုရုရှဖြစ်ပြီး၊ လောကတို့၏ ဆရာ၊ သတ္တဝါတို့၏ အဘိုးကြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ကာ အရှင်၏ အမြင့်ဆုံး မဟိမကို ချီးမွမ်းနေ၏။

Verse 58

गणेश्वरानर्कसहस्त्रकल्पान् नन्दीश्वरादीनमितप्रभावान् / त्रिलोकभर्तुः पुरतो ऽन्वपश्यत् कुमारमग्निपतिमं सशाखम्

ထို့နောက် သုံးလောကကို ထိန်းသိမ်းသော အရှင်၏ ရှေ့တော်၌ နေတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဂဏေရှဝရများကို နန္ဒီရှဝရနှင့် အင်အားမကန့်သတ်သော အစေခံများနှင့်အတူ မြင်တွေ့၏။ ထို့ပြင် မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော ကုမာရ (စကန္ဒ) — ဒေဝတပ်၏ စစ်ဦးစီး — ကို သူ၏ အဖွဲ့အပေါင်းနှင့်တကွ မြင်၏။

Verse 59

मरीचिमत्रिं पुलहं पुलस्त्यं प्रचेतसं दक्षमथापि कण्वम् / पराशरं तत्परतो वसिष्ठं स्वायंभुवं चापि मनुं ददर्श

သူသည် မရီချိ၊ အတြိ၊ ပုလဟ၊ ပုလஸ္တျ၊ ပ္ရချေတသ၊ ဒက္ခ၊ ထို့ပြင် ကဏ္ဝကိုလည်း မြင်၏။ ထို့နောက် ပရာရှရကို မြင်ပြီး၊ ထို့နောက် ဝသိဋ္ဌနှင့် စွာယမ္ဘုဝ မနုကိုလည်း မြင်၏။

Verse 60

तुष्टाव मन्त्रैरमरप्रधानं बद्धाञ्जलिर्विष्णुरुदारबुद्धिः / प्रणम्य देव्या गिरिशं सभक्त्या स्वात्मन्यथात्मानमसौ विचिन्त्य

လက်အုပ်ချီ၍ ဗိဿနု—ဉာဏ်မြင့်မြတ်သူ—သည် အမရတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော အရှင်ကို သန့်ရှင်းသော မန္တရများဖြင့် ချီးမွမ်း၏။ ထို့နောက် ဒေဝီနှင့်အတူ ဂိရိရှ (ရှီဝ) အရှင်အား ဘက္တိဖြင့် ဦးချ၍၊ မိမိအတွင်းရှိ အတ္တကို မိမိအတ္တ၌ စူးစမ်းသုံးသပ်၍ တရားသမားတော်မူ၏။

Verse 61

श्रीकृष्ण उवाच नमो ऽस्तु ते शाश्वत सर्वयोने ब्रह्माधिपं त्वामृषयो वदन्ति / तपश्च सत्त्वं च रजस्तमश्च त्वामेव सर्व प्रवदन्ति सन्तः

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—အို အနန္တ၊ အရာအားလုံး၏ မူလအမြစ်နှင့် မွေးဖွားရာ အရင်းအမြစ်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား နမောတော်မူပါ၏။ ရှင်ရသီတို့က သင့်ကို ဗြဟ္မာ၏ အထက်တန်းအရှင်ဟု ဆိုကြ၏။ တပဿ၊ သတ္တဝ၊ ရဇသ၊ တမသတို့ကိုပါ ပညာရှိတို့က အားလုံးသည် သင်တော်မူတည်းဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 62

त्वं ब्रह्मा हरिरथ विश्वयोनिरग्निः संहर्ता दिनकरमण्डलाधिवासः / प्राणस्त्वं हुतवहवासवादिभेद- सत्वामेकं शरणमुपैमि देवमीशम्

သင်သည် ဗြဟ္မာဖြစ်တော်မူ၏၊ ဟရိ (ဗိဿနု) လည်းဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် အဂ္နိ—ကမ္ဘာလောက၏ မူလအမြစ်—ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် သံဟာရကာ (ဖျက်ဆီးရှင်) ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် နေမဏ္ဍလအတွင်း နေထိုင်တော်မူ၏။ သင်သည် အသက်ရှုသက် (ပရာဏ) ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အဂ္နိနှင့် ဝာသဝ (အိန္ဒြ) စသည့် ခွဲခြားထင်ရှားသော အင်အားများအဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ဒုတိယမရှိသော တစ်ပါးတည်းသော သင့်ထံသို့သာ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏၊ အို ဣရှာ အရှင်။

Verse 63

सांख्यास्त्वां विगुणमथाहुरेकरूपं योगास्त्वां सततमुपासते हृदिस्थम् / वेदास्त्वामभिदधतीह रुद्रमग्निं त्वामेकं शरणमुपैमि देवमीशम्

သံခယာတို့က သင်သည် ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်၍ မခွဲမခြား တစ်ရုပ်တည်းဟု ဆိုကြသည်။ ယောဂီတို့က နှလုံးအတွင်းတည်နေသော သင်ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကြသည်။ ဝေဒများက ဤနေရာ၌ သင်ကို ရုဒြနှင့် အဂ္နိဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ငါသည် သင်တစ်ပါးတည်းကိုသာ—ဒေဝအရှင် အီရှဝရကို—ခိုလှုံပါ၏။

Verse 64

त्वात्पादे कुसुममथापि पत्रमेकं दत्त्वासौ भवति विमुक्तविश्वबन्धः / सर्वाघं प्रणुदति सिद्धयोगिजुष्टं स्मृत्वा ते पदयुगलं भवत्प्रसादात्

သင်၏ခြေတော်၌ ပန်းတစ်ပွင့်တောင်မက၊ ရွက်တစ်ရွက်သာ ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင်ပင် လောကီချည်နှောင်မှုတို့မှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ သင်၏ကရုဏာကြောင့်၊ စိဒ္ဓယောဂီတို့က ဂုဏ်ပြုသော သင်၏ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံး ပယ်ဖျက်သွားသည်။

Verse 65

यस्याशेषविभागहीनममलं हृद्यन्तरावस्थितं तत्त्वं ज्योतिरनन्तमेकमचलं सत्यं परं सर्वगम् / स्थानं प्राहुरनादिमध्यनिधनं यस्मादिदं जायते नित्यं त्वामहमुपैमि सत्यविभवंविश्वेश्वरन्तंशिवम्

ငါသည် စကြဝဠာအရှင် သီဝကို အမြဲတမ်း ခိုလှုံပါ၏—အပိုင်းအခြားမရှိ သန့်ရှင်းသော တတ္တဝါသည် နှလုံးအတွင်း၌ အနန္တအလင်းအဖြစ် တည်ရှိ၍ တစ်ပါးတည်း၊ မလှုပ်မရှား၊ အမြင့်ဆုံး သစ္စာ၊ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သည်။ ထိုအရှင်ကို အစမရှိ အလယ်မရှိ အဆုံးမရှိသော အမြဲတည်ရာ «အဘိုဒ်» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဤလောကအားလုံးသည် ထိုအရှင်ထံမှ အစဉ်မပြတ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 66

ॐ नमो नीलकण्ठाय त्रिनेत्राय च रंहसे / महादेवाय ते नित्यमीशानाय नमो नमः

အိုမ်—နီလကဏ္ဌ (လည်ပင်းပြာ) သုံးမျက်စိရှင်နှင့် လျင်မြန်သည့် အရှင်ထံ နမောတော်။ မဟာဒေဝ၊ သင်ကို ငါ အမြဲ ဦးညွှတ်ပါ၏—အီရှာန အရှင်ထံ နမော နမော။

Verse 67

नमः पिनाकिने तुभ्यं नमो मुण्डाय दण्डिने / नमस्ते वज्रहस्ताय दिग्वस्त्राय कपर्दिने

ပိနာက ဓနုကို ကိုင်ဆောင်သူ သင်ထံ နမောတော်။ ခေါင်းခွံအလှဆင်သူ၊ တုတ်ကိုင်သူ သင်ထံ နမောတော်။ လက်၌ ဝဇ္ရကို ကိုင်သူ သင်ထံ နမောတော်။ မိုးကောင်းကင်ကို အဝတ်အစားအဖြစ် ဝတ်ဆင်သော တပသီထံ နမောတော်။ ဆံပင်ကပ်ပတ်ထားသော အရှင် (ကပရ္ဒိန်) ထံ နမောတော်။

Verse 68

नमो भैरवनादाय कालरूपाय दंष्ट्रिणे / नागयज्ञोपवीताय नमस्ते वह्निरेतसे

ဘဲရဝကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သော အရှင်တော်အား နမော။ ကာလ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်၍ အစွယ်ရှိသော အရှင်တော်အား နမော။ မြွေကို ယဇ္ဍနာကြိုး (ယဇ္ဍနောပဝီတ) အဖြစ် ဝတ်ဆင်သော အရှင်တော်အား နမော။ မီးတောက်ကိုယ်တိုင် အင်အားသက်စေ့ (ဗဟ္နိရေတသ) ဖြစ်သော သင့်အား နမော။

Verse 69

नमो ऽस्तु ते गिरीशाय स्वाहाकाराय ते नमः / नमो मुक्ताट्टहासाय भीमाय च नमो नमः

တောင်တန်းတို့၏ အရှင် ဂိရိရှာတော်အား နမော။ ပူဇော်သံ “စွာဟာ” အတွင်း၌ တည်ရှိသော သင့်အား နမော။ လွတ်မြောက်သော ရယ်သံ (မုက္တာဋ္ဌဟာသ) ထွက်ပေါ်သော သင့်အား နမော။ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် အာနုဘော်ရှိသော ဘီမတော်အား ထပ်တလဲလဲ နမော နမော။

Verse 70

नमस्ते कामनाशाय नमः कालप्रमाथिने / नमो भैरववेषाय हराय च निषङ्गिणे

ကာမနာ—လိုချင်တပ်မက်မှုကို ဖျက်ဆီးသော သင့်အား နမော။ ကာလ (မရဏ) ကိုပင် အနိုင်ယူသော သင့်အား နမော။ ဘဲရဝဝတ်စုံဖြင့် ထင်ရှားသော သင့်အား နမော။ ဓားကို ဆောင်သော ဟရတော်အား နမော။

Verse 71

नमो ऽस्तु ते त्र्यम्बकाय नमस्ते कृत्तिवाससे / नमो ऽम्बिकाधिपतये पशूनां पतये नमः

မျက်စိသုံးလုံးရှင် တြျမ်ဗကတော်အား နမော။ အရေပြားဝတ်ဆင်သော ကృတ္တိဝာသသေ သင့်အား နမော။ အမ္ဗိကာ၏ အရှင်တော်အား နမော။ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပశုပတိတော်အား နမော။

Verse 72

नमस्ते व्योमरूपाय व्योमाधिपतये नमः / नरनारीशरीराय सांख्ययोगप्रवर्तिने

အာကာသအဖြစ် ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ရှိသော သင့်အား နမော။ အာကာသ၏ အရှင်တော်အား နမော။ ယောကျာ်းနှင့် မိန်းမ ကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ် ထင်ရှားသော သင့်အား နမော။ စာံခ္ယနှင့် ယောဂ အကျင့်လမ်းများကို စတင်ပြုလုပ်စေသော သင့်အား နမော။

Verse 73

नमो दैवतनाथाय देवानुगतलिङ्गिने / कुमारगुरवे तुभ्यं देवदेवाय ते नमः

ဒေဝတားတို့၏ အရှင်၊ ဒေဝတားတို့က ဂုဏ်ပြုလိုက်နာသော လိင်္ဂရှိတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အို ကုမာရဂုရု ဒေဝဒေဝတော်၊ သင့်အား ထပ်ခါထပ်ခါ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 74

तमो यज्ञाधिपतये नमस्ते ब्रह्मचारिणे / मृगव्याधाय महते ब्रह्माधिपतये नमः

ယဇ္ဉာ၏ အဓိပတိဖြစ်သော တမස්တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ မဟာဗြဟ္မစာရီ အကျင့်သန့်ရှင်းသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သမင်မုဆိုးကြီး အင်အားတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဗြဟ္မာ၏ အဓိပတိ အထက်မြတ်အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 75

नमो हंसाय विश्वाय मोहनाय नमो नमः / योगिने योगगम्याय योगमायाय ते नमः

အထွတ်အမြတ် ဟံသတော်၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော အရှင်၊ လောကကို မောဟနာဖြစ်စေသော အရှင်တော်အား ထပ်ခါထပ်ခါ နမောတော်တင်ပါ၏။ ယောဂဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သော ယောဂီတော်နှင့် သင့်၏ ယောဂမာယာ—သင့်ကို ထင်ရှားစေ၍ လောကကို အံ့ဩဖွယ် ဖန်ဆင်းပြသသော ဒေဝီအင်အား—အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 76

नमस्ते प्राणपालाय घण्टानादप्रियाय च / कपालिने नमस्तुभ्यं ज्योतिषां पतये नमः

အသက်ရှုသက်တော် (ပရာဏ) ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ခေါင်းလောင်းသံကို နှစ်သက်တော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကပာလင်—ခေါင်းခွံကို ဆောင်ထားသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အလင်းရောင်တို့၏ အရှင်၊ တောက်ပသူတို့၏ အဓိပတိအား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 77

नमो नमो नमस्तुभ्यं भूय एव नमो नमः / मह्यं सर्वात्मना कामान् प्रयच्छ परमेश्वर

နမော နမော၊ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏; ထပ်ခါထပ်ခါ နမောတော်တင်ပါ၏။ အို ပရမေရှွရ၊ အလုံးစုံ၏ အတွင်းအတ္တမဖြစ်တော်မူသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဆန္ဒအလိုများကို အပြည့်အဝ ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 78

एवं हि भक्त्या देवेशमभिष्टूय स माधवः / पपात पादयोर्विप्रा देवदेव्योः स दण्डवत्

ထို့ကြောင့် ဘက္တိဖြင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် မာဓဝ—အို ဗြာဟ္မဏတို့—သည် ဒေဝဒေဝနှင့် ဒေဝီ၏ ခြေတော်များ၌ တုတ်တံကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့လေ၏။

Verse 79

उत्थाप्य भगवान् सोमः कृष्णं केशिनिषूदनम् / बभाषे मधुरं वाक्यं मेघगम्भीरनिः स्वनः

ထို့နောက် အရှင်ဘုရား ဆိုမသည် ကေသိကို သတ်သော ကృష్ణ—ကေရှိနိသူဒန—ကို ထူထောင်ပေး၍ မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသံပြင်းသော အသံဖြင့် ချိုမြိန်သော စကားကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 80

किमर्थं पुण्डरीकाक्ष तपस्तप्तं त्वयाव्यय / त्वमेव दाता सर्वेषां कामानां कामिनामिह

အို ကြာပန်းမျက်စိရှိသော အရှင်၊ အို မပျက်မယွင်းသော ဘုရား—အဘယ်ကြောင့် သင်သည် တပသကို ကျင့်သနည်း။ ဤလောက၌ ဆန္ဒရှိသူတို့၏ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားသူမှာ သင်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။

Verse 81

त्वं हि सा परमा मूर्तिर्मम नारायणाह्वया / नानवाप्तं त्वया तात विद्यते पुरुषोत्तम

သင်သည် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ပင် ဖြစ်၍ ‘နာရာယဏ’ ဟူသော နာမဖြင့် သိကြ၏။ အို ချစ်သား—အို ပုရုရှောတ္တမ—သင်မရရှိသေးသော အရာဟူ၍ လုံးဝ မရှိ။

Verse 82

वेत्थ नारायणानन्तमात्मानं परमेश्वरम् / महादेवं महायोगं स्वेन योगेन केशव

အို ကေရှဝ၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ယောဂဖြင့် နာရာယဏ အနန္တ—အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်နှင့် အထွဋ်အမြတ် အီශ්ဝရ—ကို သိ၏။ ထိုသူသည် မဟာဒေဝတော်ပင် ဖြစ်၍ မဟာယောဂီ၊ ယောဂ၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်၏။

Verse 83

श्रुत्वा तद्वचनं कृष्णः प्रहसन् वै वृषध्वजम् / उवाच वीक्ष्य विश्वेशं देवीं च हिमशैलजाम्

ထိုစကားကိုကြားသော် ကృష్ణသည် ပြုံးရယ်လျက်၊ ကမ္ဘာလောက၏အရှင်—နွားတံဆိပ်တော်ရှိသော ရှိဝ—နှင့် ဟိမာလယတောင်သမီး ဒေဝီကို ကြည့်မြင်ကာ စကားဆို၏။

Verse 84

ज्ञातं हि भवता सर्वं स्वेन योगेन शङ्कर / इच्छाम्यात्मसमं पुत्रं त्वद्भक्तं देहि शङ्कर

အို ရှင်ကရ၊ သင်၏ ယောဂသိဒ္ဓိဖြင့် အရာအားလုံးကို သင်သိပြီးသားဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်သည် မိမိနှင့်တူညီသော သားတော်တစ်ပါး—သင့်ကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူ—ကို လိုလား၏။ အို ရှင်ကရ၊ ပေးသနားပါ။

Verse 85

तथास्त्वित्याह विश्वात्मा प्रहृष्टमनसा हरः / देवीमालोक्य गिरिजां केशवं परिषस्वजे

“ထိုသို့ဖြစ်စေ” ဟု ကမ္ဘာလောက၏ အတ္တမ—ဟရ—သည် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် ပြော၏။ ထို့နောက် ဂိရိဇာ ဒေဝီကို ကြည့်မြင်ပြီး ကေရှဝ (ဗိဿဏု) ကို ချစ်ခင်စွာ ဖက်လှုပ်၏။

Verse 86

ततः सा जगतां माता शङ्करार्धशरीरिणी / व्याजहार हृषीकेशं देवी हिमगिरीन्द्रजा

ထို့နောက် လောကတို့၏ မိခင်—ရှင်ကရ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို မျှဝေသော ဒေဝီ—သည် ဟෘṣီကေရှကို မိန့်တော်မူ၏။ ဟိမဂိရိတောင်၏ သမီး ဒေဝီက သူ့အား ခေါ်ဆို၏။

Verse 87

वत्स जाने तवानन्तां निश्चलां सर्वदाच्युत / अनन्यामीश्वरे भक्तिमात्मन्यपि च केशव

ချစ်သားအို၊ အချျုတ၊ သင်၏ ဘက္တိသည် အဆုံးမရှိ၊ အမြဲတည်ငြိမ်ကြောင်း ငါသိ၏။ အရှင်ဣશ્વရထံသို့ တစ်ချက်တည်းသော ဘက္တိလည်းရှိပြီး၊ အို ကေရှဝ၊ ကိုယ်အတွင်းရှိ အာတ်မန်ထံသို့လည်း ဘက္တိရှိ၏။

Verse 88

त्वं हि नारायणः साक्षात् सर्वात्मा पुरुषोत्तमः / प्रार्थितो दैवतैः पूर्वं संजातो दैवकीसुतः

အမှန်တကယ် သင်သည် နာရာယဏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ အတွင်းအတ္တမဖြစ်သော ပုရုရှောတ္တမ ဖြစ်၏။ ယခင်က ဒေဝတားတို့ ဆုတောင်းပန်ကြားသဖြင့် သင်သည် ဒေဝကီ၏ သားတော်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 89

पश्य त्वमात्मनात्मानमात्मीयममलं पदम् / नावयोर्विद्यते भेद एवं पश्यन्ति सूरयः

အတ္တကို အတ္တဖြင့် ကြည့်ရှုလော့—သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အညစ်အကြေးကင်းသော အဆင့်အတန်းကို မြင်လော့။ ငါတို့နှစ်ဦးအကြား ကွာခြားမှု မရှိ၊ ပညာရှိတို့သည် ထိုသို့ပင် မြင်ကြ၏။

Verse 90

इमानिमान् वरानिष्टान् मत्तो गृह्णीष्व केशव / सर्वज्ञत्वं तथैश्वर्यं ज्ञानं तत् पारमेश्वरम् / ईश्वरे निश्चलां भक्तिमात्मन्यपि परं बलम्

“ကေရှဝာ၊ ငါထံမှ အလွန်လိုလားအပ်သော ဤကောင်းချီးများကို လက်ခံလော့—အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်သော စွမ်းအားနှင့် အရှင်သခင်အာဏာ; ပရမေရှဝရကို ဦးတည်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်; ဣရှဝရအပေါ် မလှုပ်မရှားသော ဘက္တိ; ထို့ပြင် သင်၏ အတ္တအတွင်း၌ပင် အမြင့်ဆုံး အင်အားကိုပါ”။

Verse 91

एवमुक्तस्तया कृष्णो महादेव्या जनार्दनः / आशिषं शिरसाहृङ्णाद् देवो ऽप्याह महेश्वरः

မဟာဒေဝီက ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် ကృష్ణ—ဇနာရ္ဒန—သည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ ကောင်းချီးကို လက်ခံ၏။ ထို့နောက် မဟေရှဝရ အရှင်တော်လည်း မိန့်တော်မူ၏။

Verse 92

प्रगृह्य कृष्णं भगवानथेशः करेण देव्या सह देवदेवः / संपूज्यमानो मुनिभिः सुरेशै- र् जगाम कैलासगिरिं गिरीशः

ထို့နောက် ဘဂဝန် ဣရှ—ဒေဝဒေဝ—သည် ကృష్ణ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ဒေဝီနှင့်အတူ၊ မုနိများနှင့် ဒေဝအရှင်များက သင့်တော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုနေစဉ်၊ တောင်တန်းတို့၏ အရှင် ကైలാസတောင်သို့ ကြွသွားတော်မူ၏။