Adhyaya 23
Purva BhagaAdhyaya 2385 Verses

Adhyaya 23

Genealogies of Yadus and Vṛṣṇis; Navaratha’s Refuge to Sarasvatī; Rise of Sāttvata Tradition; Prelude to Kṛṣṇa-Balarāma Incarnation

ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ပုရာဏသမိုင်းဆက်ကူးမှုကို ဆက်လက်ဖော်ပြ၍ မင်းဆက်နှင့် မျိုးနွယ်စဉ်ရှည်လျားစွာကို တိုးချဲ့ကာ ယာဒဝ/ဝೃṣṇိ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရောက်စေသည်။ ထို့နောက် ဓမ္မပုံပြင်သို့ လှည့်ကာ ရာက္ခသတစ်ကောင်၏ လိုက်လံနှိပ်စက်မှုကြောင့် မင်း နဝရထ သည် စရஸဝတီက ကာကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်မြင့်မြတ်အဘိုဒ်ကို တွေ့ပြီး၊ သူမကို ဝါစာ၊ ယောဂဓာတ်၊ စကြဝဠာမူလအဖြစ် ချီးမွမ်းသည့် စတုတ္ထဖြင့် ခိုလှုံသည်။ ရန်သူကို တောက်ပသော ကာကွယ်ရှင်က ဖျက်ဆီးပြီးနောက် နဝရထသည် မြို့တော်၌ စရஸဝတီပူဇော်ပွဲကို တည်ထောင်ကာ မင်းအာဏာကို ဘက္တိနှင့် သက္တိနှင့် ချိတ်ဆက်သည်။ ထို့နောက် မျိုးနွယ်စဉ်သို့ ပြန်သွားကာ နာရဒ၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် စတ္တဝတ သည် ဝါစုဒေဝကို ဗဟိုထားသော သာသနာရေးကျမ်းကို ဖြန့်ချိ၍ «စတ္တဝတ» ထုံးတမ်းကို စတင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သင်္ကရ္ရှဏ (ဗလရာမ) နှင့် ကృష్ణ (ဝါစုဒေဝ) မွေးဖွားခြင်းသို့ ဆုံစည်းကာ ဝိષ્ણု၏ အဝတာရ၊ ဒေဝီ၏ ယောဂနိဒြာအဖြစ် ကೌသိကီ၊ နှင့် ရှိဝ၏ ကောင်းချီးပေးသူအခန်းကဏ္ဍတို့ကို ပေါင်းစည်းဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ကృష్ణက ရုဒြကို သားအဖြစ် ရယူရန် တပသျာပြုမည်ကို ကြိုတင်ညွှန်းကာ နောက်အဓ್ಯಾಯသို့ ဆက်သွားစေသည်။

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वाविशो ऽध्यायः सूत उवाच क्रोष्टोरेको ऽभवत् पुत्रो वृजिनीवानिति श्रुतिः / तस्य पुत्रो महान् स्वातिरुशद्गुस्तत्सुतो ऽभवत्

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ဂါထာပါ သံဟိတာ၊ ပူရဝဘားဂ၌ အခန်း ၂၂ (အဆုံး)။ စူတက ပြောသည်– «ကရိုးෂ္ဌု၌ သားတော်တစ်ပါးသာ ရှိ၍ ဗೃဇိနီဝန် ဟု အစဉ်အလာအရ ကြားသိရသည်။ သူ၏သားတော်မှာ ထင်ရှားသော စွာတိ ဖြစ်ပြီး စွာတိ၏သားတော်မှာ ဥရှဒ္ဂု ဖြစ်သည်»။

Verse 2

उशद्गोरभवत् पुत्रो नाम्ना चित्ररथो बली / अथ चैत्ररथिर्लोके शशबिन्दुरिति स्मृतः

ဥရှဒ္ဂု မှ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ အမည်မှာ စိတ္တရထ ဟု ခေါ်သော အင်အားကြီးသူ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် လောက၌ ထိုသူ (ဆက်နွယ်သူ) ကို ချೈတရထိ ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး «ရှရှဘိန္ဒု» ဟူသောနာမဖြင့် မှတ်မိကြ၏။

Verse 3

तस्य पुत्रः पृथुयशा राजाभूद् धर्मतत्परः / पृथुकर्मा च तत्पुत्रस्तस्मात् पृथुजयो ऽभवत्

သူ၏သားမှာ ဓမ္မကိုအလွန်လေးစားသော မင်း ပೃထုယရှာ ဖြစ်၏။ ထိုမင်း၏သားမှာ ပೃထုကರ್ಮာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှ ပೃထုဇယာ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 4

पृथुकीर्तिरभूत् तस्मात् पृथुदानस्ततो ऽभवत् / पृथुश्रवास्तस्य पुत्रस्तस्यासीत् पृथुसत्तमः

ထိုမှ ပೃထုကီර්တိ မွေးဖွားလာ၍၊ ပೃထုကီර්တိ မှ ပೃထုဒါန ပေါ်ထွန်း၏။ သူ၏သားမှာ ပೃထုश्रဝာ ဖြစ်ပြီး၊ ပೃထုश्रဝာ မှ ပೃထုသတ္တမ — ပೃထုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး — မွေးဖွားလာ၏။

Verse 5

उशना तस्य पुत्रो ऽबूत् सितेषुस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्याभूद् रुक्मकवचः परावृत् तस्य सत्तमाः

သူ၏သားမှာ ဥရှနာ (Uśanā) ဖြစ်၍၊ ထို၏သားမှာ စိတေဣရှု (Siteṣu) ဖြစ်၏။ စိတေဣရှု မှ ရုက္မကဝချ (Rukmakavaca) မွေးဖွားလာပြီး၊ ရုက္မကဝချ မှ အထူးမြတ်သော ပရာဝෘတ် (Parāvṛt) ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 6

परावृतः सुतो जज्ञे ज्यामघो लोकविश्रुतः / तस्माद् विदर्भः संजज्ञे विदर्भात् क्रथकैशिकौ

ပရာဝෘတ် (Parāvṛta) မှ ကမ္ဘာလောကတွင် နာမည်ကျော်ကြားသော သားတော် ဂျျာမဃ (Jyāmagha) မွေးဖွားလာ၏။ ထိုမှ ဝိဒರ್ಭ (Vidarbha) ပေါ်ထွန်း၍၊ ဝိဒರ್ಭ မှ ကရထ (Kratha) နှင့် ကૈသိက (Kaiśika) မွေးဖွားလာ၏။

Verse 7

रोमपादस्तृतीयस्तु बभ्रुस्तस्यात्मजो नृपः / धृतिस्तस्याभवत् पुत्रः संस्तस्तस्याप्यभूत् सुतः

ထိုမျိုးဆက်တွင် တတိယမှာ ရောမပါဒ (Romapāda) ဖြစ်၏။ သူ၏သားမှာ မင်း ဘဗြု (Babhrū) ဖြစ်သည်။ ဘဗြု၏သားမှာ ဓෘတိ (Dhṛti) ဖြစ်၍၊ ဓෘတိ၏သားအဖြစ် ဆံစတ (Saṃsta) မွေးဖွားလာ၏။

Verse 8

संस्तस्य पुत्रो बलवान् नाम्ना विश्वसहस्तु सः / तस्य पुत्रो महावीर्यः प्रजावान् कौशिकस्ततः / अभूत् तस्य सुतो धीमान् सुमन्तुस्तत्सुतो ऽनलः

သံစတမှ အင်အားကြီးသော သားတော် ဝိශ්ဝသဟသ ဟူ၍ မွေးဖွား၏။ သူ၏သားမှာ မဟာဝီရျ၊ ထို့နောက် မျိုးဆက်များပြားသော ကောသိက ဖြစ်၏။ ကောသိက၏သားမှာ ပညာရှိ သုမန္တု၊ သုမန္တု၏သားမှာ အနလ ဖြစ်၏။

Verse 9

कैशिकस्य सुतश्चेदिश्चैद्यास्तस्याभवन् सुताः / तेषां प्रधानो ज्योतिष्मान् वपुष्मांस्तत्सुतो ऽभवत्

ကိုင်သိက၏ သားတော်မှာ စေဒီ ဟူ၍ ရှိ၏။ ထိုသူမှ ကိုင်ဒျာ မျိုးဆက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူ၏သားများအနက် အထူးထင်ရှားသူမှာ ဂျျောတိရှ်မာန် ဖြစ်ပြီး၊ ဂျျောတိရှ်မာန်၏သားမှာ ဝပုရှ်မာန် ဖြစ်၏။

Verse 10

वपुष्मतो बृहन्मेधा श्रीदेवस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्य वीतरथो विप्रा रुद्रभक्तो महाबलः

ဝပုရှ်မာန်မှ ဘృဟန်မေဓာ မွေးဖွား၍၊ သူ၏သားမှာ ශ්ရီဒေဝ ဖြစ်၏။ အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ ශ්ရီဒေဝ၏သား ဝီတရထသည် အင်အားကြီးမား၍ ရုဒြ (ရှီဝ) ကို အလွန်သဒ္ဓါရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 11

क्रथस्याप्यभवत् कुन्ती वृष्णी तस्याभवत् सुतः / वृष्णेर्निवृत्तिरुत्पन्नो दशार्हस्तस्य तु द्विजाः

ကရထမှ ကုန္တီ မွေးဖွား၍၊ ထိုသူမမှ သားတော် ဝೃષ્ણီ ပေါ်ထွန်း၏။ ဝೃષ્ણီမှ နိဝෘတ္တိ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုသူမှ အို ဒွိဇတို့၊ ဒသာर्ह မွေးဖွား၏။

Verse 12

दशार्हपुत्रोप्यारोहो जीमूतस्तत्सुतो ऽभवत् / जैमूतिरभवद् वीरो विकृतिः परवीरहा

ဒသာर्ह၏သား အုပျာရောဟမှ ဂျီမူတ မွေးဖွား၍၊ သူ၏သားမှာ ဂျိုင်မူတိ ဖြစ်၏။ ထိုသူမှ သူရဲကောင်း ဝိကೃတိ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ရန်သူ၏ သူရဲကောင်းများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 13

तस्य भीमरथः पुत्रः तस्मान्नवरथो ऽभवत् / दानधर्मरतो नित्यं सम्यक्शीलपरायणः

သူ၏သားမှာ ဘီမာရထ ဖြစ်၍၊ ထိုသူမှ နဝရထ ပေါ်ထွန်းလာ၏—အမြဲတမ်း ဒါန၏ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးကာ၊ မှန်ကန်သော အကျင့်သီလနှင့် ကောင်းမွန်သော စရိုက်ကို အမြဲလိုက်နာသူ ဖြစ်၏။

Verse 14

कदाचिन्मृगयां यातो दृष्ट्वा राक्षसमूर्जितम् / दुद्राव महातविष्टो भयेन मुनिपुङ्गवाः

တစ်ခါတစ်ရံ မုနိအထွဋ်အမြတ်သည် မုဆိုးထွက်သွားရာ၌၊ အင်အားပြည့်ဝ၍ ကြီးမားသော ရာක්ෂသကို မြင်လျှင် အလွန်ကြောက်လန့်ကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် တောအနက်ကြီးသို့ ပြေးလွှားဝင်သွား၏။

Verse 15

अन्वधावत संक्रुद्धो राक्षसस्तं महाबलः / दुर्योधनो ऽग्निसंकाशः शूलासक्तमहाकरः

ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ရာක්ෂသ ဒုရ္ယောဓနသည် ဒေါသထွက်ကာ သူ့ကို လိုက်လံပြေးတော်မူ၏—မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်၍ လက်ကြီးဖြင့် ရှူးလ (လှံ) ကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆောင်ထား၏။

Verse 16

राजा नवरथो भीत्या नातिदूरादनुत्तमम् / अपश्यत् परमं स्थानं सरस्वत्या सुगोपितम्

ဘုရင် နဝရထသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဝေးလှသောနေရာတွင် အထွဋ်အမြတ် မဟာနေရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့၏—မြစ်ဒေဝီ စရஸဝတီက ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ကာ ကာကွယ်ထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အာဝါသ ဖြစ်၏။

Verse 17

स तद्वेगेन महता संप्राप्य मतिमान् नृपः / ववन्दे शिरसा दृष्ट्वा साक्षाद् देवीं सरस्वतीम्

ထိုအရှိန်အဟုန်ကြီးကြောင့် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဘုရင်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိ၏။ ထိုအခါ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒေဝီ စရஸဝတီကို မြင်လျှင် ခေါင်းချ၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ဝတ်ပြု၏။

Verse 18

तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिर्बद्धाञ्जलिरमित्रजित् / पपात दण्डवद् भूमौ त्वामहं शरणं गतः

အမိတ္တရဇိတ်သည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ချစ်မြတ်နိုးသော စကားများဖြင့် ဘုရားရှင်ကို ချီးမွမ်း၏။ ထို့နောက် တုတ်တံကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ် လဲကျကာ «အရှင်ထံ၌ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏» ဟု ဆို၏။

Verse 19

नमस्यामि महादेवीं साक्षाद् देवीं सरस्वतीम् / वाग्देवतामनाद्यन्तामीश्वरीं ब्रह्मचारिणीम्

ကျွန်ုပ်သည် မဟာဒေဝီကို ဦးညွှတ်ပါ၏—တကယ်တမ်း ပေါ်ထွန်းသော ဒေဝီ စရஸဝတီကိုပင်—သန့်ရှင်းသော ဝါဂ်၏ ဒေဝတား၊ အစမရှိ အဆုံးမရှိ၊ အရှင်မိဖုရား၊ ဗြဟ္မစရိဏီ (သန့်စင်သည့် သီလတရားကို ထိန်းသိမ်းသူ) ကို ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 20

नमस्ये जगतां योनिं योगिनीं परमां कलाम् / हिरण्यगर्भमहिषीं त्रिनेत्रां चन्द्रशेखराम्

ကျွန်ုပ်သည် လောကအားလုံး၏ မိခင်အမြစ်—အမြင့်ဆုံး ယောဂိနီ၊ အထွတ်အမြတ် သက္တိတော်—ကို ဦးညွှတ်ပါ၏။ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ၏ မဟိရှီ၊ မျက်စိသုံးပါးရှိ၍ လမင်းကို မကွတ်အဖြစ် ဆောင်းထားသော မိဖုရားကိုလည်း ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 21

नमस्ये परमानन्दां चित्कलां ब्रह्मरूपिणीम् / पाहि मां परमेशानि भीतं शरणमागतम्

ကျွန်ုပ်သည် သင်္ခါရမကင်းသော အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ—သန့်ရှင်းသော ချိတ်၏ တောက်ပသော အစိတ်အပိုင်း၊ ဗြဟ္မရူပိဏီ—ကို ဦးညွှတ်ပါ၏။ အို ပရမေရှာနီ၊ ကြောက်ရွံ့နေသော ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါလော့၊ သင့်ထံသို့ ခိုလှုံလာသူ ဖြစ်ပါ၏။

Verse 22

एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो राजानं राक्षसेश्वरः / हन्तुं समागतः स्थानं यत्र देवी सरस्वती

ထိုအချိန်တွင် ရာක්ෂသအရှင် (ရက္ခသေရှွရ) သည် ဒေါသထွက်လျက် ဘုရင်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ဒေဝီ စရஸဝတီ ရှိရာ အရပ်သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 23

समुद्यम्य तदा शूलं प्रवेष्टुं बलदर्पितः / त्रिलोकमातुस्तत्स्थानं शशाङ्कादित्यसंन्निभम्

ထို့နောက် မိမိအင်အား၏မာနကြီးစွာဖြင့် သူသည် သံလှံ/သုံးခေါင်းလှံကို မြှောက်ကာ လောကသုံးပါး၏ မိခင်၏ နေရာသို့ အတင်းဝင်ရန် ကြိုးစား하였다။ ထိုနေရာသည် လနှင့် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 24

तदन्तरे महद् भूतं युगान्तादित्यसन्निभम् / शूलेनोरसि निर्भिद्य पातयामास तं भुवि

ထိုအချိန်တွင် ယုဂအဆုံး၏ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အလွန်ကြီးမားသည့် သတ္တဝါတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် သုံးခေါင်းလှံဖြင့် ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ကာ မြေပြင်သို့ လှဲချလိုက်သည်။

Verse 25

गच्छेत्याह महाराज न स्थातव्यं त्वया पुनः / इदानीं निर्भयस्तूर्णं स्थाने ऽस्मिन् राक्षसो हतः

သူက «သွားလော့၊ မဟာရာဇာ၊ မင်းသည် ဤနေရာ၌ ထပ်မနေရတော့ရ။ ယခု ချက်ချင်း မကြောက်မရွံ့ဖြစ်လော့—ဤနေရာတင်ပင် ရက္ခသကို သတ်ပြီးပြီ» ဟု မိန့်၏။

Verse 26

ततः प्रणम्य हृष्टात्मा राजा नवरथः पराम् / पुरीं जगाम विप्रेन्द्राः पुरन्दरपुरोपमाम्

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ဖြင့် ဘုရင် နဝရထသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့ရေ၊ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ၏ မြို့တော်နှင့်တူညီသည့် မိမိ၏ အလွန်တင့်တယ်သော မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 27

स्थापयामास देवेशीं तत्र भक्तिसमन्वितः / ईजे च विविधैर्यज्ञैर्हेमैर्देवीं सरस्वतीम्

ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံလျက် သူသည် ထိုနေရာ၌ ဒေဝီရှီ—အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီကို တည်ထောင်ပူဇော်하였다။ ထို့ပြင် ဒေဝီ စရஸဝတီကို ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲမျိုးစုံနှင့် ရွှေဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 28

तस्य चासीद् दशरथः पुत्रः परमधार्मिकः / देव्या भक्तो महातेजाः शकुनिस्तस्य चात्मजः

ထိုသူမှ သားတော် ဒဿရထ မင်းသားသည် မွေးဖွားလာ၍ ဓမ္မကို အလွန်တရာ လေးစားလိုက်နာသူ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် မဟာတေဇရှိ၍ ဒေဝီမယ်တော်ကို ဘက်တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူ ရှကူနိ သည် သူ၏ သားတော် ဖြစ်၏။

Verse 29

तस्मात् करम्भः संभूतो देवरातो ऽभवत् ततः / ईजे स चाश्वमेधेन देवक्षत्रश्च तत्सुतः

ထိုသူမှ ကရမ္ဘ (Karambha) မွေးဖွားလာ၏။ ကရမ္ဘမှ ထပ်မံ၍ ဒေဝရာတ (Devarāta) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဒေဝရာတသည် အရှွမေဓ (Aśvamedha) မြင်းယဇ်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ သားတော်မှာ ဒေဝက္ခတ်ရ (Devakṣatra) ဖြစ်၏။

Verse 30

मधुस्तस्य तु दायादस्तस्मात् कुरुवशो ऽभवत् / पुत्रद्वयमभूत् तस्य सुत्रामा चानुरेव च

မဓု (Madhu) သည် သူ၏ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်၏။ မဓုမှ ကုရုဝသ (Kuruvaśa) မွေးဖွားလာ၏။ ကုရုဝသတွင် သားနှစ်ယောက် ရှိ၍ စုထရာမာ (Sutrāmā) နှင့် အနု (Anu) ဟူ၍ ဖြစ်၏။

Verse 31

अनोस्तु पुरुकुत्सो ऽभूदंशुस्तस्य च रिक्थभाक् / अथांशोः सत्त्वतो नाम विष्णुभक्तः प्रतापवान् / महात्मा दाननिरतो धनुर्वेदविदां वरः

အနု (Anu) မှ ပုရုကုတ္ဆ (Purukutsa) မွေးဖွားလာ၏။ ထို့နောက် အံရှု (Aṁśu) သည် သူ၏ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်၏။ အံရှုမှ စတ္တဝတ (Sattvata) ဟူသောသူ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဗိဿနု (Viṣṇu) ကို ဘက်တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူ၊ သတ္တိပြင်းထန်၍ မဟာအတ္တမ၊ ဒါနကို နှစ်သက်သူ၊ မြားပညာ (ဓနုर्वေဒ) ကျွမ်းကျင်သူတို့အနက် အထူးထင်ရှားသူ ဖြစ်၏။

Verse 32

स नारदस्य वचनाद् वासुदेवार्चनान्वितम् / शास्त्रं प्रवर्तयामास कुण्डगोलादिभिः श्रुतम्

နာရဒ (Nārada) ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း လိုက်နာ၍၊ သူသည် ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) ကို အာရ္ချနာဖြင့် ကိုးကွယ်ခြင်း ပါဝင်သည့် သာသနာကျမ်းတစ်ရပ်ကို စတင် ပြန့်ပွားစေ하였다။ ထိုကျမ်းသည် ကုဏ္ဍဂိုးလ (Kuṇḍagola) စသည့် ဆရာများထံမှ ကြားနာသင်ယူထားသော အရာဖြစ်၏။

Verse 33

तस्य नाम्ना तु विख्यातं सात्त्वतं नाम शोभनम् / प्रवर्तते महाशास्त्रं कुण्डादीनां हितावहम्

သူ၏နာမတော်ကြောင့်ပင် ထင်ရှားလာသော «သာတ္တဝတ» ဟူသော မြတ်နိုးဖွယ် သဒ္ဓမ္မတရားသည် ပျံ့နှံ့လာ၍—ကွန်ဍ (မီးပူဇော်ကွင်း) စသည့် ရိတုဝတ္ထုများနှင့် ဆက်စပ်အကျင့်များအတွက် အကျိုးပြုသော မဟာသတ္တရသတ်တမ်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 34

सात्त्वतस्तस्य पुत्रो ऽभूत् सर्वशास्त्रविशारदः / पुण्यश्लोको महाराजस्तेन वै तत्प्रवर्तितम्

ထို «သာတ္တဝတ» ထံမှ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ သာသနာကျမ်းများအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်၏။ ပုဏ္ဏသ္လောက—မြတ်သောဂုဏ်သတင်းဖြင့် ထင်ရှားသည့် မဟာဘုရင်ကြီးက ထိုအစဉ်အလာကို အမှန်တကယ် တည်ထောင်၍ လှုပ်ရှားစေ하였다။

Verse 35

सात्त्वतः सत्त्वसंपन्नः कौशल्यां सुषुवे सुतान् / अन्धकं वै महाभोजं वृष्णिं देवावृधं नृपम् / ज्येष्ठं च भजमानाख्यं धनुर्वेदविदां वरम्

သာတ္တဝတသည် သတ္တဝတ—သုခသတ္တိနှင့် ဂုဏ်သတ္တိ ပြည့်စုံသူဖြစ်၍ ကೌသလျာထံ၌ သားများကို မွေးဖွားစေ하였다—အန္ဓက (မဟာဘောဇ)၊ ဝೃಷဏိ၊ ဒေဝာဝೃဓ (ဘုရင်) နှင့် အကြီးဆုံး ဘဇမာန ဟူသောသူ—ဓနုರ್ವေဒ (မြားပစ်ပညာ) ကျွမ်းကျင်သူတို့အနက် အထူးမြတ်သူ။

Verse 36

तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः / पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति प्रभुः

သူတို့အနက် ဒေဝာဝೃဓ ဘုရင်ကြီး—အာဏာရှင်ကြီးသည်—အမြင့်ဆုံး တပဿ (တပ) ကို ကျင့်ဆောင်ကာ «ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး ပြည့်စုံသော သားတစ်ဦး ငါ့ထံ၌ မွေးဖွားပါစေ» ဟု ဆန္ဒပြု하였다။

Verse 37

तस्य बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोको ऽभवन्नृपः / धार्मिको रूपसंपन्नस्तत्त्वज्ञानरतः सदा

ထိုသူထံမှ ဘဗ္ရု ဟူ၍ ထင်ရှားသော ဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏—ပုဏ္ဏသ္လောက၊ မြတ်သောဂုဏ်သတင်းဖြင့် ကျော်ကြားသူ။ သူသည် ဓာမ္မိက—တရားတော်နှင့်ညီသော အကျင့်ရှိ၍ ရုပ်ရည်လှပကောင်းမွန်ကာ တတ္တဝ-ဇ္ဉာန (အမှန်တရား၏ ဉာဏ်) ကို အမြဲချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။

Verse 38

भजमानस्य सृञ्जय्यां भजमाना विजज्ञिरे / तेषां प्रधानौ विख्यातौ निमिः कृकण एव च

ဘဇမာန၏ စೃဉ္ဇယ မျိုးရိုး၌ “ဘဇမာနာ” ဟူသော မိန်းမသည် သားများကို မွေးဖွား하였다။ ထိုသူတို့အနက် အထင်ရှားဆုံးနှင့် ကျော်ကြားဆုံး နှစ်ဦးမှာ နိမိ နှင့် ကೃကဏ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 39

महाभोजकुले जाता भोजा वैमार्तिकास्तथा / वृष्णेः सुमित्रो बलवाननमित्रः शिनस्तथा

မဟာဘောဇ မျိုးရိုးမှ ဘောဇတို့ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဝိုင်မာရ္တိကတို့လည်း ပါဝင်하였다။ ထို့ပြင် ဝೃṣṇိ မှလည်း စုမိတ္တရ၊ အင်အားကြီး ဘလဝါန်၊ အနမိတ္တရ နှင့် ရှိန တို့ ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 40

अनमित्रादभून्निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः / प्रसेनस्तु महाभागः सत्राजिन्नाम चोत्तमः

အနမိတ္တရမှ နိဃ္န ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ နိဃ္နတွင် သားနှစ်ဦးရှိ၍—ကံကောင်းသရဖူတော် ပရစေန နှင့် “စတြာဇိတ်” ဟူသော အထူးမြတ်သူ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 41

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात् / सत्यवान् सत्यसंपन्नः सत्यकस्तत्सुतो ऽभवत्

အနမိတ္တရမှ ချိနိ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ ထို့ပြင် အငယ်သား—ဝೃṣṇိ မျိုးရိုး၏ အားရစရာ—မှ သစ္စာပြည့်ဝသော စတျဝါန် ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ သူ၏ သားမှာ စတျက ဖြစ်သည်။

Verse 42

सात्यकिर्युयुधानस्तु तस्यासङ्गो ऽभवत् सुतः / कुणिस्तस्य सुतो धीमांस्तस्य पुत्रो युगन्धरः

စಾತ્યကိ (ယုယုဓာန) မှ အဆင်္ဂ ဟူသော သားတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ အဆင်္ဂ၏ သားမှာ ပညာရှိ ကုဏိ ဖြစ်ပြီး၊ ကုဏိ၏ သားမှာ ယုဂန္ဓရ ဖြစ်သည်။

Verse 43

माद्रया वृष्णेः सुतो जज्ञे पृश्निर्वै यदुनन्दनः / जज्ञाते तनयौ पृश्नेः श्वफल्कश्चित्रकश्च ह

မာဒြာမှ ဝೃṣṇိ သည် ယဒုတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်သော ပೃśနိ ဟူသော သားတော်ကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထို့နောက် ပೃśနိ မှာ သားနှစ်ပါး—Śvaphalka နှင့် Citraka—ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 44

श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामविन्दत / तस्यामजनयत् पुत्रमक्रूरं नाम धार्मिकम् / उपमङ्गुस्तथा मङ्गुरन्ये च बहवः सुताः

Śvaphalka သည် ကာśī မင်း၏ သမီးတော်ကို မဟာမိဖုရားအဖြစ် လက်ထပ်ယူ하였다။ ထိုမိဖုရားမှ တရားဓမ္မဖြင့် ထင်ရှားသော အကြူရ (Akrūra) ဟူသော သားတော်ကို မွေးဖွားစေပြီး၊ ထို့ပြင် Upamaṅgu၊ Maṅgu နှင့် အခြား သားတော်များစွာလည်း ရှိ하였다။

Verse 45

अक्रूरस्य स्मृतः पुत्रो देववानिति विश्रुतः / उपदेवश्च पुण्यात्मा तयोर्विश्वप्रमाथिनौ

အကြူရ (Akrūra) ၏ သားတော်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ ဒေဝဝန် (Devavān) ဟူ၍ ထင်ရှားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော စိတ်ဓာတ်ရှိသည့် အူပဒေဝ (Upadeva) ဟူသော သားတော်လည်း ရှိသည်။ ထိုနှစ်ဦးကို လောက၏ အပဒ္ဒရာများကို နှိမ်နင်းသူများဟု ဆိုကြသည်။

Verse 46

चित्रकस्याभवत् पुत्रः पृथुर्विपृथुरेव च / अश्वग्रीवः सुबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ

Citraka ၏ သားတော်များမှာ ပṛthu နှင့် Vipṛthu ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် Aśvagrīva နှင့် Subāhu၊ ထို့နောက် Suparśvaka နှင့် Gaveṣaṇa တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 47

अन्धकात् काश्यदुहिता लेभे च चतुरः सुतान् / कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्

Andhaka မှ ကာśyapa ၏ သမီးတော်သည် သားလေးပါးကို မွေးဖွား하였다—Kukura၊ Bhajamāna၊ Śuci နှင့် Kambalabarhiṣ တို့ဖြစ်ကြသည်။

Verse 48

कुकुरस्य सुतो वृष्णिर्वृष्णेस्तु तनयो ऽभवत् / कपोतरोमा विपुलस्तस्य पुत्रो विलोमकः

ကူကူရ၏သားမှာ ဝೃෂ္ဏိ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဝೃෂ္ဏိ သည်လည်း သားတစ်ဦး ရှိ၏။ ထိုသားမှာ ကပောတရောမာ ဟူ၏။ ထိုမှ ဝိပုလ ပေါ်ထွန်း၍ ဝိပုလ၏သားမှာ ဝိလိုမက ဖြစ်၏။

Verse 49

तस्यासीत् तुम्बुरुसखा विद्वान् पुत्रो नलः किल / ख्यायते तस्य नामानुरनोरानकदुन्दुभिः

ထိုသူ၌ တုမ္ဗုရု၏မိတ်ဆွေဖြစ်သော ပညာရှိသား နလ ဟူ၍ တကယ်ရှိ၏။ သူ၏ဂုဏ်သတင်းသည် နေရာအနှံ့ ကြေညာလျက်၊ ကက်တယ်ဒရမ်နှင့် စစ်ဒရမ်ကြီးတို့၏ တုန်လှုပ်သံကဲ့သို့ ထင်ရှားပျံ့နှံ့၏။

Verse 50

स गोवर्धनमासाद्य तताप विपुलं तपः / वरं तस्मै ददौ देवो ब्रह्मा लोकमहेश्वरः

သူသည် ဂోవර්ဓနသို့ ရောက်ရှိကာ အလွန်ကြီးမားသော တပသ်ကို ကျင့်၏။ ထို့နောက် လောကတို့၏ အရှင် ဘြဟ္မာဒေဝသည် သူ့အား အပေးအယူကောင်းသော ဝရကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 51

वंशस्य चाक्षयां कीर्ति गानयोगमनुत्तमम् / गुरोरभ्यधिकं विप्राः कामरूपित्वमेव च

ထို့ပြင် မိမိဝంశအတွက် မပျက်မယွင်းသော ဂုဏ်သတင်း၊ သီချင်းဓမ္မ၏ အမြင့်ဆုံး လေ့ကျင့်မှုနှင့် ယောဂသမာဓိကို ရရှိ၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဆရာထက်ပင် လွန်ကဲသော အစွမ်း—လိုသလို ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းနိုင်သော ကာမရူပိတ്വကိုလည်း ရ၏။

Verse 52

स लब्ध्वा वरमव्यग्रो वरेण्यं वृषवाहनम् / पूजयामास गानेन स्थाणुं त्रिदशपूजितम्

ဝရကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်သွား၏။ ထို့နောက် နွားတံဆိပ်တော်ဆောင်သော အမြတ်ဆုံး အရှင် (သီဝ)၊ တိဒသတို့က ပူဇော်ကြသော စ္ထာဏုကို သီချင်းသံဖြင့် ချီးမွမ်းပူဇော်၏။

Verse 53

तस्य गानरतस्याथ भगवानम्बिकापतिः / कन्यारत्नं ददौ देवो दुर्लभं त्रिदशैरपि

ထို့နောက် သီချင်းသံဓမ္မကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူအား အမ္ဗိကာ၏ခင်ပွန်း ဖြစ်သော ဘုရားသခင်က ကညာတို့အနက် ရတနာတစ်ပါးကဲ့သို့ အလွန်ရှားပါးသော ဒေဝကညာကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုကညာသည် သုံးဆယ်သုံးပါးသော နတ်တို့တောင် ရခဲလှ၏။

Verse 54

तया स सङ्गतो राजा गानयोगमनुत्तमम् / अशिक्षयदमित्रघ्नः प्रियां तां भ्रान्तलोचनाम्

သူမနှင့် ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ရန်သူသတ်သူ မင်းကြီးသည် မောဟကြောင့် မျက်လုံးများ လှည့်လည်နေသော ချစ်သူမအား သီချင်းဖြင့် ယောဂကျင့်သည့် “ဂါနယောဂ” အမြင့်မြတ်ဆုံး သင်တန်းကို သင်ကြားပေးလေ၏။

Verse 55

तस्यामुत्पादयामास सुभुजं नाम शोभनम् / रूपलावण्यसंपन्नां ह्रीमतीमपि कन्यकाम्

သူမမှတစ်ဆင့် မင်းကြီးသည် ရုပ်ရည်လှပသော သားတော် “သုဘုဇ” ကို မွေးဖွားစေ၏။ ထို့ပြင် အလှအပနှင့် တင့်တယ်မှု ပြည့်စုံသော သမီးတော် “ဟရီမတီ” ကိုလည်း မွေးဖွားစေ၏။

Verse 56

ततस्तं जननी पुत्रं बाल्ये वयसि शोभनम् / शिक्षयामास विधिवद् गानविद्यां च कन्यकाम्

ထို့နောက် မိခင်သည် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ကလေးဘဝမှစ၍ ရုပ်ရည်လှပသော သားတော်ကို စနစ်တကျ လေ့ကျင့်သင်ကြားစေ၏။ ထို့ပြင် မိန်းကလေးငယ်ကိုလည်း ဂီတပညာကို သင့်တော်စွာ သင်ကြားပေးလေ၏။

Verse 57

कृतोपनयनो वेदानधीत्य विधिवद् गुरोः / उद्ववाहात्मजां कन्यां गन्धर्वाणां तु मानसीम्

အုပနယန သင်္ကန်းချည်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဆရာ၏အနီးတွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ဝေဒများကို လေ့လာပြီး၊ သူသည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော “စိတ်မွေး” သမီးတော် ကညာတစ်ပါးနှင့် လက်ထပ်လေ၏။

Verse 58

तस्यामुत्पादयामास पञ्च पुत्राननुत्तमान् / वीणावादनतत्त्वज्ञान् गानशास्त्रविशारदान्

ထိုမိန်းမ၌ မင်းသည် အထူးမြတ်သော သားငါးပါးကို မွေးဖွားစေ၏—ဗီဏာတီးခတ်ခြင်း၏ အမှန်တရားကို သိမြင်သူများ၊ သီချင်းပညာရပ်၌ ကျွမ်းကျင်ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 59

पुत्रैः पौत्रैः सपत्नीको राजा गानविशारदः / पूजयामास गानेन देवं त्रिपुरनाशनम्

သားများ၊ မြေးများနှင့် မိဖုရားတော်နှင့်အတူ၊ သီချင်းသံပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဘုရင်သည် တ్రိပုရနာရှန (Tripura ကို ဖျက်ဆီးသော) ဘုရားကို ဘက္တိသီချင်းဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့၏။

Verse 60

ह्रीमती चापि या कन्या श्रीरिवायतलोचना / सुबाहुर्नाम गन्धर्वस्तामादाय ययौ पुरीम्

ထို့နောက်၊ သီရိ (လက္ခ္မီ) ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော မျက်လုံးရှိသည့် ကညာ ဟ்ரீမတီကို၊ စုဗာဟု အမည်ရှိ ဂန္ဓဗ္ဗတစ်ဦးက ခေါ်ဆောင်၍ မိမိမြို့သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 61

तस्यामप्यभवन् पुत्रा गन्धर्वस्य सुतेजसः / सुषेणवीरसुग्रीवसुभोजनरवाहनाः

ထိုတောက်ပသော ဂန္ဓဗ္ဗ၏ မိန်းမ၌လည်း သားများ မွေးဖွားလာကြ၏—စုရှေဏ၊ ဝီရ၊ စုဂရီးဝ၊ စုဘောဇန နှင့် ရဝါဟန ဟူသော သားငါးပါး ဖြစ်ကြ၏။

Verse 62

अथासीदभिजित् पुत्रो वीरस्त्वानकदुन्दुभेः / पुनर्वसुश्चाभिजितः संबभूवाहुकः सुतः

ထို့နောက် အာနကဒုန္ဒုဘိ၌ သတ္တိရှိသော သားတစ်ဦး အဘိဇိတ် ဟူ၍ ရှိလာ၏။ အဘိဇိတ်မှ ပုနရဝಸು မွေးဖွားလာပြီး၊ ပုနရဝစု၏ သားမှာ အဟုက ဖြစ်၏။

Verse 63

आहुकस्योग्रसेनश्च देवकश्च द्विजोत्तमाः / देवकस्य सुता वीरा जज्ञिरे त्रिदशोपमाः

အို ဒွိဇောတ္တမ၊ အာဟုကမှ ဥဂ္ရစေနနှင့် ဒေဝကတို့ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝကမှ သတ္တဝါတို့ကဲ့သို့ ဂုဏ်ရည်ပြည့်ဝသော သူရဲကောင်းသမီးများ မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 64

देववानुपदेवश्च सुदेवो देवरक्षितः / तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ

ထို့ပြင် ဒေဝဝါန်၊ ဥပဒေဝ၊ စုဒေဝ နှင့် ဒေဝရက္ခိတ တို့လည်း မွေးဖွားလာကြ၏။ သူတို့တွင် အစ်မ/ညီမ ခုနစ်ဦးရှိ၍ ဝစုဒေဝက ထိုသူတို့ကို လက်ထပ်ပေး하였다။

Verse 65

वृकदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता / श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा सहदेवा च सुव्रता / देवकी चापि तासां तु वरिष्ठाभूत् सुमध्यमा

ဗృကဒေဝိုပဒေဝီ နှင့် ဒေဝရက္ခိတာ ဟုခေါ်သော အခြားမိန်းမတစ်ဦး၊ ထို့ပြင် သရီဒေဝါ၊ ရှာန္တိဒေဝါ၊ စဟဒေဝါ၊ ထပ်မံ စဟဒေဝါ၊ နှင့် စုဗြတား တို့ဖြစ်ကြ၏။ ထိုသူတို့အနက် ခါးသေးလှသော ဒေဝကီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 66

अग्रसेनस्य पुत्रो ऽभून्न्यग्रोधः कंस एव च / सुभूमी राष्ट्रपालश्च तुष्टिमाञ्छङ्कुरेव च

အဂ္ရစေနတွင် သားများရှိ၍ ညဂ္ရောဓ၊ ကံဆ တို့နှင့်အတူ စုဘူမီ၊ ရာଷ္ဋ္ရပါလ၊ တုଷ္ဋိမာန်၊ နှင့် ချင်ကူ တို့လည်း ပါဝင်၏။

Verse 67

भजमानादबूत् पुत्रः प्रख्यातो ऽसौ विदूरथः / तस्य शूरः शमिस्तस्मात् प्रतिक्षत्रस्ततो ऽभवत्

ဘဇမာနမှ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ ဗိဒူရထ ဟု ကျော်ကြား၏။ ထိုသူမှ ရှူရ၊ ရှူရမှ ရှမိ၊ ရှမိမှ နောက်တစ်ဆက် ပရတိက္ခတ္ရ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 68

स्वयंभोजस्ततस्तस्माद् हृदिकः शत्रुतापनः / कृतवर्माथ तत्पुत्रो देवरस्तत्सुतः स्मृतः / स शूरस्तत्सुतो धीमान् वसुदेवो ऽथ तत्सुतः

Svayaṃbhoja မှ Hṛdika သည် ရန်သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသူ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့မှ Kṛtavarmā မွေးဖွား၍၊ သူ၏သားကို Devara ဟု မှတ်မိကြ၏။ Devara ၏သားမှာ ဗီရသတ္တိနှင့် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော Śūra ဖြစ်ပြီး၊ Śūra မှ Vasudeva ပေါ်ထွန်းလာ၍ ထို့နောက် သူ၏သားလည်း ဆက်လက် မွေးဖွား၏။

Verse 69

वसुदेवावन्महाबाहुर्वासुदेवो जगद्गुरुः / बभूव देवकीपुत्रो देवैरभ्यर्थितो हरिः

မဟာဗာဟု ဟရီ—Vāsudeva၊ လောက၏ ဂုရု—သည် ဒေဝကီ၏ သားအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဒေဝတို့၏ အလွန်တရာ တောင်းပန်အပ်နှံမှုကြောင့်၊ Vasudeva မျိုးရိုး၌ အဝတားအဖြစ် ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 70

रोहिणी च महाभागा वसुदेवस्य शोभना / असूत पत्नी संकर्षं रामं ज्येष्ठं हलायुधम्

Vasudeva ၏ အလှတရားနှင့် ကံကောင်းကြီးမားသော ဇနီး Rohiṇī သည် Saṅkarṣaṇa ကို မွေးဖွား၏—အကြီးဆုံး Rāma၊ ထွန်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 71

स एव परमात्मासौ वासुदेवो जगन्मयः / हलायुधः स्वयं साक्षाच्छेषः संकर्षणः प्रभुः

ထိုသူတော်တည်းသည် ပရမాత్మာ—စကြဝဠာလုံးကို ပြည့်နှံ့သော Vāsudeva ဖြစ်၏။ ထွန်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သူဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ် သူသည် Śeṣa ကိုယ်တိုင်—Saṅkarṣaṇa အရှင်၊ တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းသော အဓိပတိ ဖြစ်၏။

Verse 72

भृगुशापच्छलेनैव मानयन् मानुषीं तनुम् / बभूत तस्यां देवक्यां रोहिण्यामपि माधवः

Bhṛgu ၏ ကျိန်စာကို အကြောင်းပြုသကဲ့သို့ဖြင့်၊ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံယူခြင်းကို ဂုဏ်ပြုလျက် Mādhava သည် ထိုနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏—Devakī ထဲ၌လည်းကောင်း၊ Rohiṇī ထဲ၌လည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 73

उमादेहसमुद्भूता योगनिद्रा च कौशीकी / नियोगाद् वासुदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्

ဥမာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ယောဂနိဒ္ဒရာ—ကောသိကီသည် ဝါစုဒေဝ၏ အမိန့်တော်အရ ယရှောဒါ၏ သမီးအဖြစ် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 74

ये चान्ये वसुदेवस्य वासुदेवाग्रजाः सुताः / प्रागेव कंसस्तान् सर्वान् जघान मुनिपुङ्गवाः

ထို့ပြင် ဝါစုဒေဝ၏ အခြားသော သားများ၊ ဝါစုဒေဝ (ကృష్ణ) ၏ အကိုကြီးများဖြစ်သူတို့ကို ကံဆာသည် အရင်ကတည်းက အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သည်၊ မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့။

Verse 75

सुषेणश्च तथोदायी भद्रसेनो महाबलः / ऋजुदासो भद्रदासः कीर्तिमानपि पूर्वजः

ထို့ပြင် စုသೇဏ၊ ထို့အတူ ဥဒာယီ၊ အင်အားကြီးသော ဘဒ္ဒရစೇဏ၊ ရိဇုဒာသ၊ ဘဒ္ဒရဒာသ၊ ထို့ပြင် ရှေးကတည်းက နာမကျော် ကီရ္တိမာန်လည်း ရှိ하였다။

Verse 76

हतेष्वेतेषु सर्वेषु रोहिणी वसुदेवतः / असूत रामं लोकेशं बलभद्रं हलायुधम्

ထိုသူတို့အားလုံး သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရိုဟိဏီသည် ဝါစုဒေဝအားဖြင့် ရာမကို မွေးဖွား하였다—လောက၏ အရှင်၊ ဘလဘဒ္ဒရ၊ ထွန်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သူ။

Verse 77

जाते ऽथ रामे देवानामादिमात्मानमच्युतम् / असूत देवकी कृष्णं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्

ထို့နောက် ရာမ မွေးဖွားပြီးသော် ဒေဝကီသည် ကృష్ణကို မွေးဖွား하였다—အချျုတ၊ ဒေဝတို့၏ အာဒိအတ္တမ—ရင်ဘတ်၌ ශ්ရీవတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ် တင်ထားသူ။

Verse 78

रेवती नाम रामस्य भार्यासीत् सुगुणान्विता / तस्यामुत्पादयामास पुत्रौ द्वौ निशठोल्मुकौ

ရာမ၏ ဇနီးသည် ရေဝတီ ဟု အမည်ရပြီး ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုမိခင်မှ သားနှစ်ယောက်—နိရှဋ နှင့် အိုလ္မုက—ကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 79

षोडशस्त्रीसहस्त्राणि कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः / बभूवुरात्मजास्तासु शतशो ऽथ सहस्त्रशः

အလုပ်ကံသည် အလွယ်တကူ ပြီးမြောက်၍ အညစ်အကြေးမကပ်သော ကృష్ణသည် ဇနီး ၁၆,၀၀၀ ပါး ရှိ၏။ ထိုဇနီးတို့မှ သားများကို ရာချီ၊ ထောင်ချီ အများအပြား မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 80

चारुदेष्णः सुचारुश्च चारुवेषो यशोधरः / चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शङ्ख एव च

«ချာရုဒေဿဏ၊ အလွန်လှပသော စုချာရု၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် အဝတ်အစား လှပသော ချာရုဝေဿ၊ ဂုဏ်သတင်းကို ဆောင်သော ယရှೋಧရ၊ ကောင်းမြတ်သော သတင်းကျော်ကြားမှုရှိသော ချာရုရှရဝါස් နှင့် တောက်ပသော ယရှရှိသော ချာရုယရှ၊ ပရဒျုမ္န၊ ထို့ပြင် သင်္ခ ဟူ၍လည်း ရှိသည်»။

Verse 81

रुक्मिण्य वासुदेवस्यां महाबलपराक्रमाः / विशिष्टाः सर्वपुत्राणां संबभूवुरिम् सुताः

ရုက္မိဏီနှင့် ဝါစုဒေဝတို့မှ ဤသားများ မွေးဖွားလာကြပြီး၊ သားအပေါင်းတို့အနက် ထူးခြားကာ မဟာအားနှင့် သူရဲကောင်းပရాక్రమ ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 82

तान् दृष्ट्वा तनयान् वीरान् रौक्मिणेयाञ्जनार्दनम् / जाम्बवत्यब्रवीत् कृष्णं भार्या तस्य शुचिस्मिता

ထိုသူရဲကောင်း သားများ—ရုက္မိဏီ၏ သားနှင့် ဇနာရ္ဒန—ကို မြင်သော်၊ သန့်ရှင်းသော အပြုံးရှိသည့် ဇနီး ဂျာမ္ဗဝတီသည် ကృష్ణအား ပြောကြား하였다။

Verse 83

मम त्वं पुण्डरीकाक्ष विशिष्टं गुणवत्तमम् / सुरेशसदृशं पुत्रं देहि दानवसूदन

အို ကြာပန်းမျက်စိရှိသော အရှင်၊ ဒါနဝတို့ကို သတ်ဖြတ်သော အရှင်—ကျွန်ုပ်အား သားတစ်ယောက် ပေးသနားပါ။ ထူးကဲမြင့်မြတ်၍ ဂုဏ်သတ္တိအပြည့်နှင့် နတ်ဘုရင်နှင့်တူညီသော သားဖြစ်ပါစေ။

Verse 84

जात्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथः स्वयं हरिः / समारेभे तपः कर्तुं तपोनिधिररिन्दमः

ဇာတ်ဗဝတီ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ လောကအရှင် ဂျဂန္နာထ—ဟရီကိုယ်တိုင်—တပသကို စတင်ကျင့်တော်မူ၏။ တပသ၏ خز خز (သိုက်) ဖြစ်သော ရန်သူနှိမ်နင်းရှင်သည် ပင်နန်းတော်တပသကို ပြုရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။

Verse 85

तच्छृणुध्वं मुनिश्रेष्ठा यथासौ देवकीसुतः / दृष्ट्वा लेभे सुतं रुद्रं तप्त्वा तीव्रं महत् तपः

အို မုနိအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤအကြောင်းကို နားထောင်ကြပါ—ဒေဝကီ၏ သားတော်သည် ပြင်းထန်၍ ကြီးမားသော တပသကို ကျင့်ပြီးနောက် ရုဒ္ဒရကို တွေ့မြင်ကာ သားအဖြစ် ရရှိခဲ့ပုံကို။

← Adhyaya 22Adhyaya 24

Frequently Asked Questions

It converts lineage into lived dharma: royal succession is not merely biological but validated by śaraṇāgati and the establishment of Devī worship, showing that sovereignty is secured through divine protection, right conduct, and ritual patronage.

In this chapter it is presented as a Vāsudeva-centered sacred treatise/tradition set in motion under Nārada’s instruction, supporting rites and observances and functioning as an early theological-ritual framework for Vaiṣṇava devotion within the Purāṇic world.

Viṣṇu’s descent as Kṛṣṇa is central, yet Devī appears as Sarasvatī (refuge and speech-power) and as Kauśikī (yoganidrā), while Śiva is invoked as the Bull-bannered Lord who grants boons—depicting complementary divine agencies rather than sectarian rivalry.

It explicitly announces Kṛṣṇa’s austerity and the vision of Rudra culminating in obtaining him as a son, functioning as a cliffhanger that the subsequent chapter is expected to narrate in detail.