Adhyaya 44

Verse 1

इति श्री ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते त्रिचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४३// वसिष्ठ उवाच राजन्नेवं भृगुर्विद्वान्पश्यञ्जनपदान्बहून् / समाजगाम धर्मात्माकृतव्रणसमन्वितः

ဤသို့ သရီ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ (ဝါယု မိန့်ကြားသော) အလယ်ပိုင်း တတိယ ဥပေါဒ္ဓာတပဒ၌ ဘာရ္ဂဝချရိတ အခန်း ၄၃ ဖြစ်၏။ ဝသိဋ္ဌ မိန့်သည်—အို မင်းကြီး၊ ပညာရှိ ဘೃဂု သည် နိုင်ငံဒေသများစွာကို ကြည့်ရှုလျက်၊ ဓမ္မစိတ်တည်၍ ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထမ်းဆောင်ကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 2

निलिल्युः क्षत्त्रियाः सर्वे यत्र तत्र निरीक्ष्य तम् / व्रजन्तं भार्गवं मार्गे प्राणरक्षणतत्पराः

သူ့ကို မြင်သည်နှင့် က္ଷတ္တရိယအားလုံး နေရာနေရာတွင် ပုန်းကွယ်သွားကြ၏။ လမ်းပေါ်တွင် သွားလာနေသော ဘာရ္ဂဝကို မြင်၍ သူတို့သည် အသက်ကယ်ရေးတွင်သာ အာရုံစိုက်နေကြ၏။

Verse 3

अथाससाद राजेन्द्र रामः स्वपितुराश्रमम् / शान्तसत्त्वसमाकीर्णं वेदध्त्रनिनिनादितम्

ထို့နောက်၊ အို မင်းမြတ်၊ ရာမသည် မိဘ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်ရှိ၏။ ထိုနေရာသည် ငြိမ်းချမ်းသော သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဝေဒမന്ത്രသံများဖြင့် မြည်ဟည်းနေ၏။

Verse 4

यत्र सिंहा मृगा गावो नागमार्ज्जारमूषकाः / समं च रन्ति संहृष्टा भयं त्यक्त्वा सुदूरतः

အဲဒီနေရာတွင် ခြင်္သေ့၊ သမင်၊ နွား၊ မြွေ၊ ကြောင်နှင့် ကြွက်တို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကို အလွန်ဝေးဝေးသို့ ပစ်ထားကာ ပျော်ရွှင်စွာ အတူတကွ လှည့်လည်နေကြ၏။

Verse 5

यत्र धूमं समीक्ष्यैव ह्यग्निहोत्रसमुद्भवम् / उन्नदन्ति मयूराश्च नृत्यन्ति च महीपने

အဲဒီနေရာတွင် အဂ္နိဟောတရမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးကို မြင်သည်နှင့် မယူးရ (ပျားမ) များက အသံမြည်ဟည်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကပြနေကြ၏။

Verse 6

यत्र सायन्तने काले सूर्यस्याभिमुखं द्विजैः / जलाञ्जलीन्प्रक्षिपद्भिः क्रियते भूर्चलाविला

ထိုနေရာ၌ ညနေခင်းအချိန်တွင် ဒွိဇတို့သည် နေဘုရားကို မျက်နှာမူ၍ ရေဖြင့် အန်ဂျလီပူဇာ ဆက်ကပ်ကြသဖြင့် မြေပြင်သည် ခြေသံကြောင့် လှုပ်ရှားကာ ဖုန်မှုန့်ဖြင့် မရှင်းမလင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 7

यत्रान्तेवासिभिर्नित्यं वेदाः शास्त्राणि संहिताः / अभ्यस्यन्ते मुदा युक्तैर्ब्रह्मचर्यव्रते स्थितैः

ထိုနေရာ၌ အာရှရမ်အတွင်းနေ အန္တေဝါသီတို့သည် နေ့စဉ် ဝေဒ၊ ရှာස්တြနှင့် သံဟိတာတို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ လေ့လာကာ ဘြဟ္မစရိယ ဝရတ၌ တည်ကြည်နေကြသည်။

Verse 8

अथ रामः प्रसन्नात्मा पश्यन्नाश्रमसंपदम् / प्रविवेश शनै राजन्नकृतव्रणसंयुतः

ထို့နောက် စိတ်ကြည်လင်သော ရာမသည် အာရှရမ်၏ စည်းစိမ်ကို ကြည့်ရှု၍ အို မင်းကြီး၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်၊ အနာတရမရှိဘဲ။

Verse 9

जयशब्दं नमःशब्दं प्रोच्चरद्भिर्द्विजात्मजैः / द्विजैश्च सत्कृतो रामः परं हर्षमुपागतः

ဒွိဇသားများက “ဇယ” “နမဟ်” ဟု ကြွေးကြော်၍ ဒွိဇများကလည်း ဂုဏ်ပြုကြသဖြင့် ရာမသည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 10

आश्रमाभ्यन्तरे तत्र संप्रविश्य निजं गृहम् / ददर्श पितरं रामो जमदग्निं तपोनिधिम्

အာရှရမ်အတွင်းသို့ ဝင်ပြီး မိမိအိမ်သို့ ရောက်သော် ရာမသည် တပဿာ၏ သိုလှောင်ရာဖြစ်သော ဖခင် ဂျမဒဂ္နီကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 11

साक्षाद्भृगुमिवासीनं निग्रहानुग्रहक्षमम् / पपात चरणोपान्ते ह्यष्टाङ्गालिङ्गितावनिः

ဘൃဂုမုနိကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ထိုင်နေပြီး အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ကရုဏာပေးခြင်းတို့ကို စွမ်းဆောင်နိုင်သော မဟာရသီ၏ ခြေတော်အနီး၌ သူသည် အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့၍ မြေကိုဖက်ကာ လဲကျ하였다။

Verse 12

रामो ऽहं तवा दासो ऽस्मि प्रोच्चरन्निति भूपते / जग्राह चरणौ चापि विधिवत्सज्जनाग्रणीः

“အရှင်ဘုရင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ရာမ ဖြစ်ပြီး သင်၏ကျွန်တော်ပါ” ဟု ကြွေးကြော်ကာ သာဓုသူများအနက် ဦးဆောင်သူသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 13

अथ मातुश्च चरणवभिवाद्य कृताञ्जलिः / उवाच प्रणतो वाक्यं तयोः संहर्षकारणम्

ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ မိခင်၏ ခြေတော်ကိုလည်း ဂါရဝပြုကန်တော့ပြီး၊ နှိမ့်ချစွာ ငုံ့၍ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းအကြောင်းဖြစ်သော စကားကို ပြော하였다။

Verse 14

राम उवाच पितस्तव प्रभावेण तपसो ऽतिदुरासदः / कार्त्तवीर्यो हतो युद्धे समुत्रबलवाहनः

ရာမက ပြောသည်—“အဖေတော်၊ သင်၏ တပဿာအာနုභာဝကြောင့် အလွန်မတော်တဆန်နိုင်သော၊ စစ်တပ်နှင့် ယာဉ်ဘလကြီးမားသည့် ကာတ္တဝီရျသည် စစ်ပွဲ၌ သေဆုံးခဲ့သည်။”

Verse 15

यस्ते ऽपराधं कृतवान्दुष्टमन्त्रिप्रचोदितः / तस्य दण्डो मया दत्तः प्रसह्य मुनिपुङ्गव

“မုနိပုင်္ဂဝ၊ မကောင်းသော ဝန်ကြီးများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သင့်ကို ပြစ်မှားသူအား ကျွန်ုပ်က အတင်းအကျပ် ဒဏ်ပေးပြီးပြီ” ဟု ဆိုသည်။

Verse 16

भवन्तं तु नमस्कृत्य गतो ऽहं ब्रह्मणोंऽतिकम् / तं नमस्कृत्य विधिवत्स्वकार्यं प्रत्यवेदयम्

သင့်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ငါသည် ဘြဟ္မာ၏ အနီးသို့ သွား하였다။ ထိုသူကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ဦးညွှတ်ကာ မိမိကိစ္စကို တင်ပြ하였다။

Verse 17

समामुवाच भगवाञ्छ्रुत्वा वृत्तान्तमादितः / व्रज स्वकार्यसिद्ध्यर्थं शिवलोकं सनातनम्

အစမှစ၍ ဖြစ်ကြောင်းအလုံးစုံကို ကြားပြီးနောက် ဘဂဝန်က ငါ့အား—“မိမိကိစ္စအောင်မြင်ရန် အနန္တသော ရှိဝလောကသို့ သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 18

श्रुत्वाहं तद्वयस्तात नमस्कृत्य पिता महम् / गतवाञ्छिवलोकं वै हरदर्शनकाङ्क्षया

ထိုစကားကို ကြားပြီး၊ အဖေဟေ့၊ ငါသည် ပိတാമဟ ဘြဟ္မာကို ဦးညွှတ်ကာ ဟရ (ရှီဝ) ကို တွေ့မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ရှိဝလောကသို့ သွား하였다။

Verse 19

प्रविश्य तत्र भगवन्नुमया सहितः शिवः / नमस्कृतो मया देवो वाञ्छितार्थ प्रदायकः

ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်သော်၊ ဘဂဝန်၊ ဥမာနှင့်အတူ ရှီဝသည် တည်ရှိနေ하였다။ လိုအင်ဆန္ဒကို ပေးသနားတော်မူသော ထိုဒေဝကို ငါ ဦးညွှတ်하였다။

Verse 20

तदग्रे निखिलः स्वीयो वृत्तान्तो विनिवेदितः / मया समाहितधिया स सर्वं श्रुतवानपि

သူ၏ရှေ့တွင် ငါသည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ မိမိအကြောင်းအရာအားလုံးကို တင်ပြ하였다။ သူသည် အားလုံးကို ကြားနာခဲ့သည်။

Verse 21

श्रुत्वा विचार्य त त्सर्वं ददौ मह्यं कृपान्वितः / त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं सर्वसिद्धिदम्

အားလုံးကို ကြားနာ၍ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး ကရုဏာဖြင့် သူသည် “ထရိုင်လိုက്യဝိဇယ” ဟု အမည်ရ ကဝချကို ကျွန်ုပ်အား ပေးအပ်ခဲ့သည်၊ စိဒ္ဓိအားလုံးပေးတတ်၏။

Verse 22

तल्लब्ध्वा तं नमस्कृत्य पुष्करं समुपागतः / तत्राहं साधयित्वा तु कवचं हृष्टमानसः

အဲဒါကို ရပြီး သူ့အား ဦးချကန်တော့ကာ ပုရှ္ကရသို့ ရောက်လာသည်။ အဲဒီမှာ ကဝချကို সাধနာပြု၍ စိတ်ရွှင်လန်းခဲ့သည်။

Verse 23

कार्त्तवीर्यं निहत्याजौ शिवलोकं पुनर्गतः / तत्र तौ तु मया दृष्टौ द्वारे स्कन्दविनायकौ

စစ်မြေပြင်၌ ကာရ္တ္တဝီရျကို သတ်ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ရှိဝလောကသို့ ပြန်ရောက်하였다။ ထိုနေရာ၏ တံခါးဝတွင် စကန္ဒနှင့် ဝိနာယကကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 24

तौनमस्कृत्य धर्मज्ञ प्रवेष्टुं चोद्यतो ऽभवम् / स मामवेक्ष्य गामपो विशन्तं त्वरयान्वितम्

ဓမ္မကို သိသူရေ၊ ထိုနှစ်ပါးကို ဦးချကန်တော့ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် အလျင်အမြန် ဝင်မည်ကို မြင်၍ တံခါးစောင့်က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်ရှု하였다။

Verse 25

वारयामास सहसा नाद्यावसर इत्यथ / मम तेन पितस्तत्र वाग्युद्धं हस्तकर्षणम्

သူက ချက်ချင်း တားဆီး၍ “ယနေ့ အခွင့်မရှိသေး” ဟု ဆို하였다။ ထို့နောက် အဲဒီနေရာတွင် ကျွန်ုပ်နှင့် သူအကြား စကားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပြီး လက်ဆွဲလှန်ခြင်းလည်း ဖြစ်하였다။

Verse 26

सञ्जातपरशुक्षेममतो ऽभूद्भृगुनन्दन / स तज्ज्ञात्वा समुद्गृह्य मामधश्चोर्द्ध्वमेव च

ထိုအခါ ဘೃဂု၏သား၏ သန့်ရှင်းသော ပုဆိန်သည် အန္တရာယ်ကင်း၍ ချမ်းသာသွား၏။ ထိုကိုသိ၍ သူသည် ကျွန်ုပ်ကို မြှောက်ကာ အောက်နှင့် အပေါ်သို့ လှုပ်ခါစေ၏။

Verse 27

करेण भ्रामयामास पुनश्चानीतवांस्ततः / तं दृष्ट्वातिक्रुधा क्षिप्तः कुठारो हि मया ततः

သူသည် လက်ဖြင့် လှည့်ကာ ထပ်မံ၍ ကျွန်ုပ်ကို နီးကပ်စေ၏။ သူကိုမြင်သော် ကျွန်ုပ်သည် အလွန်ဒေါသဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် ပုဆိန်ကို ပစ်ချလိုက်၏။

Verse 28

दन्तो निपति,स्तस्य ततो देव उपागतः / पार्वती तत्र रुष्टाभूत्तदा कृष्णः समागतः

သူ၏ သွားသည် ကျသွား၏။ ထို့နောက် ဒေဝတော်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုတွင် ပါರ್ವတီ မာန်ထန်ကာ၊ ထိုအချိန်တွင်ပင် ကృష్ణလည်း ရောက်လာ၏။

Verse 29

राधया सहितस्तेन सानुनीता वरं ददौ / मह्यं कृष्मो जगामाथ तेन मैत्रीं विधाय च

ရာဓာနှင့်အတူ ကృష్ణသည် သူကို သက်သာစေကာ ကောင်းကြီးတစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်နှင့် မိတ်သဟာယ ပြု၍ ကൃഷ്ണသည် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 30

ततः प्रणम्य देवेशौ पार्वतीपरमेश्वरौ / आगतस्तव सान्निध्यमकृतव्रणसंयुतः

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်များဖြစ်သော ပါર્વတီနှင့် ပရမေရှ್ವರတို့ကို ဦးချကာ၊ အနာမရှိဘဲ သင်၏ အနီးကပ်တော်သို့ ကျွန်ုပ် ရောက်လာ၏။

Verse 31

वसिष्ठ उवाच इत्यक्त्वा भार्गवो रामो विरराम च भूपते / जमदग्निरुवाचेदं रामं शत्रुनिबर्हणम्

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဘာရ္ဂဝ ရာမ၊ အို မင်းကြီး၊ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် ဇမဒဂ္နီက မိန့်သည်—အို ရာမ၊ ရန်သူဖျက်သမား၊ ဤစကားကို နားထောင်လော့။

Verse 32

जमदग्निरुवाच क्षत्रहत्याभिभूतस्त्वं तावद्दोषोपशान्तये / प्रयश्चित्तं ततस्तावद्यथावत्कर्तुमर्हसि

ဇမဒဂ္နီ မိန့်သည်—က்ன္သတရိယများကို သတ်ခြင်း၏ အပြစ်က သင့်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ငြိမ်းစေရန် နည်းတကျ ပရాయရှ္စိတ္တ ပြုလုပ်လော့။

Verse 33

इत्युक्तः प्राह पितरं रामो मतिमतां वरः / प्रायश्चित्तं तु तद्योग्यं त्वं मे निर्देष्टुमर्हसि

ဤသို့ဆိုသည်ကို ကြားပြီး ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရာမက ဖခင်အား ပြောသည်—“ကျွန်ုပ်နှင့် သင့်တော်သော ပရాయရှ္စိတ္တ ကို သင်ပင် ညွှန်ကြားပါ။”

Verse 34

जमदग्निरुवाच व्रतैश्च नियमैश्चैव कर्षयन्देहमात्मनः / शाकमूलफलाहारो द्वादशाब्दं तपश्चर

ဇမဒဂ္နီ မိန့်သည်—ဝရတနှင့် နိယမတို့ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်၍ ဟင်းရွက်၊ အမြစ်၊ အသီးတို့သာ စားကာ ဆယ့်နှစ်နှစ် တပဿ ပြုလော့။

Verse 35

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तः प्रणिपत्यैनं मातरं च भृगूद्वहः / प्रययौ तपसे राजन्नकृतव्रणसंयुतः

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုသည်ကို ကြားပြီး ဘ္ရိဂုဝంశ၏ ဂုဏ်ရည် ရာမက သူ့အားနှင့် မိခင်အား ဦးချကန်တော့၍၊ အို မင်းကြီး၊ အနာမရှိသော ကိုယ်ဖြင့် တင်းကျပ်သော ဝရတကို ဆောင်ကာ တပဿအတွက် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 36

स गत्वा पर्वत वरं महेन्द्रमरिकर्षणः / कृत्वाऽश्रमपदं तस्मिंस्तपस्तेपे सुदुश्चरम्

ရန်သူတို့ကိုနှိမ်နင်းသူသည် မဟေန္ဒြာဟုခေါ်သော အထူးမြတ်တောင်သို့ သွားရောက်하였다။ ထိုနေရာ၌ အာရှရမ်တည်ကာ အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 37

व्रतैस्तपोभिर्नियमैर्देवताराधनैरपि / निन्ये वर्षाणि कति चिद्रामस्तस्मिन्महामनाः

ဝရတ၊ တပဿာ၊ နိယမနှင့် ဒေဝတားပူဇာတို့ဖြင့် မဟာမနာ ရာမသည် ထိုနေရာ၌ နှစ်အနည်းငယ် နေထိုင်ခဲ့သည်။