कठ उपनिषदाची प्रथम वल्ली नचिकेताच्या कथेने सुरू होते. पिता वाजश्रव जुन्या गाई दान करताना पाहून नचिकेता विचारतो 'मला कोणाला देशील?' रागाने पिता म्हणतो 'मी तुला मृत्यूला देतो.' यमाच्या निवासस्थानी तीन दिवस थांबून नचिकेता तीन वर मिळवतो. तिसऱ्या वरात तो मृत्यूनंतर आत्म्याचे ज्ञान मागतो. यम त्याला भोग देऊन विचलित करू इच्छितो पण नचिकेता नकार देतो. यम शिकवतो की इंद्रिये बाहेरचे डोळे आहेत, पण ज्ञानी आतल्या आत्म्याचे दर्शन घेतो व शोकमुक्त होतो.
कठ उपनिषदाची द्वितीय वल्ली अकरा दरवाज्यांच्या शरीर-नगरीत वास्तव्य करणाऱ्या अजन्म आत्म्याचे वर्णन करते. हंसरूपाने आत्मा सर्व लोकांत व्याप्त आहे, प्राण-अपान नियंत्रित करतो, आणि मृत्यूपलीकडचा आहे. तो अजन्म, अनंत, अपरिवर्तनशील—परमाणूपेक्षा सूक्ष्म, असीमपेक्षा महान—सर्व प्राणिमात्रांच्या हृदयात लपलेला आहे. ज्ञानी आत्म्याचे साक्षात्कार करून सर्व शोक ओलांडतो.
कठ उपनिषदाची तृतीय वल्ली उलटे ब्रह्मांड वृक्ष, ब्रह्माच्या भयाने चालणाऱ्या सर्व शक्ती, आणि मृत्यूपूर्वी आत्मज्ञानाची गरज यांचे वर्णन करते. विविध लोकांत आत्म्याचे प्रतिबिंब भिन्न असते आणि ओंकार ध्यानाने अमरत्व मिळते.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.