वायु in the Atharvaveda

हे वायो! तुझ्या त्या तपस् (तप) सामर्थ्याने त्याला प्रत्युत्तरादाखल दग्ध कर—जो आम्हांवर द्वेष करतो, ज्याचा आम्ही द्वेष करतो.

हे वायो! तुझ्या त्या हरस् (प्रहार-शक्ती) ने त्याला प्रत्युत्तरादाखल प्रहार कर—जो आम्हांवर द्वेष करतो, ज्याचा आम्ही द्वेष करतो.

हे वायू! तुझ्या त्या अग्निकिरणाने (अर्चिस्)—प्रतिउज्ज्वल होऊन त्याच्यावरच प्रकाश टाक—जो आमचा द्वेष करतो, आणि ज्याचा आम्ही द्वेष करतो.

हे वायू! तुझ्या त्या ज्वाळेने (शोचिस्)—त्याच्याच बळाने प्रतिकार म्हणून त्यालाच दग्ध कर—जो आमचा द्वेष करतो, आणि ज्याचा आम्ही द्वेष करतो.

हे वायो! तुझे जे तेज आहे, त्याच तेजाने त्याला अतेजस् कर—जो आम्हांवर द्वेष करतो, ज्याचा आम्ही द्वेष करतो.

जे ग्राम्य पशू—विश्वरूप, विरूप, अनेक प्रकारचे असूनही एकाच रूपात (एकत्र)—त्यांना वायुदेव पुढे मुक्त करो; आणि प्रजापती, प्रजेचे रक्षण करीत, प्रजा-वृद्धीने त्यांना (आशीर्वाद देवो)।

राष्ट्रधारण. ऋतूंशी जुळवून स्वतःला क्रमबद्ध करणारा मित्र येथे येवो; उषेसारख्या अरुण प्रकाशांनी पृथ्वीला वसाहतीस योग्य करून स्थिर करो. मग आमच्यासाठी वरुण, वायू आणि अग्नी—महान राष्ट्र, निवासास योग्य व सुस्थापित—स्थापन करो.

धाता, राति (दान/अनुग्रह) आणि सविता—हे स्वीकारून प्रसन्न होवोत; इंद्र व त्वष्टा माझ्या वचनास अनुमोदन देवोत. मी देवी अदितीला हाक देतो—शूराची कन्या—की माझ्या सहजातांमध्ये मी मध्यस्थानी, अग्रस्थ व प्रतिष्ठित राहावे.

नमस्कारांसह मी सोमाला, सवित्यास, आणि सर्व आदित्यांना—उत्तरत्‍व (श्रेष्ठता) मिळण्यासाठी—आवाहन करतो. हा अग्नी दीर्घकाळच प्रज्वलित राहो—सहजातांमध्ये प्रज्वलित, आणि ज्याला कोणीही प्रत्युत्तर देऊ शकणार नाही असा.

इथेच, याच ठिकाणी थांबा; पलीकडे जाऊ नका. प्रेरक—आणि (त्याच वेळी) गो-रक्षक, पुष्टीचा स्वामी—तुमच्याकडे आला आहे. या पुरुषासाठी, अभिलषित फलासाठी, कामिनी/इष्ट शक्ती जवळ येवोत; आणि सर्व देवता तुमच्याकडे एकचित्ताने निकट एकत्र येवोत.

तुमची मने एक होवोत, तुमची व्रते एक होवोत, तुमचे सामूहिक संकल्प (समाकूती) एक होवोत—यांना आम्ही नमस्कार करून ऐक्यात स्थिर करतो. जे व्रतहीन, विस्कळीत, वेगळे उभे आहेत—त्यांनाही तुमच्या हितासाठी आम्ही नमवून ऐक्यात आणतो.

मी मनाने तुमची मने धरतो; माझ्या विचारामागे, तुमच्या विचारांसह तुम्ही चला. तुमची हृदये मी माझ्या वशात करतो; माझ्या मार्गाप्रमाणे, त्या पाऊलवाटेचा अनुसरण करून तुम्ही चला.

ही शाळा सविता, वायू, इंद्र आणि बृहस्पती—प्रजेला जाणणारे—दृढपणे स्थापन करो. मरुतांनी हिला पाण्याने व घृताने शिंपडो; आणि आमचा राजा भग आमच्यासाठी शेतीची नांगरणी व वाढ विस्तारो.

इंद्र आणि वायू—तुम्ही दोघेही—इथेच, सहज आवाहनयोग्य—इथेच आम्ही तुम्हांला हाक देतो. आमच्यासाठी सभासंगतीत प्रत्येक जन सुमनाने बसो; आणि आमच्यासाठी दानाची इच्छा करणारा होवो.

गोधन मिळवून देणारी वाणी मी उद्गारू; तेजाने तू माझ्यावर प्रकाशमान हो. सर्व बाजूंनी वायू मला वेढून (रक्षा करो); त्वष्टा माझ्यावर पोषण स्थापो.

पापमोचनासाठी: वायू व सवितृ यांच्या विधानांचे आम्ही मनन करतो—हे द्वय, जे प्राणबलाने अंतःप्रवेश करता आणि रक्षणही करता; जे सर्व विश्वाचे परिभू (परिव्यापक स्वामी) झाले आहात—तुम्ही आम्हांला अंहस (दुःख-कलुष) यातून मुक्त करा.

ज्यांच्या द्वारे पार्थिव विस्तार मोजले गेले; ज्यांच्या द्वारे अंतरिक्षातील रज (आकाश-प्रदेश) जणू आधार देऊन स्थिर केले गेले; ज्यांच्यापर्यंत कोणताही आघात/आक्रमण पोहोचत नाही—तुम्ही दोघे आम्हांला अंहस (दुःख-कलुष) यातून मुक्त करा.

तुझ्या व्रतात/नियमात लोक प्रवेश करतात; हे चित्रभानू, तू उदयाला आला की ते कर्मासाठी प्रेरित होतात. हे वायू आणि सविता—तुम्ही दोघे भुवनांचे रक्षण करता; आम्हाला अंहस (संकट/दुःख) यातून मुक्त करा.

हे वायू आणि सविता, दुष्कृत (कुकर्मजन्य) अनिष्ट दूर हाकलून द्या; राक्षसांना व शिमिदा-गणाला दूर करून रोखा. कारण तुम्ही ऊर्जेने पूर्ण, बळाने पूर्ण असे प्रवाह घडवता—आम्हाला अंहस (संकट/दुःख) यातून मुक्त करा.

माझ्यासाठी धन व पोषण सविता—आणि वायूही—प्रेरित करो; ते देहाला कल्याणकारी बल व दक्षता प्रदान करो. येथे आम्हांला यक्ष्मा (क्षयरोग) या क्षीणता-व्याधीपासून महान् मुक्ती धरा; आणि आम्हांला अंहस् (संकट/क्लेश) यातून सोडवा.