देवी in the Linga Purana

बत्तीस गुणांनी युक्त, सर्वदिशामुखी ईश्वरीला त्या महातेजस्वीने पाहिले; तिला पाहून तिला महादेवी, परम माहेश्वरी असे ओळखले।

“ये, ये, हे महादेवी!” असे म्हणत तो विभूच्या समोर हात जोडून उभा राहिला आणि म्हणाला: “योगाने विश्व व्यापून सर्व जग वशी कर।”

लोकांनी नमस्कार केलेल्या महादेवीचा जप करून, ब्रह्मा ध्यानयुक्त चित्ताने महादेवाच्या शरण गेला.

अंबिकाधिपतीस नमः; उमापतीस नमः। हे हिरण्यबाहु, तुम्हाला नमस्कार; हे हेमरेतस, तुम्हाला नमः।

त्या वेळेपासून सर्व लोकांत लिंगार्चा दृढपणे प्रतिष्ठित झाली. लिंगवेदी ही स्वयं महादेवी आहे आणि लिंग हे साक्षात् महेश्वराचे प्रत्यक्ष स्वरूप आहे।

“हे विभो रुद्र, हे महामाया! तुमच्या इच्छेनेच तुम्ही या दोघांना घडविले आहे.” त्यांचे वचन ऐकून त्यांनी आनंदाने अनुमोदन करून त्यांचा सन्मान केला.

म्हणून ब्रह्मा प्रकट झाले; महादेवीकडूनही. हरि देखील अंशरूपाने उत्पन्न झाले. ते ‘अंडज’ व ‘पद्मज’ म्हणून कथिले जातात—म्हणजे भव (शिव) यांच्या अंगातून उद्भवलेले.

मी वामा शक्ति, रौद्री, महामाया, कमलनयनी वैष्णवी, सर्व दिशांना किरणे पसरविणारी कला आणि कमलवासिनी काली हिचे आवाहन करतो। या सर्व शक्ती पती भगवान् शिवांपासून अभिन्न म्हणून ध्यान करण्याजोग्या आहेत।

तेव्हा तो यक्ष दृष्टीआड होऊन अदृश्य झाला. त्याच क्षणी शुभमुखी हैमवती अंबिका—उमा—अनेक मंगल अलंकारांनी तेजस्वी होऊन प्रकट झाली.

तो यक्ष उमा-अंबिकाच असून ती इंद्रियगोचर नाही, असे ऐकून शक्रासह सर्व देवांनी तिला प्रणाम केला— सिंहिणीसारख्या गतीची, अजन्मा उमा, जी लोहित-शुक्ल-कृष्ण वर्णांनी दीप्त आहे.

क्रोधाच्या वश होऊन वराङ्गना महामायेने राक्षसगण उत्पन्न केले; तसेच तिने रुद्रगणही जनिले—ती उत्तम देवी गौ व महिषीच्या रूपाने प्रकट झाली।

ते महाबलवान व महातेजस्वी आहेत; तेच अंतरात्मा आहेत। ते मृगालय—प्राण्यांमध्ये वास करणारे, सर्व जीवांचे स्वामी। लांबट ओठांचे, अढळ निष्ठावान, ते महामाया आणि सर्व प्रवाहांचा समुद्रनिधी आहेत।

पूर्वी सांगितलेली ती महादेवी येथे स्त्रीरूपाने खरोखर सती झाली। जगताच्या हितासाठी पूर्वकाळी दक्षाने त्या देवीची आराधना केली होती।

ती ख्याती व प्रज्ञा आहे; महाभागा, जी लोकी ‘गौरी’ म्हणून विश्रुत आहे। ती गणांची अंबिका, महादेवी—नन्दिनी व जातवेदसी आहे।

द्वापरयुगाच्या अंतसंधीवर, हे सुव्रते, तिची ही नावे सांगितली आहेत—कालरात्रि, महामाया, रेवती आणि भूतनायिका; भूतगणांची अधिष्ठात्री व नेतृ।

महादेवीच्या शक्तीत दोन प्रधान कला सांगितल्या आहेत—प्रज्ञा आणि श्री. या दोन्हींमुळे देवीची सहस्र रूपे अखिल जगतात व्याप्त आहेत.

हे विभो! केवळ तुझ्या दृष्टिमात्राने तू त्रिपुर आणि त्रिलोकी दग्ध करण्यास समर्थ आहेस. आणि खरेच, लीलालस अंबिकेने क्षणात बाण दग्ध केला; मग तो सोडला गेला.

रुद्राच्या वर महादेव—प्रणव (ॐ) म्हणून प्रसिद्ध सदाशिव आहेत. आणि महादेवी हीच लिंगाची वेदी; ती त्रिगुणस्वरूपा, त्रिमयी अंबिका आहे.

समोर तमोमूर्ती ठेवावी, मध्यभागी देवी अंबिका ठेवावी. दक्षिण (उजव्या) बाजूस पंचमहाभूत व तन्मात्रांचा पंचक विन्यस्त करावा.

भुक्ती व मुक्ती देणारी ती दिव्य महादेवी—जी भक्तांना अयत्नानेच हे फळ देते—ती साक्षात् देवी माझे पाप शीघ्र दूर करो।