Adhyaya 27

Verse 2

निक्षिप्य भार्यां पुत्रेषु गच्छेद् वनमथापि वा / दृष्ट्वापत्यस्य चापत्यं जर्जरीकृतविग्रहः

ഭാര്യയെ പുത്രന്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഏൽപ്പിച്ച് അവൻ വനത്തിലേക്ക് പോകണം; ശരീരം ജീർണ്ണമായി, സ്വന്തം മക്കളുടെ മക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിയണം.

Verse 3

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्ने प्रशस्ते चोत्तरायणे / गत्वारण्यं नियमवांस्तपः कुर्यात् समाहितः

ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ മുൻപകൽ, ശുഭമുഹൂർത്തം, ഉത്തരായണകാലം—ഇവയിൽ വനത്തിലേക്ക് പോയി നിയമവാനായി സമാഹിതചിത്തത്തോടെ തപസ് അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 4

फलमूलानि पूतानि नित्यमाहारमाहरेत् / यताहारो भवेत् तेन पूजयेत् पितृदेवताः

ശുദ്ധീകരിച്ച ഫലങ്ങളും മൂലങ്ങളും നിത്യാഹാരമായി സ്വീകരിക്കണം. യതാഹാരനായിട്ട്, അതേ പവിത്ര ആഹാരത്താൽ പിതൃദേവതകളെ പൂജിക്കണം.

Verse 5

पूजयित्वातिथिं नित्यं स्नात्वा चाभ्यर्चयेत् सुरान् / गृहादाहृत्य चाश्नीयादष्टौ ग्रासान् समाहितः

പ്രതിദിനം അതിഥിയെ പൂജിച്ച്, സ്നാനം ചെയ്ത് ദേവന്മാരെ വിധിപൂർവ്വം അഭ്യർചിക്കണം. തുടർന്ന് സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നെടുത്ത അന്നം, മനസ്സു സമാഹിതമായി വെച്ച്, എട്ട് ഗ്രാസം ഭുജിക്കണം.

Verse 6

जटाश्च बिभृयान्नित्यं नखरोमाणि नोत्सृजेत् / स्वाध्यायं सर्वदा कुर्यान्नियच्छेद् वाचमन्यतः

അവൻ നിത്യം ജട ധരിക്കണം; നഖവും ദേഹരോമവും അവഗണിക്കരുത്. എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു, വ്യർത്ഥമായ ലൗകിക വാക്കുകളിൽ നിന്ന് വാണിയെ നിയന്ത്രിക്കണം.

Verse 7

अग्निहोत्रं च जुहुयात् पञ्चयज्ञान् समाचरेत् / मुन्यन्नैंर्विविधैर्मेध्यैः शाकमूलफलेन वा

അവൻ അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ ആഹുതി അർപ്പിക്കുകയും പഞ്ചമഹായജ്ഞങ്ങൾ വിധിപൂർവ്വം ആചരിക്കുകയും വേണം. മുണിമാർക്ക് യോജ്യമായ വിവിധ ശുദ്ധാഹാരങ്ങളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ശാകം, മൂലം, ഫലം എന്നിവയാലോ ജീവിക്കണം.

Verse 8

चीरवासा भवेन्नित्यं स्नायात् त्रिषवणं शुचिः / सर्वभूतानुकम्पी स्यात् प्रतिग्रहविवर्जितः

അവൻ നിത്യം ലളിതമായ ചീരം/വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശുചിയായി ത്രിസവണം സ്നാനം ചെയ്യണം. സർവ്വഭൂതങ്ങളോടും കരുണ പുലർത്തി, ബന്ധനകരമായ പ്രതിഗ്രഹം (ദാനം സ്വീകരിക്കൽ) ഒഴിവാക്കണം.

Verse 9

दर्शेन पौर्णमासेन यजेत् नियतं द्विजः / ऋक्षेष्वाग्रयणे चैव चातुर्मास्यानि चाहरेत् / उत्तरायणं च क्रमशो दक्षस्यायनमेव च

നിയമനിഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ അമാവാസ്യയിലെ ദർശയാഗവും പൗർണമാസയാഗവും സ്ഥിരമായി നടത്തണം. യോജ്യ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ആഗ്രയണകർമ്മവും ചാതുർമാസ്യയാഗങ്ങളും ആചരിക്കണം. അതുപോലെ ക്രമമായി ഉത്തരായണവും ദക്ഷിണായനവും സംബന്ധിച്ച കർമങ്ങളും നിർവഹിക്കണം.

Verse 10

वासन्तैः शारदैर्मेध्यैर्मुन्यन्नैः स्वयमाहृतैः / पुरोडाशांश्चरूंश्चैव विधिवन्निर्वपेत् पृथक्

വസന്ത-ശരദ് ഋതുക്കളിലെ ശുദ്ധവും യജ്ഞയോഗ്യവും ആയ മുന്യന്നം സ്വയം ശേഖരിച്ച്, വിധിപ്രകാരം വേർതിരിച്ച് പുരോഡാശവും ചരുവും നിവപിച്ച് അർപ്പിക്കണം।

Verse 11

देवताभ्यश्च तद् हुत्वा वन्यं मेध्यतरं हविः / शेषं समुपभुञ्जीत लवणं च स्वयं कृतम्

ആ ഹവിസ് ദേവതകൾക്ക് ഹോമമായി അർപ്പിച്ച ശേഷം, വനത്തിൽ നിന്നുള്ള കൂടുതൽ ശുദ്ധമായ ഹവിസിനെ യജ്ഞഭോജ്യമായി കരുതണം; പിന്നെ ശേഷിക്കുന്നതു സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ ലവണത്തോടുകൂടെ ഭുജിക്കണം।

Verse 12

वर्जयेन्मधुमांसानि भौमानि कवकानि च / भूस्तृणं शिग्रुकं चैव श्लेष्मातकफलानि च

മധുവും മാംസവും വർജിക്കണം; ഭൂമിജന്യമായ കവകങ്ങൾ (കൂൺ/ഫംഗസ്) മുതലായവയും ഒഴിവാക്കണം. ഭൂസ്തൃണം, ശിഗ്രു (മുരിങ്ങ) കൂടാതെ ശ്ലേഷ്മാതകഫലങ്ങളും വർജ്യമാണ്।

Verse 13

न फालकृष्टमश्नीयादुत्सृष्टमपि केनचित् / न ग्रामजातान्यार्तो ऽपि पुष्पाणि च फलानि च

ഉഴുതുപിടിപ്പിച്ച (കൃഷിജന്യ) ആഹാരം കഴിക്കരുത്; ആരെങ്കിലും ഉപേക്ഷിച്ചതും സ്വീകരിക്കരുത്. ദുരിതത്തിലായാലും ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ള പുഷ്പങ്ങളും ഫലങ്ങളും എടുക്കരുത്।

Verse 14

श्रावणेनैव विधिना वह्निं परिचरेत् सदा / न द्रुह्येत् सर्वभूतानि निर्द्वन्द्वो निर्भयो भवेत्

ശ്രവണത്തിലൂടെ നിർദേശിച്ച അതേ വിധിപ്രകാരം എപ്പോഴും അഗ്നിയെ പരിചരിക്കണം. സർവ്വഭൂതങ്ങളോടും ദ്രോഹം ചെയ്യരുത്; ദ്വന്ദ്വരഹിതനായി നിർഭയനാകണം।

Verse 15

न नक्तं किञ्चिदश्नीयाद् रात्रौ ध्यानपरो भवेत् / जितेन्द्रियो जितक्रोधस्तत्त्वज्ञानविचिन्तकः / ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं न पत्नीमपि संश्रयेत्

രാത്രിയിൽ ഒന്നും ഭക്ഷിക്കരുത്; രാത്രിയിൽ ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായിരിക്കണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച്, ക്രോധം അടക്കി, തത്ത്വജ്ഞാനം ചിന്തിക്കണം. അവൻ നിത്യ ബ്രഹ്മചാരിയായി നിലകൊണ്ട്, ഭാര്യയെയും ആശ്രയിക്കരുത്.

Verse 16

यस्तु पत्न्या वनं गत्वा मैथुनं कामतश्चरेत् / तद् व्रतं तस्य लुप्येत प्रायश्चित्तीयते द्विजः

എന്നാൽ ഒരു ദ്വിജൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പോയി കാമവശമായി മൈഥുനം ആചരിച്ചാൽ, അവന്റെ വ്രതം ലോപിച്ചതായി കണക്കാക്കുന്നു; ആ ബ്രാഹ്മണൻ പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 17

तत्र यो जायते गर्भो न संस्पृश्यो द्विजातिभिः / न हि वेदे ऽधिकारो ऽस्य तद्वंशेप्येवमेव हि

അവിടെ ജനിച്ച ഗർഭജ സന്താനത്തെ ദ്വിജാതികൾ സ്പർശിക്കരുത്; കാരണം അവന് വേദാധികാരം ഇല്ല—അതുപോലെ തന്നെ അവന്റെ വംശത്തിലും ഇതേ നിയമം ബാധകമാണ്.

Verse 18

अधः शयीत सततं सावित्रीजाप्यतत्परः / शरण्यः सर्वभूतानां संविभागपरः सदा

അവൻ എപ്പോഴും താഴ്ന്ന ശയ്യയിൽ ശയിക്കണം, സാവിത്രീ (ഗായത്രി) ജപത്തിൽ തൽപരനായിരിക്കണം. സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കും ശരണ്യനായി, സദാ ന്യായമായ വിഭജനവും പങ്കിടലും ലക്ഷ്യമാക്കി നിലകൊള്ളണം.

Verse 19

परिवादं मृषावादं निद्रालस्यं विवर्जयेत् / एकाग्निरनिकेतः स्यात् प्रोक्षितां भूमिमाश्रयेत्

അവൻ പരിവാദം (നിന്ദ), മൃഷാവാദം (അസത്യം), അതിനിദ്രയും ആലസ്യവും ഒഴിവാക്കണം. ഏകാഗ്നി പാലിച്ച്, അനികേതനായി (സ്ഥിരവാസമില്ലാതെ) ജീവിച്ച്, പ്രോക്ഷിതമായ (ശുദ്ധീകരിച്ച) ഭൂമിയെ ആശ്രയിക്കണം.

Verse 20

मृगैः सह चरेद् वासं तैः सहैव च संवसेत् / शिलायां शर्करायां वा शयीत सुसमाहितः

അവൻ വനത്തിൽ മൃഗങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുകയും അവരോടൊപ്പം തന്നെ വസിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. സുസമാഹിതനായി പാറയിലോ കല്ലുകണങ്ങളിലോ ശയിക്കട്ടെ.

Verse 21

सद्यः प्रक्षालको वा स्यान्माससंचयिको ऽपि वा / षण्मासनिचयो वा स्यात् समानिचय एव वा

അവൻ ഉടൻ പ്രക്ഷാലനം ചെയ്യുന്നവനായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മാസം വരെ സംചയം ചെയ്യുന്നവനായിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ ആറുമാസം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം വരെ സംചയം ചെയ്യുന്നവനായിരിക്കാം.

Verse 22

त्यजेदाश्वयुजे मासि संपन्नं पूर्वसंचितम् / जीर्णानि चैव वासांसि शाकमूलफलानि च

ആശ്വയുജ മാസത്തിൽ മുമ്പ് ശേഖരിച്ച സംഭാരം ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ; ജീർണ്ണവസ്ത്രങ്ങളും, ശാകം, മൂലം, ഫലങ്ങൾ എന്നിവയും കൂടി പരിത്യജിക്കട്ടെ.

Verse 23

दन्तोलूखलिको वास्यात् कापोतीं वृत्तिमाश्रयेत् / अश्मकुट्टो भवेद् वापि कालपक्वभुगेव वा

അവൻ ‘ദന്തോലൂഖലിക’ (അത്യൽപലഭ്യത്തിൽ ജീവിക്കൽ) ആയിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ‘കാപോതീ’ വൃത്തി ആശ്രയിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ ‘അശ്മകുട്ട’ ആയിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ കാലത്ത് പക്വമായതേ മാത്രം ഭുജിക്കാം.

Verse 24

नक्तं चान्न समश्नीयाद् दिवा चाहृत्य शक्तितः / चतुर्थकालिको वा स्यात् स्याद्वाप्यष्टमकालिकः

അവൻ രാത്രിയിൽ അന്നം കഴിക്കരുത്; പകൽ തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ആഹാരം സമ്പാദിച്ച്, ദിനത്തിന്റെ ചതുര്ഥകാലത്ത് ഭുജിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ അഷ്ടമകാലത്ത് ഭുജിക്കുന്നവനായിരിക്കട്ടെ.

Verse 25

चान्द्रायणविधानैर्वा शुक्ले कृष्णे च वर्तयेत् / पक्षे पक्षे समश्नीयाद् यवागूं क्वथितां सकृत्

അല്ലെങ്കിൽ ചാന്ദ്രായണ വ്രതവിധിപ്രകാരം ശുക്ല‑കൃഷ്ണ പക്ഷങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണത്തോടെ ജീവിക്കണം; ഓരോ പക്ഷത്തിലും ഒരിക്കൽ മാത്രം സമമാത്രയിൽ വേവിച്ച യവാഗൂ (യവകഞ്ഞി) സ്വീകരിക്കണം.

Verse 26

पुष्पमूलफलैर्वापि केवलैर्वर्तयेत् सदा / स्वाभाविकैः स्वयं शीर्णैर्वैखानसमते स्थितः

വൈഖാനസ ശാസനയിൽ നിലകൊണ്ട്, അവൻ എപ്പോഴും പുഷ്പം‑മൂലം‑ഫലം മാത്രമാക്കി ജീവിക്കണം—സ്വാഭാവികമായി ലഭിച്ച് സ്വയം വീണതേ സ്വീകരിക്കണം.

Verse 27

भूमौ वा परिवर्तेत तिष्ठेद् वा प्रपदैर्दिनम् / स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद् धैर्यमुत्सृजेत्

അവൻ നിലത്ത് ഉരുളാം, അല്ലെങ്കിൽ ദിവസം മുഴുവൻ പാദവിരലുകളുടെ അഗ്രത്തിൽ നിൽക്കാം; നിൽപ്പ്‑ഇരിപ്പ് മാറിമാറി സമയം കഴിക്കാം—എങ്കിലും ഒരിടത്തും ധൈര്യം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.

Verse 28

ग्रीष्मे पञ्चतपाश्च स्याद् वर्षास्वभ्रावकाशकः / आर्द्रवासास्तु हेमन्ते क्रमशो वर्धयंस्तपः

ഗ്രീഷ്മത്തിൽ പഞ്ചതപസ് അനുഷ്ഠിക്കണം; വർഷകാലത്ത് മേഘങ്ങളുടെ കീഴിൽ തുറന്ന ആകാശത്തിൽ കഴിയണം; ഹേമന്തത്തിൽ നനഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിക്കണം—ഇങ്ങനെ ঋതുവിനനുസരിച്ച് ക്രമേണ തപസ് വർധിപ്പിക്കണം.

Verse 29

उपस्पृश्य त्रिषवणं पितृदेवांश्च तर्पयेत् / एकपादेन तिष्ठेत मरीचीन् वा पिबेत् तदा

ആചമനം ചെയ്ത് ത്രിഷവണം (മൂന്നു സന്ധ്യാകർമ്മങ്ങൾ) അനുഷ്ഠിച്ച് പിതൃ‑ദേവന്മാർക്ക് തർപ്പണം അർപ്പിക്കണം. തുടർന്ന് നിയന്ത്രണമായി ഒരു കാലിൽ നിൽക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ അപ്പോൾ സൂര്യകിരണങ്ങളെ ‘പാനം’ ചെയ്യുന്ന വ്രതം സ്വീകരിക്കാം.

Verse 30

पञ्चाग्निर्धूमपो वा स्यादुष्मपः सोमपो ऽपि वा / पयः पिबेच्छुक्लपक्षे कृष्णापक्षे तु गोमयम् / शीर्णपर्णाशनो वा स्यात् कृच्छ्रैर् वा वर्तयेत् सदा

ആർക്കും പഞ്ചാഗ്നി തപസ്സു ചെയ്യാം; അല്ലെങ്കിൽ പുക പാനം ചെയ്ത്, അല്ലെങ്കിൽ ചൂടുള്ള വാഷ്പം പാനം ചെയ്ത്, അല്ലെങ്കിൽ സോമപാനം ചെയ്തും ജീവിക്കാം. ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ പാൽ കുടിക്കണം; കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ ഗോമയം സ്വീകരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ വീണു ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ ഭക്ഷിച്ച് കഴിയാം; ഇങ്ങനെ സദാ കഠിന കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളാൽ ജീവിതം നിലനിർത്തണം.

Verse 31

योगाभ्यासरतश्च स्याद् रुद्राध्यायी भवेत् सदा / अथर्वशिरसो ऽध्येता वेदान्ताभ्यासतत्परः

അവൻ യോഗാഭ്യാസത്തിൽ നിരതനായി, സദാ രുദ്രന്റെ ജപ-ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കണം. അവൻ അഥർവശിരസ് ഉപനിഷത്ത് പഠിച്ച്, വേദാന്തത്തിന്റെ നിരന്തര അഭ്യാസത്തിൽ തത്പരനായി നിലകൊള്ളണം.

Verse 32

यमान् सेवेत सततं नियमांश्चाप्यतन्द्रितः / कृष्णाजिनी सोत्तरीयः शुक्लयज्ञोपवीतवान्

അവൻ യമങ്ങളെ നിരന്തരം അനുഷ്ഠിച്ച്, അശ്രദ്ധയില്ലാതെ നിയമങ്ങളെയും പാലിക്കണം. കൃഷ്ണാജിനത്തോടൊപ്പം ഉത്തരീയവും ധരിച്ചു, ശ്വേത യജ്ഞോപവീതവും ധരിക്കണം.

Verse 33

अथ चाग्नीन् समारोप्य स्वात्मनि ध्यानतत्परः / अनग्निरनिकेतः स्यान्मुनिर्मोक्षपरो भवेत्

പിന്നീട് അവൻ പവിത്ര അഗ്നികളെ തന്റെ സ്വാത്മത്തിൽ തന്നെ സ്ഥാപിച്ച് ആത്മധ്യാനത്തിൽ പൂർണ്ണമായി തത്പരനാകണം. ബാഹ്യ അഗ്നിയില്ലാതെ, സ്ഥിരവാസമില്ലാതെ ജീവിക്കണം; അത്തരം മുനി മോക്ഷത്തിൽ പരായണനാകുന്നു.

Verse 34

तापसेष्वेव विप्रेषु यात्रिकं भैक्षमाहरेत् / गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनवासिषु

തീർത്ഥയാത്രികൻ ഭിക്ഷ തപസ്വികളായ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്നുമാത്രം ശേഖരിക്കണം; അതുപോലെ മറ്റു ദ്വിജന്മാരിൽ നിന്നുമും—അവർ ഗൃഹസ്ഥരായാലും വനവാസികളായാലും—സ്വീകരിക്കാം.

Verse 35

ग्रामादाहृत्य वाश्नीयादष्टौ ग्रासान् वने वसन् / प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा

വനത്തിൽ വസിച്ച് ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷ കൊണ്ടുവന്ന് എട്ട് ഗ്രാസം മാത്രം ഭക്ഷിക്കണം. അത് സ്വീകരിച്ച് കുപ്പിച്ച കൈകളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കൈകൊണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ചെറിയ കഷണം (കരണ്ടിപോലെ) ഉപയോഗിച്ച് എടുക്കണം.

Verse 36

विविधाश्चोपनिषद आत्मसंसिद्धये जपेत् / विद्याविशेषान् सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च

ആത്മസിദ്ധിക്കായി വിവിധ ഉപനിഷത്തുകൾ ജപിക്കണം. അതുപോലെ പ്രത്യേക വിദ്യകൾ—സാവിത്രി (ഗായത്രി)യും രുദ്രാധ്യായവും—വിധിപൂർവ്വം അഭ്യസിക്കണം.

Verse 37

महाप्रास्थानिकं चासौ कुर्यादनशनं तु वा / अग्निप्रवेशमन्यद् वा ब्रर्ह्मार्पणविधौ स्थितः

ബ്രഹ്മാർപ്പണവിധിയിൽ സ്ഥിരനായി അവൻ മഹാപ്രസ്ഥാനമെടുക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ അനശനം (പ്രാണത്യാഗ ഉപവാസം) അനുഷ്ഠിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിപ്രവേശം മുതലായ മറ്റൊരു അന്ത്യകർമ്മം ചെയ്യാം—എങ്കിലും ബ്രഹ്മാർപ്പണനിയമത്തിൽ അചഞ്ചലനായി നിലകൊള്ളണം.

Verse 38

यस्तु सम्यगिममाश्रमं शिवं संश्रयेदशिवपुञ्जनाशनम् / तापसः स परमैश्वरं पदं याति यत्र जगतो ऽस्य संस्थितिः

യഥാവിധി ഈ ശിവാശ്രമത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന താപസൻ—അശുഭസഞ്ചയം നശിപ്പിക്കുന്നതായ ഈ ആശ്രമം—പരമൈശ്വര പദം, ആ പരമേശ്വര ധാമം പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെയാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ സ്ഥിരത അധിഷ്ഠിതം.