Adhyaya 80

Verse 1

। अथ सुपर्णाख्यमाहात्म्यं भविष्यंति । ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तेजोवीर्यसमन्वितः । गरुडस्तेन संजज्ञे मुनीनां होमकर्मणा

ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ເລົ່າມາຫາດມະຍະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສຸປັນນະ”. ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ—ວ່າ ກະຣຸດະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍລັດສະໝີເດືອດດາວ ແລະພະລັງວິລະຊົນ ໄດ້ເກີດຈາກພິທີໂຮມະຂອງມຸນີ—ພວກເຮົາປາຖະໜາຟັງໃຫ້ແຈ້ງ.”

Verse 2

स कथं तत्र संभूत एतन्नो विस्तराद्वद । विनतायाः समुद्भूत इत्येषा श्रूयते श्रुतिः

“ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຢ່າງລະອຽດ. ເພາະຕາມປະເພນີທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຍິນ ກ່າວວ່າ ພຣະອົງເກີດຈາກ ວິນະຕາ.”

Verse 3

सूत उवाच । योऽसावाथर्वणैर्मंत्रैः कलशश्चाभिमन्त्रितः । तैर्मंत्रैर्वालखिल्यैश्च महाऽमर्षसमन्वितैः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ນັ້ນ ຖືກອະພິມັນຕຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍມັນຕຣະອະຖັຣວະນະ—ດ້ວຍມັນຕຣະເຫຼົ່ານັ້ນເອງ—ແລະດ້ວຍພວກວາລະຂິລຍະລຶສີ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຕະປະສະອັນແຮງກ້າ… ”

Verse 4

निवारितैश्च दक्षेण सूचिते विहगाधिपे । कश्यपस्तं समादाय कलशं प्रययौ गृहम्

ເມື່ອທັກສະໄດ້ຫ້າມໄວ້ ແລະຊີ້ບອກເຖິງຈອມເຈົ້າແຫ່ງນົກ ກັດຊະຍະປະໄດ້ອຸ້ມກະລະສະນ້ຳອັນສັກສິດ ແລ້ວເດີນທາງກັບເຮືອນຂອງຕົນ।

Verse 5

ततः प्रोवाच संहृष्टो विनतां दयितां निजाम् । एतत्पिब जलं भद्रे मन्त्रपूतं महत्तरम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບວິນະຕາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຕົນວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຈົ່ງດື່ມນ້ຳນີ້—ນ້ຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍມັນຕຣາ”។

Verse 6

येन ते जायते पुत्रः सहस्राक्षाधिको बली । तेजस्वी च यशस्वी च अजेयः सर्व दानवैः

“ດ້ວຍນ້ຳນີ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ໜຶ່ງ—ແຂງກ້າກວ່າພຣະອິນທຣະຜູ້ມີພັນຕາ, ສະຫວ່າງໄສ, ມີກຽດຊື່, ແລະບໍ່ອາດຖືກຊະນະໂດຍດານະວະທັງປວງ”।

Verse 7

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तत्क्षणादेव संपपौ । तत्तोयं सा वरारोहा सद्यो गर्भं ततो दधे

ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ນາງກໍດື່ມໃນທັນທີ. ເມື່ອດື່ມນ້ຳນັ້ນແລ້ວ ນາງຜູ້ມີອົງອາດງາມ ກໍຕັ້ງຄັນໃນທັນທີ.

Verse 8

एवं तज्जलपानेन तेजोवीर्यसम न्वितः । कश्यपाद्गरुडो जज्ञे सर्वसर्पभयावहः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການດື່ມນ້ຳນັ້ນ ກະຣຸດະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະໝີແລະພະລັງວິລະຊົນ ໄດ້ເກີດຈາກກັດຊະຍະປະ ແລະກາຍເປັນຄວາມຫວາດກົວແກ່ງູທັງປວງ.

Verse 9

येनामृतं हृतं वीर्यात्परिभूय पुरंदरम् । मातृभक्तिपरीतेन सर्पाणां संनिवेदितम्

ໂດຍວິລະກຳຂອງທ່ານ ໄດ້ຊິງເອົາອະມຣິຕະ ເຮັດໃຫ້ປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ອັບອາຍ; ແລະດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ແມ່ ໄດ້ນຳໄປຖວາຍແດ່ພວກນາກ।

Verse 10

यो जज्ञे दयितो विष्णोर्वाहनत्वमुपागतः । ध्वजाग्रे तु रथस्यापि यः सदैव व्यवस्थितः

ຜູ້ນັ້ນເກີດມາເປັນຜູ້ຮັກຂອງພຣະວິສນຸ ແລະໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນພາຫະນະ (ພາຫະ) ຂອງພຣະອົງ; ອີກທັງຍືນຢູ່ເທິງປາຍທຸງໜ້າລົດສົງຄາມຢູ່ເສມອ।

Verse 11

येन पूर्वं तपस्तप्त्वा क्षेत्रेऽत्रैव महात्मना । त्रिनेत्रस्तुष्टिमानीतो गतपक्षेण धीमता

ໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ເອງ ມະຫາອາດມາຜູ້ມີປັນຍາ—ແມ່ນແຕ່ຖືກພາກປີກຫາຍ—ໄດ້ບຳເນັດຕະປະດັ່ງເກົ່າ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ (ສິວະ) ພໍພຣະໄທ।

Verse 12

पक्षाप्तिर्येन संजाता यस्य भूयोऽपि तादृशी । देवदेवप्रसादेन विशिष्टा चाऽथ निर्मिता

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເທວະເທວະ ທ່ານໄດ້ຄືນໄດ້ປີກອີກຄັ້ງ; ແລະປີກແບບນັ້ນກໍໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນອີກ ໃຫ້ຍິ່ງດີເລີດ ແລະໂດດເດັ່ນດ້ວຍພຣະພອນອັນທິບຍະ।

Verse 13

मुनय ऊचुः । कथं तस्य गतौ पक्षौ गरुडस्य महात्मनः । पुनर्लब्धौ कथं तेन कथं तुष्टो महेश्वरः । एतन्नो विस्तराद्ब्रूहि सूतपुत्र यथातथम्

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: “ປີກທັງສອງຂອງພຣະຄຣຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຫາຍໄປໄດ້ແນວໃດ? ທ່ານໄດ້ຄືນມາແນວໃດ? ແລະມະເຫສະວະຣະ ພໍພຣະໄທໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ບຸດຂອງສູຕະ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ.”

Verse 14

सूत उवाच । पुरासीद्ब्राह्मणो मित्रं भृगुवंशकुलोद्वहः । गरुडस्य द्विजश्रेष्ठा बालभावादपि प्रभो

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນການກ່ອນ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງສ໌ພຣິກຸ; ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ພຣະອົງ, ທ່ານເປັນມິດກັບກະຣຸດາ ຕັ້ງແຕ່ວັຍເດັກ.

Verse 15

तस्य कन्या पुरा जाता माधवी नाम संमता । रूपौदार्यसमोपेता सर्वलक्षणलक्षिता

ແຕ່ກ່ອນ ທ່ານນັ້ນມີທິດາເກີດຂຶ້ນ ມີນາມວ່າ “ມາທະວີ” ອັນເລື່ອງລື. ນາງພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະ ຄວາມໃຈກວ້າງອັນສູງສົ່ງ ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ.

Verse 16

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी । तादृग्रूपा महाभागा यादृशी सा सुमध्यमा

ນາງບໍ່ແມ່ນເທວີ ບໍ່ແມ່ນນາງກັນທັຣວະ ບໍ່ແມ່ນອະສຸຣີ ແລະບໍ່ແມ່ນນາງນາກ. ແຕ່ນາງຜູ້ມີວາສະນາ ຜູ້ມີແອວອ່ອນງາມນັ້ນ ມີຮູບງາມຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້.

Verse 17

अथ तस्या वरार्थाय गरुडं विहगाधिपम् । स प्रोवाच परं मित्रं विनयावनतः स्थितः

ຕໍ່ມາ ເພື່ອຊອກຫາຄູ່ຄອງໃຫ້ນາງ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປຫາກະຣຸດາ ຈອມແຫ່ງນົກ. ທ່ານຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລ້ວກ່າວກັບມິດອັນປະເສີດຍິ່ງຂອງຕົນ.

Verse 18

एतस्या मम कन्याया वरं त्वं विहगाधिप । सदृशं वीक्षयस्वाद्य येन तस्मै ददाम्यहम्

“ສໍາລັບທິດາຂອງຂ້ານີ້ ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເບິ່ງຫາໃນມື້ນີ້ ຄູ່ຄອງຜູ້ສົມຄວນເທົ່າທຽມກັບນາງ, ເພື່ອຂ້າຈະໄດ້ມອບນາງໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ.”

Verse 19

गरुड उवाच । मम पृष्ठं समारुह्य समस्तं क्षितिमंडलम् । त्वं भ्रमस्व द्विजश्रेष्ठ गृहीत्वेमां च कन्यकाम्

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຂຶ້ນນັ່ງເທິງຫຼັງຂອງເຮົາ ແລະຈົ່ງທ່ອງໄປທົ່ວວົງມົນດິນທັງປວງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ພານາງສາວນີ້ໄປດ້ວຍ»។

Verse 20

ततस्तस्याः कुमार्या वै अनुरूपं गुणान्वितम् । स्वयं चाहर भर्तारमेषा मैत्री ममोद्भवा

«ແລ້ວຕໍ່ມາ ຈົ່ງນຳຜົວທີ່ເໝາະສົມ ແລະມີຄຸນຄ່າຄວາມດີ ກັບມາໃຫ້ນາງສາວນີ້ໂດຍຕົນເອງ; ເພາະມິດຕະພາບນີ້ເກີດຈາກເຮົາ ແລະເຮົາຈະອຸປະຖຳ»។

Verse 21

सूत उवाच । एवमुक्तोऽथ विप्रः स तत्क्षणात्कन्यया सह । आरूढो गारुडं पृष्ठं वरार्थाय द्विजोत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍທັນທີ ພ້ອມກັບນາງສາວ ຂຶ້ນນັ່ງເທິງຫຼັງກະຣຸດາ ເພື່ອອອກສະແຫວງຫາເຈົ້າບ່າວຜູ້ຄວນຄ່າ।

Verse 22

यंयं पश्यति विप्रः स कुमारं तरुणाकृतिम् । स स नो तस्य चित्तांते वर्ततेस्म कथंचन

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຣາຫມັນເຫັນ—ໜຸ່ມນ້ອຍຮູບງາມສົດໃສ—ກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດເລີຍທີ່ຈະຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈຂອງລາວໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 23

कस्यचिद्रूपमत्युग्रं न कुलं च सुनिर्मलम् । कुलं रूपं च यस्य स्यात्तस्य नो गुणसंचयः

ບາງຄົນຮູບງາມແຮງກ້າ ແຕ່ຕະກູນບໍ່ບໍລິສຸດຜ່ອງໃສທັງປວງ; ບາງຄົນມີທັງຕະກູນແລະຮູບງາມ ແຕ່ຂາດການສະສົມແຫ່ງຄຸນຄວາມດີ।

Verse 24

यस्य वा गुणसन्दोहस्तस्य नो रूपमुत्तमम् । पक्षपातं च वित्तं च तथान्यद्वरलक्षणम्

ບາງຄົນມີກຸນຄວາມດີຫຼາຍ ແຕ່ຄວາມງາມອັນຍອດອາດບໍ່ມີ; ອີກຄົນໜຶ່ງອາດມີຄວາມລໍາອຽງ, ຊັບສິນ ແລະລັກສະນະອື່ນໆທີ່ຄົນສະແຫວງຫາໃນເຈົ້າບ່າວ।

Verse 25

एवं वर्षसहस्रांते भ्रमतस्तस्यभूतलम् । विप्रस्य पक्षिनाथस्य वरार्थाय द्रिजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກພະຍາຍາມພະເດີນພະເດີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນຄົບພັນປີ ເພື່ອສະແຫວງຫາເຈົ້າບ່າວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນຍັງຄົງສືບຕໍ່ການສະແຫວງຫາ ໂດຍອາໄສພະອົງເຈົ້າແຫ່ງນົກເປັນພາຫະນະ।

Verse 26

कदाचिदथ तौ श्रान्तौ भ्रममाणावितस्ततः । क्षेत्रेऽत्रैव समायातौ वासुदेवदिदृक्षया

ຕໍ່ມາຄັ້ງໜຶ່ງ ທັງສອງຜູ້ນັ້ນເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າຈາກການພະເດີນໄປມາທົ່ວທິດ ກໍໄດ້ມາຮອດກະເສດອັນສັກສິດນີ້ເອງ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະວາສຸເທວະ।

Verse 27

श्वेतद्वीपं समालोक्य तथान्यां बदरीं शुभाम् । क्षीरोदं च सवैकुण्ठं तथान्यं तस्य संश्रयम्

ເຂົາທັງສອງໄດ້ເຫັນ ສະເວຕະດວີປ ແລະ ບະດະຣີອັນເປັນມົງຄຸນ; ທະເລນ້ຳນົມພ້ອມດ້ວຍ ໄວກຸນຖະ ແລະທີ່ພັກພິງອື່ນໆອັນເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະອົງ।

Verse 28

अथ ताभ्यां मुनिर्दृष्टो नारदो ब्रह्मसंभवः । सांत्वपूर्वं तदा पृष्टो विष्णुं ब्रह्म सनातनम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນມຸນີນາຣະດະ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ; ແລະເມື່ອໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາປອບໃຈກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງຖາມທ່ານເຖິງ ພຣະວິດສະນຸ ພຣະພຣະຫມາອັນນິລັນດອນ।

Verse 29

क्व देवः पुंडरीकाक्षः सांप्रतं वर्तते मुने । विष्णुस्थानानि सर्वाणि वीक्षितानि समंततः । आवाभ्यां संप्रहृष्टाभ्यां न संदृष्टः स केशवः

«ໂອ ມຸນີ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ (ປຸນດະຣີກາກສະ) ບັດນີ້ຢູ່ໃສ? ພວກເຮົາໄດ້ເບິ່ງຄົ້ນຫາທົ່ວທຸກສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ; ແຕ່ເຖິງຈະຄົ້ນຫາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະເກສະວະ»।

Verse 30

नारद उवाच । जलशायिस्वरूपेण यावन्मासचतुष्टयम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे स संतिष्ठति सर्वदा

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໃນຮູບແບບພຣະອົງຜູ້ນອນເຫນືອນ້ຳ (ຊະລະຊາຍີ) ຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ, ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ເສມອ ໃນເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ»।

Verse 31

तस्मात्तद्दर्शनार्थाय गम्यतां तत्र मा चिरम् । येन सन्दर्शनं याति द्वाभ्यामपि स चक्रधृक्

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໃນທັນທີ ຢ່າຊ້າ. ເມື່ອໄປຮອດ ພວກເຮົາທັງສອງຈະໄດ້ຮັບທັດສະນະອັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣະ.

Verse 32

अहमप्येव तत्रैव प्रस्थितस्तस्य दर्शनात् । प्रस्थितश्च त्वया युको देवकार्येण केनचित्

ຂ້ອຍເອງກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ. ແລະຂ້ອຍກໍໄດ້ອອກເດີນທາງຮ່ວມກັບເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກພາລະກິດບາງຢ່າງຂອງເທວະ.

Verse 33

अथ तौ पक्षिविप्रेन्द्रौ स च ब्रह्मसुतो मुनिः । प्राप्ताः सर्वे स्थितो यत्र जलशायी जनार्दनः

ຕໍ່ມາ ທັງສອງ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ນົກ ແລະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ—ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ທັງໝົດໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ທີ່ພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ນອນເຫນືອນ້ຳ ສະຖິດຢູ່.

Verse 34

अथ दृष्ट्वा महत्तेजो वैष्णवं दूरतोऽपि तम् । ब्राह्मणं गरुडः प्राह नारदश्च मुनीश्वरः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນແຕ່ໄກ ຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງໄວສະນະວະ ກະຣຸດາໄດ້ກ່າວກັບພຣະພຣາຫມັນ; ແລະນາຣະດະ ຈອມມຸນີ ກໍໄດ້ກ່າວດ້ວຍ।

Verse 35

अत्रैव त्वं द्विजश्रेष्ठ तिष्ठ दूरेऽपि तेजसः । वैष्णवस्य सुतायुक्तः कल्पांताग्निसमम् व

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຢືນຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ໃຫ້ຫ່າງຈາກຮັດສະມີນັ້ນ. ສະຫວ່າງໄວສະນະວະນີ້ ພ້ອມອານຸພາບ ເປັນດັ່ງໄຟໃນວາລະສິ້ນກັລປະ।

Verse 36

नो चेत्संपत्स्यसे भस्म पतंग इव पावकम् । समासाद्य निशायोगे मूढं भावं समाश्रितः

ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ—ດັ່ງແມງມອດພຸ່ງເຂົ້າໄປໃນໄຟ. ເຂົ້າໄປໃນເວລາບໍ່ຖືກ ແລະອາໄສຄວາມຫຼົງຜິດ।

Verse 37

आवाभ्यां तत्प्रसादेन सोढमेतत्सुदुःसहम् । न करोति शरीरार्ति तथान्यदपि कुत्सितम्

ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາສອງຄົນໄດ້ອົດທົນສິ່ງນີ້ອັນທົນຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ມັນບໍ່ເຮັດໃຫ້ກາຍເຈັບປວດແກ່ພວກເຮົາ ແລະບໍ່ກໍ່ໃຫ້ໄພຮ້າຍອື່ນໃດໆ।

Verse 38

एवं तं ब्राह्मणं तत्र मुक्त्वा दूरे सुतान्वितम् । गतौ तौ तत्र संसुप्तस्तोये यत्र जनार्दनः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປະລະພຣະພຣາຫມັນນັ້ນໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ຢູ່ໄກ ພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງລາວ; ແລ້ວທັງສອງຈຶ່ງໄປຍັງບ່ອນທີ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ ບັນທົມຢູ່ເທິງນ້ຳ।

Verse 39

दिव्यस्तुतिपरौ मूर्ध्नि धृतहस्तांजलीपुटौ । पुलकांकितसर्वांगावानन्दाश्रुप्लुताननौ

ພວກເຂົາຈົ່ມຢູ່ໃນບົດສັນລະເສີນອັນທິບ; ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີຍົກໄວ້ເທິງສີສະ. ທົ່ວກາຍມີຂົນລຸກຊູ່ ແລະໃບໜ້າຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງອານັນທະ.

Verse 40

त्रिःपरिकम्य तं देवमष्टांगं प्रणतौ हरिम् । दृष्टवन्तौ च पादांते संनिविष्टां समुद्रजाम्

ພວກເຂົາເດີນວຽນຮອບພຣະເທວະນັ້ນສາມຮອບ ແລະກົ້ມກາບພຣະຫຣິ (ຮາຣິ) ດ້ວຍການກົ້ມກາບແບບອັດຖາງຄະ. ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ທິດາແຫ່ງສະມຸດ (ສຣີ/ລັກສະມີ) ນັ່ງຢູ່ນັ້ນ.

Verse 41

पादसंवाहनासक्तां विष्णु वक्त्राहितेक्षणाम् । अथापरां वयोवृद्धां श्वेतवस्त्रावगुंठिताम्

ລາວເຫັນນາງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ອຸທິດໃຈນວດພຣະບາດ ແລະສາຍຕາຈ້ອງຢູ່ທີ່ພຣະພັກຂອງພຣະວິດສະນຸ. ແລ້ວຕໍ່ມາກໍເຫັນອີກນາງໜຶ່ງ ຊະລາແລະນ່າເຄົາລົບ ຄຸມກາຍດ້ວຍຜ້າຂາວ.

Verse 42

सन्निविष्टां तदभ्याशे सम्यग्ध्यानपरायणाम् । द्वादशार्कप्रभायुक्तां कृशांगीं पुलकान्विताम्

ນາງນັ່ງຢູ່ໃກ້ນັ້ນ ອຸທິດໃຈທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາອັນສົມບູນ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງອາທິດສິບສອງດວງ ຮ່າງກາຍບາງອ່ອນ ແລະມີຂົນລຸກຊູ່ແຫ່ງສັດທາ.

Verse 43

अथ तौ विष्णुना हर्षादुभावपि प्रहर्षितौ । संभाषितौ च संपृष्टौ यदर्थं च समागतौ

ແລ້ວພຣະວິດສະນຸກໍຊື່ນບານດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະເຮັດໃຫ້ທັງສອງຊື່ນບານດ້ວຍ. ພຣະອົງຕັດສົນທະນາກັບເຂົາ ແລະຖາມວ່າ ມາດ້ວຍເຫດໃດ.

Verse 44

श्रीनारद उवाच । अहं हि सुरकार्येण संप्राप्योऽत्र तवांतिकम् । गरुडो वै ब्राह्मणाय यन्मां पृच्छसि केशव

ພຣະນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດຕໍ່ໜ້າພຣະອົງທີ່ນີ້ ເນື່ອງດ້ວຍກິດຂອງເທວະດາ. ແລະ ກະຣຸດະ ມາເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພຣາຫມະນະ—ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະອົງຖາມຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ເກສະວະ»។

Verse 45

श्रीभगवानुवाच । कच्चित्क्षेमं मुनिश्रेष्ठ सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । कच्चिन्नेंद्रस्य संजातं भयं दानवसंभवम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ທຸກຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນທັງຫມົດ ຢູ່ດີມີສຸກບໍ? ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວໃດໆ ໄດ້ເກີດແກ່ອິນທຣະ ເນື່ອງຈາກດານະວະບໍ?»

Verse 46

यज्ञभागं लभंते स्म कच्चिद्देवाः सवासवाः । कच्चिन्न दानवः कश्चिदुत्कटोऽभूद्धरातले

«ເທວະດາທັງຫມົດ ພ້ອມດ້ວຍວາສະວະ (ອິນທຣະ) ຍັງໄດ້ຮັບສ່ວນຂອງຍັດຍະທີ່ຄວນໄດ້ຢູ່ບໍ? ແລະ ບໍ່ມີດານະວະຜູ້ດຸຮ້າຍໃດໆ ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນບໍ?»

Verse 47

श्रीनारद उवाच । सांप्रतं धरणी प्राप्ता चतुर्वक्त्रस्य संनिधौ । रोरूयमाणा भारार्ता दानवैः पीडिता भृशम् । प्रोवाच पद्मजं तत्र दुःखेन महताऽन्विता

ພຣະນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໃນບັດນີ້ ແຜ່ນດິນໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ). ນາງຮ້ອງໄຫ້ ດ້ວຍພາລະຫນັກ ແລະຖືກດານະວະບີບຄັ້ນຢ່າງຫນັກ; ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ດ້ວຍຄວາມໂສກໃຫຍ່»។

Verse 48

धरण्युवाच । कालनेमिर्हतो योऽसौ विष्णुनाप्रभविष्णुना । उग्रसेनसुतः कंसः संभूतः स महासुरः

ແຜ່ນດິນກ່າວວ່າ: «ກາລະເນມິ ຜູ້ຖືກພຣະວິສະນຸ—ພຣະວິສະນຸຜູ້ມີອຳນາດ ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ—ປະຫານນັ້ນ, ບັດນີ້ໄດ້ເກີດຄືນເປັນ ກັມສະ ບຸດຂອງ ອຸກຣະເສນະ, ເປັນອະສຸຣະໃຫຍ່»។

Verse 49

अरिष्टो धेनुकः केशी प्रलम्बोनाम चापरः । तथान्या तु महारौद्रा पूतना नाम राक्षसी

ອະຣິດຕະ, ທະເນຸກະ, ເກສີ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ປະຣະລັມບະ; ທັງຍັງມີນາງອື່ນຜູ້ນ່າຢ້ານຢິ່ງ ແມ່ນຣາກຊະສີ ຊື່ ປູຕະນາ.

Verse 50

इतश्चेतश्च धावद्भिर्दानवैरेभिरेव च । वृथा मे जायते पीडा तथान्यैरपि दारुणैः

ເນື່ອງຈາກດານະວະເຫຼົ່ານີ້ວິ່ງວຸ່ນໄປມາທຸກທິດ ແລະຍັງມີຜູ້ອື່ນໆທີ່ໂຫດຮ້າຍອີກ, ຄວາມເຈັບປວດເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້ອຍໂດຍບໍ່ມີພັກ.

Verse 51

ऊर्ध्वबाहुस्तथा जातो मर्त्यलोके जनोऽधुना । बहुत्वान्न प्रमाति स्म कथंचिद्धि ममोपरि

ບັດນີ້ໃນໂລກມະນຸດ ຜູ້ຄົນເກີດມາພ້ອມກັບຍົກແຂນຂຶ້ນສູງ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກມີຫຼາຍເກີນໄປ ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນໃຈຂ້ອຍເລີຍ—ເກືອບບໍ່ມີໃຜໃສ່ໃຈທຸກຂ໌ຂອງຂ້ອຍ.

Verse 52

भारावतरणं देव न करिष्यसि चाशु चेत् । रसातलं प्रयास्यामि तदाऽहं नात्र संशयः

ໂອ ພຣະເທວະ! ຖ້າທ່ານບໍ່ຮີບຮ້ອນເຮັດໃຫ້ພາລະນີ້ຖືກຍົກອອກ, ຂ້ອຍຈະລົງໄປສູ່ ຣະສາຕະລະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 53

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मणा लोककर्तृणा । संमंत्र्य विबुधैः सार्धं प्रेषितोऽहं तवांतिकम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກ ໄດ້ປຶກສາກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລ້ວສົ່ງຂ້ອຍມາຍັງທ່ານ.

Verse 54

प्रोक्तव्यो भगवान्वाक्यं त्वया देवो जनार्दनः । यथाऽवतीर्य भूपृष्ठे भारमस्याः प्रणाशयेत्

ເຈົ້າພຶງຖວາຍຖ້ອຍຄໍານີ້ແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນະ: ໃຫ້ພຣະອົງເສດັດລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ ແລະທໍາລາຍພາລະອັນໜັກຂອງນາງ.

Verse 55

तस्माद्भूभितले देव कृत्वा जन्म स्वयं विभो । भारं नाशय मेदिन्या एतदर्थ मिहागतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ມີອໍານາດທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະສົງເກີດເອງໃນແຜ່ນດິນ ແລະຍົກພາລະຂອງແມ່ພຣະທຣະນີອອກ; ເພາະເຫດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້.

Verse 56

श्रीभगवानुवाच । एवं मुने करिष्यामि संमंत्र्य ब्रह्मणा सह । भारावतरणं भूमेः साकं देवैः सवासवैः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ດີແລ້ວ ໂອ້ມຸນີ. ເຮົາຈະເຮັດຕາມນັ້ນ ຫຼັງຈາກປຶກສາກັບພຣະພຣະຫມາ; ເຮົາຈະນໍາໃຫ້ພາລະຂອງແຜ່ນດິນຖືກຍົກອອກ ພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ລວມທັງອິນທຣະ ແລະມາຣຸດ.”

Verse 57

एवमुक्त्वाऽथ तं विष्णुर्नारदं मुनिपुंगवम् । ततश्च गरुडं प्राह त्वं किमर्थमिहागतः

ເມື່ອວິສນຸຕັດດັ່ງນັ້ນແກ່ນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ, ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບຄຣຸດະວ່າ: “ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພາະເຫດໃດ?”