Adhyaya 79

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे वालखिल्यैः प्रतिष्ठितम् । लिंगमस्ति सुविख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງສະຖານນັ້ນ ມີລິງຄະອັນມີຊື່ສຽງ ທີ່ຖືກສະຖາປະນາໂດຍ຤ິສີວາລະຄິລຍະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

यमाराध्य च तैः पूर्वं शक्रामर्षसमन्वितैः । गरुडो जनितः पक्षी ख्यातो विष्णुरथोऽत्र यः

ເມື່ອກ່ອນ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະອົງນັ້ນ ໂດຍມີຄວາມໂກດແຄ້ນຕໍ່ຊັກຣະ (ອິນທຣະ). ຈາກນັ້ນ ກະຣຸດ—ນົກອັນໂດ່ງດັງໃນທີ່ນີ້ວ່າເປັນພາຫະນະຂອງພຣະວິສນຸ—ກໍໄດ້ກຳເນີດຂຶ້ນ.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तेषां समुत्पन्नः शक्रस्योपरि सूतज । प्रकोपो वालखिल्यानां संजज्ञे गरुडः कथम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຄວາມໂກດຂອງພວກເຂົາຕໍ່ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ແລະ ກະຣຸດະ ເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງວາລະຂິລຍະ ແນວໃດ?»

Verse 4

सूत उवाच । पुरा प्रजापतिर्दक्षस्तस्मिन्क्षेत्रे सुशोभने । चकार विधिवद्यज्ञं संपूर्णवरदक्षिणम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ພຣະປະຊາປະຕິ ດັກສະ ໃນເຂດສັກສິດອັນງາມສະຫງ່ານັ້ນ ໄດ້ປະກອບຍັດຕາມພິທີ ພ້ອມດ້ວຍດັກສິນາ (ທານແກ່ພຣາຫມະ) ອັນດີເລີດຄົບຖ້ວນ»

Verse 5

ततः शक्रादयो देवाः सहायार्थं निमंत्रिताः । दक्षेण मुनयश्चैव तथा राजर्षयोऽमलाः

ຕໍ່ມາ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະ ເທວະອື່ນໆ ຖືກເຊີນມາເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອ; ແລະ ໂດຍດັກສະ ບັນດາມຸນີ ພ້ອມທັງຣາຊະລິສີຜູ້ບໍລິສຸດກໍຖືກເຊີນດ້ວຍ

Verse 6

तथा वेदविदो विप्रा यज्ञकर्मविचक्षणाः । गृहस्थाश्रमिणो ये च ये चारण्यनिवासिनः

ອີກທັງ ພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ເວດ ແລະ ຊໍານານໃນກິດຍັດ ກໍຖືກເຊີນມາ—ທັງຜູ້ດໍາລົງພຣະວິໄນແຫ່ງຄະຫັດຖະ ແລະ ຜູ້ພໍານັກໃນປ່າ

Verse 7

अथ ते वालखिल्याख्या मुनयः संशितव्रताः । एकां समिधमादाय साहाय्यार्थं प्रजापतेः । प्रस्थिता यज्ञवाटं तं भारार्ताः क्लेशसंयुताः

ແລ້ວບັນດາມຸນີທີ່ເອີ້ນວ່າ ວາລະຂິລຍະ—ຜູ້ມີວຣະຕະແນ່ນອນ—ແຕ່ລະອົງຖືສະມິດ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟບູຊາ) ໜຶ່ງທ່ອນ ເພື່ອຊ່ວຍພຣະປະຊາປະຕິ ແລະອອກເດີນທາງໄປຫາລານຍັດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໜັກອຶດ ແລະຄວາມລໍາບາກ

Verse 8

अथ तेषां समस्तानां मार्गे गोष्पदमागतम् । जलपूर्णं समायातमकालजलदागमे

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນເສັ້ນທາງຂອງພວກເຂົາທັງໝົດ ປາກົດຮອຍຮູບຮອຍຕີນງົວເປັນຫຼຸມ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳ ເກີດຈາກເມກຝົນມາຜິດການເວລາ।

Verse 9

ततस्तरीतु कामास्ते क्लिश्यमाना इतस्ततः । समिद्भारश्रमोपेता देवराजेन वीक्षिताः

ພວກເຂົາປາດຖະນາຈະຂ້າມ ຈຶ່ງລຳບາກວຸ່ນວາຍໄປມາທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຍລ້າດ້ວຍພາລະຟືນ ແລະຖືກເທວະຣາຊາ (ອິນທຣາ) ເຫັນເຂົາເຈົ້າ।

Verse 10

गच्छता तेन मार्गेण मखे दक्षप्रजापतेः । ततश्चिरं समालोक्य स्मितं कृत्वा स कौतुकात् । जगामाथ समुल्लंघ्य ऐश्वर्यमदगर्वितः

ເມື່ອທ່ານເດີນໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ ໄປສູ່ພິທີຍັດຂອງທັກສະປຣະຊາປະຕິ ທ່ານເບິ່ງຢູ່ດົນ ແລ້ວຍິ້ມດ້ວຍຄວາມສົນກະສົນ ຈາກນັ້ນກໍກະໂດດຂ້າມໄປ ດ້ວຍຄວາມຍ່າໂຕຈາກອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າ.

Verse 11

ततस्ते कोपसंयुक्ताः शक्राद्दृष्ट्वा पराभवम् । निवृत्य स्वाश्रमं गत्वा चक्रुर्मंत्रं सनिश्चयम्

ແລ້ວພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ເມື່ອເຫັນການຫຍັບຫຍາມຈາກຊັກຣະ ຈຶ່ງຫັນກັບ ໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນ ແລະຕັ້ງໃຈໝັ້ນ ປະກອບພິທີມັນຕຣາ.

Verse 12

शाक्रं पदं समासाद्य यस्मादेतेन पाप्मना । अतिक्रांता वयं सर्वे तस्मात्पात्यः स सत्पदात्

«ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າເຖິງຕຳແໜ່ງຂອງຊັກຣະ ແຕ່ຖືກຄົນບາບນີ້ກ້າຂ້າມເຫນືອພວກເຮົາທັງໝົດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງໃຫ້ເຂົາຕົກຈາກຍົດອັນສູງສົ່ງນັ້ນ»।

Verse 13

अन्यः शक्रः प्रकर्तव्यो मंत्रवीर्यसमुद्भवः । आथर्वणैर्महासूक्तैराभिचारिकसंभवैः

«ຈົ່ງສ້າງອິນທຣາອື່ນໜຶ່ງ—ເກີດຈາກພະລັງມົນຕຣາ—ໂດຍອາໄສມະຫາສູກຕະແຫ່ງອາຖັຣວະນະ ທີ່ເກີດຈາກພິທີອາພິຈາຣະອັນມີອຳນາດ»।

Verse 14

येन व्यापाद्यते तेन शक्रोऽयं मदगर्वितः । मखमाहात्म्यसंपन्नः स्वल्पबुद्धिपरा क्रमः

«ໂດຍວິທີນັ້ນເອງ ຈົ່ງທຳລາຍອິນທຣານີ້ ຜູ້ເມົາມານະແລະອວດອ້າງ; ແມ່ນແຕ່ຈະມີສ່ວນກັບມະຫິມາແຫ່ງຍັດຍະ ແຕ່ການປະພຶດຂອງເຂົາຖືກນຳໂດຍປັນຍານ້ອຍ.»

Verse 16

गर्भोपनिषदेनैव नीलरुद्रैर्द्विजोत्तमाः । रुद्रशीर्षेण काम्येन विष्णुसूक्तयुतेन चं

ດວິຊະອຸດຕະມະເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ປະກອບພິທີໂດຍໃຊ້ «ຄັນພໂອຸປະນິສັດ», ບົດ «ນີລະຣຸດຣະ», «ຣຸດຣະສີຣສະ» ອັນປາຖະໜາ, ແລະພ້ອມດ້ວຍ «ວິສນຸສູກຕະ».

Verse 17

निधाय कलशं मध्ये मंडलस्योदकावृतम् । होमांते तत्र संस्पर्शं चक्रुस्तस्य जलैः शुभैः

ເຂົາໄດ້ວາງກະລະຊະໄວ້ກາງມັນດະລະ ແລະຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍນ້ຳ; ເມື່ອສິ້ນສຸດໂຮມະ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີສຳຜັດ/ປະພອຍນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍນ້ຳມົງຄຸນຂອງມັນ.

Verse 18

एतस्मिन्नंतरे शक्रः प्रपश्यति सुदारुणान् । उत्पातानात्मनाशाय जायमानान्समंततः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ເຫັນອຸປະຕາດອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຫນັກ ເກີດຂຶ້ນຮອບດ້ານ—ເປັນລາງບອກເຖິງຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ.

Verse 19

वामो बाहुश्च नेत्रं च मुहुः स्फुरति चास्य वै । न च पश्यति नासाग्रं जिह्वाग्रं च तथा हनुम्

ແຂນຊ້າຍ ແລະ ຕາຂອງລາວກະຕຸກຊ້ຳໆ; ແລະລາວບໍ່ອາດເຫັນປາຍດັງ, ປາຍລີ້ນ, ຫຼືຄາງຂອງຕົນໄດ້ເລີຍ.

Verse 20

शिरोहीनां तथा छायां गगने भास्करद्वयम् । अरुंधतीं ध्रुवं चैव न च विष्णुपदानि सः

ລາວເຫັນເງົາທີ່ບໍ່ມີຫົວ ແລະ ດວງອາທິດສອງດວງໃນຟ້າ; ລາວບໍ່ເຫັນອຣຸນທະຕີ, ດຣຸວະ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 21

न च मंदं न चाकाशे संस्थितां स्वर्धुनीं हरिः । स्वपन्पश्यति कृष्णांगीं नित्यं नारीं धृतायुधाम्

ລາວບໍ່ເຫັນດວງຈັນ ແລະ ບໍ່ເຫັນແມ່ນ້ຳຄົງຄາແຫ່ງສະຫວັນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນຟ້າ; ແລະໃນຍາມຫຼັບ ລາວເຫັນຍິງຮ່າງກາຍດຳ ຖືອາວຸດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 22

मुक्तकेशीं विवस्त्रां च कृष्णदंतां भयानकाम् । तान्दृष्ट्वा स महोत्पातान्देवराजो बृहस्पतिम्

ລາວເຫັນຍິງທີ່ນ່າຢ້ານກົວ—ຜົມປ່ອຍລົງ, ບໍ່ນຸ່ງຜ້າ, ແລະຟັນດຳ. ເມື່ອເຫັນລາງຮ້າຍອັນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ຈຶ່ງຫັນໄປຫາພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ.

Verse 23

पप्रच्छ भयसंत्रस्तः किमेतदिति मे गुरो । जायंते सुमहोत्पाता दुर्निमित्तानि वै पृथक्

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຈົນສັ່ນ ລາວຖາມວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ, ທ່ານຄູບາອາຈານຂອງຂ້າ? ລາງຮ້າຍອັນໃຫຍ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນ—ນິມິດຮ້າຍຕ່າງໆ ແຕ່ລະຢ່າງປາກົດຕ່າງກັນ.”

Verse 24

किं मे भविष्यति प्राज्ञ विनाशः सांप्रतं वद । किं वा त्रैलोक्य राज्यस्य किं वा वित्तादिकस्य च

«ໂອ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາ, ສິ່ງໃດຈະເກີດແກ່ຂ້າ? ຈົ່ງບອກໃນບັດນີ້—ຈະມີຄວາມພິນາດບໍ? ແລະອຳນາດຮາຊະອານາຈັກເຫນືອສາມໂລກ ກັບຊັບສິນທັງຫມົດຂອງຂ້າຈະເປັນແນວໃດ?»

Verse 25

बृहस्पतिरुवाच । ये त्वया मदमत्तेन वालखिल्या महर्षयः । उल्लंघिताः स्थिता मार्गे गोष्पदं तर्त्तुमिच्छवः

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ກ່າວວ່າ: «ບັນດາວາລະຄິລະຍາ ມະຫາຣິສີເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ເຈົ້າ—ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ—ໄດ້ຫຍັບຍໍ້າດ້ວຍການໂດດຂ້າມເຂົາ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຢືນຢູ່ທາງ ປາດຖະໜາຈະຂ້າມນ້ຳເພີຍແຕ່ຮອຍກີບງົວ…»

Verse 26

तैरेवाथर्वणैर्मंत्रैस्त्वकृतेऽस्ति शचीपते । कृतो होमः सुसंपूर्णः कलशश्चाभिमंत्रितः

«ໂອ ພຣະອິນທຣາ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງພຣະນາງສະຈີ, ໂດຍມົນຕຣາອະຖັຣວະນະເຫຼົ່ານັ້ນເອງ ພິທີກຳໄດ້ຖືກກະທຳຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ; ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ) ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ແລະຄະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳພິທີ) ກໍໄດ້ຮັບການອະພິມົນຕຣາແລ້ວ»

Verse 27

युष्माकं सुविनाशाय सर्वदेवाधिनायकः । भविष्यति न संदेहो मंत्रैराथर्वणैर्हरिः

«ເພື່ອຄວາມພິນາດຢ່າງສິ້ນເຊີງຂອງພວກເຈົ້າ, ພຣະຫະຣິ—ຜູ້ເປັນຈອມນາຍເຫນືອຫົວໜ້າເທວະທັງປວງ—ຈະປະກົດໂດຍອຳນາດຂອງມົນຕຣາອະຖັຣວະນະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ»

Verse 28

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सहस्राक्षो भयान्वितः । दक्षं गत्वा च दीनास्यः प्रोवाच तदनंतरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີພັນຕາ ກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ. ພຣະອົງໄປຫາທັກສະ ແລະດ້ວຍໃບໜ້າເສົ້າສະຫຼົດ ກ່າວຕໍ່ທັນທີພາຍຫຼັງນັ້ນ

Verse 29

अस्मन्नाशाय मुनिभिर्वालखिल्यैः प्रजापते । प्रोद्यमो विहितः सम्यक्छक्रस्यान्यस्य वै कृते

ໂອ ພຣາຊາປະຕິ (ດັກສະ) ບັນດາມຸນີວາລະຄິລຍະ ໄດ້ຈັດໃຫ້ເກີດການພະຍາຍາມຢ່າງຖືກຕ້ອງເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາ—ແທ້ຈິງແມ່ນເພື່ອອິນທຣາອື່ນ.

Verse 30

तान्वारय स्वयं गत्वा यावन्नो जायते परः । शक्रोऽस्मद्ध्वंसनार्थाय नास्ति तेषामसाध्यता

ໃຫ້ເຈົ້າໄປເອງ ແລະຫ້າມພວກເຂົາໄວ້ ກ່ອນທີ່ອິນທຣາອື່ນຈະເກີດຂຶ້ນ. ເພື່ອທຳລາຍພວກເຮົາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ພວກເຂົາທຳບໍ່ໄດ້.

Verse 31

अथ दक्षो द्रुतं गत्वा शक्राद्यैरमरैर्वृतः । प्रहसंस्तानुवाचेदं विनयेन समन्वितः

ແລ້ວດັກສະກໍໄປຢ່າງໄວ ໂດຍມີເທວະອະມະຕະທີ່ນຳໂດຍອິນທຣາຫ້ອມລ້ອມ. ທ່ານຍິ້ມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸພາບ ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາດັ່ງນີ້.

Verse 32

किमेतत्क्रियते विप्राः कर्म रौद्रतमं महत् । त्रैलोक्यं व्याकुलं येन सर्वमेतद्व्यवस्थितम्

ໂອ ພຣາຫມະນະມຸນີທັງຫຼາຍ, ນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ກຳລັງເຮັດ—ກຳມະອັນໃຫຍ່ ແລະຮຸນແຮງຍິ່ງ—ທີ່ເຮັດໃຫ້ສາມໂລກວຸ້ນວາຍ ແລະຄວາມປັ່ນປ່ວນນີ້ເກີດຂຶ້ນ?

Verse 33

अथ ते दक्षमालोक्य समायातं स्वमाश्रयम् । संमुखाश्चाभ्ययुस्तूर्णं प्रगृहीतार्घ्यपाणयः

ແລ້ວພວກເຂົາເຫັນດັກສະມາຮອດອາສຣົມຂອງຕົນ ກໍຮີບອອກໄປຕ້ອນຮັບຢ່າງໄວ ຖືອາຣະຄະຍະ (ນ້ຳຕ້ອນຮັບ) ໄວ້ໃນມື.

Verse 34

अर्घ्यं दत्त्वा यथान्यायं पूजां कृत्वाथ भक्तितः । प्रोचुश्च प्रणता भूत्वा स्वागतं ते प्रजापते

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ບູຊາດ້ວຍສັດທາ ພວກເຂົາກໍກົ້ມກາບແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ໂອ້ ພຣະປຣະຊາປະຕິ»។

Verse 35

आदेशो दीयतां शीघ्रं यदर्थमिह चागतः । अपि प्राणप्रदानेन करिष्यामः प्रियं तव

«ຂໍໃຫ້ປະທານພຣະບັນຊາໂດຍໄວ ແລະບອກເຫດຜົນທີ່ທ່ານມາທີ່ນີ້. ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງສະຫຼະຊີວິດ ພວກເຮົາກໍຈະເຮັດສິ່ງທີ່ທ່ານພໍໃຈ»។

Verse 36

दक्ष उवाच । एतद्रौद्रतमं कर्म सर्वदेवभयावहम् । त्याज्यं युष्माभिरव्यग्रैरेतदर्थमिहागतः

ທ້າວດັກສະກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນກຳອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ນຳຄວາມຢ້ານກົວແກ່ເທວະທັງປວງ. ພວກເຈົ້າຜູ້ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ວຸ່ນວາຍ ຈົ່ງລະທິ້ງມັນເສຍ. ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້»។

Verse 37

मुनय ऊचुः । वयं शक्रेण ते यज्ञे समायाताः सुभक्तितः । उल्लंघिता मदोद्रेकात्कृत्वा हास्यं मुहुर्मुहुः

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: «ຕາມຄຳຂໍຂອງພຣະອິນທຣາ ພວກເຮົາໄດ້ມາຮ່ວມຍັດຍະຂອງທ່ານດ້ວຍສັດທາອັນດີ. ແຕ່ເມື່ອຄວາມຈອງຫອງພຸ່ງຂຶ້ນ ພວກເຮົາກໍລ່ວງລະເມີດ ແລະເຮັດເປັນເລື່ອງຫົວເຮາະຊ້ຳໆ»។

Verse 38

शक्रोच्छेदाय चास्माभिः शकोऽन्यो वीर्यमंत्रतः । प्रारब्धः कर्तुमत्युग्रैर्होमांतश्च व्यवस्थितः

«ແລະເພື່ອທຳລາຍພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມໃຊ້ມັນຕຣາອັນມີ຤ິດ ເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດ ‘ສັກກະ’ ອີກອົງໜຶ່ງ; ດ້ວຍໃຈອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ພວກເຮົາກໍດຳເນີນພິທີ ພ້ອມຈະສຳເລັດຈົນເຖິງຮອມະບູຊາທ້າຍສຸດ»។

Verse 39

तत्कथं मंत्रवीर्यं तत्क्रियते मोघमित्यहो । वेदोक्तं च विशेषेण तस्मादत्र वद प्रभो

ດັ່ງນັ້ນ ອະນຸພາບແຫ່ງມັນຕຣາ ຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນໄດ້ແນວໃດ ໂອ ນ່າເສຍໃຈ! ເພາະວ່າວິເທດາໄດ້ຢືນຢັນໄວ້ໂດຍພິເສດ ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງ ຈົ່ງອະທິບາຍໃນທີ່ນີ້ແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 40

त्वमेव यदि शक्तः स्यादन्यथा कर्तुमेव हि । कुरुष्व वा स्वयं नाथ नास्माकं शक्तिरीदृशी

ຖ້າພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ສາມາດເຮັດໃຫ້ແຕກຕ່າງໄດ້ ກໍຈົ່ງເຮັດເຖີດ. ຫຼືບໍ່ ໂອ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ, ຈົ່ງສຳເລັດດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ພະລັງແບບນີ້ບໍ່ມີໃນພວກເຮົາ.

Verse 41

दक्ष उवाच । सत्यमेतन्महाभागा यद्युष्माभिः प्रकीर्तितम् । नान्यथा शक्यते कर्तुं वेदमन्त्रोद्भवं बलम्

ດັກສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນທັງຫຼາຍ, ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຈິງ. ພະລັງທີ່ເກີດຈາກມັນຕຣາແຫ່ງວິເທດາ ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້.

Verse 42

तद्य एष कृतो होमो युष्माभिर्वेदमंत्रतः । देवराजार्थमव्यग्रैः कलशश्चाभिमंत्रितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂຮມະ (homa) ນີ້ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ປະກອບດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງວິເທດາ ແລະ ກະລະສະ (kalaśa) ໝໍ້ນ້ຳທີ່ໄດ້ອະທິຖານມັນຕຣາດ້ວຍໃຈສົງບ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ຈະບໍ່ເປັນໄຮ້ຜົນແນ່ນອນ.

Verse 43

सोऽयं मद्वचनाद्राजा भविष्यति पतत्रिणाम् । तेजोवीर्यसमोपेतः शक्रादपि सुवीर्यवान्

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ ຜູ້ນີ້ຈະເປັນພຣະຣາຊາແຫ່ງນົກທັງຫຼາຍ; ພ້ອມດ້ວຍຣັດສະມີແລະວິຣິຍະ, ມີພະລັງກ້າຫານຍິ່ງກວ່າຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ອີກ.

Verse 44

एतस्य देवराजस्य क्षंतव्यं मम वाक्यतः । तत्कृतं मूढभावेन यदनेन विचेष्टितम्

ຕາມຄໍາຂໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ທ່ານອະໄພແກ່ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະນີ້. ການປະພຶດຜິດທີ່ເຂົາເຮັດ ເກີດຈາກຄວາມໂງ່ແລະມົວໝອງ.

Verse 45

एवमुक्त्वाथ तेषां तं सहस्राक्षं भयातुरम् । दर्शयामास दक्षस्तु विनयावनतं स्थितम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານດັກສະໄດ້ນໍາສະແດງໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນ ຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣະ) ຜູ້ຖືກຄວາມຢ້ານກົວບີບຄັ້ນ ຢືນກົ້ມຕໍ່າດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 46

तेऽपि दृष्ट्वा सहस्राक्षं वेपमानं कृतांजलिम् । प्रोचुर्माऽतिक्रमं शक्र ब्राह्मणानां करिष्यसि

ພວກເຂົາເຫັນຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣະ) ສັ່ນໄຫວ ພ້ອມພະນົມມື ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຊັກຣະ, ຢ່າລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣາຫມະນະເລີຍ.”

Verse 47

भूयो यदि दिवेशानामाधिपत्यं प्रवांछसि । अपि मन्दोऽपि मूर्खोऽपि क्रियाहीनोऽपि वा द्विजः । नावज्ञेयो बुधैः क्वापि लोकद्वय मभीप्सुभिः

“ຖ້າເຈົ້າປາດຖະໜາອໍານາດເປັນເຈົ້າເທວະອີກຄັ້ງ ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ: ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມະນະຈະຊ້າ ຫຼືໂງ່ ຫຼືຂາດພິທີກຳກໍຕາມ ບັນດາຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະແຫວງຄວາມດີໃນສອງໂລກ ບໍ່ຄວນດູໝິ່ນເຂົາໃນທີ່ໃດເລີຍ.”

Verse 48

इन्द्र उवाच । अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाद्यन्मया कुकृतं कृतम् । तत्क्षंतव्यं द्विजैः सर्वैर्विशेषाद्दक्ष वाक्यतः

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: “ຈະເປັນເພາະອະວິຊາ ຫຼືຮູ້ຕົວກໍຕາມ ຄວາມຜິດໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມະນະທັງປວງອະໄພໃຫ້ ໂດຍສະເພາະຕາມຄໍາຂອງທ່ານດັກສະ.”

Verse 49

प्रगृह्यतां वरोऽस्माकं यः सदा वर्तते हृदि । प्रदास्यामि न संदेहो नादेयं विद्यते मम

ຈົ່ງຮັບພອນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິເສດ.

Verse 50

मुनय ऊचुः । अस्मिन्कुण्डे नरो होमं यः कुर्याच्छ्रद्धयाऽन्वितः । एतल्लिंगं समभ्यर्च्य तस्याऽस्तु हृदि वांछितम्

ພຣະມຸນີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ເຮັດພິທີໂຮມາໃນກຸນດ໌ອັນສັກສິດນີ້ ແລະບູຊາລິງຄະນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຂໍໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂອງເຂົາສຳເລັດເຖີດ.

Verse 51

इन्द्र उवाच । एतल्लिंगं समभ्यर्च्य योऽत्र होमं करिष्यति । कुंडेऽत्र वांछितं सद्यः सफलं स हि लप्स्यते

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນີ້ ແລະເຮັດໂຮມາຢູ່ທີ່ນີ້—ໃນກຸນດ໌ນີ້—ຈະໄດ້ຮັບເປົ້າໝາຍທີ່ປາຖະໜາໃນທັນທີ ພ້ອມຄວາມສຳເລັດ.

Verse 52

निष्कामो वाऽथ संपूज्य लिंगमेतच्छुभावहम् । प्रयास्यति परां सिद्धिं त्रिदशैरपि दुर्लभाम्

ຫຼືຖ້າເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ແລ້ວບູຊາລິງຄະອັນເປັນມງຄົງນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງສິດທິອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະດາ.

Verse 53

सूत उवाच । एवमुक्त्वा सहस्राक्षो वालखिल्यान्मुनीश्वरान् । ऐरावतं समारुह्य दक्षयज्ञे ततो गतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ອິນທຣະຜູ້ມີພັນຕາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາມຸນີວາລະຄິລຍະ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ໄອຣາວະຕະ ແລະເດີນທາງໄປຫາພິທີຍັດຍະຂອງທັກສະ.

Verse 54

दक्षोऽपि विधिवद्यज्ञं चकार द्विजसत्तमाः । संहृष्टैर्वालखिल्यैस्तैरुपविष्टैः समीपतः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ດັກສະກໍໄດ້ປະກອບຍັດຍາຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ; ພວກວາລະຂິລຍະຜູ້ປິຕິຍິນດີນັ້ນນັ່ງຢູ່ໃກ້ໆ.

Verse 158

ततस्ते शुचयो भूत्वा स्कंदसूक्तेन पावकम् । जुहुवुश्च दिवारात्रौ क्षुरिकोक्तेन सोद्यमाः

ແລ້ວພວກເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟອັນສັກສິດ ດ້ວຍບົດສະກັນດະສູກຕະ; ພວກເຂົາພາກພຽນທຳຕໍ່ເນື່ອງ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຕາມວິທີທີ່ກະສຸຣິກາໄດ້ສອນ.