Adhyaya 122

Verse 1

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि द्विजोत्तमाः । यथा स निहतो देव्या महिषाख्यो दनूत्तमः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານດວິຊະໂອດຕະມະທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງໝົດແລ້ວ ຕາມທີ່ທ່ານຖາມ—ວ່າມະຫິສະ ຜູ້ເປັນດານະວະອັນຍິ່ງ ຖືກພຣະເທວີປະຫານແນວໃດ।

Verse 2

सांप्रतं कीर्तयिष्यामि कथां पातकनाशिनीम् । केदारसंभवां पुण्यां तां शृणुध्वं समाहिताः

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດເລື່ອງລາວອັນທຳລາຍບາບ ເປັນເລື່ອງບຸນອັນບໍລິສຸດ ເກີດຈາກເກດາຣະ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ແລະສະຫງົບຮວມ.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । केदारः श्रूयते सूत गंगाद्वारे हिमाचले । स कथं चेह संप्राप्तः सर्वं विस्तरतो वद

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕາ, ເຄດາຣະ ຖືກເລົ່າວ່າຢູ່ທີ່ ຄັງຄາດວາຣະ ເທິງພູຫິມາຈະລະ. ແລ້ວມັນມາປາກົດຢູ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ລະອຽດທັງໝົດ.”

Verse 4

सूत उवाच । एतत्सत्यं गिरौ तस्मिन्स्वयंभूः संस्थितः प्रभुः । परं तत्र वसेद्देवो यावन्मासाष्टकं द्विजाः

ສູຕາກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ເທິງພູນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປາກົດໂດຍຕົນເອງ ປະທັບຢູ່. ແຕ່ພຣະເທວະຢູ່ທີ່ນັ້ນພຽງແປດເດືອນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.”

Verse 5

यावद्घर्मश्च वर्षा च तावत्तत्र वसेत्प्रभुः । शीतकाले पुनश्चात्र क्षेत्रे संतिष्ठते सदा

ຕາມທີ່ລະດູຮ້ອນ ແລະ ລະດູຝົນຍັງດຳເນີນຢູ່ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລະເມື່ອເຖິງລະດູໜາວ ພຣະອົງກໍສະຖິດຢູ່ໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ເປັນນິດ.

Verse 6

ऋषय ऊचुः । किं तत्कार्यं वसेद्येन क्षेत्रे मासचतुष्टयम् । हिमाचले यथैवाष्टौ सूतपुत्र वदस्व नः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ເພາະກິດອັນໃດຈຶ່ງຄວນຢູ່ໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ສີ່ເດືອນ, ແລະໃນຫິມາຈະລະອີກແປດເດືອນດັ່ງກັນ? ໂອ ບຸດຂອງສູຕາ, ຈົ່ງບອກເຮົາ.”

Verse 7

सूत उवाच । पूर्वं स्वायंभुवस्यादौ मनोर्दैत्यो महाबलः । हिरण्याक्षो महातेजास्तपोवीर्यसमन्वितः

ສູຕາກ່າວວ່າ: “ໃນອະດີດ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງສະວາຍັມພູວະ (ມັນວັນຕະຣະ) ມີໄດຕະຍະຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມະນຸ—ຮິຣັນຍາກຊະ, ສະຫວ່າງໄສ ແລະພ້ອມດ້ວຍພະລັງອັນເກີດຈາກຕະປະ.”

Verse 8

तैर्व्याप्तं जगदेतद्धि निरस्य त्रिदशाधिपम् । यज्ञ भागाश्चदेवानां हृता वीर्यप्रभावतः

ໂລກນີ້ຖືກພວກເຂົາບຸກລຸກຢ່າງແທ້ຈິງ ຫຼັງຈາກຂັບໄລ່ເຈົ້າແຫ່ງສາມສິບ (ພະອິນ); ແລະ ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງພະລັງຂອງພວກເຂົາ, ສ່ວນແບ່ງໃນການບູຊາຂອງພວກເທວະດາກໍຖືກຍຶດໄປ.

Verse 9

अथ शक्रः सुरैः सार्धं गंगाद्वारं समाश्रितः । तपस्तेपे सुदुःखार्तो राज्यश्रीपरिवर्जितः

ຈາກນັ້ນ ພະສັກກະ (ພະອິນ), ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າເທວະດາ, ໄດ້ໄປລີ້ໄພຢູ່ທີ່ ຄັງຄາທວາຣະ. ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ ແລະ ສູນເສຍລາຊະສົມບັດ, ພະອົງໄດ້ບໍາເພັນຕົບະ.

Verse 10

तस्यैवं तप्यमानस्य तपस्तीव्रं महात्मनः । माहिषं रूपमास्थाय निश्चक्राम धरातलात्

ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນກໍາລັງບໍາເພັນຕົບະຢ່າງແຮງກ້າ, (ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ໄດ້ແປງກາຍເປັນຄວາຍ ແລະ ໂຜ່ຂຶ້ນມາຈາກພື້ນດິນ.

Verse 11

स्वयमेव महादेवस्ततः शक्रमुवाच ह । केदारयामि मे शीघ्रं ब्रूहि सर्वं सुरोत्तम । दैत्यानामथ सर्वेषां रूपेणानेन वासव

ຈາກນັ້ນ ພະມະຫາເທບ ໄດ້ກ່າວກັບ ພະສັກກະ ດ້ວຍພະອົງເອງວ່າ: "ໂອ້ ເທວະດາຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງບອກຂ້າທຸກຢ່າງໂດຍໄວ. ໃນຮູບຮ່າງນີ້, ໂອ້ ວາສະວະ, ຂ້າຈະ 'ແຍກ/ທໍາລາຍ' (ເກທາຣະຍາມິ) ພວກໄດດຍະທັງໝົດ."

Verse 12

इन्द्र उवाच । हिरण्याक्षो महादैत्यः सुबाहुर्वक्र कन्धरः । त्रिशृंगो लोहिताक्षश्च पंचैतान्दारय प्रभो । हतैरेतैर्हतं सर्वं दानवानामसंशयम्

ພະອິນ ກ່າວວ່າ: "ຫິຣັນຍາກສະ ແມ່ນ ໄດດຍະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; (ພ້ອມທັງ) ສຸບາຫຸ, ວັກກະຣະກັນທະຣະ, ຕຣິສຣິງຄະ, ແລະ ໂລຫິຕາກສະ. ໂອ້ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງແຍກ ແລະ ທໍາລາຍທັງຫ້ານີ້ - ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຂ້າ, ພວກ ດານະວະ ທັງໝົດກໍຈະຖືກຂ້າຢ່າງແນ່ນອນ."

Verse 13

किमन्यैः कृपणैर्ध्वस्तैर्यैः किंचिन्नात्र सिध्यति । तस्य तद्वचनश्रुत्वा भगवांस्तूर्णमभ्यगात् । यत्र दानवमुख्योऽसौ हिरण्याक्षो महाबलः

«ຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດຈາກສັດຕູອື່ນໆອັນຕໍ່າຕ້ອຍ ທີ່ຖືກທຳລາຍແລ້ວ ແລະໃນທີ່ນີ້ບໍ່ອາດສຳເລັດຫຍັງ?» ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພາກໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກໍຮີບໄປຫາບ່ອນທີ່ ຮິຣັນຍາກສະ ຜູ້ມີກຳລັງໃຫຍ່ ຫົວໜ້າແຫ່ງດານະວະ ຢູ່ນັ້ນ.

Verse 14

अथ तं दूरतो दृष्ट्वा महिषं पर्वतोपमम् । आयातं रौद्ररूपेण दानवाः सर्वतश्च ते

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນແຕ່ໄກ ຄວາຍຕົວນັ້ນຮູບຮ່າງດັ່ງພູເຂົາ ກຳລັງເຂົ້າມາດ້ວຍຮູບອັນດຸຮ້າຍແລະເດືອດດານ; ດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍຊຸມນຸມມາຈາກທຸກທິດ.

Verse 15

ततो जघ्नुश्च पाषाणैर्लगुडैश्च तथापरे । क्ष्वेडितास्फोटितांश्चक्रुस्तथान्ये बलगर्विताः

ແລ້ວບາງພວກກໍຕີ(ພຣະອົງ)ດ້ວຍຫີນ ແລະຄ້ອນຕີ; ອີກພວກໜຶ່ງທີ່ຫຼົງພອງໃນກຳລັງ ກໍຮ້ອງຂູ່ ຕົບມື ແລະດີດນິ້ວ ເພື່ອອວດອ້າງ.

Verse 16

अथवमन्य तान्देवः प्रहारं लीलया ददौ । यत्रास्ते दानवेन्द्रोऽसौ चतुर्भिः सचिवैः सह

ແລ້ວພຣະເທວະບໍ່ໃສ່ໃຈພວກນັ້ນ ກໍປະທານການຕີດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍດັ່ງຫຼິ້ນ—ແລະເຂົ້າໄປຫາບ່ອນທີ່ກະສັດແຫ່ງດານະວະນັ້ນ ຢືນຢູ່ກັບສະຫາຍທີ່ປຶກສາສີ່ຄົນ.

Verse 17

ततः शस्त्रं समुद्यम्य यावद्धावति सम्मुखः । तावच्छृंगप्रहारेण सोनयद्यमसादनम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອ(ສັດຕູ)ຊູອາວຸດຂຶ້ນ ແລະວິ່ງເຂົ້າມາປະຈັນໜ້າ, ພຣະອົງກໍຟາດດ້ວຍການປະທະດ້ວຍເຂົາ ສົ່ງເຂົາໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະຍະມະ.

Verse 18

हत्वा तं सचिवान्पश्चात्सुबाहुप्रमुखांश्च तान् । जघान हन्यमानोऽपि समन्ताद्दानवैः परैः

ເມື່ອພຣະອົງສັງຫານບັນດາລັດຖະມົນຕີຂອງຈອມອະສຸຣ—ຜູ້ນຳໂດຍ ສຸບາຫຸ—ແລ້ວ ພຣະອົງກໍຟັນຟາດສັງຫານຜູ້ອື່ນອີກ ແມ່ນວ່າຖືກດານະວະທີ່ເຫຼືອລ້ອມຕີຈາກທຸກທິດກໍຕາມ।

Verse 19

न तस्य लगते क्वापि शस्त्रं गात्रे कथंचन । यत्नतोऽपि विसृष्टं च लब्धलक्षैः प्रहारिभिः

ບໍ່ມີອາວຸດໃດໆຈະຕິດຕ້ອງກາຍຂອງພຣະອົງໄດ້ເລີຍ ບໍ່ວ່າຈຸດໃດ—ແມ່ນວ່າຜູ້ໂຈມຕີທີ່ເລັງເປົ້າໄດ້ດີ ຈະຂວ້າງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມສຸດກໍຕາມ।

Verse 20

एवं पंच प्रधानास्तान्हत्वा दैत्यान्महेश्वरः । भूयो जगाम तं देशं यत्र शक्रो व्यवस्थितः । अब्रवीच्च प्रहष्टात्मा ततः शक्रं तपोन्वितम्

ດັ່ງນັ້ນ ມະເຫສະວະຣະໄດ້ສັງຫານດາຍຕະຍະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າທັງຫ້າ ແລ້ວພຣະອົງກໍກັບໄປອີກຄັ້ງຫາສະຖານທີ່ທີ່ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ປະທັບຢູ່; ແລະດ້ວຍໃຈປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບສັກຣະຜູ້ມີຕະປະອັນເຕັມປ່ຽມ।

Verse 22

मत्तोऽन्यदपि देवेश वरं प्रार्थय वांछितम् । कैलासशिखरं येन गच्छामि त्वरयाऽन्वितः

(ພຣະສິວະກ່າວວ່າ:) “ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ຈົ່ງຂໍພອນອື່ນອີກຕາມທີ່ປາຖະໜາ—ພອນທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາໄປຮອດຍອດເຂົາໄກລາສາໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ.”

Verse 23

इन्द्र उवाच । अनेनैव हि रूपेण तिष्ठ त्वं चात्र शंकर । त्रैलोक्यरक्षणार्थाय धर्माय च शिवाय च

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັງກະຣະ, ຈົ່ງປະທັບຢູ່ນີ້ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ເພື່ອປົກປ້ອງສາມໂລກ, ເພື່ອທຳມະ, ແລະເພື່ອຄວາມສິວະມົງຄຸນ.”

Verse 24

श्रीभगवानुवाच । एतद्रूपं मया शक्र कृतं तस्य वधाय वै । अवध्यः सर्वभूतानां यतोन्येषां मया हतः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໂອ ສັກຣະ! ຂ້າໄດ້ຮັບຮູບນີ້ແທ້ໆ ເພື່ອປະຫານເຂົາ; ເພາະເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງປະຫານບໍ່ໄດ້—ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງຖືກຂ້າໂດຍຂ້າ ບໍ່ແມ່ນໂດຍຜູ້ອື່ນ»។

Verse 25

तस्मादत्रैव ते वाक्यात्स्थास्यामि सुर सत्तम । अनेनैव तु रूपेण मोक्षदः सर्वदेहिनाम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າ ຂ້າຈະຢູ່ຢ່າງນີ້ໃນທີ່ນີ້, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ; ແລະໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂ້າຈະປະທານໂມກສະແກ່ສັດຜູ້ມີກາຍທັງປວງ»។

Verse 26

एवमुक्त्वा विरूपाक्षश्चक्रे कुंडं ततः परम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं सुस्वादुक्षीरवत्प्रियम्

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວິຣູປາກສະ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ສ້າງກຸນດະ—ອ່າງນ້ໍາສັກສິດ. ມັນສ່ອງປານຜົນຶກໃສບໍລິສຸດ ແລະນ້ໍານັ້ນເປັນທີ່ຮັກ ຫວານດັ່ງນ້ໍານົມໃນລົດຊາດ।

Verse 27

ततः प्रोवाच देवेन्द्रं मेघगंभीरया गिरा । शृण्वतां सर्वदेवानां भगवांस्त्रिपुरातकः

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ—ໄດ້ກ່າວກັບ ເທວະເອນທຣະ ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງປວງຟັງຢູ່।

Verse 28

यो मां दृष्ट्वा शुचिर्भूत्वा कुंडमेतत्प्रपश्यति । त्रिः पीत्वा वामसव्येन द्वाभ्यां चैव ततो जलम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອໄດ້ເຫັນຂ້າ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວເບິ່ງກຸນດະອັນສັກສິດນີ້; ເມື່ອຈິບນ້ໍາຂອງມັນສາມເທື່ອ ແລ້ວຈຶ່ງຕັກນ້ໍານັ້ນດ້ວຍມືຊ້າຍແລະມືຂວາ…

Verse 30

वामेन मातृकं पक्षं दक्षिणेनाथ पैतृकम् । उभाभ्यामथ चात्मानं कराभ्यां मद्वचो यथा

ດ້ວຍມືຊ້າຍ ຈົ່ງຊໍາລະຝ່າຍແມ່; ດ້ວຍມືຂວາ ຈົ່ງຊໍາລະຝ່າຍພໍ່; ແລ້ວດ້ວຍມືທັງສອງ ຈົ່ງຊໍາລະຕົນເອງ—ຕາມພຣະວາຈາຂອງເຮົາ.

Verse 31

इन्द्र उवाच । अहमागत्य नित्यं त्वां स्वर्गाद्वृषभवाहन । अत्रस्थं पूजयिष्यामि पास्यामि च तथोदकम्

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາທຸກວັນຈາກສະຫວັນ, ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາພຣະອົງໃນທີ່ນີ້ ແລະຈະດື່ມນ້ໍາສັກສິດນີ້ດ້ວຍ.”

Verse 32

के दारयामि यत्प्रोक्तं त्वया महिषरूपिणा । केदार इति नाम्ना त्वं ततः ख्यातो भविष्यसि

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບໄວ້ ແລະຄ້ຳຈຸນ ຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຮູບຄວາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຕໍ່ໄປດ້ວຍນາມ ‘ເກດາຣ’.”

Verse 33

श्रीभगवानुवाच । यद्येवं कुरुषे शक्र ततो दैत्यभयं न ते । भविष्यति परं तेजो गात्रे संपत्स्यतेऽखिलम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: “ຖ້າເຈົ້າເຮັດດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ຊັກຣະ, ເຈົ້າຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກພວກດານະວະ. ຣັດສະມີອັນສູງສຸດຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະຈະແຜ່ຊຶມເຕັມທົ່ວກາຍຂອງເຈົ້າ.”

Verse 34

एवमुक्तः सहस्राक्षस्ततः प्रासादमुत्तमम् । तदर्थं निर्मयामास साध्वालोकं मनोहरम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາດັ່ງນັ້ນ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຈຶ່ງໃຫ້ສ້າງປາສາດອັນຍອດຢ່າງໜຶ່ງເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ—ງາມ, ຊື່ນໃຈ, ແລະຄວນແກ່ການເບິ່ງເຫັນຂອງຜູ້ດີງາມ.

Verse 35

ततः प्रणम्य तं देवमनुमन्त्र्य ततः परम् । जगाम निजमावासं मेरुशृंगाग्रसंस्थितम्

ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກາບນົບພຣະເທວະນັ້ນ ແລະກ່າວລາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ ອັນຕັ້ງຢູ່ເທິງຍອດພູເມຣຸ।

Verse 36

ततश्चागत्य नित्यं स स्वर्गाद्देवस्य शूलिनः । केदारस्य सुभक्त्याढ्यां पूजां चक्रे समाहितः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ມາຈາກສະຫວັນທຸກມື້ ແລະດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາອັນເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ແດ່ພຣະເກດາຣ ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ।

Verse 37

मन्त्रोदकं च त्रिः पीत्वा ययौ ब्राह्मणसत्तमाः । कस्यचित्त्वथ कालस्य यावत्तत्र समाययौ

ເມື່ອດື່ມນ້ຳທີ່ຖືກປະພອມດ້ວຍມັນຕຣາສາມເທື່ອແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍໄດ້ເດີນທາງຈາກໄປ। ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງສ່ວນ ທ່ານກໍກັບມາຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 38

तावद्धिमेन तत्सर्वं गिरेः शृंगं प्रपूरितम् । तच्च कुण्डं स देवश्च प्रासादेन समन्वितः

ໃນເວລານັ້ນ ຍອດພູທັງໝົດຖືກຫິມະປົກຄຸມເຕັມໄປ। ແລະກໍປາກົດຂຶ້ນທັງກຸນດາອັນສັກສິດນັ້ນ ແລະພຣະເທວະນັ້ນດ້ວຍ ພ້ອມດ້ວຍປຣາສາດອັນງາມສະຫງ່າ।

Verse 39

ततो दुःखपरीतात्मा भक्त्या परमया युतः । तां दिशं प्रणिपत्योच्चैर्जगाम निजमंदिरम्

ຈາກນັ້ນ ໃຈຂອງທ່ານຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຫ້ອມ ແຕ່ກໍເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ; ທ່ານໄດ້ກາບນົບໄປທາງນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ।

Verse 40

एवमागच्छतस्तस्य गतं मासचतुष्टयम् । अपश्यतो महादेवं दिदृक्षागतचेतसः

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ດໍາເນີນຕໍ່ໄປຢ່າງນັ້ນ ຈົນຄົບສີ່ເດືອນ—ແມ່ນວ່າຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາເທວະ ແຕ່ໃຈຂອງລາວມຸ່ງໝັ້ນຢາກໄດ້ທັດສະນາພຣະອົງ.

Verse 41

ततः प्राप्ते पुनर्विप्रा घर्मकाले हिमालये । संयातो दृक्पथं देवः स तथारूपसंस्थितः

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເມື່ອລະດູຮ້ອນກັບຄືນມາໃນພູຫິມາລະຍະ ພຣະເທວະໄດ້ປາກົດໃນຂອບເຂດສາຍຕາ—ປະທັບຢູ່ໃນຮູບນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 42

ततः पूजां विधायोच्चैश्चातुर्मास्यसमुद्भवाम् । गीतवाद्यादिकं चक्रे तत्पुरः श्रद्धयान्वितः

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຕາມຄຳສອນ ອັນເກີດຈາກວັດຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ ແລະໄດ້ຖວາຍບົດຮ້ອງ ດົນຕີ ແລະອື່ນໆ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ດ້ວຍສັດທາເຕັມປຽມ.

Verse 43

अथ देवः समालोक्य तां श्रद्धां तस्य गोपतेः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा भगवांस्त्रिपुरांतकः

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ເມື່ອເຫັນສັດທາຂອງຜູ້ເປັນເຈົ້າຝູງງົວນັ້ນ ກໍໄດ້ເຂົ້າມາໃຫ້ທັດສະນາ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາກັບລາວ.

Verse 44

परितुष्टोऽस्मि देवेश भक्त्या चानन्ययाऽनया । तस्मात्प्रार्थय दास्यामि यं कामं हृदिसंस्थितम्

«ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກພັກຕິອັນບໍ່ແບ່ງໃຈນີ້ຂອງເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍເຖີດ—ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ສະຖິດໃນໃຈ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້»

Verse 45

शक्र उवाच । तव प्रसादात्संजातं ममैश्वर्यमनुत्तमम् । यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु तत्सर्वं गृहसंस्थितम्

ສັກຣະກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ອຳນາດອັນສູງສຸດທີ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ສິ່ງໃດໆໃນໂລກທັງສາມ ທັງໝົດນັ້ນຢູ່ຢ່າງປອດໄພໃນອານາເຂດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 46

तस्माद्यदि प्रसादं मे करोषि वृषभध्वज । वरं वा यच्छसि प्रीतस्तत्कुरुष्व वचो मम

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າພຣະອົງຈະໂປດປານປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ວຣຶສະພະທະວະຈະ (ຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ), ຫຼືຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທປະທານພອນ—ຂໍໃຫ້ສຳເລັດຕາມຄຳຂໍຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້.

Verse 47

पर्वतोऽयं भवेद्गम्यो मासानष्टौ सुरेश्वर । यावन्मीनस्थितो भानुः प्रगच्छति श्रुतं मया

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ພູນີ້ຖືກເວົ້າວ່າ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ເປັນເວລາແປດເດືອນ—ຕາບໃດທີ່ພຣະອາທິດເຄື່ອນໄປໃນຮາສີມີນ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນມາດັ່ງນັ້ນ.

Verse 48

ततः परमगम्यश्च हिमपूरेण संवृतः । यदा स्याच्चतुरो मासान्यावत्कुम्भगतो रविः

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມັນກາຍເປັນທີ່ເຂົ້າເຖິງຍາກຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກຖືກຫິມະໜາຫຸ້ມຫໍ້. ສະພາບນີ້ຢູ່ສີ່ເດືອນ ຈົນກວ່າພຣະອາທິດຈະເຂົ້າຮາສີກຸມພະ (Aquarius).

Verse 49

संजायतेऽप्यगम्यश्च ममापि त्रिपुरांतक । किं पुनः स्वल्पसत्त्वानां नरादीनां सुरेश्वर

ມັນກາຍເປັນທີ່ເຂົ້າເຖິງບໍ່ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າເອງ, ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ). ແລ້ວຈະວ່າຢ່າງໃດກັບສັດທີ່ມີກຳລັງນ້ອຍ—ມະນຸດແລະອື່ນໆ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ?

Verse 50

तस्मात्स्वर्गेऽथ पाताले मर्त्ये वा त्रिदशेश्वर । कुरुष्वानेनरूपेण स्थितिं मासचतुष्टयम् । येन न स्यात्प्रतिज्ञाया हानिर्मम सुरेश्वर

ດັ່ງນັ້ນ—ບໍ່ວ່າຢູ່ສະຫວັນ ຫຼື ຢູ່ປາຕາລ ຫຼື ຢູ່ໂລກມະນຸດ—ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງທຣິດະສະ (ເທວະສາມສິບ), ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ໃນຮູບນີ້ເປັນເວລາສີ່ເດືອນ ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະ/ຄໍາປະຕິຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຖືກລະເມີດ, ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 51

सूत उवाच । ततो देवश्चिरं ध्यात्वा प्रोवाच बलसूदनम् । परं संतोषमापन्नो मेघनिर्घोषनिःस्वनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະເທວະນັ້ນໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງຍາວນານ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບບະລະສູດະນ; ພຣະອົງປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະສຽງພຣະອົງກ້ອງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ.

Verse 52

आनर्तविषये क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । अस्मदीयं सहस्राक्ष विद्यते धरणीतले

ໃນແດນອານັຣຕະ ມີພື້ນທີ່ສັກສິດຊື່ວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ; ມັນເປັນຂອງພວກເຮົາ, ໂອ ສະຫັສຣາກສະ (ພຣະອິນທຣະ), ແລະມັນມີຢູ່ເທິງພື້ນດິນນີ້.

Verse 53

तत्राहं वृश्चिकस्थेऽर्के सदा स्थास्यामि वासव । यावत्कुम्भस्य पर्यंतं तव वाक्यादसंशयम्

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທັບຢູ່ເປັນນິດ, ໂອ ວາສະວະ (ພຣະອິນທຣະ), ຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ດວງອາທິດຢູ່ໃນຣາສີພິດ (Scorpio) ຈົນຮອດທ້າຍຣາສີກຸມພະ (Aquarius), ເນື່ອງຈາກຄໍາຂອງເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 54

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा कृत्वा प्रासादमुत्तमम् । मम रूपं प्रतिष्ठाप्य कुरुपूजा यथोचिताम् । येन तत्र निजं तेजो धारयामि तवार्थतः

ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ ສ້າງປຣາສາດ (ວິຫານ) ອັນປະເສີດ, ປະດິດສະຖາປະນາຮູບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະປະກອບພິທີບູຊາໃຫ້ຖືກຄວນ; ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດທຣົງໄວ້ຊຶ່ງເທຊະອັນເທວະຂອງຕົນໃນທີ່ນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ.

Verse 55

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षो देवदेवस्य शूलिनः । गत्वा तत्र ततश्चक्रे यद्देवेनेरितं वचः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສະຫັດສະຣາກສະໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍໄປທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ກະທຳຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສູລິນ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ—ທຸກປະການ.

Verse 56

प्रासादं निर्मयित्वाथ रूपं संस्थाप्य शूलिनः । कुण्डं चक्रे च तद्रूपं स्वच्छोदकसमावृतम्

ຄັ້ງນັ້ນ ເມື່ອສ້າງພຣະປາສາດແລ້ວ ແລະປະດິດສະຖາປະນາພຣະຮູບຂອງພຣະສູລິນ ກໍໄດ້ສ້າງກຸນດະ (ສະລອງນ້ຳສັກສິດ) ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະຮູບນັ້ນ ໂດຍມີນ້ຳໃສສະອາດຫ້ອມລ້ອມທົ່ວໄປ.

Verse 57

ततश्चाराधयामास पुष्पधूपानुलेपनैः । स्नात्वा कुण्डेऽपिबत्तोयं त्रिःकृत्वा च यथापुरा

ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມຊະໂລມ. ເມື່ອອາບນ້ຳໃນກຸນດະແລ້ວ ກໍດື່ມນ້ຳນັ້ນສາມເທື່ອ ດັ່ງທີ່ປະເພນີໂບຮານເຄີຍປະພຶດ.

Verse 58

एवं स भगवांस्तत्र शक्रेणाराधितः पुरा । समायातोऽत्र विप्रेंद्राः सुरम्यात्तु हिमाचलात्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກນັ້ນ ເຄີຍຖືກຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນແຕ່ໂບຮານ. ແລະໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມິນ, ຈາກພູຫິມາຈະລະອັນຮື່ນຮົມຂອງເທວະດາ ພຣະອົງໄດ້ເສດັດມາຍັງສະຖານທີ່ນີ້.

Verse 59

यस्तमाराधयेत्सम्यक्सदा मासचतुष्टयम् । हिमपातोद्भवे मर्त्यः स शिवाय प्रपद्यते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເປັນເວລາສີ່ເດືອນ ຢູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນເກີດແຕ່ຫິມະນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ນັ້ນຈະເຂົ້າຮອດການພຶ່ງພາໃນພຣະສິວະ.

Verse 60

शेषकालेऽपि यः पूजां करोत्येव सुभक्तितः । स पापं क्षालयेत्प्राज्ञ आजन्ममरणांतिकम्

ແມ່ນແຕ່ນອກເວລານັ້ນກໍຕາມ ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກດີອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະຊໍາລະບາບໄດ້ ໂອ ຜູ້ຮູ້—ບາບຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ।

Verse 61

तत्र गीतं प्रशंसंति नृत्यं चैव पृथग्विधम् । देवस्य पुरतः प्राज्ञाः सर्वशास्त्रविशारदाः

ທີ່ນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະ ບັນດາຜູ້ຮູ້—ຊໍານານໃນສາດສະຕຣາທັງປວງ—ຍ້ອງຍໍບົດຮ້ອງອັນສັກສິດ ແລະ ການຟ້ອນລໍາຫຼາຍຮູບແບບ।

Verse 62

अत्र श्लोकः पुरा गीतो नारदेन सुरर्षिणा । तद्वोऽहं कीर्तयिष्यामि श्रूयतां ब्राह्मणोत्तमाः

ທີ່ນີ້ ເຄີຍມີຄໍາກອນໜຶ່ງທີ່ ນາຣະດະ ຣິຊິເທວະ ໄດ້ຂັບຮ້ອງໄວ້ໃນກ່ອນການ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຖວາຍແກ່ພວກເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 63

केदारे सलिलं पीत्वा गयापिडं प्रदाय च । ब्रह्मज्ञानमथासाद्य पुनर्जन्म न विद्यते

ໄດ້ດື່ມນໍ້າທີ່ເກດາຣະ ແລະ ໄດ້ຖວາຍປິນຑະທີ່ຄະຍາ; ຕໍ່ມາໄດ້ບັນລຸຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ—ການເກີດໃໝ່ບໍ່ມີອີກເລີຍ।

Verse 64

एतद्वः सर्वमाख्यातं केदारस्य च संभवम् । आख्यानं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ທັງກໍາເນີດ ແລະ ການປະກົດຂອງເກດາຣະ. ນິທານອັນສັກສິດນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ທໍາລາຍບາບທຸກປະການ।

Verse 65

यश्चैतत्छृणुयात्सम्यक्पठेद्वा तस्य चाग्रतः । श्रावयेद्वापि वा विप्राः सर्वपातकनानम् । केदारस्य स पापौघैर्मुच्यते तत्क्षणान्नरः

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ຫຼືອ່ານອອກສຽງຕໍ່ໜ້າຜູ້ອື່ນ ຫຼືເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ—ໂອ ພຣາຫມັນ—ເລື່ອງນີ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຄົນນັ້ນພົ້ນຈາກກອງບາບເກືອບທັງໝົດກ່ຽວກັບເກດາຣາ ໃນທັນທີ.

Verse 294

कराभ्यां स पुमान्नूनं तारयेच्च कुलत्रयम् । अपि पापसमाचारं नरकेऽपि व्यव स्थितम्

ດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ ຊາຍນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ແກ່ວົງຕະກູນສາມຊົນລຸ້ນແນ່ນອນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປະພຶດບາບ ຫຼືຢູ່ໃນນະຣົກກໍຕາມ.