Adhyaya 1

Verse 1

श्रीमुनय ऊचुः । दक्षिणार्णवतीरेषु यानि तीर्थानि पंच च । तानि ब्रूहि विशालाक्ष वर्णयंत्यति तानि च

ບັນດາມຸນີຜູ້ຄວນເຄົາລົບກ່າວວ່າ: «ຕາມຝັ່ງຂອງທັກຊິນາຣະນະວະ ມີຕີຣຖະສຳລັບອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ຫ້າແຫ່ງ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ແລະພັນນາຕາມທີ່ຖືກສັນລະເສີນ»។

Verse 2

सर्वतीर्थफलं येषु नारदाद्य वदंति च । तेषां चरितमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामहे वयम्

ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ນາຣະດະ ແລະມຸນີອື່ນໆ ກ່າວວ່າ ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຕີຣຖະທັງປວງ. ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງປະຫວັດອັນສັກສິດ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ (ມາຫາດມະຍະ) ຂອງພວກມັນ.

Verse 3

उग्रश्रवा उवाच । श्रृणुध्वचत्यद्भुतपुण्यसत्कथं कुमारनाथस्य महाप्रभावम् । द्वैपायनो यन्मम चाह पूर्वं हर्षाबुरोमोद्गमचर्चितांगः

ອຸກຣະສະຣະວາ (ສູຕະ) ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວອັນອັດສະຈັນ ບໍລິສຸດ ແລະສູງສົ່ງນີ້ ວ່າດ້ວຍອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກຸມາຣະນາຖ. ໃນກ່ອນນັ້ນ ດວຍປາຍະນະ (ວຽສະ) ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ ໃນຂະນະທີ່ກາຍຂອງຂ້ອຍຖືກແຕ້ມດ້ວຍຂົນລຸກແຫ່ງປິຕິ»។

Verse 4

कुमारगीता गाथात्र श्रूयतां मुनिसत्तमाः । या सर्वदेवैर्मुनिभिः पितृभिश्च प्रपूजिता

ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງຢູ່ນີ້ «ກຸມາຣະ-ກີຕາ» ບົດສັນລະເສີນ-ເລື່ອງລາວ, ທີ່ຖືກບູຊາໂດຍເທວະທັງປວງ, ມຸນີ ແລະ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 5

मध्वाचारस्तं भतीर्थं यो निषेवेत मानवः । नियतं तस्य वासः स्याद्ब्रह्मलोके यथा मम

ຜູ້ໃດທີ່ມີຄວາມປະພຶດມີວິໄນ ໄປພຶງພາ ແລະ ຮັບໃຊ້ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ຈະໄດ້ພັກອາໄສໃນພຣະພຣະຫມະໂລກແນ່ນອນ—ເຊັ່ນດຽວກັບຂ້ອຍ (ຜູ້ເລົ່າ).

Verse 6

ब्रह्मलोकाद्विष्णुलोकस्तस्मादपि शिवस्य च । पुत्राप्रियत्वात्तस्यापि गुहलोको महत्तमः

ເຫນືອກວ່າພຣະພຣະຫມະໂລກ ແມ່ນ ວິສນຸໂລກ, ແລະເຫນືອກວ່ານັ້ນອີກ ແມ່ນ ໂລກຂອງພຣະສິວະ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກພິເສດຕໍ່ພຣະບຸດ, ກຸຫະໂລກ (ໂລກຂອງກຸຫະ/ສະກັນດະ) ຖືກປະກາດວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດ.

Verse 7

अत्राश्चर्यकथा या च फाल्गुनस्य पुरेरिता । नारदेन मुनिश्रेष्ठास्तां वो वक्ष्यामि विस्तरात्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າຢ່າງລະອຽດ ເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງຟາລກຸນະ ທີ່ນາຣະດະເຄີຍເລົ່າໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 8

पुरा निमित्ते कस्मिंश्चित्करीटी मणिकूटतः । समुद्रे दक्षिणेऽभ्यागात्स्नातुं तीर्थानि पंच च

ໃນການໜຶ່ງແຕ່ກ່ອນ, ວີຣະບຸລຸດຜູ້ສວມມົງກຸດ ໄດ້ອອກເດີນທາງຈາກມະນິກູຕະ ແລະມາຮອດທະເລທາງໃຕ້, ໂດຍປາດຖະໜາຈະອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດຫ້າແຫ່ງ.

Verse 9

वर्जयंति सदा यानि भयात्तीर्थानि तापसाः । कुमारेशस्य पूर्वं च तीर्थमस्ति मुनेः प्रियम्

ຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ທີ່ພວກຕາປະສະ (ນັກບຳເນັດຕະປະ) ຫຼີກເວັ້ນເສມອດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ມີດັ່ງນີ້: ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ກຸມາເຣສະ (Kumāreśa) ມີຕີຣຖະ ໜຶ່ງ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງມຸນີ (຤ິສີ) ທັງຫຼາຍ.

Verse 10

स्तंभेशस्य द्वितीयं च सौभद्रस्य मुनेः प्रियम् । बर्करेश्वरमन्यच्च पौलोमीप्रियमुत्तमम्

ຕີຣຖະທີ່ສອງ ແມ່ນຂອງ ສະຕັມເພສະ (Stambheśa) ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງມຸນີ ສໍພັດຣະ (Saubhadra)। ອີກຕີຣຖະໜຶ່ງ ແມ່ນ ບາຣກະເຣສະວະຣະ (Barkareśvara) ຕີຣຖະອັນປະເສີດ ທີ່ປໍໂລມີ (Paulomī) ຮັກຍິ່ງ.

Verse 11

चतुर्थं च महाकालं करंधम नृपप्रिययम् । भरद्वाजस्य तीर्थं च सिद्धेशाख्यं हि पंचमम्

ຕີຣຖະທີ່ສີ່ ແມ່ນ ມະຫາກາລະ (Mahākāla) ແລະຍັງມີ ກະຣັນທະມະ (Karaṃdhama) ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງບັນດາກະສັດ. ສ່ວນຕີຣຖະທີ່ຫ້າ ແມ່ນຕີຣຖະຂອງ ພະຣະດວາຊະ (Bharadvāja) ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສິດເທສະ (Siddheśa).

Verse 12

एतानि पंच तीर्थानि ददर्श कुरुपुंगवः । तपस्विभिर्वर्जितानि महापुण्यानि तानि च

ກຸຣຸປຸງຄະວະ (ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ) ໄດ້ເຫັນຕີຣຖະທັງຫ້ານີ້. ແມ່ນແທ້ວ່າພວກຕະປະສະວິນຫຼີກເວັ້ນ ແຕ່ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນເປັນສະຖານທີ່ມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 13

दृष्ट्वा पार्श्वे नारदीयानपृच्छत महामुनीन् । तीर्थानीमानि रम्याणि प्रभावाद्भुतवंति च

ເມື່ອເຫັນມະຫາມຸນີທັງຫຼາຍ ຜູ້ດຸດດັ່ງ ນາຣະດະ (Nārada) ຢູ່ໃກ້ໆ ລາວຈຶ່ງຖາມວ່າ: “ຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ຊ່າງງາມລະມຸນ ແລະອານຸພາບຂອງມັນກໍອັດສະຈັນແທ້!”

Verse 14

किमर्थं ब्रूत वर्ज्यंते सदैव ब्रह्मवादिभिः । तापसा ऊचुः । ग्राहः पंच वसंत्येषु हरंति च तपोधनान्

«ເພາະເຫດໃດ ຈຶ່ງຖືກນັກປະກາດພຣະພຣະຫມັນຫຼີກເວັ້ນເສມອ?» ພວກຕາປະສະຕອບວ່າ: «ມີຈະລະເຂ້ 5 ຕົວອາໄສຢູ່ນີ້ ແລະມັນຊັກພາຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະສະ»।

Verse 15

अत एतानि वर्ज्यंते तीर्थानि कुरुनंदन । इति श्रुत्वा महाबाहुर्गमनाय मनो दधे

«ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣະຖະເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຖືກຫຼີກເວັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງກຸຣຸ.» ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຜູ້ມີແຂນແຂງກໍຕັ້ງໃຈຈະໄປທີ່ນັ້ນ।

Verse 16

ततस्तं तापसाः प्रोचुथंतुं नार्हसि फाल्गुन । बहवो भक्षिता ग्राहै राजानो मुनयस्तथा

ແລ້ວພວກຕາປະສະໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ: «ໂອ ຟາລກຸນ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປ. ມີກະສັດຫຼາຍພະອົງ ແລະມຸນີຫຼາຍອົງ ຖືກຈະລະເຂ້ກິນແລ້ວ.»

Verse 17

तत्त्व द्वारशवर्षाणि तीर्थानामर्बुदेष्वपि । स्नातः किमेतैस्तीर्थैस्ते मा पतंगव्रतो भव

«ຕະຫຼອດ 12 ປີ—ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຕີຣະຖະນັບບໍ່ຖ້ວນ—ເຈົ້າກໍໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວ. ຈະຕ້ອງການຕີຣະຖະເຫຼົ່ານີ້ອີກເພື່ອຫຍັງ? ຢ່າເປັນຜູ້ຖືວຣະຕະເຫມືອນແມງມອດທີ່ພຸ້ນເຂົ້າໄຟ.»

Verse 18

अर्जुन उवाच । यदुक्तं करुणासारैः सारं किं तदिहोच्यताम् । धर्मार्थी मनुजो यश्च न स वार्यो महात्मभिः

ອາຣຈຸນກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍ—ຜູ້ມີຄວາມເມດຕາເປັນແກ່ນ—ໄດ້ກ່າວໄວ້, ຂໍໃຫ້ບອກແກ່ນແທ້ຂອງມັນໃນນີ້. ແລະຜູ້ໃດທີ່ແສວງຫາທັມມະ ບໍ່ຄວນຖືກຫ້າມໂດຍຜູ້ໃຈໃຫຍ່.»

Verse 19

धर्मकामं हि मनुजं यो वारयति मंदधीः । तदाश्रितस्य जगतो निःश्वासैर्भस्मसाद्भवेत्

ແທ້ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາທຶບທື່ນຜູ້ໃດຂັດຂວາງມະນຸດຜູ້ມຸ່ງຫາທຳ—ດ້ວຍລົມຫາຍໃຈຂອງຕົນ ຂໍໃຫ້ໂລກທີ່ພຶ່ງພາເຂົານັ້ນກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 20

यज्जीवितं चाचिरांशुसमानक्षणभंगुरम् । तच्चेद्धर्मकृते याति यातु दोषोऽस्ति को ननु

ຊີວິດນີ້ສັ້ນສະຫຼຸບ ເຫມືອນແສງຕາເວັນ ບອບບາງໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ; ຖ້າໄດ້ໃຊ້ເພື່ອທຳ ກໍໃຫ້ເປັນໄປເຊັ່ນນັ້ນ—ຈະມີໂທດອັນໃດເລີຍ?

Verse 21

जीवितं च धनं दाराः पुत्राः क्षेत्रगृहाणि च । यान्ति येषआं धर्मकृते त एव भुवि मानवाः

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ເປັນມະນຸດແທ້ມີແຕ່ຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ເມື່ອທຳເອີ້ນຮ້ອງ ກໍຍອມປ່ອຍວາງຊີວິດ ຊັບສິນ ພັນລະຍາ ລູກ ນາແລະເຮືອນ.

Verse 22

तापसा ऊचुः । एवं ते ब्रुवतः पार्थ दीर्घमायुः प्रवर्धताम् । सदा धर्मे रतिर्भूयाद्याहि स्वं कुरु वांछितम्

ພວກຕະປະສາເວົ້າວ່າ: “ໂອ ປາຣຖະ, ເມື່ອເຈົ້າເວົ້າເຊັ່ນນີ້ ຂໍໃຫ້ອາຍຸຍືນຂອງເຈົ້າເພີ່ມພູນ. ຂໍໃຫ້ຄວາມຍິນດີໃນທຳຢູ່ກັບເຈົ້າຕະຫຼອດ. ໄປເຖີດ—ຈົ່ງສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນຂອງເຈົ້າ.”

Verse 23

एवमुक्तः प्रणम्यैतानाशीर्भिरभिसंस्तुतः । जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं भरतसत्तमः

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພັນບາຣະຕະໄດ້ກົ້ມກາບພວກເຂົາ; ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນດ້ວຍພອນ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປເພື່ອເບິ່ງຕີຣຖະອັນສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 24

ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थुमुत्तमम् । विगाह्य तरसा वीरः स्नानं चक्रे परंतपः

ຕໍ່ມາ ອາຣຊຸນ ວິລະຊົນຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ ໄດ້ເຖິງ ສໍພັດຣະ—ຕີຣຖະອັນສູງສຸດຂອງມະຫາຣິສີ—ແລ້ວດຳລົງລົງນ້ຳຢ່າງວ່ອງໄວ ເຮັດພິທີອາບນ້ຳຊຳລະບາບ។

Verse 25

अथ तं पुरुषव्याघ्रमंतर्जलचरो महान् । निजग्राह जले ग्राहः कुंतीपुत्रं धनंजयम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຈະລະເຂ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃຕ້ນ້ຳ ໄດ້ຄວ້າຈັບໃນແມ່ນ້ຳ ຜູ້ເປັນ “ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ” ຄື ທະນັນຊະຍະ ບຸດຂອງກຸນຕີ।

Verse 26

तमादायैव कौतेयो विस्फुरंतं जलेचरम् । उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः

ກຸນຕີບຸດ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ແລະເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ແຂງແຮງ ໄດ້ຍົກສັດນ້ຳນັ້ນຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ມັນດິ້ນພະຍາຍາມ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນດ້ວຍພະລັງອັນບໍລິສຸດຂອງຕົນ।

Verse 27

उद्धृतश्चैव तु ग्राहः सोऽर्जुनेन यशस्विना । बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषिता

ແລະຈະລະເຂ້ນັ້ນ ເມື່ອຖືກອາຣຊຸນຜູ້ມີກຽດສັກ ດຶງຂຶ້ນຈາກນ້ຳ ກໍກາຍເປັນນາງຜູ້ມີສິຣິ ງາມດີ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ।

Verse 28

दीप्यमानशिखा विप्रा दिव्यरूपा मनोरमा । तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुंतीपुत्रो धनंजयः

ນາງພຣາຫມະນີນັ້ນ ມີປອຍຜົມສ່ອງປະກາຍດັ່ງໄຟລຸກ ຮູບງາມເທວະ ຊ່າງເຢັນຕາຢິ່ງ. ເມື່ອເຫັນຄວາມອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ທະນັນຊະຍະ ບຸດກຸນຕີ ກໍຕື່ນຕະລຶງໃນໃຈ।

Verse 29

तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् । का वै त्वमसि कल्याणि कुतो वा जलचारिणी

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ລາວໄດ້ກ່າວກັບນາງນັ້ນວ່າ: «ແມ່ນໃຜແທ້ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ? ແລະເຈົ້າມາຈາກໃສ ຈຶ່ງເດີນຜ່ານນ້ຳເຊັ່ນນີ້?»

Verse 30

किमर्थं च महात्पापमिदं कृतवती ह्यसि । नार्युवाच । अप्सरा ह्यस्मि कौतेय देवारण्यनिवासिनी

«ແລ້ວເພາະເຫດໃດ ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກໍ່ກຳບາບໃຫຍ່ນີ້?» ນາງຕອບວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ, ຂ້າເປັນອັບສະຣາ ອາໄສຢູ່ໃນປ່າທິບພະ»

Verse 31

इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्चानाम महाबल । मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः

«ໂອ ຜູ້ກ້າແຂງ, ຂ້າເປັນຜູ້ທີ່ທ່ານທະນະປະຕິ (ກຸເບຣ) ຮັກໃຄ່ຢູ່ເສມອ; ຊື່ຂ້າແມ່ນ ວັຣຈາ. ຂ້າຍັງມີເພື່ອນອີກສີ່ນາງ ທຸກນາງເປັນມົງຄຸນ ແລະໄປໄດ້ຕາມປາຖະໜາ»

Verse 32

ताभिः सार्धं प्रयातास्मि देवराजनिवेशनात् । ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं चानिकेतनम्

«ຂ້າໄດ້ເດີນທາງອອກຈາກວັງຂອງພະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາ ພ້ອມກັບນາງເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລ້ວພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ເຫັນພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພັກຖາວອນ»

Verse 33

रूपवंतमधीयानमेकमेकांतचारिणम् । तस्य वै तपसा वीर तद्वनं तेजसावृतम्

«ລາວມີຮູບງາມ ກຳລັງສຶກສາພຣະຄຳພີ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນທີ່ສະຫງົບ. ໂອ ວີຣະ, ໂດຍອຳນາດຕະປະສະຍາຂອງລາວ ປ່ານັ້ນຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຮັດສະມີເຕຊະ»

Verse 34

आदित्य इव तं देशं कृत्स्नमेवान्व भासयत् । तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपं चाद्भुतदर्शनम्

ດັ່ງພຣະອາທິດ ພຣະອົງໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງທົ່ວດິນແດນນັ້ນທັງໝົດ. ເມື່ອເຫັນຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ ແລະຮູບພຣະສະຫງ່າອັນນ່າອັດສະຈັນ—

Verse 35

अवतीर्णास्ति तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया । अहं च सौरभेयी च सामेयी बुद्बुदालता

ພວກເຮົາໄດ້ລົງມາຍັງສະຖານນັ້ນ ໂດຍມີໃຈຈະຂັດຂວາງຕະປະສະຍາຂອງທ່ານ. ຂ້ອຍ ແລະ ສໍຣະພະເຮຍີ, ສາເມຍີ, ບຸດບຸດາລະຕາ—

Verse 36

यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत । गायंत्यो ललमानाश्च लोभयंत्यश्च तं द्विजम्

ພວກເຮົາເຂົ້າໄປຫາພຣາຫມັນນັ້ນພ້ອມກັນ ໂອ ພາຣະຕະ—ຮ້ອງເພງ ຫຼິ້ນຢ່າງສະໜຸກ ແລະພະຍາຍາມຢົກຍ້ອງຢົກຢ້າຍໃຈຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງນັ້ນ.

Verse 37

स च नास्मासु कृतवान्मनोवीरः कथंचन । नाकंपत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले

ແຕ່ວິລະບຸລຸດໃນໃຈນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈພວກເຮົາແຕ່ຢ່າງໃດ. ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຍືນຢູ່ໃນຕະປະສະຍາອັນບໍລິສຸດ.

Verse 38

सोऽशपत्कुपितोऽस्मासु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ । ग्राहभूता जले यूयं भविष्यथ शतं समाः

ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ກ້າໃນຫມູ່ກະສັດຕະຣິຍະ, ພຣາຫມັນນັ້ນໂກດໃສ່ພວກເຮົາ ແລະໄດ້ສາບແຊ່ງວ່າ: “ໃນນ້ຳ ພວກເຈົ້າຈະເປັນວິນຍານຈະລະເຂ້ ແລະຈະຢູ່ຢ່າງນັ້ນເປັນເວລາຮ້ອຍປີ”

Verse 39

ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भरतसत्तम । आयाताः शरणं विप्रं तपोधनमकल्मषम्

ແລ້ວນັ້ນ ພວກເຮົາທັງໝົດ—ຈິດໃຈສັ່ນສະເທືອນຢ່າງແຮງ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພະຣະຕະ ໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາອາໄສທີ່ພຣາຫມັນນັ້ນ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ແລະບໍ່ມີມົນທິນບາບ।

Verse 40

रूपेण वयसा चैव कंदर्पेण च दर्पिताः । अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षंतुमर्हसि नो द्विज

ດ້ວຍຄວາມຫຼົງຕົນໃນຮູບງາມ ວັຍໜຸ່ມ ແລະຄວາມຈອງຫອງແຫ່ງກາມະ ພວກເຮົາໄດ້ກະທຳສິ່ງບໍ່ຄວນ. ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຂໍທ່ານໂປດອະໄພແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 41

एष एव वधोऽस्माकं स पर्याप्तस्तपोधन । यद्वयं शंसितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामुपागताः

ນີ້ແຫຼະພໍແລ້ວເປັນໂທດແກ່ພວກເຮົາ, ໂອ ຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ—ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າມາຫາທ່ານ ຜູ້ມີຈິດບໍ່ດ່າງພ້ອຍ ເພື່ອຈະລໍ້ລວງ.

Verse 42

अवध्याश्च स्त्रियः सृष्टा मन्यंते धर्मचिंतकाः । तस्माद्धर्मेण धर्मज्ञ एष वादो मनीषिणाम्

ຜູ້ຄິດໄຕ່ຕອງເຖິງທຳມະ ເຫັນວ່າ ສະຕຣີຖືກສ້າງຂຶ້ນໃຫ້ເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳມະ, ນີ້ແມ່ນທັດສະນະອັນມີເຫດຜົນຂອງນັກປັນຍາ—ໃຫ້ທຳມະດຳເນີນດ້ວຍທຳມະ.

Verse 43

शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वंति पालनम् । शरण्यं त्वां प्रपन्नाः स्मस्तस्मात्त्वं क्षंतुमर्हसि

ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດດີ ຍ່ອມປົກປ້ອງຜູ້ທີ່ມາຂໍພຶ່ງພາ. ພວກເຮົາໄດ້ມາພຶ່ງພາທ່ານ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໂປດອະໄພ.

Verse 44

एवमुक्तस्तु धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् । प्रसादं कृतवाञ्छूररविसोमसमप्रभः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ມີທຳ ຜູ້ກະທຳກິດດີງາມ ກໍໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ ແລະດວງຈັນ ມີສະຫງ່າຮູບວິລະຊົນອັນກ້າຫານ।

Verse 45

ब्राह्मण उवाच । भवतीनां चरित्रेण परिमुह्यामि चेतसि । अहो धार्ष्ट्यमहो मोहो यत्पापाय प्रवर्तनम्

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າ ເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້ອຍຫຼົງງົດ. ໂອ້—ຄວາມກ້າຫານເກີນ! ໂອ້—ຄວາມມົວໝອງເກີນ! ທີ່ນຳໃຫ້ເຂົ້າສູ່ບາບ!”

Verse 46

मस्त कस्थायिनं मृत्युं यदि पश्येदयं जनः । आहारोऽपि न रोचेत किमुताकार्यकारिता

ຖ້າຜູ້ໃດເຫັນຄວາມຕາຍຢືນຢູ່ເທິງຫົວຕົນ ແມ່ນແຕ່ອາຫານກໍບໍ່ຊອບໃຈ—ແລ້ວຈະກ້າເຮັດການອັນຜິດທຳໄດ້ແນວໃດ?

Verse 47

आहो मानुष्यकं जन्म सर्वजन्मसु दुर्लभम् । तृणवत्क्रियते कैश्चिद्योषिन्मूढैर्दुराधरैः

ໂອ້ ການເກີດເປັນມະນຸດ ແມ່ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາການເກີດທັງປວງ; ແຕ່ບາງຄົນ—ຍິງທີ່ຫຼົງງົດ ແລະຍາກຈະຫ້າມ—ກັບເຮັດໃຫ້ມັນເປັນເຫມືອນຫຍ້າໃບໜຶ່ງ।

Verse 48

तान्वयं समपृच्छामो जनिर्वः किंनिमित्ततः । को वा लाभो विचार्यैतन्मनासा सह प्रोच्यताम्

ພວກເຮົາຖາມພວກເຈົ້າຕົງໆວ່າ: ທັດສະນະນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຈົ້າເພາະຫຍັງ? ຈົ່ງຄິດໄຕ່ຕອງໃຫ້ລະອຽດໃນໃຈ ແລ້ວບອກພວກເຮົາ—ມັນມີປະໂຫຍດອັນໃດ?

Verse 49

न चैताः परिनिन्दामो जनिर्यार्भ्यः प्रवर्तते । केवलं तान्विनिंदामो ये च तासु निरर्गलाः

ພວກເຮົາບໍ່ຕຳນິແມ່ຍິງເຫຼົ່ານີ້ ເພາະການປະພຶດຂອງນາງເກີດຈາກທຳມະຊາດ ແລະການອົບຮົມ. ພວກເຮົາຕຳນິແຕ່ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕໍ່ນາງຢ່າງບໍ່ຍັບຍັ້ງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 50

यतः पद्मभुवा सृष्टं मिथुनं विश्ववृद्धये । तत्तथा परिपाल्यं वै नात्र दोषोऽस्ति कश्चन

ເນື່ອງຈາກຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ສ້າງຄູ່ຊາຍຍິງເພື່ອໃຫ້ໂລກເຈີຣິນ ຈຶ່ງຄວນຮັກສາຕາມນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ; ໃນນີ້ບໍ່ມີໂທດໃດໆເລີຍ.

Verse 51

या बांधवैः प्रदत्ता स्याद्वह्निद्विजसमागमे । गार्हस्थ्यपालनं धन्यं तया साकं हि सर्वदम्

ນາງຜູ້ທີ່ຍາດພີ່ນ້ອງມອບໃຫ້ ໃນທີ່ປະຊຸມພຣະໄຟອັນສັກສິດ ແລະພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) — ການຮັກສາຊີວິດຄອບຄົວກັບນາງນັ້ນເປັນມົງຄຸນແທ້; ເພາະກັບພັນລະຍາເຊັ່ນນີ້ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ.

Verse 52

यथाप्रकृति पुंयोमो यत्नेनापि परस्परम् । साध्यामानो गुणाय स्यादगुणायाप्यसाधितः

ຕາມທຳມະຊາດຂອງຕົນ ຊາຍແລະຍິງ ແມ່ນແມ່ນຈະພະຍາຍາມຕໍ່ກັນ ຖ້າຖືກປັ້ນແຕ່ງແລະນຳພາຢ່າງຖືກທາງ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄຸນຄ່າ; ແຕ່ຖ້າບໍ່ໄດ້ນຳພາດີ ກໍອາດເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຂໍ້ບົກພ່ອງໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 53

एवं यत्नात्साध्यमानं स्वकं गार्हस्थ्यमुत्तमम् । गुणाय महते भूयादगुणायाप्यसाधितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຊີວິດຄອບຄົວອັນປະເສີດຂອງຕົນ ເມື່ອບຳລຸງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງລະມັດລະວັງ ຍ່ອມເປັນແຫຼ່ງຄຸນຄ່າອັນໃຫຍ່; ແຕ່ຖ້າປ່ອຍໃຫ້ຂາດການບຳລຸງ ກໍກາຍເປັນແຫຼ່ງຂໍ້ຊົ່ວໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 54

पुरे पंचमुखे द्वाःस्थ एकादशभटैर्युतः । साकं नार्या बह्वपत्यः स कथं स्यादचेतनः

ໃນນະຄອນປັນຈະມຸຂະ ມີຜູ້ເຝົ້າປະຕູຄົນໜຶ່ງ ມີທະຫານຄຸ້ມກັນ 11 ຄົນ ຢູ່ກັບເມຍ ແລະລູກຫຼາຍ—ຄົນແບບນີ້ ຈະເປັນຄົນຂາດສະຕິ ຫຼືບໍ່ຮູ້ຮັບຜິດຊອບໄດ້ແນວໃດ?

Verse 55

यश्चस्त्रिया समायोगः पंचयज्ञादिकर्मभिः । विश्वोपकृतये सृष्टा मूढैर्हा साध्यतेऽन्यथा

ການຄູ່ຄອງກັບເມຍ—ພ້ອມກັບໜ້າທີ່ທາງທຳ ນັບແຕ່ຍັດຍາອັນໃຫຍ່ຫ້າ—ໄດ້ຖືກສ້າງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ; ແຕ່ນ່າເສຍໃຈ ຄົນຫຼົງກັບໄລ່ຕາມມັນຢ່າງບິດເບືອນ.

Verse 56

अहो श्रृणुध्वं नो चेद्वः शुश्रूषा जायते शुभा । तथापि बाहुमुद्धृत्य रोरूयामः श्रृणोति कः

ໂອ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ! ຖ້າໃນພວກເຈົ້າບໍ່ເກີດຄວາມປາຖະໜາອັນດີທີ່ຈະນ້ອມຟັງຄຳຂອງເຮົາ, ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ເຮົາຈະຍົກແຂນຂຶ້ນ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ; ແຕ່ແທ້ໆແລ້ວ ໃຜຈະຟັງ?

Verse 57

षड्धातुसारं तद्वीर्यं समानं परिहाय च । विनिक्षेपे कुयोनौ तु तस्येदं प्रोक्तवान्यमः

ນ້ຳເຊື້ອນັ້ນແມ່ນສານະສຳຄັນຂອງທາດຫົກ ມີພະລັງສະເໝີກັນ; ແຕ່ເມື່ອຖືກຫວ່ານລົງໃນຄັນທີ່ບໍ່ຄວນ, ພະຍົມະໄດ້ກ່າວເຖິງຜູ້ນັ້ນໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 58

प्रथमं चौषधीद्रोग्धा आत्मद्रोग्धा ततः पुनः । पितृद्रोग्धा विश्वद्रोग्धा यात्यंधं शाश्वतीः समाः

ກ່ອນອື່ນແມ່ນຜູ້ທີ່ຫັກຫຼັງຢາສະໝຸນໄພຮັກສາ; ຕໍ່ມາແມ່ນຜູ້ຫັກຫຼັງຕົນເອງ; ຕໍ່ມາແມ່ນຜູ້ຫັກຫຼັງບັນພະບຸລຸດ; ແລະສຸດທ້າຍແມ່ນຜູ້ຫັກຫຼັງໂລກທັງປວງ. ຄົນແບບນັ້ນຈະໄປສູ່ຄວາມມືດບອດ ຕະຫຼອດປີອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 59

मनुष्यं पितरो देवा मुनयो मानवास्तथा । भृतानि चोपजीवंति तदर्थं नियतो भवेत्

ດ້ວຍການອຸປະຖຳຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ ບັນພະບຸລຸດ, ເທວະ, ມຸນີ, ມະນຸດອື່ນໆ ແລະຜູ້ພຶງພາທັງຫມົດ ຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນຢູ່ດ້ວຍວິໄນ ແລະຈຸດປະສົງເພື່ອເຂົາເຈົ້າ।

Verse 60

वचसा मनसा चैव जिह्वया करश्रोत्रकैः । दांतमाहुर्हि सत्तीर्थं काकतीर्थमतः परम्

ດ້ວຍຄຳເວົ້າ, ດ້ວຍໃຈ, ດ້ວຍລີ້ນ, ແລະດ້ວຍມືກັບຫູ—ການຄວບຄຸມຕົນເອງນັ້ນ ຖືກປະກາດວ່າເປັນທ່າຂ້າມອັນສັກສິດແທ້ (sat-tīrtha). ເກີນຈາກນັ້ນມີແຕ່ “ທ່າກາ” ອັນຕ່ຳຕ້ອຍ ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 61

काकप्राये नरे यस्मिन्रमंते तामसा जनाः । हंसोऽयमिति देवानां कोऽर्थस्तेन विचिंत्यताम्

ເມື່ອຜູ້ຄົນທີ່ເປັນຕາມັດ (tāmasa) ພາກັນຍິນດີໃນຊາຍຜູ້ມີຄວາມເປັນ “ກາ” ແລ້ວ, ພຣະເທວະຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດໃນການຄິດວ່າເຂົາເປັນ “ຫົງ”? ຈົ່ງໄຕ່ຕອງເຖິງສິ່ງນີ້.

Verse 62

एवंविधं हि विश्वस्य निर्माणं स्मरतोहृदि । अपि कृते त्रिलोक्याश्च कथं पापे रमेन्मनः

ຜູ້ໃດທີ່ລະລຶກໃນໃຈເຖິງການສ້າງສັນອັນອັດສະຈັນຂອງສາກົນ—ແມ່ນກະທັ້ງສາມໂລກ—ໃຈຈະໄປຍິນດີໃນບາບໄດ້ແນວໃດ?

Verse 63

तदिदं चान्यमर्त्यानां शास्त्रदृष्टमहो स्त्रियः । यमलोके मया दृष्टं मुह्ये प्रत्यक्षतः कथम्

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດອື່ນໆຮູ້ແຕ່ຕາມຄຳພີ—ໂອ ທ່ານນາງທັງຫຼາຍ! ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນມັນໃນໂລກຂອງພຣະຍົມ; ເມື່ອມັນປາກົດຕໍ່ໜ້າຢ່າງປະຈັກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫຼົງງົດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 64

भवतीषु च कः कोपो ये यदर्थे हि निर्मिताः । ते तमर्थं प्रकुर्वंति सत्यमस्तुभमेव च

ຈະມີຄວາມໂກດຫຍັງຕໍ່ພວກເຈົ້າໄດ້, ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍກະທຳຕາມຈຸດປະສົງທີ່ຖືກສ້າງ? ພວກເຂົາປະຕິບັດຈຸດປະສົງນັ້ນ—ຂໍໃຫ້ຮັບເອົາເປັນສັດຈິງແທ້.

Verse 65

शतं सहस्रं विश्वं च सर्वमक्षय वाचकम् । परिमाणं शतं त्वेव नैतदक्षय्यवाचकम्

ຄຳວ່າ «ຮ້ອຍ», «ພັນ», ແລະ «ຈັກກະວານທັງປວງ»—ຄຳເຫຼົ່ານີ້ອາດໃຊ້ເພື່ອຊີ້ເຖິງສິ່ງທີ່ບໍ່ຮູ້ຈົບ. ແຕ່ «ຮ້ອຍ» ເມື່ອກ່າວເປັນຈຳນວນກຳນົດ ບໍ່ແມ່ນຄຳສຳລັບສິ່ງບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 66

यदा च वो ग्राहभूता गृह्णतीः पुरुषाञ्जले । उत्कर्षति जलात्कश्चित्स्थले पुरुषसत्तमः

ແລະເມື່ອບຸລຸດຜູ້ປະເສີດຄົນໜຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງຝັ່ງແຫ້ງ ດຶງຊາຍທັງຫຼາຍອອກຈາກນ້ຳ ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າ—ດັ່ງຈະເປັນຈະລະເຂ້ຜູ້ກຳຈັບ—ກຳລັງຈັບຢູ່ນັ້ນ…

Verse 67

तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ । अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन । कल्याणस्य सुपृक्तस्य शुद्धिस्तद्वद्वरा हि वः

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງໝົດຈະກັບໄດ້ຮູບຮ່າງແທ້ຂອງຕົນຄືນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ—ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຫຼິ້ນກໍບໍ່ເຄີຍ. ເພາະສິ່ງທີ່ເປັນມົງຄຸນ ແລະຜະສົມກັນດີ ຄວາມບໍລິສຸດຍ່ອມເກີດຕາມນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ແມ່ນຜົນອັນປະເສີດຂອງພວກເຈົ້າ.

Verse 68

नार्युवाच । ततोभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम्

ນາງກ່າວວ່າ: «ແລ້ວນາງໄດ້ກ່າວຄຳນົບນ້ອມຕໍ່ພຣາຫມັນນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ເດີນວຽນຮອບທ່ານ (ປະທັກສິນາ) ດ້ວຍ»

Verse 69

अचिंतयामापसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः । क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम्

ພວກເຮົາຖອນອອກຈາກຖິ່ນນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ ແລະຄິດວ່າ: «ໃນເວລາອັນສັ້ນ ພວກເຮົາທັງໝົດຈະພົບຊາຍນັ້ນຢູ່ໃສ?»

Verse 70

समागच्छेम यो नः स्वं रूपमापादयेत्पुनः । ता वयं चिंतयित्वेह मुहूर्तादिव भारत

«ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ພົບພາລາວ—ຜູ້ທີ່ຈະຟື້ນຟູຮູບຮ່າງເດີມຂອງພວກເຮົາໃຫ້ຄືນອີກ»। ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຄິດຢູ່ນີ້ ປານດັ່ງເປັນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ, ໂອ ພາຣະຕະ.

Verse 71

दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमथ नारदम् । सर्वा दृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम्

ຕໍ່ມາພວກເຮົາໄດ້ເຫັນດວງພອນອັນຍິ່ງ ຄື ເທວະຣິສິ ນາຣະດະ. ເມື່ອເຫັນຜູ້ເປັນເທວະດານັກພິຈາລະນາ ຜູ້ມີຮັດສະມີຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ນັ້ນ ພວກເຮົາທັງໝົດກໍຈ້ອງມອງພຣະອົງ.

Verse 72

अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्मो व्यथिताननाः । स नोऽपृच्छद्दृःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम्

ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວຄຳນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ, ໂອ ປາຣະຖະ, ແລ້ວຢືນຢູ່ນັ້ນດ້ວຍໃບໜ້າທີ່ເຈັບປວດ. ພຣະອົງຖາມພວກເຮົາເຖິງຮາກເຫດແຫ່ງຄວາມໂສກ ແລະພວກເຮົາກໍໄດ້ກ່າວໃຫ້ພຣະອົງຟັງ.

Verse 73

श्रुत्वा तच्च यथातत्त्वमिदं वचनमब्रवीत् । दक्षिणे सागरेऽनूपे पंच तीर्थानि संतिवै

ເມື່ອຟັງເລື່ອງນັ້ນຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ທີ່ຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້ ໃນຖິ່ນຊາຍຝັ່ງອັນຮົ່ມເຢັນ ມີຕີຣະຖະ (tīrtha) ຫ້າແຫ່ງແທ້ໆ»។

Verse 74

पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरम् । तत्रस्थाः पुरुषव्याघ्रः पांडवो वो धनंजयः

ສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ສັກສິດ ແລະ ງາມລະມຸນ—ຈົ່ງໄປຫາໂດຍບໍ່ຊ້າ. ທີ່ນັ້ນມີປານດະວະຂອງພວກເຈົ້າ ຄື ທະນັນຊະຍະ ຜູ້ກ້າຫານດັ່ງເສືອໃນມະນຸດ.

Verse 75

मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखा दस्मान्न संशयः । तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमिहागताः

ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດນັ້ນຈະປົດປ່ອຍພວກເຮົາຈາກຄວາມທຸກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ, ໂອ ວິຣະບຸລຸດ, ພວກເຮົາທັງໝົດຈຶ່ງມາຫາທ່ານທີ່ນີ້.

Verse 76

त्वमिदं सत्यवचनं कर्तुमर्हसि पांडव । त्वद्विधानां हि साधूनां जन्म दीनोपकारकम्

ໂອ ປານດະວະ, ເຈົ້າຄວນເຮັດໃຫ້ຖ້ອຍຄໍາສັດຈະນີ້ເປັນຈິງ. ເພາະການເກີດມາຂອງຄົນດີມີທຳດັ່ງເຈົ້າ ເພື່ອຍົກຊູຜູ້ອ່ອນແອ ແລະ ຜູ້ຂາດທີ່ພຶ່ງ.

Verse 77

श्रुत्वेति वचनं तस्याः सस्नौ तीर्थेष्वनुक्रमात् । ग्राहभूताश्चोज्जहार यथापूर्वाः स पांडवः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ, ປານດະວະນັ້ນໄດ້ອາບນ້ໍາຊໍາລະໃນຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ຕາມລໍາດັບທີລະແຫ່ງ. ແລະທ່ານໄດ້ດຶງຜູ້ທີ່ຖືກວິນຍານ ‘ກຣາຫະ’ ຄອບງໍາອອກ ໃຫ້ກັບຄືນສູ່ສະພາບເກົ່າ.

Verse 78

ततः प्रणम्य ता वीरं प्रोच्यमाना जयाशिषः । गंतुं कृताभिलाषाश्च प्राह पार्थो धनंजयः

ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກົດກົ້ມນົບນ້ອມຕໍ່ວິຣະບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ຮັບພອນໄຊຊະນະ. ປາຣຖະ ທະນັນຊະຍະ—ເມື່ອຄວາມປາຖະໜາຈະເດີນທາງແນ່ນອນແລ້ວ—ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຄໍາ.

Verse 79

एष मे हृदि संदेहः सुदृढः परिवर्तते । कस्माद्वोनारदमुनिरनुजज्ञे प्रवासितुम्

ຄວາມສົງໄສນີ້ແນ່ນອນ ແລະບໍ່ຫມົດສິ້ນ ກໍາລັງຫມຸນວຽນຢູ່ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ: ເປັນຫຍັງພຣະລິສີນາຣະດະ ຈຶ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ເຈົ້າອອກເດີນທາງພະເນຈອນ?

Verse 80

सर्वः कोऽप्यतिहीनोऽपि स्वपूज्यस्यार्थसाधकः । स्वपूज्यतीर्थेष्वावासं प्रोक्तवान्नारदः कथम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອ່ອນແອຫຼາຍ—ກໍສາມາດບໍລິສົດກິດຂອງເທວະທີ່ຕົນບູຊາໄດ້. ແລ້ວນາຣະດະຈຶ່ງກ່າວໃຫ້ເຈົ້າພັກອາໄສຢູ່ຕາມຕີຣະຖະອັນສັກສິດຂອງເທວະທີ່ເຈົ້າບູຊາ ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 81

तथैव नवदुर्गासु सतीष्वतिबलासु च । सिद्धेशे सिद्धगणपे चापि वोऽत्र स्थितिः कथम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນຫມູ່ນະວະດຸຣຄາ ແລະບັນດາສະຕີຜູ້ມີພະລັງອັນສູງສຸດ—ກະທັ້ງຕໍ່ໜ້າສິດເທສະ ແລະສິດທະຄະນະປະ—ເຈົ້າຈຶ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 82

एकैक एषां शक्तो हि अपि देवान्निवारितुम् । तीर्थसंरोधकारिण्यः सर्वा नावारयत्कथम्

ແຕ່ລະອົງໃນພວກນາງ ຍ່ອມສາມາດຫ້າມໄດ້ແມ່ນແຕ່ເທວະ. ເມື່ອພວກນາງທັງໝົດສາມາດປິດກັ້ນທາງເຂົ້າສູ່ຕີຣະຖະ ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຫ້າມເຈົ້າ?

Verse 83

इति चिंतयते मह्यं भृशं दोलायते मनः । महन्मे कौतुकं जातं सत्यं वा वक्तुमर्हथ

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຄິດຢ່າງນີ້ ໃຈກໍຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ. ຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງ.

Verse 84

अप्सरस ऊचुः । योग्यं पृच्छसि कौन्तेय पुनः पश्योत्तरां दिशम्

ອັບສະຣາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ, ເຈົ້າຖາມໄດ້ຖືກຄວນ. ຈົ່ງເບິ່ງອີກຄັ້ງໄປທາງທິດເໜືອ»។