Adhyaya 1

Verse 1

श्रीगणेशाय नमः । तर्तुं संहृतिवारिधिं त्रिजगतां नौर्नाम यस्य प्रभोर्येनेदं सकलं विभाति सततं जातं स्थितं संसृतम् । यश्चैतन्यघनप्रमाण विधुरो वेदांतवेद्यो विभुस्तं वन्दे सहजप्रकाशममलं श्रीरामचन्द्रं परम् । दाराः पुत्रा धनं वा परिजनसहितो बंधुवर्गः प्रियो वा माता भ्राता पिता वा श्वशुरकुलजना भृत्यऐश्वर्य्यवित्ते । विद्या रूपं विमलभवनं यौवनं यौवतं वा सर्वे व्यर्थं मरणसमये धर्म एकः सहायः । नैमिषे निमिषक्षेत्रे ऋषयः शौनकादयः । सत्रं स्वर्गाय लोकाय सहस्रसममासत

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສີຄະເນສ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວບູຊາພຣະສີຣາມຈັນທຣະຜູ້ສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນເຮືອນໍາໄຕຣໂລກຂ້າມທະເລແຫ່ງການລະລາຍ (ປຣະລະຍະ); ໂດຍອໍານາດແຫ່ງພຣະອົງ ສັບພະຈັກກະວານນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເສມອໃນການເກີດ ການດໍາລົງ ແລະກະແສແຫ່ງສັງສາຣ; ພຣະອົງເປັນສະພາບອັນວິບູນ ທີ່ເວທານຕະພຶ່ງຮູ້ ບໍລິສຸດ ສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະໄຮ້ມົນທິນ. ເມຍ ລູກ ຊັບສິນ ຍາດພີ່ນ້ອງ ໝູ່ມິດຜູ້ຮັກ ແມ່ ພີ່ນ້ອງ ພໍ່ ຍາດຝ່າຍເຂີຍສະໄພ ຄົນຮັບໃຊ້ ອໍານາດແລະທຣັບ; ວິຊາ ຄວາມງາມ ເຮືອນອັນຜ່ອງໃສ ວັຍໜຸ່ມສາວ ແລະຄວາມສຸກ—ເມື່ອເຖິງຄວາມຕາຍ ລ້ວນເປັນໄຮ້ຄ່າ; ມີແຕ່ທັມມະເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ຊ່ວຍພຽງຜູ້ດຽວ. ທີ່ໄນມິສະ ອັນເປັນນິມິສະ-ເຂດສັກສິດ ບັນດາຣິສີນໍາໂດຍຊອນະກະ ໄດ້ນັ່ງປະກອບສັດຕຣະຍັດຍະເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ແລະເພື່ອບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 2

एकदा सूतमायांतं दृष्ट्वा तं शौनकादयः । परं हर्षं समाविष्टाः पपुर्नेत्रैः सुचेतसा । चित्राः श्रोतुं कथास्तत्र परिवव्रुस्तपस्विनः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເຫັນສູຕະເດີນເຂົ້າມາ ບັນດາຣິສີນໍາໂດຍຊອນະກະ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ກໍເຫມືອນ “ດື່ມ” ທ່ານດ້ວຍສາຍຕາ. ປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງລາວອັນພິສດານ ພວກຕະປະສະວີເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງມາຊຸມນຸມລ້ອມທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 3

अथ तेषूपविष्टेषु तपस्विषु महात्मसु । निर्दिष्टमासनं भेजे विनयाल्लोमहर्षणिः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອບັນດາຕະປະສະວີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ນັ່ງປະຈໍາທີ່ແລ້ວ ໂລມະຫັຣສະນະ ກໍຮັບອາສະນະທີ່ຖືກຊີ້ບອກໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 4

सुखासीनं च तं दृष्ट्वा विघ्नांतमुपलक्ष्य च । अथापृच्छंस्त ऋषयः काश्चित्प्रास्ताविकीः कथाः

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ່ງຢູ່ໃນອາສນະຢ່າງສະບາຍ ແລະຮູ້ວ່າອຸປະສັກທັງປວງໄດ້ສົງບລົງແລ້ວ ບັນດາລຶສີຈຶ່ງຖາມຄໍາຖາມເປີດກະທູ້ບາງປະການເພື່ອເລີ່ມທຳມະກະຖາ।

Verse 5

पुराणमखिलं तात पुरा तेऽधीतवान्पिता । कच्चित्त्वयापि तत्सर्वमधीतं लोमहर्षणे

“ລູກເອີຍ ໃນກ່ອນນັ້ນ ພໍ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ສຶກສາປຸຣານະທັງມວນແລ້ວ ໂອ ໂລມະຫັຣສະນະ ເຈົ້າເອງໄດ້ຮຽນຮູ້ທັງໝົດນັ້ນຄົບຖ້ວນບໍ?”

Verse 6

कथयस्व कथां सूत पुण्यां पापनिषूदिनीम् । श्रुत्वा यां याति विलयं पापं जन्मशतोद्भवम्

“ໂອ ສູຕະ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າກະທາອັນສັກສິດ ອັນເປັນບຸນ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ; ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ບາບທີ່ສະສົມມາຈາກຮ້ອຍຊາດກໍສະລາຍສິ້ນ.”

Verse 7

सूत उवाच । श्रीभारत्यंघ्रियुगलं गणनाथपदद्वयम् । सर्वेषां चैव देवानां नमस्कृत्य वदाम्यहम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດຄູ່ອັນຄວນບູຊາຂອງພຣະພາຣະຕີ (ສະຣັສວະຕີ) ຕໍ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະຄະນະນາຖ (ຄະເນຊ) ແລະຕໍ່ເທວະທັງປວງ ແລ້ວຈຶ່ງຈະກ່າວຕໍ່ໄປ.”

Verse 8

शक्तींश्चैव वसूंश्चैव ग्रहान्यज्ञादिदेवताः । नमस्कृत्य शुभान्विप्रान्कविमुख्यांश्च सर्वशः

“ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ບັນດາສັກຕິ, ບັນດາວະສຸ, ບັນດາຄຣະຫະ (ອໍານາດແຫ່ງຟ້າ) ແລະເທວະຜູ້ປົກຄອງພິທີຍັດ ແລະພິທີອື່ນໆ; ພ້ອມທັງນົບນ້ອມຕໍ່ພຣາຫມະນຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະຕໍ່ມຸນີ/ກະວີຜູ້ເລີດທັງປວງ—(ແລ້ວຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່).”

Verse 9

अभीष्टदेवताश्चैव प्रणम्य गुरुसत्तमम् । नमस्कृत्य शुभान्देवान्रामादींश्च विशेषतः

ເມື່ອໄດ້ນ້ອມນະມັດສະການຕໍ່ເທວະຜູ້ເປັນທີ່ປາຖະໜາ ແລະກົ້ມກາບສາດຕາງຄ໌ຕໍ່ຄູບາອາຈານຜູ້ສູງສຸດແລ້ວ, ລາວໄດ້ຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ເທວະຜູ້ເປັນມງຄຸນ—ໂດຍສະເພາະພຣະຣາມ ແລະອື່ນໆ।

Verse 10

यान्स्मृत्वा विविधैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः । तेषां प्रसादाद्वक्ष्येऽहं तीर्थानां फलमुत्तमम् । सर्वेषां च नियंतारं धर्मात्मानं प्रणम्य च

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບນານາປະການ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຜົນອັນສູງສຸດແຫ່ງຕີຣຖະອັນສັກສິດ; ແລະໄດ້ນ້ອມກາບພຣະຜູ້ທຣົງທຳ ຜູ້ເປັນນາຍຄວບຄຸມທຸກສິ່ງ…

Verse 11

धर्म्मारण्यपतिस्त्रिविष्टपपतिर्नित्यं भवानीपतिः पापाद्वः स्थिरभोगयोगसुलभो देवः स धर्मेश्वरः । सर्वेषां हृदयानि जीवकलया व्याप्य स्थितः सर्वदा ध्यात्वा यं न पुनर्विशंति मनुजाः संसारकारागृहम्

ພຣະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງທັມມາຣັນຍະ ເປັນຜູ້ປົກຄອງຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ແລະເປັນສະວາມີຂອງພຣະນາງພະວານີເປັນນິດ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນທັມເມສະວະຣະເທວະ ຜູ້ບັນລຸໄດ້ງ່າຍສໍາລັບທ່ານທັງຫຼາຍ ໂດຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນພົກແລະໂຍຄະສາທະນາ ແລະເປັນຜູ້ກໍາຈັດບາບ. ພຣະອົງສະຖິດຊຶມຊາບໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງເສມອ ໂດຍປະກາຍແຫ່ງຊີວິດ; ຜູ້ໃດເພ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງ ມະນຸດຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ກັບເຂົ້າສູ່ເຮືອນຈໍາແຫ່ງສັງສາຣະອີກ.

Verse 12

सूत उवाच । एकदा तु स धर्म्मो वै जगाम ब्रह्मसंसदि । तां सभां स समालोक्य ज्ञाननिष्ठोऽभवत्तदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ທັມມະໄດ້ໄປຍັງສະພາຂອງພຣະພຣົມມາ. ເມື່ອເບິ່ງເຫັນສະພານັ້ນແລ້ວ ລາວກໍຕັ້ງມັ່ນໃນຍານອັນບໍລິສຸດໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 13

देवैर्मुनिवरैः क्रांतां सभामालोक्य विस्मितः । देवैर्यक्षैस्तथा नागैः पन्नगैश्च तथाऽसुरैः

ເມື່ອເຫັນສະພາທີ່ແອອັດໄປດ້ວຍເທວະ ແລະມຸນີຜູ້ປະເສີດ ລາວກໍປະຫລາດໃຈ—ໃນນັ້ນມີເທວະ ຍັກສະ ນາກ ແລະພັນນະກະ (ສັດຈໍາພວກງູ) ອື່ນໆ ພ້ອມທັງອະສຸຣະດ້ວຍ.

Verse 14

ऋषिभिः सिद्धगंधर्वैः समाक्रांतोचितासना । ससुखा सा सभा ब्रह्मन्न शीता न च घर्म्मदा

ສະພານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍ຤ິສີ ສິດທະ ແລະ ຄັນທະວະ ບ່ອນນັ່ງອັນເໝາະສົມຖືກຈັບຈອງຄົບ ໂອ ພຣາຫມັນ ສະພານັ້ນສຸກສະບາຍ—ບໍ່ຖືກທຸກດ້ວຍຄວາມໜາວ ຫຼື ຄວາມຮ້ອນເລີຍ।

Verse 15

ततः पुण्यां कथां दिव्यां श्रावयामास धर्मवित् । कथांते मुनिशार्दूलं वचनं चेदमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຮູ້ທຳໄດ້ໃຫ້ຟັງກະຖາອັນບຸນບໍລິສຸດ ແລະ ທິບພະ ເມື່ອຈົບເລື່ອງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ “ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ”

Verse 16

स्तंभैश्च विधृता सा तु शाश्वती न च सक्षया । दिव्यैर्नानाविधैर्भावैर्भासद्भिरमितप्रभा

ຫ້ອງສະພານັ້ນຖືກຄ້ຳດ້ວຍເສົາ ເປັນນິລັນດອນ ແລະ ບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສື່ອມສະລາຍ ດ້ວຍສະພາບທິບພະນານາປະການທີ່ສ່ອງປະກາຍ ມັນມີຣັດສະຫມີອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້

Verse 17

अति चन्द्रं च सूर्य्यं च शिखिनं च स्वयंप्रभा । दीप्यते नाकपृष्ठस्था भर्त्सयंतीव भास्करम्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ເຫນືອກວ່າຈັນທຣາ ສຸຣິຍະ ແລະ ໄຟ ມັນລຸກໂຊດຢູ່ເທິງຫຼັງຟ້າ ປານດັ່ງກຳລັງຕຳນິດວົງຕາເວັນເອງ

Verse 18

तस्यां स भगवाञ्छास्ति विविधान्देवमानुषान् । स्वयमेकोऽनिशं ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາ—ຢູ່ພຽງພຣະອົງດຽວ ແລະ ບໍ່ຂາດສາຍ—ຊົງປົກຄອງ ແລະ ສັ່ງສອນເທວະ ແລະ ມະນຸດນານາປະການ; ພຣະອົງແມ່ນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ

Verse 19

न क्षुधं न पिपासां च न ग्लानिं प्राप्नुवन्त्युत । नानारूपैरिव कृता मणिभिः सा सभा वरैः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກຫິວ ບໍ່ຮູ້ສຶກຫິວນ້ຳ ແລະບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍລ້າເກີດຂຶ້ນ. ສະພາອັນປະເສີດນັ້ນປານດັ່ງຖືກປັ້ນສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນງາມສະຫງ່າຫຼາຍຮູບຫຼາຍຢ່າງ។

Verse 20

भृगुरत्रिर्वसिष्ठश्च गौतमोऽथ तथांगिराः । पुलस्त्यश्च क्रतुश्चैव प्रह्लादः कर्द्दमस्तथा

ທີ່ນັ້ນມີ ພຣິກຸ, ອະຕຣິ ແລະ ວະສິດຖະ; ມີ ໂຄຕະມະ ແລະ ອັງຄິຣະ ດ້ວຍ; ພຸລັສຕະຍະ ແລະ ກຣະຕຸ ກໍມີ, ພ້ອມທັງ ປຣະຫລາດ ແລະ ກັຣດະມະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 21

अथर्वांगिरसश्चैव वालखिल्या मरीचिपाः । मनोंऽतरिक्षं विद्याश्व वायुस्तेजो जलं मही

ທີ່ນັ້ນມີ ອະຖັຣວະນ ແລະ ພວກອັງຄິຣະສ ອີກດ້ວຍ; ມີ ວາລະຂິລຍະ ແລະ ມະຣີຈິປະ. ມະນະ, ອັນຕະຣິກສະ, ວິທະຍາ, ອັດສະວະ, ວາຍຸ, ເຕຊະ, ຊະລະ ແລະ ມະຫີ ກໍປາກົດເປັນອຳນາດທີ່ຖືກບຸກຄະລິກະພາບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 22

शब्दस्पर्शौ तथा रूपं रसो गंधस्तथैव च । प्रकृतिश्च विकारश्च सदसत्कारणं तथा

ສຽງ ແລະ ການສຳຜັດ, ທັງຮູບ, ລົດຊາດ ແລະ ກິ່ນຫອມດ້ວຍ; ປຣະກຣິຕິ ແລະ ວິກາຣະ, ພ້ອມທັງເຫດປັດໃຈອັນເນື່ອງດ້ວຍຄວາມມີ ແລະ ຄວາມບໍ່ມີ—ຫຼັກທັງປວງນີ້ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 23

अगस्त्यश्च महातेजा मार्कंडेयश्च वीर्यवान् । जमदग्निर्भरद्वाजः संवर्तश्च्यवनस्तथा

ທີ່ນັ້ນມີ ອະຄັສຕະຍະ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະ ມາຣະກັນເຑຍ ຜູ້ມີພະລັງທາງທຳອັນແຂງກ້າ; ຈະມະດັກນິ, ພະຣະດວາຊ, ສຳວັຣຕະ ແລະ ຈະຍະວະນະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 24

दुर्वासाश्च महाभाग ऋष्यश्रृंगश्च धार्मिकः । सनत्कुमारो भगवान्योगाचार्य्यो महातपाः

ໃນທີ່ນັ້ນມີຣິຊີ ດຸຣວາສະ ຜູ້ມີກຽດສູງ ແລະ ຣິຊີ ຣິສຍະສຣິງຄະ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ. ພ້ອມທັງ ພະພະຄະວານ ສນັດກຸມາຣ ມະຫາຕະປະສີ ແລະ ອາຈານໂຍຄະ ກໍປະທັບຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 26

चंद्रमाः सह् नक्षत्रैरादित्यश्च गभस्तिमान् । वायवस्तंतवश्चैव संकल्पः प्राण एव च

ທີ່ນັ້ນມີພະຈັນທຣາພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ນັກສັດ ແລະ ພະອາທິດຍະຜູ້ສ່ອງຮັງສີ. ລົມທັງຫຼາຍ ແລະ ສາຍຕ່າງໆແຫ່ງລະບຽບຈັກກະວານກໍມີ—ພ້ອມທັງ ສັງກັນປະ (ເຈດຈຳນົງ) ແລະ ປຣານ ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 27

मूर्तिमंतो महात्मानो महाव्रतपरायणाः । एते चान्ये च बहवो ब्रह्माणं समुपासिरे

ບັນດາມະຫາອາດມາຜູ້ມີຮູບກາຍ ແລະ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນມະຫາວຣະຕະ—ທັງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອີກຫຼາຍຄົນ—ໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພຣະພຣະຫມາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 28

अर्थो धर्मश्च कामश्च हर्षो द्वेषस्तमो दमः । आयांति तस्यां सहिता गंधर्वाप्सरसां गणाः

ອັດຖະ, ທຳ ແລະ ກາມະ; ຄວາມຍິນດີ ແລະ ຄວາມຊັງ, ຄວາມມືດ ແລະ ການຂົ່ມໃຈ—ທັງໝົດນີ້ກໍມາພ້ອມກັນ. ແລະ ໃນສະຖານນັ້ນ ຫມູ່ຄະນະຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ກໍມາຮອດພ້ອມກັນ.

Verse 29

असितो देवलश्चैव जैगीषव्यश्च तत्त्ववित् । आयुर्वेदस्तथाष्टांगो गान्धर्वश्चैव तत्र हि

ທີ່ນັ້ນມີ ອະສິຕະ ແລະ ເທວະລະ, ພ້ອມທັງ ໄຈກີສະວະຍະ ຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ອາຍຸເວທະ ແບບອັດຖາງຄະ ແລະ ຄັນທັຣວະວິທະຍາ ຄືສິລະປະດົນຕີອັນສັກສິດ.

Verse 30

महितो विश्वकर्मा च वसवश्चैव सर्वशः । तथा पितृगणाः सर्वे सर्वाणि च हवींष्यथ

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ຖືກສັນລະເສີນບູຊາ ແລະ ພວກວະສຸກໍໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມທຸກປະການ; ພ້ອມທັງຫມູ່ປິຕຣຶທັງປວງກໍຖືກເຄົາລົບ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາຍັດຍະ (ຫະວິ) ທັງໝົດກໍມີຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 31

ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदस्तथैव च । अथर्ववेदश्च तथा सर्वशास्त्राणि चैव ह

ທີ່ນັ້ນມີ ຣິກເວດ, ສາມເວດ, ແລະ ຢະຊຸຣເວດ; ພ້ອມທັງ ອະຖັຣວະເວດ ດ້ວຍ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ສາດສະຕຣາທັງປວງກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 32

इतिहासोपवेदाश्च वेदांगानि च सर्वशः । मेधा धृतिः स्मृतिश्चैव प्रज्ञा बुद्धिर्यशः समाः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ອິຕິຫາສະ ແລະ ອຸປະເວດ, ພ້ອມທັງ ເວດາງຄະ ທຸກປະເພດ; ແລະທີ່ນັ້ນມີ ເມທາ (ປັນຍາ), ຄວາມໝັ້ນຄົງ (ທຣິຕິ), ຄວາມຈື່ຈຳ (ສະມຣິຕິ), ປຣັຊຍາ, ປັນຍາຮູ້ແທ້, ແລະ ຍົດສັກທີ່ສະເໝີໃຈ ສະຖິດຢູ່।

Verse 33

कालचक्रं च तद्दिव्यं नित्यमक्षयमव्ययम् । यावन्त्यो देवपत्न्यश्च सर्वा एव मनोजवाः

ແລະທີ່ນັ້ນມີ ການຈັກກະວົງແຫ່ງເວລາອັນທິບ—ດຳລົງນິລັນດອນ, ບໍ່ຫມົດສິ້ນ, ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ແລະ ພຣະມະເຫສີຂອງເທວະທັງປວງ ຜູ້ໄວດຸດຄວາມຄິດ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 36

पुरंदरश्च देवेंद्रो वरुणो धनदस्तथा । महादेवः सहोमोऽत्र सदा गच्छति सर्वदः

ທີ່ນີ້ ພຣະອິນທຣາຜູ້ທຳລາຍປຸຣະ (ປຸຣັນດະຣະ), ພຣະວະຣຸນະ, ແລະ ກຸເວຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບ (ທະນະດະ) ມາຢູ່ເປັນນິດ; ແລະ ພຣະມະຫາເທວະ ພ້ອມດ້ວຍ ໂສມະ ກໍເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທີ່ນີ້ເສມອ—ເປັນຜູ້ປະທານພອນທັງປວງ।

Verse 37

गच्छंति सर्वदा देवा नारायणस्तथर्षयः । ऋषयो वालखिल्याश्च योनिजायोनिजास्तथा

ທີ່ນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍມາເປັນນິດ; ພຣະນາຣາຍະນະກໍເສດັດມາ ແລະພວກຣິສີກໍມາ—ທັງວາລະຂິລຍະ ແລະຜູ້ເກີດຈາກຄັນມານດາ ກັບຜູ້ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ—ທັງສອງປະເພດ।

Verse 38

यत्किंचित्रिषु लोकेषु दृश्यते स्थाणु जंगमम् । तस्यां सहोपविष्टायां तत्र ज्ञात्वा स धर्मवित्

ໃນສາມໂລກ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຫັນໄດ້—ທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ລ້ວນຖືກຮວບຮວມຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະເມື່ອນັ່ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນແລ້ວຮູ້ແຈ້ງ ກໍເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະ।

Verse 39

नागाः सुपर्णाः पशवः पितामहमुपासते । स्थावरा जंगमाश्चापि महाभूतास्तथा परे

ນາກາ, ສຸປັນນາ ແລະສັດທັງຫຼາຍ ບູຊາພິຕາມະຫະ ພຣະພຣົມ; ແລະທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງກັບສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ, ມະຫາພູດ ແລະສັດອື່ນໆ ກໍບູຊາເຊັ່ນກັນ।

Verse 40

तत्र धर्मो महातेजाः कथां पापप्रणाशिनीम् । वाच्यमानां तु शुश्राव व्यासेनामिततेजसा

ທີ່ນັ້ນ ທຳມະຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຟັງກະຖາອັນສັກສິດທີ່ທຳລາຍບາບ ໃນຂະນະທີ່ພຣະວະຍາສະຜູ້ມີຕະເຈະຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ກຳລັງກ່າວຢູ່।

Verse 41

धर्मारण्यकथां दिव्यां तथैव सुमनोहराम् । धर्मार्थकाममोक्षाणां फलदात्रीं तथैव च

ກະຖາທິບພະແຫ່ງທັມມາຣັນຍະນັ້ນ ຊ່າງເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງ ທຳມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກສະ ດ້ວຍ।

Verse 42

पुत्रपौत्रप्रपौत्रादि फलदात्रीं तथैव च । धारणाच्छ्रवणाच्चापि पठनाच्चावलोकनात्

ນາງຍັງປະທານຜົນແຫ່ງລູກ ຫຼານ ແລະເຫຼນເປັນຕົ້ນ; ແມ່ນແຕ່ພຽງຖືຮັກສາໄວ້, ຟັງ, ສວດອ່ານ, ຫຼືພຽງເບິ່ງເຫັນ ກໍເກີດບຸນກຸສົນ.

Verse 43

तां निशम्य सुविस्तीर्णां कथां ब्रह्मांडसंभवाम् प्र । मोदोत्फुल्लनयनो ब्रह्माणमनुमत्य च

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວອັນກວ້າງໃຫຍ່ ອັນເກີດຈາກຄວາມລຶກລັບແຫ່ງພຣະພຣົມານດະແລ້ວ ທໍາມະມີດວງຕາເບີກບານດ້ວຍປີຕິ ແລະໄດ້ຂໍອະນຸຍາດຈາກພຣະພຣົມ

Verse 44

कृतकार्योपि धर्मात्मा गंतुकामस्तदाभवत् । नमस्कृत्य तदा धर्मो ब्रह्माणं स पितामहम्

ແມ່ນແຕ່ວຽກງານສໍາເລັດແລ້ວ ທໍາມະຜູ້ມີຈິດທໍາມະກໍປາຖະໜາຈະອອກເດີນທາງໃນຂະນະນັ້ນ; ແລະທໍາມະໄດ້ນົບນ້ອມກາບພຣະພຣົມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ

Verse 45

अनुज्ञातस्तदा तेन गतोऽसौ यमशासनम् । पितामहप्रसादाच्च श्रुत्वा पुण्यप्रदायिनीम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານແລ້ວ ລາວກໍໄປຍັງບັນລັງອໍານາດຂອງພຣະຍົມ; ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງປິຕາມະຫະ ເມື່ອໄດ້ຟັງຄະຖາຜູ້ປະທານບຸນແລ້ວ ກໍດໍາເນີນຕໍ່ໄປ

Verse 46

धर्मारण्यकथां दिव्यां पवित्रां पापनाशिनीम् । स गतोऽनुचरैः सार्द्धं ततः संयमिनीं प्रति

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄະຖາທໍາມາຣັນຍະອັນທິບ—ບໍລິສຸດ ແລະທໍາລາຍບາບ—ແລ້ວ ລາວກໍໄປພ້ອມບໍລິວານ ມຸ່ງໜ້າສູ່ສັງຍະມິນີ ເມືອງຂອງພຣະຍົມ

Verse 47

अमात्यानुचरैः सार्धं प्रविष्टः स्वपुरं यमः । तत्रांतरे महातेजा नारदो मुनिपुंगवः

ພະຍົມໄດ້ເຂົ້າສູ່ນະຄອນຂອງພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍອຳມາດແລະຜູ້ຕິດຕາມ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະນາຣະດະມຸນີຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງ ເປັນຍອດໃນຫມູ່ລິສີ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 48

दुर्निरीक्ष्यः कृपायुक्तः समदर्शी तपोनिधिः । तपसा दग्धदेहोपि विष्णुभक्तिपरायणः

ຍາກຈະເບິ່ງໄດ້ເນື່ອງຈາກຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາ; ເຫັນທຸກຜູ້ເທົ່າກັນ ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ. ແມ່ນແຕ່ກາຍຖືກເຜົາໂດຍຕະປະ ກໍຍັງອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸຢ່າງໝົດໃຈ.

Verse 49

सर्वगः सर्वविच्चैव नारदः सर्वदा शुचिः । वेदाध्ययनशीलश्च त्वागत स्तत्र संसदि

ພຣະນາຣະດະ ຜູ້ໄປໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ບໍລິສຸດເປັນນິດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການສຶກສາພຣະເວດ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນແລະເຂົ້າສູ່ສະພາ.

Verse 50

तं दृष्ट्वा सहसा धर्मो भार्यया सेवकैः सह । संमुखो हर्षसंयुक्तो गच्छन्नेव स सत्वरः

ເມື່ອເຫັນທ່ານແລ້ວ ພຣະທັມມະພ້ອມດ້ວຍຊາຍາແລະບໍລິວານ ກໍອອກໄປຕ້ອນຮັບທັນທີ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະເຮັ່ງຮີບໃນກ້າວຍ່າງ.

Verse 51

अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं कुलम् । अद्य मे सफलो धर्मस्त्वय्यायाते तपोधने

ມື້ນີ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຜົນ, ມື້ນີ້ວົງຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຜົນ; ມື້ນີ້ແມ່ນແຕ່ທັມມະຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍສຳເລັດຜົນ—ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ມາຮອດ.

Verse 52

अर्घ्यपाद्यादिविधिना पूजां कृत्वा विधानतः । दंडवत्तं प्रणम्याथ विधिना चोपवेशितः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຕາມວິທີ ໂດຍຖວາຍອັຣຄະຍະ, ປາດະຍະ ແລະການຮັບໃຊ້ອື່ນໆ ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ລາວກໍກົ້ມກາບແບບດັນຑະວັດ; ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ຮັບເຊີນນັ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕາມພິທີ.

Verse 53

आसने स्वे महादिव्ये रत्नकांचनभूषिते । चित्रार्पिता सभा सर्वा दीपा निर्वातगा इव

ເທິງອາສນະອັນດິວຍະຢ່າງຍິ່ງຂອງຕົນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະຄຳ ທັງສະພາກໍປາກົດສະຫວ່າງໄສແລະນິ່ງສະຫງົບ ດຸດດັ່ງປະທີບທີ່ຢືນຢູ່ໃນບ່ອນບໍ່ມີລົມ.

Verse 54

विधाय कुशलप्रश्नं स्वागतेनाभिनंद्य तम् । प्रहर्षमतुलं लेभे धर्मारण्यकथां स्मरन्

ເມື່ອໄດ້ຖາມຂ່າວຄວາມສຸກທຸກ ແລະຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄຳທັກທາຍອັນສົມຄວນແລ້ວ ລາວກໍໄດ້ປີຕິອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ເມື່ອລະລຶກເຖິງກະຖາອັນສັກສິດແຫ່ງທັມມາຣັນຍະ.

Verse 55

नारदं पूजयित्वा तु प्रहृष्टेनांतरात्मना । हर्षितं तु यमं दृष्ट्वा नारदो विस्मिताननः

ເມື່ອໄດ້ບູຊານາຣະດະດ້ວຍໃຈທີ່ປີຕິຢູ່ພາຍໃນ ພະຍົມກໍປາກົດວ່າຍິນດີ; ເຫັນພະຍົມຊື່ນບານແບບນັ້ນ ໃບໜ້ານາຣະດະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ.

Verse 56

चिंतयामास मनसा किमिदं हर्षितो हरिः । अतिहर्षं च तं दृष्ट्वा यमराजस्वरूपिणम् । आश्चर्यमनसं चैव नारदः पृष्टवांस्तदा

ນາຣະດະຄິດໃນໃຈວ່າ “ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພະຫຣິຈະຍິນດີ?” ແລະເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ມີຮູບເປັນພະຍົມຣາຊ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປີຕິຢ່າງຫຼາຍ ນາຣະດະຜູ້ມີໃຈພິສົງກໍຖາມທ່ານໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 57

नारद उवाच । किं दृष्टं भवताश्चर्य्यं किं वा लब्धं महत्पदम् । दुष्टस्त्वं दुष्टकर्मा च दुष्टात्मा क्रोधरूपधृक्

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: “ທ່ານໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນໃດ ຫຼືໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງອັນສູງສົ່ງອັນໃດ? ທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າ ໂຫດຮ້າຍ—ກະທຳໂຫດຮ້າຍ, ຈິດໃຈໂຫດຮ້າຍ, ແລະຖືຮູບແຫ່ງຄວາມໂກດ.”

Verse 58

पापिनां यमनं चैवमेतद्रूपं महत्तरम् । सौम्यरूपं कथं जातमेतन्मे संशयः प्रभो

ສຳລັບຄົນບາບ ຮູບທີ່ທ່ານປາບປະຫານນັ້ນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວຮູບອ່ອນໂຍນນີ້ເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ? ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ນີ້ແມ່ນຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 59

अद्य त्वं हर्षसंयुक्तो दृश्यसे केन हेतुना । कथयस्व महाकाय हर्षस्यैव हि कारणम्

ມື້ນີ້ທ່ານປາກົດວ່າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ເພາະເຫດໃດ? ໂອ ຜູ້ມີກາຍໃຫຍ່, ຈົ່ງບອກເຫດແຫ່ງຄວາມສຸກນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 60

धर्मराज उवाच । श्रूयतां ब्रह्मपुत्रैतत्कथयामि न संशयः । पुराहं ब्रह्मसदनं गतवानभिवंदितुम्

ທ່ານທັມມະຣາຊາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣົມ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ກ່ອນນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຍັງສຳນັກຂອງພຣະພຣົມເພື່ອຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມ.”

Verse 61

तत्रासीनः सभामध्ये सर्वलोकैकपूजिते नानाकथाः श्रुतास्तत्र धर्म्मवर्गसमन्विताः

ທີ່ນັ້ນ ທ່ານນັ່ງຢູ່ກາງສະພາ—ເປັນທີ່ບູຊາຂອງໂລກທັງປວງ—ແລະໄດ້ຟັງຄຳສອນຫຼາຍປະການ ອັນປະກອບດ້ວຍໝວດໝູ່ແຫ່ງທັມມະ.

Verse 62

कथाः पुण्या धर्मयुता रम्या व्यासमुखाच्छ्रुताः । धर्मकामार्थसंयुक्ताः सर्वाघौघविनाशिनीः

ນິທານເຫຼົ່ານີ້ເປັນບຸນອັນສັກສິດ ເຕັມໄປດ້ວຍທຳ ແລະນ່າຊື່ນຊົມ—ໄດ້ຍິນຈາກພຣະວະຈາຂອງພຣະວະຍາສ. ປະກອບດ້ວຍທຳ ກາມ ແລະອັດຖະ ຈຶ່ງທຳລາຍກະແສບາບທັງປວງ.

Verse 63

याः श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यंते ब्रह्महत्यया । तारयंति पितृगणाञ्छतमेकोत्तरं मुने

ເມື່ອໄດ້ຟັງກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກຄືການຂ້າພຣາຫມັນກໍພົ້ນ. ແລະໂອ ມຸນີ, ຍັງຊ່ວຍກູ້ພົ້ນໝູ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ໜຶ່ງຮ້ອຍໜຶ່ງ.

Verse 64

नारद उवाच । कीदृशी तत्कथा मे तां प्रशंस भवता श्रुताम् । कथां यम महाबाहो श्रोतुकामोस्म्यहं च ताम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ກະຖານັ້ນເປັນແນວໃດ ທີ່ທ່ານຍົກຍ້ອງວ່າໄດ້ຟັງມາ? ໂອ ຍະມະ ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າກໍປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງນັ້ນເຊັ່ນກັນ.”

Verse 65

यम उवाच । एकदा ब्रह्मलोकेऽहं नमस्कर्तुं पितामहम् । गतवानस्मि तं देशं कार्याकार्यविचारणे

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນພຣະພຣົມໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປເພື່ອນົບນ້ອມບູຊາປິຕາມະຫະ ຄືພຣະພຣົມ. ເພື່ອພິຈາລະນາວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ຈຶ່ງໄປຮອດແດນນັ້ນ.”

Verse 66

मया तत्राद्भुतं दृष्टं श्रुतं च मुनिसत्तम । धर्म्मारण्यकथां दिव्यां कृष्णद्वैपायनेरिताम्

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງອັດສະຈັນ ແລະໄດ້ຍິນດ້ວຍ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງກະຖາທິບພະແຫ່ງທຳມາຣັນຍະ ທີ່ພຣະກຣິດສະນະທະໄວປາຍະນະ (ວະຍາສ) ໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 67

श्रुत्वा कथां महापुण्यां ब्रह्मन्ब्रह्मांडगां शुभाम् । गुणपूर्णां सत्ययुक्तां तेन हर्षेण हर्षितः

ເມື່ອໄດ້ຟັງກະຖາອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ໂອ ພຣາຫມັນ ຜູ້ແຜ່ໄປທົ່ວພຣະພົມມະອັນດາ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນທຳ ແລະປະກອບດ້ວຍສັດຈະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ।

Verse 68

अन्यच्चैव मुनिश्रेष्ठ तवागमनकारणम् । शुभाय च सुखायैव क्षेमाय च जयाय हि

ແລະຍັງມີອີກ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເຫດແຫ່ງການມາຂອງທ່ານກໍຄື: ເພື່ອຄວາມເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອຄວາມສຸກ ເພື່ອຄວາມກະເສມສະຫວັດ ແລະເພື່ອໄຊຊະນະແທ້ໆ।

Verse 69

आद्यास्मि कृतकृत्योऽहमद्याहं सुकृती मुने । धर्मोनामाद्य जातोऽहं तव पद्युग्मदर्शनात्

ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດສົມບູນແທ້; ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີວາສະນາ ໂອ ມຸນີ. ມື້ນີ້ໂດຍການໄດ້ເຫັນຄູ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນ ‘ທັມມະ’ ທັງໃນນາມ ແລະໃນຄວາມຈິງ।

Verse 70

पूज्योऽहं च कृतार्थोहं धन्योहं चाद्य नारद । युष्मत्पादप्रसादाच्च पूज्योऽहं भुवनत्रये

ແລະມື້ນີ້ ໂອ ນາຣະດະ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ; ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດປະໂຫຍດ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະບາດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາໃນສາມໂລກດ້ວຍ।

Verse 71

सूत उवाच । एवंविधैर्वचोभिश्च तोषितो मुनिसत्तमः । पप्रच्छ परया भक्त्या धर्मारण्यकथां शुभाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອມຸນີຜູ້ສູງສຸດພໍໃຈດ້ວຍຖ້ອຍຄຳເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງຖາມດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ກ່ຽວກັບກະຖາອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງ ທັມມາຣັນຍະ।

Verse 72

नारद उवाच । श्रुता व्यासमुखाद्धर्म्म धर्मारण्यकथा शुभा । तत्सर्वं हि कथय मे विस्तीर्णं च यथातथम्

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງກະຖາອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງ ທັມມາຣັນຍະ ຈາກພຣະໂອດຂອງ ວະຍາສະ. ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງທັງໝົດຢ່າງລະອຽດ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ.”

Verse 73

यम उवाच व्यग्रोऽहं सततं ब्रह्मन्प्राणिनां सुखदुःखिनाम् । तत्तत्कर्मानुसारेण गतिं दातुं सुखेतराम्

ຍະມະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ! ຂ້າພະເຈົ້າຍຸ່ງຢູ່ເປັນນິດກັບສັດທັງຫຼາຍຜູ້ເສວຍສຸກແລະທຸກ; ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄະຕິຂອງແຕ່ລະຕົນຕາມກັມມະ ຈະເປັນສຸກຫຼືອື່ນໃດກໍຕາມ.”

Verse 74

तथापि साधुसंगो हि धर्मायैव प्रजायते । इह लोके परत्रापि क्षेमाय च सुखाय च

“ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ການຄົບຫາກັບສັດບຸລຸດເກີດຂຶ້ນເພື່ອທັມມະເທົ່ານັ້ນ; ນຳມາຊຶ່ງຄວາມເກສົມແລະຄວາມສຸກ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.”

Verse 76

सूत उवाच । यमेन कथितं सर्वं यच्छ्रुतं ब्रह्मसंसदि । आदिमध्यावसानं च सर्वं नैवात्र संशयः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ທຸກຢ່າງທີ່ຍະມະໄດ້ເລົ່າ—ທີ່ໄດ້ຟັງໃນສະພາຂອງພຣະພຣົມ—ຄົບຖ້ວນຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ກາງ ຫາ ທ້າຍ ກຳລັງຖືກຖ່າຍທອດຢູ່ນີ້ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 77

कलिद्वापरयोर्मध्ये धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् । गतोऽसौ नारदो मर्त्ये राज्यं धर्मसुतस्य वै

ໃນຊ່ວງລະຫວ່າງຍຸກທະວາປະຣະ ແລະ ຍຸກກາລີ ນາຣະດານັ້ນໄດ້ໄປສູ່ໂລກມະນຸດ ເຂົ້າໄປຫາ ຢຸທິສຖິຣະ ບຸດແຫ່ງທັມມະ ຍັງອານາຈັກຂອງພຣະອົງແທ້ໆ.

Verse 78

आगतः श्रीहरेरंशो नारदः प्रत्यदृश्यत । ज्वलिताग्निप्रतीकाशो बालार्कसदृशेक्षणः

ໃນທີ່ນັ້ນ ນາຣະດະມຸນີ ຜູ້ເປັນອັງສາຂອງພຣະສຣີຫຣິ ໄດ້ປາກົດ; ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກໂຊນ ແລະມີດວງຕາດັ່ງຕາເວັນພຶ້ງຂຶ້ນ.

Verse 79

ब्रह्मणः सन्निधौ यञ्च श्रुतं व्यासमुखेरितम् । तत्सर्वं कथयिष्यामि मानुषाणां हिताय वै

“ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ຍິນໃນພຣະພຣະຫມາຢູ່ໃກ້ຊິດ ແລະທີ່ອອກຈາກປາກຂອງ ວະຍາສະ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າທັງໝົດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ.”

Verse 80

वीणां गृहीत्वा महतीं कक्षासक्तां सखीमिव । कृष्णाजिनोत्तरासंगो हेमयज्ञोपवीतवान्

ຖືວີນາອັນໃຫຍ່ ແຂວນຂ້າງກາຍດັ່ງເພື່ອນສະໜິດ; ນຸ່ງຫົ່ມໜັງກວາງດຳເປັນເຄື່ອງຄຸມທ່ອນເທິງ ແລະສວມຍັຊໂຍປະວີຕະທອງຄຳ.

Verse 81

दण्डी कमंडलुकरः साक्षाद्वह्निरिवापरः । भेत्ता जगति गुह्यानां विग्रहाणां गुहोपमः

ຖືໄມ້ເທົ້າແລະກະມັນດະລຸໃນມື ທ່ານດຸຈເພລີງທີ່ປາກົດ—ເຫມືອນເພລີງອີກດວງໜຶ່ງ. ໃນໂລກ ທ່ານເປັນຜູ້ທະລຸຄວາມລັບ ດັ່ງຖ້ຳທີ່ຮູ້ທັນຮູບແລະເຈດຈຳນົງທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ.

Verse 82

महर्षिगणसंसिद्धो विद्वान्गांधर्ववेदवित् । वैरकेलिकलो विप्रो ब्राह्मः कलिरिवापरः

ສຳເລັດພ້ອມໃນຫມູ່ມະຫາຣິສີ ເປັນຜູ້ຮູ້ແລະຊຳນານໃນຄັນທັຣວະເວດ; ພຣາຫມັນນັ້ນເພີດເພີນໃນການຈາຣິກ ເຄື່ອນໄຫວດັ່ງກະລີອີກຄັ້ງ—ວ່ອງໄວແລະຫ້າມບໍ່ໄດ້.

Verse 83

देवगंधर्वलोकानामादिवक्ता सुनिग्रहः । गाता चतुर्णां वेदानामुद्गाता हरिसद्गुणान्

ທ່ານເປັນຜູ້ກ່າວນຳໃນໂລກຂອງເທວະ ແລະ ຄັນທັຣວະ—ສຳລວມຕົນ ແລະ ມີວິໄນດີ; ເປັນນັກຂັບຮ້ອງວິເທດທັງສີ່ ແລະ ອຸດຄາຕຣີຜູ້ປະກາດຄຸນຄ່າອັນແທ້ຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 84

स नारदोऽथ विप्रर्षिर्ब्रह्मलोकचरोऽव्ययः । आगतोऽथ पुरीं हर्षाद्धर्मराजेन पालिताम्

ນາຣະດະນັ້ນ—ເປັນມະຫາຣິສີໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ເດີນທາງໃນພຣະພຣົມໂລກ ແລະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມປິຕິສູ່ນະຄອນທີ່ທໍາມະຣາຊາປົກປ້ອງ.

Verse 86

लोकाननुचरन्सर्वानागतः स महर्षिराट् । नारदः सुमहातेजा ऋषिभिः सहितस्तदा

ເມື່ອໄດ້ຈາລິກຜ່ານທຸກໂລກແລ້ວ ມະຫາຣິສີຜູ້ດັ່ງພຣະຣາຊານັ້ນກໍມາຮອດ—ນາຣະດະຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນຍິ່ງ—ໃນເວລານັ້ນພ້ອມດ້ວຍຣິສີອື່ນໆ.

Verse 87

तमागतमृषिं दृष्ट्वा नारदं सर्वधर्मवित् । सिंहासनात्समुत्थाय प्रययौ सन्मुखस्तदा

ເມື່ອເຫັນຣິສີນາຣະດະຜູ້ມາຮອດ ຜູ້ຮູ້ທໍາທັງປວງກໍລຸກຈາກບັນລັງ ແລ້ວກ້າວອອກໄປຕ້ອນຮັບຢ່າງເຄົາລົບຕໍ່ໜ້າ.

Verse 88

अभ्यवादयतं प्रीत्या विनयाव नतस्तदा । तदर्हमासनं तस्मै संप्रदाय यथाविधि

ທ່ານໄດ້ອະພິວາດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະ ນ້ອມກາຍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລ້ວມອບອາສນະອັນສົມຄວນໃຫ້ທ່ານນັ້ນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 89

अथ तत्रोपविष्टेषु राजन्येषु महात्मसु । महत्सु चोपविष्टेषु गंधर्वेषु च तत्र वै

ແລ້ວເມື່ອບັນດາກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍພ້ອມທັງພວກຄັນທັຣວະກໍໄດ້ນັ່ງໃນສະພານັ້ນ—

Verse 90

तुतोष च यथावञ्च पूजां प्राप्य च धर्मवित् । कुशली त्वं महाभाग तपसः कुशलं तव

ຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະໄດ້ປິຕິຍິນດີ ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາຕາມຄວນ (ທ່ານກ່າວວ່າ) “ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ເຈົ້າສະບາຍດີບໍ? ຕະປະຂອງເຈົ້າດຳເນີນໄປດີບໍ?”

Verse 91

न कश्चिद्बाधते दुष्टो दैत्यो हि स्वर्गभूपतिम् । मुने कल्याणरूपस्त्वं नमस्कृतः सुरासुरैः । सर्व्वगः सर्ववेत्ता च ब्रह्मपुत्र कृपानिधे

“ບັດນີ້ບໍ່ມີໄທຕະຍະຜູ້ຊົ່ວຄົນໃດມາລົບກວນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນອີກແລ້ວ. ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າມີຮູບອັນເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ຮັບນະມັດສະການຈາກທັງເທວະແລະອະສຸຣະ; ເຈົ້າໄປໄດ້ທົ່ວທຸກທິດ ຮູ້ທຸກສິ່ງ. ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ!”

Verse 92

नारद उवाच । सर्वतः कुशलं मेद्य प्रसादाद्ब्रह्मणः सदा । कुशली त्वं महाभाग धर्मपुत्र युधिष्ठिर

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ສູງສົ່ງ, ໂດຍພຣະປະສາດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາເປັນນິດ ຂ້າພະເຈົ້າສຸກດີທົ່ວທຸກທິດ. ໂອ ທຳມະບຸດ ຢຸທິສຖິຣະຜູ້ມີວາສນາ, ເຈົ້າສະບາຍດີບໍ?”

Verse 93

भ्रातृभिः सह राजेंद्र धर्मेषु रमते मनः । दारैः पुत्रैश्च भृत्यैश्च कुशलैर्गजवाजिभिः

“ໂອ ຈອມກະສັດ, ໃຈຂອງເຈົ້າຍິນດີໃນທຳມະພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງບໍ—ແລະພຣະມະເຫສີ, ພຣະໂອຣສ, ຂ້າຮັບໃຊ້, ພ້ອມທັງຊ້າງແລະມ້າ ລ້ວນສຸກດີບໍ?”

Verse 94

औरसानिव पुत्रांश्च प्रजा धर्मेण धर्मज । पालयसि किमाश्चर्यं त्वया धन्या हि सा प्रजा

ໂອ ທັມມະຣາຊາ! ທ່ານປົກປ້ອງປະຊາຊົນດ້ວຍທັມມະ ດັ່ງລູກຊາຍຂອງທ່ານເອງ. ຈະມີສິ່ງໃດນ່າປະຫລາດ? ປະຊາຜູ້ຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງຂອງທ່ານ ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີພອນ.

Verse 96

युधिष्ठिर उवाच । कुशलं मम राष्ट्रं च भवतामंघ्रिस्पर्शनात् । दर्शनेन महाभाग जातोऽहं गतकिल्बिषः

ຢຸດທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການແຕະຕ້ອງພຣະບາດອັນສັກສິດຂອງທ່ານ ອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສະຫງົບສຸກແລະເປັນມົງຄຸນ. ແລະໂອ ຜູ້ມີພາກຍິ່ງ, ດ້ວຍການໄດ້ເຫັນທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍລິສຸດ—ບາບມົນທິນຫຼຸດລົງໄປ.

Verse 97

धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं सभाग्योऽहं धरातले । अद्याहं सुकृती जातो ह्मपुत्रे गृहागते

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ, ເປັນຜູ້ສໍາເລັດກິດ, ເປັນຜູ້ມີໂຊກໃນໂລກນີ້. ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ອຸດົມດ້ວຍບຸນຢ່າງແທ້ຈິງ, ເພາະທ່ານທັງຫຼາຍ—ລູກຊາຍຜູ້ຄວນບູຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ໄດ້ມາເຖິງເຮືອນເປັນແຂກ.

Verse 98

कुत आगमनं ब्रह्मन्नद्य ते मुनिसत्तम । अनुग्रहार्थं साधूनां किं वा कार्येण केन च

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ມື້ນີ້ທ່ານມາຈາກໃສ? ມາເພື່ອປະທານອະນຸກຣະຫາແກ່ສາທຸຊົນ ຫຼືມີກິດຈະການພິເສດໃດໜຶ່ງນໍາທ່ານມາທີ່ນີ້?

Verse 99

पालनात्पोषणान्नॄणां धर्मो भवति वै ध्रुवम् । तत्तद्धर्मस्य भोक्ता त्वमित्येवं मनुरब्रवीत्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ທັມມະຍ່ອມຕັ້ງມັ່ນໂດຍການປົກປ້ອງແລະອຸປະຖຳຜູ້ຄົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮັບຜົນແລະຜູ້ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ທັມມະນັ້ນກໍແມ່ນທ່ານເອງ—ມະນຸໄດ້ກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 100

धर्मारण्याश्रितां दिव्यां सर्वसंतापहारिणीम् । यां श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते ब्रह्महत्यया

ເລື່ອງລາວອັນທິບພະຍະທີ່ອາໄສທີ່ ທັມມາຣັນຍະ ນີ້ ກຳຈັດຄວາມທຸກຮ້ອນທັງປວງ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ ແມ່ນແຕ່ບາບ ພຣາຫມະ-ຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມະ) ກໍພົ້ນໄດ້

Verse 101

हत्यायुतप्रशमनीं तापत्रयविनाशिनीम् । यां वै श्रुत्वातिभक्त्या च कठिनो मृदुतां भजेत्

ມັນຊ່ວຍສະຫງົບຜົນຂອງການຂ້າຟັນອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະທຳລາຍ ຕາປະ-ຕຣະຍະ ຄືທຸກຂ໌ສາມປະການ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອຟັງດ້ວຍພັກຕິອັນເລິກຊຶ້ງ ແມ່ນແຕ່ຄົນໃຈແຂງກໍອ່ອນໂຍນລົງ

Verse 110

सूत उवाच । एवमुक्त्वा विधेः पुत्रस्तत्रैवांतरधीयत । तस्मिन्गते स नृपतिः क्रीडते सचिवैः सह

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບຸດຂອງ ວິທາຕຣະ (ຜູ້ສ້າງ) ກໍອັນຕະຣະທານຫາຍໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ. ເມື່ອທ່ານໄປແລ້ວ ພຣະຣາຊາກໍສະໜຸກສະໜານກັບບັນດາອຳມາດ

Verse 120

रक्षितं पालितं केन कस्मिन्कालेऽथ निर्मितम् । किंकिं त्वत्राभवत्पूर्वं शंशैतत्पृच्छतो मम

ຜູ້ໃດໄດ້ປົກປ້ອງແລະບຳລຸງຮັກສາມັນ ແລະໃນກາລໃດຈຶ່ງສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ? ໃນອະດີດທີ່ນີ້ເຄີຍເກີດຫຍັງບ້າງ—ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍ ເພາະຂ້ອຍກຳລັງຖາມ

Verse 121

भूतं भव्यं भविष्यञ्च तस्मिन्स्थाने च यद्भवेत् । तत्सर्वं कथयस्वाद्य तीर्थानां च यथा स्थितिः

ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍໃນມື້ນີ້ທັງໝົດ: ສິ່ງທີ່ເຄີຍເກີດ, ທີ່ກຳລັງເກີດ, ແລະທີ່ຈະເກີດໃນອະນາຄົດ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ; ພ້ອມທັງອະທິບາຍວ່າ ຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດທັງຫຼາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນຈັດວາງແນວໃດ