Adhyaya 19

Verse 1

सूत उवाच । एवं महाव्रतं तस्याश्चरंत्या गुरुसन्निधौ । संवत्सरो व्यतीयाय नियमासक्तचेतसः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາງປະຕິບັດມະຫາພຣະຕະນັ້ນໃນພຣະພັກຂອງຄູຣຸ ໜຶ່ງປີເຕັມກໍຜ່ານໄປ—ຈິດນາງໝັ້ນຄົງຕິດຢູ່ກັບນິຍະມະແລະວິນັຍອັນສັກສິດ।

Verse 2

संवत्सरांते सा बाला तत्रैव पितृमंदिरे । चकारोद्यापनं सम्यग्विप्रभोजनपूर्वकम्

ເມື່ອຄົບປີ ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນຢູ່ໃນເຮືອນຂອງບິດາ ໄດ້ປະກອບພິທີອຸດຍາປະນະ (ພິທີສິ້ນສຸດ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍເລີ່ມຈາກການຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 3

दत्त्वा च दक्षिणां तेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो यथार्हतः । विसृज्य तान्नमस्कृत्य पितृभ्यामभिनंदिता

ເມື່ອນາງໄດ້ຖວາຍທັກຊິນາແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຕາມຄວາມສົມຄວນແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ນົບນ້ອມນະມັດສະການແລະລາຈາກ; ແລະໄດ້ຮັບຄໍາສັນລະເສີນພ້ອມພອນຈາກພໍ່ແມ່.

Verse 4

उपोषिता स्वयं तस्मिन्दिने नियममाश्रिता । जजाप परमं मंत्रमुपदिष्टं महात्मना

ໃນວັນນັ້ນເອງ ນາງໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະອົດອາຫານ ແລະອາໄສນິຍົມວິນັຍ; ຈາກນັ້ນໄດ້ຈັບຈົບຈະປະມັນຕຣາອັນສູງສຸດທີ່ມະຫາມຸນີໄດ້ສອນໄວ້.

Verse 5

अथ प्रदोषसमये प्राप्ते संपूज्य शंकरम् । तस्मिन्गृहांतिकमठे गुरोस्तस्य च सन्निधौ

ຕໍ່ມາເມື່ອເຖິງເວລາປຣະໂດສະ ນາງໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະຕາມພິທີຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະພັກຢູ່ໃນອາສຣົມໃກ້ເຮືອນນັ້ນ ໃນສຳນັກຕໍ່ໜ້າຄູບາອາຈານຂອງນາງ.

Verse 6

जपार्चनरता साध्वी ध्यायती परमेश्वरम् । तस्मिञ्जागरणे रात्रावुपविष्टा शिवांतिके

ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຈະປະແລະອາຣະຈະນາ ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະປຣະເມສະວະຣະ; ແລະໃນຄືນແຫ່ງການຕື່ນເຝົ້ານັ້ນ ນາງນັ່ງຢູ່ໃກ້ພຣະສິວະໃນສະນິດທິຂອງພຣະອົງ.

Verse 7

युग्मम् । तस्यां रात्रौ तया सार्धं स मुनिर्जगदंबिकाम् । जपध्यान तपोभिश्च तोषयामास पार्वतीम्

ໃນຄືນນັ້ນ ມຸນີໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບນາງ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະປາຣະວະຕີ—ຈະກະດັມບິກາ ມານດາແຫ່ງສາກົນ—ພໍພຣະໄທ ດ້ວຍການຈະປະ ການພິຈາລະນາ ແລະຕະປະສະຍາ.

Verse 8

तस्याश्च भक्त्या व्रतभाविताया मुनेस्तपोयोगसमाधिना च । तुष्टा भवानी जगदेकमाता प्रादुर्बभूवा कृतसांद्रमूर्तिः

ເພາະພໍພຣະໄທໃນຄວາມພັກດີຂອງນາງ—ທີ່ສຸກງອມດ້ວຍວຣະຕະອັນສັກສິດ—ແລະດ້ວຍຕະປະ ການປະຕິບັດໂຍຄະ ແລະສະມາທິອັນເລິກຊຶ້ງຂອງມຸນີ, ພະນາງພະວານີ ມານດາເອກແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ປາກົດໃນຮູບກາຍອັນໜາແນ່ນ ແລະເປັນຈິງ।

Verse 9

प्रादुर्भूता यदा गौरी तयोरग्रे जगन्मयी । अन्धोऽपि तत्क्षणादेव मुनिः प्राप दृशोर्द्वयम्

ເມື່ອນາງເກົາຣີ—ຜູ້ເປັນຈັກກະວານມະຍີຄອບຄຸມທົ່ວສາກົນ—ປາກົດຕໍ່ໜ້າທັງສອງ, ມຸນີແມ່ນແຕ່ຕາບອດກໍໄດ້ຄືນສາຍຕາຂອງຕາທັງສອງໃນທັນທີ।

Verse 10

तां वीक्ष्य जगतां धात्रीमाविर्भूतां पुरःस्थिताम् । निपेततुस्तत्पदयोः स मुनिः सा च कन्यका

ເມື່ອເຫັນພຣະນາງຜູ້ທົງຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ ປາກົດຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ, ມຸນີນັ້ນແລະນາງກຸມາຣີກໍກົ້ມລົງກຣາບຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະນາງ।

Verse 11

तौ भक्तिभावोच्छ्वसितामलाशयावानंदबाष्पोक्षित सर्वगात्रौ । उत्थाप्य देवी कृपया परिप्लुता प्रेम्णा बभाषे मृदुवल्गुभाषिणी

ເຫັນທັງສອງມີໃຈບໍລິສຸດ ພອງພູດ້ວຍພັກດີ ແລະກາຍທົ່ວກາຍຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງປີຕິ, ພຣະເທວີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກະຣຸນາໄດ້ຊ່ວຍຍົກໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະຕຣັດດ້ວຍຄວາມຮັກ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຫວານໄພເຣາະ।

Verse 12

देव्युवाच । प्रीतास्मि ते मुनिश्रेष्ठ वत्से प्रीतास्मि तेऽनघे । किं वा ददाम्यभिमतं देवानामपि दुर्लभम्

ພຣະເທວີຕຣັດວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ເຮົາພໍພຣະໄທໃນທ່ານ; ໂອ ລູກນ້ອຍ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ເຮົາພໍພຣະໄທໃນເຈົ້າ. ຈົ່ງບອກມາເຖີດ ເຮົາຈະປະທານພອນອັນເປັນທີ່ປາຖະໜາໃດ—ຊຶ່ງແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍາກຈະໄດ້?”

Verse 13

मुनिरुवाच । एषा तु शारदा नाम कन्या तु गतभतृका । मया प्रतिश्रुतं चास्यै तुष्टेन गतचक्षुषा

ມຸນີກ່າວວ່າ: “ນາງກຸມາຣີນີ້ຊື່ ຊາຣະດາ ແລະໄດ້ສູນເສຍສາມີແລ້ວ. ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຕາບອດ ແຕ່ໃຈຍັງສະຫງົບປິຕິ ຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ສັດສັນຍາແກ່ນາງ”

Verse 14

सह भर्त्रा चिरं कालं विहृत्य सुतमुत्तमम् । लभस्वेति मया प्रोक्तं सत्यं कुरु नमोऽस्तु ते

“ຢູ່ກັບສາມີດ້ວຍຄວາມສຸກເປັນເວລາດົນ ແລ້ວຂໍໃຫ້ໄດ້ບຸດຜູ້ປະເສີດ”—ນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ຂ້ອຍເວົ້າ. ໂອ ເທວີ ຂໍໃຫ້ຄໍາຂ້ອຍເປັນຈິງ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ

Verse 15

श्रीदेव्युवाच । एषा पूर्वभवे बाला द्राविडस्य द्विजन्मनः । आसीद्द्वितीया दयिता भामिनी नाम विश्रुता

ພຣະນາງສີຣີເທວີກ່າວວ່າ: “ໃນຊາດກ່ອນ ເດັກຍິງນີ້ເປັນພັນລະຍາຄົນທີສອງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣາຫມະນະທະວິຊະຊາວດຣາວິດ ມີນາມລືຊາວ່າ ພາມິນີ”

Verse 16

सा भर्तृप्रेयसी नित्यं रूपमाधुर्यपेशला । भर्तारं वशमानिन्ये रूपवश्यादिकैतवैः

ນາງເປັນທີ່ຮັກຂອງສາມີເສມອ ງາມພ້ອມດ້ວຍຄວາມຫວານລະມຸນ. ດ້ວຍກົນລະຍຸດອັນຫລອກລວງ—ເຊັ່ນຜູກໃຈດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະອຸບາຍອື່ນໆ—ນາງໄດ້ຄອບງໍາສາມີໄວ້

Verse 17

अस्यां चासक्तहृदयः स विप्रो मोहयंत्रितः । कदाचिदपि नैवागाज्ज्येष्ठपत्नीं पतिव्रताम्

ໃຈຂອງພຣາຫມະນະນັ້ນຕິດພັນກັບນາງ ແລະຖືກມໍຫະຜູກມັດໄວ້; ລາວບໍ່ເຄີຍໄປຫາພັນລະຍາຜູ້ໃຫຍ່ຂອງຕົນ ຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ

Verse 18

अनभ्यागमनाद्भर्तुः सा नारी पुत्रवर्जिता । सदा शोकेन संतप्ता कालेन निधनं गता

ເນື່ອງຈາກຜົວບໍ່ກັບຄືນ ນາງນັ້ນຈຶ່ງຢູ່ໂດຍບໍ່ມີລູກຊາຍ; ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້ຢູ່ເສມອ ແລະຕາມການເວລາກໍເຖິງຄວາມຕາຍ।

Verse 19

अस्या गृहसमीपस्थो यः कश्चिद्ब्राह्मणो युवा । इमां वीक्ष्याथ चार्वंगीं कामार्तः करमग्रहीत्

ໃກ້ເຮືອນນາງມີພຣາຫມັນໜຸ່ມຜູ້ໜຶ່ງອາໄສ; ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ມີອວັຍວະງາມ ກໍຖືກກາມຕັນຫາຄອບງຳ ແລ້ວຈັບມືນາງໄວ້।

Verse 20

अनया रोषताम्राक्ष्या स विप्रस्तु निवारितः । इमां स्मरन्दिवानक्तं निधनं प्रत्यपद्यत

ນາງຜູ້ມີດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະໄດ້ຫ້າມພຣາຫມັນນັ້ນໃຫ້ຖອນກັບ; ແຕ່ເຂົາຍັງຄິດຮອດນາງທັງກາງວັນກາງຄືນ ແລະສຸດທ້າຍກໍເຖິງຄວາມຕາຍ।

Verse 21

एषा संमोह्य भर्तारं ज्येष्ठपत्न्यां पराङ्मुखम् । चकार तेन पापेन भवेस्मिन्विधवाऽभवत्

ນາງໄດ້ຫລອກລວງຜົວ ໃຫ້ຫັນໜີຈາກເມຍໃຫຍ່; ດ້ວຍບາບນັ້ນ ໃນຊາດນີ້ເອງນາງຈຶ່ງເປັນແມ່ໝ້າຍ।

Verse 22

याः कुर्वंति स्त्रियो लोके जायापत्योश्च विप्रियम् । तासां कौमारवैधव्यमेकविंशतिजन्मसु

ແມ່ຍິງໃດໃນໂລກທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບາດໝາງ ແລະຄວາມແຕກແຍກລະຫວ່າງຜົວກັບເມຍ—ສໍາລັບນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍຕັ້ງແຕ່ວັຍສາວ ຕະຫຼອດ 21 ຊາດ।

Verse 23

यदेतया पूर्वभवे मत्पूजा महती कृता । तेन पुण्येन तत्पापं नष्टं सर्वं तदैव हि

ແຕ່ເນື່ອງຈາກໃນຊາດກ່ອນນາງໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ບາບນັ້ນຈຶ່ງຖືກທຳລາຍໝົດສິ້ນໃນທັນທີນັ້ນເອງ.

Verse 24

यो विप्रो विरहार्तः सन्मृतः कामविमोहितः । सोऽस्याः पाणिग्रहं कृत्वा भवेस्मिन्निधनं गतः

ພຣາຫມັນນັ້ນ—ຖືກທຸກຂ໌ຈາກການພັດພາກ ແລະຖືກກາມມົວມອງຫຼອກລວງ—ໄດ້ຕາຍໄປ; ແລະໃນຊາດນີ້ ເມື່ອຈັບມືນາງເປັນພິທີແຕ່ງງານແລ້ວ ກໍໄດ້ພົບຄວາມຕາຍອີກຄັ້ງ.

Verse 25

प्राग्जन्मपतिरेतस्याः पांड्यराष्ट्रेषु सोऽधुना । जातो विप्रवरः श्रीमान्सदारः सपरिच्छदः

ຜົວໃນຊາດກ່ອນຂອງນາງ ບັດນີ້ໄດ້ເກີດໃນແດນປານຑະຍະ ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ມີສິຣິມົງຄຸນແລະຄວາມຮັ່ງມີ ພ້ອມພັນລະຍາ ແລະເຄື່ອງເຮືອນຄົວຄົບຄັນ.

Verse 26

तेन भर्त्रा प्रतिनिशं सैषा प्रेम्णाभिसंगता । स्वप्ने रतिसुखं यातु श्रेष्ठं जागरणादपि

ດ້ວຍຜົວນັ້ນ ນາງນີ້ຖືກຮວມຮັກກັນທຸກຄືນ; ໃນຄວາມຝັນນາງໄດ້ຮັບສຸກແຫ່ງການຮ່ວມພົວພັນ (ຣະຕິ) ຍິ່ງກວ່າຍາມຕື່ນອີກ.

Verse 27

षष्ट्युत्तरत्रिशतयोजनदूरसंस्थो देशादितो द्विजवरः स च कर्मगत्या । एनां वधूं प्रतिनिशं मनसोभिरामां स्वप्नेषु पश्यति चिरं रतिमादधानः

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນອາໄສຢູ່ໃນແດນທີ່ຫ່າງຈາກນີ້ເກີນສາມຮ້ອຍຫົກສິບໂຢຊະນາ ແຕ່ດ້ວຍກຳລັງແຫ່ງກຳມະ ລາວຍັງເຫັນເຈົ້າສາວຜູ້ນ່າຮັກນີ້ທຸກຄືນໃນຄວາມຝັນ ແລະຊື່ນຊົມໃນຣະຕິຢ່າງຍາວນານ.

Verse 28

सैषा वै स्वप्नसंगत्या पत्युः प्रतिनिशं सती । कालेन लप्स्यते पुत्रं वेदवेदांगपारगम्

ນາງຜູ້ເປັນສະຕີນີ້ ໂດຍການຮ່ວມສົມພັນກັບສາມີໃນຄວາມຝັນທຸກຄືນ ຕາມການເວລາ ຈະໄດ້ບຸດຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 29

एतस्यां तनयं जातमात्मनश्चिरसंगमात् । सोऽपि विप्रोऽनिशं स्वप्ने द्रक्ष्यति प्रेमभावितम्

ຈາກນາງນີ້ ໂດຍການຮ່ວມພົບທີ່ຖືກກໍານົດມາດົນ ຈະມີບຸດເກີດຂຶ້ນ; ແລະບຸດນັ້ນກໍເປັນພຣາຫມັນ ຈະເຫັນຜູ້ຮັກໃນຄວາມຝັນເປັນນິດ ດ້ວຍໃຈອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ.

Verse 30

अनयाराधिता पूर्वे भवे साहं महामुने । अस्यैव वरदानाय प्रादुर्भूतास्मि सांप्रतम्

ໂອ ມະຫາມຸນີ ໃນພົບກ່ອນ ນາງໄດ້ອາຣາທະນາບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະທານພອນນີ້ແກ່ນາງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປາກົດຕົວໃນບັດນີ້.

Verse 31

सूत उवाच । अथोवाच महादेवी तां बालां प्रति सादरम् । अयि वत्से महाभागे शृणु मे परमं वचः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ມະຫາເທວີໄດ້ກ່າວກັບເດັກຍິງນັ້ນດ້ວຍຄວາມເມດຕາວ່າ “ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ມີວາສະນາ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ”

Verse 32

यदा कदापि भर्त्तारं क्वापि देशे पुरातनम् । द्रक्ष्यसि स्वप्नदृष्टं प्राक्ज्ञास्यसे त्वं विचक्षणा

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ໃນດິນແດນໃດໜຶ່ງອັນມີກຽດຊື່ມາແຕ່ໂບຮານ ເມື່ອເຈົ້າເຫັນສາມີນັ້ນຜູ້ທີ່ເຈົ້າເຄີຍເຫັນໃນຄວາມຝັນກ່ອນ ເຈົ້າຜູ້ຮູ້ເທົ່າທັນ ຈະຈໍາແນກໄດ້ທັນທີ.

Verse 33

त्वां द्रक्ष्यति स विप्रोपि सुनयां स्वप्नलक्षणाम् । तदा परस्परालापो युवयोः संभविष्यति

ພຣາຫມັນນັ້ນກໍຈະເຫັນເຈົ້າ—ໂອ ສຸ-ນະຍາ ຜູ້ມີໝາຍນິມິດໃນຄວາມຝັນ—ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ການສົນທະນາລະຫວ່າງທັງສອງຈະເກີດຂຶ້ນ।

Verse 34

तदा स्वतनयं भद्रे तस्मै देहि बहुश्रुतम् । फलमस्य व्रतस्याग्र्यं तस्य हस्ते समर्पय

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ຈົ່ງມອບບຸດຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ຮູ້ຊານໃນພຣະເວທແລະຄຳສອນ—ໃຫ້ແກ່ເຂົາ; ແລະຈົ່ງມອບຜົນອັນປະເສີດສຸດແຫ່ງວຣະຕະນີ້ໃສ່ໃນມືຂອງເຂົາ।

Verse 35

ततः प्रभृति तस्यैव वशे तिष्ठ सुमध्यमे । युवयोदैहिकः संगो माभूत्स्वप्नरतादृते

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ຜູ້ມີແອວອ່ອນງາມ ຈົ່ງຢູ່ໃນການນຳພາຂອງເຂົາ; ແລະຢ່າໃຫ້ມີການຮ່ວມກາຍລະຫວ່າງທັງສອງ—ນອກເສຍແຕ່ຄວາມສຸກໃນຄວາມຝັນ।

Verse 36

कालात्पंचत्वमापन्ने तस्मिन्ब्राह्मणसत्तमे । अग्निं प्रविश्य तेनैव सह यास्यसि मत्पदम्

ເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນເຖິງການສິ້ນຊີວິດ ແລ້ວເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ໄຟ ແລະໄປພ້ອມກັບເຂົາສູ່ທີ່ປະທັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 37

पुत्रस्ते भविता सुभ्रु सर्वलोकमनोरमः । संपदश्च भविष्यंति प्राप्स्यते परमं पदम्

ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ ເຈົ້າຈະມີບຸດຜູ້ເຮັດໃຫ້ສັບພະໂລກພໍໃຈ; ຄວາມຮັ່ງມີຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະຈະບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ।

Verse 38

सूत उवाच । इत्युक्त्वा त्रिजगन्माता दत्त्वा तस्यै मनोरथम् । तयोः संपश्यतोरेव क्षणेनादर्शनं गता

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມານດາແຫ່ງສາມໂລກໄດ້ປະທານພອນຕາມຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ນາງ; ແລະໃນຂະນະທີ່ທັງສອງຍັງເບິ່ງຢູ່ ພຣະນາງກໍອັນຕະທານຫາຍໄປໃນພິບຕາ.

Verse 39

सापि बाला वरं लब्ध्वा पार्वत्याः करुणानिधेः । अवाप परमानंदं पूजयामास तं गुरुम्

ນາງເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍ—ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະປາຣະວະຕີ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິສູງສຸດ ແລະໄດ້ບູຊາພຣະຄູ (຤ິສີ) ອົງນັ້ນດ້ວຍສັດທາ.

Verse 40

तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां स मुनिर्लब्धलोचनः । तस्याः पित्रोश्च तत्सर्वं रहस्याचष्ट धर्मवित्

ເມື່ອຄືນນັ້ນຜ່ານໄປ ພຣະມຸນີກໍໄດ້ສາຍຕາຄືນມາ; ແລະເພາະເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ ທ່ານຈຶ່ງອະທິບາຍເລື່ອງທັງໝົດນັ້ນໃຫ້ພໍ່ແມ່ຂອງນາງຢ່າງລັບໆ.

Verse 41

अथ सर्वानुपामंत्र्य शारदां च यशस्विनीम् । विधायानुग्रहं तेषां ययौ स्वैरगतिर्मुनिः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ອຳລາທຸກຄົນ—ໂດຍສະເພາະນາງຊາຣະດາຜູ້ມີກຽດ—ແລະໄດ້ປະທານພອນອະນຸເຄາະແກ່ພວກເຂົາ; ຈາກນັ້ນພຣະມຸນີກໍເດີນທາງໄປຕາມອິດສະລະຂອງຕົນ.

Verse 42

एवं दिनेषु गच्छत्सु सा बाला च प्रतिक्षणम् । भर्तुः समागमं लेभे स्वप्ने सुख विवर्धनम्

ເມື່ອວັນເວລາຜ່ານໄປດັ່ງນີ້ ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນໃນທຸກຂະນະ ໄດ້ປະສົບການພົບພາກັບສາມີໃນຄວາມຝັນ ຊຶ່ງເພີ່ມພູນຄວາມສຸກຂອງນາງຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 43

गौर्या वरप्रदानेन शारदा विशदव्रता । दधार गर्भं स्वप्नेपि भर्तुः संगानुभावतः

ດ້ວຍພອນປະທານຂອງນາງເທວີ ເກົາຣີ, ນາງຊາຣະດາຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ຖືພາ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການຮ່ວມສັງຄົມກັບສາມີທີ່ປະສົບໃນນັ້ນ។

Verse 44

तां श्रुत्वा भर्तृरहितां शारदां गर्भिणी सतीम् । सर्वे धिगिति प्रोचुस्तां जारिणीति जगुर्जनाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ນາງຊາຣະດາ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີສາມີ ກໍຍັງຖືພາເປັນສະຕີ, ທຸກຄົນຮ້ອງວ່າ “ອັບອາຍ!” ແລະຊາວເມືອງກໍປະນາມນາງວ່າເປັນຍິງຄົບຊູ້.

Verse 45

संपरेतस्य तद्भर्तुर्ये जातिकुलवबांधवाः । तां वार्तां दुःसहां श्रुत्वा ययुस्तत्पितृमंदिरम्

ບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງຂອງສາມີຜູ້ລ່ວງລັບ ຜູ້ຜູກພັນດ້ວຍຊາດກຳເນີດແລະວົງສາ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວອັນທົນບໍ່ໄດ້ນັ້ນ ກໍໄປຫາເຮືອນພໍ່ຂອງນາງ.

Verse 46

अथ सर्वे समायाता ग्रामवृद्धाश्च पंडिताः । समाजं चक्रिरे तत्र कुलवृद्धैः समन्वितम्

ຕໍ່ມາ ທຸກຄົນກໍມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ທັງຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນບ້ານແລະນັກຮຽນຮູ້—ແລ້ວຈັດຕັ້ງສະພາ ໂດຍມີຜູ້ໃຫຍ່ໃນຕະກູນຮ່ວມດ້ວຍ.

Verse 47

अन्तर्वत्नीं समाहूय शारदां विनताननाम् । अतर्जयन्सुसंक्रुद्धाः केचिदासन्पराङ्मुखाः

ເມື່ອເອີ້ນນາງຊາຣະດາຜູ້ຖືພາ ແລະກົ້ມໜ້າເສົ້າຫມອງມາ, ບາງຄົນໂກດກຽວຢ່າງແຮງ ກໍຂູ່ເຂັ້ມແລະດ່າທໍານຽມ; ບາງຄົນກໍຫັນໜ້າໜີດ້ວຍຄວາມບໍ່ພໍໃຈ.

Verse 48

अयि जारिणि दुर्बुद्धे किमेतत्ते विचेष्टितम् । अस्मत्कुले सुदुष्कीर्त्तिं कृतवत्यसि बालिशे

ໂອ ຍິງຜູ້ຜິດປະເວນີ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ—ການກະທຳນີ້ຂອງເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ສາວນ້ອຍຜູ້ໂງ່, ເຈົ້າໄດ້ນຳຄວາມອັບອາຍຢ່າງໜັກມາໃຫ້ວົງຕະກູນຂອງພວກເຮົາ.

Verse 49

इति संतर्जयंतस्ते ग्रामवृद्धा मनीषिणः । सर्वे संमंत्रयामासुः किं कुर्म इति भाषिणः

ເມື່ອຂູ່ແລະດຸດ່ານາງແລ້ວ ບັນດາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຮູ້ໃນບ້ານທັງໝົດກໍພາກັນປຶກສາຫາລື ກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດ?”

Verse 50

तत्रोचुः के च वृद्धास्तां बालां प्रति विनिर्दयाः । एषा पापमतिर्बाला कुलद्वयविनाशिनी

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເຖົ້າບາງຄົນບໍ່ມີເມດຕາຕໍ່ສາວນ້ອຍນັ້ນ ກ່າວວ່າ “ນາງນີ້ມີໃຈບາບ ເປັນຜູ້ທຳລາຍຕະກູນທັງສອງ”

Verse 51

कृत्वास्याः केशवपनं छित्त्वा कर्णौ च नासिकाम् । निर्वास्यतां बहिर्ग्रामात्परित्यज्य स्वगोत्रतः

“ໃຫ້ໂກນຜົມຫົວນາງ ຕັດຫູແລະດັງ ແລ້ວຂັບໄລ່ນາງອອກນອກບ້ານ ພ້ອມທັງຕັດຂາດຈາກວົງຕະກູນຂອງນາງ”

Verse 52

इति सर्वे समालोच्य तां तथा कर्तुमुद्यताः । अथांतरिक्षे संभूता शुश्रुवे वागगोचरा

ເມື່ອທຸກຄົນປຶກສາກັນແລ້ວ ແລະພ້ອມຈະເຮັດຕາມນັ້ນ ທັນໃດນັ້ນກໍມີສຽງທິບດັງມາຈາກຟ້າ ເປັນວາຈາທີ່ເກີນກວ່າການຮັບຮູ້ທົ່ວໄປ

Verse 53

अनया न कृतं पापं न चैव कुलदूषणम् । व्रतभंगो न चैतस्यास्सुचरित्रेयमंगना

ນາງນີ້ບໍ່ໄດ້ກະທຳບາບໃດໆ ແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ວົງຕະກູນເສື່ອມມົນທິນ. ບໍ່ມີການຝ່າຝືນວຣະຕະ (vrata)—ນາງນີ້ມີຈິດປະພຶດດີງາມ.

Verse 54

इतः परमियं नारी जारिणीति वदंति ये । तेषां दोषविमूढानां सद्यो जिह्वा विदीर्यते

ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ຜູ້ໃດເອີ້ນນາງນີ້ວ່າ ‘ຈາຣິນີ’ (ຍິງມີຊູ້) ຜູ້ທີ່ຫຼົງໃນຄວາມຜິດ ລີ້ນຈະແຕກທັນທີ

Verse 55

इत्यंतरिक्षे जनितां वाणीं श्रुत्वाऽशरीरिणीम् । सर्वे प्रजहृषुस्तस्या जननीजनकादयः

ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈາອະສາຣີຣີ (ບໍ່ມີຮ່າງ) ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຟ້າ ຄົນທັງຫມົດຂອງນາງ—ແມ່, ພໍ່ ແລະອື່ນໆ—ກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ

Verse 56

ततः ससंभ्रमाः सर्वे ग्रामवृद्धाः सभाजनाः । मुहूर्त्तं मौनमालंब्य भीतास्तस्थुरधोमुखाः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນບ້ານ ແລະຜູ້ຢູ່ໃນສະພາທັງຫມົດ ຕົກໃຈຫວາດຫວັນ; ພວກເຂົານິ່ງງຽບຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຢືນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ກົ້ມໜ້າລົງ

Verse 57

तत्र केचिदविश्वस्ता मिथ्यावाणीत्यवादिषुः । तेषां जिह्वा द्विधा भिन्ना ववमुस्ते कृमीन्क्षणात्

ທີ່ນັ້ນ ບາງຄົນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອເວົ້າວ່າ “ເປັນວາຈາມົກລວງ” ທັນໃດນັ້ນ ລີ້ນຂອງພວກເຂົາແຕກເປັນສອງ ແລະອາເມັນໜອນອອກມາໃນພິບຕາ

Verse 58

ततः संपूजयामासुस्तां बालां ज्ञातिबांधवाः । बांधवाश्च स्त्रियो वृद्धाः शशंसुः साधुसाध्विति

ແລ້ວບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງແລະສາຍເລືອດໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາກຸມາຣີນ້ອຍນັ້ນດ້ວຍກຽດຕິ. ສະຕຣີຜູ້ເຖົ້າໃນຕະກູນກໍສັນລະເສີນຊ້ຳໆ ວ່າ “ສາທຸ ສາທຸ!”

Verse 59

मुमुचुः केचिदानंदबाष्पबिंदून्कुलोत्तमाः । कुलस्त्रियः प्रमुदितास्तामुद्दिश्य समाश्वसन्

ບາງຄົນຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງຕະກູນໄດ້ປ່ອຍຢອດນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິ. ສະຕຣີໃນເຮືອນກໍຍິນດີ ແລະເວົ້າຄຳປອບໃຈໂດຍນຶກເຖິງນາງ

Verse 60

अथ तत्रापरे प्रोचुर्देवो वदति नानृतम् । कथमेषां दधौ गर्भं शीलान्न चलिता ध्रुवम्

ແລ້ວຄົນອື່ນໆ ຢູ່ນັ້ນກ່າວວ່າ “ເທວະບໍ່ເວົ້າຄຳເທັດ; ແຕ່ນາງຈະຕັ້ງຄັນໄດ້ແນວໃດ? ແນ່ນອນນາງບໍ່ໄດ້ເບື້ອນຈາກສີນທຳ”

Verse 61

इति सर्वान्सभ्यजना न्संशयाविष्टचेतसः । विलोक्य वृद्धस्तत्रैको सर्वज्ञो लोकतत्त्ववित्

ດັ່ງນັ້ນບັນດາຜູ້ຄວນເຄົາລົບທັງຫມົດມີໃຈຖືກຄວາມສົງໄສຄອບງຳ. ເມື່ອເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ມີຜູ້ເຖົ້າຄົນໜຶ່ງ—ຜູ້ຮູ້ທົ່ວແລະຮູ້ຫຼັກໂລກະທັດ—ໄດ້ເບິ່ງຢູ່

Verse 62

मायामयमिदं विश्वं दृश्यते श्रूयते च यत् । किं भाव्यं किमभाव्यं वा संसारेऽस्मिन्क्षणात्मके

ໂລກນີ້ເປັນມາຍາ—ທັງສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ. ໃນສັງສານອັນຊົ່ວຂະນະນີ້ ອັນໃດແທ້ຈຶ່ງວ່າ ‘ເປັນໄປໄດ້’ ແລະອັນໃດ ‘ເປັນໄປບໍ່ໄດ້’?

Verse 64

यूपकेतोश्च राजर्षेः शुक्रं निपतितं जले । सशुक्रं तज्जलं पीत्वा वेश्या गर्भं दधौ किल

ນ້ຳອະສຸຈິຂອງຣາຊະຣິສີ ຢູປະເກຕຸ ຕົກລົງໃນນ້ຳ. ເລົ່າກັນວ່າ ນາງເວສະຍາໄດ້ດື່ມນ້ຳທີ່ປົນອະສຸຈິນັ້ນ ແລະຈຶ່ງຕັ້ງຄັນ.

Verse 65

मुनेर्विभांडकस्यापि शुक्रं पीत्वा सहांभसा । हरिणी गर्भिणी भूत्वा ऋष्यशृंगमसूयत

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ກວາງເພດຍິງໄດ້ດື່ມອະສຸຈິຂອງມຸນີ ວິພານຑະກະ ພ້ອມກັບນ້ຳ ແລ້ວຕັ້ງຄັນ ແລະໃຫ້ກຳເນີດ ຣິສຍະສຣິງຄະ

Verse 66

सुराष्ट्रस्य तथा राज्ञः करं स्पृष्ट्वा मृगांगना । तत्क्षणाद्गर्भिणी भूत्वा मुनिं प्रासूत तापसम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ກວາງເພດຍິງພຽງແຕ່ແຕະມືຂອງກະສັດແຫ່ງສຸຣາສະຕຣະ ກໍຕັ້ງຄັນໃນທັນທີ ແລະໃຫ້ກຳເນີດມຸນີຜູ້ຖືຕະປະ

Verse 67

तथा सत्यवती नारी शफरीगर्भसंभवा । तथैव महिषीगर्भो जातश्च महिषासुरः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ນາງສັດຍະວະຕີ ເກີດຈາກຄັນຂອງປາຊະຟະຣີ; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ມະຫິສາສຸຣະ ເກີດຈາກຄັນຂອງຄວາຍເພດຍິງ

Verse 68

तथा संति पुरा नार्यः कारुण्याद्गर्भसंभवाः । तथा हि वसुदेवेन रोहिण्या स्तनयोऽभवत्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນການກ່ອນມີສະຕຣີຜູ້ຕັ້ງຄັນເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ ໃນເຫດອັນອັດສະຈັນ. ແທ້ຈິງ ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໂຣຫິນີໄດ້ມີບຸດໂດຍວາສຸເທວະ

Verse 69

देवतानां महर्षीणां शापेन च वरेण च । अयुक्तमपि यत्कर्म युज्यते नात्र संशयः

ໂດຍອຳນາດຄຳສາບ ແລະ ພອນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ມະຫາຣິສີ ແມ່ນແຕ່ກຳທີ່ເບິ່ງວ່າບໍ່ຄວນ ກໍກາຍເປັນຄວນໄດ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 70

सांबस्य जठराज्जातं मुसलं मुनिशापतः । युवनाश्वस्य गर्भोऽभून्मुनीनां मंत्रगौरवात्

ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງມຸນີ ມຸສະລະ (ຄອນໃຫຍ່) ໄດ້ເກີດຈາກທ້ອງຂອງສາມບະ; ແລະໂດຍອຳນາດອັນໜັກແນ່ນຂອງມັນຕຣາຂອງມຸນີ ຢຸວະນາຊະວະກໍມີຄັນ।

Verse 71

नूनमेषापि कल्याणी महर्षेः पादसेवनात् । महाव्रतानुभावाच्च धत्ते गर्भमनिं दिता

ແນ່ນອນ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ບໍ່ມີມົນທິນນີ້ ຍ່ອມຖືພາໂດຍການຮັບໃຊ້ພະບາດຂອງມະຫາຣິສີ ແລະໂດຍອຳນາດແຫ່ງມະຫາວຣະຕະຂອງນາງ।

Verse 72

अस्मिन्नर्थे रहस्येनां सत्यं पृच्छंतु योषितः । ततो निवृत्तसंदेहो भविष्यति महाजनः

ໃນເລື່ອງນີ້ ໃຫ້ບັນດາແມ່ຍິງຖາມຄວາມຈິງຈາກນາງແບບລັບໆ; ແລ້ວມະຫາຊົນຈະພົ້ນຈາກຄວາມສົງໄສ।

Verse 73

ततस्तद्वचनादेव तामपृच्छन्स्त्रियो मिथः । ताभ्यः शशंस तत्सर्वं सा स्ववृत्तं महाद्भुतम्

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳນັ້ນ ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍກໍຖາມນາງກັນເອງ; ແລະນາງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງນາງທັງໝົດໃຫ້ພວກນາງຟັງ।

Verse 74

विजानंतस्ततः सर्वे मानयित्वा च तां सतीम् । मोदमानाः प्रशंसंतः प्रययुः स्वं स्वमालयम्

ເມື່ອເຂົາທັງຫມົດເຂົ້າໃຈແລ້ວ ກໍໄດ້ນົບນ້ອມບູຊານາງສະຕີຜູ້ມີຄຸນທຳ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະກ່າວສັນລະເສີນ ຈຶ່ງກັບໄປບ້ານຂອງຕົນໆ។

Verse 75

अथ काले शुभे प्राप्ते शारदा विमलाशया । असूत तनयं बाला बालार्कसमतेजसम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາອັນເປັນມົງຄຸນມາຮອດ ນາງຊາຣະດາຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ໄດ້ປະສູດບຸດຊາຍ—ເດັກນ້ອຍຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ।

Verse 76

स कुमारो महोदारलक्षणः कमलेक्षणः । अवाप्य महतीं विद्यां बाल्य एव महामतिः

ກຸມານນັ້ນມີລັກສະນະອັນສູງສົ່ງ ໃຈກວ້າງ ແລະມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ; ແມ່ນແຕ່ໃນວັຍເດັກ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບວິຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 77

अथोपनीतो गुरुणा काले लोकमनोरमः । स शारदेय एवेति लोके ख्याति मवाप ह

ຕໍ່ມາເມື່ອເຖິງເວລາອັນຄວນ ອາຈານໄດ້ປະກອບພິທີອຸປນະຍະນະ ແລະສວມສາຍສັກສິດໃຫ້; ຜູ້ນັ້ນຜູ້ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ໂລກ ຈຶ່ງໂດງດັງໃນນາມ ‘ຊາຣະເດຍ’।

Verse 78

ऋग्वेदमष्टमे वर्षे नवमे यजुषां गणम् । दशमे सामवेदं च लीलयाध्यगमत्सुधीः

ໃນວັຍແປດປີ ລາວໄດ້ຊໍານານຣິກເວດ; ໃນວັຍເກົ້າປີ ໄດ້ຮຽນຊຸດຄໍາພີຍະຊຸຣເວດ; ແລະໃນວັຍສິບປີ ກໍໄດ້ຮຽນສາມເວດ—ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນຮຽນໄດ້ດັ່ງຫຼິ້ນ ຢ່າງງ່າຍດາຍ।

Verse 79

अथ त्रिलोकमहिते संप्राप्ते शिवपर्वणि । गोकर्णं प्रययुः सर्वे जनाः सर्वनिवासिनः

ແລ້ວເມື່ອບຸນເທດສະການພຣະສິວະ ອັນເປັນທີ່ນັບຖືໃນສາມໂລກ ມາຮອດ ປະຊາຊົນທຸກຖິ່ນຖານກໍພາກັນເດີນທາງໄປຍັງ ໂກກະນະ.

Verse 80

शारदापि स्वपुत्रेण गोकर्णं प्रययौ सती

ສາຣະດາດ້ວຍ—ນາງຜູ້ມີສິນທຳ—ໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງ ໂກກະນະ ພ້ອມກັບບຸດຂອງນາງເອງ.

Verse 81

तत्रापश्यत्समायातं सदा स्वप्नेषु लक्षितम् । पूर्वजन्मनि भर्त्तारं द्विजबंधुजनावृतम्

ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ເຫັນເຂົາມາຮອດ—ຜູ້ທີ່ນາງຈື່ຈຳໄດ້ເສມອໃນຄວາມຝັນ—ແມ່ນສາມີໃນຊາດກ່ອນ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງແລະສະຫາຍໃນຫມູ່ທະວິຊະ.

Verse 82

तं दृष्ट्वा प्रेमनिर्विण्णा पुलकांकितविग्रहा । निरुद्धबाष्पप्रसरा तस्थौ तन्न्यस्तलोचना

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ນາງກໍຖືກຄວາມຮັກທ່ວມທັບ ກາຍເກີດຂົນລຸກ ກັ້ນນ້ຳຕາບໍ່ໃຫ້ໄຫຼ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍສາຍຕາຈ້ອງແນ່ໃສ່ເຂົາ.

Verse 83

स च विप्रोऽपि तां दृष्ट्वा रूपलक्षणलक्षिताम् । स्वप्ने सदा भुज्यमानामात्मनो रतिदायिनीम्

ພຣາຫມັນນັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ໂດດເດັ່ນດ້ວຍຄວາມງາມແລະລັກສະນະມົງຄຸນ ກໍຈື່ຈຳໄດ້ວ່າເປັນນາງຄົນດຽວກັນທີ່ເຂົາເຄີຍເສບສົມໃນຄວາມຝັນເສມອ—ຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິແກ່ດວງໃຈຂອງເຂົາ.

Verse 84

तं कुमारमपि स्वप्ने दृष्ट्वा चात्म शरीरजम् । विलोक्य विस्मयाविष्टस्तदंतिकमुपाययौ

ເມື່ອເຫັນກຸມານັ້ນດ້ວຍ—ຜູ້ທີ່ເຂົາເຄີຍເຫັນໃນຄວາມຝັນ ແລະເກີດຈາກກາຍຂອງຕົນ—ເຂົາກໍຕື່ນຕະລຶງ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃກ້ພວກເຂົາ।

Verse 85

भद्रे त्वां प्रष्टुमिच्छामि यत्किंचिन्मनसि स्थितम् । इति प्रथममाभाष्य रहः स्थानं निनाय ताम्

ເຂົາກ່າວວ່າ “ໂອ ພັດເຣ (ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ) ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຖາມສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ” ເວົ້າເປັນປະຖົມແລ້ວ ເຂົາຈຶ່ງສົນທະນາກັບນາງ ແລະນຳນາງໄປສູ່ບ່ອນສະງົບສະງັດ।

Verse 86

का त्वं कथय वामोरु कस्य भार्यासि सुव्रते । को देशः कस्य वा पुत्री किन्नामेत्यब्रवीच्च ताम्

ເຂົາກ່າວກັບນາງວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ຈົ່ງບອກມາ ໂອ ຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ; ໂອ ສຸວຣະເຕ (ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ) ເຈົ້າເປັນເມຍຂອງໃຜ? ມາຈາກແດນໃດ, ເປັນລູກສາວຂອງໃຜ, ແລະຊື່ຂອງເຈົ້າຄືຫຍັງ?”

Verse 87

इति तेन समापृष्टा सा नारी बाष्पलोचना । व्याजहारात्मनोवृत्तं बाल्ये वैधव्यकारणम्

ເມື່ອຖືກເຂົາຖາມດັ່ງນັ້ນ ນາງນັ້ນ—ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ—ຈຶ່ງເລົ່າເລື່ອງຂອງຕົນ ພ້ອມທັງເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ເປັນແມ່ໝ້າຍຕັ້ງແຕ່ວັຍເດັກ।

Verse 88

पुनः पप्रच्छ तां बालां पुत्रः कस्यायमुत्तमः । कथं धृतो वा जठरे बालोऽयं चंद्रसन्निभः

ຕໍ່ມາເຂົາຖາມນາງອີກວ່າ “ບຸດຜູ້ປະເສີດນີ້ເປັນລູກຂອງໃຜ? ແລະເດັກນ້ອຍຜູ້ດຸຈດວງຈັນນີ້ ຖືກປະຕິສັນທິ ແລະອຸ້ມຄັນໄວ້ໃນຄອບຄັນແນວໃດ?”

Verse 90

इति तस्या वचः श्रुत्वा विहस्य ब्राह्मणोत्तमः । प्रोवाच कष्टात्कष्टं हि चरितं तव भामिनि

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກໍຫົວເບົາໆ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ໂອ ພາມິນີ, ຊີວິດຂອງເຈົ້າແທ້ໆແມ່ນທຸກຂ໌ຊ້ອນທຸກຂ໌”

Verse 91

पाणिग्रहणमात्रं ते कृत्वा भर्त्ता मृतः किल । कथं चायं सुतो जातस्तस्य कारणमुच्यताम्

“ກ່າວກັນວ່າ ເພີງແຕ່ເຮັດພິທີປານິຄຣະຫະນະ (ຈັບມືໃນພິທີແຕ່ງງານ) ກັບເຈົ້າ ຜົວຂອງເຈົ້າກໍເສຍຊີວິດ. ແລ້ວລູກຊາຍນີ້ເກີດມາໄດ້ແນວໃດ? ຈົ່ງບອກເຫດຜົນ”

Verse 92

इति तेनोदितां वाणीमाकर्ण्यातीव लज्जिता । क्षणं चाश्रुमुखी भूत्वा धैर्यादित्थमभाषत

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາທີ່ລາວເວົ້າ ນາງກໍອາຍຢ່າງຫນັກ; ຊົ່ວຄາວໜຶ່ງໃບໜ້າເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາຕາ ແລ້ວຈຶ່ງຮວບຮວມຄວາມກ້າ ເວົ້າດັ່ງນີ້

Verse 93

शारदोवाच । तदलं परिहासोक्त्या त्वं मां वेत्सि महामते । त्वामहं वेद्मि चार्थेऽस्मिन्प्रमाणं मन आवयोः

ຊາຣະດາກ່າວວ່າ “ພໍແລ້ວກັບຄໍາຢອກຢ້ານ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ເຈົ້າຮູ້ຈັກຂ້າ ແລະຂ້າກໍຮູ້ຈັກເຈົ້າ. ໃນເລື່ອງນີ້ ຫຼັກຖານມີແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນໃຈຂອງພວກເຮົາທັງສອງ”

Verse 94

इत्युक्त्वा सर्वमावेद्य देव्या दत्तं वरादिकम् । व्रतस्यार्धं कुमारं तं ददौ तस्मै धृतव्रतम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ເປີດເຜີຍທຸກຢ່າງ—ທັງພອນແລະອະນຸພອນທີ່ເທວີປະທານ—ແລ້ວມອບກຸມານນັ້ນ ຜູ້ປະໜຶ່ງເປັນ “ຄື່ງຜົນແຫ່ງວຣະຕະ” ຂອງນາງ ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວິນັຍວັດ

Verse 95

सोऽपि प्रमुदितो विप्रः कुमारं प्रतिगृह्य तम् । पित्रोरनुमतेनैव तां निनाय निजालयम्

ພຣາຫມັນນັ້ນກໍຍິນດີ ຮັບເອົາກຸມານນັ້ນ ແລະໂດຍຄຳຍິນຍອມຂອງພໍ່ແມ່ ຈຶ່ງນຳນາງໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ

Verse 96

सापि स्थित्वा बहून्मासांस्तस्य विप्रस्य मंदिरे । तस्मिन्कालवशं प्राप्ते प्रविश्याग्निं तमन्वगात्

ນາງກໍຢູ່ອາໄສຫຼາຍເດືອນໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ເມື່ອລາວຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງກາລະ (ສິ້ນຊີວິດ) ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນໄຟ ແລະຕາມລາວໄປ

Verse 97

ततस्तौ दंपती भूत्वा विमानं दिव्यमास्थितौ । दिव्यभोगसमायुक्तौ जग्मतुः शिवमंदिरम्

ຕໍ່ມາທັງສອງເປັນຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ແລ້ວຂຶ້ນປະທັບເທິງວິມານທິບ ພ້ອມດ້ວຍສຸກທິບ ແລະໄປສູ່ພຣະສິວະທາມ

Verse 98

इत्येततत्पुण्यमाख्यानं मया समनुवर्णितम् । पठतां शृण्वतां सम्यग्भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ດັ່ງນີ້ ເລື່ອງລາວອັນເປັນບຸນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືຟັງດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງພົກພາແລະມຸກຕິ

Verse 99

आयुरारोग्यसंपत्तिधनधत्यविवर्द्धनम् । स्त्रीणां मंगलसौभाग्यसंतानसुखसाधनम्

ມັນເພີ່ມອາຍຸ ສຸຂະພາບ ຄວາມຮັ່ງມີ ຊັບສິນ ແລະຄວາມອຸດົມແຫ່ງທັນຍາຫານ; ແລະສຳລັບສະຕຣີ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດມົງຄຸນ ໂຊກດີ ບຸດຫຼານ ແລະຄວາມສຸກ

Verse 100

एतन्महाख्यानमघौघनाशनं गौरीमहेशव्रतपुण्यकीर्तनम् । भक्त्या सकृद्यः शृणुयाच्च कीर्त्तयेद्भुक्त्वा स भोगान्पदमेति शाश्वतम्

ມະຫາອາຄະຍານອັນສັກສິດນີ້ ທຳລາຍກະແສບາບທັງປວງ ແລະສັນລະເສີນບຸນແຫ່ງວຣະຕະຂອງ ພຣະເກົາຣີ ແລະ ພຣະມະເຫສ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ແລະສວດສັນລະເສີນດ້ວຍ ຈະໄດ້ເສວຍສຸກອັນຄວນ ແລ້ວບັນລຸສະຖານະນິລັນດອນ